ความเดิมตอนที่แล้ว
ลูน่า เธอคือคนสุดท้ายของเผ่า เลือดราตรีคนสุดท้าย
เธอจะรับมันไป และขึ้นเป็นผู้บัญชาการคนใหม่ไหม
ไม่
เรารับผู้คนที่เบื่อการต่อสู้ หน่ายการฆ่าฟันเข้ามา
สไกครูทำให้ผมต้องฆ่าครอบครัวทุกคน
- ตอนนี้ผมไม่เหลือใคร - เสียใจกับการสูญเสียด้วย
แต่ชิป เทคโนโลยี มันส่งผลกับเราทั้งหมด
ข้า กษัตริย์โรอัน แห่งอัซเกดา ผู้ปกครองบัลลังก์นี้
และครอบครองเฟลม
นี่คือการดูหมิ่น
เฟลมไม่อาจต้อนเผ่าต่างๆ ให้จนมุมได้ตลอดไป
- หากพวกเขาร่วมกันต่อต้านเรา... - พวกเขามาตามล่าสไกครู
รังสีจะกวาดล้างเราทั้งหมด
เราถึงต้องโฟกัสเรื่องกำจัดรังสี และหาที่ปลอดภัย
นั่นแหละ
เรายืนอยู่บนทางรอดแล้ว
ถ้าไม่มีเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังน้ำ ยานจะรองรับพวกเราได้กี่คน
ไม่เกินร้อย
อาหารสองมื้อต่อวัน สำหรับคนทำงานหนักขนาดนี้
ไม่มีใครคบเราแน่
เรื่องหนึ่งที่คนของเราเข้าใจแน่ คือรังสี
แล้วเมื่อไหร่ที่เราปิดประตูพวกนั้น
อาหารจะเหลือวันละมื้อไปอีกห้าปี
ลองกินอาหารวันละมื้อไปตลอดชีวิตสิ
กลุ่มออกไปล่าสัตว์กำลังกลับมา พร้อมของที่น้อยลงเรื่อยๆ
ต้องขอบคุณไนล่า เพื่อนเธอ
เราถนอมเนื้อมากกว่าเคย แต่ก็ยังไม่พอ
ถ้ายังหาวิธีผลิตน้ำไม่ได้
สังเคราะห์โปรตีนในยาน "อาร์ค" ก็ไม่ใช่ทางที่ทำได้
จำตอนที่เราอดอยากเอาไว้
ฉันไม่อดอยากหรอก เพราะฉันจะไม่เข้ายานด้วย
ต้องเข้าสิ
แปลว่าทำรายชื่อไว้แล้วสินะ
เปล่า
- แล้วน้ำดื่มล่ะ - คลาร์ก อย่าเปลี่ยนเรื่อง
เราต้องรู้ว่าจะมีใครได้เข้าไปบ้าง ตอนที่รังสีมาถึง
ตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องรู้
ที่ประตูหน้า ต้องการความช่วยเหลือ ทางการแพทย์ ดูท่าจะมีคนป่วย
ห้ามเข้ามาใกล้กว่านี้
ได้โปรด
- พวกเขาต้องการยาของสไกครู - ถอย ถอยไป
ไนโก
ถ้าเป็นแผนโจมตีของพวกคนบนดิน เหมือนคราวเมอร์ฟีล่ะ
- เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา - ป่วย
เราเสียไป 40 คนระหว่างทาง
ลูน่า
อย่าไล่เราไปเพราะเรื่องที่ฉัน เคยทำกับพวกคุณเลย
หลีกหน่อย ขอทางหน่อย
แม่คะ นี่มันอะไรกัน
มีไข้ เป็นรอยแผล อาเจียน
- เออาร์เอส - เออาร์เอสคืออะไร
อาการแพ้รังสีเฉียบพลัน
เริ่มมีอาการตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่แน่ใจ
- ก่อนที่ปลาจะเริ่มตาย - ปลาเริ่มตายเหรอ
ลอยอืดบนทะเลถึงเส้นขอบฟ้า ไปทุกทิศทาง
ไม่ใช่โรคติดต่อ พาพวกเขาไปส่วนพยาบาลเถอะ
มาเถอะ
มาเร็ว
ฉันอยู่นี่แล้ว โอเค ไม่เป็นไรนะ ไปกันเถอะ
มันมาถึงแล้ว
ท่านอยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย ต้องการอะไร
ฉันอยากให้เธอจัดการธุระบางอย่างให้ เหมือนที่จัดการกับท่านทูตราเฟล
เราควรคุยกันตามลำพัง
ท่านเชื่อใจอินดราไม่ได้ ก็เชื่อใจฉันไม่ได้
เฟลมถูกขโมยไป
ได้ไง
เมื่อไหร่
เมื่อกี้นี้เอง จากที่พักฉัน ตอนฉันกำลังฝึกซ้อม
ท่านละเลยขนาดนี้ได้ยังไง
เราต้องปิดทางเข้าออกเมืองนี้ และค้นตัวทุกคน
ไม่ได้
ถ้าข่าวแพร่ออกไปว่าเขาทำเฟลมหาย
เผ่าอื่นๆ ได้ตั้งคำถามเรื่องอำนาจปกครองแน่ ทรีครูคงจะร้ายแรงที่สุด
ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องโดนคาดคั้นจากกองทัพ
หรือไม่เราก็แค่ต้องหาให้เจอ
เราจะเริ่มจากตรงไหน
คนที่ทำอย่างนี้ต้องเข้าออกหอคอย โดยไม่มีใครเห็น
ถึงกับยอมเสี่ยงอย่างนั้น
หล่อนต้องให้ความสำคัญกับเฟลม มากกว่าชีวิตตัวเอง
- "หล่อน" เหรอ - ผู้ครอบครองเฟลมคนใหม่
บางทีท่านน่าจะลองหาใกล้ๆ ตัว ท่านไม่เป็นที่รักเท่าไหร่
- ผู้คนของฉันต้องการกษัตริย์ - พวกทูตไม่ต้องการ
พวกทูตล้วนขี้ขลาด และรู้ดีว่า ขืนทำอย่างนั้นฉันไม่เอาไว้แน่
ผู้ครอบครองเฟลม บ้าดีจริง
ฉันก็อยากทำเอง แต่ทหารยาม ไม่ยอมให้ฉันคลาดสายตาแน่
ฉันจะจัดการเอง
เป็นอะไรล่ะ
ท่านสร้างนักฆ่าขึ้นมาแล้ว
ผู้คนบนท้องถนนเรียกเธอว่า สไกริปา
ความตายจากท้องฟ้า
- ฉันภูมิใจมาก - ควรแล้ว
ศพเดียวเพื่อป้องกันหลายพันศพ เป็นศิลปะการปกครองที่ดี
เธอบอกว่าที่นี่จะมีอาหาร
ควรมีนะ ป่าพวกนี้ทำดีกับฉันเสมอ
ตอนนี้แมลงยังไม่มีเลย
โชคดีที่ฉันยังไม่หิวจนหงุดหงิด
ที่จริงฉันคิดถึงนครหลวงเหมือนกันนะ
ที่นั่นมีเครื่องดื่ม
รสหวาน ทำจากนมแกะ
ออนทารียกให้เหรอ
ใช่
ฉันบอกแล้ว มันไม่ได้แย่ไปซะหมด
- นายบอกฉันว่าพยายามเอาชีวิตรอด - ใช่
- เรื่องไหนที่ไม่แย่อีก จอห์น เซ็กซ์เหรอ - อีโมรี ฉันไม่อยากพูดเรื่องนี้
ก็ได้ งั้นอย่าพูดเลย
ฉันไม่มีทางเลือก โอเคไหม อีโมรี
ฉันไม่มีทางเลือก
จะไปไหนน่ะ
- ฉันจะไปอาร์เคเดีย - อะไรนะ
- ทำไมล่ะ - ฉันขโมยเก่งกว่าล่า
- ฉันจะไปด้วย - ไม่ได้
ฉันไปคนเดียวคนสนใจน้อยกว่า
- คืนนี้เราจะฉลองกัน - โอเค
พวกเขาอาการแย่ลง เราต้องทำอะไรได้สักอย่างสิ
ดีลาคทีวีนอาจช่วยได้ แต่เรเว่นมียาในห้องขัง
ฉันจัดการเรเว่นเอง ผลทดสอบออกมาเป็นไงบ้าง
โดนรังสีเข้าไปรุนแรง
ถ้าไม่รักษา โอกาสฟื้นตัวมีน้อยถึงไม่มีเลย
ดูเหมือนรังสีจะอยู่ในร่างกาย รับมาจากการกินปลาที่ถูกรังสี
ไม่มีรายไหนมีอาการ เหมือนสัมผัสรังสีจากอากาศ
- เป็นข่าวดี - ไม่ใช่กับพวกเขา
คิดว่าฉันสมควรรับกรรมนี้ เพราะไม่ยอมรับเฟลมไหม
ไม่มีใครสมควรจะทุกข์ทรมาน
แล้วไม่ว่ายังไงมันก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี
นี่คือผู้คนที่เหลืออยู่ของฉัน
ช่วยพวกเขาได้ไหม
เราจะทำทุกอย่างที่ทำได้
ฉันขอสัญญา
ช่วยบอกเรื่องดีๆ มาที
เรเว่นกำลังตามหาเรา
แท่นขุดเจาะลูน่าอยู่ตรงนี้
และถ้าปลาในน้ำเริ่มตาย...
- เท่ากับเราแย่แล้ว - ฉันไม่เข้าใจ
- แอลลีบอกเรามีเวลาหกเดือน - ไม่ถึง
งั้นเรามีเวลาอีกแค่ไหน
พูดยาก
รังสีแพร่กระจายด้วยกระแสลมกรด และไปตามกระแสน้ำในมหาสมุทร
ไม่เป็นไปตามหลักวิทยาศาสตร์
แต่ดัชนีตัวนำก็คือ สัตว์และพืชสายพันธุ์เล็กๆ เริ่มล้มตาย
ปลา แมลงทั้งหลาย จากข้อมูลใหม่นี้ ฉันบอกได้เลยว่า
โอกาสอยู่รอดมีแค่สองเดือน
- อาจจะน้อยกว่านั้น - ยาน "อาร์ค" ซ่อมไม่ทันแน่
ไม่เสร็จก็ใกล้เคียง
ถ้าเราทำงานหนักเป็นสามเท่า และไม่หยุดพัก เราจะซ่อมส่วนสำคัญเสร็จก่อนฝนดำจะมาถึง
เราต้องตัดสินใจว่าใครจะได้อยู่ที่นี่
เรเว่น เราจะไม่พูดเรื่องรายชื่อนั่นอีก
คลาร์ก เราไม่มีเวลาแล้ว
เราต้องวางแผนรับมือวันที่เราจะปิดประตู
ฝึกฝน ดูให้แน่ใจว่า มีแต่คนรอดเท่านั้นที่ได้ปืน
เห็นชอบกับมาตรการรับมือคน
ที่หัวร้อนเพราะไม่ถูกเลือก
เธอขอให้ฉันกำหนดจำนวน ฉันทำให้แล้ว
แต่เลือกว่าใครจะอยู่หรือตาย เป็นความถนัดของเธอ
ไม่มีตารางใช้รถโรเวอร์นี่
ลงมาจากรถ
- ฉันต้องไปขนเสบียง - ขนส่งเสบียงทั้งหมดต้องผ่านฉัน
แล้วตอนนี้นายควรไปปะส่วนห้าอยู่ไม่ใช่เหรอ
ให้ปะ...
ยานที่ช่วยได้แค่ร้อยคนน่ะเหรอ
แปลกใจทำไมล่ะนั่น
ฉันเป็นวิศวกร
เราผลิตน้ำไม่ได้ ที่ยากกว่าคืออีก 400 คนที่เหลือ
จะตัดสินให้คนของเธอ อีก 400 คนตายได้จริงๆ น่ะเหรอ
เราไม่มีทางเลือก
ถ้ามีล่ะ
ถ้าฉันบอกว่า
อาจมีที่หลบภัยร้าง ขับรถไปจากที่นี่ไม่ถึงหนึ่งวันล่ะ
ที่หลบภัยร้างที่สร้างให้จุคนได้เป็นพันๆ
เราค้นแฟ้มของผู้นำมาหมดแล้ว
ที่หลบภัยที่นายบอกจุได้เป็นร้อยทั้งหมด
ถูกระบุว่าเป็นอันตราย หรือใช้ดำรงชีวิตไม่ได้ แล้วตอนนี้เมาท์เวธเธอร์ก็เหมือนกัน
พวกนั้นเป็นที่หลบภัยของรัฐบาล
- ลัทธิโลกาวินาศเหรอ - ใช่ รุ่งอรุณที่สอง
พวกเขาสร้างที่หลบภัยเหรอ
ทฤษฎีของพวกเขาทั้งหมด ตั้งอยู่บนการเอาชีวิตรอดจากวันสิ้นโลก
- ทำไมไม่เอามาพิจารณา - เราพิสูจน์ไม่ได้ว่ามันมีอยู่จริง
- แล้วทำไมถึงมาคิดเอาตอนนี้ - เพราะก่อนหน้านี้
เราไม่จำเป็นต้องใช้มัน
นายเจอมันแล้วใช่ไหม
เรายังแน่ใจไม่ได้ จนกว่าจะลองไปเช็กดู
ไม่ ไม่มีทาง
เราต้องใช้รถโรเวอร์ลาก แผ่นปะสามตันที่เราสร้าง...
ก็ใช่ แต่ถ้าเขาคิดถูก เราก็ไม่ต้องการแผ่นปะแล้ว
ขอคุยกับพวกเธอเดี๋ยวนึงได้ไหม
ช่วยเตือนสติคลาร์กที
ครั้งก่อนที่จาฮาไปตามหา หน่วยบรรเทาทุกข์ มันเกิดอะไรขึ้น
เรเว่น ถ้าที่หลบภัยมีจริง
เราจะช่วยได้มากกว่าร้อยคนนะ
แต่ถ้าไม่จริง เราก็เสียเวลาไปอีกหนึ่งวัน
ฟังนะ ถ้ามันไม่มีจริง ฉันจะทำรายชื่อให้
ตกลงไหม
อยากทำอะไรก็ทำเถอะ ฉันต้องไปปะยานต่อ
ฉันขับเอง
จุดจบกำลังจะมาถึง
[รุ่งอรุณที่สอง บิลล์ คาโดแกน ผู้ก่อตั้ง]
โปรดฟังสิ่งที่ผมกำลังจะพูด
จุดจบกำลังจะมาแล้ว
มันจะมาถึงเร็วๆ นี้
เขาพูดสุนทรพจน์นี้สองอาทิตย์ ก่อนเกิดระเบิด
โลกนั้นมืดมิดและมืดลงตลอดเวลา
ทุกสิ่งที่เราเคยเชื่อใจล้วนหักหลังเรา
รัฐบาล ศาสนา
กระทั่งเทคโนโลยี ก็กลายเป็นอาวุธของพวกเขา...
ที่ใช้บ่อนทำลายจิตใจเรา
ผมรู้ คุณเจ็บปวด
ผมรู้ว่าคุณกลัว แต่มันไม่จำเป็นต้องลงเอยแบบนี้
ยังมีทางหลบหนีความมืดมิดนี้ ผมบอกได้ พวกคุณจะได้รับการช่วยเหลือ
มาร่วมกับผมสิ
มาร่วมกับเรา เราจะจับมือไปด้วยกัน เมื่อทูตสวรรค์มาถึง...
เราจะฟื้นคืนจากกองเถ้าถ่าน
ช่วยบอกทีว่ามีมากกว่านี้
สองปีก่อนเกิดระเบิด
คาโดแกนขายอาคารบ้านเรือน ของรุ่งอรุณที่สองไปเกือบหมด
เขาทำเงินได้หลายล้านดอลลาร์ แต่มีสิ่งหนึ่ง...
ที่เขาไม่ได้ขาย
ฉันเจอนี่ในหนังสืออัตชีวประวัติเขา
บ้านสมัยเด็กของเขา
พ่อเขาสร้างหลุมหลบภัยเอาไว้ เพื่อช่วยครอบครัว
ฉันคิดว่าคาโดแกน ใช้เงินของโบสถ์ขยายขนาดขึ้น
เขาโตที่นั่น อาจจะเก็บไว้ เพราะเหตุผลทางจิตใจก็ได้
เขาถูกพ่อซ้อมในบ้านหลังนั้นเกือบทุกวัน
เขาเกลียดชีวิตที่นั่น
จะเก็บไว้ทำไม ทั้งๆ ที่ขายอย่างอื่นหมด
เพราะหลุมหลบภัยอยู่ที่นั่น
ฉันรู้สึกได้
ฉันว่าหมอนั่นเหมือนคนคลั่งศาสนา
บางทีนะ หรือบางทีเขาก็อาจเป็นแค่ผู้นำ
ที่พร้อมทำทุกอย่างเพื่อช่วยคนของเขา
ดูสิว่าใครกลับมา นึกว่าหนีไปกับแฟนแล้วซะอีก
อิจฉาเหรอ มิลเลอร์
ฉันร่อนไปได้ทั่ว
แหงล่ะ ไบรอันจัดการฉันแน่ เพราะงั้น...
- มาอยู่ยาวไหมล่ะ จอห์น - จนกว่าจะหาทางอื่นที่ดีกว่าได้นะ
ไบรอัน ปิดประตู
เอาล่ะ เริ่มได้เลย
ฉันบอกแจ็คสันไปแล้ว เราแบ่งอะไรให้ไม่ได้
- โดยเฉพาะยาต้านรังสี - ที่เราพูดถึงมันแค่เจ็ดโดสนะ
หนึ่งในสี่ของเสบียงค่ะ แอบบี้
เสบียงที่เราต้องเก็บไว้ใช้ตลอดห้าปี บนดาวที่มีแต่กัมมันตรังสี
เราต้องใช้ยานั่นทั้งหมด คุณเองก็รู้ดี
เธอพูดถูก เราให้เธอรับหน้าที่ดูแลเสบียง
เธอต้องตัดสินใจ
- แต่คนพวกนั้น... - จะได้ผลไหม
คุณรับรองได้ไหมว่ายาจะช่วยพวกเขาได้
ไม่ได้ล่ะสิ
เพราะยาต้านรังสีต้องใช้ ภายใน 24 ชั่งโมงหลังสัมผัสรังสี
เขียนไว้บนสลาก
ประสิทธิภาพของยาจะลดลง ก็ใช่
แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ได้ผล
- เราต้องลองดู - ไม่
ในนั้นมีเด็กอยู่ด้วย
อย่างน้อยแบ่งมาให้เธอ
ขอโทษค่ะ แต่เราเอาเสบียงระยะยาว มาใช้สูญเปล่าไม่ได้
ถ้าเราช่วยได้ชีวิตหนึ่ง
จะเรียกว่าสูญเปล่าไหม
ถึงมันจะได้ผล
ถึงวันนี้เราจะช่วยพวกเขาได้
พวกเขาก็จะตายจากรังสีในร่างกาย ภายในสองเดือน
ถ้าต้องการจะบอกตัวเองอย่างนั้นก็เชิญ
แต่สิ่งที่ฆ่าเด็กคนนั้นไม่ใช่รังสี
แต่เป็นเธอ
หานี่อยู่หรือเปล่า
เอามาจาก...
ช่างเถอะ
ผมไม่รู้ว่าคุณต้องใช้แค่ไหน เลยเอามาหมดเลย
รออะไรอยู่ ไปสิ ไปทำหน้าที่หมอ
เอาไปให้เด็กก่อน
ถ้าได้ผลค่อยให้คนอื่น
ดีใจที่นายกลับมานะ จอห์น ฉันเป็นห่วงนายอยู่
ขอบคุณครับ
โอเค
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
เอเดรีย...
ไม่เป็นไรจ้ะ
เชื่อใจพวกเขาได้
เหมือนอาหารนั่นแหละ
ใส่เข้าปากแล้วดื่มน้ำตามลงไป
เอาเลย
อย่างนั้น
ค่อยๆ โอเค ฉันอยู่นี่แล้วๆ
แล้วคนอื่นล่ะ
เราจะสังเกตอาการเอเดรีย ในอีกสองสามชั่วโมง
ถ้าอาการดีขึ้น เราถึงจะรักษาผู้ใหญ่
ขอบคุณ
พ่อเขาถูกลอยแพเพราะขโมยยามาช่วยเขา
- ใครจะคิดว่าเขาจะกล้าทำแบบนั้น - ฉันคิด
- จะไปไหน แม่สาวบนฟ้า - ทำตัวฉลาดหน่อย แล้วถอยออกไป
เฮ้ย อย่าๆ
อย่า เรามาที่นี่เพื่อเทคโนโลยีเท่านั้น
แค่นั้น
- ทำไปเพื่ออะไร - แอลลีเคยใช้เทคโนโลยีควบคุมเรา
จะไม่มีใครควบคุมจิตใจเราได้อีก
ตามเธอไป ดูว่าเขาจะไปไหน
เธอคือผู้ครอบครองเฟลมคนใหม่สินะ
ที่นี่เป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ออกไปซะ ก่อนเจ็บตัว
เอาเฟลมมาให้ฉัน
มันไม่ใช่ของเธอ หรือกษัตริย์หยิ่งผยองของเธอ
ฉันปล่อยให้เธอเอามันไปไม่ได้
เธอไม่มีทางเลือก
เทคนิคดีนี่ ฉันรู้จักดี
- หยุด วางดาบลง ออคเทเวีย - เฟลมอยู่กับเธอ
เธอเป็นลูกสาวฉัน
ฉันจะไปคุยกับโรอัน
ถ้าเราคืนเฟลมให้เขาไป ฉันยังโน้มน้าวให้เขาเมตตาได้
อัซเกดาไม่รู้จักความเมตตาหรอก
ส่งเฟลมมาให้แม่ ไกอา
ห้อยอยู่บนคอเธอ
นั่นเป็นแค่สัญลักษณ์ที่เธอห้อย มาตั้งแต่เข้าร่วมกับกลุ่มผู้ศร้ทธา
ลูกกำลังเข้ามาแทรกแซงเรื่องที่ลูกไม่เข้าใจ
ผิดแล้ว หนูคือผู้ครอบครองเฟลม หนูทำเพื่อความศรัทธา
- ความเชื่อที่ครั้งหนึ่งแม่เคยศรัทธา - อย่ามาตั้งคำถามความศรัทธาของแม่
สาวกที่ศรัทธาจะยอมตาย
แทนที่จะมอบเฟลมให้กษัตริย์ที่ไม่คู่ควร กษัตริย์ของอัซเกดา
แม่บิดเบือนความศรัทธาของเรา
- เฮด้าต้องละอายแน่ - แม่ทำในสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อทรีครู
ถ้าอยู่ต่อลูกคงเข้าใจ
- และล้มภารกิจตัวเอง - หนูถูกเรียกมา
ลูกแม่ไม่ควรจะไปเดินทางท่องโลก
ตามหาเลือดราตรี
ลูกแม่ควรเป็นผู้นำกองทัพ ลูกแม่ควรเป็นผู้นำของประชาชนเรา
- ดูท่าแม่จะเจอลูกสาวคนนั้นแล้ว - โรอันส่งฉันมาฆ่าเธอ
ถ้าฉันไม่เอาเฟลมกลับไป เขาจะส่งคนอื่นมา
ถ้าจิตวิญญาณของผู้บัญชาการ ลิขิตว่าถึงเวลาของฉันแล้ว
ก็ตามนั้น
อินดรา บอกมา อยากให้ฉันทำยังไง
ปราศจากเฟลม บัลลังก์กษัตริย์จะไม่มั่นคง
เราต้องสู้เพื่อรักษา สถานภาพของเขาบนบัลลังก์
ถ้าคุณต้องการให้ฉันทำอย่างนั้น ฉันจะทำ
เพื่อคุณ
- หนูหนีได้ - เขาหาเจอแน่
อย่าเอาชีวิตไปทิ้งเลย
วันที่หนูออกเดินทางแม่ก็พูดอย่างนี้
แม่ยังไม่เข้าใจ
พวกโจร
ถ้าพบเฟลม พวกเขาทำลายทิ้งแน่
หนูจะหนีไปทางอุโมงค์
เดี๋ยว
วางอาวุธซะ
- คุณทำเรื่องผิดพลาดแล้ว - เราต้องการแค่เทคโนโลยี
ไม่ต้องมีใครเจ็บตัว
- ส่งกล่องนั่นมา - ไม่ๆ ปล่อย เอาคืนมา
อย่า
ได้โปรด มันไม่ใช่เทคโนโลยี มันคือจิตวิญญาณของผู้บัญชาการ
ได้โปรด ไอเลียน อย่าทำอย่างนี้
ต้องทำสิ
เพื่อแม่ผม
ไปกันหมดแล้ว
ขอโทษเรื่องสร้อยด้วยนะ
อย่าเลย
เป็นแผนที่ดีเลยล่ะ
ขอบคุณ
ลูกได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว
แม่ก็เหมือนกัน
อินดรา
เธอเป็นคนในครอบครัว
โรอันยังต้องการหัวเธอ
เว้นแต่เขาไม่คิดว่าเป็นเธอ
นี่ๆๆ
- มาทำบ้าอะไรที่นี่ - ตอนนี้ไม่เหมาะ
สวะก็เป็นสวะวันยังค่ำสินะ
ไม่เอาน่า เรเว่น ไม่ใช่ตอนนี้
เราแค่เสียยาไปโดสเดียว
คิดถึงคลื่นไว้ ลูกแม่
ได้ยินเสียงคลื่นไหม
ซัดสาดเบาๆ ใต้ร่างเรา
เราใกล้จะไปเป็นหนึ่งเดียวกับคลื่นแล้ว
ไปดีแล้ว
คาโดแกนเรียนรู้วิธีเอาชีวิตรอดจากพ่อ
พวกเขาออกล่าในป่านี้
นี่ไง
เรานี่โชคดีจริงๆ
ได้ยินไหม
ไม่มีแมลง
- อะไรนะ - ลูน่าบอกว่าปลาก็เริ่มตาย
ทีนี้เจ้าสิ่งที่กินแมลงกับปลาจะกินอะไรล่ะ
จากเรื่องที่เกิดขึ้น ควรโชคดีกันบ้างแหละ
เราหาอะไรอยู่
ที่หลบภัยน่าจะอยู่ส่วนต่ำสุด
อะไรก็ได้ที่มีโครงสร้าง ระวังด้วย
เธอโชคดีนะที่มีนาย
ความเป็นผู้นำมันโดดเดี่ยว แต่นาย...
ช่วยให้เธอมีสมาธิ
นายเข้าใจผิดแล้ว
ยังโทษตัวเองเรื่องฆ่ากองทัพนั่นอยู่สินะ
ทำพลาดน่ะจริง แต่นายเจตนาดี
ทุกการตัดสินใจ นายทำไปเพื่อช่วยผู้คนของนาย
รวมถึงยิงฉันสองครั้งด้วย
ตราบใดที่ฉันพูดความจริง นายไม่จำเป็นต้องไถ่บาป
หวังอย่างนั้นนะ
- อะไรน่ะ - ถ้านายคิดผิด...
แล้วนรกมีจริง
เราคงเจอกันที่นั่น
ต้องช่วยอีกสักกี่คน นายถึงจะยอมอภัยให้ตัวเอง
ทางนี้
อยู่ข้างหลังฉันไว้
ระวังหัว
"เราจะฟื้นคืนจากกองเถ้าถ่าน
แต่หมอนี่ไม่
ผนึกที่ 11
ชะตากรรมของพวกเขาขึ้นอยู่กับ ผนึก 12 ชิ้น
ผู้ติดตามสามารถไต่ระดับขึ้นไปได้ โดยปลดผนึกทีละชิ้น
ผู้ที่ขึ้นไปถึงระดับที่ 12 เท่านั้น ถึงจะหลุดพ้น
พวกเขาถึงไม่ยอมให้เขาเข้าไป
ฉันคิดถูก
ถ้าพวกเขายังอยู่ที่นี่ล่ะ
เฮ้ มีใครอยู่ในนั้นไหม
ยังปิดผนึกอยู่
ไม่มีล็อก ไม่มีที่จับ
เพราะมันถูกออกแบบให้เปิดจากข้างใน
หรือจากข้างนอก
โดยคนที่มีรถโรเวอร์
เกิดอะไรขึ้น
ไปหาคำตอบกัน
ได้ผล
เป็นไปไม่ได้
มันไม่ได้ปิดผนึก
รังสีจะฆ่าพวกเขาในเวลาแค่ไม่กี่วัน
แบบนี้ช่วยใครไม่ได้หรอก
ออกไปก่อน
เขาเป็นสมาชิกของพวกโจร
ท่านเข้าใจผิดเรื่องผู้ครอบครองเฟลม
แล้วเฟลมล่ะ
ถูกทำลาย ก่อนฉันจะฆ่าเขาได้
ขอโทษ
จากนี้จะอันตรายยิ่งขึ้นไปอีก
จะต้องมีคนตายเพิ่มขึ้น เพื่อรักษาอำนาจฉัน
ไม่ได้กังวลเรื่องนั้นสินะ
สไกริปา
ผู้คนเคยยอมก้มหัวให้เฟลม ตอนนี้พวกเขาต้องยอมก้มให้คมดาบ
หวังว่าคลาร์กจะหาทางช่วยเราได้ ก่อนจะต้องใช้วิธีนั้น
ออกไป
ในที่สุด
อีโมรี
จอห์น เป็นอะไรไป
ดูท่าเราจะต้องพึ่งพาคนของฉัน
พายุร้ายกำลังพัดเข้ามา
เมื่อมันเข้าปะทะ เราต้องอยู่ฝั่งที่ถูกต้อง
เราต้องทำตัวให้เป็นประโยชน์
ใช่ๆ ถูกต้อง
ฉันเริ่มเข้าทางแอบบี้แล้ว เร็วเข้า ฉันจะอธิบายไปตามทาง
[เบลลามี่ เบลค]
ถ้ามีฉันอยู่ในรายชื่อ ก็ต้องมีเธอด้วย
- เบลลามี่ ฉันทำไม่ได้ - เขียนลงไป
เขียนสิ ไม่งั้นฉันเขียนเอง
ทีนี้เอาไงต่อ
เก็บมันไว้ก่อน และหวังว่าจะไม่ต้องเอาออกมาใช้
นายยังมีความหวังเหรอ
เรายังมีลมหายใจนี่นา
นอนพักหน่อยเถอะ
เกิดจากสายน้ำ หวนคืนสู่สายน้ำ
ลูน่า
เป็นไปไม่ได้
เราไม่ได้รักษาเธอ
ไข้ลดแล้ว
ได้ไง
ร่างกายเธอต้านรังสีด้วยตัวเอง
นี่
นั่งก่อน
ฉันอยากทดสอบสักหน่อย
แจ็คสัน
คุณทำอะไรน่ะ
ไม่ได้ทำอะไร มีแค่ตัวแปรเดียว
สิ่งเดียวที่ลูน่าแตกต่างจากคนอื่น
เลือดราตรี
เราจะฟื้นคืนจากกองเถ้าถ่าน
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย