พวกเราเกิดในอวกาศ
เขาบอกเราว่าพื้นโลกใช้อาศัยไม่ได้
แต่พวกเขาคิดผิด พวกเราสู้ เพื่อเอาชีวิตรอดมา นับตั้งแต่ลงถึงพื้น
บางคนก็เจ็บช้ำเกินเยียวยา
แต่ส่วนใหญ่ก็ยังมีชีวิตรอด
คอยตามหาผู้รอดชีวิต จากยานอาร์คนอื่นๆ
พยายามสร้างสิ่งที่จับต้องได้จริง และยั่งยืนจากป่าทึบ... สร้างบ้าน
บรรดาผู้นำเราเชื่อว่า ถ้าอยากอยู่รอด เราก็ต้องสร้างสันติกับคนบนดิน
แต่สันติเป็นแนวคิด แปลกประหลาดสำหรับที่นี่
ฉันไม่เข้าไปหรอก
คลาร์ก...
มันก็มีแต่จะคอยเตือนว่าฉันทำอะไรลงไป เพื่อพาพวกเขากลับบ้าน
ขอให้เราพบกันอีกครั้ง
พวกคนบนดินข้างนอกนั่น จะต้องบุกค่ายเราแน่ๆ
ถ้าเรารอ เราก็ตาย
ขอคนพร้อมสู้สิบคน กับปืนไรเฟิลก็จัดการได้แล้ว
คุณขอให้ผมหาปืนมาให้
ถอยไปให้พ้นทาง ไอ้คนบนดิน
คุณคิดว่าตัวเองทำบ้าอะไรอยู่น่ะ
สิ่งที่คุณไม่กล้าจะทำไง
- เลือกไพค์เป็นผู้นำ - ไพค์ ไพค์ ไพค์
ยินดีด้วย ท่านผู้นำ
ไปทำเรื่องที่เราเริ่มให้จบกันเถอะ
คิดถึงบ้านอยู่เหรอ
คิดอยู่ว่าตกลงอาร์เคเดีย ยังเป็นบ้านอยู่ไหม
ตอนฉันจากมา มันไม่ได้ชื่อนี้
ตัวฉันก็ไม่ได้เป็นแบบนี้
เธอจากบ้านมาในฐานะวีรสตรี
และเธอก็กลับไปในฐานะเดียวกัน
ผู้สังหารคนบนเขากลับบ้านพร้อมร่าง ของราชินีเผ่าน้ำแข็ง
เธอนำพาความยุติธรรมมาให้
เธอต่างหากที่เป็นคนนำพามันมา
เรานำสันติสุขมาให้
นั่นไง มากันแล้ว
พระเจ้า ดูสภาพพวกเขาสิ
- ไปเจออะไรกันมาน่ะ - ดูสิ
เจ็บกันพอสมควรเลย
- เกิดอะไรขึ้น - เบลลามี่ พี่สบายดีไหม
- พี่ไม่เป็นไร - เกิดอะไรขึ้นข้างนอกนั่นน่ะ
- นี่มันอะไรกัน - ท่านผู้นำบอกว่า...
ปิดประตูเลย
โอเค ปิดผนึกประตู
ทุกคน ฟังให้ดี
นี่ นี่ นี่
24 ชั่วโมงก่อน ทุกคนเลือกผมขึ้นเป็นผู้นำ
ทุกอย่างที่ผมทำตั้งแต่นั้น และทุกอย่างที่ผมทำต่อไป
จะเป็นเพื่อให้เราบรรลุเป้าหมายเดียว
นั่นคือการสร้างชุมชนอาร์เคเดีย ที่ยั่งยืน ไม่ต้องพึ่งพาใครและปลอดภัย
- โอเค - ใช่เลย
เมื่อเช้านี้ ท่ามกลางพื้นที่ชุ่มโคลน
พวกเราไว้อาลัยบรรดาคนที่โดนพรากไป ด้วยการส่งสารถึงไอ้พวกคนบนดิน
แผ่นดินตรงนี้เป็นของพวกเราแล้ว
หากขัดขืน พวกมันต้องเจอกำลังตอบโต้
หากมันคิดต่อกร มันต้องเจอกับความตาย
วันนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นใหม่ จำไว้ได้เลย
จำไว้เหมือนอย่างที่ ไอ้พวกคนบนดินมันจะจำ
ผู้นำไพค์ เอามันเลยครับท่าน ผู้นำไพค์
ไม่มีใครบาดเจ็บ
สิบคนสู้กับ 300 คน แต่ไม่มีใครบาดเจ็บ
มันเป็นไปได้ไง
เฮด้า
แผลจากกระสุนทั้งนั้น
เฮด้า...
มาทางนี้เร็ว
- อินดรา - เฮด้า
โอเค
ฉันต้องใช้ผ้าพันแผล
อย่ามายุ่ง แกก็เป็นพวกเดียวกันกับมัน
อินดรา...
ให้คลาร์กช่วยเถอะ
อินดรา เกิดอะไรขึ้น
พวกมันบุกโจมตีตอนเรากำลังหลับ
เราจัดเวรยามให้เฝ้าระวังทิศเหนือ จับตาดูเอซเกด้า
พวกมันฆ่านักธนูก่อน
ทหารเลวเราเข้าใกล้พวกมันไม่ได้
จากนั้นพวกมันก็ฆ่าคนที่บาดเจ็บ
เพิ่งมีการประชุมไปเมื่อสองวันก่อน
เคนทำแบบนี้ได้ยังไง
ไม่ใช่เคน
ฝีมือไพค์
เธอหนีรอดมาได้ยังไง
เบลลามี่
เบลลามี่มากับพวกนี้ด้วยเหรอ
เขาอยากให้ไว้ชีวิตคนที่บาดเจ็บ
แต่พวกมันไม่ยอมฟัง
เขาเกลี้ยกล่อมไพค์ให้ไว้ชีวิตฉัน
เพื่อให้ฉันเป็นคนส่งสาร
สารว่าอะไร
คนบนฟ้าปฏิเสธเป็นพันธมิตร
ที่นี่เป็นดินแดนของพวกมันแล้ว
เราจะเลือกถอยหรือเราจะเลือกตาย
ส่งม้าเร็วออกไป
เรียกร่วมทัพของทั้ง 12 เผ่า
อีกหนึ่งวัน เราจะทำลายล้างอาร์เคเดีย
ฆ่าทุกคนที่อยู่ข้างในกำแพงนั่น
ขอรับ เฮด้า ทุกคนขึ้นม้า
เดี๋ยวก่อน
ให้เวลาฉันแก้ไขเรื่องนี้หน่อย
ขวางไว้
ทำอะไรน่ะ
ฉันปล่อยให้เธอไปไม่ได้ คลาร์ก
ตกลงฉันเป็นเชลยแล้ว อย่างนั้นเลยเหรอ
ใช่
เล็กซ่า ให้ฉันไปอาร์เคเดียเถอะ
ไม่
อย่างน้อยก็ให้ฉันคุยกับเคน
เราพาตัวเขามาที่นี่ก็ได้
อินดรา ตอนนัดประชุม เคนบอกว่า เขาให้วิทยุกับคุณไว้
เป็นวิธีส่งสัญญาณหากัน
ส่งสัญญาณไปหน่อย ได้โปรด
จริงรึเปล่าที่เมื่อวานเธอพยายาม ลอบออกจากค่ายไปหาอินดรา
นี่ คุณไม่มีเรื่องอื่นที่สำคัญกว่า ให้ห่วงนอกจาก
เรื่องหนูแอบออกไปหาอินดราเหรอ
ก็กลายเป็นว่า
ฉันเรียกเธอมาเพราะเรื่องนี้แหละ
อินดราส่งสัญญาณมา บอกว่าอยากพบ
ฉันก็อยากไปด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้ไพค์จับตาดูทุกฝีก้าว
คุณอยากให้หนูไปหาอินดราเหรอ
ฉันต้องให้เธอทำเลยละ
หนูเอาด้วย แต่หนูจะออกไปได้ไง
ที่ประตูก็มี...
คลานไปสัก 20 ฟุตจะเจอทาง พาออกไปนอกกำแพงค่าย
ออกไปข้างนอก สืบให้ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แล้วกลับเข้ามารายงานเรา ทำได้ไหม
หนูเกิดมาเพื่อสิ่งนี้เลยต่างหาก
มาร์คัส เคน รายงานตัวที่ห้องทำงานท่านผู้นำ
เป้าหมายเราคือสร้างพื้นที่เพาะปลูก มีแหล่งน้ำ ทำเลเหมาะต่อการแนวป้องกัน
เอาบริเวณรอบอาร์เคเดีย สัก 15 กิโลเมตรก็น่าจะพอ
15 กิโลเมตรเหรอครับ
ท่านครับ แถบนั้นมีหมู่บ้านคนบนดิน
ซึ่งไม่ต้องแปลกใจเลยว่าจะ ต้องมีการโจมตีตอบโต้เกิดขึ้น
เราต้องจัดการที่นั่นเป็นที่แรก
- หมู่บ้านที่ว่าอยู่ตรงไหน - จัดการกับหมู่บ้านเหรอครับ
ขอเวลาพวกเราหน่อย
ค่ะท่าน
เคนกับลินคอล์นรออยู่ข้างนอกค่ะ
คิดว่าเธออยากได้มันคืน
มีอะไรจะพูดกับฉันไหม
พวกเราทำเกินไปครับ
ฉันรู้ว่ามันดูโหดเหี้ยม แต่เราไม่ไว้ชีวิตใคร
เสบียงการแพทย์เรามีไม่พอ ปันไปรักษาพวกมัน
และเรายอมเสี่ยง ให้มันกลับมาฆ่าเราไม่ได้
เราทุกคนก็รู้กันตั้งแต่เนิ่นๆ แล้วนี่ ว่าสงครามบังคับให้เราต้องทำ...
บางอย่างที่เราต้องใช้ทั้งชีวิต พยายามจะลืม
ฉันก็แนะนำเธอได้แค่อย่างเดียว
พยายามคิดถึงชีวิตที่เราช่วยไว้ในวันนี้ ไม่ใช่ชีวิตที่ต้องเสียไป
เธอทำได้ไหม
ครับผม
เขาพร้อมพบคุณแล้ว
มันเกิดบ้าอะไรขึ้นข้างนอกนั่นน่ะ
เราทำสิ่งที่มันจำเป็น
ตื่นซะที
เธอโจมตีกองทัพที่เขามาช่วยเรา
เธอฆ่าคนบริสุทธิ์
ตอนนี้เธอเป็นแบบนี้แล้วเหรอ
เธอคิดว่าจะทนอยู่กับตัวเองไม่ได้ หลังเรื่องที่เขาเวธเธอร์
แต่ตอนนี้เธอกลับเริ่มก่อสงคราม ที่จะฆ่าพวกเราทุกคน
คุณต่างหากที่ต้องตื่น
แล้วไม่ต้องมาบอกผมด้วยว่า คนแห่งผืนป่ากับเผ่าน้ำแข็งมันต่างกัน
พวกคนแห่งผืนป่าฆ่าเพื่อนผมไป 38 คน ก่อนคุณจะลงมาถึงพื้นซะด้วยซ้ำ
เราไม่ได้เริ่มอะไรทั้งนั้น
พวกมันต่างหากที่เริ่ม
พวกมันงั้นเหรอ
นายรู้น่าว่าฉันหมายความว่าไง
ฉันเคยรู้
ดาเน่อาการทรุดลงครับ
ให้ยาปฏิชีวนะทุกๆ สองชั่วโมง
ได้ผลเป็นไงบอกด้วย
- เป็นบ้าอะไรน่ะ แอบบี้ - ใจเย็นๆ
- ฉันรู้ว่าเธอไม่สบายใจ - ไม่สบายใจเหรอ
ฉันเพิ่งไปเข้างานมาเพื่อให้มีคนบอก ว่าคุณไล่ฉันออกเนี่ยนะ
ฉันไม่ไล่คนออกจากงาน
บอกว่าฉันตกตรวจสุขภาพ ก็ไม่ต่างกันนั่นแหละ
- เอาน่า นั่งลงก่อน - ไม่ ฉันไม่ต้องนั่งลง
- ขาฉันสบายดี - มันไม่ได้สบายดี
ออกไปตรวจตรากับทำงานที่กำแพง ก็ทำให้อาการเธอแย่ลงด้วย
ก็แล้วไง
ไม่ต้องทำอะไรเลยเหรอ
มันจะทำให้ขาฉันหายดีรึไง
ไม่ ขาเธอจะไม่มีวันหายดี
เป้าหมายของเราคือบรรเทาอาการเจ็บ
แค่นั้นแหละ แต่ถ้าเธอยังฝืนมันอยู่แบบนี้
แม้แต่เรื่องนั้นก็จะไม่มีทางเกิดขึ้น
เธอยังมีประโยชน์ได้อยู่นะ
ยุ่งกันน่าดูเลยเชียว
ขอต้อนรับกลับบ้าน เธโลนีอัส
มาเริ่มกันเถอะ
โอทัน อยู่ใกล้กันไว้นะ
เปิดประตู
ไม่คิดเลยว่าจะถึงขนาดนี้แล้ว
ออกไปคุมเชิงที่หน้าประตู
ท่านผู้นำจาฮา
ท่านครับ ยินดีที่ได้พบท่าน
ชอว์น กิลเมอร์ สถานีฟาร์มก็รอดด้วยสินะ
รอดกันไม่มากพอหรอกครับ
ชูมือขึ้น
ไม่เป็นไร เขามากับฉัน
ขอโทษครับท่าน
ห้ามคนบนดินผ่านเข้าประตู
คำสั่งของท่านผู้นำ
ก็บอกว่าเขามากับฉัน
บอกให้มันส่งกระเป๋ามานี่
เดี๋ยวนี้เลย
- เฮ้ย หยุดนะ - โอทัน
มาช่วยกัน จับตัวมัน
โอทัน
หยุดยิง หมอ เราต้องการหมอ
กระเป๋านี่เป็นของฉัน
มันเอื้อมมือมาคว้าปืนผม
ไม่เป็นไรแล้วนะ โอทัน
ไปที่เมืองแห่งแสง
แอลลี่จะรออยู่ที่อีกฟากนึง
อยู่ตรงนั้น รีบหน่อย
เธโลนีอัส
เขาตายแล้ว ฉันเสียใจด้วย
ไม่ต้องเสียใจ
ความตายไม่ใช่จุดจบ
ดีใจที่ได้พบคุณ แอบบี้
แกนั่นน่ะ
ปกติฉันก็เป็นคนซื่อสัตย์นะ
แต่ถ้าแกไม่ต้องเดินแล้ว ฉันขอรองเท้าแล้วกัน
เพื่อนฉันขอเก็บรองเท้าไว้ใช้ต่อ ขอบคุณ
แต่ถ้านายไม่ขัดขืน เราก็จะให้นายใช้ของนายต่อเหมือนกัน
นานเชียวนะ
ขอให้คนที่แกรักโดนหมาป่า รุมกินต่อหน้าต่อตา
เมื่อกี้เขาพูดว่าไง
บอกว่าสำหรับหัวขโมย นายก็น่ารักดี
เหรอ แย่หน่อยนะ เขาไม่ใช่สเปกฉัน
ไปจากที่นี่กันเถอะ
ไม่ต้องห่วงจอห์น เมอร์ฟี่หรอก
เด็กคนนั้นเป็นนักสู้
แล้วคนอื่นล่ะ
คุณไปพร้อมคนตั้ง 12 คนนะ เธโลนีอัส
เคน
ขอต้อนรับกลับบ้าน เพื่อนรัก
เครื่องแบบนายอยู่ไหนแล้ว
ไพค์เพิ่งปลดฉันจากการสั่งการ
ริบตำแหน่งลินคอล์นด้วย
ท่านมาได้ถูกเวลาจริงๆ
แอบบี้เล่าให้ฟังแล้ว
- เสียใจเรื่องการเลือกตั้งด้วย มาร์คัส - ลืมเรื่องการเลือกตั้งไปเถอะ
สงครามที่ท่านทำนายไว้ก่อนไป กำลังจะปะทุขึ้นแล้ว
ถามเขาสิว่าหายไปไหนมา
ฉันเจอเมืองแห่งแสงแล้ว
เยี่ยมเลย
ไม่ใช่เหรอ
ถามโอทัน เพื่อนเขาสิ
เหมือนว่าตอนนี้เขาจะอยู่ที่นั่น
ผมไม่โทษคุณที่กังขากันหรอกนะ แอบบี้
ผมรู้ดีว่าตัวเองฟังดูเหมือนคนบ้า
แต่มันเป็นของจริง และมันก็น่าทึ่งมากด้วย
ทุกอย่างที่กังวลกันในตอนนี้ สงคราม อำนาจ...
ไม่มีเรื่องไหนสำคัญในเมืองแห่งแสง
ได้ยินข่าวว่าท่านอยู่ที่นี่ค่ะ
ได้ยินข่าวเหมือนกัน ว่าคุณรอดมาได้ แฮนน่าห์
ผมดีใจมาก
ผู้นำไพค์อยากพบท่าน
เดี๋ยวเราค่อยว่ากันนะ
ทางนี้เลยค่ะ ท่านผู้นำกำลังรออยู่
คุณดูดีเลยนะ สำหรับคนที่ ไปบุกป่าฝ่าดงมาตั้งสี่เดือน
คุณเองก็เหมือนกัน
ได้ยินมาว่าโดนหนักพอสมควร
เราก็เล่นกลับไปไม่ให้น้อยหน้า
เรื่องนั้นก็ได้ยินเหมือนกัน
- ไม่เห็นด้วยรึ - ผมไม่ตัดสินใคร
ตั้งแต่เมื่อไร
ผมไม่ใช่คนเดิมเหมือนตอน สมัยอยู่บนยานอาร์คแล้ว ชาร์ลส์
พวกเราทุกคนนั่นแหละ
ตอนนั้นผมเป็นครู
แต่ตอนนี้ผมเป็นผู้นำ
ผมก็สงสัยอยู่นะ
คุณรู้อะไรมาบ้าง
เขาคิดว่าคุณเป็นภัย
ผมเป็นแค่คนที่อยากช่วยเหลือ พวกของผม
ไม่ได้เป็นภัยต่อคุณเลย
ช่วยเราเหรอ
ขอโทษที่ต้องพูดตรงๆ นะ เธโลนีอัส
แต่ผมต้องถามว่าคุณกลับมาทำไม
ก็เพิ่งบอกไป
เพื่อกลับมาช่วยคนของผม
คุณอยากให้เขาคิดว่าคุณโง่เหรอ
- คุณเชื่ออย่างนั้นจริงๆ เหรอ - ใช่ แน่นอน
โอเค ยอมแล้ว
แล้วคุณจะช่วยยังไงไม่ทราบ
ด้วยการปลดปล่อยจิตใจพวกเขา
ออกจากห่วงความเจ็บปวด ทั้งร่างกายและทางใจ
ผมมาที่นี่
เพื่อนำทางผู้คนที่อาร์เคเดีย
เขาไม่ฟังคุณแล้ว
เชื่อใจกันหน่อย
จะบอกอะไรให้
ตราบใดที่คุณไม่มาขวางทางผม
คุณจะช่วยใครที่เขาอยากให้ช่วยก็เชิญ
พระเจ้าทรงทราบดีว่า ที่นี่มีคนเจ็บปวดกันมาก
ขอบคุณมาก ท่านผู้นำ
เลือดหยุดไหลแล้ว
เราต้องหาอะไรมาบรรเทาอาการเจ็บปวด
ออคเทเวีย
เคนอยู่ที่ไหน
เขาส่งฉันมา
อินดรา ขอบคุณพระเจ้า
เกิดอะไรขึ้น
เคนแพ้การเลือกตั้งให้กับไพค์
ตอนนี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม
คนของเธอลงคะแนนให้เรื่องอย่างนี้เหรอ
ไม่ ไม่ ฉันไม่เชื่อ
เธอจะรู้อะไร คลาร์ก เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นมาตั้งนาน
ฟังฉันนะ
อีกไม่ถึงวัน กองทัพของคนบนดินจะมาที่นี่
ฉันต้องพบเบลลามี่
เบลลามี่ก็เป็นคนลงมือ เขาเข้าข้างไพค์
ทำไมเธอถึงคิดว่าเขาจะช่วยเรา
เขาช่วยชีวิตอินดรา
ถ้าเรื่องที่ออคเทเวียพูดเป็นความจริง ก็แสดงว่าไพค์เชื่อใจเขา
ถ้าฉันเข้าหาเขาได้ เขาก็เข้าหาไพค์ได้
เธอเดินผ่านประตูไปเฉยๆ ไม่ได้ คลาร์ก
เธอไปอยู่กับพวกศัตรูเขามา
ถ้าเป็นฉัน ฉันก็จะฆ่าเธอตรงนั้นแหละ
ฉันพาคลาร์กเข้าไปได้
เธออยากไปทางไหนต่อล่ะ ทางเหนือ ทางใต้
เราสองคนอยู่ด้วยกันนี่รุ่งเลยนะ
ฉันอยากไปตามพี่ชายฉัน
เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้ว
โอทันอยู่กับจาฮาที่ค่าย ทำไมเธอถึงอยากไปที่นั่น
เขาเป็นพี่ชายฉัน
ถ้ามันพอมีโอกาส
ฉันต้องลองพยายาม หาทางช่วยเขากลับมา
ไปตามโอทันไม่ใช่ความคิดที่ดี
- จอห์น... - ไม่ใช่ความคิดของคนเอาตัวรอด
งั้นก็รอฉัน เดี๋ยวฉันกลับมา
ในโลกนี้ เวลาคนเขาไป เขาไม่กลับมา
- ฉันกลับนะ - ไม่ได้กลับมาหาฉัน ฉันเผอิญอยู่ตรงนั้นเฉยๆ
จอห์น มากับฉันเถอะ
ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้น
ตื่น ลุกขึ้นยืน ตั้งแถวเดี๋ยวนี้ เร็ว
ทำอะไรน่ะ พวกเขาป่วยนะ
จะโยนพวกเขาออกไป เผชิญกับความหนาวไม่ได้
เราก็ไม่ได้ทำแบบนั้น แค่จะกักตัวเฉยๆ
อะไรนะ
หลีกไปให้พ้น
- ลุกขึ้นยืน - เร็วสิ
ลินคอล์น นายไม่อยากเข้ามาตอนนี้หรอก
เราขอให้พวกเขามาที่นี่
เราปันเสบียงให้ไม่ได้แล้ว
- ดาเน่ - ลินคอล์น อย่า
เธอป่วยเกินกว่าจะขยับไปไหน
ฉันว่าก็ดูสบายดีพอจะขยับไปไหนนี่
กิลเมอร์ ถอยไป
แจ็คสัน ทำไมถึงพาเขามาที่นี่
ลินคอล์น
ลินคอล์น ลินคอล์น
ให้ไปด้วยกันเนี่ยแหละ พาตัวไป
เดินสิ
ขอโทษด้วยที่ต้องบังคับกัน
พวกเราทุกคนล้วนเจ็บปวด
บ้างก็เป็นความเจ็บปวดทางกาย ได้รับบาดเจ็บหรือแก่ตัวลง
บ้างก็เจ็บปวดทางใจ
อย่างเช่น ต้องสูญเสียคนที่เรารัก
หากลองมาคิดๆ ดู ไม่ว่าเราจะ
สู้กับความเจ็บปวดหรือยอมแพ้ ผลก็ออกมาไม่ต่างกัน
มันกัดกร่อนชีวิตพวกเรา
สูบเอาความรู้สึกและเวลาเราไป
บั่นทำลายความสัมพันธ์ ระหว่างเพื่อนและคนรัก
ถ้าเกิดผมบอกพวกคุณว่ามันมีวิธีง่ายๆ ที่กำจัดความเจ็บปวดนั่นล่ะ
ฉันก็จะบอกว่าคุณมันโคตรไร้สาระ
มันไม่มีวิธีง่ายๆ ที่กำจัดความเจ็บปวดได้
คุณเองก็รู้ดี
ทนทุกข์ทรมานเหลือเกิน
ถ้าเรากล่อมหล่อนสำเร็จ คนอื่นต้องตามมาแน่ๆ
นี่ จะทำให้ทุกอย่างหายไป
ขอทีเถอะ
กุญแจสู่เมืองแห่งแสง
สู่ทางรอดและทางปลดเปลื้องทุกอย่าง
โอเค
โอเค ตกลงคุณบอกให้พวกเขาทำอะไร
ให้กลืนเจ้าตัวนี้
แล้วพวกเขาจะอยู่ในเมืองแห่งความสุข ไปตลอดชีวิตน่ะเหรอ
คุณน่าจะละอายใจตัวเองบ้างนะ
- เราต้องการตัวหล่อน - หล่อนยังไม่พร้อม
ฉันจะอยู่ที่นี่นะ เมื่อเธอพร้อม
ช่วยเดินไปข้างหน้าด้วย
ตรงไปนั่นแหละ เดินสิ
เร็วเข้า อย่าโอ้เอ้
ลินคอล์น ลินคอล์น
ฉันไม่เป็นไร อย่าฝ่าฝืนคำสั่งเขา
เขาพูดถูก
ลินคอล์น นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น
เรากักตัวพวกคนบนดิน
ลินคอล์นโดนไปด้วยเพราะ เขาก่อความไม่สงบที่ส่วนพยาบาล
คนสุดท้ายแล้ว ไปกัน
- เป็นบ้าอะไรของพี่เนี่ย - ออคเทเวีย...
ฉันเห็นแล้วว่าพี่กับไพค์ทำอะไร กับกองทัพเล็กซ่า
เบลลามี่ พี่ฆ่าทุกคน
- เบาเสียงลงหน่อย - เป็นอะไรไป
ไม่ภูมิใจที่สังหารหมู่กองทัพ ที่เขาส่งมาช่วยเราเหรอ
เราจะไม่ทำเรื่องนี้กันที่นี่
ก็ดี งั้นไปกัน เพราะฉันยังพูดไม่ใกล้จบเลย
เธอต้องระวังตัวไว้ โอ
ถ้าเธอยังทำแบบนี้ต่อไป แม้แต่พี่ก็ปกป้องเธอไม่ได้
ขอบคุณที่เตือนกัน
พี่พูดจริงนะ ดูตัวเองสิ
เลิกเล่นเป็นคนบนดินได้แล้ว ก่อนจะเจ็บตัวจริงจัง
ฉันไม่ได้เล่นอะไรทั้งนั้น ฉันเป็นของฉันแบบนี้
พี่เป็นพี่ชายฉันนะ เรื่องนี้ไม่เห็นต้องบอกเลย
ฉันพูดจบละ
เพลาๆ กับออคเทเวียหน่อยนะ
ฉันต้องขอร้องให้หล่อนพาฉันมา
เธอมาทำอะไรที่นี่ คลาร์ก
เราต้องคุยกัน
อ๋อ เธอเป็นคนตัดสินใจสินะ
วันเฮด้าผู้ยิ่งใหญ่
คนที่เลือกคนบนดินแทนพวกตัวเอง
คนที่หันหลังให้พวกเรา ตอนที่เราไปช่วย
ทีนี้ละ อยากคุย
ฉันมาบอกนายว่า เผ่าน้ำแข็งชดใช้เราเรียบร้อย
ความยุติธรรมบังเกิด สำหรับเรื่องที่เขาเวธเธอร์
ฉันมาบอกนายว่าทุกอย่างจบแล้ว
อีกแล้วสินะ
ทำไมเธอถึงมีสิทธิ์ตัดสินใจว่าอะไรจบ
เราจัดการแล้ว
เราเหรอ
เล็กซ่ากับฉัน
ราชินีเผ่าน้ำแข็งตายแล้ว
ปัญหาทุกอย่างจบ
แต่นายก็ปล่อยให้ไพค์ทำลายทุกอย่าง
เธอมาที่นี่ทำไม คลาร์ก
อาร์เคเดียต้องชดใช้
ไม่งั้นเล็กซ่ากับทั้ง 12 เผ่า จะล้างบางเรา
ก็ลองดูสิ
ได้โปรด บอกที
ว่านายไม่ได้อยากทำสงคราม
เราก็ทำสงครามกันมา ตั้งแต่ลงถึงพื้นแล้ว
อย่างน้อย ไพค์ก็เข้าใจเรื่องนั้น
ไพค์เนี่ยแหละตัวปัญหา
นายไม่ได้เป็นคนแบบนี้
เธอคิดผิดแล้ว
ฉันเป็นคนแบบนี้มาตลอดต่างหาก
แต่ฉันปล่อยให้เธอ ออคเทเวีย เคน กล่อมฉันจนเชื่อว่าคนพวกนี้ไว้ใจได้
ทั้งๆ ที่พวกมันก็เผยธาตุแท้ ครั้งแล้วครั้งเล่า
ฉันจะไม่ยอมให้ใครต้องมาตาย เพราะความผิดพลาดนั้นอีกแล้ว
เบลลามี่...
ฉันต้องการนาย
และเรามีเวลาไม่มาก
เธอต้องการฉันงั้นเหรอ
ใช่ ฉันต้องการนาย
ฉันต้องการผู้ชาย
คนที่ไม่ยอมให้ฉันต้องจับคันโยก ที่เขาเวธเธอร์คนเดียว
เธอทิ้งฉัน ทิ้งพวกเราทุกคน
- เบลลามี่... - พอที คลาร์ก
เธอไม่ได้เป็นคนคุมอีกแล้ว
ซึ่งก็เป็นเรื่องดี เพราะมีคนตายตลอด เวลาเธอเป็นคนคุม
เธอยินดีปล่อยให้น้องฉันโดนระเบิด
แล้วเธอก็ไปตกลงกับเล็กซ่า
คนที่ทิ้งให้เราตายที่เขาเวธเธอร์
บังคับให้เราต้องฆ่า ทุกคนที่ช่วยเหลือเรา
คนที่เขาเชื่อใจฉัน
ฉัน...
ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษที่ไม่อยู่
ฉันรู้ว่าฉันไปได้ เพราะพวกเขามีนาย
ฉันรู้ว่าเรายังแก้ไขเรื่องนี้ได้
ฉันเองก็ขอโทษเหมือนกัน
นี่
ไม่ อย่านะ ไม่เอา
เบลลามี่ อย่านะ พระเจ้า...
ช่างสภาวะไร้แรงโน้มถ่วง มานั่งแยกเศษเหล็กทำกระสุนงั้นเหรอ
แอบบี้เป็นคนต้นคิดรึเปล่า
เรื่องนี้จะทำให้อาการเธอดีขึ้นเหรอ
ฉันช่วยเธอได้นะ เรเว่น
ไม่ต้องเลย เข้าใจนะ
ทุกคนคิดว่าตัวเองมีความคิดดีๆ ว่าจะช่วยให้ฉันดีขึ้นได้ยังไง
อยู่แต่ในค่าย
ทำแต่งานที่ให้ฉันนั่งทำ
ขอให้คนอื่นช่วยทุกครั้ง ที่อยากได้ของบนชั้นวางสูงๆ
แต่รู้อะไรไหม
ฉันไม่ใช่คนคนนั้น
คนอื่นเขาคิดว่าฉันแค่เปลี่ยนตัวเอง แล้วความเจ็บปวดมันจะหายไป
แต่ฉันทำไม่ได้
ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ แล้วฉันก็ทำแบบนี้ไม่ได้ด้วย
เธอมีอะไรต้องเสียล่ะ
ไพค์น่าจะอยู่ที่ห้องพัก
เบลลามี่ นายไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้
ต้องทำสิ
ปล่อยฉันไปเถอะ
เชื่อไม่เชื่อ
นี่ฉันก็ทำเพื่อเธอนะ คลาร์ก
เชื่อไม่เชื่อ นี่ฉันก็ทำเพื่อนายเหมือนกัน
เธอทำร้ายการ์ดไม่ได้นะ
ก็เพิ่งทำไป ปล่อยคลาร์กเดี๋ยวนี้
พี่ทำไม่ได้
พวกเขากำลังมากันแล้ว
เธอไปเถอะ
คลาร์ก เร็วเข้า
พาไปที่ส่วนสอง
- ไปกัน - ตามมา
เร็วเข้า
แม่คะ
เรารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น รู้ว่าไพค์ทำอะไรลงไป
มีทางไหนที่เราจะช่วย ไม่ให้เกิดการตอบโต้ได้ไหม
แอบบี้ เร็วเข้า
เรามาที่นี่เพื่อส่งตัวไพค์ให้เขา
เขาเป็นผู้นำที่ผ่านการเลือกตั้งนะ
ประชาชนเรารู้ดีว่าลงคะแนนให้ใคร
อีกอย่าง เขาเป็นคนคุมการ์ด และมีอาวุธทั้งหมด
เข้าใกล้เขาไม่ได้
และนี่ก็ไม่ใช่วิถีของพวกเราด้วย
บางทีก็คงถึงเวลาเปลี่ยน วิถีของเราแล้วมั้ง
มีคนรุกล้ำเข้ามา ปิดทางออกทั้งหมด
พวกเธอสองคนต้องไปเดี๋ยวนี้เลย
แล้วลินคอล์นล่ะ
ถ้าเธออยากช่วยเขา ก็ช่วยจากข้างนอก ใช้เจ้านี่
มันกินระยะทางไม่ได้มาก
เธอต้องหลบอยู่ใกล้ๆ รอฉันติดต่อไป
ไปได้แล้ว
มากับหนูเถอะนะ
แม่ก็อยากไป
ขอให้เราพบกันอีกครั้ง
ฉันแต่งให้นายดูเหมือนคนตาย ได้เนียนกว่าเยอะ
พี่ชายเธอ...
เรื่องนั้นรอได้
จนกว่าฉันจะกล่อมให้นายมาด้วยกัน ซึ่งฉันจะทำจนได้
เลือกเวลาได้เหมาะเหม็งมาก
เราตามหาตัวแกมาหลายวันแล้ว
เรารู้ว่าแกไม่ได้อยู่คนเดียว ผู้หญิงอยู่ไหน
ไปแล้ว
หาให้เจอ คุกเข่าซะ
แกโดนจับได้ว่าดักปล้นคนในป่า ของท่านผู้การ
บทลงโทษของความผิดนี้ถึงตาย
ฉันจะถามแกอีกครั้ง ผู้หญิงอยู่ที่ไหน
ไปลอยตายไป
ช้าก่อน
สัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์
แกไปได้มาจากไหน
ถ้าฆ่าฉันตอนนี้ นายก็จะไม่มีวันได้รู้
ลุกขึ้นยืน เร็ว
เดินไป
ระวังด้วยล่ะ
รายนี้ไม่ชอบให้ล่ามโซ่
ครั้งนี้ไม่มีแฟนสาว มาช่วยปล่อยแล้วด้วยนะ
แอบบี้ฝากมาให้ดาเน่
ออคเทเวียล่ะ
หลบออกไปได้กับคลาร์ก
ฉันไม่รู้ว่าเราจะเอาชนะ ปืนพวกมันได้รึเปล่า
นอกจากพวกเราจะใช้ปืนเองด้วย
เฮด้า...
หล่อนกลับมาแล้ว
ออคเทเวียอยู่ไหน
ยืนเวรยามรอบค่าย
บอกที คลาร์ก เรื่องนี้มันจะจบยังไง
เธอคิดวิธีช่วยเหลือคนของเธอ อีกครั้งออกแล้วหรือยัง
ไม่ มีแต่เธอเท่านั้นที่ทำได้
เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ถือว่าเป็นสงคราม
กองทัพของเธอมาที่นี่เพื่อช่วยเรา
แต่คนของฉันฆ่าพวกเขาไม่มีเหลือ
เธอมีสิทธิ์ตอบโต้ทุกอย่าง
มีสิทธิ์ล้างบางพวกเรา
หรือเธอจะเปลี่ยนแปลงวิถีของเธอ
ทำไมถึงต้องเปลี่ยน
เลือดต้องล้างด้วยเลือด
จริงเหรอ เพราะจากที่เห็นอยู่นี่
เรื่องนี้จะจบต่อเมื่อ ทุกคนตายแล้วเท่านั้น
เธออยากเป็นผู้นำแบบไหนล่ะ
แบบที่ฆ่าทุกครั้งที่มีโอกาส เพราะมันคือวิถีแต่โบราณ
หรือแบบที่แสดงให้โลกเห็นว่า มันมีทางที่ดีกว่านั้น
เธอคิดว่าการไม่ล้างแค้น เหตุสังหารหมู่คือทางที่ดีกว่ารึ
ถ้ามันทำให้วงจรความรุนแรงจบ ก็ใช่
ถ้ามันทำให้เกิดสันติสุข ก็ใช่
มันต้องมีคนเริ่มก้าวแรก
ให้คนนั้นเป็นเธอเถอะ
เธอบอกว่าอยากได้สันติสุข
ว่าทุกอย่างที่ทำลงไป คือเพื่อให้มันเกิด
แต่ตอนนี้อีกนิดเดียว สงครามก็จะปะทุ
สงครามที่ตัวเธอหยุดได้
ผู้การ
ท่านต้องไม่พิจารณาเรื่องนี้อย่างแน่นอน
ฉันไม่ได้พิจารณา
ฉันจะทำเลยต่างหาก
เฮด้า ได้โปรด
อินดรา
พวกเราทำราวกับว่าสงครามนั้น ง่ายกว่าสันติสุข
หากเป็นเช่นนั้นจริง เราก็ไม่ควรพยายาม บรรลุเป้าหมายที่ยากกว่านั้นเหรอ
โพลิสจะไม่สนับสนุนท่าน
ไททัส...
ไททัสเป็นข้ารองบาทฉัน ทุกคนเป็นข้ารองบาทฉัน
เธอบอกว่าพวกเขาจะขัดขืนฉันเหรอ
เธอจะขัดขืดฉันเหรอ
ไม่ เฮด้า ฉันไม่ขัดขืนท่าน
งั้นก็ให้เป็นที่รู้กัน
เลือดต้องไม่ล้างด้วยเลือด
สลายพายุนี้
แล้วรอเถิด
ฉันนอนลืมตารอดูทุกอย่างเกิด
รู้สึกเหมือนมีดวงตานับพันคอยจ้องมอง
ฉันจะนิ่งๆ ไว้
ไม่พูดอะไร
ปลดเปลื้องทุกสิ่งอย่าง
ฉันจะรอ
ไม่ ฉันจะเป็นก้อนหิน
เป็นนักล่า
เป็นหอคอยที่พาดให้เกิดเป็นเงา
จะนอนลืมตารอเฝ้าดูทุกอย่างเกิดขึ้น
รู้สึกเหมือนมีดวงตานับพัน
จะนอนลืมตารอเฝ้าดูทุกอย่างเกิดขึ้น
รู้สึกเหมือนมีดวงตานับพัน
ฉันคือตัวพายุ
ถึงเวลากลับไปทำงานแล้ว เรเว่น
ฉันคือตัวพายุ
ฉะนั้นรอดูเถิด