Vertaling: Shaktimaan
Leuk om je te ontmoeten. Fijn om je te zien.
Heb je al taart gehad? - Doe je niet mee?
Daar doe ik niet aan mee. Kijk, deze parasiet is niet uit de hadale zone.
Het is op de verkeerde plek. - Jij bent op de verkeerde plek.
Hoe laat moet je aan boord te zijn?
Drie uur. Maar dit is belangrijk. - Jouw doctoraal niet soms?
Je laat me toch niet zakken als ik blijf? - Ik heb geen keus.
Je moet gaan.
Maar ik ken mijn kracht, ik kan goed observeren, ik herken patronen.
Je bent absoluut een goede wetenschapper. - Ik kan niet goed tegen andere mensen.
Deze omgeving is meer een soort... - Siobhan, er is verjaardagstaart.
Heb je hier eigenlijk wel vrienden? - Maar ik...
Opschieten, maak je handen vuil en maak een paar vrienden.
Ik dacht dat je niet meer zou komen.
De kapitein had jarretels van m'n darmen gemaakt.
Wat een vreselijke gedachte.
Daar is ze. De Niamh Cinn-Oir.
Ze is er.
De truc is, niet nadenken, gewoon springen.
Help haar een handje.
Siobhan, dit is mijn tante Ciara. - Jij bent de wetenschapper, hoor ik.
Wat een charme.
Heb ik je ooit teleurgesteld? Behalve toen ik je teleur stelde.
Er is een wonder nodig.
Wil je onze student ontmoeten?
Daar is ze eindelijk.
Ik ben Gerard de kapitein, dit is Freya, de echte baas.
Ze is een Viking. Door haar blijven we drijven.
Siobhan, nietwaar?
Gerard? Vergeet niet met Omid te praten.
Begin je je hierover zorgen te maken?
Het is ons water, het is belangrijk.
Wanneer komt de troonopvolger? - Over drie weken.
Ik ga zeker weten voor wat anders kijken.
Dus je baantje komt vrij. - Kalm aan, ik zei dat ik ging kijken.
Ja, dat zeg je altijd.
Goed, jongens.
Klaar voor vertrek?
Ik heb net zijn werk nagekeken en wat verbeteringen aangebracht.
We zijn je geld verschuldigd.
Geweldig.
Je krijgt het laatste deel na dit deel. - Wat?
Zodra we terug zijn, erewoord. Klinkt dat goed?
De baby komt er aan. - Ik weet het, je krijgt je deel.
Zijn we klaar voor vertrek?
Mooi. Ik zal het goedmaken.
We moeten dit keer heel veel vangen.
En, wat voor werk doe je?
Ik identificeer en extrapoleer patronen in het gedrag van diepzeedieren.
Daarna maak ik algoritmen en computersimulaties...
om de ecologische gevolgen te voorspellen.
Ik bedoelde hier aan boord.
Ik wil jullie vangst fotograferen om naar anomalieën te zoeken.
Dat moet kunnen, we hebben van alles. - En ik moet even kunnen duiken.
Bedoel je onder water? - Duik jij?
Vissers zwemmen niet. - Waarom niet?
Omdat je beter snel kunt gaan. Niemand wil langzaam verdrinken.
Sudi. Je hebt Siobhan nog niet ontmoet.
Krijg de pest.
Ze is ook blij om jou te ontmoeten. - Weet de kapitein hiervan?
Nu wel.
Een rooie. - We hebben haar geld al uitgegeven.
Ik weet het, maar we kunnen ons geen ongeluk veroorloven.
Dus je denkt dat m'n haarkleur ongeluk brengt?
Daar kun je verschillend over denken. - Ik kan niet veranderen wat ik ben.
Ik weet het, maar misschien...
is het geen slecht idee.
Ankers los.
Goed dan.
Kies een bed.
Waarom maar vier bedden? - Ploegen, drie slapen, drie werken.
Hoelang is een dienst? - Je hebt twee uur slaap.
Wat? Dat is slecht voor je cognitie.
Vertel mij wat. - Je kan uitbarstingen krijgen.
Iedereen weet hoe ik op het laatst ben. - Zelfs psychoses.
Zeekoorts. Dat komt voor.
Kom op, je hebt geen dienst.
Bescherm ons Heer, tegen de gevaren uit de diepte.
Moge Christus onze netten vullen en ons veilig terug naar de haven brengen.
Je kunt nu nog bellen, over een paar minuten is er geen bereik meer.
De visgronden zijn binnen.
Moet je dat zien.
De waterfilter. Je kunt jaren op zee blijven en altijd drinkwater hebben.
Het is magie. - Magie?
Waar heb je op school gezeten? - Hetzelfde als haar.
Onze doctoraal student, Siobhan. - Hoeveel filters?
Drie. Oplopende breedte.
Ionisator? - Daar.
Heb jij dit ontworpen? - Ja, dat heb ik.
Het is briljant.
Waarom heb je geen betere baan?
Val niet voor haar leuke persoonlijkheid, ze kan nogal lomp zijn.
Ik bedoel, voor een getalenteerd technicus, is dit laaggeschoold werk.
Ik wacht op de juiste kans, denk ik.
Niet aanraken. Gaat het?
Ja, prima. - Ze heeft een werkplek nodig.
Niet hier. Te gevaarlijk. - Ik mankeer niets.
Ik misschien straks wel.
Van mij mag je daar werken. Het is er niet altijd even stil.
Dat is geweldig. Dank u.
Heb je het koud?
Heilige moeder, een rooie.
Zet dat ding maar af, je bent er nu toch. We kunnen er maar beter aan wennen.
Niamh Cinn-Oir voor de kustwacht. Over.
Freya, heb je mijn email gelezen? Met coördinaten voor de uitgesloten zone.
Recht boven onze vis.
We varen wel door de uitgesloten zone.
Nee, niet toegestaan. Er zijn walvissen met kalveren in het gebied.
Begrepen. Over en sluiten. - Succes. Kustwacht sluiten.
Daar gaat onze vangst.
We nemen de restanten.
Wil je het niet?
Heb je honger?
Ik hoef niet, ik...
Doe uit.
Ben je hier elke nacht?
Kom kijken, kom.
Dat is bioluminescerende fytoplankton.
Het één van de verhalen over Niamh Cinn-Oir.
Ze was zo verdrietig over het verlies van haar Oisin...
dat ze zichzelf aan de zee gaf.
Verdronk ze zichzelf? - Nee.
Nee. Ze is onsterfelijk.
Dat zijn haar haren die de zee oplichten.
Helemaal hier.
Walvissen op stuurboord, jongens.
Wat?
Ja, kijk. - Ik zie het.
Het zijn er twee.
Kun je het zien? - Ja, ik zie het.
Ik denk dat er een kalf bij is.
Kijk daar is er nog een. - Kun je ze niet zien?
Nee, dat lukt wel. Maar...
normaal zijn er geen walvissen in visgebieden. Ze houden niet van het geluid.
Er is iets mis. - Hou op, walvis is een goed teken.
Een heel goed teken.
Alweer een school recht vooruit. Minder dan een mijl, het is een grote.
Wat? - Die school gaat wel heel snel.
Wat hebben we geraakt?
Omid, wat is de schade beneden?
Kun je die student naar beneden sturen?
Iets verandert de structuur van het hout.
Maken we water?
Nee, alles is goed.
Ga de kleine houtpluggen halen.
Opschieten, nu.
Zeg me dat je weet wat het is.
Het lijkt alsof we ergens in vastzitten.
Niamh Cinn-Oir voor de kustwacht, geef bericht.
Je bent in de uitgesloten zone gevaren.
Wat is dat?
Misschien chemisch afval.
Wat gebeurt er? - Ik weet het niet.
Zinken we? - Ik weet het niet.
Wat? - Siobhan, Jezus.
Zinken we? - We zinken niet.
Je bent een idioot. God weet waar we in vastzitten. Het kan van alles zijn.
God allemachtig.
Is dit wat ons tegenhoudt? - Ja, er komt iets door het gat.
Wat is dat?
Het kan een soort zeepokken zijn.
Heb je je duikspullen bij?
Ja. - Je moest sowieso toch duiken?
Dan kun je voor ons gaan duiken en de zeepokken eraf halen.
Maar dat kan van alles zijn. - Je kwam voor de anomalieën, toch?
Ik let op je.
Dat is een snijmes.
Doe gewoon je best.
Ik ga daar nooit meer naar beneden. - Wat?
Wat is er gebeurd? - Beschrijf hoe ze eruit zagen.
Het is één dier. Het is één groot dier.
Wacht, naast de zeepokken? - Nee, het zijn geen zeepokken.
Het is bindweefsel.
Gebonden aan wat? - Een soort tentakels, veel tentakels.
Het water is troebel, ze heeft het niet goed gezien.
Een inktvis. Ik wed dat het een soort inktvis is.
Het is meer een soort kwal, maar het zou een inktvis kunnen zijn.
Maar als het een inktvis is dan is het de grootste ooit. Het is gigantisch.
Een reuzeninktvis. - Bedien jij de lier?
Alle hands aan dek, kom.
We moeten om hulp vragen. - Het lukt wel.
Een inktvis kan zichzelf niet dragen in ondiep water.
We tillen hem een beetje dan moet hij loslaten. Zo komen we vrij.
Johnny, takel haar omhoog.
Blijf doorgaan.
Laat de lier zakken.
Iemand trap op de rem. - Trap op de rem.
Even rustig aan.
Er is een andere boot. - Wat?
Die kant op.
Klootzakken. - Je bent niet te geloven.
We zullen de winst moeten delen.
Weet je, misschien hebben ze een betere lier.
En een radio.
Gerard kan er niet alleen naar roeien. - Ik ga er niet naast zitten. Echt niet.
Slecht idee. Laten we op de kustwacht wachten.
Kom.
Die grote commerciële boot helpt ons wel.
Ik ga.
Ik ga ook. - Nee.
Ger... Met z'n drieën.
Is er iemand aan boord?
Een fijnmazig sleepnet.
De wanhoop drijft je tot dingen.
Ze hebben de radio gesloopt, waarom zouden ze dat doen?
Dat begrijp ik niet. - Luister.
Ik hoor helemaal niks. - Dat bedoel ik.
We kunnen beter gaan.
Johnny, ga maar.
Kom, Siobhan.
Ze moeten gek geworden zijn.
Zeekoorts. - Wat?
Geen slaap, eentje wordt gek. En het verspreidt zich.
Dat verklaard de zelfmoord, maar de ogen. - Misschien de vogels.
Zeg er helemaal niets over.
Helemaal niets? - Helemaal niets.
Hoe komen we nu thuis?
Hoe ging het? Hebben ze een lier?
Ze hebben hun eigen problemen, ze kunnen niet helpen.
We willen jullie wat laten zien.
Dat ding heeft losgelaten. We zijn vrij.
Ik zei toch dat het goed zou komen.
Dieren laten hun prooi nooit zomaar los. - Of het raakte gewond tijdens het takelen.
Het heeft iets defensief achtergelaten. - Klinkt plausibel.
Of een gif. - En zijn wij immuun.
Of spijsverteringssappen. - En is de boot niet eetbaar.
Er komt een grote massa deze richting op.
Of hij komt terug.
Freya, we hebben niks gevangen.
En als dat ding ons pakt. - Dan vangen we het eerst, nu weten we het.
Het is wel een risico. - Heb ik je ooit teleurgesteld?
Als je wilt kunnen we direct naar huis varen.
Maar als we dat doen, zijn we de boot kwijt.
Dan zijn we de boot kwijt.
Werp het net.
We gaan lekker.
Wat doe je met jouw deel? Onderdelen voor je motor.
Omid z'n roestbak. - Kom, het is een goede motor.
Het is geen motor. Het is een liefdesmachine.
Hoe heet ze, Alice? - Alison O'Reilly.
We gaan samen de snelweg op, voor een nieuwe oliebak.
Een oliebak. De droom van elke meid.
Gaat het?
Nee, eigenlijk ben ik helemaal kapot.
Gaat het altijd zo?
Nee, soms is het eng.
Op zee gebeuren dingen. - Dingen zoals op die boot?
Dat is voor de kustwacht, het kan erger. - Heb je erger gezien?
Mag ik je advies geven?
We zijn hier. We zijn veilig. Laat het los...
voor eventjes.
Rust uit.
Wat moet ik anders doen?
Ben je me aan het versieren?
Nee. - Want dat is wel vaker gebeurd.
Natuurlijk. - Nee, ik bedoel...
Wat ik bedoel...
dat het niet erg zou zijn als je het wel deed.
De beste vangst in maanden, de vloek is eindelijk voorbij.
Dat werd tijd.
Klerezooi. - Pas op voor je hoofd.
Is er nog een handdoek? - Je hebt al gedoucht.
Ik zit onder het slijm.
Johnny, je tante zegt dat je keukendienst hebt.
Ja, dat kan kloppen. - Is alles goed met jullie?
Ga zitten.
Omid. Ben je klaar voor het vaderschap?
Je ziet er verhit uit. - Bedankt, dat wilde ik tegen jou zeggen.
Maar jij was eerst. - Misschien heb je koorts.
Ik heb net gedoucht. - Wel een half uur lang.
Ruiken jullie dat, jongens? O, het is de kapsones van deze man.
Hebben jullie nog in de spiegel gekeken? Er zit zwart op je gezicht.
Roodharig of niet.
Op de beste student die we hebben gehad. - Absoluut.
Stalen zenuwen. - Dat heeft ze.
Zolang ze de rem van de lier niet hoeft te zoeken.
Jij was erger. - Jou moesten we nog spaghetti leren eten.
Spaghetti is stom en dat weet je.
Wie heeft bijna de motor gesloopt? - Hij liet een touw in de schroef vallen.
Touw om de schroef, dat was erg.
Hij liep vast. - Ik word tenminste een goede monteur.
In ieder geval, op onze allerbeste student.
Proost.
Is alles goed?
Kom, dan gaan we een stukje zwemmen.
Wacht, wat zei hij nou?
Hij zei dat hij een stukje wilde gaan zwemmen.
Houd hem dan verdomme tegen. - Waar gaat hij naartoe?
Johnny, stop. - Niks aan de hand.
Laat me met rust. We gaan een stukje zwemmen.
30 seconden maar, het gewoon een duik.
Niet doen. - Kom mee.
Ik ga even zwemmen. - Je gaat niet.
Je gaat er niet in.
Ik voel me goed. - Kalm aan, kom mee.
Mafkees, er zwemt een monster rond.
Welke idioot duikt van een boot om indruk te maken op een meisje?
Wat moet dat, Johnny? - Wat heb je gebruikt?
Niks.
Heb je drugs bij?
Dat zou ik nooit doen. - Heb jij wat?
Nee, hij heeft het warm, zijn hand is misschien geïnfecteerd.
Laat me je hand zien? - Het is niks, ik moet alleen even slapen.
Zal ik even naar je oog kijken?
Wat?
Volgens mij zag ik iets. - Laat me kijken.
Kom hier.
Ik zie niks. - Ik schrok even.
Je verbeeld je dingen, doe even kalm aan. En jij...
ga wat slapen.
Nou goed dan ga ik even hier...
Kalm aan.
Laat me kijken. - Wat is het?
Rustig aan.
Ik zie niks meer.
Help me overeind.
Wat is er?
Het komt goed.
Achteruit. Raak niks aan. Achteruit.
Kom nu onmiddellijk met mij mee.
Ik hou van je.
Luister, er zaten parasieten in zijn ogen.
Wat? Hoe? - Ze zijn in het water terecht gekomen.
Ik ga het uitzetten. - Waar is Sudi?
Sudi, zet de douche uit.
Rot op. - Het is geen grap, zet het nu meteen uit.
Luister alsjeblieft, doe open.
Klootzakken. - Zet nu de douche uit.
Zet het water uit. Luister nou. Maak open.
Maak nu onmiddellijk open.
Sudi, luister alsjeblieft.
Het komt goed.
Het is oké.
Ik heb je. Het komt goed.
Recht door het staal.
Niks aan de hand, het is de filter.
Waar stroomt dit naartoe?
Nu kan er niks meer in of uit.
Behalve door de deksel.
We moeten het openmaken. - Ben je gek?
Als ik ze kan identificeren zou dat helpen.
Trek deze aan.
Doe alsjeblieft voorzichtig.
Wat zijn dat?
Ik weet het niet. Maar ik denk dat het larven zijn.
We moeten die dingen uit de tank proberen te krijgen.
Maak dan leeg, waar wacht je nog op? - Hoe? Er is geen pomp.
We hebben zoetwater nodig. - Dan koken we het.
En wat drinken we dan? - Vis ze uit de tank.
Ze eten zich door de stalen filters.
Ze zijn misschien over een paar uur dood. - Goed, we hebben het allemaal moeilijk.
Wat zei je? - Als ik het goed heb...
zijn het zoutwater larven in zoetwater. Dan zijn ze over een paar uur dood.
Ze heeft gelijk. - Werd Johnny ook zo gebeten?
Nee, dat werd hij niet. We moeten wel blijven opletten.
Wat zeiden ze op die andere boot?
Niks. Ze waren allemaal dood.
Het was zeekoorts. Ze hebben zelfmoord gepleegd. Goed?
We moeten helder blijven. Omid, breng Sudi naar bed. En...
Jij en Siobhan controleren het water over twee uur.
Goed en we gaan bidden...
voor Johnny bij zonsopgang.
Laten we nu allemaal wat gaan rusten. Jij gaat op de eerste uitkijk.
Wat? - Er is niks mis met haar, Ciara.
Alles goed?
Ze weet niet eens hoe ik heet.
Alison O'Reilly.
Ik heb haar niet eens gesproken.
Waar heb je het over?
Ik wachtte gewoon op het juiste moment.
Het juiste moment.
En dan...
Ik kan het gewoon niet geloven.
Het is tijd.
Zijn ze dood? - Ik denk het wel.
Niet lang meer en ze zijn door de tank.
Ze zijn zwakker en met minder. We moeten nog even wachten.
Hij die zichzelf in mijn handen legt, ook al is hij dood...
zal toch leven.
En wie zijn vertrouwen aan mij geeft...
zal nooit sterven.
Heb je iets om in slaap te komen?
Verbrand de motor als het nodig is, als je ons maar snel thuisbrengt.
Wat ben je aan het doen?
Je bloedt nog steeds.
Alles is wazig.
Is dit Johnny overkomen?
Die had koorts. Je hebt veel bloed verloren dat heeft effect op je ogen.
Ik word dus blind? - Ja, misschien tijdelijk.
Misschien?
Sorry, ik kan je nu niet helpen. Ik moet me concentreren.
Stomme rooie. Zonder jou was dit nooit gebeurd.
Je verwart toeval en oorzaak.
Mijn haar in dit gebeuren berust op toeval maar...
Het was de slijm. Dat ding wat zich aan de boot vastmaakte.
Hij zag onze boot voor een dier aan. Waarschijnlijk een walvis.
En toen het zich vastklampte produceerde het een herstellende substantie.
En Johnny had een open wond. - Dus het slijm kwam in Johnny's bloed...
en er zaten eitjes in het slijm. - Niet zaten, maar zitten.
Ze leven nog.
Sudi heeft open wonden, we hebben allemaal wondjes.
We zijn allemaal kwetsbaar om geïnfecteerd te worden, net als Johnny.
Als we het al niet zijn.
Nog goed nieuws? - We moeten die eitjes meteen doodmaken.
Hoe verdomme? - Dat weet ik niet.
Ik bestudeer gedragspatronen in een lab, jullie doden dingen.
Geef hier.
Dit werkt niet.
Wat moeten we dan doen?
Kun je UV-licht maken?
Waarom? - Bij andere hadale soorten...
kun je het nageslacht doden met sterk UV-licht.
Heb je een smartphone?
Ik heb dit in een bar geleerd op de universiteit van Tishreen.
Waar is dat? - Syrië.
Heb je daar je vrouw ontmoet?
Hoe heb je dat geraden? - Ik raad niet.
Ik bestudeer gedragspatronen.
Je raakt je trouwring aan.
Het is piepklein.
Laten we het testen. We bedenken later wel hoe we het groter maken.
Het was toch al een stom idee.
Hoelang nog voordat we thuis zijn?
Ik denk zo'n 30 uur.
Tegen die tijd zijn we allemaal geïnfecteerd.
Ik heb weer een stom idee.
Ben je gek? - Desinfecteren en UV-licht werken niet.
Dus je wilt de Niamh elektrocuteren?
Ja, we gebruiken het lasapparaat...
zeewater als geleider en zetten de boot onder stroom.
Zolang we rubberlaarzen dragen lopen we geen risico.
En jij neemt de verantwoordelijkheid? - Wacht even.
Hoe moet het dan met de motoren? - Ik ga proberen ze te isoleren.
Ga je het proberen? En hoe zit het met het risico op brand?
Ben je gek?
Nee.
Echt niet.
Je kunt m'n boot niet riskeren. - Het is altijd een risico.
Je riskeert de boot of je riskeert onze levens.
Godsamme, dit is gekkenwerk.
Ik denk dat Omid er wel over nagedacht heeft.
Oké. Doe het maar.
Hebben we brand? - Nee...
het is alleen kortsluiting.
Heeft het gewerkt? - Ik denk het.
We kunnen aan wal als we zeker weten dat we niet besmet zijn.
We zijn niet besmet.
Het duurde bij Johnny 36 uur nadat hij besmet raakte.
Dus moeten we 36 uur wachten na het vernietigen van de eitjes.
We gaan vanavond aan wal. - Als iemand van ons geïnfecteerd is, dan...
Dan zijn we beter af in het ziekenhuis. - Wacht.
Ken je Christmaseiland?
Daar leefde ooit de grootste populatie rode krabben.
Dus? - Kwamen er een paar gele mieren...
die de rode krabben verblindden. Maar een paar mieren.
Nu zijn er geen rode krabben meer.
Snap je wat ik bedoel? - Ja.
Ze hadden naar het ziekenhuis moeten gaan. - Dit is wat ik doe.
Dierengedrag. - Ja, in een lab.
Dit is de echte wereld, met echte mensen. - Als we in de echte wereld aan wal gaan...
en een van ons is drager, verspreiden die dingen zich razendsnel.
Sudi is mijn verantwoordelijkheid. En hij is aan het doodbloeden.
We kunnen niet alleen aan Sudi denken.
Ik ga niet nog een bemanningslid verliezen.
Omid, ik heb je hulp nodig. - Ja, wat?
Als we aankomen help me dan met iedereen aan boord houden.
Dat gaat nooit gebeuren. Bij het eerste snufje land zijn we weg.
Totdat we weten dat we niet geïnfecteerd zijn.
Heb je Sudi gezien? Heb je hem gezien?
Hij heeft dringend hulp nodig.
Waar woon je?
Galway. - Daar wonen 200.000 mensen, toch?
Zoiets.
We zijn niet zo belangrijk dat we 200.000 levens kunnen riskeren.
Ja, misschien.
Maar wie ben jij om te bepalen dat hij moet sterven zodat niemand risico loopt.
Zijn mijn ogen open of dicht?
Open.
Het komt wel weer goed.
Het komt wel goed.
God is onze hoop en kracht.
God is onze hoop in problemen.
We zullen niet vrezen...
hoewel we midden op zee zijn.
God is met ons...
en wij zullen niet wijken.
We moeten nu in quarantaine.
Misschien heb jij geen leven, maar wij hebben verplichtingen.
De vrouw van Omid is zwanger. Hij moet naar huis.
Dan kunnen ze naar het ziekenhuis, en nu moet je opdonderen.
Maar je snapt het niet. - Heb je me niet gehoord?
Gaat het?
Hoe gaat het met Ger? - Niet geïnfecteerd als je dat bedoelt.
Waarom is de motor gestopt?
Zeg op. - Ik heb de boot onklaar gemaakt.
Wat?
Ik heb de boot onklaar gemaakt.
Wat is jouw probleem? - We hebben allemaal wondjes.
Maar de eitjes zijn dood. - Het kan daarvoor gebeurd zijn.
Dan halen we toch hulp. - Er is geen hulp.
En nou? Wil je dat we hier wachten op onze dood?
Ik wil dat we op de boot blijven tot we zeker weten dat niemand besmet is.
Met je stomme 36 uur. - Het gaat niet om mij.
Het gaat om jullie families.
Om jullie echtgenoten, om jullie baby's.
Geef me maar de schuld als je wilt. We moeten actie ondernemen.
We moeten verantwoordelijkheid nemen.
Ik weet dat ik dit veroorzaakt heb.
Niet doen.
Ik heb het je laten doen.
We hadden naar huis kunnen gaan toen dat ding losliet.
Maar ik hield ons hier. Het ligt niet helemaal aan jou.
God weet wie de volgende is.
Je zag wat in het oog van Johnny, voordat hij stierf, nietwaar?
Ja. - Ik wil dat je ons allemaal test.
Ik zie niks. - Zal ik bij jou kijken?
Ik zie niks. - Kijk nog eens, het is heel vaag.
Nee, ik zie niks. - Kijk bij mij?
Niet jij maar Omid. - Kom op, laat haar het doen.
Volgens mij heb je niks.
Mijn beurt.
Ik zie niks.
Ze heeft ons voor niks belemmert.
Je hebt mij nog niet gezien. - Dat hoeft ook niet.
Wat?
Geef me dat ding.
Het is al goed.
- Nee, luister.
Die plek. - Gerard, nee.
We hoorden daar niet te zijn.
Wat? - Hoe bedoel je?
Ik heb de koers veranderd zonder het te zeggen.
Ik ben in de uitgesloten zone gevaren. - Vandaar die walvissen.
Je bent van koers veranderd. Zodat de kustwacht weet waar we zijn?
Wist jij hiervan?
Ger, Kom. - Ciara...
Je kunt beter gaan. - Kom mee.
Vuile klootzak. - Stoppen.
Johnny is dood. - We zijn familie.
Ik had mijn eigen familie.
Het spijt me ontzettend.
Het spijt me.
Met haar blonde hoofdje.
Kleine Niamh.
Ik dacht dat ons nooit meer zoiets ergs zou kunnen gebeuren.
Ik vind het niet erg om te gaan.
Want dan zie ik haar weer.
Wacht.
Freya.
Neem je de roeiboot? - Dubbele kans om gevonden te worden.
Luister, het is drie dagen varen in dat ding.
Noem het quarantaine. - Freya, kom op.
Er ligt voorin terpentine en spullen. Maak een fakkel, er is ook een opblaasboot.
Hoe zit het dan met de Niamh Cinn-Oir?
Doe wat je ermee wilt.
Het is maar een boot.
Dat is binnen in de boot.
Zoetwater. Ze leven in zoetwater.
Dat klonk als één dier. Dus eten ze elkaar als kikkervisjes...
en eentje wint er. - Hoe halen we die ene eruit?
We zetten de tank onder stroom. - Dat werkt alleen met zoutwater.
Het is een parasitaire cyclus, het is hadopelagisch...
maar druk vormt geen probleem.
Het is...
Het is hadopelagisch. - Dat zei je al.
Dus houdt het van kou, we warmen de tank op.
Gaat het dan dood? - Nee, maar het wordt langzamer.
Genoeg om het te doden? - Genoeg om het veilig vrij te laten.
Ben je soms gek? - Het is zeldzaam.
Wij ook. - Wij zijn intelligent.
Dat valt te bezien. - Het is onze plicht.
Het is op de verkeerde plek, het wil alleen overleven, net als wij.
Dus je riskeert je leven om iets te beschermen wat jou wil doden?
Hoe warmen we de tank op?
Het wordt langzamer.
Nu?
Recht door de romp.
Pak het eten.
Zinken we? - We zinken.
Terpentine.
We kunnen een baken maken. - Waarmee?
Ben je er klaar voor?
Nee.
Kom mee.
Omid, schiet op.
Ik kan niet zwemmen.
Pak mijn hand.
Houd vol.
Dankjewel.
Siobhan. Kijk.
Ik ben geïnfecteerd.
Nee. Laat eens zien?
We doen gewoon...
Goed, luister... We doen gewoon...
We doen gewoon een tourniquet eromheen, zodat het gif zich niet verspreidt.
Misschien ben je wel immuun.
We gaan naar huis.
Vertaling: Shaktimaan