ความเดิมตอนที่แล้ว
ผู้ไถ่บาปหลับไหลอยู่ข้างใต้
เราฝ่าฟันด้วยกันมาและเราจะลุกขึ้นมาอีกครั้ง
เย่!
ภายในหกวัน ทุกคนที่อยู่นอกหลุมหลบภัยจะตาย
ห้องนี้จุคนได้ 1,200 คน
เราแบ่งส่วนเท่าๆ กันได้
ฉันได้แต่คิดเรื่องสงครามที่กำลังคุกรุ่น แต่ฉันไม่มีส่วนร่วมด้วย
การสู้ไม่ใช่วิธีเหมาะสมเพื่อกำหนดคนอยู่รอด
- การคัดเลือก - การคัดเลือกครั้งสุดท้าย
ผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวของแต่ละเผ่า
ชีวิตเดียวแทนความตายหลายพัน
และผู้ชนะจะได้หลุมหลบภัยไป
- เราไม่มีทางชนะแน่ - ถ้าไม่สู้เราก็ตาย
ฉันมาสู้
มาเถอะ เหล่าหญิงแห่งพื้นโลก
มารับสัญลักษณ์เผ่า และสู้ด้วยเกียรติในฐานะนักรบ
กัวราแห่งโพดาครู
มาพูดกระตุ้นฉันเหรอ
เธอไม่ต้องทำก็ได้นะ
เราหาคนอื่นไปสู้ได้
ตายก็คือตาย
อย่างน้อยฉันก็ได้ตายตอนสู้
- ออ... - อย่า
มันคือการตัดสินใจของฉัน เบลล์
ฉันรู้ความเสี่ยงดี พี่ไม่ต้องบอกก็ได้
ถึงเวลาแล้ว
นี่ เธอทำได้แน่
คิดว่าหล่อนมีโอกาสจริงๆ น่ะเหรอ
ตอนนี้หล่อนต้องเชื่ออย่างนั้น
ออคเทเวียแห่งสไกครู ก้าวมาข้างหน้า
มารับสัญลักษณ์เผ่า และสู้ด้วยเกียรติในฐานะนักรบ
ไอเลียนแห่งทริชานาครู
มารับสัญลักษณ์เผ่า และสู้ด้วยเกียรติในฐานะนักรบ
ต้องการพิสูจน์อะไร
ผมมาเพื่อทริชานาครู
ไม่ใช่เพื่อคุณ
การคัดเลือก การต่อสู้จนตัวตาย ในกำแพงนครหลวง
นักรบเหล่านี้จะสู้กระทั่งเหลือเพียงคนเดียว
เมื่อนักรบผู้นั้นเก็บสัญลักษณ์เผ่าจากศพผู้แพ้
และนำมาให้ฉัน เมื่อนั้นจะถือว่าคนๆ นั้นคือผู้ชนะ
ผู้ชนะคนสุดท้ายเพียงคนเดียวเท่านั้น จะบอกเราว่า
เผ่าใดจะอยู่รอดต่อไป ในห้องใต้ดินของเบคก้า แพรมเฮดา
และเผ่าใดบ้างจะดับดิ้นไปกับแพรมฟายา
เราเคารพผู้ดับดิ้นด้วยคมดาบ
แต่ก้มหัวให้ผู้ที่กวัดแกว่งดาบได้ดีที่สุด
ต้องเป็นฉันแน่
ฉันลูน่าจากโฟลครู และฉันคือคนสุดท้ายของเผ่า
เรารู้ว่าเธอเป็นใคร
นาบลีดาที่หนีจากการคัดเลือก
คราวนี้ฉันไม่หนีแน่
จงรับสัญลักษณ์ของเผ่าไป ลูน่าแห่งโฟลครู
แต่เผ่าเธอไม่เหลือแล้ว เธอจะสู้เพื่อใคร
ฉันไม่ได้สู้เพื่อใคร
ฉันสู้เพื่อความตาย
เมื่อฉันชนะ
จะไม่มีใครรอด
รอยสักของลินคอล์น
อย่าสู้ด้วยความโกรธแค้น
อย่าเปิดเผยการเคลื่อนไหวก่อนโจมตี
และอย่าลืมป้องกันตัว
ฉันจำได้
จะกลัวก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก
ฉันไม่กลัว
ไกอาไม่มีวันยอมรับสิ่งนี้
แต่ฉันหวังว่าเธอจะรับไป
คุณช่วยฉันทำไม
ถ้าฉันชนะ เท่ากับผู้คนของคุณจะต้องตาย
เธอเป็นคนของฉัน
ฉันสอนให้เธอสู้ แต่เธอจะสู้เพื่อใคร เป็นเรื่องที่เธอต้องตัดสินใจ
สไกครู ส่งที่ปรึกษาสองคนไปวอร์เกดา
ที่เหลือไปอยู่ในเขตปลอดภัยที่กำหนด
- เร็วเข้า เราต้องไปเตรียมเธอให้พร้อม - เรายังคุยกันไม่จบ
ความตายจะมาถึงในอีกสามวันแต่เรากลับ...
เอาชะตากรรมคนของเรามาเสี่ยง กับการนองเลือด
ชะตากรรมคนของเรา ได้ยินที่ลูน่าพูดแล้วนี่
- หล่อนเป็นแค่หนึ่งใน 13 คน - ผิดแล้ว
เธอเป็นเลือดราตรี ซึ่งแปลว่า ได้ฝึกฝนการต่อสู้ในรูปแบบนี้มา
เธออยากให้เราโกงเหรอ
เธอรู้กฎอยู่แก่ใจ เราแหกกฎคือแพ้ และถ้าแพ้ เราตายกันหมด
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่กฎ มาร์คัส มันอยู่ที่ตัวเกม
ถึงเราจะหยุดลูน่าได้ ถึงออคเทเวียจะหาทางเอาชนะได้
มีใครคนไหนเชื่อจริงๆ หรือเปล่า ว่าพวกคนบนดิน
จะยอมรับว่าสไกครู คือผู้อยู่รอดเพียงเผ่าเดียว
เชื่อสิ
การคัดเลือกนั้นศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาจะเคารพผู้ชนะ
จะชอบใจหรือไม่ก็ตาม ตอนนี้เราเป็นคนบนดินกันหมดแล้ว
พาคนของเราไปอยู่ในเขตปลอดภัย
เราจะไปเตรียมตัวให้ออคเทเวียพร้อมสู้
ส่วนที่เหลือ... ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับหล่อน
ไปกับเขาเถอะ
ฉันไม่รู้จะพูดอะไรกับหล่อนดี
ฉันต้องช่วยแม่เตรียมหลุมหลบภัย ให้พร้อมสำหรับผู้ชนะ
แล้วนายก็เป็นพี่ชายเธอ
นายไม่ไปมันเลวร้ายยิ่งกว่าพูดจาแย่ๆ อีก
ขอคุยด้วยได้ไหม
ตามลำพัง
- เรื่องอะไร - เราให้ลูน่าชนะไม่ได้
ช่วงเวลาร่วมแรงร่วมใจมันผ่านไปแล้ว
- วันนี้ฉันจะสู้เพื่อผู้คนของฉัน - คุณล้มเธอได้ไหม
ได้อยู่แล้ว
หล่อนหลั่งเลือดได้เหมือนคนอื่นๆ
ฉันรู้ว่ามันยอมรับได้ยากสำหรับเธอ แต่มันจบแล้ว
เธอแสดงออกชัดเจนว่า ไม่เคารพประเพณีเรา
แต่ประเพณีไม่ใช่เรื่องความเคารพ แต่เป็นการหลั่งเลือด
และหากโชคชะตาเห็นควรว่า ฉันควรหลั่งเลือดที่นี่ ในวันนี้
และผู้คนของฉันไม่หลงเหลือความหวัง
ฉันก็ไม่สนหรอกว่าใครจะได้เข้า หลุมหลบภัยนั่น หรือจะมีคนได้เข้าไหม
นั่นล่ะที่เราต่างกัน โรอัน
ฉันอยากให้มนุษยชาติอยู่รอด
ถึงจะไม่ใช่ผู้คนของฉันก็ตาม
ออกไปจากสนามประลอง ก่อนจะหยามผู้คนของตัวเองขึ้นมาอีก
เอาล่ะ ฟังนะ
นักรบของบลูคลิฟฟ์ใช้มีดคอร์โว ฉันเห็นตอนหล่อนกำลังซ้อม
หล่อนถนัดซ้าย เล็งข้างไม่ถนัดไว้
ตกลง
เพลนส์ ไรเดอร์และนักรบจากแชลโลว์ วัลลีย์
พวกเขาแกร่ง แต่ช้า เธอเลี่ยงได้
ไม่นับฝนดำที่พร้อมจะตกลงมาทุกเมื่อ
อยู่ใกล้สิ่งกำบังเข้าไว้
อะไร เบลลามี่ ถ้ามีอะไรจะพูดก็พูดมา
ไม่จำเป็นกับเธอหรอก
เสียงแตรเริ่มการต่อสู้ดังเมื่อไหร่ ไปซ่อนตัวไว้ ให้คนอื่นกำจัดคู่ต่อสู้ไปก่อน
อยากให้ฉันซ่อนเหรอ
เธอไม่จำเป็นต้องสู้กับ นักรบมือดีจากทุกเผ่านี่
ฉันมาเพื่อสู้
เธอเคยเป็นเด็กซ่อนอยู่ใต้พื้น
- เอามาใช้ซะ แบบที่แม่เคยสอน - เบลลามี่พูดถูก
เธอไม่จำเป็นต้องฆ่านักรบทั้ง 12 คน
ฆ่าคนสุดท้ายก็พอ
คณะฑูตและที่ปรึกษาไปที่หอคอย
นักรบไปประจำที่ธง
ขอบคุณ
ขอให้เราได้เจอกันอีก
ถูกแล้ว เราได้พบกันแน่
แกมาไกลจริงๆ สไกริปา
น่าเสียดายที่วันนี้ฉันต้องฆ่าแก
ได้เวลาพิสูจน์แล้วว่าแกเรียนรู้ไปแค่ไหน
การต่อสู้ของแกจบแล้ว
ทรีครูพ่ายแพ้
นักรบสองคนแรกตายแล้ว
กาเอลแห่งอินกรานโรนาครู
การต่อสู้ของคุณจบแล้ว
ขออย่าให้เป็นเธอเลย
ฟีโอแห่งทรีครู
การต่อสู้ของคุณจบแล้ว
ออคเทเวียยังอยู่
ถึงวันสิ้นโลกกำลังจะมา แต่ผมกลับพูดออกไปไม่ได้ว่ารักเธอ
เชื่อฉัน เบลลามี่ เธอรู้
เธอรู้ดี
ฉลาดมากที่กลับมาซ่อนที่นี่ แต่ยังไม่ฉลาดพอ
เห็นแก่ลินคอล์น ฉันจะทำให้เธอได้ตายเร็วๆ
กล้าพูดชื่อเขาได้ยังไง เขาต้องละอายในตัวเธอแน่
- ลินคอล์นเป็นคนโง่ - เขาเชื่อว่าเราทุกคนไม่แตกต่างกัน
- เผ่าเดียวกัน คนเหมือนกัน - แล้วมันพาเขาไปจบลงแบบไหน
มองไปรอบๆ สิ
มนุษยชาติเลือกจะทำอย่างนี้ ในเวลาที่เหลือ
สงครามครั้งใหม่ เลือดไหลริน
เธอเคยเชื่อว่า มนุษย์ควรค่ากับการช่วยเหลือ
ฉันเข้าใจผิด สไกครูสอนให้ฉันรู้ว่า มนุษย์โหดร้าย
รุนแรง และเห็นแก่ตัวไปถึงแก่นกระดูก
ไม่ใช่ลินคอล์น
เขาเชื่อว่าเราดีกว่านั้น เพราะอย่างนั้นฉันถึงรักเขา
แต่เธอก็ยังเลือกเข่นฆ่าเพื่อเผ่าตัวเอง
เหมือนคนอื่นๆ
ลินคอล์นต้องละอายในตัวเธอแน่
- ยู กอนเพลย์ สเต โอดอน - ไม่มีทางหรอกน่า
เธอซ่อนตลอดไปไม่ได้หรอก
ออคเทเวีย ฉันไม่ได้มาฆ่าคุณ
งั้นคุณก็มาผิดที่แล้ว
เผ่าอื่นผูกพันธมิตรและร่วมมือกัน
เราควรทำแบบนั้น
ฉันไม่ต้องการให้คุณช่วย
ฟังนะ
คุณน่าจะอยู่ที่ฟาร์ม
ออคเทเวีย ผมไม่เป็นศัตรูคุณหรอก
ฉันไม่ใช่คนที่คุณอยากให้เป็น
เจอกันครั้งต่อไป
ฉันจะฆ่าคุณ
ขอสัญญา
ซานเกดาครูไม่เหลือแล้ว
นักรบบลู คลิฟฟ์เพิ่งฆ่าเขาด้วยธนู ผมเห็นกับตา
- แล้วยังไง - เราพบหล่อนก่อนเริ่มสู้
หล่อนไม่มีธนู หล่อนมีดาบสองเล่ม
ใช่ มีดคอร์โว
หล่อนอาจเก็บธนูมาระหว่างสู้
- มีอะไรเหรอ - เอคโค่ไปแล้ว
เบลลามี่
- เบลลามี่ เดี๋ยวก่อน เบลลามี่ เดี๋ยว - น้องสาวผมอยู่ข้างล่าง
- เอคโค่โกง ผมจะไปหยุดเธอ - เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นหล่อน
- ข้างล่างอาจเป็นใครก็ได้ - เราทั้งคู่รู้ดีว่าใคร
ถ้าอย่างนั้นสายของไกอาจะไปหาตัวหล่อน และเผ่าน้ำแข็งจะถูกลงโทษ
พวกเขาไม่มีวันจับหล่อนได้ เอคโค่เป็นสายลับ มันเป็นงานถนัดหล่อน
ฟังฉัน ถ้าพวกเขาจับเธอได้ในสนามรบ เธอต้องรับโทษ
พวกเขาจะประหารออคเทเวีย และคนของเราทั้งหมดจะถูกทิ้งให้ตาย
ถ้าผมคิดถูก อัซเกดาอยู่ในสนามรบสองคน อย่างไรเราก็ตายอยู่ดี
แต่คุณคิดว่าผมควรงอมืองอเท้ารอที่นี่
ไม่ได้
ไม่ใช่
รอจนกว่าจะค่ำ
จะได้ไม่ถูกจับได้
บีเลก สไกริปา!
บอกให้ออกไปห่างๆ
ด้วยความยินดี
ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ
สุดท้ายถ้าเหลือเราสองคน แล้วไง
เราคนใดคนหนึ่งต้องตาย คุณไม่เข้าใจเหรอ
- ผมรู้ว่าสมัครมาแข่งอะไร - คุณไม่ควรตามฉันมาเลย
ผมไม่ได้ตามคุณ
ทริชานาครูต้องการผม
ผมขยับไม่ได้
ขาผมไม่มีความรู้สึกเลย
- ฆ่าผมที - ไม่
คุณบอกว่าเจอกันครั้งต่อไป...
ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
คุณสัญญาแล้ว
จงอย่ากลัวความตาย
มันเป็นแค่จุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่
ฉันน่าจะรู้ว่าพวกนายไม่ยุ่งไม่ได้
ได้ยินเสียงมาตั้งแต่ที่ถนน
นายโชคดีนะที่ฉันไม่ใช่สาย
ผมมาหยุดหล่อน
อธิบายมา
หม่อมฉันแค่พยายามช่วยเหลือ ผู้คนของเรา
ฉันไม่ใช่ท่านแม่
ฉันไม่ยอมละทิ้งศักดิ์ศรีเพื่ออำนาจแน่
- ไม่มีใครจำเป็นต้องรู้ - เข้าใจผิดแล้ว
ฉันจะไม่ยอมให้ความไร้เกียรติของเธอ ทำให้ลูน่าได้เปรียบแน่
และเธอจะไม่มีวันสร้างความอับอาย ให้กับเผ่าของเราอีก
เธอไม่ใช่อัซเกดาอีกต่อไป
- ฝ่าบาท เดี๋ยวก่อน - เธอถูกเนรเทศ เอคโค่
และเมื่อฉันชนะการคัดเลือกในครั้งนี้ จงรู้ไว้ว่า หลุมหลบภัยจะไม่มีที่สำหรับเธอ
ทีนี้ไปให้พ้นหน้าฉัน และออกจากสมรภูมิไปอย่าให้ใครเห็น
หรือไม่อย่างนั้นจงรู้ว่า เธอคือสาเหตุทำให้ผู้คนของเราต้องตาย
ถ้าจะฆ่าผมก็ฆ่าเลย
นายอยู่ที่นี่ ท่าทางน้องสาวจะยังไม่ตาย
ใช่แล้ว
ถ้าฉันเรียกสายตอนนี้ เธอจะถูกประหาร
แต่มันจะสนุกตรงไหนกัน
คิดว่าเธอจะชนะได้จริงๆ ใช่ไหม
ถ้าผมเป็นคุณ ผมไม่ตัดเธอทิ้งแน่
เธอรอดจากเรื่องหนักหนากว่านี้มาแล้ว
ก่อนเธอตาย ฉันจะบอกเธอให้ ว่าเธอโชคดีที่มีพี่อย่างนาย
ผมมีความคิดที่ดีกว่า
หลังถูกเธอแทงใกล้ตาย
คุณค่อยบอกเธอว่าผมเป็นคนโชคดี
เมซี คอม ลูโวดา คลิออน ครู
การต่อสู้ของคุณจบแล้ว
เหลือนักรบเพียงสี่คน
โรอันแห่งอัซเกดา
ลูน่าแห่งโฟลครู กัวราแห่งโพกาครู
และออคเทเวียแห่งสไกครู
เสียใจเรื่องทรีครูด้วย อินดรา
ออคเทเวียทำได้ดี
เพราะคุณ
คุณสอนให้เธอเป็นนักรบ
นักรบมีครูมากมาย
ในนั้นมีแม่ทัพอยู่ด้วย
หากเธอชนะ เราจะได้รู้ว่า เธอได้เรียนรู้อะไรกันแน่
เธอ
เธอโกหกฉันเรื่องเฟลม
ฉันเชื่อใจเธอ แต่เธอทรยศความเชื่อใจฉัน
ฉันไม่รู้ว่าควรทำยังไงนี่ ท่านได้ฆ่าลูกสาวอินดราแน่
เธอพูดถูก
ฉันทำแน่
- ท่านทำอะไร - ขอสงบศึกชั่วคราว
ตอนนี้เหลือเราแค่สี่คน
คนเดียวหยุดลูน่าไม่ได้ แต่เราจะมีโอกาสถ้าร่วมมือกัน
เราคนใดคนหนึ่งต้องชนะ เพื่อให้มนุษยชาติอยู่รอด
พอเราฆ่าหล่อนแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
นักรบฝีมือดีที่สุดอาจชนะไป
แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น เราคือเผ่าเดียว
นั่นของฉัน
มาเอาไปสิ
ครั้งก่อนที่เราสู้กัน ฉันบาดเจ็บ
ไม่ใช่คราวนี้แน่
ครั้งก่อนที่เราสู้กัน ฉันไม่ได้จะฆ่าเธอ
ตาฉัน
ฝนดำ
โรอัน วิ่งเร็ว ฝนดำมา
การต่อสู้ของแกจบแล้ว
ก็ยังเป็นความตายที่ดี
เราเกิดจากสายน้ำ
เรากลับคืนสู่สายน้ำ
กษัตริย์สิ้นแล้ว
เธอพูดถูก ตอนที่บอกว่าฉันเคยคิดว่า โดยพื้นฐานแล้วมนุษย์เป็นคนดี
ถ้าพาพวกเขาไปจากโลกนี้ แล้วแสดงวิถีแห่งสันติให้ดู
ความมืดจะจางหายไป
เหมือนความมืดในใจฉันที่ลบเลือน
ฉันเลิกโทษตัวเองเรื่องฆ่าพี่ชายแท้ๆ ระหว่างการคัดเลือกด้วยซ้ำ
แต่ความจริงก็คือ
ความจริงก็คือ
ตอนที่เห็นเขายืนอยู่อีกฝั่งในสนามประลอง
และรู้ว่าจะมีคนเดียวที่รอด
ฉันอยากให้คนรอดคือตัวเอง
ฉันหนี เพราะฉันกลัวตัวตนที่แท้จริง
ความมืดอยู่ในตัวฉัน
เราทุกคนมีกันทั้งนั้น
จุดจบมาถึงแล้ว
เธอคิดผิดแล้ว
ผู้คนที่ควรค่ากับการช่วยเหลือยังมีอยู่
แต่คนๆ นั้นไม่ใช่เธอ
การต่อสู้ของเธอจบแล้ว
โรอันแห่งอัซเกดา
การต่อสู้ของคุณจบแล้ว
ออคเทเวียแห่งสไกครู
คือผู้ชนะ
ห้องใต้ดินของผู้บัญชาการคนแรก ตกอยู่ในมือผู้คนของหล่อน
ไม่
วันนี้ฉันไม่ได้สู้เพื่อสไกครู
ฉันนึกว่าสู้เพื่อตัวเอง
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเรื่องนั้นก็ไม่จริง
ฉันสู้เพื่อเราทุกคน
สไกครูจะไม่ได้ครอบครอง หลุมหลบภัยตามลำพัง
เราจะแบ่งกันอย่างยุติธรรม
เพราะเราทุกคนเท่าเทียม
เราคือเผ่าเดียวกัน
และเราจะรอดจากแพรมฟายาไปด้วยกัน
ด้วยกัน
ลินคอล์นต้องภูมิใจในตัวเธอแน่
ที่ไม่พอรองรับคนของเราแน่
วันนี้คือวันแห่งความสามัคคี เคน
พี่ชายฉันอยู่ไหน
สถานีอัลฟ่ากับโรงงานอยู่ชั้นสี่
ไฮดรากับฟาร์ม ชั้นห้า
ทุกคนไปตรวจสอบบ้านใหม่ และกลับมาที่นี่ในอีกหนึ่งชั่วโมง
ทำอะไรลงไป
ถ้าจะมีสักเผ่าที่รอด
- ก็ต้องเป็นพวกเรา - คลาร์ก เธอเห็นด้วยเหรอ
เป็นความคิดหล่อน
เราทำเรื่องที่ต้องทำ
ไม่ๆ พาทุกคนออกไป
มันล็อกอยู่
ตายหมดแล้วเหรอ
ไม่
พวกนั้นใช้แก๊สเหมือนคนภูเขา
พวกเขาทำได้ยังไงกัน
สไกครูทรยศพวกเราทั้งหมด
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย