LANET II
Selam.
"Bağışla beni Peder, günah işledim" demen gerekiyor.
Doğru ya.
En son ne zaman günah çıkardın?
Açıkçası... daha önce hiç günah çıkarmadım.
Tövbe de mi etmedin?
Hayır, hiç tövbe etmedim...
yani hatırlayabildiğim kadarıyla.
Daha doğrusu, kazara bir kez olmuş olabilir.
Aslında daha önce hiç böyle bir yere ya da kiliseye girmemiştim...
ama bir cenazeye katıldım. Affedersiniz.
Başka kiminle konuşabilirim, bilmiyorum.
Sen şu Oswalt olayındaki polis memurusun, değil mi?
Artık polis değilim.
- Ama osun, değil mi? - Evet.
Anlatacaklarım aramızda kalır, değil mi?
Avukatıyla müvekkili gibi.
Evet ama duymamam gereken bir şey anlatmamanı rica edeceğim.
- Ne demek istediğimi anlamışsındır. - Tabii ki.
Şeytani kötülüğe inanır mısınız?
Tabii ki inanıyorsunuzdur.
Doğaüstü güçlere olan inancımı mı kastettin?
Yani hayaletler, iblisler ve şeytan.
Öyle bir şey, evet.
Konu şu arkadaşınla ve davayla mı ilgili?
- Ne buldun? - Bilmiyorum. Açıklayamıyorum.
Bu dünyaya ait olmayan bir şeyler...
Ve bunu nasıl durdurabileceğini öğrenmek mi istiyorsun?
Evet.
Ne dememi istiyorsun?
Yanında haç ve kutsal su taşıyıp, "İsa adına sana emrediyorum"...
diye bağırmanı mı söyleyeyim?
- İşe yarar mı ki? - Hayır.
Anladım.
- Mesleki görüşümü ister misin? - Tabii.
Kötülüğü durduramazsın. Sadece kendini ondan koruyabilirsin.
Bahsettiğin şeylerin varlığına inanıyor muyum? Evet.
Ve senin gibileri tuzağa düşürmek için var olduklarına inanıyorum.
O şeyler her neyse, uzak dur.
Oswaltlar'a her ne olduysa, tekrar olacak.
Mesele bunun nerede ve ne zaman olacağı.
Yakalandın!
- Ateş etmen gerekiyordu! - Ama önce ben vurdum sırtından.
- Ateş etme sesi yapmadın! - Önce ben vurdum seni sırtından!
Hayır! Seni öldürdüm!
- Vuruldun! - Ben seni vurdum!
Vurdum. Öldürdüm seni.
- Ateş etmedin. - Seni sırtından vurdum.
- Çocuklar. - Hayır!
Çocuklar!
- Ambalajından mı çıkardınız onları? - Hayır. Kutuda bu şekilde duruyorlardı.
Geri bırakıyorsunuz onları.
- Kahvaltılık gevreklerinizi alın. - Gel hadi. Gel, gel.
- Bu seninkinden kat be kat daha güzel. - Evet ama benimki daha sağlıklı.
Şekerli olanları seçmen gerek. Kahvaltı gevreklerinde asıl mesele bu.
Hayır. Hayır. Adam başı bir tane.
Ama hepsi çok güzel görünüyor.
- Niye ikişer tane alamıyoruz? - Hayır.
- Birbirinizden ayrılmayın, tamam mı? - Tamam.
Ne oldu anne?
Rutabaga dediğimde ne yapıyorduk, hatırlıyorsunuz, değil mi?
- Koşuyoruz. - Birbirinizden ayrılmayın.
Rutabaga!
Dur, bekle bir dakika!
Yavaş olun! Sorun nedir?
Peşimizden gelen adam çocuklarımı taciz ediyor.
Dur orada, evlat. Yaklaşma.
Ne dedi o kadın sana?
- Emniyet kemeri! - Taktık.
Evet, ta kendisi.
- Sona kalan dona kalır! - Ne?
Dylan?
İyi misin?
Ne oldu?
Elimdeki işi tamamlamak için bir süre çalışacağım.
Kardeşinle idare edebilir misiniz?
Tamam.
Bugün markette doğru davrandınız.
Alo, merhaba. Jacoblar'ın evi için aramıştım.
Evet, şu anda ilanlara bakıyorum. Ev hâlâ boş mu?
Vay canına! Öyle mi? Tamam, şahane.
Müşterilerim çok ama çok memnun olacak.
Evet, olaydan haberleri var.
O günden beri oturan oldu mu, bir tek onu bilmek istiyorlar.
Kimse oturmadı mı?
Onca süre boş mu kaldı?
Tamam. Hayır, hayır. Ben... haberdar ederim.
Tamam. Teşekkürler.
OSWALT AİLESİNİN ÖLDÜRÜLDÜĞÜ EV YANDI, KUNDAKLANDIĞINDAN ŞÜPHELENİLİYOR
Anne!
Efendim tatlım?
- Yemek hazır. - Tamam. Hemen geliyorum.
Dylan?
İyi misin, canım? Ne oldu?
Yok bir şey.
Dylan, bu sadece eski bir ev, tatlım.
Biliyorum.
Daha ne kadar burada kalacağız?
Çok değil, söz veriyorum.
- Dylan için endişeleniyorum. - Niye?
Buraya geldiğimizden beri... biraz değişti.
Eh, alışacaktır ama kardeşinin de...
...biraz yardım etmesi lazım.
Becerebilir misin sence?
Güzel. Çünkü ben bunu tek başıma yapamam.
Çocuklarımın destek olması lazım. Tamam mı?
Tatlı rüyalar.
- Merhaba, Milo. - Selam, Dylan.
- Ne arıyorsun burada? - Sana bir şey göstereceğim.
Uyuyor olmam lazım.
Annen çalışmaya başlayacak. Saatlerce dönmez.
- Ya geri dönerse. - Dönmeyecek.
- Nereden biliyorsun? - Biliyorum işte.
Bana güveniyor musun?
- Ne var aşağıda? - Görürsün.
Arka tarafta.
Gel hadi.
Açayım mı?
- Ne filmi bunlar? - Bunu öğrenmenin tek bir yolu var.
Bu kutunun burada olduğunu nereden bildin?
Onu buraya ben bıraktım.
Ted, ne arıyorsun burada?
Milo sana şu şeyi göstereceğini söylemişti.
Bu benimki.
BALIK AVI
Bunu seyretmemeliyiz. Kapa şunu, Milo.
- Hadi, gidelim. - Şşt, sus.
O ne be?
Anne!
- Bir saniye! Bir saniye! - Hayır! Hayır!
- Özel mülk burası. - Durun, durun, bir dakika!
Evin satılık olduğu söylendi. İlanlarda müsait olduğu yazıyordu.
Fark etmez. Bu bir bahane değil. İzinsiz girdiniz, bunu biliyorsunuz.
- Ne arıyorsunuz burada? - Özel dedektifim.
- Adi herif! - Efendim?
- Nasıl buldun beni? - Bir dakika, bir dakika. Ne?
- Marketteki adam ortağın mıydı yoksa? - Ortak mı? Hayır, yalnız çalışıyorum.
- Dinle beni. Aç kulağını. - Peki.
Çocukları alamazsınız! Çocukları alamaz, anladın mı beni?
- Kimi tanıdığı umurumda değil. Tamam mı? - Evet. Tamam.
Güzel. Tamam.
Pekala. Mantıklı bir adama benziyorsun.
- Öyle gibi. Mantıklı biri misin? - Şey... yani, evet, galiba.
Bu iş ne kadara...
Yani, sana ne ödüyor?
Çok fazla param yok ama...
bizi görmediğini söyleyecek kadar para verebilirim sana, olur mu?
Bu ne kadara patlar, söyle.
Bir kahveye.
- Efendim? - Bir bardak kahveye.
Uzun bir yoldan geldim ve sanırım yanlış anlama söz konusu.
Ellison Oswalt diye birini duydunuz mu?
Evet. Duymayan var mı ki? Korkunç şeyler olmuştu.
Bay Oswalt arkadaşımdı. Kendisine yardımcı oluyordum.
Elimdeki bir davayla ilgili bir kitap yazıyordu.
Yani siz... Kilisede olup biten şu şey yüzünden mi buradasınız?
Evet, hanımefendi.
Olayların bağlantılı olduğunu mu düşünüyorsunuz?
Hayır. Her iki olayda da benzer ögeler var.
Ben sadece çözülmemiş benzer davaları takip ediyorum.
- Bu işte para var mı peki? - Hayır. Pek sayılmaz.
Ama neyse ki, her zaman eşinin ya da çalışanının takip edilmesini isteyen...
özel dedektife ihtiyacı olan birileri oluyor ama o işi yapmıyorum.
- Onun yerine bunu mu yapıyorsunuz? - Evet.
Arsanızda buna benzer bir şey gördünüz mü hiç?
Hayır.
Şey, burada olmamalıydınız.
Evin boş olduğu söylenmişti bana.
Öyleydi. Arkadaşım Jillian'ın babası arsanın yeni sahibi.
Kocamla aramız açılınca, arkadaşım da buraya yerleşmem için önayak oldu.
Ama buraya hiç kimsenin uğramadığını söylemişti.
Anladım, yani... Çocukların velayeti sizde mi?
Bende, evet. Ama geçici bir süreliğine.
Bakın, bir süre daha kalıp, çevreyi kolaçan edebilirsiniz.
Zaten saat geç oldu.
Karanlıkta bir cinayet mahalline bakmak istemiyorsunuz, ha?
Hayır, hanımefendi. Dürüstçe söylemem gerekirse, istemem.
Adım Courtney.
Pekala, Courtney. Yarın gelip etrafa bakmamda sakınca var mı?
- Hayır ama bir şartla. - Nasıl isterseniz.
Burada olduğumuzdan hiç kimsenin haberi olmayacak.
Hiç kimsenin.
- Söyleyebileceğim kimse yok. - Güzel.
Tüh be. Tüh.
Çocuklar, yatma vakti.
Gidip dişlerinizi fırçalayın.
Bir sonraki reklama kadar seyredemez miyiz?
- Olmaz. - Anne.
Hadi ama.
Yatmadan önce bu tür şeyler seyretmenizden hiç hoşlanmıyorum.
Gerçek değil ki, anne. Çocuk gerçek değil.
Evet ama yine de kabus görebilirsiniz. O yüzden gidiyoruz, hadi.
Dişleri fırçalamaya.
- Bugünkü adam ne istiyordu? - Babamın arkadaşlarından biri miydi?
Hayır, hayır. Bir şeyler arıyormuş.
- Kilisede olan şu olayı duydun mu? - Kilisede olan olay da neymiş?
Kilisedeki olayı biliyoruz, anne. Aptal değiliz.
Kilisede ne olup bittiğini kim anlattı size bakayım?
- Duyduk işte. - Evet. Herkes biliyor.
Öyle olsun ama bu konuda konuşmanızı istemiyorum, tamam mı?
Dylan? Kiliseye gitmeye bu yüzden mi korkuyorsun, bebeğim?
Endişelenmen yersiz, tamam mı?
O kilisede sana zarar verebilecek hiçbir şey yok.
Çocuklar!
Tamam, tamam, yeter. Hadi. Dişlerinizi fırçalayın. Marş marş.
Kiliseye ne olmuş?
TARIM DEVİ CLINT COLLINS LİSE AŞKI COURTNEY WHEELER'LA EVLENİYOR
AİLE, WESTMINSTER KİLİSESİ'NDE KATLEDİLDİ
Ne?
Nasıl...?
Nasıl yani?
- Gel hadi. Bir tane daha seyredelim. - Daha fazla seyretmek istemiyorum.
Emma?
- Rüyaları görüyor musun? - Hepimiz görüyoruz.
Filmler, rüyaların yok olmasını sağlıyor.
Hepsini seyredince bir daha asla kabus görmeyeceksin.
- Gerçekten mi? - Yemin ederim.
NOEL SABAHI
Hadi, bir tane daha seyredelim.
Hayır. Daha fazla film seyretmek istemiyorum.
Ama seyretmen lazım. En iyilerini seyretmedin daha.
Ayrıca bir film daha seyredersen bu gece ya da yarın kabus görmezsin.
İyi geceler, Milo.
- O kadar da özel değilsin. - Ne?
Onları ben de görebiliyorum. O kadar özel değilsin.
Hiçbir şey söylemeyecek misin?
Cevap versene! Ödlek!
- Zachary Collins, kardeşine ne dedin? - Hiçbir şey.
Hiçbir şey falan deme.
Pekala. Ne konuşmuştuk, hatırlıyor musunuz?
Sadece bizimle konuşulduğunda konuşup, her şeyi sana anlatacağız.
İşte burası.
Cinayet mahalli.
Ee, nasıl öldürülmüşler, biliyor musun?
- Ne yazık ki, evet. - Anlatsana.
İnan bana, bilmek istemezsin.
Bir süre etrafa bakıp cinayet mahalli fotoğraflarıyla karşılaştıracağım.
Tamam, tabii ki. Sorunuz olursa, eve gelin.
Geleceğim. Teşekkürler.
Pekala...
Yok canım, daha neler.
Tanrım.
Hadi.
Alo?
- Memur Bey? - Artık polislik yapmıyorum.
Evet, doğru, tabii ki, özür dilerim.
Kimsiniz?
Ben Doktor Stomberg. Birkaç ay önce konuşmuştuk.
Yeni Profesör Jonas sizsiniz, değil mi?
Tanrım, umarım değilimdir. Çünkü Jonas kayıp.
- Polis arama başlattı. - Neden, ne oldu ki?
En kısa zamanda buraya gelmenizi isteyecektim sizden.
Şey... şu anda işim başımdan aşkın.
Bakın, Profesör Jonas geride bir şey bırakmış...
inanılmaz bir şey. Olayları aydınlatacak bir şey.
Nedir, söyleyin.
Hayır, hayır, riske giremem. Telefonda olmaz.
- Peki. Yarın orada olurum. - Tamam. Harika olur. Teşekkürler.
Adın Dylan'dı, değil mi?
Burayı sevdin mi?
Burada bir sürü insanın öldürüldüğünü bilseydim daha iyi olurdu.
Ee, ne hissediyorsun peki?
Anlıyorum. Ben de korkardım.
Ve böyle bir yerde kabus görür dururdum.
Kabus görüyor musun?
Bazen ben de çok kötü rüyalar görürüm.
Ölüleri mi görürsün?
Bir arkadaşımı.
Kötü rüya görmeyi engellemek için ne yaparsın?
Uyanık olduğum zamanlar insanlara yardım etmeye çalışırım.
Gerçek dünyanın rüyalara daha az benzemesini sağlarım.
Rüyalar haddinden fazla gerçeğe benzemeye başlarsa haber ver, olur mu?
Kabuslarla başa çıkmakta gayet iyiyim.
Ah, olamaz.
- Saçını kesmişsin. - Adi herif.
- Bu da neyin nesi? - Böyle olacağını söylemiştim.
Çocuklar için geleceğimi söylemiştim.
Hayır, hayır. Saçmalık bu! Elinde mahkeme emri yok.
- Buna hakkınız yok. - Kenara çekilin, hanımefendi.
Elinizde mahkeme kararı olması lazım.
- Eve girin, çocuklar! - Onlar benim de çocuklarım.
- Hanımefendi? - Hayır! Bunu yapamazsınız!
- Hanımefendi, kenara çekilmek... - Şu emri bir görelim.
Kenara çekilin, beyefendi. Hemen!
- Yetkili memur kim? - Yetkili benim, münasebetsiz herif.
Tamam, peki Memur Shermer. Şerif nerede?
Eyalet polisiyiz biz. Bizde şerif olmaz. Ve şimdi...
Evet, biliyorum, arabanızdaki yazıyı okuyabiliyorum.
Eyalet polisi olduğunuzun farkındayım. Ama aynı zamanda...
velayet işlemlerinin şerifin sorumluluğunda olduğunu biliyorum.
Ve tecrübelerime dayanarak söylüyorum; şerifin burada olmamasının sebebi...
ya haberinin olmaması ya da ne olup bittiğini bilmek istememesi.
Hal böyleyken, kendisini aramak ister misiniz? Ben de arayabilirim.
- En iyisi ben arayayım. - Beyefendi, telefonunuzu kapatın...
yoksa sizi arabaya bizzat ben sokarım.
- Beni tutuklayacak mısınız yani? - Hem de göz açıp kapayıncaya kadar.
O zaman birkaç yıl önce, cinayet...
...şüphesiyle tutuklandığımı söylemeliyim.
Ana haber bültenlerinde çıkmıştı. Tüm suçlamalar düştü.
Ama tekrar tutuklanacak olursam, muhtemelen yine manşetlere çıkarız.
Basın bu olayın üzerine atlarsa da bariz bir çocuk kaçırmayı...
velayet transferiymiş gibi göstermeye çalışan polisin yerinde olmak istemem.
Hem de eyalet polisi arabalarıyla falan.
O polis herhalde hayatının en kötü gününü yaşayacaktır... Efendim.
- Gidelim. - Gary...
Çocuklarımı almadan şuradan şuraya gitmem.
Şu çokbilmiş haklı. Yasal bir dayanağımız yok.
Adam blöfümüzü gördü.
Üzgünüm. İşimi kaybedemem, benim de çocuklarım var.
Bu iş daha bitmedi, Cour.
Teşekkür ederim.
- Yaptığın şey için çok teşekkür ederim. - Hiç önemli değil.
- Buradan hemen gideceğiz. - Ne? Hayır, hayır! Olmaz!
- Hayır, olmaz. Siz... Şey... - Ne?
- Burayı terk edemezsiniz. - Neden?
- Uzaklaştırma kararı var mıydı? - Hayır, hayır.
Lehinde tanıklık yapanlar vardı. Velayeti aldığım için şanslıydım.
Kalmanız gerekiyor çünkü polisler sizi burada gördüklerini söyler...
ve aniden evi terk ederseniz...
eşiniz kaçma riskiniz olduğunu öne sürebilir.
- Ve bu durumda çocukları alabilir. - Evet, alabilir.
Ama onu siz de gördünüz. Geri dönecektir.
Kalır mısınız?
- Mesela akşam yemeğine? - Elbette.
Affedersiniz ben... Çocuklar şeye alışkın...
- Önce hep Clint yerdi. - Ben Clint değilim. Başlayın hadi.
Ee, polis falan mıydınız?
Evet, şerif yardımcısıydım.
- Ceset falan gördünüz mü? - Zachary.
- Ne var? Polisler ceset görür. - Tamam, önemli değil.
Evet, gördüm, hem de görmek istediğimden fazlasını.
- Peki kötü... - Kötü adamlar yakaladınız mı?
Kötü adamlar değil, kötü günler geçiren normal adamlardı.
Artık polislik yapmıyor musunuz?
- Hayır. - Niye peki?
Çünkü kötü günler geçiren insanlar görmek yordu beni.
Bence bu insanlarla uğraşmakta gayet iyisiniz.
Teşekkür ederim.
Bu sonuncusuydu. Şeyi...
- Pardon, siz tamamlayın. - Önemli değil.
- Peki. Oldu. - Tamam.
- Yemek için teşekkür ederim. - Gitmeseniz de olur.
Yarın sabah uzun bir yola çıkacağım ve hava da karardı.
Bu ev sizi gerçekten bu kadar çok mu ürkütüyor?
Hayır, konu o değil...
Evet, gerçekten ürkütüyor.
Hiç sorun değil. Kanepeyi hazırlayabilirim.
- Hayır, sağ olun... - Kalın lütfen.
Hay aksi...
Ne işim var burada yahu?
Tanrım!
Uyuyamadınız, ha?
Evet.
- Sigara kullanıyor muydunuz? - Hayır, pek sayılmaz.
Bu gizlediğim bir sigara çünkü ben bir sigara tiryakisiyim.
Yakaladım!
- Çocuklara söylemeyin. Bilmiyorlar. - Tabii ki. Ne zaman söyleyebilirim ki?
Babaları değilim sonuçta.
- Tuhaf oldu bu. - Tuhaf oldu.
Öyle demeyin. "Keşke öyle olsaydınız" demek geçiyordu içimden.
Bugün tutuklanmanız konusunda söylediğiniz şey doğru muydu?
Evet, doğruydu.
- Bir şey yapmamıştınız, değil mi? - Hayır, hayır. Öyle bir şey değildi.
Şu size bahsettiğim yazar, Ellison Oswalt, arkadaşımdı.
Patronum aksini söylemesine rağmen bazı dosyaları götürüp, bilgi vermiştim.
Onunla son konuşan ve evine girip çıkarken...
görülen tek kişi olduğum için doğrudan zan altında kaldım.
Hakkımdaki suçlamalar düştü ama...
Ama Şerif arkasından iş çevirdiğiniz için köpürdü.
Evet ve temize çıktığım gün de beni işten kovdu.
Özlüyorsunuz, değil mi?
Çoğu zaman. Evet, özlüyorum.
- Size bir soru sorabilir miyim? - Tabii ki, buyurun.
- Dylan mıydı? - Nasıl yani?
Kocanızın vurduğu.
Nereden anladınız?
Bana çocukluğumu hatırlatıyor.
Clint, Dylan'ı çok kötü dövüyordu. Bir gün hastanelik etti.
Şu polis de onu uyarmaktan başka hiçbir şey yapmadı.
- Ve siz de evden ayrıldınız. - Evet.
- Peki, planınız nedir? - Buradan defolup gitmek.
- Gideceğiniz bir yer var mı? - Olabildiğince uzağa.
- Ne yapacaksınız peki? - Bir işe girerim, herhalde.
- Mobilya işi mi? - Evet.
Kilisede birkaç parça görmüştüm. Çok hoştu.
Teşekkür ederim. Aslında antika restorasyonu yapıyorum.
Eskimiş ve yıpranmış şeyleri cilalayıp...
değerlendirip, tekrar güzel parçalara dönüştürmek...
büyüleyici bir şey.
Bu dünyadan göçüp gittikten sonra geride kalacak bir şeyler yapmak.
Çocuklar gibi yani.
Evet, çocuklar gibi.
- Gel hadi. - İstemiyorum.
- Uyuyacağım. - Tatlı rüyalar.
Bu benimki.
MUTFAK TADİLATI
Oynat işte.
Orada olduğunu biliyorum.
Ne diye onu seçtiniz?
Çünkü aramıza katılacak kadar iyi değilsin.
Dylan'ın yapabileceklerini yapacak kadar zeki de değilsin.
Hayır. Ondan iyi ve daha zekiyim.
Öyle olsaydı o zaman seni seçmiş olurduk...
ve o da önce seni alır sonra aileni öldürtürdü.
Kim? Dylan mı?
Kim o zaman?
- Tamam, tamam. - Peki, evet.
- Ben yapabili... - Sus.
- Dinle beni, dinle. Hoşuma gider de... - Sus. Tamam.
Tanrım, yatağa gitmekten nefret ediyorum.
- Uyuyamayacağım ki. - Peki.
Kendimi uzun zamandır güvende hissetmemiştim.
- Özür dilerim. - Hayır, özür dileyecek bir durum yok.
Artık yatmaya gitmen lazım.
- Evet, evet, yarın... - Yarın yolum uzun.
- Tamam. İyi misin? - Evet, ya sen?
- Ben de. - Peki.
Tamam o zaman.
- İyi geceler, Courtney. - Sana da.
- Yol için. - Hiç gerek yoktu. Gerçekten. Sağ ol.
- Tabii ki geri getirmen gerekecek. - Söz veriyorum. Yarın döneceğim.
Bak ama, ne olursa olsun evi terk etme, tamam mı?
- Güven bana. - Peki.
- Numaramı yazıp, içeriye bıraktım. - Evet, aldım. Bu da benimki.
Vardığında ararsın ya da bir şeye ihtiyacın olursa...
Evet, tamam... Şey, aynen.
- Tamam. Görüşürüz. - Güle güle.
Aynen mi?
Aynen? Tanrım.
- Affedersiniz. Teşekkürler. - Önemli değil.
- Buyurun. Pek emin değilim ama... - İyi misiniz?
Evet, evet, iyiyim. Kahveyi biraz fazla kaçırdım.
- Oturmaz mısınız? - Teşekkürler.
Pekala...
Buraya kadar geldiğiniz için çok teşekkür ederim.
- Asıl siz yardım ediyorsunuz bana. - İçki ister misiniz?
- Hayır, böyle iyiyim. - Ben içeceğim. Sağlığınıza.
Pekala, ne konuda görüşecektiniz?
Şey... Daha önce böyle bir şey görmüş müydünüz?
Bunun gibi mi? Evet, tabii ki. Amatör telsiz bu.
Harika. Peki Norveç Bagul'unu duydunuz mu?
- Hayır. - Pekala...
Yıllar önce, 70'li yıllarda...
...birçok amatör telsizci...
tuhaf bir radyo sinyali yakaladı.
Bir gece ansızın, nadiren kullanılan bir frekansta...
bir çocuk piyanosu tıngırdamaya başlar.
Ve yıllar boyunca... Yani bu şey bir duyulur, bir kaybolur.
Ses bir şehir efsanesi haline gelir...
ta ki 90'ların sonunda bir gün...
sonunda biri yayını kaydedene kadar.
Sekiz, dokuz, dokuz.
Beş, sıfır, sıfır.
Bir, sıfır, yedi.
Beş, bir, dokuz.
Dur.
- Rakamlar neydi? - Koordinatlar.
- Nerenin koordinatları? - Bir ev, bir çiftlik.
1973'de Norveç'in göbeğinde, bir ailenin...
...katledildiği çiftliğin koordinatları.
Peki bahsettiğiniz cinayette...
kayıp bir çocuk da var mı?
Bagul.
- Bunun gibi başka yayınlar da var mı? - En az üç tane.
Bu kaydı Jonas'ın eşyaları arasında buldum. Bir de bu harita vardı.
Jonas bir şablon bulmuş.
Yine de aileler, Bagul'un onlara musallat olduğu...
evlerden taşındıktan sonra öldürüldüler.
Onu bu şekilde durduruyorum. Evleri yakıyorum.
- Yani Oswalt'ın evini de siz... - Evet.
Jonas'ın bulduğu tek şey bu şablon değildi.
Aynı zamanda piyanonun da belirli bir anlamı olduğunu keşfetmişti.
Yüzyıllardır tüm kültürlerde...
Bagul'a ve farklı öcülere ait parçalar, referanslar var.
Bazı kültürlerde yalnız ayinler ve kurban törenleri sayesinde...
ulaşılabilen bir başka alemde yaşadığına inanılıyor.
Bazıları da bu yaratığın, masumiyetin bozulmasıyla beslendiğine inanıyor.
Ne olursa olsun, hepsinde aynı olan üç şey var.
Katledilen bir aile, kayıp çocuklar...
ve bir tür ikonsal totem veya tematik bir sunu.
Resim, yazı, müzik.
Yani cinayetler sanatsal olarak kaydediliyor.
Şiddetin estetik gözlemi deniyor buna.
Peki ama şu küçük kız ve piyano...
Kız tam olarak ne diyor?
Norveççe.
"Sessiz ol" diyor...
"Bağırdığın için Bagul beni duyamıyor, anne."
- Çocuklar. - Çocukları alıyor.
- Çocuklar, çocuklar... - Çocukları alı...
Pekala, şu şeyi yok etmelisiniz.
- Hem de hemen. - Evet, evet, kesinlikle.
Dinleyin beni. Bir sorunumuz daha var.
Bir ev daha buldum.
Ee, yakın o zaman. Zinciri yine kıralım.
Yapamam. Bu o kadar kolay değil. Halihazırda yaşayanlar var...
bir anne ve iki... iki oğlu. - Tanrım! Ama dedektif!
Söyle!
- Yapma! - Söyle!
Senden daha iyi olduğumu söyle! Söyle!
- Söyle! Söyle! Söyle! - Tamam! Tamam! Benden daha iyisin!
Bir hiç olduğunu söyle. Zayıf olduğunu söyle.
Bir sopa kadar zayıf olduğunu söyle.
Sizden nefret ediyorum. Hepinizden nefret ediyorum.
Anneme söyleyeceğim! Duydunuz mu? Anneme söyleyeceğim!
Sus.
- Bunu hak etmiyorsun. - Bu konuda bir şey yapman lazım.
- Ve baban hakkında. - Ve annen hakkında.
Annem hiçbir şey yapmadı ki.
Aynen öyle.
Aman be, Zachary! Hangi akla hizmet yaptın bunu?
- Ama anne! - "Ama anne" ne?
Bana tek bir sebep göster, kardeşine vurmak için tek bir sebep!
- Boş ver. Özür dilerim, tamam mı? - Tamam. Bunu kardeşine de söyle.
S.ktir git, Dylan!
Sen de s.ktir!
Kaltak!
Ne? Şimdi de vuracak mısın? Babam gibi hem de!
Odana git ve ben aksini söyleyene kadar dışarı adımını atma.
- Ben hiçbir şey yapmadım, anne. - Biliyorum, tatlım.
- Zayıfım işte. - Zayıf falan değilsin.
Kendini asla böyle nitelendirme, tamam mı?
Sen güçlüsün. Tamam mı? Bu konuda bana çekmişsin.
- Zachary ise... - Babama mı?
- Hayır, onu kastetmedim. - Ama öyle ve sen de bunu biliyorsun.
Dylan, hiç kimsenin seni incitmesine izin vermeyeceğim.
Zach ve babamın beni incitmesine göz yumdun.
Bunu beğeneceksin.
En sevdiğim video bu.
- Hayır. İstemiyorum. Bugün olmaz. - Bu gece olmalı.
- Bu gece olmazsa o zaman... - O zaman ne?
- Bize çok kızar. - Onu kızdırmaya gelmez.
Lütfen, Dylan.
Bu benimkiydi. Ben çektim.
PAZAR AYİNİ
Bu sonuncusu.
- Hayır. Artık istemiyorum. - Sadece bir tane daha.
- Hayır! - Evet!
Aşağıda, Dylan.
Son filmi seyretmek için bu son şansın, Dylan.
Hayır, Milo.
Başka film seyretmek istemiyorum. Sizin gibi olmak istemiyorum.
Öyle olsun. Zaten senin için değillerdi.
- Ne? - Yapmanı istediğimiz şeyleri yaptın.
Zach. Zach.
Zach. Zach!
Zach!
Git yat, Dylan.
Hele birine söyle, seni ve tüm aileni öldürürüz...
Ve filmini tekrar tekrar...
tekrar seyrederiz.
Neden bahsediyor bu?
Dün gece acil bir duruşma oldu. Kusura bakma, sen katılamadın.
Yargıç T. Simmons. Tory Simmons'ın çocukları senin yanında çalışıyor.
Civardaki beş ilçede bana çalışan bir aile ferdi bulmak...
hiç de zor bir şey değil.
Çok yanlış bir şey bu. Yasal değil.
Şerif’e sormak ister misin?
Aman çocuklar seni kelepçelenmiş görmesin.
- Çocuklarımı alamazsın. - Çocuklarımız.
Onları ait oldukları yere götürüyorum.
- Arzu edersen sen de gelebilirsin. - S.ktir git!
Ya çocukların olmadan burada kalır...
son kuruşuna kadar mahkemelerde velayet için mücadele edersin...
ya da benimle gelir, ölünceye kadar çocuklarınla kalır...
tatlı minik masalar ve sandalyeler yaparsın.
Her şekilde çocukları alıyorum.
Dylan, çabucak eşyalarını toplamanı istiyorum, tamam mı?
Polisler aşağıda, tatlım.
Kendi başına çıkmazsan, onlar gelip çıkaracak seni.
- Gidemem. - Gitmemiz lazım, tatlım. Gitmemiz lazım.
Anlamıyorsun. Neler olacağını bilmiyorsun.
- Hiçbir şey olmayacak. - Bize zarar verecek.
Bu durumdan ben de hoşlanmıyorum...
ama buna izin vermeyeceğim. Size ben bakacağım.
Şimdi eşyalarını topla. Tamam mı? Kalkıyorum.
Hayır! Olamaz.
Hadi be!
Güzel kokuyor.
Hadi. Hadi!
Bir daha asla arama. İmza, COURTNEY'NİN KOCASI
Patates püresini uzat.
Teşekkürler, evlat.
- Yemeğine dokunmadın. - Pek aç değilim.
Hadi, dostum.
Yarın için büyük planlarım var. Enerjiye ihtiyacın olacak.
Ye!
Clint!
Yapma şunu!
Çocukların yemesi lazım.
Özür dilerim. Tamam mı?
Bay Collins, biliyorum geç oldu ama... Ama konuşmam...
Benimle mi, yoksa karımla mı konuşman gerek?
Ne? Hayır, hayır. Öyle bir şey değil. Anlamıyorsunuz.
Hayır, hayır, hayır, anlıyorum.
Bir kez böyle bir kadınla beraber olunca etkisinden kurtulmak zor olur.
Pekala. Tehlikedesiniz.
- Ben mi tehlikede miyim? - Pekala, dinleyin beni.
Ben mi tehlikedeyim? Ha?
Ben sadece...
Ben mi tehlikedeyim?
Bir daha söyle!
Pekala... Bir daha karımla bağlantı kurmaya çalışırsan...
önce onu bir güzel döver, sonra da gelip seni bulur ve vururum.
Niyetimi açık seçik ifade edebildim mi?
Şimdi ben gidip karımla sevişirken sen de defol arazimden.
Tamam, dik dur. Gözlerini...
...toptan ayırma, tamam mı? Hazır mısın?
- İyisin tatlım. - Hadi.
Kesin buna bayılacaklar.
Hazır mısın? Sopayı savur ve vur topa.
Tanrım. Ellerin neden böyle?
Tamam mı?
BEN DYLAN. YARDIM ET.
En güzelini ben çekeceğim.
Zach? Sen misin? Zach!
Zach! Zach!
- Zach! - Zach!
- Zach! Zach! - Zach!
Tanrım.
Hayır!
Benim, ben. Buradayım. Kıpırdamadan dur, tamam mı?
Her şey yolunda. Seni aşağı indiriyorum.
Tamam mı? Yakaladım seni. Yakaladım.
Tamam. Ver elini. Geçti.
Dylan?
Kıpırdama.
- Pekala. İyi misin? - Bebeğim.
Bu işi bitirsen iyi olur.
Zach! Zach!
Hadi, gelin!
- Sorun değil. Çabuk ol! Çabuk! - Bağlayacağım. Dur.
Dur. Dur, bekle, bekle.
Buralarda bir yerdeler, Zach.
Onları bulup, filmi bitirmenin zamanı geldi.
Neredeyseniz çıkın bakalım.
Hadi. Gelin hadi. Şuraya girin.
Hadi. Çabuk.
Burada!
Kaç, Courtney!
- Hayır. Hayır! - Her şey bitti, Zach.
Onlara film çekemeyeceksin.
Hayır. Hayır, hayır, hayır!
Hayır! Hayır! Hayır!
Lütfen bir kamera daha olsun. Lütfen bir kamera daha olsun.
- Kızacak. - Hem de çok kızacak.
Bitti. Bir daha asla geri dönemeyeceğiz!
Hayır! Henüz işim bitmedi!
Artık çok geç. Hepsini öldürmen gerekiyordu.
Zach?
- Zach! - Hayır! Zach gitti!
- Zach! Zach! Zach! - Hayır, hayır!
Zach öldü! Gitmemiz lazım. Gitmemiz lazım!
Courtney, gitmemiz lazım.
Gitmemiz lazım. Çıkın dışarı! Hemen! Dışarı! Dışarı!
Anne... Seni seviyorum anne.
Hemen dönerim.
- Çocuklar. - Çocukları alıyor.
- Çocuklar. Çocuklar. - Çocukları alıyor. Çocukları.
Memur Bey.
LANET II