- ความเดิมตอนที่แล้ว - แม็กซีน
อดัมน่ะ เขาไม่ได้กลับบ้าน ฉันหาจนทั่วแล้ว
- โฮ้ป - หนูฝันร้ายค่ะ
ไม่เป็นไรจ้ะ หนูปลอดภัยดี
- ทำไมทำแบบนี้กับฉัน - นามสกุลก่อนแต่งของย่าเธอ คือมอลโรซ์
เธอคือคนสุดท้ายของฝูง นั่นทำให้เธอเป็นคนพิเศษ
เธอได้พิษของฉันไปแล้ว ฉันจะไปได้เมื่อไหร่
ยังได้มาแทบไม่พอทำยาแก้พิษด้วยซ้ำ
ถ้าคนในครอบครัวฉันถูกกัดอีก เราต้องใช้เพิ่ม
มาร์เซล เมืองนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย และอาจเป็นความผิดฉัน
ฉันสัมผัสได้ว่าเคลาส์ยังอยู่ในนิวออร์ลีนส์
วันนี้เราจะปล่อยนิค
มนตร์นี้แข็งแกร่งไป ฉันต้องให้ใครมาช่วย
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าหยุดจนกว่านิเคลาส์ จะเป็นอิสระ
- นิค! - พร้อมจะเจอลูกสาวหรือยัง
- ฉันปลุกเธอให้ไหม - ไม่ต้อง ให้เธอนอนเถอะ
รออะไรอยู่เนี่ย
เราช่วยนิคมาแล้ว เราหนีภัยจากพวกมนุษย์มาได้
ทำไมเรายังไม่ขึ้นเครื่องเจ็ตส่วนตัว ไปแซงต์โทรเปสอีก
นายค่อยตามข่าวที่พลาดไปห้าปี ระหว่างทางก็ได้
ฉันรับรองเลย นายไม่ได้พลาดอะไรเยอะหรอก
สถานการณ์มันเปลี่ยนไป
เราจะไปในไม่ช้า
- เราต้องคิดถึงหลานด้วย - ที่โคลพูดก็มีเหตุผล
เราต้องไปอยู่คนละฟากทะเลกับ มาร์เซล เจอราร์ดให้เร็วที่สุด
ฉันจะไม่ไปไหน ขออยู่สงบๆ กับลูกสักวัน
- ก่อนที่เราจะย้ายเธอไปให้ไกล - ยิ่งช้ายิ่งเสี่ยง
ขอหนึ่งวัน
เราอยู่ห่างไกลขนาดนี้ บ้านก็ซ่อนอยู่ เราไม่ได้ถูกใครตาม
และฉันไม่ได้ขออยู่นะ
ทุกคน ดูสิว่าใครตื่นแล้ว
สวัสดีค่ะ
สวัสดีจ้ะ
แม่คะ หนูไปเล่นในสวนได้ไหม
ได้สิ
แน่นอน
อิราสิเตอร์ ดิแทร
อีวา ให้ตาย ไปอยู่ไหนมา ฉันเป็นห่วงแทบแย่
ฉันแวะซื้อจำบาลายาของโปรดคุณ มาเป็นอาหารเย็น
วินซ์
ฉันมีข่าวจะบอก
คุณไปที่ควอเตอร์เหรอ
ไม่เอาน่า อีวา นั่นเขตของเจอราร์ด
ไม่ปลอดภัยที่จะให้แม่มดอยู่ที่นั่น ยอดคนตายเพิ่มขึ้นทุกวัน
ที่ไหนก็ไม่ปลอดภัยทั้งนั้น
แม้แต่เทรเม่ก็เต็มไปด้วยแวมไพร์
ทำไมเราไม่ไปอยู่ที่อื่น
เราไปที่ไหนก็ได้
โลกข้างนอกนั่นตั้งกว้าง
- ไม่ต้องห่วงเรื่องมาร์เซล - อีวา
ที่รัก อย่าให้เราต้องคุยกันเรื่องนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตกลงไหม
นี่บ้านผม
มันใหญ่เกินเราสองคนจะอยู่ วินซ์
ฉันไปที่นั้นเพื่อไปหาโซฟี เดเวอโรซ์
เธอมีพรสวรรค์ รู้ไหม
เธอจะรู้ถ้าผู้หญิงตั้งท้อง
ผมจะได้เป็นพ่อคนเหรอ
ค่ะ
คุณจะเป็นพ่อที่ยอดมาก
แต่ไม่ใช่ที่นี่
นี่...
ที่รัก ไม่ว่าเราจะไปที่ไหน
ลูกเราก็จะเป็นสายเลือดของผม
และเขาจะไม่ได้อยู่อย่างสงบ ถ้าไม่ได้เชื่อมโยงอยู่กับมรดกนี้
มรดกที่จะทำให้เราถูกฆ่า แค่เพราะเราเป็นเราน่ะเหรอ
ไม่ เพราะตอนผมยังเด็ก ที่นี่เป็นสวรรค์ของแม่มด
นี่เป็นที่ที่น่าอยู่ที่สุดในโลก
ถ้าคุณเป็นเด็กที่ยังมีเวทมนตร์ติดตัว
นั่นคือนิวออร์ลีนส์ที่ผมจำได้ และนั่น...
คือนิวออร์ลีนส์ที่ผมอยากเลี้ยงลูกให้โตขึ้นมา
- ขอเวลาผมหกเดือน อีวา - หกเดือน
ที่รัก ขอเวลาหกเดือน และผมสัญญาได้เลย
ผมจะหาทางทำให้แน่ใจว่าเจอราร์ด จะไม่มีวันย่างเท้าเข้ามาที่เทรเม่
ให้ผมทำแบบนั้นนะ ให้ผมทำเพื่อคุณ
ให้ผมทำอย่างนั้นเพื่อลูกเถอะ
ก็ได้
ฉันได้ข้อความของนายเรื่องเด็กที่หายไป
คนของฉันกำลังออกหาอยู่
คอนนี้ช่วยบอกอะไรฉันหน่อย
ทำไมแม่มดหายไปถึงทำให้ทั้งเมือง ตกอยู่ในอันตราย
จำอีวา เมียฉันได้ไหม
อีวา ใช่ ยัยโรคจิตขโมยเด็ก
ใช่ ปกติเธอไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอก
นายเห็นแค่เปลือกนอก
เธอเป็นทุกอย่าง เธอฉลาด เธอสวย
เธอเปี่ยมไปด้วยความรักและแสงสว่าง
แล้วก็มีสิ่งชั่วร้ายเข้าไปสิงสู่ในตัวเธอ ทำให้เธอเปลี่ยนไป
ไม่เหลืออะไรนอกจากความมืด
และฉันคิดว่าความมืดนั้นกลับมาอีกแล้ว
อีวาพยายามสังเวยเด็กเก้าคน
นายคิดว่านั่นคือคนที่...
อดัม โฟลซัมเป็นแค่คนแรก
ใครก็ตามที่ทำเรื่องนี้
พวกมันต้องการทำมากกว่านี้แน่
เธอบอกเรื่องเลวร้ายอะไรให้ลูกฟังบ้าง
ฉันบอกว่าคุณเป็นลูกผสมเหมือนฉัน
ฉันบอกเธอด้วยว่าคุณแก่มาก
ส่วนเรื่องอื่น ตอนนี้เธอเพิ่งเจ็ดขวบ เก็บเรื่องนองเลือดไว้ก่อนได้
คงต้องมีคนดูหมิ่นผมแน่
- อาจจะยัยแก่แมรี่นั่น - หยุดนะ
ฉันปกป้องเธอจากทุกเรื่องมาห้าปี
รวมถึงเรื่องน่ากลัวๆ ที่วนเวียนอยู่รอบตัวคุณด้วย
เธอไม่รู้เรื่องในอดีตของคุณ
เธอรู้แค่ว่าคุณปกป้องครอบครัว
ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
แล้วเธอยังกลัวผม
เธอเป็นเด็กอ่อนไหวน่ะ
และตอนนี้คุณเองก็ไม่ค่อยสงบสักเท่าไร
คุณเป็นเจ้าชายในเทพนิยายของเธอ เคลาส์
และตอนนี้คุณมีตัวตนจริง
ยังมีเรื่องที่ต้องทำให้ได้อีกเยอะ
ตอนนี้ในเมื่อพี่เขามีเป้าหมายที่ดี ของเขาแล้ว
แล้วพี่ล่ะ
ให้เขาได้อยู่กับลูกอีกวันหนึ่งแล้วกัน
- พรุ่งนี้เราค่อยหาที่ปลอดภัยที่อื่น - ฉันไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น จริงไหม
ตอนนี้พี่ไม่ได้ถูกล่ามติดกับเขาแล้ว
พี่ต้องคิดถึงเรื่องนั้นบ้าง งั้น...
พี่จะทำยังไงกับชีวิตอมตะของพี่
ในเมื่อตอนนี้ไม่มีภาระต้องกอบกู้จิตวิญญาณ ของนิคแล้ว
ไม่รู้สิ
แล้วเธอล่ะ
ยังอยากมีครอบครัวของตัวเองหรือเปล่า
ฉันยังไม่เจอรักแท้
สมัยนี้มีแอปช่วยนะ
ขอโทษ พี่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไงเรื่องมาร์เซล
เรามีโอกาสเริ่มใหม่
บางทีเราอาจจะใช้วันที่สงบเงียบนี่
ตัดสินใจว่าเราอยากเริ่มต้นยังไงบ้าง
ขอโทษนะ ฉันรู้ว่ามันเจ็บ
เธอพยายามช่วยครอบครัว ฉันเข้าใจ
ดูเหมือนพวกเขาลำบากอยู่นะ ไม่มีค็อกเทลดื่มตอนมื้อสายหรือไง
แผลเธอเต็มไปหมด ทำไมไม่หาย
ฉันไม่เคยเข้ากับฝูงหมาป่าได้เลย
ฉันว่าฉันคงมีอะไรผิดปกติ
แต่ฉันเป็นคนพลเมืองตัวอย่างไปเลย เมื่อเทียบกับเธอ
ราชินีแห่งหมาป่าที่ทรยศพวกตัวเองเพื่อแวมไพร์
น่าเกลียดเป็นบ้า
ทำไมเอาหน้ากากเธอออก
- เราต้องการพิษให้มากที่สุด - ต้องให้เธอพักบ้าง
เธอไม่ตายหรอกน่า
ถ้าเราได้พิษไม่พอทำยาแก้
น้องฉันตายแน่
ทำสิ่งที่เธอต้องทำเถอะ
อยู่ในนี้ฉันหายใจไม่ออก
สวยมาก
แม่บอกหนูว่าพ่อชอบวาดรูปเหมือนกัน
ชอบสิ
ชอบมาก
ไม่มีวันชินกับมันได้แน่
วิล
ขอบคุณที่มา มีข่าวให้ฉันไหม
ไม่ใช่ข่าวดี
อดัม โฟลซัม ไม่ใช่รายเดียว
เราได้รายงานเด็กหายเพิ่มอีกสามเคส
นี่ วินซ์ คดีนี้อาจไม่ใช่คดีที่เหมาะกับนาย
ให้ฉันสืบเถอะ ถ้าเจอเรื่องอะไรเหนือธรรมชาติ ฉันจะบอกนายให้
ฉันอยากให้นายอยู่ห่างๆ เรื่องนี้
ให้ตำรวจอยู่ห่างๆ จากเรื่องนี้
ฉันไม่ปล่อยให้นายจัดการเรื่องเด็กหายสี่คน ด้วยตัวเองหรอก
ไม่ได้ทำตามลำพัง
- มีมาร์เซลกับพวกแวมไพร์ช่วย - ฉันไม่ไว้ใจแวมไพร์
- ฉันไม่... - ใช่ งั้นก็แย่หน่อยนะ
เพราะฉันเป็นคนเดียวที่นี่ที่ทำงานได้เรื่อง
คนของฉันเห็นแสดงไฟที่บ้านสตริกซ์เก่า
ที่นั่นปิดตายมาตั้งหลายปีแล้ว
จู่ๆ กลอนประตูหน้าก็เปิดออก
- ฉันควรไปดู - วิล ฉันพยายามปกป้องนายอยู่นะ
ได้
เดี๋ยวสื่อต้องลงเรื่องการลักพาตัวแน่ วินซ์
ฉันว่า นายมีเวลาอย่างมากก็แค่ถึงหมดวันนี้
ไปกันเถอะ
นี่ หยุดก่อน
นายเพิ่งเอาของนี่จุ่มน้ำมันเมื่อเช้าไม่ใช่เหรอ
มาร์เซล ช่วยฉันหน่อย
เอาหนังสือนี่ไปไว้ไกลๆ ฉัน
ถ้าฉันพยายามไปเอามัน ฉันอยากให้นายฆ่าฉัน
อยู่นี่เอง
อยู่แต่ที่มีเหล้ากับผู้หญิง
ฉันเข้ามากินคนเดียวเงียบๆ ขอบคุณมาก
ไปอยู่คนเดียวที่อื่นเหอะ เพราะเราต้องคิดอะไรกัน
และฉันอยากคิดใกล้ๆ ไวน์แพงๆ
หลังจากติดอยู่ในบ้านด้วยกันมาห้าปี
เราก็ติดอยู่ในบ้านด้วยกันอีกแล้ว
อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่ได้มีเลือดในจินตนาการ
มันไม่ปกตินะ
การที่ตัวติดกันมาตั้งพันปี
ทั้งหวาดระแวง ทรยศ ทำเรื่องรุนแรง และวนแบบเดิมอีกรอบ
เราเป็นพวกไม่ตายนี่ งั้นถ้าคุณอยากเจอเรื่องธรรมดาๆ
ฉันก็ไม่อยากเจอด้วย
แล้วทำไมจู่ๆ ถึงมาเศร้า
คุณคิดว่าหลุดออกมาจากห้องเชือดก็จะมาเจอ
ครอบครัวที่ปกติแล้วงั้นเหรอ
ตอนเราอยู่ในนั้น
ผมรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน แต่มันไม่ได้หยุด
มันยังเปลี่ยนไปเรื่อย
โดยไม่มีดาวิน่า
วันนี้เธอน่าจะอายุ 23
แล้วผมก็สงสัยว่าเธอน่าจะทำอะไรบ้าง ด้วยเวลาขนาดนั้น
เธอต้องทำให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้นแน่
แต่เราก็มีชีวิตอยู่ที่นี่
เราจะทำอะไร
ทั้งหวาดระแวง ทรยศ ทำเรื่องรุนแรง และวนแบบเดิมอีกรอบ
นี่ไม่ใช่การลงโทษนะ
มันเป็นการทำเลวที่จำเป็น
ส่วนใหญ่คนทำเลวก็กล่อมตัวเองว่าจำเป็น
ไม่ต้องกลัว
นี่ไว้รักษาแผลเธอ
เธอเป็นหมาป่า
ทำไมแผลถึงไม่หายล่ะ
ฉันเคยคบหมอศัลยกรรมกระดูก
วันหนึ่ง ฉันพยายามทำให้เธอประทับใจ ตอนปีนเขา เลยหกล้ม
ทำข้อเท้าหัก แตกเป็นสองท่อนเลย
เธอช่วยรักษาฉัน จนถึงวันรุ่งขึ้น เธอเห็นว่าฉันหายสนิท
เธอสติแตก
การที่มีอาการผิดปกติทางการแพทย์ บางทีก็แย่
เลยให้แม่มดร่ายเวทมนตร์ ให้การรักษาตัวของเธอช้าลงเหรอ
เปล่า ฉันขโมยบัตรเข้าห้องแล็บ
ใช้ตัวอย่างเนื้อเยื่อตัวเอง มาวิเคราะห์สิ่งแปลกปลอมในเอ็นไซม์
แม้แต่อสูรกายก็ยังมีระบบชีวภาพนะ
ถ้าโดนสารที่เหมาะ มันอาจจะอ่อนแอ หรือแข็งแกร่งขึ้น
ฉันเลยคิดการรักษาที่ช่วยปิดลักษณะ ส่วนที่เป็นมนุษย์หมาป่าไว้
มันไม่ใช่เวทมนตร์ ยาต่างหาก
ฉันรู้ว่านายเห็นเรื่องบ้าบอมาหลายปี
แต่ฉันไม่เคยเห็นนายกลัว
ทีนี้นายจะบอกฉันใช่ไหม ว่าเรากำลังเจอปัญหาอะไร
อดีตน่ะ
อดีตของนาย อดีตของฉัน
แปดปีที่แล้ว นายดูแลเมืองนี้ด้วยกำปั้น
นายทำให้พวกพ่อมดแม่มดกลัวตลอด
ฉันทำเพื่อปกป้องดาวิน่า
ฉันเองก็มีสิ่งที่ต้องปกป้อง
ฉันอยากล้มนาย มาร์เซล
เพื่อเมียฉัน...
เพื่อลูกที่ยังไม่เกิด
ดังนั้น...
ฉันจึงเริ่มหาเวทมนตร์ที่นายสู้ไม่ได้
ไม่เจออะไรเลย
แต่แล้วคืนหนึ่ง ฉันเดินเข้าบ้าน
และเจอสมุดนั่นวางอยู่บนโต๊ะ
มันเป็นคู่มือแนะนำ
เวทมนตร์ที่ต้องมีการสังเวย
แต่มันไม่เหมือนเวทมนตร์ตร์ไหนที่ฉันเคยเห็น
มันทำให้ฉันรู้สึกไร้เทียมทาน
ไม่ใช่ว่านายเป็นพ่อมดคนแรก ของนิวออร์ลีนส์
- ที่สังเวยแก่บรรพบุรุษ - ไม่ใช่บรรพบุรุษ มาร์เซล
มันต่างออกไป เก่าแก่กว่าบรรพบุรุษ
และสมุดนั่นไม่เคยเอ่ยชื่อมัน
โอเค แล้วใครเอาสมุดมาให้นาย
- พวกแม่มดต้องวางแผน... - นั่นแหละที่สำคัญ
สมุดนั่นเขียนด้วยลายมือฉัน
และฉันจำไม่ได้เลยว่าเขียน
ให้ผมเดานะ คุณอยากให้โลกหายไป
ก็ไม่ใช่ทั้งโลก
คุณจะอยู่ก็ได้
โฮ้ปด้วย
เคลาส์มาเยี่ยมวันเสาร์อาทิตย์ก็ได้มั้ง
ห้าปีที่ผ่านมาฉันทรยศคนเยอะมาก อีไลจาห์
ฉันฆ่าคนเพื่อปกปิดร่องรอย เพื่อทำให้โฮ้ปปลอดภัย
ฉันไร้ความปรานี
คุณคือไมเคิลสัน
คุณทำสิ่งที่ต้องทำ
ความจริงก็คือ ฉัน...
จะทำอีก
ฉันบอกตัวเองเป็นร้อยครั้ง ว่าฉันทำเพื่อโฮ้ป แต่...
บางทีฉันอาจจะทำเพราะเหตุผลที่เห็นแก่ตัวด้วย
ตอนไม่อยู่กับลูก ฉันคิดถึงแต่คุณ
ตอนนี้ฉันควรมีความสุข
แต่ในโรงนามีพวกฉันอยู่คนหนึ่ง
ทั้งเศร้าสร้อยและหวาดกลัว
และเธอไม่ควรต้องอยู่ที่นั่น
ปล่อยเธอไปเถอะ
- ถ้ามาร์เซลเจอคุณ - คุณทำแบบนี้ไปตลอดไม่ได้
ชีวิตคุณมีอะไรมากกว่าช่วยคนบ้านไมเคิลสัน เชื่อผมเถอะ
คุณจะเสียความเป็นตัวเองไป
ส่วนใหญ่พ่อระบายสีบนผิวหนังสัตว์
เปลือกไม้ ผนังถ้ำ
พ่ออยู่ในถ้ำเหรอคะ
พ่ออยู่ในกระท่อม เราทุกคนอัดรวมกันอยู่ในสองห้อง
ของจริงมันไม่แย่อย่างที่ได้ฟังนะ
ถึงอาโคลเขาจะกรนดังน่าดู
หนูว่ามันต้องดีมากๆ ที่มีเด็กคนอื่นให้เล่นด้วย
ที่จริงก็ดีนะ
แต่พ่อก็ยังเหงา
พ่อต่างจากพี่น้องคนอื่น
เรื่องหนึ่งก็คือพ่อชอบงานศิลปะ
พ่อมักจะทำสีเองจากดอกไม้และเบอร์รี่
สีส้มนี่สดใสมากที่สุด
หนูชอบสีส้มค่ะ
อุ๊ย นั่นผีเสื้อ
หนูว่ามันติดอยู่นี่
ใช่ ปีกมันหัก
อย่าบอกแม่นะคะ
เธอไปได้แล้ว
ขอฉันสั่งลานิดนึงนะ
ตราบใดที่เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอจะถูกตามล่า
เธอกลับไปมีชีวิตแบบเดิมไม่ได้ ต้องหายตัวไป
มีคนมา ไปสิ
เธอไปไหนแล้ว
- ฉันต้องทำ เฟรยา - ทำอะไร
ทำให้ครอบครัวฉันตายเหรอ
ฉันจะไล่ตามเธอไป
ไม่ได้
หลบไป
ฉันทำเลวร้ายกว่านี้ได้
อย่ามาขวางทางฉัน
เฟรยา หยุดนะ
เรามีพิษพอจะเอามาทำยาแล้ว ไม่ต้องใช้แบบไม่รู้จบ
ออกเดินทางกันเถอะ มาร์เซล
มาร์เซลอาจเอาขวดใส่พิษของเขาให้ใครก็ได้
เราเลี่ยงภัยที่จะเกิดที่ไหนก็ได้ไม่ได้หรอกนะ
คีลินไม่ควรต้องทรมานเพราะเรื่องนั้นนี่
จู่ๆ เธอก็จะมาตัดสินว่าอะไรถูกอะไรผิดเหรอ
ชีวิตฉันทำผิดมาเยอะ เฟรยา
แต่ตอนนี้อะไรๆ มันไม่เหมือนเดิม
ฉันมีลูกสาว
ที่เอาแต่ใช้พลังเวทมนตร์ตร์รักษาหิ่งห้อยบาดเจ็บ
ถ้าเราจับคนมาขังไว้ในโรงนา เธอต้องถามแน่
งั้นก็บอกไปสิ ว่าโลกนี้มันเลวร้าย
และบางทีเราก็ต้องทำเรื่องไม่ดี เพื่อให้มีชีวิตรอด
- ยิ่งเธอรู้เรื่องนั้นเร็วก็จะปลอดภัย - ไม่ใช่หน้าที่เธอที่ต้องดูแลตัวเองให้ปลอดภัย
เป็นหน้าที่ฉัน หน้าที่เรา และนั่นรวมถึง การปกป้องความไร้เดียงสาของเธอไว้ด้วย
เธอเป็นไมเคิลสัน เธออยู่โดยไม่ไร้เดียงสาได้
แต่เธออยู่โดยไม่มีครอบครัวไม่ได้
- หลานเป็นไมเคิลสัน ส่วนเธอน่ะ... - พอได้แล้ว
ก่อนพี่จะพูดอะไรให้เสียใจทีหลัง
ขอบคุณมาก น้องชาย
ทีนี้ขอตัวก่อนนะ ฉันต้องไปล่าหมาป่า
ปล่อยเธอไป
ได้
ตอนนั้นฉันไม่รู้จักนาย
- ตอนนายคบกับอีวาอยู่ - ไม่
ฉันแน่ใจว่าฉันรู้จักนาย
บาดแผลจากสงครามคงไม่มีวันหาย
มันไม่ใช่สงคราม มาร์เซล
มันเป็นการฆ่าอย่างทารุณ
แม่มดที่ไม่ใช่คนของนาย ถูกฆ่าอย่างทารุณหมด
ใช่ นายโทษฉันในสิ่งที่เกิดขึ้น
ที่ต้องเสียเธอไป
สิ่งที่เกิดขึ้นกับอีวาเป็นความผิดฉัน ไม่ใช่นาย
ฉันพยายามลืมเรื่องนั้นอยู่ทุกวัน
ทุกวันที่ฉันเสียไป
คุณไม่มานอน
ผมพยายามคิดเรื่องนี้
ให้ออก
ผมใช้แพะกับงูสังเวย แต่เหมือนมันยังไม่พอ
เหมือนมันต้องใช้อย่างอื่น
- คุณต้องนอนบ้าง วินซ์ - อีวา นี่เพื่อเรานะ
โอเคไหม ลองคิดดูสิ
ถ้ามีพลังพอ...
เราก็ไม่ต้องเลี้ยงลูกท่ามกลางความกลัว มาร์เซล เจอราร์ด
ได้มีลูกที่เรียนเวทมนตร์ด้วยเหตุผลที่ดี
ใช้อย่างมความสุข และเพื่อเติมเต็มจิตวิญญาณ
แทนที่จะต้องใช้เพื่อคุ้มครองตัวเอง
โอเค
- งั้นทำให้ฉันดูหน่อย - ไม่
ไม่ อีวา มันทรงพลังเกินไป
อ๋อเหรอ
ฉันหวังว่าคุณจะไม่ได้กังขาพลังเวทมนตร์ตร์ฉันอยู่นะ
เราเป็นทีมเดียวกัน ใช่ไหม
จะเป็นตลอดไป
ฉันว่าสิ่งที่ต้องเอามาใช้สังเวย
ต้องเป็นสิ่งที่เป็นที่รัก
โปรดมอบ..
โปรดมอบ...
ความแข็งแกร่ง
โปรดนำ...
พลังมาให้
โปรดมอบความแข็งแกร่งให้แก่ข้า
โปรดนำพลังมาให้ข้า
โปรดมอบความแข็งแกร่งให้แก่ข้า
โปรดนำพลังมาให้ข้า
สิ่งที่เป็นที่รักอย่างแท้จริง
- เธอถึงเริ่มเอาเด็กมาสังเวย - อีวาจริงจังกับพลังนั้น
เธอต้องการจะใช้พลังนั้นมากกว่าฉํนอีก และนั่นฉันกลัว
เราทั้งคู่เห็นตรงกันว่าจะหยุด แต่แล้ววันหนึ่ง
ก็เริ่มมีเด็กหายไปจากเตียงนอน
แม่บอกว่าเมื่อโตกว่านี เฟรยาจะสอนคาถาจริงๆ ให้
พ่อว่าตัวลูกเองก็ทำได้ดีแล้ว
หนูไม่ได้ควบคุมมันได้ตลอด
บางทีหนูก็กลัว
ลูกรัก
หนูเป็นลูกของเคลาส์ ไมเคิลสัน
ลูกต้องเป็นแม่มดที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่โลกเคยเห็น
ไม่มีอะไรจะทำให้ลูกกลัวได้
หนูรู้ว่าพ่อเป็นอะไร
พ่อแกร่งที่สุดในโลก
แข็งแกร่งพอจะขับไล่สิ่งเลวร้ายไป
สิ่งเลวร้ายอะไร
คนเลวๆ ปิศาจ
คนใจร้าย เห็นแก่ตัว และขี้โมโห
ไม่มีอะไรมาทำร้ายลูกสาวตัวน้อยของพ่อได้
ไม่มีอะไรเข้าใกล้ได้
ลูกสำคัญที่สุดสำหรับพ่อ
ลูกตัวสั่นนี่ หนาวเหรอ
ค่ะ หนูหนาวมาสักพักแล้ว
งั้นเข้าไปข้างในกันเถอะ
ลูกเอาภาพวาดให้พ่อดูนะ
ลูกสาวฉันนี่เป็นอัจฉริยะทางศิลปะจริงๆ
เธอเก่งกว่าพี่เยอะ
ยอมรับเถอะ พี่ตั้งมาตรฐานไว้ต่ำ
ศิลปะที่แท้จริงจะไร้ค่าในสายตาคนไม่เอาไหน
โคลอยากให้ฉันบอกลา
ฉันคงไม่ควรประหลาดใจสินะ
คราวนี้เขาตามล่าอะไรอีก
สำคัญด้วยเหรอ
เดี๋ยวเขาก็กลับมา
หมอนั่นมันเห็นแก่ตัวตลอด
เขาตายไปสองครั้งและติดอยู่ในโลกความฝัน ของเฟรยาอยู่ห้าปี
พี่คงต้องอภัยที่เขาอยากเดินทางไปบ้าง
ฉันก็ไม่เห็นเธอเก็บกระเป๋านี่
นิค
พี่ไม่ต้องการฉันแล้ว
ฉันรู้ว่าฉันเป็นน้องที่พี่รักสุด และแน่นอน...
ฉันก็รักพี่
แต่หัวใจฉันมันมีพื้นที่สำหรับอย่างอื่นมากกว่า
ฉันต้องการความรัก
ฉันอยากมีครอบครัวของตัวเอง
ไม่ดีเหรอถ้าเราแยกกัน
ดีๆ สักครั้ง
แบบไม่ต้องมีกริช
ไม่ถูกขับไล่ แค่...
ลากันตอนนี้
เดี๋ยวเราก็เจอกันใหม่
เธอเป็นคนเดียว
ที่ไม่เคยทำกับฉันเหมือนพวกแปลกแยก
หลายศตวรรษ ฉันได้แต่อยู่ข้างๆ เธอ
และตอนนี้ฉันควรอยู่ข้างลูกสาว
และฉันว่าเธอก็ควรได้พบที่ของตัวเองเหมือนกัน
ขอบคุณ
เธอหลับแล้วเหรอ
ไม่ถอดรองเท้าเปื้อนโคลนด้วย
ฉันรู้จักใครอีกนะที่ทำแบบนั้น
รอคนอยู่เหรอ
ใช่ เดี๋ยวเธอก็น่าจะมาแล้ว
ฉันว่าเธอน่าจะชอบนะ
เป็นอะไรไหม
รีเบคก้าถามบางอย่าง
ฉันจะเป็นอะไร ถ้านิเคลาส์ไม่ต้องการฉันแล้ว
ฉันมีความปรารถนาของตัวเองไหม
และฉันก็มาคิดดู
ก็มีช่วงเวลานานมากแล้ว ที่ฉันจำได้ ว่าฉันต้องการมากกว่านี้
แต่ฉันก็...
สูญเสียความรู้สึกพวกนั้นไป กับกองเลือด
- และความวุ่นวาย - นี่
คุณจะปล่อยให้เรื่องเลวร้ายที่คุณทำในอดีต มากำหนดความเป็นตัวคุณไม่ได้
ฉันรู้จักคุณ
คุณเป็นคนดี
ไม่ เธอน่ะเป็นคนดี
ฉันพูดผิดตอนบอกว่าเธอเป็นไมเคิลสัน
เธอไม่ใช่ไมเคิลสัน เธอไม่มีหัวใจของไมเคิลสัน
เธอดีเกินไป
ฉันถึงได้รักเธอ
ฉันก็รักคุณ
ได้โปรดเถอะ
ฉันบอกแล้วว่าปล่อยเธอไปไม่ได้
เธอมีทางเลือก
กลับไปกลับฉัน
หรือจะให้ฉันจัดการแบบเจ็บๆ
อย่ายุ่งกับพวกเขา
ฉันรู้จักนาย
วินเซนต์ กริฟฟิธ
- รู้ชื่อฉันได้ยังไง - เพราะนายเคยเป็นอย่างฉัน
ดีนะ ที่นายมาอยู่ที่นี่
ฉันอยากให้นายอยู่ที่นี่
อยากให้ฉันอยู่ที่นี่เหรอ
นายพูดเรื่องอะไรวะ
เป็นเพราะสิ่งนั้น สิ่งที่อยู่ในเมืองนี้
อยู่ในตัวของพวกเราทุกคน
อยู่ในตัวนาย
รักนาย
อย่างที่รักเมียนาย
หักกระดูก
ตาข้างไหน
ที่นายอยากใช้ดูจุดจบของตัวเอง
ขอให้เสร็จสิ้น
พ่อคะ
หนูว่ามีอะไรผิดปกติ
ปล่อยเขา
ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้เลย
นายคิดว่านายพิเศษกว่าใครเหรอ วินเซนต์
ว่ามันถึงเลือกแต่เพียงนาย
หนูฝันน่ะค่ะ
ฝันถึงคนไม่ดี
เขาทำร้ายเด็กๆ
และหนูว่าเขาทำร้ายหนูด้วย
ไม่เห็นหรือไง
นายปลดปล่อยมันออกมาเอง วินเซนต์
นายทำให้มันมีชีวิต
และตอนนี้มันต้องการอาหาร
หนูเวียนหัว
แล้วก็เจ็บหัวด้วยค่ะ
เฮลีย์
คาถาเริ่มทำงานแล้ว มันกำลังดูดพลังจากเด็กพวกนี้
พวกเขาตัวเย็นมาก
ไม่เป็นไรลูก
แม่คะ หนูหนาว
วินเซนต์ นี่มันเรื่องบ้าอะไร
พ่อมดนั่นใช้ของส่วนตัวของเด็ก มาผูกกับคาถา เป็นสัญลักษณ์
ฉันรู้จักเวทมนตร์ตร์นี้ ฉันแก้ได้
จงล้างมนตร์จากเด็กน้อยนี้
- วินเซนต์ - โอ
แจ๋ว
เธอไม่เป็นไรแล้ว
ยืนไหวไหม
นั่นแหละ
เราเจอห้าสัญลักษณ์ แต่มีเด็กสี่คน
โอเค งั้นเด็กอีกคนเป็นใคร
รถสวยนี่
ขอฉันยืมหน่อยได้ไหม
นึกแล้วว่านายต้องชอบรถคันนี้
เดาง่ายเป็นบ้า
เธอทำอะไรอยู่
ฉันจะต้องออกเดินทาง
และแซงต์โทรเปสก็ดีพอๆ กับที่อื่น
หน่วยกู้ชีพพาเด็กๆ ไปตรวจที่โรงพยาบาลแล้ว
ตำรวจนิวออร์ลีนส์กับลุยเซียนาจะแจ้งผู้ปกครอง
นายเป็นฮีโร่
อดัมอาจตายได้
เด็กๆ พวกนั้นทุกคนอาจตายได้ และฉันจะบอกนาย
ถ้าโฮ้ป ไมเคิลสันถูกเชื่อมกับคาถานั่น เธอก็จะตายเหมือนกัน
เราต้องพาเธอกลับมาที่นี่
ต้องร่ายมนตร์ล้างบนแผ่นดินนิวออร์ลีนส์
- ฉันกำจัดพวกนั้นไปแล้ว - พาพวกเขากลับมา
เธอเป็นเด็กนะ และก็เป็นเหมือนน้องนายด้วย
เธอไม่เคยป่วยมาก่อนเลย
นี่เป็นผลจากเวทมนตร์
มันรู้สึก...
ไม่รู้สิ มันอธิบายยาก เหมือน...
เย็น
มันมาจากวินเซนต์ กริฟฟิธ
เขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับโฮ้ป เขารักษาเธอได้
แต่เราต้องกลับไปนิวออร์ลีนส์
- เรียบร้อย - โอเค ได้
นายไปเจอพวกนั้น ช่วยพวกเขา แล้วระวังด้วย
ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันปล่อยพวกนั้นกลับมาที่นี่
ทำไมต้องเป็นโฮ้ป
ทำไมเลือกเด็กที่อาจจะอยู่ห่างออกไป เป็นพันๆ ไมล์
เพราะเธอเป็นแม่มดที่พิเศษ สืบทอดสายเลือดที่พิเศษ
เธอทรงพลัง เธอเกิดที่ควอเตอร์นี่
เหยื่อสังเวยแบบนั้น ต้องทำให้ได้รางวัลแน่
อย่าได้ปล่อยให้เธอเป็นอะไร
นี่ นายบอกว่านาย เข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เพราะลูกที่ไม่ได้เกิด
มันเกิดอะไรขึ้น
ตอนฉันรู้ว่าอีวาเป็นคนลักพาตัวเด็กพวกนั้น
ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง
แต่เธอไปไกลเกินกว่าจะตอบคำถามได้
ฉันเลยพาผู้รักษามา
และเราพยายามชำระล้างเธอ
ฉันใช้พลังทั้งหมดที่มี
ที่รัก
แต่เธอไม่ได้ถูกปิศาจอะไรครอบงำ
เธอกลายเป็นปิศาจซะเอง
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกเรา
ฉันไม่รู้ว่า เป็นเพราะมนตร์สังเวยหรือเปล่า
ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉันพยายามช่วยเธอไหม
มันไม่สำคัญด้วยซ้ำ
จะยังไงก็เป็นความผิดฉัน
ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่
ฉันเป็นแม่มดร้ายในนิทานของเธอ
แต่ถ้าฉันตามเธอเจอได้ก็แปลว่า คนอื่นก็ตามได้เหมือนกัน
ที่ไม่เหมือนคือพวกนั้นอยากให้เธอตาย
ครอบครัวฉันต้องการเธอแบบมีชีวิต
จงซาบซึ้งเถอะ
อยากให้บอกว่า "ขอบคุณ" เหรอ มาใกล้ๆ สิ ฉันจะขอบคุณเธอ
น้องๆ ฉันกำลังกลับไปนิวออร์ลีนส์
เอาตัวเองไปเสี่ยงเพื่อหลานสาวฉัน
เราต้องการยารักษามากกว่าครั้งไหนๆ นอกจากว่า
เราทำลายโรคร้ายนั้นไปได้
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
เธออยากเป็นอิสระใช่ไหม
บางทีเธออาจช่วยให้เราทุกคนเป็นอิสระ
เธอบอกเองว่าอสูรกายนี่ ก็เป็นแค่ระบบทางชีวภาพ
ถ้าเธอพบวิธีทำให้ตัวเองอ่อนแอ
ก็น่าจะช่วยฉันทำให้คนอื่นอ่อนแอได้
เวทมนตร์ของฉัน ยาของเธอ
เธอกำลังยื่นข้อเสนอเหรอ
เธอจะได้ชีวิตกลับมา
แต่ก่อนอื่น เราต้องหาทางฆ่ามาร์เซล เจอราร์ด
นายไม่ต้องมาก็ได้
นายเป็นนักโทษของมาร์เซลอยู่ครึ่งศตวรรษ ให้ฉันพาโฮ้ปไปเองเถอะ
เฮลีย์วุ่นวายใจมาก อยู่ปลอบใจเธอเถอะน่า
ถ้านี่เป็นกับดัก ถ้ามาร์เซลตั้งใจจะฆ่าเรา
ลูกสาวนายต้องการพ่อนะ
เราจะไปกันทั้งหมด
เธอต้องการฉัน ฉันต้องการพวกคุณทั้งคู่
เราเป็นครอบครัวเดียวกัน
ต้องอยู่ด้วยกัน
สิ่งที่อยู่ในตัวฉัน อยู่ในตัวคุณด้วย
ความว่างเปล่า
ความหิวโหยที่ขื่นขม ฉีกทึ้งอยู่ข้างในตัวคุณ
มันยังอยู่ที่นั่น
และคุณจะเป็นคนทำให้มันมีชีวิต
คุณหนีไปได้เพราะมันยอมให้คุณไป
เพราะอีกหน่อยมันจะต้องการคุณ
มันยังวนเวียนอยู่ในผืนดินของเมืองนี้
มันเต้นอยู่ในหัวใจของคนของคุณ
มันต้องได้รับอาหาร และมันจะเป็นอิสระ
เราทั้งหมดจะเป็นอิสระ
ไม่เป็นไรนะ เด็กๆ
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
คำบรรยายโดย ณทิตา เกิดแก้ว