ความเดิมตอนที่แล้ว
สไกครูจะไม่ได้ครอบครอง หลุมหลบภัยตามลำพัง
เราจะแบ่งกัน
ยังไงก็ต้องมีคนไปพาเรเว่นกลับมา
ผมขออาสา
- ฉันไปด้วย - ไม่ได้
แม่คะ เรเว่นต้องการให้เราช่วย
มีเวลา 23 ชั่วโมงก่อนคลื่นรังสีมาถึง
เท่ากับพลาดไม่ได้
มาทำอะไรที่นี่
ไม่มีเวลาให้กลับไปแล้ว
เราจะไม่กลับไป เราจะขึ้นไปข้างบน
เราอยากให้เธอพาเราขึ้นจากพื้น ก่อนคลื่นมรณะมาถึง
ว่าไง
ฉันว่าความตายแพ้ฉันราบแน่
ห้าปี
ขึ้นไปอยู่ข้างบนจะรอดจริงๆ เหรอ
เรเว่นบอกว่าเราทำได้
ทันทีที่ปลอดภัย เราจะหาทางกลับลงมา
เราจะได้พบกันอีก
ฉันจะรอนะ รอใต้พื้น
เธอไม่ใช่เด็กคนนั้นแล้ว
อะไรเหรอ โอ
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันพร้อม เบลล์
พวกเขามองฉัน เหมือนฉันรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
พวกเขามองเธอแบบนั้น เพราะเธอช่วยพวกเขาไว้
แต่มันไม่ยั่งยืนหรอก
เธอต้องเป็นผู้นำ
ทำยังไงล่ะ
ฉันไม่ใช่ผู้นำ
มันควรจะเป็นพี่หรือคลาร์ก หรือ...
โอ หยุด
เราสองคนทำสิ่งที่เธอทำไม่ได้ ไม่ใช่แค่เรื่องสู้ชนะ
แต่เธอมอบความหวังให้กับผู้คนที่สิ้นหวัง
เธอเป็น...
เธอเป็นโพรมีธีอุส ที่ขโมยไฟจากเหล่าเทพ
กลับมาคืนให้กับมนุษยชาติ
โพรมีธีอุสถูกล่ามไว้กับหิน
ให้นกอินทรีโฉบลงมากินตับ
ขอบใจที่ทำลายบทเปรียบเปรยของฉัน โอ
ฉันรักพี่นะ พี่ชาย
ดูท่าจะต้องรอถึงวันสิ้นโลก ฉันถึงพูดออกมาได้
เบลล์
ฉันก็รักเธอ
เบลลามี่ๆ ได้ยินฉันไหม
โอ
เฮ้ โอ ยังอยู่ไหม
เบลลามี่ ได้ยินฉันไหม
อยู่ไหม โอ
- เบลลามี่ - ไม่นะ ไม่ๆ
ไม่เอาน่า โอ
ขอให้เราได้พบกันอีก
เฮ้
หล่อนอยู่กับพวกเขาหรือเปล่า
เบลลามี่
วิทยุดับแล้ว
เธอคงไม่มีโอกาสได้ลาแม่
ขอโทษนะ
คลาร์ก เบลลามี่ ลงมาข้างล่าง
ถึงเวลาแล้ว
ฉันรู้ว่าเธอเหนื่อย แต่เราต้อง สนใจการเลือกคนได้แล้ว
คน 1,200 ชีวิตกำลังรอคำสั่งเธอ
กินได้เมื่อไหร่ นอนได้ที่ไหน ใช้ชีวิตอย่างไร
ความวุ่นวายจะกลายเป็นความรุนแรง ฉันเคยเห็นมาก่อน
เธอต้องนำทางพวกเขา
พี่ชายฉันก็พูดแบบนั้น
อินดรา
ฉันไม่ใช่ผู้บัญชาการ
ยุคสมัยของผู้บัญชาการจบลงแล้ว
ยุคสมัยของเฟลมผ่านไปแล้ว
ตอนนี้คือยุคสมัยของเธอ
ให้ฉันช่วยนะ
อย่างนี้แหละ
พวกเราคือเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่เหลืออยู่
ฉันจะไม่โกหก
เวลาอีกห้าปีจะยากลำบาก
จะมีช่วงเวลาที่เรานึกอยาก เป็นคนที่อยู่ข้างนอกในตอนนี้
แต่ฉันขอสัญญา ถ้าเราร่วมมือกัน ถ้าเราเป็นวอนครู
เราจะฟื้นคืน
จากกองเถ้าถ่าน
จากนครหลวงไปเกาะนั้นไกล 210 ไมล์
ข้อมูลจากโดรนตัวสุดท้าย คลื่นกำลังก่อตัว
ถ้าเราไม่อยู่เหนือพื้นดิน อย่างต่ำ 20 นาที ก่อนรังสีซัดเข้ามา
คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ชั้นเมฆภูเขาไฟ
จะหยุดการทำงานของจรวด ทำให้บินขึ้นไปไม่ได้
ทำให้เรามีเวลาตรวจสอบก่อนขึ้นบิน 6 ชั่วโมง ทั้งหมด 90 นาทีเต็ม
เอาเครื่องกำเนิดออกซิเจนมาจากประภาคาร เปลี่ยนห้องนักบินจาก 2 ที่เป็น 8
และบรรจุอาหารให้เพียงพอ ไม่ให้เราอดตายในอวกาศ
ระหว่างรอให้สาหร่ายเติบโต
ไหนเธอบอกว่ามันยาก
ที่ยากไม่ใช่ตรงนี้
เบคก้าออกแบบให้จรวดเข้าเทียบกับ ยาน "โพลาริส" ไม่ใช่ "อาร์ค"
หมายความว่าฉันต้องเอามันเข้าจอด ที่ลานจอด ไม่ใช่วงแหวน
แล้วมันยากตรงไหน
ตรงนั้นก็ไม่ใช่ส่วนที่ยาก
แล้วอะไรที่ยากล่ะ เรเว่น
สมมติว่าเราเอาจรวดขึ้นทันเวลา
แต่เครื่องฟอกก๊าซออกซิเจนในจรวด สำหรับ 2 คน ไม่พอ 8 คนอยู่ดี
เราก็ใช้ออกซิเจนเสริมสิ
แทงค์ของเราใส่อากาศได้แค่ชั่วโมงเดียว
ถูก กว่าจะเข้าวงโคจรได้ เราต้องใช้อีกชั่วโมง
จอดที่ลานจอด และติดเครื่องระบบสนับสนุนชีวิต
ใช้เครื่องผลิตออกซิเจนที่ป้อนให้ประภาคารไงล่ะ
เธอโน้มน้าวคนได้ห่วยเป็นบ้า รู้ตัวใช่ไหม
ที่นี่ยังมีใครต้องให้โน้มน้าวอยู่อีก
ดี
ในเมื่อวันนี้เรารู้แล้วว่ามีโอกาสตายหลายทาง
บอกเรามาด้วยแล้วกัน ว่าต้องทำยังไงถึงจะรอด
ประภาคารอยู่ห่างออกไปแค่ไหน
พูดได้ด้วย
ฉันสงสัย
ผ่านแนวไม้พวกนี้ออกไปก็เจอ หนูน้อย
นายมีปัญหาอะไรกับฉันกันแน่ ฉันไปทำอะไรให้
หมายถึงพยายามฆ่าเพื่อนสนิทฉัน หลังเขาถูกหอกแทง
- เพราะเขาพยายามไม่ให้นายหลับน่ะเหรอ - เขาทำเสียงดังนี่
นายพูดถูก ทำแบบนั้นมันห่วยแตก โอเคไหม
แจสเปอร์แข็งแรงกว่าที่เห็นเยอะ
น่าเสียดาย ที่เลือกหนีแบบคนขี้ขลาด
- เฮ้ยๆๆ! - นายไม่มีสิทธิพูดแบบนั้น
ใจเย็นน่า เดี๋ยวนายทำชุดฉันขาด
แหงสิ นายแคร์แต่เรื่องนั้น
ฟังนะ ฉันไม่ชอบขัดจังหวะ ดราม่าของนายหรอก แต่เวลามีจำกัด
คน 8 ชีวิต ใช้ชีวิตอยู่ในอวกาศด้วยกันห้าปีเต็ม และหนึ่งในนั้นคือ จอห์น เมอร์ฟี่
ฉันควรประท้วง
เวลามีจำกัด เมอร์ฟี่
มันอยู่นี่ๆ เร็วเข้า
ขอแสงหน่อย
เบคก้าอัจฉริยะจริงๆ
บริษัทหล่อนออกแบบเทคโนโลนีเกือบทั้งหมด ไปถึงสถานีอวกาศที่สร้างยาน "อาร์ค"
- งั้นเรื่องเข้ากันได้ก็ไม่ใช่ปัญหา - นายฉลาดกว่าหน้าตาแฮะ
เร็วเข้า มาช่วยฉันหน่อย
สายไฟอยู่ข้างหลังมัน นายดึงนะ ฉันจะปลดออก แต่ไม่ดึงมามากเกิน
เราต้องใช้ทั้งหมด เพื่อเชื่อมต่อกับยาน "อาร์ค"
เข้าใจแล้ว
ฉันจะไปไกลที่สุดเท่านี้แหละ นายต้องยื่นมือเข้าไปดึงมา
ฉันเอื้อมไปไม่ได้ ถุงมือฉันใหญ่เกิน
- ฉันจะถอดถุงมือ - โทษที นายว่าไงนะ
เวลาเราใกล้หมดแล้ว
รนหาที่ตายชัดๆ
ดึงออกมาเดี๋ยวนี้
นี่ ทุกคน มาช่วยฉันหน่อย
ฮาร์เปอร์ ไปกันเถอะ
ฉังกังวลน่ะ
ฉันก็กังวล แต่เราต้องทำงานให้เสร็จ
เร็วเข้า มาช่วยฉันหน่อย
เร็วเข้า
เรามาทบทวนกันอีกครั้งเถอะ
ฉันคิดว่าต้องรอถึง 2 เดือน ก่อนฟาร์มสาหร่ายจะผลิตอาหารให้เราได้
ถ้าเราปันส่วนเอ็มอาร์อี เราน่าจะไปถึงที่นั่นได้
คนบนดินขึ้นไปอยู่บนอวกาศ ย้อนแย้งชะมัด
การเอาชีวิตรอดต้องร่วมมือกัน โดยเฉพาะข้างบนนั้น
มันเป็นทางเดียว
ทางเดียว ก็ย้อนแย้งนะ
เหงื่อกาฬเย็นเยียบก็เหมือนกัน
ฉันยังหวังทางรอดจากเลือดราตรีอยู่
ไม่มีทางออกอื่นแล้ว
แอลลีพูดถูกเรื่องนั้น
การต่อสู้ของเรายังไม่จบ
แม่ฉันเห็นนิมิตรภาพฉันกำลังจะตาย
แบบเดียวกับเรเว่น ที่บอกหล่อนว่าจรวดอยู่ตรงนี้
มันไม่เหมือนกัน
- ใช่สิ ทั้งคู่มีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า - แอบบี้ก็จะไม่เป็นไรเหมือนกัน
- เรเว่นบอกวิธีหยุดกับหล่อนแล้ว - ฉันไม่ได้พูดเรื่องนั้น
- ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน... - เธอจะไม่เป็นอะไรทั้งนั้น
ทีนี้เร็วเข้า มาทดสอบดูค่าน้ำพวกนี้อีกรอบ
ขอร้องล่ะ เบลล่ามี่ ฉันอยากให้นายฟัง
เราผ่านเรื่องต่างๆ มาด้วยกันเยอะมาก
ตอนแรกฉันไม่ชอบนาย ปิดไม่มิดหรอก
แต่ถึงอย่างนั้น ทุกเรื่องโง่ๆ ที่นายทำ
ก็เพื่อปกป้องน้องสาว
เธอไม่ได้เห็นทุกอย่าง แต่ฉันเห็น
เธอใจดีมาก เบลลามี่
- คลาร์ก - ผู้คนติดตามนาย
นายสร้างแรงบันดาลใจให้คนอื่น เพราะเรื่องนี้
แต่ทางเดียวที่เราจะรอดแน่ๆ คือนายต้องใช้ตรงนี้ด้วย
ฉันมีเธอใช้ให้แล้วไง
สังหรณ์ของเรเว่นเป็นจริง
ไม่!
เรเว่น มีอะไร
เวลาไม่พอ เราเร่งเกินไป
เกิดอะไรขึ้น
คอมพิวเตอร์ ตรวจสอบระบบ
ระบบส่งจรวดสมบูรณ์
ระบบนำทางสมบูรณ์
ระบบสนับสนุนชีวิตเสียหาย
ไม่เป็นไร เราใช้อุปกรณ์เสริมอยู่แล้ว
ระบบสนับสนุนชีวิตทั้งหมดปิดการทำงาน
รอเดี๋ยว อีกสองคน
ระบบลงจอดสมบูรณ์
ระบบสื่อสาร พูดกับฉันสิ
ระบบสื่อสารเสียหาย
ระบบสื่อสารทั้งหมดปิดการทำงาน
ทางเลือกซ่อมแซมระบบสื่อสารที่แนะนำ
ซ่อมทำไม ไม่มีใครให้คุยด้วยอยู่แล้ว
เงียบน่า
ระบบเสียหายเกินกว่าจะซ่อม ต้องเปลี่ยนใหม่ทั้งระบบ
เรเว่น คุยกับเราสิ
เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
คอมพิวเตอร์ ยกเลิกการนำจรวดขึ้น
ยกเลิกการส่งจรวด
เรเว่น อธิบายมา
ง่ายๆ เลย ที่วงแหวนไม่มีพลังงาน
เมื่อสองนาทีก่อนฉันนึกว่าไม่ใช่ปัญหา
เพราะฉันสั่งเปิดใช้งานได้
ด้วยระบบสื่อสารของจรวด
เราก็ไปเปิดจากข้างในสิ
ประเด็นคือ เราเข้าไปข้างในไม่ได้
ถ้าไม่มีพลังงาน เราเปิดประตูลานจอดไม่ได้ด้วยซ้ำ
เรเว่น คิดสิ
เธอเคยแก้ปัญหายากกว่านี้มาก่อน
ก็ใช่ แต่ไม่ใช่ภายใน 53 นาที
- เรเว่น - มันจบแล้ว คลาร์ก
บางทีถ้าโค้ดของแอลลียังกัดกินสมองฉันอยู่
ฉันอาจหาทางได้
ฉันไม่ฉลาดพอ
เฮ้
เรเว่น
เธอทำได้
ใช่ เธอทำได้
เธอช่วยเรามากี่ครั้งแล้ว ก่อนได้ยินชื่อแอลลีด้วยซ้ำ
มากจนนับไม่ไหว
ถูกเผง
เราไม่ต้องการแอลลีบนยาน "อาร์ค" เราต้องการเธอ
อะไรเหรอ
แอลลีอยู่บนยาน "อาร์ค"
ฉันอยู่ที่นั่น ใกล้ๆ กับสวิตช์ตัดการทำงาน
แต่หล่อนหนีไปได้ เพราะส่งตัวเองไปที่วงแหวน
ด้วยพอดในวิหาร
ใช่ ถ้าหล่อนทำได้ เราก็ทำได้
เรเว่น เราไปนครหลวงไม่ทันแน่ วิทยุก็ดับแล้ว
เรามีของที่ดีกว่าวิทยุ เรามีอาคารส่งดาวเทียม
ทั้งสามคน กลับเข้าห้องนักบิน ไปจัดการเข็มขัดให้เสร็จ
พวกเธอสองคน ใส่หมวกซะ มากับฉัน
คอมพิวเตอร์ เริ่มทำงานระบบส่งจรวดอีกครั้ง
เริ่มลำดับการส่งจรวดอีกครั้ง
โอเค ทุกคน ไปกันเถอะ
นับถอยหลัง 51 นาที
วางมันลง
ฉันจัดการเอง ไปหาถุงมือนายเถอะ
ฉันหาอีกข้างไม่เจอ
- ฉันหาไม่เจอ อีกข้างอยู่ไหน - ฉันไหวๆ
- ส่งมือนายมา - ได้ นี่ๆ
ฟังนะ เราจะนับสาม โอเคไหม
- หนึ่ง - พระเจ้า โอเค
49 นาที
เฮ้ย ไม่ๆๆๆ ไม่ได้ มือนายไม่ได้ ฉันจัดการเอง
แต่มันหนักไป นายขนไปคนเดียวไม่ไหวแน่
นับสาม
หนึ่ง สอง สาม พระเจ้า
ไม่รู้เลยว่านายแอบแสบนะเนี่ย
เฮ้ยๆ เดินระวังด้วย
ไม่ใช่ความคิดที่ดีแน่ ถ้าจะทิ้งของที่จะช่วยชีวิตเราไว้
โอเคๆ โฟกัสที่ฉันนะ
เล่าเรื่องฮาเปอร์ให้ฉันฟังที
เฮ้ พวกนายดูจริงจังกันนะ
บอกรักหล่อนหรือยัง วันนี้อาจถึงเวลาแล้ว
ฉันบอกไปแล้ว
บ้าดีนะ ที่มันเปลี่ยนนายได้ขนาดนี้ ใช่ไหมล่ะ
เฮ้ มอนตี้
เฮ้ๆๆ มอนตี้ๆๆ ไม่เอาน่า
สู้สิ เพื่อน อย่าทำแบบนี้กับฉัน
มอนตี้ เร็วเข้า ตื่นสิ
ขอโทษนะ มอนตี้
ขอโทษจริงๆ
หอคอยอยู่ห่างออกไปไม่ถึงไมล์
อีกครั้งนะ
เราแค่ต้องเสียบเจ้านี่ กับกล่องพักสาย ที่ฐานหอคอย
ดิสชื่อ "แซต-สตาร์-วัน"
- "แซต-สตาร์-วัน" - "แซต-สตาร์-วัน"
ทุกอย่างเซ็ตไว้หมดแล้ว
ต่อแท็บเลตเรียบร้อยเมื่อไหร่ ดิสจะจัดแนวตัวเองเข้ากับยาน "อาร์ค"
กราฟิกจะส่องแสงสีเขียว บอกว่าล็อกออนแล้ว
พอคำว่า "ส่ง" ขึ้นมาเมื่อไหร่ กดส่งเลย
และสัญญาณเปิดการทำงานจะเปิด การทำงานทั้งหมด เรียบร้อยแล้ว
มีคำถามไหม
มี เธอยิ้มทำไม
เพราะถึงจะเปิดทำงานแล้ว แต่ไม่มีระบบสื่อสาร
เราก็ยังเปิดประตูลานจอด จากในจรวดไม่ได้
เดี๋ยว แล้วมันดีตรงไหน
เธอจะได้ออกไปเดินในอวกาศ
เมอร์ฟี่
เฮ้ เมอร์ฟี่ เฮ้ๆ เร็วเข้า
เมอร์ฟี่ มอนตี้อยู่ไหน
เขาแย่แล้ว
เขาต้องถอดถุงมือออก เขาหมดสติไปแล้ว
ฟังนะ ถ้าเรากลับไปตอนนี้ เรายังช่วยเขาทัน
ค่อยมาชื่นชมฉันทีหลัง เราต้องไปกันแล้ว
จัดแนวดิสทำคนเดียวก็พอ คลาร์กจัดการได้
ฮาร์เปอร์จะช่วยฉันดู เครื่องกำเนิดไฟฟ้า ไปเถอะ
เบลลามี่
คลาร์ก ถ้าตอนนี้เป็นเวลา ที่เธอจะบอกให้ฉันใช้สมอง...
ไม่ ฉันแค่จะบอกว่า รีบหน่อย
เธอด้วยนะ
นำทางไปเลย ไปกันเถอะ
เป้ของมอนตี้ ทุกอย่างอยู่ข้างใน
เธอต้องใช้เวลา 10 นาที
กลับจากหอคอยและลงไปห้องนักบิน
เธอต้องออกมาจากหอคอย ภายใน 10 นาทีตามนาฬิกา
ไม่อย่างนั้นเธอจะถูกทิ้งไว้
10 นาที สบาย
- มีคำแนะนำสุดท้ายไหม - มี วิ่งให้เร็วเลย
อีโมรี เอคโค่ มาช่วยหน่อย
อย่าทำร่วงนะ
เธอกับอีโมรี โหลดเครื่องกำเนิดไฟฟ้า เอคโค่กับฉันจะขนชุดฉันไป
ทันทีที่มัดเรียบร้อย ฉันจะไปหามอนตี้
ไม่มีทาง
- มีอะไรเหรอ พวกเขาอยู่ไหน - พวกเขาสบายดี
ทุกคนมีงานต้องทำ
เอคโค่ เธออยู่ไหน
ไม่ไหวแล้ว
เร็วเข้า เรามีเวลาไม่มาก
เอคโค่!
เขาอยู่นั่น
มานี่มา ฉันอยู่นี่แล้วๆ
เขาได้กอดไป
นายเลือกเครื่องนั่นเหรอ
ใช่ มันกลับไปที่แล็บแล้ว เราต้องใช้...
ฉันอาจจะไม่เกลียดนายแล้ว
ให้เวลาสักหน่อย เร็วเข้า
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
"แซต-สตาร์-วัน"
- ดิสไม่จัดแนว - ไม่นะ
ดิสไม่จัดแนว
ฉันทำอะไรผิด
ดิสไม่จัดแนว
ไม่
เรเว่น ช่วยบอกทีว่าได้ยินฉัน
บางอย่างผิดปกติ ฉันทำอย่างที่ เธอบอกทุกอย่าง แต่มันไม่...
โอเค
"สั่งการทำงานด้วยมือ" เหรอ ต้องล้อกันเล่นแน่
เรเว่น เบลลามี่...
ถ้าได้ยินฉัน ไม่ต้องรอนะ
การต่อสู้ของฉันจบแล้ว
พาเขาลงไปข้างล่าง เร็วๆ
เรเว่น ช่วยที
ขอบคุณพระเจ้า มอนตี้
มือเป็นไงบ้าง ขอดูหน่อย
ไม่ ปล่อยไว้อย่างนั้น ไม่มีเวลาแล้ว เราค่อยไปจัดการบนยานอาร์ค
เหลือ 5 นาทีแล้ว
- คลาร์กยังไม่กลับมาเหรอ - ตอนนี้ควรกำลังมาได้แล้ว
ทุกคน เติมออกซิเจนเข้าแทงค์ แล้วขนขึ้นมา
จำไว้ เรามีกันคนละชั่วโมง
อย่าเพิ่งเปิดจนกว่าฉันจะบอก และหลังจากนั้น...
ค่อยๆ หายใจ
เอคโค่อยู่ไหน
เยี่ยม ฉันจะไปตามหาหล่อน เธอพาทุกคนไปรัดเข็มขัดเลย
เอคโค่
เพื่อเกียรติ
เพื่อความกล้าหาญ
เพื่อพวกพ้อง
เพื่อราชา
เพื่อเผ่าพันธุ์
เดินออกไปข้างนอกไม่ง่ายกว่าเหรอ
ออกไป เบลลามี่ กลับขึ้นฟ้าไปที่ๆ นายควรอยู่
ฉันไม่มีที่ให้อยู่
- ถ้าทำอย่างนั้น คุณจะตายอย่างคนขี้ขลาด - ฉันหักหลังนาย ทำไมพยายามช่วยฉัน
เอคโค่ เพราะผมก็กลัวเหมือนกัน
เรากำลังจะมุ่งหน้าสู่อวกาศ
ที่นั่นเราจะถูกทดสอบทุกๆ นาที ทุกๆ วันตลอดเวลา 5 ปี
ผมจะไม่โกหก
ผมยังไม่เชื่อใจคุณ และจะไม่มีวันเชื่อ แต่คุณแข็งแกร่ง
ถ้าคุณไปด้วย จะช่วยเพิ่มโอกาสอยู่รอดให้เรา
แล้วเราก็อาจต้องโยนใครสักคน ออกจากยาน เพื่อลดน้ำหนัก
จะทำอะไรอยู่ก็ช่าง รีบๆ ทำให้เสร็จ อีก 2 นาทีจรวดจะขึ้นแล้ว
ไปกันเถอะ
ใส่กลับเข้าไปเดี๋ยวนี้
คลาร์กล่ะ
เราจะรอเท่าที่รอได้
เร็วเข้า คลาร์ก
เบลลามี่
ฉันรู้ เรเว่น
รังสีกระทบการเอาจรวดขึ้นแล้ว
ไม่ไปตอนนี้ก็ไม่ต้องไปแล้ว
หล่อนไม่มาเหรอ
เราให้เวลาหล่อนอีกสักนาทีได้ไหม
เราไม่มีเวลาแล้ว
คลาร์กต้องการให้เราทำแบบนี้
ถ้าเรารอ เราตายแน่
เดี๋ยว งั้นเราจะรู้ได้ไงว่าหล่อนเปิดการทำงานแล้ว
เราจะรู้เมื่อไปถึงที่นั่น
เปิดประตูส่งจรวด
นายแน่ใจนะ
มันเป็นทางเดียว
เริ่มนับถอยหลัง
เริ่มส่งจรวด ภายในสิบ เก้า แปด...
เจ็ด หก ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
ขอให้เราได้พบกันอีกครั้ง
เกือบถึงแล้ว
กระตุ้นการแยกตัวในสาม สอง หนึ่ง
การแยกตัวเสร็จสิ้น
ยินดีต้อนรับสู่สภาวะไร้แรงโน้มถ่วง หนุ่มสาวทุกท่าน
อย่า จำไว้ว่ามีออกซิเจนจำกัด
ลอยตัวออกไปไม่ได้ หัวใจเธอจะเต้นเร็วขึ้น เธอใช้อากาศไปมากเกินไปแล้ว
ถ้าไฟไม่สว่างก็ไม่มีความหมายหรอก
คอมพิวเตอร์ เปิดใช้ระบบนำทาง พิกัดที่ตั้งไว้ล่วงหน้า
พาฉันไปที่ประตูนั่น ฉันจัดการที่เหลือเอง
เปิดใช้พิกัดที่ตั้งไว้ล่วงหน้า
เราควรเห็นวงแหวนเป็นครั้งแรกตอนนี้แหละ
วงแหวนมืดสนิท
หล่อนทำไม่เสร็จ
หล่อนทำแน่
พร้อมเดินในอวกาศหรือยังเรเว่น
พร้อมอยู่แล้ว แต่ถ้าคลาร์กไม่ได้เปิดการทำงาน...
เตรียมพร้อม
"แซต-สตาร์-วัน"
ดิสไม่จัดแนวๆ
เร็วเข้า หมุนสิ
แนะนำให้สั่งการทำงานด้วยมือ
ไม่มีอะไรเลย
บ้าเอ๊ย
คำเตือน เหลือออกซิเจน 18 เปอร์เซ็นต์
เร็วสิ คลาร์ก เธอทำได้
ดิสจัดแนว
เย่!
ดิสจัดแนว
ไม่นะ ไม่
ไม่!
15 เปอร์เซ็นต์
เหลืออากาศอีกแค่ 10 นาที
17 เปอร์เซ็นต์
ดีแล้ว อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องเห็นเธอตาย
ฉันทิ้งหล่อนไว้
ฉันทิ้งหล่อนไว้ แต่เราก็ตายกันหมดอยู่ดี
เบลลามี่ ดูสิ
หล่อนทำได้
ออกซิเจนกำลังจะหมด
พระเจ้า
บ้านแสนรักสินะ
มีแผงควบคุมอยู่ตรงสุดทางเดิน
ออกซิเจนหล่อนหมด ทำยังไงดี
แบ่งให้
วางหล่อนลงใกล้ๆ ช่องอากาศ ตรงที่อากาศจะมาถึงก่อน
มอนตี้ ต้องทำยังไง
ฉันจะอธิบายให้ฟัง
ออกซิเจนกำลังจะหมด
ไม่ๆๆ ใช้ของฉัน
ฉันยังมีอีก
เอาหมวกหล่อนมา
ออกซิเจนกำลังจะหมด
เรเว่นๆๆ
ฮาร์เปอร์
ออกซิเจนกำลังจะหมด
เบลลามี่ เร็วเข้า อากาศฮาร์เปอร์กำลังจะหมด
ไป!
โอเค เอาท่อมา
- ฮาร์เปอร์ - ฉันดูไว้แล้วๆ
อย่างนั้น ฮาร์เปอร์
มือฉัน เอานี่ แบ่งกันๆ
- มอนตี้ แล้วไงต่อ - โอเค
เอาต้องเชื่อมต่อพลังงานของยาน "อาร์ค" เข้ากับท่อผลิตไฟฟ้า
หาสายไฟสีแดงกับดำ
โอเค เจอแล้ว
ออกซิเจนกำลังจะหมด
เร็วเข้า
ออกซิเจนกำลังจะหมด
เฮ้ย มอนตี้ๆ ไม่นะ
เชื่อมต่อหมดแล้ว ให้ฉันทำไงต่อ
เบรกเกอร์ ยกขึ้น
ได้ โอเค รอเดี๋ยวนะ
เธอช่วยเราไว้อีกแล้ว
คิดว่าเราจะทำได้โดยไม่มีเธอไหม
ถ้าเราทำไม่ได้ หล่อนจะตายเปล่า
ฉันไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นแน่
เห็นด้วยไหม
เสมอไป
[6 ปี 7 วันต่อมา]
เอาอีกแล้ว
เบลลามี่ ถ้าได้ยินฉัน เท่ากับนายยังไม่ตาย
ผ่านไป 2,199 วันแล้ว นับตั้งแต่แพรมฟายา
ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงยังมาทำแบบนี้ทุกวัน
อาจเป็นวิธีที่ฉันใช้คุมสติไม่ให้บ้า
จะได้ไม่ลืมว่าฉันเป็นใคร
เคยเป็นใคร
ที่นี่ปลอดภัยให้นายลงมาได้สักปีกว่าแล้ว
ทำไมไม่มาสักที
หลุมหลบภัยก็เงียบไปเหมือนกัน
เราพยายามขุดพวกเขาขึ้นมาสักพักแล้ว แต่...
เศษหินสุมทับกันมากเกินไป
ฉันก็ไม่ได้ติดต่อกับพวกเขาเหมือนกัน
แต่ฉันก็ยังหวังนะ
บอกเรเว่นให้มองหาพื้นที่สีเขียว แล้วจะพบฉัน
ส่วนที่เหลือของโลกที่ฉันได้เห็น สภาพแย่สุดๆ เลย เพราะงั้น...
เอาเถอะ
แล้วเจอกัน
เฮ้ แม่หนูเลือดราตรี
ตื่นได้แล้ว
วันนี้ไม่มีเรียน
นานเลยนะ
ไหนคุณบอกว่ายานลำเล็กไง
แมดดี้ ไปเอาปืนไรเฟิลฉันมา
เราอยู่นี่ๆ
หยุด ลงมา
ฉันอยากให้เธอไปที่รถ
ขับออกไปให้พ้นสายตา แล้วโหลดกระสุนปืนไว้
- ทุกกระบอกเลยเหรอ - ทุกกระบอก
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย