Ik ben Stephen Jameson.
Dit ben ik.
Dit is mijn ontbijt.
Dit zijn mijn vrienden.
Of dat waren ze.
Hier woon ik.
Dit is mijn moeder.
En dit is 't ergste deel van mijn dag.
Want de laatste tijd gebeuren er vreemde dingen met me...
en het wordt alleen maar vreemder.
John, met die kaart heb je toegang tot de 12e verdieping.
Daar ligt het dossier.
Alarm gaat af op 12. Ik ga wel kijken.
Je hebt net het alarm af laten gaan.
De jongen met wie je sprak was vandaag in dit gebouw.
Welke kant is de psychiatrische afdeling? - Wacht, de bewaker komt jouw kant op.
Je moet daar weg. Achter je is een uitgang.
Ik ga rechtdoor.
Iemand is net kamer 112 ingegaan met de vermiste keycard.
Begrepen. Ik ben vlakbij de deur.
Ik heb het dossier.
We zijn 'm op 't spoor.
Wat dacht je wel niet? We gebruiken onze krachten niet in 't openbaar.
Ik had geen keus. Het waren Ultra-agenten.
Ze moeten me gevolgd hebben.
Weet je zeker dat je ze kwijt bent? - Ja, Cara, ik weet het zeker.
Ik hoop dat je mysteriepatiënt 't waard was.
Wat denk jij?
Stephen Jameson. - Dit kan niet waar zijn.
Stephen? Word wakker.
Stephen Jameson?
Het is leuk om eindelijk je naam te weten.
Mijn God.
Wat krijgen we nou?
Ik kan het uitleggen.
Je wilt niet luisteren.
Wat is er gebeurd?
Raad eens waar ik je zoon, dit keer heb gevonden?
Het spijt me, je weet dat hij een slaapstoornis heeft.
Hoe komt hij door twee zware sloten heen en sluit hij de deur terwijl hij slaapwandelt?
Als ik hem nog een keer in mijn huis betrap, bel ik de politie.
Dat zal niet nodig zijn. Bedankt dat je hem thuis hebt gebracht.
Heb je bij Mrs D'Amico geslapen? - Het was per ongeluk.
Ze is echt lekker. - Luca, naar boven, maak je klaar voor school.
Ik herinner me niet, dat ik mijn bed uit bent gegaan.
Het zal niet meer gebeuren.
Ik weet dat ik dat de vorige keer zei, maar dit is anders.
Hoe zal het anders zijn? - Geen idee, maar ik ga wel met Dr Bloom praten.
Misschien is er iets wat we nog niet geprobeerd hebben.
We zijn bijna bij alle specialisten geweest.
De rest accepteert onze verzekering niet en zegt Dr Bloom dat...
Het maakt niet uit. Het spijt me...
Neem je daarom de extra diensten? Om mijn psychiater te betalen?
Extra diensten kan ik wel aan.
Maar dit? Hier word ik... - Gek van?
Het zit in de familie.
Schiet op, we komen te laat.
Ik kom.
Ik zie je na school. - Houd je hoofd laag.
Maak met niemand oogcontact tenzij je ruzie wilt.
Trouwens, bedankt dat je mijn sms'jes negeerde.
Ik was niet thuis. - Nee?
Ik werd weer bij mijn buren wakker.
Het wordt erger. Het is nu niet meer alleen slaapwandelen.
Is ze terug? Het mysterieuze meisje in je hoofd?
Ja. - Slik je wel je medicijnen?
Ja, ik slik mijn medicijnen...
maar misschien heb ik iets sterkers nodig, zoals een lobotomie...
of misschien moet ik iedereen de moeite besparen...
en mezelf laten opnemen. - Laat mij naar je pillen kijken.
Waarom?
Ik wil zien of 'n klootzak zijn een bijwerking is. - Goed punt.
Kom op.
Als een dominant gen zich verder ontwikkelt, wat we de F1-generatie noemen...
dan hoeven de nakomelingen alleen de allel...
Ik weet dat je mij kunt horen.
Nee, je bent 'n hallucinatie, je bent niet echt, je zit alleen in mijn hoofd.
Doordat ik in je hoofd zit, betekent nog niet dat ik niet echt ben.
Stop met me buiten te sluiten.
Je moet me geloven, je bent in gevaar. - Houd je kop.
Pardon, Mr Jameson?
Niets, het spijt me. Ik had het niet tegen u.
Met wie praatte je dan? - Je bent niet gek.
Dat probeer ik je al een maand te vertellen.
Ik voel me niet zo goed, ik ga naar de verpleegster.
Hoe gaat 't, Stevie?
Weet je nog die pillen die je me vorige week gaf?
Die je gestolen had?
Ze waren erg lekker samen met Adderall. - Die medicatie is een antipsychoticum.
Niet zo raar dat je er gek op bent.
Veel geluk met de krankzinnigheid. - Veel geluk met de diarree.
Je liet het verdwijnen.
Geloof niet alles wat je ziet.
Wakker worden, Stephen.
Ik kan bewijzen dat je niet gek bent.
Ik kan bewijzen dat ik echt ben.
Hoe?
Ontmoet me over tien minuten op 't Broad Street metrostation.
Stap in de metro.
Dit meen je toch niet.
Je bent er bijna, Stephen. - Waar bijna?
Wat krijgen we nou?
Ik ben John en volgens mij heb je Cara al ontmoet.
Hallo, Stephen.
Volg mij.
Ik zei toch dat je niet gek was.
Wacht, waar zijn we? Hoe?
Wie ben jij?
Je bent in een verlaten metrostation, 30 meter onder Manhattan.
Je bent hierheen geteleporteerd. Eigenlijk heb ik dat gedaan.
We worden de Tomorrow People genoemd en geloof me, dat hebben we niet zelf verzonnen.
Dit gebeurt niet. Het is gewoon weer een van mijn gekke dromen.
Het is geen droom.
Hoe deed je dat? - Heb je weleens van telepathie gehoord?
Het is een van onze krachten.
De drie 'T's. De derde is telekinese.
Hij gelooft ons niet.
Grappig, normaal maakt 't teleporteren wel alles duidelijk.
Sorry hoor, maar ieder moment kan ik ergens wakker worden.
Misschien wel weer tussen mijn buren in.
Je begrijpt het niet. Je bent een van ons.
Je breekt uit. - Word je wakker op vreemde plekken?
Je slaapwandelt niet. Je teleporteert.
Je hoort Caras stem in je hoofd. Dat is telepathie.
Je verborgen krachten komen naar boven.
Snel zul je dit kunnen doen.
Goed, zet me op de grond. - Oké.
Nee, ik heb een psychose.
Mijn medicijnen werken niet meer. - Geen pillen meer.
Ze maken je in de war.
Wat hij bedoelt is dat de medicijnen je krachten tegenwerken.
Tegenwerken? Je hebt geen idee, hoe het afgelopen jaar voor mij is geweest.
Ik weet precies hoe het was.
Ik weet hoe eenzaam je was, hoe bang.
Je voelde je alsof je in iemand anders veranderde, alsof je gedachten niet van jou was.
Al die uren bij de psychiater op de bank? Ik was erbij.
Als we verbonden zijn, voel ik hoe het is om jou te zijn.
Dat klinkt vreselijk.
Je denkt dat je een freak bent. Dat ben je niet.
Stephen, je staat op het punt om heel speciaal te worden.
Loop niet te hard van stapel.
Met hoeveel zijn jullie?
Jij bent nummer 15.
Daarbuiten kunnen er honderden, duizenden zijn.
Het is een genetische mutatie die tijdens de pubertijd verborgen is.
Soms komt het nooit tevoorschijn.
Tot dan denken mensen zoals jij dat ze gewone saps zijn.
Homo Sapiens.
Zoals menselijk. Als ik geen mens ben, wat ben ik dan?
Jij mijn vriend, bent een Homo Superieur.
Die naam hebben we ook niet verzonnen.
Ik ben Russell en jij bent degene waar Cara 't constant over heeft.
Hou op.
Hoe komen jullie aan al die spullen?
Heb je weleens gehoord van de 'lange-vingers-korting'?
Wij krijgen de geen-vinger-korting.
Wil je leren hoe je een telekinetische kleptomaan wordt...
of wil je leren hoe je in leven blijft?
Dat zijn twee nieuwe.
Toen zij hier kwamen, waren ze net als jij, hadden hun krachten niet onder controle.
In je slaap teleporteren is pas het begin.
Het is net als een paranormale droom.
Tegen de tijd dat we klaar zijn met je training, kan Ultra je niet te pakken krijgen.
Uitslover.
Wie is Ultra? - Degene die op ons jagen.
Het is een oorlog daarbuiten.
Je leest er niet over en ziet het niet op het nieuws.
Een geheime oorlog tussen onze rassen.
De regering weet al jaren van ons bestaan af.
Ze willen ons neutraliseren.
Daarom hebben zij Ultra opgericht.
Hun agenten zijn net als ons.
Gevangen en daarna gedwongen hun krachten te gebruiken om ons op te jagen.
Ga zitten.
Ik kan het uitleggen. - Ik zei: zitten.
Je had John, je verloor hem. Einde verhaal.
Daarom ben jij niet hier.
Er waren twee jongens aan het vechten.
Maar het was net alsof ze iedere keer aan het springen waren.
En toen verdween er een.
Zoals je weet vereist ons programma absolute discretie.
Ik regel het wel. - Dat is al gebeurd.
Jouw soort is bijna met alles superieur aan ons.
Ik moet wel heel primitief zijn voor jou.
In plaats via mijn gedachten, moet ik alles op de ouderwetse manier doen.
Probeer je mijn gedachten te lezen?
Je weet dat je krachten hier niet werken.
En je hoeft niet telepathisch te zijn om te weten wat ik ga doen.
Haal nu de trekker over.
Het is de simpele Darwintheorie. Overleven van de sterkste.
Jij bent het superieure ras, bewijs het.
Ik ben een dreiging voor je, dus dood me.
Doe het. Voordat ik je dood. Je weet dat ik het zal doen.
Ongelooflijk.
Jouw soort is niet in staat om te doden.
Zoals alle aanpassingen heeft Moeder Natuur een manier gevonden...
om ons te verbeteren, willekeurig blijven muteren totdat het gen nuttig is.
Ik weet zeker dat dit gen op een dag zal helpen in jullie overleving.
Maar voor jou, nu niet.
Wat bedoel je met ze willen ons neutraliseren? Vermoorden?
Degene die Ultra heeft gevangen.
We kunnen ze niet voelen, niet traceren of met ze communiceren.
Daarom hebben we jouw hulp nodig. Om iemand te vinden.
Ik denk dat je hem wel onze leider kunt noemen.
Hij ging op zoek naar een plek, waar we ons niet hoeven te verbergen...
een plek waar alleen wij kunnen komen.
Hij is nooit teruggekomen.
Dus Ultra heeft hem? - Dat is onmogelijk.
Hij was de sterkste van ons allemaal.
Luister naar me, Stephen.
Als je maar een fractie van die krachten hebt geërfd...
Geërfd?
Zeg je nu dat mijn krankzinnige vader zoals jullie was?
Hij was meer dan dat. Hij was een held.
En we hebben jou nodig om hem te vinden.
We geloven dat jij en jouw vader dezelfde connectie hebben, zoals wij.
Ik heb hem sinds mijn achtste niet meer gezien.
Jij bent zijn zoon. Als er iemand contact met hem kan krijgen, ben jij het wel.
En als ik hem niet wil vinden?
Hij heeft ons in de steek gelaten. Net zoals hij bij jullie heeft gedaan.
Hij heeft zijn gezin verlaten en een stapel rekeningen van 't ziekenhuis.
Hij heeft je verlaten, zodat je een leven kon hebben.
Zodat je veilig was voor Ultra, en als een mens kon opgroeien.
Als hij er niet was geweest, zat je nu in een kooi, en werd je ontleed als een labrat.
Ik geloof je niet.
Misschien geloof je dit. Speel zijn laatste bericht af, Tim.
Tegen wie praat je? Wie is Tim?
Ik ben een computer.
A.I.-programma. Hij is onze HAL. Alleen niet kwaadaardig.
Hallo, Stephen.
Als de dingen gaan zoals ik hoop, zul je dit nooit zien.
Als je dit ziet, wil ik zeggen dat het me spijt.
Zet het uit.
Ik zei: zet het uit.
Ik hoef geen excuses van hem. Het is te laat.
Ik lijk niet op mijn vader.
Het spijt me, maar jullie hebben de verkeerde.
Ik moet hier weg.
Haal me hier weg.
Pak mijn hand, Stephen.
Wat ben je aan het doen?
Niets. Ik poets mijn tanden.
Hallo loerder.
Ik moet je iets vertellen. Het is heel belangrijk.
Beloof me dat je rustig blijft.
Ik weet dat het gek klinkt.
Ben je nu soms een held met superkrachten? Helemaal niet krankzinnig.
Het klinkt logisch, ze zeiden dat het een genetische mutatie is...
die ik van mijn vader geërfd heb.
Je slikt zeker je medicijnen niet.
Nee, ik heb geen medicijnen nodig.
Zij zijn de reden dat ik zo in de war ben. Zij weerhouden mij van wie ik echt ben.
Je gelooft me niet? Kijk hier eens naar.
Ik kan die basketbal laten vliegen met mijn gedachten.
Kom op.
Stephen, je moet echt met je psychiater praten.
Eerst die stemmen en nu achtervolgingswaanzin. Was je vader geen schizofreen?
Je denkt dat ik gek ben. - Dat zei ik niet.
Nee, er is een reden voor alles dat ik heb meegemaakt.
Elk onverklaard symptoom, elke verkeerde diagnose...
en jij kiest hun kant? - Nee, helemaal niet.
Je wilt dat ik gek ben, klopt dat?
Ik heb het hele jaar aan jouw kant gestaan omdat ik om je geef.
En je bent niet in de steek gelaten. Je hebt iedereen zelf weggeduwd.
Precies wat je nu bij mij doet.
Wat voor pillen waren dat? Een soort darmspoelmiddel?
Vind je het soms grappig?
Houd je bek dicht.
Hoe heb je...
We hebben wat aanwijzingen over het dossier dat John stal.
Het bevat meer dan 300 namen.
Maar zoekend op een combinatie van geluidshallucinaties en slaapwandelen...
blijven er zeven over.
Dat is hem.
Hoe weet je dat? - Ik herken het gezicht.
Wat zei de directeur? Word ik geschorst?
We hebben geluk als ze geen aangifte doen. - Voor vechten? Hij begon.
Voor de verkoop van medicijnen. Hoelang gebruik je al geen medicijnen meer?
Ik verkoop ze niet. Hij heeft ze gestolen. Vraag maar aan Dylan.
Dat gaat niet, hij ligt op de Eerste Hulp.
De leraar die hem vond zei dat hij bazelde over hoe jij...
Hoe ik wat? - Maakt niet uit.
Hij is duidelijk in de war door jouw pillen.
Dat ik dit weer moet doormaken, na alles met je vader.
Ik hoopte jou met de juiste dokters en pillen te kunnen besparen wat hij heeft meegemaakt.
Het spijt me.
Ik moet terug naar mijn werk.
Ik kan wel naar huis lopen. Het is vijf straten verderop.
Dat lukt wel zonder problemen.
Cara, hoor je me?
Waar ben je?
John en Pearl Street, ik word achtervolgd.
Hallo, Stephen. - Wie ben jij?
Jij lijkt precies op hem.
Je vader.
John, ze hebben hem te pakken.
Wat heb je voor me, Tim?
Ik kon de auto volgen tot Grand en Essex, maar de camera's zijn uitgevallen bij Canal.
Goed, zoek dan naar satellietfoto's van Lower Island.
Al mee begonnen. Het duurt misschien nog een minuutje.
We hebben geen minuut.
We kunnen niets meer voor hem doen.
We zijn hem kwijt, Cara. - Nee, ik ben hem kwijt.
We hadden hem nooit moeten laten gaan. Ik ga hem terughalen.
Zo werkt dat niet.
Hem opzoeken was altijd al een slecht idee. Je kent de regels.
We geven ons voor niemand bloot aan Ultra.
Hij is niet zomaar iemand. - Wat is er dan met hem?
Misschien heb je teveel tijd in zijn hoofd doorgebracht.
Je bent te dichtbij gekomen. - Je hebt het zelf gezegd.
Stephen is de sleutel tot het vinden van zijn vader...
dus hij is onze beste kans op overleving. - Ze heeft gelijk.
Ik weet wel dat jij dit rebellengedoe geweldig vindt...
maar hier wonen, als ratten onder de grond dat begint heel snel heel vervelend te worden.
Ik heb de auto gevonden. Willen jullie weten waar hij is?
Als jullie recht het hol van Jedikiah willen binnenlopen, ga je gang.
Maar ik ben al mijn halve leven op de vlucht voor die sadist.
Ik laat me niet weer pakken.
Sorry daarvoor. Voorzorgsmaatregelen.
Nu ik het daar toch over heb, zie je die muren?
Doe geen moeite jezelf hiervandaan te teleporteren.
Mijn naam is Dr Price. - Ben jij één van die Ultra?
Ik weet best wat John heeft gezegd.
Dat ik een boeman ben.
Die systematisch jullie soort opjaagt en wegvaagt.
Zei hij waarom ik het doe of alleen dat ik slecht was?
Ja, omdat je bang bent voor ons.
Ik ben evolutiebioloog. Ik ben eerder gefascineerd.
Nee, wat mij bang maakt...
is wat de rest van de wereld zou denken...
als ze wisten dat er stiekem een paranormale soort in hun midden leefde.
Een soort dat hen zou kunnen vernietigen.
Ze willen niet worden gevonden. Ze willen met rust worden gelaten.
Jij weet niet hoe de wereld eruit zou zien als ik mensen als jij niet zou zoeken...
en zou tegenhouden.
Dit bijvoorbeeld. We vonden een 17-jarige...
die $70 miljoen dollar stal van de federale bank.
We hebben een 16-jarige die probeerde het Ovale Kantoor te taggen.
Een 18-jarige die gesnapt werd toen hij nucleaire lanceercodes twitterde.
Zoveel gevallen, Stephen. Het zit wereldwijd.
Onvoorspelbaar, oncontroleerbaar...
Ik ben niet de slechterik, Stephen. Bij lange na niet.
Kan ik jullie helpen?
Beweeg je niet.
Ik neem hem wel.
Niemand zal je pijn doen.
Alhoewel, dit doet een beetje pijn. - Wat is dat?
Ik kan je een saaie les geven over gecombineerde DNA-therapie...
maar in het kort, dit maakt je beter. Je wordt weer zoals je was.
Er is niets met mij aan de hand.
Je lijkt zo op je vader. Net zo veelbelovend.
Maar je wilt toch niet net zo eindigen als hij?
De verhalen van John over je vader? Die zijn niet waar.
En ik moet jou geloven? - Je mag geloven wat je wilt.
Maar je vader komt niet terug om jou of de Tomorrow People te redden.
Want hij is dood.
Meneer. We hebben indringers.
Je vrienden komen je redden.
Dat is ook een manier om ze naar buiten te lokken.
Onze krachten werken hier niet. - Maar die van hen ook niet.
Cara, ga hier weg, alsjeblieft.
Ik vroeg me al af of je nog zou komen.
Dat deed je niet.
Maak je geen zorgen om mij, het gaat prima.
Deze kant op.
Hoe ben jij... - Ik ben geteleporteerd.
Dat is onmogelijk.
Dus je hebt besloten thuis te komen.
Dacht je dat hij je kon helpen het beloofde land te vinden?
Is dat het soms? Het bestaat niet.
Maar als dat wel zo was, zou jij het nooit te zien krijgen.
Stephen, hoe doe je dat?
Ik weet het niet.
Haal ons hier weg. Nu.
Dat was een bijzonder kunstje dat je daar vertoonde.
En wij maar denken dat er slechts drie T's waren.
Hoe doe je dat? En belangrijker, hoe noemen we dat?
Geen idee, het gebeurde gewoon.
Daarom moet je direct beginnen met trainen.
Wie weet wat je nog meer kunt naast...
de tijd stilzetten.
Geef me een momentje. Ik moet even iets doen.
Je had gelijk. Hij is speciaal.
Maar kan hij zijn vader vinden? - John, je zag wat hij deed.
Terwijl wij allemaal onze krachten niet konden gebruiken.
Wat als Stephen ons daar zelf heen kan leiden?
Ik snap het al, hij is onze Mozes. Je bezorgt me een complex.
Wees niet zo jaloers. - Ik ben niet jaloers.
Zou ik dat moeten zijn?
Bedankt dat je kwam helpen.
Ik meende niet wat ik zei, ik gedroeg me als een lul.
Ik zou jou nooit iets laten overkomen. - Dat weet ik.
Pardon, hoe je ook heet.
Ik hoopte op een gunst.
Je wilt de rest van je vaders boodschap zien.
Ja, hoe wist je dat?
Mensen zijn voorspelbaar. Zelfs mensen zoals jij.
Ik dacht dat jij geluk zou hebben en meer op je moeder zou lijken.
Maar als jij dit bekijkt, is alles anders verlopen.
Ik heb geen recht om jou advies te geven.
Niet na wat ik straks ga doen.
Maar als je net als ik bent, is je leven erg gecompliceerd geworden.
En erg gevaarlijk.
Geloof niet alles wat je ziet.
De waarheid is, dat je maar op één ding kunt vertrouwen.
Jezelf.
Vertrouw op je hart, zoon. Ik hou van je, Stephen.
Wat denk jij ervan, supercomputer? Leeft hij nog?
Ik wou dat ik het antwoord wist, Stephen.
Wil je dat ik met je meega?
Als ik thuiskom na een nacht te zijn weggebleven?
Daar wil je niet bij zijn.
Ik zal trouwens nooit vergeten dat je mijn leven hebt gered.
Graag gedaan.
Maar weet je wat het is, Stephen?
Op een dag red je ons misschien allemaal.
Sorry dat ik niet heb gebeld. Je zult wel boos zijn.
Het geeft niet. We hebben bezoek.
Je vader heeft een broer.
Jedikiah. Dit is je oom.
Wat? - Hoi, Stephen. Noem me maar Jed.
Het is vreemd, dat weet ik, maar we hebben elkaar ooit al ontmoet.
Je lag nog in de luiers.
Oom Jed en je vader kregen ruzie. Net voordat Luca werd geboren.
Zoals ik net zei, jullie waren moeilijk te vinden.
Het leek wel of jullie gewoon waren verdwenen.
We wilden een nieuw begin maken.
Mam, kun je ons even alleen laten?
Om elkaar te leren kennen? - Natuurlijk.
Ik ga naar boven.
Leuk je weer te zien.
Wat doe jij hier verdomme? - Herenigen met mijn familie?
Jij bent mijn familie niet.
Dat zijn je vader en ik.
Alleen ben ik als gewoon mens geboren en was hij net als jij.
De reden dat ik geneticus ben geworden was hem begrijpen en misschien ooit helpen.
Werk voor mij, Stephen.
Ik heb je duidelijk onderschat.
We hebben maar een fractie gezien van waar jij toe in staat bent.
Als ik jou mag helpen met het ontwikkelen van je vaardigheden...
Ultra jaagt op mensen zoals ik. Waarom zou ik hen willen helpen?
Voor hen. Je familie.
Bedreig je ze? - Nee, jij bedreigt ze...
als jij mij niet helpt de verspreiding van jouw soort te beheersen.
Ik bied je een kans om de mensen waar je van houdt te beschermen.
Ja, en om een verrader te zijn. - Van wie?
Van wat weggelopen rebellen die je net twee dagen kent? Of van je moeder?
Je broer.
Je vriendin.
Astrid, was het niet?
Therapiegegevens? Zeer verhelderend.
Vroeg of laat moet je een kant kiezen.
Je nieuwe vrienden willen je laten geloven dat je vader een held is.
Dat hij nog in leven is.
Ze hebben tegen je gelogen. Dat is jouw vader.
Nadat hij inbrak in mijn kantoor en mijn onderzoek saboteerde.
Je wilt niet hetzelfde meemaken.
Werk met me samen, Stephen. Word agent bij Ultra.
Dus we hebben een oom Jedikiah?
Dat is toevallig. - Jij moet Luca zijn.
Ik hoorde dat jij je vaders atletische genen hebt geërfd.
Hopelijk is dat alles. - Ja, laten we dat hopen.
Waarom heb je niet verteld dat Jedikiah mijn oom was?
Jij en John hebben mij vanaf het begin bespeeld.
Technisch gesproken zijn jullie familie...
maar je bent niet zoals hem, je bent één van ons.
Hij vroeg of ik voor hem wilde werken. - Hij gebruikt je.
Wat kan er nou gebeuren als we onszelf aangeven...
onze krachten opgeven en leven als gewone mensen?
Wil je dat we toegeven dat we vergissingen zijn?
De natuur maakt geen fouten.
Jedikiah zou ons laten uitsterven ten gunste van het menselijk ras.
Sorry, maar ik voel me daar nog steeds onderdeel van.
Uiteraard.
Maar voor hen ben je dat niet.
Ik weet dat jij hier een leven hebt.
Een familie.
Maar de mensen zoals wij?
Degenen die we gevonden hebben, die we nog zullen vinden?
Zij zijn mijn familie.
Ik laat niets met hen gebeuren.
En ik laat niets met jou gebeuren.
Alsjeblieft, Stephen.
Ga met mij mee.
Toen je voor het eerst met me ging praten, die mysterieuze stem in mijn hoofd...
Hoewel ik dacht dat ik krankzinnig werd...
vertrouwde ik je.
Ik moet weten wat er met mijn vader is gebeurd.
Of hij wel of geen held is, of hij nog leeft.
Ik kan hem maar op één manier vinden, zonder alle anderen kwijt te raken.
Je zult wel denken dat ik gek ben...
Stephen, je weet niet waar je aan begint.
Het is jouw beurt om mij te vertrouwen.
Mijn naam is Stephen Jameson.
Hier ga ik naar school.
Dit zijn mijn vrienden.
Wat is er gebeurd? - Stephen heeft zijn besluit genomen.
Hier werk ik.
En dit is mijn nieuwe baas.
Ik doe mee. - Welkom aan boord, Stephen.
Ik hoop dat je weet wat je doet. - Ik ook.
Vertaling: WinchesterGirl, Désirée Sync: THC
Quality over Quantity (QoQ) Releases www.QoQ.has.it Exclusief gedownload van Bierdopje.com