ความเดิมตอนที่แล้ว
จากข้อมูลใหม่ ฉันบอกได้เลยว่า โอกาสอยู่รอดมีแค่สองเดือน
- ยานจะรองรับพวกเราได้กี่คน - ไม่เกินร้อย
เราต้องตัดสินใจว่าใครจะได้อยู่ที่นี่
อาร์เคเดียเป็นแค่แผนสอง มันไม่ได้ช่วยคนบนดิน
ฉันจะไม่หยุด จนกว่าเราจะหาทางช่วยทุกคนได้
ถ้ามีฉันอยู่ในรายชื่อ ก็ต้องมีเธอด้วย เขียนสิ ไม่งั้นฉันเขียนเอง
เบลลามี่ ฉันทำไม่ได้
เก็บมันไว้ก่อน และหวังว่าจะไม่ต้องเอาออกมาใช้
- ไนโก เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา - ป่วย
เราไม่ได้รักษาเธอ
ร่างกายเธอต้านรังสีด้วยตัวเอง
ตัวแปรเดียวที่ลูน่าแตกต่างจากคนอื่น
เลือดราตรี
เขาฟื้นแล้ว
เฮ้ จาฮา
ดูท่าจะถูกลอยแพนะ
จาฮาบอกว่าเราต้องการตำรวจ เฝ้าตรงนี้ กับตรงนี้
- หางานให้ตัวเองเรอะ คุณจอร์แดน - ฉันใช้ชีวิตทุกวันคุ้มค่าเหมือนวันสุดท้าย
ทำได้ไงโดยไม่ปลุกฉันตื่นก่อนเนี่ย
อาจจะตื่นก็ได้ แต่ไม่มีอะไรร้ายแรงหรอก
สัญญาเลย
ประมาณนั้น
เอาล่ะ สนุกกันพอแล้ว
กลับไปทำงานกันเถอะ
ทำไมทำหน้าเหมือน "เราจะตายกันหมด" ล่ะ
- ฉันหมายถึง... - ฉันรู้ว่านายหมายถึงอะไร
เบลลามี่ควรกลับมาได้แล้ว
กลุ่มออกล่าปิดการสื่อสารเป็นปกตินี่
เรื่องอื่นล่ะ
ฉันแค่รู้สึกไร้ประโยชน์
ฉันติดแหง็กอยู่ตรงนี้ รอทำแผล
จัดการแผนสำรอง
ทั้งที่ฉันควรไปเกาะนั่น เพื่อผลิตเลือดราตรี
- คลาร์ก เธอไม่ใช่นักพันธุศาสตร์ - แม่ฉันก็ไม่ใช่
พวกเขามีเรเว่นนี่
รหัสพันธุกรรม รหัสคอมพิวเตอร์ เดี๋ยวก็หาทางออกได้
- มอนตี้ ฉันซีเรียสนะ - ฉันด้วย
ถ้าจาฮาคิดถูก และเบคก้าสร้างเลือดราตรีได้
พวกเขาจะตามหาบันทึกของเธอ ที่ต้องทำก็แค่สร้างเลือดจากลูน่าขึ้นมาใหม่
ทุกคนจะรอด
ถ้าทำได้ก่อนรังสีมาถึงที่นี่
ฉันว่าเราควรรีบซ่อมยานให้เสร็จ
- ไรลีย์ เป็นไงบ้าง - งานเดินตามตาราง
น่าจะติดแผ่นกันรังสีเสร็จก่อนฟ้ามืด
เห็นไหม หมดห่วงไปอีกเรื่อง
ฝนดำ
เอาล่ะ ทุกคนเข้าไปข้างใน เหมือนที่ซ้อมไว้ เร็ว
ฝนดำ ส่งสัญญาณเตือนภัย นี่ไม่ใช่การซ้อม
ไปเร็ว เร็วเข้า เร็ว
แจสเปอร์ เร็วเข้า
แจสเปอร์ ทำอะไรน่ะ
- ใช้ชีวิตกับความกลัวไม่ได้หรอก - วิ่งเร็ว!
มอนตี้ ไม่ได้นะ ไม่ได้
แจสเปอร์ ปล่อยฉัน
ไม่
คลาร์ก เราควรทำไงดี
ฟ้ากำลังถล่ม
- เป็นบ้าอะไรของนาย - แค่ฝนธรรมดา
- ไม่ใช่เถ้ากัมมันตรังสี - ไอ้บ้า
ไม่เจ๋งเว้ย
ไม่เอาน่า แค่ล้อเล่น
อย่าทำแบบนั้นสิ พวกนาย เฮ้ย
อารมณ์ขันของคนแถวนี้ หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่
แอบบี้ ถ้าคุณคิดถูก ลูน่าคือปาฏิหาริย์ที่เราต้องการ
- ผมอยากอยู่กับคุณจัง - ฉันก็เหมือนกันค่ะ
แต่คุณต้องอยู่ที่นั่น
เราสร้างเซรุ่มเลือดราตรีได้เมื่อไหร่
เราต้องแจกจ่ายออกไปอย่างรวดเร็ว
เราต้องการทำอย่างสงบ
ผมต้องวางแล้ว รักษาตัวให้ปลอดภัยนะ แอบบี้
- เจอห้องแล็บแล้วติดต่อมาด้วย - ได้ค่ะ
คุณก็ดูแลตัวเองให้ปลอดภัยนะ
นั่งก่อน
ฉันทำอะไรผิดอีก
ข่าวลือเรื่องเฟลมถูกทำลาย กำลังแพร่กระจาย
ผู้คนบนท้องถนน ร้องจะเอาชีวิตกษัตริย์อย่างเปิดเผย
ทางเลือกของเธอส่งผลแล้ว
อยากให้ฉันฆ่าลูกของอินดราแทนเหรอ
ไม่ฆ่าใครเลยจะดีกว่า
ภารกิจของเราคือปกป้องบัลลังก์ของโรอัน เพื่อซื้อเวลาให้คนอื่น...
หาทางช่วยพวกเราจากรังสี
- ฉันทำตามหน้าที่ - ด้วยการตัดหัวคนบริสุทธิ์
ทุกคนมีความผิดกันทั้งนั้น
ในตัวเธอมีความมืด ออคเทเวีย
ฉันรู้เธอยังเศร้าอยู่
นั่งลง
เธอไม่จำเป็นต้องฆ่าเด็กคนนั้น
เธอไม่จำเป็นต้องฆ่าท่านทูตราเฟล
เธอไม่จำเป็นต้องฆ่าไพก์
ไพก์เจอชะตากรรมที่สาสมแล้ว
ความยุติธรรมกับการแก้แค้น ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
ใช่สำหรับฉัน
การตัดสินใจของเธอเริ่มมีพิรุธขึ้นเรื่อยๆ
ฉันปล่อยให้คนของฉันทำการรุนแรงไม่ได้
- "รุนแรง" สิ ฉันเป็นนักรบ - ไม่ใช่ นักรบรู้ดีว่าเมื่อไหร่ที่ไม่ควรลงมือฆ่า
ลินคอล์นสอนเธออย่างนั้น
ดูท่าเธอจะลืมไปแล้ว
จริง เรามีหน้าที่ต้องทำ
อัซเกดามาทำอะไรที่นี่
แล้วตอนนี้เธอก็ทำให้มันยากขึ้น
สมาชิกสภาเคน
กษัตริย์ต้องการพบท่าน
เธอถูกปลดจาก หน่วยรักษาความปลอดภัยของฉัน
ฉันสั่งใส่อานฮีเลียสไว้ให้แล้ว
เธอขี่ม้ากลับไปจะดีกว่า
ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าจะได้คุยกับอินดรา
ตามสบาย
อีกไม่นานเธอจะมาถึงแล้ว
เชิญก่อน
เรืออยู่ไหน
แอลลีไม่อยู่ เรือก็ไม่มีเหตุผลให้ลอยลำที่นี่
แผนที่ของเธโลนีอัสระบุว่า แล็บตั้งอยู่กลางเกาะ
ห่างจากตรงนี้ไปห้าไมล์
ปีนขนาดนั้นไหวไหม
พยายามตามฉันให้ทันแล้วกัน
- ไม่นึกเลยว่าจะได้มาที่นี่อีก - นายไม่น่ามาเลย
หลอกใครไม่ได้หรอก เมอร์ฟี่ นายยังชั่วเหมือนเดิม
- เธอทำถูกแล้ว - ฉันไม่มีทางเลือกนี่
คนพวกนี้เป็นคนดี ลูน่า
ฉันเชื่อใจพวกเขา และเธอเชื่อใจฉัน
ลูน่า ไนโก ไปกันได้แล้ว
พวกเขาคิดว่าเลือดฉัน จะช่วยพวกเขาได้ ไนโก
ช่วยเราทุกคน
คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าฉันบอกพวกนั้นว่า ฉันไม่ให้
บอกว่าไปกันได้แล้ว
เป็นอะไรไป
กฎของแอลลี ห้ามเฟรคดรีน่าคนไหนข้ามเส้นนี้ไป
- ฉันไม่เคยข้าม - เฟรคดรีน่าเหรอ
มนุษย์กลายพันธุ์
ฉันไม่เคยเจอเส้นเขตแดนอะไรที่ข้ามไม่ได้
เอาล่ะ ทุกคน เรายังต้องเดินอีกไกล
ไปกันเถอะ ไม่มีเวลาแล้ว
อะไรน่ะ
- โดรนเหรอ - วิ่งกันเถอะ
ทำไมล่ะ โทษของการข้ามเส้นคืออะไร
- วิ่งเร็ว! - วิ่ง!
ไหนบอกว่าแอลลีตายไปแล้วไง
เธอตายแล้ว เจ้านี่น่าจะระบบอัตโนมัติ
เรเว่น
- ฉันตามไม่ทัน - ฉันอยู่นี่แล้ว คุ้มกันลูน่าๆ
ไปเร็ว ไป
- ไป - ได้ตัวเธอแล้ว ไปเร็ว ไปๆ
หมอบลง
อีโมรี เธอโอเคไหม
ลูน่า ระวัง
- ไนโก อย่า! - ช่วยเขาไม่ได้แล้ว
- ไนโก! - สายไปแล้ว
ไม่นะ
ไนโก
- ลูน่า หาที่กำบัง - ไนโก ไม่นะ ไม่
ยิงไปสิบครั้งเลยนะ
แอลลีมีโดรนเพียบเลย
คิดว่ากระสุนใครจะหมดก่อนกัน
เรามาพูดกันเรื่อง ทำไมมันยังอยู่บนฟ้าได้ไหม
ไม่นะ
ลูน่าอยู่ไหนแล้ว
พวกมันกลับมาแล้ว
เราเห็นแล้ว แจ็คสัน เอางี้นะ
ถ้าเราหาตัวลูน่าไม่เจอ ทุกๆ คนที่เรารู้จักจะตายในคลื่นเพลิง
เราต้องแยกกันตามหา
เมอร์ฟี อีโมรี แอบบี้ ไปทางตะวันตก วิลสัน แทกการ์ด ไปทางตะวันออก
แจ็คสันกับฉันจะไปทางเหนือ
เรเว่น
- ฉันชอบชายหาด - อยู่ใต้ต้นไม้เอาไว้ เธอจะปลอดภัย
ทุกคนที่เหลือก็เหมือนกัน ส่งข่าวกันทุกสิบนาที
- มันยังทำงานอยู่ - แก้ปัญหาทีละข้อ เรเว่น
ไปกันเถอะ
ฉันจะคอยระวังหลังให้
เราไม่ควรมาอยู่ในป่านี้ จอห์น เราต้องตัดปัญหา
ทำไมล่ะ
นี่ มีอะไรที่เธอไม่ได้บอกฉัน
เชื่อใจฉันเถอะ
เกาะนี้มีอย่างอื่นที่เลวร้ายกว่าพวกโดรน
- อยู่หลุมหลบภัยนายปลอดภัยกว่า - มันไม่มีเสบียง
- ฉันบอกแล้วนี่ ฉันกินได้หมด - เราก็เติมเสบียงสิ
นายบอกเองว่ามันใหญ่พอสำหรับสองคน
ทุกอย่างโอเคไหม
เราต้องไปต่อนะ
มีเหตุผลที่เรามาคุยกันในสถานทูตไหม
- ผมคงนึกว่า... - บอกแผนมา
แผนเหรอ
สามสัปดาห์แล้ว ตั้งแต่คลาร์กบอกฉันว่า
แพรมฟายาจะหวนกลับมา ทำลายโลกของเราอีก
สไกครูขอเวลาเพื่อหาทางแก้ปัญหา
- มีความคืบหน้ามาแสดงให้ดูไหม - เรายังหาทางอยู่
- หวังว่าถ้ามีเวลามากขึ้น... - พอได้แล้ว
เอคโค่
สตีเฟนส์ เบลลามี่ เป็นอะไรหรือเปล่า นี่มันอะไรกัน
เอคโค่เห็นผู้คนของคุณซ่อมแซมยานใหม่
เธอจับสองคนนี้มา ขณะล่าสัตว์ในป่าของฉัน
เจ้านี่บอกว่ามันคือที่หลบภัยจากรังสี
มันเป็นแค่แผนสำรอง
ไม่มีอะไรเกินนั้น
เขาก็บอกอย่างนั้น
ก่อนจะบอกเราว่า พวกคุณมีเลือดราตรี
นับเป็นเรื่องดีที่เฟลมถูกทำลาย
หรือฉันควรกังวลดี ว่าพวกคุณวางแผนจะขึ้นเป็นใหญ่
คุณต้องเชื่อใจผม
เราพบว่าเลือดราตรีช่วยทำลายรังสี
เรากำลังหาทางผลิตมันขึ้นมา เพื่อช่วยทุกคน
เปลี่ยนทุกคนเป็นเลือดราตรี
- เราจะได้รอดกันหมด - หมิ่นศาสนา
ทุกอย่างที่คนพวกนี้พูดล้วนโกหก
ไม่ใช่หมิ่นศาสนา มันคือวิทยาศาสตร์
ถ้าเลือดราตรีช่วยชีวิตคนได้ เราก็ควรใช้มัน
ไม่นะ ไม่ๆ
นักรบไม่เผยความลับตัวเอง
- ไม่ - ความจริงคือเหยื่อรายแรกของสงคราม
ถ้าคุณบริสุทธิ์ใจจริง ก็ต้องเล่าแผนให้ฉันฟังแต่แรก
เราแตกหักกันแล้ว
สไกครูกับทรีครูคือศัตรู
- แล้วพวกนี้ล่ะ ฝ่าบาท - เก็บเป็นตัวประกัน
ตามหาอินดรากับออคเทเวีย
ไม่
ที่เหลือฆ่าให้หมด
ฟังผมนะ อย่า
อย่า
ไม่
-ไม่อยากเชื่อเลยว่านายโน้มน้าวฉันได้ - ไม่เอาน่า นายก็เห็นคลาร์กนี่
เธอต้องทำใจให้สบาย เรากำลังช่วยเธออยู่
โฟมดับเพลิงใกล้หมดแล้ว
แต่น่าจะเหลือในท่อพอสำหรับฉีดครั้งหนึ่ง
ต้องอลังการแน่
ฉันอยากได้อะไรสักอย่าง มางัดแผงนี่ออก
ดีเลย
ฉันเขียนโปรแกรมไว้แล้ว น่าจะใช้เวลาแค่อึดใจเดียว
จำตอนที่เราเอาเฟอร์นิเจอร์พ่อนาย ไปเชื่อมติดกับเพดานได้ไหม
เล่นตลกชัดๆ เลยล่ะ
คลาร์กเก็บรายชื่อร้อยคนไว้ทำไม
ไปกันเถอะ เดี๋ยวเธอจะกลับมาแล้ว
- นี่มันอะไร - ทิ้งไปเถอะน่า
มอนตี้ พูดกับฉันสิ
- ส่งมา - เฮ้ อะไรกัน
เกิดอะไรขึ้น
ฉันรู้นายรู้อะไรมา
ยานช่วยคนได้แค่ร้อยคน
ดูท่าคลาร์กจะทำรายชื่อไว้
-นายไม่บอกฉันเหรอ - คลาร์กมีแผนรับมือ
คลาร์กโกหกเราซึ่งๆ หน้า
เธอไม่ได้บอกนายด้วยซ้ำว่าทำรายชื่อเอาไว้
- แต่นายกลับมาปกป้องเธอ - นายจะสนใจอะไร
นายประกาศชัดเจนว่าวางแผนจะตาย
- วางแผนจะทิ้งฉันไว้คนเดียว - ฉันเลือกเอง ไม่ใช่คลาร์ก
เธอใส่ชื่อตัวเองลงไปด้วย ยังคิดว่ามันดีอยู่ไหม
ฉันมั่นใจว่าเธอมีเหตุผล
คลาร์กตัดสินใจว่าใครควรช่วย มัน...
เยี่ยมไปเลย
คืออย่างนี้นะ มอนตี้
ไม่มีชื่อนาย
- อะไรนะ - มาดูเองสิ
คลาร์กคิดว่านายไม่ควรรอด
คลาร์ก เดี๋ยว
เอาจริงสิ
ฉันเจอรายชื่อของเธอ คิดว่ารู้แล้ว ใครสำคัญกับเธอบ้าง
- แจสเปอร์... - เธอไม่ใช่พระเจ้า คลาร์ก
มาชี้นิ้วตัดสินให้ใครอยู่ใครตายไม่ได้
รายการนั่นเป็นแค่แผนสำรอง เรามี...
งั้นเธอคงไม่ว่าอะไร ถ้าฉันเอาไปบอกทุกคน
แจสเปอร์ อย่านะ
- ทุกคนมีสิทธิจะรู้ - ขอล่ะ
- ว่าพวกเขาลงแรงไปเปล่าประโยชน์ - ไฟไหม้เหรอ ทุกอย่างโอเคไหม
สำหรับนาย ไม่เลย
- นายไม่รู้ในรายชื่อ - รายชื่ออะไร
อาร์เคเดีย โปรดฟัง ฉันมีเรื่องประกาศ...
แจสเปอร์ นายโอเคไหม แจสเปอร์
เขาลักลอบเข้าห้องทำงานสมาชิกสภา เอาตัวไปขัง
ฉันทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย จากสมาชิกสภาเคน
พาเขาไปคุมตัวไว้
พาเขาออกไปจากที่นี่
ไปกันเถอะ
- มอนตี้ มัน... - อย่าพูด แค่...
อย่า...
อินดรา
ไม่นะ
อินดรา อินดรา...
เกิดอะไรขึ้น
สไกริปา
พวกมันจะกลับมาจัดการเธอ รีบหนีไปซะ
เผ่าน้ำแข็งกำลังโจมตีทรีครูกับสไกครู
คืนนี้กองทัพของพวกมัน จะเดินทัพไปค่ายของพวกเธอ
อินดราอยู่ที่ไหน
ไปเตือนคนของเรา เธอควรไปเตือนคนของเธอ
พันธมิตรพินาศแล้ว สงครามบังเกิด
พวกเขาเห็นเธอมาทางนี้
- มอนตี้... - แจสเปอร์ไม่เป็นไร
เผื่อเธอแคร์
ฉันแคร์อยู่แล้ว
เราไปคุยกันส่วนตัวได้ไหม
ทำรายชื่อนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
ฉันต้องกันหลายที่ให้วิศวกร นายเป็นแค่เด็กฝึก
จาฮามีความรู้เรื่องยานมากกว่า
เขามีประสบการณ์มากกว่า และเรเว่น...
เธอมองอย่างนี้เหรอ
คลาร์ก ฉันเข้าใจนะ ว่าทำไมเธอไม่ใส่ชื่อฉัน
ฉันอาจเห็นด้วยกับเธอด้วยซ้ำ ก็แค่...
เธอเป็นใครกัน
เธอกลายเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ฉันไม่ได้กลายเป็นคนอื่น
แต่คลาร์กที่ฉันรู้จักไม่มีวันจับเพื่อนตัวเอง
เคนเห็นด้วยว่าเราต้องปิดเรื่องนี้เป็นความลับ
เคนไม่อยู่ที่นี่ ก็แค่ข้ออ้าง
เธอเป็นคนพูดเอง เธอรอด ฮาร์เปอร์ตาย
เธอนั่นแหละที่ช็อตแจสเปอร์ แล้วก็จับเขา
เธอนั่นแหละที่ทำเกินไป แล้วเอาคำพูดโบราณมาอ้าง
- "ฉันทำเพื่อผู้คนของฉัน" - ก็ใช่น่ะสิ
ฉันรู้ เธอคิดว่าคนจะประสาทเสียกัน แต่ถ้าเธอยอมบอกความจริงกับทุกคน
พวกเขาอาจทำเธอแปลกใจก็ได้
มอนตี้ มันเสี่ยงเกินไป
แจสเปอร์พูดถูก เธอไม่ใช่พระเจ้า
ฉันมีเรื่องประกาศให้รู้กัน
- คลาร์ก กริฟฟินโกหกทุกคน - ไม่นะ
อาร์เคเดียจะช่วยได้แค่ร้อยคน
ใครคิดว่าตัวเองอยู่ในร้อยคนนั้นบ้าง
"แอบบี้ กริฟฟิน"
- "เอริค แจ็คสัน" - ได้ยินไหม
"เธโลนีอัส จาฮา"
"เรเว่น เรเยส"
- "ออคเทเวีย เบลค" - ไม่อยากเชื่อเลย
"จิม บรูเดอร์"
- "เฮเธอร์ เดวิด" - ไม่มีทาง
"กราเซีย วัตสัน"
"แดนนี่ เวอร์ทู"
"ซาราห์ โซเดอร์ควิสต์ ซูซาน ครอว์ฟอร์ด"
"เชลลี สเกอร์ริตต์"
ถึงบินไม่ได้ แต่พูดได้
เรเว่น รายงานที เธอโอเคไหม
ทางนี้สบายดี ห่วงตัวเองเถอะ
ลูน่า อย่า เธอจะถูกฆ่าเอานะ
ลูน่าอยู่ตรงนี้ เธอกำลังมุ่งหน้าไปลงเรือ
รับทราบ เรเว่น หาทางหยุดเธอทุกวิถีทาง
- เรากำลังไป - ช่างมัน
ฉันปล่อยเธอไปไม่ได้
- เราต้องการเธอ - ฉันได้ยินประโยคนั้นมาแล้ว
ฉันเป็นนักโทษงั้นสิ
เลือดเธอช่วยเราทุกคนได้ ทุกๆ คน
คิดว่าตัวเองควรได้รับ การช่วยเหลือจริงๆ เหรอ
ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอ โอเคไหม
ฉันเข้าใจ แต่มันไม่จำเป็น ต้องจบอย่างนี้เสมอไป
เธอต้องสู้ต่อ
ถ้าเรามีตัวตนเพื่อสู้เท่านั้นล่ะ
เราทรมาน ฆ่า หักหลัง
เราแกล้งทำเหมือนเราสูงส่งกว่านั้น เพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น
แต่มันเป็นคำโกหก
แล้วเด็กล่ะ
เอเดรียน่ะเหรอ
เธอเป็นมากกว่านั้นไหม
เอเดรียจากไปแล้ว
พวกเขาจากไปหมดแล้ว
แต่เธอเป็นคนดี
ใช่ไหมล่ะ
ยังมีคนเหมือนเธออีกมากมาย
ไม่อยากให้โอกาสพวกเขาหน่อยเหรอ
เธอไม่ใช่นักโทษ ลูน่า
เธอมีทางเลือก
เรเว่น เราออกไปชายหาดไม่ได้
เราถูกระดมยิงในป่าทางเหนือ แจ็คสันถูกยิง กระสุนฉันใกล้หมด
- กดไว้ - หมายความว่าไง แจ็คสันถูกยิงเหรอ
- เขาโอเคไหม - คิดว่านะ
โดนยิงที่แขนไปหนึ่งนัด เราถูกตรึงไว้
- เรากำลังไป - ลูน่าสำคัญที่สุด!
ไม่มีอะไรสำคัญกว่าเธอ
เราต้องไปช่วยพวกเขา
ลูน่า ได้โปรด ฉันรู้ว่าควรทำยังไง แต่ขาฉัน...
ได้ไหม ฉันลงมือเองไม่ได้
ฉันต้องทำยังไงบ้าง
- เธอแน่ใจนะ - แน่ใจ
ถ้าเธอไปเอามันมาได้ ฉันก็แฮกได้
วิ่งเร็ว ลูน่า ใช้ต้นไม้บังไว้
วิ่งเร็ว ลูน่า ไปเลย ไปๆ
ตาเธอ
- ยังถูกระดมยิงอยู่ - เราใกล้ถึงแล้ว
ช่วยเพื่อนๆ เธอสิ
ฉันต้องเข้าถึงโปรแกรมหลักของมันให้ได้ก่อน
โดรนพวกนี้คุ้มครองสิ่งก่อสร้างของแอลลี เหมือนหมาเฝ้ายาม
เธอหยุดพวกมันได้ไหม
เราต้องการคุณนะ แอบบี้
- ได้ ต้องมีทางสิ - เอาล่ะ
เราเห็นคุณแล้ว
ผมไม่เห็นเลย
ฉันจะไปล่อให้มันยิง
- คุณทำบ้าอะไรน่ะ - คุณจะพาตัวเองไปตายนะ
พวกมันเล็งมาที่ฉันเมื่อไหร่ ยิงมันเลย
- เฮ้ ทางนี้ - แอบบี้...
แอบบี้ วิ่งเร็ว
โดรนร่วงลงมาจากท้องฟ้าแล้ว
[ปลดการเชื่อมต่อ]
เกิดอะไรขึ้น
เกิดจากฉันนี่แหละ ทีนี้กลับเรือได้แล้ว
ลูน่าอยู่ที่นี่ เปลี่ยน
ลูน่า
สิ่งที่นิยามตัวตนของเธอไม่ใช่เลือด
แต่เป็นหัวใจ
ฉันไม่ได้รอดจากเผ่าน้ำแข็งมาเพื่อจะตาย
เพราะเธอคิดว่าฉันไม่ดีพอ
ไรลีย์ นายฉลาด
แต่นายถูกฝึกมาแค่ให้เฝ้ายามยาน "อาร์ค"
เรามีทหารจำนวนมากอยู่แล้ว
จะบอกว่าดาร์ซีมีคุณสมบัติเหนือกว่าฉันเหรอ
เธอก็เป็นเด็กฝึกเหมือนกัน แล้วฉันก็ยิงปืนแม่นกว่าเยอะ ไม่ได้ว่านะ
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้ทำใจยาก
แต่เพื่อความมั่นใจว่ามนุษยชาติจะอยู่รอด
รายชื่อจะเน้นไปทาง หญิงสาวที่ให้กำเนิดลูกได้มากกว่า
เดี๋ยว อะไรนะ แค่เพราะเธอมีลูกได้น่ะเหรอ
- มันแฟร์ตรงไหน - ไม่แฟร์ แต่เป็นแผนที่ฉลาด
เหรอ แล้วฮาร์เปอร์ล่ะ
เธอมีโอกาสจะผลาญ ทรัพยากรทางการแพทย์
ฉันไม่ได้ป่วยนี่
ยังน่ะสิ
พ่อเธอป่วย
ไปเช็กเวชระเบียนเธอเหรอ
เธอพิพากษาฉันจากอาการป่วย ที่ฉันอาจจะเป็นขึ้นมาสักวันเนี่ยนะ
ฉันต้องพิจารณาตัวแปรทั้งหมด
คำพูดสวยหรูจัง ใส่ชื่อตัวเองลงไปแท้ๆ
แล้วเบลลามี่ เบลคล่ะ ว่ามาเลย
แน่นอน ต้องมีชื่อคลาร์กกับเบลลามี่อยู่แล้ว
ผู้นำที่แข็งแกร่งสำคัญต่อความอยู่รอด
เอาล่ะ ถ้าทุกคนไม่ชอบรายชื่อนี้
ถือว่าฉีกทิ้งไปแล้วกัน
ทีนี้เราก็สู้กันไปเรื่อยๆ จนตาย
หรือเราจะร่วมมือกัน
และให้โอกาสทุกคนมีชีวิตรอด
เลือกกันเองนะ
- แปลว่าอะไร - เราจะทำสลากขึ้นมา
ใช้วิธีเลือก 100 คนที่จะอยู่รอดแบบสุ่ม
แต่ทุกคนต้องทำงานทุกวันเพื่อคว้าโอกาส
ถ้าไม่โผล่หน้ามารับงาน ชื่อจะไม่มีโอกาสได้อยู่ในสลาก
และเมื่อเวลานั้นมาถึง เราจะรวบรวมชื่อทั้งหมด
แล้วเอามาสุ่มจับ
ดีไหม
งั้นตกลงตามนี้
ในเมื่อแผงกันรังสีสร้างเสร็จแล้ว
ใครจะช่วยฉันเอาไปติดตั้ง
มาจัดการให้เสร็จกันเถอะ
นี่ เดี๋ยวก่อน
- นายทำอะไรน่ะ - ช่วยไง
ฉันไม่ได้พยายาม เลื่อยขาเก้าอี้เธอนะ คลาร์ก
นายต้องเข้าใจว่า การจับสลากแบบสุ่มมันเสี่ยง
เราอาจจบลงในสภาพไม่มีหมอ ไม่มีวิศวกร
เธอก็เห็นว่าเราต้องให้ความหวัง เพื่อให้ทุกคนสู้
เราจะบอกคนอื่นว่าพวกเขาไร้ค่าไม่ได้
- ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น - พวกเขาได้ยินแบบนั้น
รายชื่อนี้ดีในทางปฏิบัติ
แต่คนเราต้องการความเชื่อ ว่าพวกเขามีสิทธิชี้ชะตาตัวเอง
หวังว่านายจะคิดถูกนะ
อยู่นั่นไง
เร็วอีก ฮีเลียส
ทางนี้ เราจะลัดไปดักเธอ
หยุดเธอไว้
มันจบแล้ว ออคเทเวีย อย่าสู้เลย โรอันอยากให้จับเป็น ยอมมาเงียบๆ เถอะ
เต็มใจตายล่ะ
ยิงใส่ขา
- ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนี้หรอก - ต้องสิ เธอทำเอง
ฉันบอกว่าอยากจับเป็น
การต่อสู้ของเธอจบแล้ว
ออคเทเวีย แห่งเผ่าคนบนฟ้า
ฉันไม่ควรเอานายมาขังไว้เลย
ฉันนึกว่ามันเป็นทางเดียวที่ฉันมี
ทางเดียวที่เธอเปิดโอกาส ให้ตัวเองต่างหาก
ถ้าคิดว่าความคิดของเธอดีที่สุดแล้ว
เธอต้องโน้มน้าวคนอื่น
ไม่ใช่โกหก
หรือจับขัง
ตอนนี้ไม่สำคัญแล้ว
มอนตี้อ่านรายชื่อออกอากาศ
- ทุกคนรู้หมดแล้ว - ว้า แย่จัง
ฉันนึกว่าเธอจะลุกขึ้นมา เป็นจาฮาสองซะแล้วสิ
จาฮาแบบอ่อนโยน
เขาเคยเป็นทุกอย่างที่ฉันเกลียด
แต่บางทีเขาอาจช่วยประสานเราไว้ด้วยกัน
เมื่อไหร่คำพูดจาฮาดูมีเหตุผล แปลว่าถึงเวลาต้องทบทวนใหม่แล้ว
นายไปได้แล้ว
คือว่านะ
เมื่อถึงเวลาที่เรื่องทั้งหมดนี้จบลง
เธอจะรู้ตัวว่า
แผนแกล้งด้วยโฟมมันก็ตลกดี
เราเข้าใกล้หรือยัง ดร.กริฟฟิน
แค่ผ่านตรงนั้นไป
ไปกันเถอะ
ได้
ลูน่า
- เสียใจเรื่องไนโกด้วยนะ - ฉันก็เหมือนกัน
นี่
เรื่องที่ชายหาดน่ะ
ขอบใจนะ
ระวังไว้นะ เรเยส ฉันเป็นของอีโมรีแล้ว
ขอถามหน่อย
แอลลีตั้งระบบรักษาความปลอดภัย ไว้ปกป้องเจ้านี่ใช่ไหม
พอจะรู้ไหมว่าปกป้องจากอะไร
หวังว่าเราจะไม่รู้คำตอบนะ
กันไว้ก่อน เรเว่น เอาโดรนกลับขึ้นฟ้า
เริ่มใช้งานพลังงานสำรอง
ไม่เลวนี่ เบคก้า
ไม่ว่าเราจะทำอะไร
เรามักจะมาลงเอยที่นี่ ขณะสงครามปะทุเสมอ
แอบบี้อยู่ที่เกาะนั่น
เธอจะหาทางรักษาได้แน่ ฉันรู้เธอทำได้
นี่...
เราจะผ่านเรื่องครั้งนี้ได้
ลุกขึ้นมา
ทำอะไรน่ะ
เราจะพาคุณกลับบ้าน
ยานของคุณคือที่หลบภัยจากแพรมฟายา ฉันตั้งใจจะยึดเอามา
อย่าทำแบบนี้เลย
- เราหาทางออกร่วมกันได้ - ช่วงเวลานั้นผ่านไปแล้ว
- ไปเตรียมเดินทัพ - ออคเทเวียจะไปถึงก่อนพวกคุณ
เธอจะไปเตือนพวกเขา พวกคุณแพ้แน่
เธอไม่ได้ถูกจับเป็นมา
- ไม่ ไม่นะ ไม่ - เสียใจด้วย
เป็นความตายที่มีเกียรติ
เอาตัวนักโทษไป
โธ่
ไม่
ไม่นะ
ไม่ๆ
ไม่
ฮีเลียส
บ้าน ฮีเลียส
พาฉันกลับบ้าน
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย