Baczność!
Spocznij.
Dokładnie rok temu co do dnia
8. Armia Powietrzna przypuściła pierwszy atak.
W sile 12 samolotów B-17.
Dziś 8. Armia Powietrzna przypuści atak w sile trzech oddziałów specjalnych.
- Tak. - W sumie 376 ciężkich bombowców
i 240 myśliwców.
Nieźle, co?
To największa flota powietrzna w historii ludzkości.
My będziemy w pierwszym oddziale specjalnym,
a naszym celem będzie montownia silników do Messerschmittów 109 w Regensburgu.
Drugi i trzeci oddział zaatakuje fabryki łożysk kulkowych
w Schweinfurcie.
A żadna maszyna wojenna nie działa bez łożysk kulkowych.
Jeśli nam się uda,
zatrzymamy niemiecką produkcję na wiele miesięcy.
Nie wiadomo, ile żyć ocalimy.
Panie kapralu.
- Boże. - O rany.
To Regensburg.
Myślicie pewnie,
że to dużo czasu nad terytorium szkopów.
To prawda.
Tak głęboko jeszcze nie byliśmy.
Ale mocarna ósemka ma plan.
Majorze Bowman?
Do boju, Red.
Zadamy trzy ciosy,
a szkopy będą mogły odeprzeć tylko jeden z nich.
Dlatego kluczowa będzie realizacja planu w odpowiednim czasie.
Panie majorze?
Czemu ta linia prowadzi aż do Afryki?
Przytomne pytanie, Curt.
Odpowiem za chwilę, jeśli mogę.
Dobra, dobra. Śmiejcie się.
Trzy oddziały zbiorą się nad kanałem… a potem podzielą tutaj.
Luftwaffe zdoła obronić się tylko przed naszym pierwszym oddziałem,
zanim wróci, żeby się dozbroić i dotankować.
A kiedy znowu w końcu wylecą,
drugi i trzeci oddział specjalny powinien zrzucać swoje bomby
na fabrykę łożysk w Schweinfurcie,
a my swoje na Regensburg.
A teraz ci odpowiem, Curt.
Ponieważ mieliśmy, jak to ująć,
parszywe szczęście,
i bierzemy na siebie ciężar myśliwców wroga,
szefostwo wpadło na genialny pomysł,
który zamąci we łbach szkopom,
żebyśmy już nie wrócili.
Dlatego, że polecicie do Afryki, panowie.
12. Armia Powietrzna powita was serdecznie zimnym piwem
i ogonami homarów.
To będzie jak wakacje. Wszyscy lubicie piwo.
Jeśli nam się uda.
Dziękuję, Red.
A teraz gorsze wieści.
W naszym oddziale będziemy na szarym końcu.
Najgorsze miejsce.
Robią z nas mięso armatnie.
Prowadzić będzie eskadra 418.
z majorem Kiddem jako dowódcą grupy.
A major Egan będzie leciał w forcie kapitana Cruikshanka
jako rezerwowy dowódca grupy.
Major Veal poprowadzi 349. i 351. na wysokiej pozycji…
Dostałem, kurwa, pasażera?
Na to wygląda.
No proszę.
Będziemy mieć chyba trudne warunki pogodowe
wcześnie rano. Sztormek?
Niech zgadnę. Będzie padać.
Na 100%.
Zgadza się, sir.
Dzisiaj nad bazą, panowie,
stratusy pokrywają 5/10 nieba na wysokości 1200 metrów.
Do tego pięć…
Kto to jest „rezerwowy dowódca”?
Nie wiem.
Nie miałeś z tym nic wspólnego?
Co?
Niewidoczność w chmurach powinna być dobra nad Alpami i w drodze do Afryki.
Dzięki, Sztormek.
Sukces tej misji zależy od koordynacji wszystkich trzech oddziałów specjalnych
nad kanałem.
Jeśli się nie zsynchronizujemy,
nie zamarkujemy podania.
To podanie na niby w żargonie sportowym.
Godzina 5.20 za dziesięć sekund.
Powodzenia…
i do zobaczenia za parę dni.
Już.
Tu radio Clear-up do samolotu 567.
Opóźniamy start wszystkich samolotów z powodu gęstej mgły.
Czasowo zatrzymujemy cały oddział. Oczekujcie dalszych instrukcji.
Wieża Clear-up, tu samolot 567.
Przyjąłem. Czekamy. Bez odbioru.
„Panie, chroń tych, którzy latają
i wielkie przestworza przemierzają.
Bądź z nimi, gdy podczas burzy lecą i kiedy jasne promienie świecą.
Ty, którego czuła siła wszystkie ptaki w równym locie trzyma.
Który rządzisz tymi wiatrami, spraw, by z Tobą nie czuli się sami”.
Wszyscy zablokowani.
Pół godziny opóźnienia.
„…Lecą samotnie podniebną drogą”.
Idziesz przez czyściec i docierasz do rozwidlenia dróg.
Jedna prowadzi do Valhalli,
druga do piekła, potępienia.
Na obu drogach siedzi goblin.
Jeden zawsze mówi prawdę.
Drugi to podstępny chujek. Zawsze kłamie. Jasne?
Jakie trzeba zadać pytanie,
żeby wiedzieć, dokąd pójść?
Jezu Chryste.
Poruczniku, ma pan gościa.
Kolejne pół godziny.
Może jakieś dobre wieści, Garcia?
Skargi to do operatorów.
Hej! Wyślę list, nie przebierając w słowach!
Kolejne pół godziny opóźnienia.
- Czemu nie możemy po prostu wystartować? - Bo nie możemy. Jest mgła.
Piloci nie są wyszkoleni?
Właśnie. Nie za to im płacą?
Jasne.
Mogą latać do góry nogami z lizakiem w buzi.
Ale jeśli na pasie jest krowa…
Krowa?
Skąd ty to bierzesz, Quinn?
Jesteśmy w latającej fortecy.
Damy radę krowie.
Alice to nie buick, Baby Face.
To puszka.
Jeśli zderzymy się z krową, to się rozwali. A my razem z nią.
Widzę tę krowę.
Bam, bam, pif-paf.
Zrobię z tej krowy mielonkę.
Bucky.
- Bucky. - Tak, Crank?
Jak przekonałeś Hardinga, żeby lecieć?
O co ci chodzi?
Ty, Buck, Veal, Kidd?
Trzech dowódców i wykonawczy.
Wszyscy na raz.
Nigdy nie widziałem tylu tuzów w tej samej misji.
Nie mogłem jej odpuścić, nie?
Czekaj, czekaj. Pytasz go: „Jesteś dobrym goblinem?”.
Nie. Ale jesteś już blisko.
Jesteś sprytniejszy, niż myślałem.
Dycha, że drugi i trzeci oddział
- już lecą. - Nie.
Nie zaczną zrzucać, zanim nie dołączymy.
A jeśli zaczną?
To ten genialny plan jest do dupy.
Chodź tu, Klops. No chodź. Dobry piesek.
Hej, Buck.
Hej, Curt.
Ale zupa, co?
Tak.
W domu też taką mamy.
Jako dziecko się jej bałem.
Nikt nie lubi mgły.
Jak twoi chłopcy?
Nerwowi.
Ja nie. Ja czuję się dobrze.
Czuję, że to będzie coś dużego.
- Tak. - Możemy nieźle im zaszkodzić.
No dobra.
Wracam do moich nerwusów.
Widzimy się w Algierii.
Na razie, Buck.
Proszę, sir.
LeMay każe startować. Nie chce czekać na inne odziały.
- Jak to? - Będą musieli ich dogonić.
Start o 6.40. Odpal flarę, żeby wznowić operację.
Tak jest.
Wysyłamy ich prosto do piekła.
Samych.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI DONALDA L. MILLERA
WŁADCY PRZESTWORZY
CZĘŚĆ TRZECIA
NIEBO NAD BELGIĄ CZTERY GODZINY DO CELU
Dowódca do załogi.
Ktoś widzi inne oddziały?
- Radio nie. - Boczny nie.
Ogon nie.
Nie.
Nie tak miało, kurwa, być!
Mieliśmy wziąć na siebie ciężar.
Wiem, wiem.
Ale inne oddziały miały po nas sprzątać, żeby powstrzymać ich przed powrotem.
Gdzie oni są, co?
Via, na pewno nikogo nie widzisz?
Nikogo. Wciąż jesteśmy sami.
Crank? Myślisz, że możemy zbliżyć się do Blakely’ego?
Pewnie.
- Pasażer chce prowadzić. - Właśnie, Crank.
Rezerwowy pilot.
Dawaj, Buck. Nadążaj za nami.
Inne oddziały chyba nas wystawiły.
Jesteśmy sami.
Nie bardzo mocny ten ostrzał.
Robią miejsce dla myśliwców.
Szlag! Myśliwce, 10.00 na dole!
Mierzą w Bucka.
Myśliwce, 2.00!
9.00 na dole. Więcej Niemców.
- Biorę 9.00! - Kolejne. 2.00 równo.
Trafiłem cię, sukinsynie!
Kolejne, 11.00 na dole!
Mierzą w Claytora!
Lewe skrzydło dostało.
Znosi na lewo.
Lewa klapa zablokowana. Równoważę.
- Rakiety, 2.00! - Cholera!
Szlag! Trafili Clevena.
Norman? Strout?
Tracimy prędkość. Musimy zwiększyć moc.
Zrób to. Norman! Strout!
Jesteśmy tu.
Co zniszczyli?
Węże elektryczne i tlenowe.
- A jak celownik? - Sprawdzam.
Celownik cały!
Dwie 190, 2.00.
Odstrzelili suwadło!
2.00 na dole!
Jezu. Są z każdej strony!
Trafiłem jednego!
Pełen oddział, 10.00 na dole!
Szlag! Buck dostał.
Do diabła z tym. Idę do przodu.
Przyjąłem.
7.00 na dole!
Kolejny z 2.00!
Dobra, biorę ten karabin.
Sir.
10.00 na dole! Lecą na was.
- 2.00 na górze! - Podzielą się!
Mierzą w Bucka.
Myśliwce, 2.00 na górze!
Widzę je. Strzelać, chłopcy.
Mierzą w drugą część.
Ogon do Clevena. Zestrzelili fort Hummela.
Widzicie spadochrony?
Wszystkie dziesięć, ale Claytor ma problem.
Mocno go znosi. Wypada z formacji.
- Tracimy paliwo. - Widzę.
Lewe skrzydło się pali.
Skaczemy, Roy?
Roy! Skaczemy?
Skaczemy?
Pilot do załogi, skaczemy. Opuścić pokład! Skaczemy!
- Kazałeś skakać? - Tak!
Zniszcz ładunek i skacz!
Pilot do bombardiera. Otwórz pokrywę!
Przyjąłem.
Lorch, zrzuć wszystkie bomby.
Wieżyczka do załogi. Utknąłem.
- Nie mogę wyjść z wieżyczki. - Jak to nie możesz?
Sprzęgło się zablokowało.
Nie obraca się.
Quinn! Pomóż mi.
- Quinn, szybko. Pomóż mi. - Pchaj!
Ciągnij na trzy.
- Próbuję! - Raz, dwa, trzy.
No już!
Pchaj, Baby Face! Pomóż mi!
Dawaj, Quinn! Proszę!
Wyciągnij mnie stąd. Proszę!
Przepraszam.
Jak to? Nie!
Nie!
Wracaj, Quinn! Proszę!
- Nie mogę. - Wyciągnij mnie stąd!
Pomocy!
Nie mogę.
Wyciągnij mnie! Proszę! Quinn!
- Przepraszam, Baby Face. - Nie!
Ogon do pilota. Nie mamy już całej drugiej części.
Jezu. Przyjąłem, ogon.
Musimy dołączyć do 418.
Redmeat do eskadry. Dołączamy do Pacera.
Przyjąłem. Zwiększmy moc.
Wejdziemy wyżej, gdzie ochroni nas 418.
Ogon do pilota,
nie ma całej ostatniej części 350.
Reszta próbuje do nas dołączyć.
Przyjąłem.
Dawaj.
Sir.
Każda baza Luftwaffe w Belgii zarządziła start.
A my wciąż jesteśmy ponad trzy godziny od punktu zrzutu.
CEL
Lecą rakiety, 7.00!
Chryste!
Smith, zgłoś się!
Smith dostał. Nie oddycha.
Boczny do Clevena. Smith nie żyje, sir.
Myśliwce, 11.00 na górze!
Kurwa mać!
Kurwa!
- Jesteś cały? - Tak.
To wracaj na górę i strzelaj.
Panel elektryczności dostał.
- Jak mocno? - Generator padł. Nie wiem.
Boczny do pilota. Biddick dostał.
Ciśnienie wszędzie spada. We wszystkich systemach. Tracimy fort.
Wcale nie.
Nie!
Dickie! Nie!
Best! Chodź tu, szybko!
Leży na pulpicie. Ściągnij go.
Daj go do tyłu.
- Co z nim? - Chyba nie żyje.
Nie. Dickie, obudź się!
Kurwa!
Fort nie da rady. Musimy skakać.
Pilot do załogi. Skakać!
Twój spadochron, Curt.
Oddycha, sir!
Dickie, zostań ze mną. Zabiorę cię na dół. Słyszysz?
Nie dasz rady wylądować!
Dam. Jeśli go zrzucimy, umrze.
Zrzuć go. To jedyna szansa!
- I tak umrze, poruczniku. - Nie!
Musimy skakać! Już!
Skacz. Ja skoczę za tobą.
Obiecaj!
Skoczę za tobą.
Wyrównam, póki wszyscy nie skoczą. Idź!
Musisz skoczyć!
Za chwilę. Dawaj!
Posadzę nas, Dick. Mam to pod kontrolą.
O tam, widzisz? Na tym długim polu.
Dickie, zostań ze mną.
Dawaj, Curt. Leć jak anioł.
O Boże.
Oddział drugi i trzeci przeleciały nad kanałem.
Pięć godzin za późno.
Dopomóż im, Boże.
1.00 na górze!
- Dostałeś? - Nie. A ty?
Nie.
Mamy przeciek w lewym skrzydle.
Kolumna chyba się na czymś zacięła.
Lewy pedał steru jest luźny i mam tylko prawy.
- Równoważ! - Nie mogę. Pomóż mi.
To chyba koniec. Nie odpowiada.
Damy radę. Użyjemy dźwigni i trymera.
Nie da się. Musimy skakać. Silnik trzy też się pali.
- Pilot do załogi, przygoto… - Ty sukinsynu!
Zostaniemy i wytrzymamy.
Słyszysz mnie? Wytrzymamy.
Pilot do załogi. Wykonujemy misję, póki możemy latać.
Sprawdźcie, czy zbiornik paliwa dostał.
Nawigator do pilota, widzę go. Mamy przeciek.
Przyjąłem.
Szkopy chyba wracają, żeby dotankować. Bądźcie czujni.
Dotankowują.
Jak tam, Croz?
Nawigator do dowódcy. Zbliżamy się.
Przyjąłem.
Flary!
Punkty zrzutu.
Trzydzieści sekund do zrzutu. Przygotować się.
Wyrównuję.
Utrzymuję 155.
Autopilot włączony. Pilot do bombardiera, samolot jest twój.
Przyjąłem.
Myśliwce, 10.00 na górze! Lecą!
Trafiłem tego sukinsyna.
Otwieram pokrywę komory.
Przygotować się na zrzut. Zrobimy to, chłopaki.
Zrzucamy!
A macie.
Zrzucamy bomby!
Jezu. Patrzcie na to.
Pilot do wieżyczki. I jak poszło?
Sir, tej fabryki… już nie ma.
Zadanie wykonane, chłopcy.
Możemy wracać?
Jeszcze nie, Strout. Musimy zrobić mały postój w Afryce.
FLANDRIA, BELGIA
Spokojnie…
Niemiec?
Amerykanin.
Américain?
Pomożecie mi?
Zaczekaj.
To Amerykanin.
Na pewno?
Tak.
WŁOSKIE ALPY PIĘĆ GODZIN DO ALGIERII
Dowódca do ogona. Ile leci za nami?
Ogon do dowódcy, dziewięć.
Są rozproszeni. Widzę ich po obu stronach.
Fort Clevena wciąż tu jest?
Pogruchotany. Wlecze się z tyłu, ale wciąż jest z nami.
Przyjąłem.
Znosi nas na lewo. Jak stery wysokości?
Lewy rozwalony.
Nie działa.
Ogon do pilota. Straciliśmy kolejny fort. Chyba Oakesa.
Przyjąłem.
Nie wiem, ile jeszcze wytrzymamy.
Jest w porządku.
- Jeśli mamy wodować… - Damy radę.
- Linia steru jest rozpieprzona. Co pla… - Nie zamierzam siedzieć w stalagu, a ty?
Menzie, Hollenbeck i DeMarco lecą?
Ogon do pilota. DeMarco jest z nami.
Hollenbeck skacze. Osiem spadochronów…
Dziewięć. Cała dziesiątka.
To dobrze.
Norman. Strout. Jak u was?
W porządku!
Podziwiamy widoki i wdychamy świeże powietrze.
Spisaliście się. Cieszę się, że was miałem.
To samo dotyczy reszty hołoty w tym forcie.
Świetna robota.
Hej, Doug?
Tak?
Wiesz, kiedy straciliśmy Biddicka? Nie miałem czasu zapisać tego w dzienniku.
Jezu, Croz. Żaden nawigator w całym oddziale
- nie miał na to raczej czasu. - Chcę to dobrze zapisać.
Wiem, Croz.
Spadli chyba o… 11.00.
Dobra. O 11.00.
NAD MORZEM ŚRÓDZIEMNYM DWIE GODZINY DO ALGIERII
Jesteśmy poniżej 600.
Pilot do nawigatora. Zostało nam mniej niż 600 galonów.
Wystarczy do Afryki?
Nie. Przy aktualnej prędkości potrzebujemy raczej 750.
Od punktu zrzutu wycieka nam paliwo.
Przyjąłem.
Pilot do załogi. Musimy jak najbardziej wydłużyć nasz zasięg.
Zrzućcie wszystko, co nie jest umocowane. Celownik, broń, amunicję.
Bombardier do pilota. Powiedziałeś „celownik”?
Jesteśmy nad wodą, Norm. Szkopy go nie dostaną.
Zrzuć go.
Spuścić wieżyczkę.
Pilot do wieżyczki. Jak tam wyglądamy?
Poszarpani, ale dobrze.
Garrison, jak tam maruderzy?
DeMarco zrzucił, Cleven zrzuca teraz.
Van Noy będzie chyba wodował.
Nawigator do pilota,
Van Noy wylądował gładko na wodzie, około 560 kilometrów od lądu.
Przyjąłem.
Smakuje?
Tak.
Louise…
Obróć się.
Nie poznasz mojego imienia i zapomnisz moją twarz. Tak?
Tak.
Chcesz uciec do Anglii?
- Tak. - Mogę ci pomóc. Ale wiedz jedno.
Jeśli oddasz się w ręce Niemców,
zostaniesz jeńcem objętym konwencjami genewskimi
i pewnie przeżyjesz wojnę.
Ale jeśli spróbujesz uciec,
to w razie schwytania potraktują cię jak szpiega i pewnie zabiją.
Rozumiesz?
Tak.
To co wybierasz? Poddajesz się? Czy uciekasz?
Crank? To już? To Afryka?
Tak. Pilot do załogi. Przed nami Afryka!
Dowódca do nawigatora.
Jesteśmy tam, gdzie powinniśmy?
Bo jeśli nie, lądujemy na piasku.
Tak.
Zaraz powinniśmy zobaczyć bazę na 184.
Croz, lecimy na oparach. Jesteś pewien?
Mówię prawdę. Jestem pewien, tak jak tego, że umiem czytać i liczyć.
No już.
Przed nami rozwidlenie, Croz.
Może rozwiązanie zagadki?
Rozwiązanie to 184. Miejcie oczy szeroko otwarte.
Chyba ją widzę.
Na 12.00. I jeszcze trochę.
Dość blisko, Croz. Dość blisko.
- O rany. - Dobra robota.
Pilot do Zootsuita Dwa, widzimy lotnisko.
- Pilot do załogi. Zaraz lądujemy. - Droga do Valhalli.
Zaraz będziemy w Valhalli.
Wypuścić podwozie.
Wypuszczam podwozie. Prawe koło już.
Lewe koło już. Klapy do 1/4.
Brawo, chłopcy.
Hej, Blakely, jakie było rozwiązanie tej zagadki?
Myślałem, że ty mi powiesz.
To mi raczej nie wygląda na Valhallę.
Dotarliśmy. Gdzie komitet powitalny?
Boże. Witajcie w Afryce, chłopcy.
Jest pas. Na południu.
W silniku cztery spada ciśnienie paliwa. Wyłączam go.
Zaostrzę skręt do pasa.
- Tracimy silnik dwa. - Wyłącz go.
Gotowe.
Już. Jesteśmy teraz szybowcem.
60 metrów. Wypuszczam podwozie.
Czekaj. To nas zwolni.
- Podwozie? - Czekaj.
30 metrów.
Czekaj.
Teraz.
Prawe koło już.
Lewe już. Klapy na 1/4.
Lepiej późno niż wcale.
Tak. Chodźmy po kübelwagen.
Trzymam cię.
W porządku?
- Tak. - Hej, Norm.
- W porządku? - Weź apteczki.
- Do auta ich. - Nic mi nie jest.
- Słuchajcie Kidda. - Do góry.
Zajmijcie się nim.
- Trzymam go, majorze. - Tak?
Chodź.
Nie wiem, jak doleciałeś do Afryki,
ale do pasa już nie.
Jest o tam. Co?
Dobra, uważaj.
O rany.
- Kto to? - Norman Smith. Radiowiec.
Straciłem cztery forty.
Wiem.
- Ilu doleciało? - Jedenastu z 21.
A Claytor? Jakieś spadochrony?
Nie… żadnego nie widziałem.
No tak. A Curt?
Nie wiem.
Znając Biddicka,
pociąga pewnie teraz sznapsa z butelki.
Przetrwamy to. No weź. Nie trać wiary.
Jasne, Bucky.
W NASTĘPNYM ODCINKU
To twoja przewodniczka. Słuchaj jej.
Bierzcie rzeczy. Lecimy do domu.
Wszystko to są nowe twarze.
Majorze Egan. Majorze Cleven.
Może nie zobaczę już takiej piękności.
Czuję, że naprawdę coś zrobimy.
Coś na pewno.
Za kolegów, których tu nie ma, choć powinni być.
Niemcy próbowali zinfiltrować nas na wiele sposobów.
Jeśli zginiemy, nas też nie zapamiętają. Jakbyśmy nigdy nie istnieli.
Co z Baby Face’em? Nie żyje?
Napisy: Marzena Falkowska