ทักษะเธอมีประโยชน์ในบังเกอร์นะ Clarke
นายก็ได้แม่ฉันไปแล้วนิ
ทำไมแม่ถึงดูกลัวๆ?
Jackson เฮ้
ขอร้องแหละบอกฉันเถอะ
ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างล่างนั่น
Jackson
เฮ้
เดินทางปลอดภัยนะ โอเค้?
Miller
Miller เดี๋ยวก่อน
โว้ โว้ โว้ ช้าก่อน
พวกนายจะไปไหนกัน?
ฉันก็หวังว่าจะบอกนายได้นะ Bellamy
Octavia บอกว่าไม่ให้บอกเหรอ?
พวกเค้าจะไปที่ตีนเขา
Clarke Clarke!
เธอจะทำอะไรตามที่เธอต้องการที่นี่ไม่ได้
ฉันเดาว่านายจะนำหน้าทัพไปก่อน
เพื่อไปดูต้นทางข้างหน้า
คิดจะไปทางไหนละ?
มันเป็นช่วงมีพายุ
ลมเคลื่อนที่แบบเดาทางได้
ฉันไปๆมาๆหลายครั้งแล้ว
เชื่อฉันเถอะ นายต้องการให้ฉันช่วย
พวกมันไม่รู้ว่าเรากำลังไปหา
ดังนั้นทางเข้า 3 ทาง ที่ทิศเหนือจะเข้าไปได้
แต่ที่หมู่บ้านจะเป็นป้อมปราการแน่นอน
แหล่งน้ำมาจากที่ไหน?
- ตรงนี้ - ทำไมล่ะ? ท่านกำลังคิดอะไรอยู่?
คำถามฉันมันตายตัวอยู่แล้วนะ
Miller คำสั่งให้นายไปที่....
ฉันรู้คำสั่งของฉันดี
ฉันคิดว่าเราควรฟังสิ่งที่ Clarke จะพูดสักหน่อย
เธอไปทางทะเลไม่ได้
ทำไม? เธอก็บอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าทะเลมันแห้งไปแล้ว
มันจะเดินผ่านไปใช่ไหม?
ใช่ก็อาจจะ แต่คุณต้องเข้าใจนะ...
แค่อาจจะ ก็ดีพอสำหรับฉันแล้ว
- ไปกันได้แล้ว - O
ลดอาวุธลง
ขอร้องแหละ O ฟังพวกเราก่อน
Octavia เราอยู่ทีมเดียวกันนะ
ไม่มีใครอยากจะไปที่หุบเขา
มากไปกว่าฉันหรอก
มันเป็นบ้านของฉัน
แต่ทางนี้มันเสี่ยงเกินไป
เสี่ยงยังไง?
ไหนบอกหน่อย
เธอเลือกทางที่สั้นสุด
มันก็เป็นความคิดที่ดี
แต่ที่ก้นทะเลแห้งจะโดนกระหน่ำ
ด้วยพายุทรายแทบจะตลอดเวลา
เรามีเต้นท์จากในบังเกอร์อยู่
ทรายจะไม่เป็นปัญหากับเรา
มันไม่ใช่แค่ทรายธรรมดา
มันปนด้วยผลึกจาก Praimfaya
ฉันกำลังพูดถึงเศษแก้ว
คมเหมือนกับใบมีด
เต้นท์ของเธอจะขาดเป็นชิ้นๆ
เหมือนกับตัวเธอแน่
Blodreina พูดถูกแล้ว
อีกอย่าง เราสามารถแบ่งเสบียง เอาไว้กินได้แค่ 7 วัน
เส้นทางทะเลกินเวลาแค่ 6 วัน
ทางที่สั้นรองมาก็เพิ่มไป 50 ไมล์
ก็เท่ากับเพิ่มไปอีก 2 วันถ้าเราโชคดี
เราจะรู้ได้ยังไงว่าจะไม่มีพายุทราย
ในเส้นทางที่ยาวกว่า?
พอแล้ว เราจะเอาทางนี้
ฟาร์มไฮโดรแทบจะปลูกอะไรไม่ขึ้นแล้ว
ดังนั้นถ้าตรงนี้คือที่สุดท้ายบนโลกที่อยู่ได้ละก็
มันก็ควรเป็นของพวกเรา
Diyoza ก็คิดแบบเดียวกัน
งั้นเราก็สู้
น้องสาวต้องการพี่นะ Bellamy
ฉันดีใจนะ ที่นายอยู่ที่นี้เพื่อน้อง
กระเป๋าเสบียงอยู่ที่ประตู
ทัพแรก! หน้าเดิน!
นี้ฉันคิดมากเองหรือพวกเค้าจะฆ่าฉัน
ที่ไปขวางทางน้อง?
เราจะทำไงกันดี?
Raven กับ Murphy กำลังแย่อยู่
เราต้องไปกับพวกเค้า
6 วัน กับการฟันฝ่าพายุทะเลทราย
ไปกับพวกลัทธินักรบ
จะเป็นอะไรไปละ?
นำไปเลยจ้า
นี้พวกมันเดินมางั้นเหรอ? บ้ารึเปล่า?
ข้ามทะเลทรายมาตั้ง 150 ไมล์
ไม่เลย Lieutenant พวกมันไม่ได้บ้า
พวกมันคลั่งต่างหาก
และความบ้าคลั่งทำให้ได้ทหารที่ดี
ผมว่าให้พวกมันดาหน้ามาเลย
นั้นคือสิ่งที่นายอยากจะทำงั้นเหรอ?
รอที่จะสู้กับพวกมันที่นี่?
รบรากันบนที่สุดท้ายบนโลก
ที่สามารถอาศัยอยู่ได้งั้นเหรอ?
เรามีตัวประกันที่อยู่ในป่า 4 คน
5 ด้วยซ้ำถ้านับนังเด็กของ Clarke
ที่ไม่มีอะไรป้องกันตัว
นายอยากได้เพิ่มอีกสัก 50 คนงั้นเหรอ?
แรงกระตุ้น,ทหารผู้มีวินัย
ฉันว่าเธอคงมีความคิดที่ดีกว่านี้ใช่ไหม
ใช่
เอามิสไซล์กลับมาใช้ให้ได้
ถ้า Raven ที่นายภูมิใจนักหนา
ไม่ยอมบอกนายว่าล็อกมิสไซล์เราได้ไง
ก็ให้ McCreary เค้นมา
อย่างน้อยก็ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง
คุณไม่คิดบ้างรึไงว่านั้น คือทั้งหมดที่หมดที่ผมเก่ง
กลับมาทำเรื่องนี้ให้
อย่าเพิ่งเหลิงตัวเองไป นั้นมันก็ทรมานเหมือนกัน
Shaw เอามิสไซล์กลับมาให้ฉันใช้ได้แล้ว
พวกแกยังไม่ปลอดภัย
ยังมีศัตรูที่เคลื่อนทัพมาหาเราอยู่ตอนนี้
ศัตรูที่ยอมถวายชีวิตเข้าสู้เพื่อพื้นดินนี้
ที่พวกแกเพิ่งมาอยู่ได้แค่ 2 ชั่วโมง
และก็เริ่มทำตัวเหลวแหลก
ฉันบอกพวกแกว่าจะพากลับบ้าน แล้วฉันก็ทำแล้ว
มันอาจไม่ใช่บ้านเหมือนที่พวกเราหวัง แต่เราก็มาถึงแล้ว
และเป็นอิสระ
พวแกมีเวลาหนึ่งวัน ที่จะทำตัวให้คุ้นชินกับที่นี่
เราจะเริ่มซ้อมกันพรุ่งนี้เช้า
ให้ตายสิ, เล่นอะไรที่มันมีบีทหน่อย
Vinson... มากับฉัน
Wonkru ไม่รู้เรื่องเลยว่าเธอมีมิสไซล์
Octavia ต้องพาพวกตัวเองมาตายกันหมดแน่
Abby...
คุณได้ยินที่ผมพูดไหมเนี่ย?
Clarke เป็นคนวาด
ที่นี่เป็นบ้านของเธอ
นั่นใครอะ?
ฉันก็ไม่รู้
มีสองเตียงงั้นเหรอ
ดูเหมือนเธอไม่ได้อยู่คนเดียวนะ
ที่นี่เคยเป็นบ้านของลูกสาวฉันรึเปล่า?
ถูกต้อง
ตอนนี้มันสามารถเป็นของเธอได้ ตราบใดที่ยังภักดี
และยังมีประโยชน์
- มีประโยชน์งั้นเหรอ? - เราต้องการหมอ
มาตั้งแต่ที่แพทย์บนยานเราโดนฆ่า
Vinson มาเป็นคนไข้คนแรกของที่นี่
รู้สึกพิเศษมากเลยที่ได้เจอทั้งสองคนครับ
ถ้าเค้าเป็นพวกเธอ ทำไมต้องใส่ปลอกคอ?
คนของเราบางคนยังมีปัญหานิดหน่อย
ด้านการควบคุม....สันดานเดิม
ปกติผมเป็นคนอารมณ์ดี
แต่ถ้าด้านมืดเผยออกมา
นายต้องกดปุ่มนั้น
ฉันจะปล่อยให้นายถือมันนะ
เดี๋ยวก่อน เอ่อ...
ตอนเราขึ้นยานมา ฉันเอากระเป๋ามาด้วย
มันมียาอยู่ในนั้น
ฉันต้องการมัน
ทุกๆอย่างที่เธอต้องการอยู่ที่นี่หมดแล้ว
วินิจฉัยและรักษา vinson ก่อน
จากนั้นเราค่อยมาพูดกันเกี่ยวกับยาของเธอ
งั้นเราก็เป็นนักโทษแล้วสิ
ก็คุณอยากมาเอง
ทำไมเราไม่เรียกว่า การคุ้มครองแทนละ
แล้ว John Murphy ละ?
Raven Reyes อีก?
เรารู้ว่าคุณจับพวกเค้ามาจากยานแม่
เราต้องการการันตีว่าพวกเค้าจะปลอดภัยด้วย
หรือไม่งั้นเราจะไม่ช่วยคุณ
นายมีพรสวรรค์อะไรที่ฉันจะต้องรู้ไหม?
ฉันรู้ว่าคุณต้องการข้อมูลวงในของ Octavia
เช่น เธอมีความสามารถขนาดไหน
มีปืนเท่าไหร่
มีนักรบเท่าไหร่
ฉันไม่เชื่อพวกทรยศ
Vinson... วางมีดผ่าตัดซะ
อย่าให้มือสองข้างกับเท้าใกล้ปากเค้าละ
แล้วเธอจะไม่เป็นไร
เราให้เกียรติคนที่ตายเพื่อให้พวกเรารอด
Omon gon oson.
"เราทั้งหมดคือเรือนร่างเดียวกัน"
ก็ฟังดูดีนะ
ดียังไง?
พวกเค้าเสียคนไป 400 คน
เป็น 1 ใน 3 ส่วนของคนในบังเกอร์เลยนะ
และพวกเค้าก็ไม่เคยคิดเลยว่า
พวกเค้าจะได้ออกมา
ไม่ใช่แค่นั้นนะดูพวกเค้าสิ...เข้มแข็ง,แน่นแฟ้น
ฉันรู้เลยว่าทำไมแม่ฉันถึงขวัญแตก
แต่นายก็ต้องยอมรับนะ...
มันน่าประทับใจจริงๆ
แล้วที่รอดชีวิตอยู่ตัวคนเดียวละ
เธอทำได้ยังไง?
ก็นะ ฉันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวซะหน่อย
ฉันมี Madi อยู่
ฉันง่วงแล้ว นายกินอาหารของฉันที่เหลือไปเลยละกัน
Omon gon oson.
อ่า
Monty ตอบด้วยได้ยินฉันไหม?
พี่ชายเธอรักเธอนะ Octavia
รักคือจุดอ่อน
การสอนของ Gaia นี้ไร้ข้อสงสัยจริงๆ
ฉันได้แต่หวังว่าเธอจะไม่สอนอะไรไร้สาระให้
มันไม่ใช่สิ่งไร้สาระเลย
ไม่รักใคร....และจะไม่มีใครมาทำรายคุณได้
ฉันก็รักเธอนะ
นั้นมันทำให้ฉันอ่อนแอลงไหม?
ฉันจะไม่มีทางพูดแบบนั้นกับคุณ Seda
ตอบหน่อย Monty นายได้ยินฉันไหม?
- ช่วยด้วย! - เราต้องการความช่วยเหลือ!
มันเสียงพวกอยู่ยาม
Miller มีอะไร?
หมอ! เราต้องการความช่วยเหลือ! Obika!
ฉันจะไปเอาปฐมพยาบาลมา
ช่วยพวกเราด้วยได้โปรด!
- เค้าต้องการความช่วยเหลือ! - เราโดนโจมตีงั้นเหรอ?
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!
ขอร้อง! เร็วๆหน่อย! ใครก็ได้ช่วยเค้าด้วย!
อย่าขวางทางฉัน ฉันช่วยได้
ไม่ใช่เธอ
Octavia
ให้เธอเข้ามาช่วย
เค้ายังมีชีวิตอยู่แต่หัวใจเต้นเร็วมาก
มันเกิดบ้าอะไรขึ้นข้างนอกนั้น?
เราแยกกันจะได้คุมพื้นที่ได้กว้างๆ
จากนั้นผมก็ได้ยินเสียงเค้ากรีดร้องว่า พวกมันอยู่เต็มไปหมดเลย
พอผมไปถึงตัวเค้ามันไม่มีอะไรเลย
มีแค่เสียงร้องและ...
มีตัวอะไรไม่รู้ในร่างกาย
เร็วเข้า! เอาตัวเค้าเข้าไปในเต้นท์
- ห้ามใครเข้า - ไป!
ตรงนี้เลย วางเค้าไว้บนโต๊ะเลย
ช่วยฉันถอดแจ็คเก็ตออก
Clarke มันคืออะไร?
ฉันก็ไม่รู้
Miller เล่าให้ฟังชัดๆใหม่ว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรเลย เราหยุดพักระหว่างทางแล้วก็กิน
จากนั้นเราก็แยกกันไปต่อ
รู้อีกที เค้ากรีดร้องออกมาแล้ว
อาหารของนาย ขอดูหน่อย
ไม่มีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับ อาหารของพวกเราหรอก
เค้ากำลังกินอาหารอยู่ตอนเกิดเรื่อง
Cooper พูดถูก ถ้ามันเป็นเพราะอาหาร
Miller ก็ต้องโดนไปด้วยแล้ว
พวกเค้าแชร์กันทุกๆอย่าง
งั้นมันต้องเข้าไปในตัวเค้าได้สักทาง
เดี๋ยวก่อน
ดูสิ
มันมาจากทราย
เราต้องกลับไป
- อะไรกัน? ไม่แน่นอน - Octavia
เค้าบอกกับ Miller ว่าพวกมันอยู่ทุกๆที่เลย
ใช่ แต่ Miller ก็เพิ่งพูดไปว่าไม่เห็นอะไร
ทุกๆที่อาจหมายถึงทุกๆที่ในตัวเค้าก็ได้
ฉันเห็นด้วยกับ Blodreina
น่าประหลาดใจจริงๆ
เราจะเคลื่อนพลตอนเช้าตรู่
แล้ว Obika ละ?
ถ้าเค้าไม่ดีขึ้นละก็...
ฉันจะกำจัดความเจ็บปวดออกไปจากเค้าให้เอง
เธอนี้ถึกกว่าที่เห็นภายนอกนะเนี่ย
Raven...
ฉันขอโทษสำหรับเรื่องนี้ด้วย
แกจะทรมานฉันยังก็แล้วแต่
คำตอบฉันก็เหมือนเดิม ฉันไม่ได้ทำ!
หยุดโกหกได้แล้วโว้ย!
แกรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น...
ถ้าฉันกดปุ่มนี้...
ตอนที่แกตัวเปียกน้ำ?
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะ
แต่ถ้าแกไม่บอกฉันตอนนี้ว่า
จะเอามิสไซล์กลับมาใช้ยังไง...
เกิดบ้าของแกอะไรขึ้นมาเนี่ย?
แค่ให้ฉันคุยกับเธอคนเดียว
และฉันจะให้เธอพูดออกมาเอง
เอาตัวมันเข้ามา
ไม่ ขอร้องแหละ! หยุดเถอะ!
เค้าไม่ได้ผิดอะไรเลย! หยุด!
ทีนี้... ใครในพวกแก
ฆ่าเพื่อนที่แสนดีของฉัน Kodiak บนยานแม่?
McCreary แกหยุดก่อนได้ไหม
แกมีเวลา 5 วินาที
ที่จะบอกฉันว่าจะปลดล็อกมิสไซล์ยังไง
- McCreary - ฉันไม่รู้
- สอง - ได้โปรด! ฉันสาบานกับดระเจ้าเลย!
- ฉันไม่ได้เป็นคนล็อก! - สาม
สี่!
วางมีดลง
แกกำลังทำผิดพลาดแล้ว
งั้นเหรอ? ก็ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย
ทีนี้ออกไปได้ละ พวกแกทั้งหมดอะ
ฉันอาจจะฆ่าแกไม่ได้...
แต่แกก็คงไม่ได้ต้องการขาเอาไว้บินยานนะ
ไปเถอะ
- นายโอเคไหม? - เธอละ?
อย่าไปบอกอะไรมันนะ
เธอบอกไม่ได้หรอกต่อให้อยากบอกแค่ไหนก็ตาม
ฉันเนี่ยแหละที่เป็นคนล็อกมิสไซล์
Diyoza ตะบะแตกที่เห็นอะไรก็ตามในบังเกอร์
และหลังจากที่เราเปิดฉากยิง เธอรู้ทันทีเลยว่าเราสร้างสงครามแล้ว
ดังนั้นถ้าฉันไม่บอกว่าเธอเป็นแฮ๊คระบบมิสไซล์ละก็
Diyoza คงจะจบสงครามตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
และพวกเค้าทุกคนจะตายกันหมด
งั้นนายก็ให้พวกมันทรมานพวกเรา โดนเปล่าประโยชน์เหรอ
มันไม่ได้เปล่าประโยชน์หรอก
มันช่วยชีวิตตัวเองไว้ต่างหาก
ขอโทษนะ กำลังมองหาคำว่า "ขอบคุณ" อยู่เหรอ?
นายปล่อยให้พวกมันซ้อมเรา
เพราะสิ่งที่นายจะโดนเอง
ถ้าพวกมันรู้ความจริง
ไม่ เฮ้ Raven
ไม่เอานะ เค้าก็เพิ่งช่วยชีวิตฉันไว้
อย่างน้อยก็ฟังสิ่งที่เค้าจะพูดหน่อย
ฉันหมายถึง ฉันเดาว่านายมีแผน
ที่จะช่วยเราออกไปจากที่นี่ ถูกต้องปะ?
ใช่
ฉันจะบอกพวกมันว่าเธอยอมรับ
จากนั้นก็ปลดล็อกมิสไซล์
แผนห่วยแตกสิ้นดี
ถ้าจะเอาอีกแผนนึงก็คือโดนทรมาน
ฉันคิดว่าอย่างน้อยเราควรจะพิจารณา
แผนช่วยตัวเองของเค้าดีกว่า
เธอต้องใช้มิสไซล์นั้นแน่
ใช่ เธอจะใช้แน่
พวกทหารจากบังเกอร์
กำลังเดินทางมาที่นี่แล้วตอนนี้
จะเป็นแผนฉันจะบอกพวกเค้าว่าเธอ ช่วยฉันปลดล็อกมิสไซล์
หรือจะเป็นแผนฉันบอกว่าฉันเนี่ยแหละเป็นคนแฮ็ก
แต่หนึ่งในแผนนั้น
มีผลทำให้พวกคุณ 2 คน มีชีวิตรอด
งั้นเราขอเลือกแผนนั้นเลยละกัน
ไม่
มันไม่ได้เป็นอย่างงั้น
ฉันเห็นนายในบันทึกของกัปตัน
Diyoza เก็บนายเอาไว้ขับยาน
แต่นายไม่ใช่หนึ่งในพวกมัน
นั้นแหละทำไมนายถึงโกหก
เรื่องที่ล็อกมิสไซล์ไว้
และนั้นแหละทำไม
นายจะต้องช่วยเราเดี๋ยวนี้
เชื่อฉันเถอะ Murphy
นายจะต้องชอบแผนฉันมากกว่าแน่
เธอต้องนอนพักบ้าง
ไม่ฉันจะต้องทำในตอนที่ยังไหวอยู่
ผมสามารถดูแลคุณได้นะ
ผมรู้ว่าต้องทำไง
โอเคนะ
มันไม่โอเคเลย
ไม่เลย
ฉันเกือบจะทำให้คุณถูกในลานประลองแล้ว
คุณต้องลงมือฆ่าคนเพราะฉัน
ฉันมาขัดจังหวะไรเปล่า?
แต่บอกฉันมาว่าต้องรู้อะไรบ้าง
และฉันจะปล่อยเธอไว้กับอาการตัวสั่น
และก็อ้วก
Vinson มีอาการปอดบวม
เหมือนเป็นผลจากการทำอะไรก็แล้วแต่ในการขุดเหมือง
และมันแสดงผลออกมาเป็น....จุดดำๆ
- เธอรักษาได้ไหม? - มันยากมากๆ
ถ้าไม่มีการตรวจชิ้นเนื้อ
และถ้ามันคือมะเร็งละก็บอกได้เลยว่า...
มันไม่ใช่มะเร็ง มีคนป่วยอีก 13 คน
ที่มีอาการคล้ายๆกัน
เธอสามารถดูผลตรวจ
ชิ้นเนื้อจากแพทย์คนก่อนได้
เค้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ก็เลยโดน Paxton McCreary ปาดคอตายไป
คุณกำลังทดสอบเธองั้นเหรอ?
เราไม่ได้ต้องการแค่หมอกระจอกๆ
เราต้องการหมอที่เก่ง
ยินดีด้วย เธอได้อยู่ต่อ
ทำตัวมีประโยชน์เข้าไว้
มีคนแบบนี้อีก
ในบังเกอร์
นายนี้มันคนทรยศตัวพ่อเลยนะ
หมอ คนทำฟาร์ม วิศวะ
และฆ่าเป็นหมดทุกคน
เด็กก็ด้วย
ใช่เพราะว่ามันไม่มีทางเลือก
แต่เราให้ทางเลือกได้
มีทหารกำลังเดินทัพข้ามทะเลทราย
มาเพื่อโจมตีฉัน
นายคิดว่าควรชวนมานั่งกินน้ำชารึไง?
ก็ไม่รู้สิ
แล้วพวกนักฆ่ากับพวกขโมย
ของเธอกินน้ำชารึเปล่าล่ะ?
พูดถึงก็มาเลย
เราต้องคุยกัน
ไอนักบินมันเอาปืนมาจ่อฉัน
แค่มาบอกเอาไว้ก่อนด้วยความเคารพ
ไม่ได้มาขออนุญาตก่อนกระทืบ
ใช่ นายต้องขออนุญาตและนายก็ไม่มีสิทธิกระทืบ
McCreary นี้ Duff เองนะ
เรามีแผนปล่อยนักโทษงั้นเหรอ?
แกพูดเรื่องบ้าอะไร?
ก็พวกมันคนนึงเพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง
อย่าเสียงดังสิ
โอ้ พระเจ้า
Raven รู้อยู่แล้วว่าพวกเธอกำลังซุ่มอยู่รอบๆแคมป์
เราต้องรีบไปแล้ว
- Raven อยู่ไหน? - ยังอยู่ข้างใน
นี้นายทิ้งเพื่อน? แหม ไม่ตกใจเลยเนอะ?
เธอตัดสินใจเองว่าให้ฉันออกมา ฟังก่อน
- ปลอกคอไฟฟ้าเหรอ? - เชื่อฉันเถอะ
เป็นฉันจะไม่จับมัน
แล้ว Abby กับ Kane ล่ะ?
พวกเราเห็นสองคนนั้นถูกพาออกจากยาน
เธอเห็นเหรอ?
แสดงว่า Bellamy เปิดบังเกอร์ได้แล้ว
แล้วเค้าไม่กลับมางั้นเหรอ?
แล้ว Clarke ล่ะ?
เจ้าหนูนี้ใครวะ?
ไม่เป็นไร ช่างมัน
เราต้องรีบกลับไปเตือน Bellamy
ก่อนที่พวกมันยิงมิสไซล์
- ยิงมิสไซล์? - ก็ใช่นะสิ
ความตายจากเบื้องบนเลยแหละ
Raven บอกว่าเราต้องวิทยุไปบอกในระยะสัญญาน
- โรวเวอร์อยู่ไหน? - ถ่ำหมี หนูขับเอง
ไม่ต้องกังวลหมีตายไปแล้ว
ฟังก่อนฉันก่อนที่จะพูดอะไรนะ
ฉันปล่อย Murphy ไปเธอจะยอมปลดมิสไซล์ให้
ยิงได้แล้ว ปัญญาเคลีย
มาต่อเรื่องของแกเลยดีไหม
อีกอย่างเพื่อนเธอยังติดปลอกคออยู่
อยู่นี่ไง
เราจะไปเอาตัวมันเลยก็ได้
หรือเราปล่อยให้มันนำทางหาเพื่อน
ที่เหลืออยู่ในป่า
ยังมันก็ไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว
แกมันไอชั่ว!
เอาตัวเธอกลับไปที่กรง
ทำดีมาก Shaw
เราจะไปล่ามันพอเรากลับมา
เตรียมออกภายใน 20 นาที
Bellamy ตอบด้วย นี้ Murphy เอง
ตอบฉันเถอะว่านายได้ยินฉัน
มองไร?
หนูคิดว่าคุณจะตลกกว่านี้ซะอีก
Clarke เล่าเรื่องพวกเราให้เธอฟังหมดแล้ว
โอ้ งั้นเรอะ?
เธอเล่าว่าฉันเป็นฮีโร่ที่เข้าไปช่วยผู้หญิงใช่ป่ะ?
หรือเป็นไอโง่ที่เห็นแก่ตัวทำให้ผู้หญิงผิดหวังดีละ?
Octavia เป็นคนโปรดของหนูเลย
หนูไม่ได้ว่าพวกคุณไม่เก่งนะ
Clarke บอกว่าเธอคงไม่รอด
ถ้าขาดพวกคุณไปสักคน
พวกเราต่างหากที่ไม่รอดถ้าไม่ได้ Clarke ช่วยไว้
ไม่ได้ใกล้เคียงกันเลย
John!
ปลอกคอต้องกำหนดระยะไว้แน่เลย
Madi ถอยหลังก่อน!
นี้ไง หยุดได้แล้ว
John ได้ยินฉันไหม?
Monty เอามันออกได้ไหม?
ไม่มีเวลาแล้ว
เราต้องหยุดมิสไซล์นั่น
- นายจะทำอะไรอะ? - ทำในสิ่งที่ต้องทำ โอเค้?
Echo พูดถูกแล้ว ปล่อยฉันไว้ตรงนี้เถอะ
ไม่มีทาง ถ้ามันกำหนดระยะได้
แสดงว่ามันต้องมีเครื่องติดตามด้วย
พวกมันอาจกำลังมาแล้วตอนนี้
นั้นไงพวกนายถึงต้องไปต่อ
ไปสิ ก่อนที่เพื่อนของเราจะเละ
มาทางนี้
Octavia ไม่ใช่คนเดียว
ที่เปลี่ยนไป นายรู้ไหม
นายเองก็เกือบจะฆ่าพวกนักโทษในไครโรแล้ว
แต่นายก็ไม่ได้ทำ
Diyoza คงจะฆ่าฉันไปนานแล้วถ้าฉันไม่ได้นาย
Madi คงจะต้องอยู่คนเดียว
นายเป็นคนเปิดบังเกอร์นั้นออก
ใครจะไปรู้ละว่ามันจะกลายเป็นการเปิดกล่องแห่งความโกลาหล?
ฉันจริงจังนะ Bellamy
หัวใจและสมอง
แล้ว...ที่สมองนายว่าไง
บ้างเกี่ยวกับ 2 ฝั่ง ที่จะสู้กันในสงคราม
ในพื้นสีเขียวแห่งสุดท้ายบนโลก?
ก็เหมือนกับสมองของเธอนั้นแหละ
เรื่องบ้าอะไรอีกเนี่ย?
พายุทะเลทราย
มันกันทางที่กลับ
เราต้องหนีไหม?
ตราบใดที่มันยังเคลื่อนที่แบบนี้
จากตะวันออกไปตะวันตก เราก็ไม่ต้องหนีไปไหน
แต่ถ้าลมเปลี่ยนทาง..
ลมต้องไม่มาทาง Wonkru
ตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว เราต้องไปต่อ
ไปต่อ? ขอบคุณมากเลยนะ
เราจะได้ไปติดระหว่าง ลมที่มีใบมีดโกน
และก็โดนพวกปรสิตชอนไชเข้าไปในตัว
ต้องขอบคุณพี่เหมือนกัน ที่ทำให้เราอยู่ในสงคราม Bellamy
มันก็แหงอยู่แล้วถ้าน้องยืนยันที่จะสู้
สู้หรือตาย มีแค่นี้แหละ
พี่ยังไม่เข้าใจ น้องรู้
เพราะว่าพี่ไม่ใช่หนึ่งในพวกเรา
แล้ว Obika เป็นพวกเธอไหม? ฮืมม?
เพราน้องเอาแต่อยากให้เค้าตาย
เหมือนกับคนไม่มีค่า
พี่เข้าใจมันอย่างแจ่มแจ้งเลย
Cooper ไม่เอา
ให้เกียรติหน่อย
- Bellamy - ใจเย็น
น้องจะหยุดพูดถ้าน้องเป็นพี่
เค้าตื่นแล้ว
กดตัวเค้าลง!
ทุกๆคนออกไป! ตอนนี้! ไปเลย!
- ทุกคนโอเคไหม? - Octavia
Indra! เผามัน ฆ่ามันให้หมด
ขาฉันมันชาไปหมด
น่าจะเป็นเพราะพิษของมัน
วางแขนเธอลงบนโต๊ะ
ปล่อยให้มันเข้าไปในร่างกายไม่ได้
ฉันต้องการสายรัดหาอะไรมาก็ได้
- ได้ - และฉันต้องการที่ปฐมพยาบาล
พวกมันมีเป็นสิบตัวเลย
พวกมันต้องวางไข่แน่ๆ...
ขอบคุณมาก! ไปเอามา!
พี่อยู่นี่
- พวกเราทำได้ - โอเค
ไอนั่นจะช่วยหยุดมันได้ใช่ไหม?
ไม่ได้เอาไว้หยุดพวกหนอน เอาไว้หยุดเลือด
ฉันต้องการมีดเดี๋ยวนี้!
แล้วเธอรออะไรอยู่เล่า?
โอเค เธอต้องหยุดขยับไปมาได้แล้ว
จะทำอะไร ก็ทำเลย
โอเค จะเจ็บหน่อยนะ
Clarke?
Clarke มันจะหนีได้แล้ว
ฉันไม่ปล่อยมันไปหรอก
ได้แล้ว! อยู่นิ่งๆ
Clarke ดึงมันออกมาเลย
ถ้าได้ยินที่ฉันพูด นี้คือเรื่องฉุกเฉิน
- ฉันทำได้ ไปตอบสิ - ตอบหน่อย
Monty ฉันเอง
เหมือนมีลางว่าเราจะได้คำเตือนอันตราย
ฉันว่าไม่ใช่ลางแล้วแหละ
พวกนักโทษมีกล้องดูจากฟ้า
อยู่บนยานแม่ และก็มีมิสไซล์
อยู่บนยานเล็ก
มิสไซล์?
พวกมันกำลังไปหาพวกนายอยู่ตอนนี้
นายต้องรีบแล้ว
ซ่อนสักทีนึงหรือหาที่หลบ
หาที่หลบจากกล้องบนท้องฟ้าเนี่ยนะ?
เราจะทำแบบนั้นได้ยังไง?
Murphy บอกว่ามีคนฝั่งเราอยู่ภายใน
ถ้าเค้าพูดถูก ก็แสดงว่ากล้องจะไม่ถูกใช้
นายมีคนคอยมองให้แล้ว แต่นายก็ต้องหนีตอนนี้เลย
เราจะไปหาที่หลบมิสไซล์
ในกลางเมืองร้างนี้ได้ไง?
ถ้าพวกมันเห็นเราถอย พวกมันคงไม่ยิง
เธอก็ยังคงไม่เข้าใจสินะ
Wonkru ไม่ถอยเด็ดขาด
น้องต้องถอยถ้าอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อ
นี้ไม่ใช่เวลามาเถียงกัน
ต่อให้เราถอยไป ทางกลับบ้าน
จะทำให้พวกเราติดอยู่กลางพายุ
ไอซากปรักหักพังพังนั่นไม่ใช่บ้านของเรา
หมู่บ้านนั่นใช่ และเราจะไปเอามันคืน
Octavia ใจเย็นก่อน
พิษยังอยู่ในกระแสเลือดอยู่
เริ่มเข้าใจบ้างได้แล้ว
เราได้เป้าหมายแล้ว
ยิงได้เลย
เราจะไม่เป็นแบบนั้นอีกนะ Shaw
ทราบแล้ว
ยิงไปแล้ว
อีกสักนัดไหมเพื่อความโชคดี?
ฉันไม่เชื่อเรื่องโชค
ไม่มีใครรอดจากนัดนั้นได้แน่
กลับบ้านได้
ยึดไว้!
Abby...
เอายามาให้ผม
ไม่
คุณสัญญาแล้วนะ
มีอะไรให้ช่วยไหม?
Diyoza ดูเหมือนมีอะไรจะให้ช่วย
เอาตัวเค้าไป
อะไรกัน?
เดี๋ยวก่อน ไม่
เดี๋ยวก่อน
Abby อย่าไปขวางพวกมัน
จะพาเค้าไป...
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเค้า ฉันจะไม่ช่วยนายแน่
ไม่ คุณต้องช่วย
ตัวอย่างอันไหนเป็นของนายละ?
แล้ว...ช่วยฉันได้ไหม?
ยังไม่มั่นใจ
ควรจะช่วยนายดีไหมละ?
เริ่มเลย
- เราจะไปไหนกัน? - เดินต่อไป
ตามองไปข้างหน้า
นายกำลังทำผิกพลา... นายกำลังทำผิดพลาด
มันเหลือ...คนน้อยมากแล้ว
นายไม่สามารถ....จะฆ่าใครก็ได้และหวังว่า....
Octavia ตายแล้วงั้นสิ?
ยัง
เราเห็นวงกองทัพทั้งกอง
ยืนรวมกันเป็นวงกลมในพายุเพื่อปกป้องเธอ
นายคิดว่าทหารของฉันที่มีทั้ง นักฆ่าและหัวขโมย
จะเดินตามฉันไปในพายุไหม?
ผมว่าไม่เลย
ชอบ tequila ไหม?
ผมไม่รู้ ไม่เคยกินเลย
นายโชคดีนะวันนี้
ผมหวังว่าคุณคงยังไม่ให้ยา Abby กลับไป
"หวัง" มันสำหรับพวกอ่อนแอ
พ่อฉันเคยบอกงั้น
พ่อช่วยฉันซ่อนจากพวก SEAL
ที่ถูกส่งมาเพื่อเอาฉันเข้าไป
ทีมฉันเองเนี่ยแหละ
พวกมันยิงสองนัดเข้าที่หัวพ่อ
เหมือนกับที่ฉันฝึกให้เลย
ตอนที่ฉันได้ยินพวกมันอยู่ข้างบน ฉันรู้เลยว่ามันจบละ
ฉันเลยเชือนคอตัวเอง
น่าจะยิงสองนัดเข้าที่หัวตัวเองมากกว่า
ไอยาพวกนั้นมันคือตัวคั่นกลางระหว่างคุณกับเมีย
ตราบใดที่เธอทำงานของเธอ
เราก็ไม่มีปัญหาหรอก
Abby ไม่ใช่เมียผม
โอ้
ชนแก้ว
อ่าาห์
ดีกว่าชา คิดว่างั้นไหม?
หมายความว่าคุณจะเอาพวกเราเข้าหมู่บ้านมางั้นเหรอ?
ก็อาจจะ แต่ก่อนอื่นเลย
เล่าเรื่อง Octavia ให้ฟังหน่อย
เธอเป็นอะไร? โดนหนอนรึเปล่า?
ฉันไม่คิดว่าอย่างงั้น
ฉันคิดว่าน่าจะมีเศษกระจกอยู่ในปอดเธอ
เราต้องพาเธอกลับไปที่ Polis
Blodreina มีคนตาย 11 คน
12 คน รวม Obika
เอาอาวุธและเกราะของพวกที่ตายมา
ทิ้งศพไว้งั้นแหละ
- ทิ้งเลยเหรอ? - ไม่มีเวลาแล้ว
พวกศัตรูมันเห็นเรา บอกให้พวกเราถอย
เตรียมพร้อมเดินทาง!
แขนเป็นไงบ้าง?
กล้ามเนื้อเสียหายไม่ร้ายแรง แต่
เราจะรู้มากกว่านี้ในอีกไม่กี่วัน
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้
น้องช่วยพวกเราทุกคน
น้องพูดถูกแล้ว Wonkru แข็งแกร่ง
เหมือนกับผู้นำเลย
น้องดีใจนะที่พี่ยังมีชีวิตอยู่ พี่ชาย
แต่ถ้าพี่พูดต่อต้านต่อ Wonkru อีก
พี่จะกลายเป็นศัตรูต่อ Wonkru ทันที
และพี่จะกลายเป็นศัตรูกับน้องด้วย
เฮ้ๆ หยุดๆ
Synced and corrected by Octavia Translated By `ThirTeen - www.addic7ed.com -