ในนี้เป็นยังไงบ้าง
ตอนนี้ เรากำบังตัวเอาไว้แล้ว
แต่ผมสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังตามหาคุณอยู่
ให้ผมเดานะว่าเป็นเฟรย่า ไมเคิลสัน
ผมคิดว่านั่นเกิดขึ้นเพราะคุณขโมย
สิ่งๆ เดียวที่ฆ่าครอบครัวของเธอได้ทุกคน
ฉันคงไม่เอามันมา ถ้าเคลาซ์ไม่ยึดวัตถุอาถรรพ์ของฉันไปก่อน
- จริงๆ แล้วก็เป็นความผิดของเขานั่นแหละ - คุณพยายามอธิบายให้เขาฟังเองเถอะ
ฉันทำไปเรียบร้อยแล้ว
คุณร่ายมนต์สร้างอาณาเขตไว้แล้ว เคลาซ์เข้ามาไม่ได้หรอก
ถ้าเขาต้องการม้าของเขาคืน เขาก็ต้องให้ของของฉันคืนมาก่อน
วัตถุอาถรรพ์พวกนั้นถูกสร้างขึ้น โดยแม่มดนิวออร์ลีนส์
ผมก็อยากได้พวกมันคืนพอๆ กับคุณ
ดี แสดงว่าฉันเลือกเพื่อนถูกคน
เคมี่ คุณต้องเข้าใจความวุ่นวาย ที่คุณเข้าไปพัวพันนะ
คุณขโมยอาวุธอย่างเดียวที่มีอำนาจมากพอ จะฆ่าแวมไพร์ได้ทั้งโลก
- แสดงว่าคุณกำลังตกเป็นเป้า - เคลาซ์ไม่ทำร้ายฉันหรอก
เคลาซ์ไม่ได้เป็นคนเดียว ที่กำลังตามหาไม้โอ๊กขาว
งั้นก็ทำให้มันจบๆ ไปซะสิ
วินเซนต์
ฉันเบื่อกับการเป็นรอง
มันเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันถูกฆ่า
ฉันจะถือว่าการนิ่งเงียบของคุณ เป็นการตอบตกลง
กับแผนการที่ดีเยี่ยมของฉัน
- ตอนนี้ที่ฉันต้องทำก็คือเชิญเคลาซ์เข้ามา - เคมี่ แน่ใจเหรอว่าอยากทำแบบนี้
ดิ ออริจินัล ต้นกำเนิดสายพันธุ์แวมไพร์ ปี 3
เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
นี่เป็นผลที่เกิดขึ้นกับใครก็ตาม ที่ริอาจต่อรองกับเอไลจาห์ ไมเคิลสัน
อาเรียนรู้แล้วว่า อาวุธที่ฆ่าพวกดั้งเดิมได้คืออะไร
และเพราะเอไลจาห์จะไม่มีวันให้ทุกคน ได้ครอบครองอาวุธสังหารนั้น...
เขาเลยฆ่าเธอซะ
เธอดีกับฉันมาก
งั้นเธอคงไม่รังเกียจ ที่จะใช้เวลาอยู่ด้วยกันอีกสักหน่อยนะ
เธอกับคนอื่นๆ จะเชื่อมต่อกับหล่อน ค้นเข้าไปในใจของหล่อนแล้วหาอาวุธนั่นให้พบ
นี่มันออกจะไม่เคารพต่อคนตายไปซะหน่อย ว่ามั้ย
นี่ยังไม่พูดถึงอันตรายนะ
ถ้าเอไลจาห์พบว่า...
ฉันรู้ดีกว่าเธอว่าเอไลจาห์อันตรายแค่ไหน
แต่ในฐานะที่เขาเป็นต้นสายของฉัน
ชีวิตของฉันกับของสมาชิกกลุ่มสตริกซ์ ยังคงผูกอยู่กับเขา
ดังนั้น...
ฉันจะยังไม่หยุด
จนกว่าจะเจออาวุธนั่น
นี่คือสิ่งที่เป็นสินะ
คุณเลือกตัวแม่มดจากเมืองของผม แต่ไม่บอกผมสักคำเลยเหรอ
ฉันไม่ชอบอธิบายการตัดสินใจของฉัน ให้ลูกน้องฟัง
เธอเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง
เดวิน่า แคลร์ เป็นถึงอดีตผู้นำกลุ่มแม่มด
น่าอายที่เธอมาอยู่กับเรา เพราะเธอถูกขับออกมา
แต่แล้ว อะไรๆ ก็อยู่นอกเหนือความควบคุมของฉัน
เฮ้ ผมจะไม่ปล่อยให้เธอเป็นหุ่นเชิดของคุณ
คุณไม่อยู่ในสถานะที่จะเรียกร้องอะไร
ถ้าคำทำนายเป็นจริง พวกไมเคิลสันจะต้องตายภายในปีนั้น
แล้วเราก็จะต้องตายไปกับพวกเขาด้วย
ฉันมีแผนที่จะช่วยให้เรามีชีวิตอยู่ต่อไป
คุณน่าจะทุ่มเทให้กับการพิสูจน์ ว่าตัวเองสำคัญต่อแผนของฉันนะ
วินเซนต์
ฉันน่าจะรู้ว่าคามิล คงหาพ่อมดโง่ๆ ผู้ทรงพลัง
มาช่วยเหลือในแผนการกระจอกๆ นี่
พอฉันส่งนายไปอยู่กับพวกบรรพบุรุษแล้วล่ะก็ รู้ไว้ด้วยนะว่านี่เป็นความผิดของเธอ
ผมหวังว่าจะเป็นการแลกเปลี่ยนง่ายๆ แต่
อย่างที่เห็นว่าทุกอย่างที่คุณเอาไปใส่ลงมา ในกระเป๋าใบนี้ไม่หมดหรอก
ผมเลยคิดต่อไปว่า แค่คำว่าง่ายๆ คงไม่ใช่สไตล์ของคุณซะแล้ว
ทำไมนายไม่ปลดม่านมนตร์นี้ลงล่ะ
ฉันจะได้แสดงให้นายเห็นชัดๆ ว่าสไตล์ของฉันเป็นยังไง
อย่างนั้นเหรอ
ฉันมีอาวุธโบราณลึกลับ และรุนแรงอยู่ชิ้นหนึ่ง
แต่แทนที่คุณจะยอมแลกเปลี่ยนกับฉันดีๆ คุณกลับข่มขู่ฉันงั้นเหรอ
เธออยู่นั่นเอง
ผู้ทรยศต่อครอบครัวของฉัน หัวขโมยที่เอาของๆ ฉันไป
ไม่ต้องมาดราม่า
อย่างที่ฉันเคยพูด ฉันแค่อยากเรียกร้อง ความสนใจ และเมื่อคุณมาอยู่ที่นี่แล้ว
- แสดงว่าฉันทำได้ - ใช่ เป็นแผนการที่ยอดเยี่ยมมาก
ซึ่งฉันมักจะเอาไว้ใช้กับพวกศัตรู และนี่ฉันนึกว่าเราสนิทกันซะอีก
ก็ใช่
แต่ความสัมพันธ์สร้างจากความไว้ใจ และความเท่าเทียม
ซึ่งเราจะไม่มีถ้าคุณยึดเอาสมบัติของฉันไป
เธอก็เลยตอบโต้ด้วยการขโมยของของฉัน
เพื่อพยายามเบี่ยงความสนใจของฉัน มาที่เธองั้นสิ
ฉันแค่อยากได้สิ่งที่คุณเอาไปคืนมา
อะไร นี่มันแค่หนึ่งในสามไม่ใช่เหรอ
แปลว่าคุณอยากได้ไม้โอ๊กขาว แค่ 1ใน 3 ชิ้นเหรอ
- เธอจะทำแบบนี้จริงเหรอ - โอเค ฟังนะ
ผมจะให้คุณสองคนอยู่กันตามลำพัง แต่อยากให้ผมแนะนำมั้ยล่ะ
คุณควรทำธุระให้เสร็จโดยเร็ว ก่อนที่จะมีใครรู้ว่าเธอเอาอะไรมา
โอเค แผนการคือยังไง
เคมี่อยู่ข้างนอกนั่นกับไม้โอ๊กขาว
แล้วฉันก็จะไม่ยอมเสียคนที่ฉันแคร์ เพิ่มอีกแม้แต่คนเดียว
นิเคลาซ์รับมือคามิลได้ กว่าจะถึงตอนนั้น ฉันจะดึงความสนใจของอาย่าเอาไว้
ทำไมคุณไม่ฆ่าเธอซะล่ะ
เธอกับผมมีความหลังร่วมกันมา
คุณสองคนมีอะไรกันเหรอ
อาย่ามีความฉลาดเป็นเลิศและใฝ่รู้ไม่เคยพอ
น่าหลงใหล ไม่เกรงกลัวสิ่งใด...
เป็นสิ่งที่สังคมไม่ยอมรับ
นานมาแล้ว ผมเชิญเธอเข้ามา
ร่วมกับสมาคมที่ล้ำเลิศสูงส่ง
ผมเล็งเห็นว่าเธอเหมาะสมอย่างยิ่ง
ที่จะแบกรับหน้าที่แห่งชีวิตอมตะได้
ผมจึงทำให้เธอเป็นแบบผม
เธอเป็นหนึ่งในสมาชิกคนแรกๆ ของสตริกซ์สินะ
เราใส่ใจกันและกันเป็นอย่างดี
เราร่วมกันสร้างสัมพันธภาพที่ไม่อาจถูกทำลาย ด้วยศักยภาพอันจำกัดของมนุษย์
มันคือการสร้างสรรค์โลกใบใหม่ที่งดงาม
แต่แล้ว พ่อ...
ผู้เต็มไปด้วยเพลิงแค้น มุ่งแต่จะเอาชีวิตลูกตัวเอง
หรือทายาทของเขา
ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับกองทัพย่อมๆ ของเขา
ทำให้ผมต้องสูญเสียทุกอย่างที่ผมสร้างไป
เราเลยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหนี
มากับข้า
แต่อาย่าไม่ยอมหนี
ดังนั้น เมื่อทริสตันพบเธอเข้า เขาจึงได้ช่วยเธอเอาไว้
แน่นอน เธอต้องเห็นเขาเป็นเสมือน ผู้ไถ่บาปอยู่แล้ว
ในเวลานั้น ภายใต้การชี้นำอันชั่วร้ายของเขา พวกเขาจึงทำให้สตริกซ์เป็นอย่างที่เห็น
เป็นรังของพวกป่าเถื่อน ต่ำช้าและโง่เขลา
อาย่าไม่เคยให้อภัยผมเลย
ผมเองก็ยังไม่เคยให้อภัยตัวเองเลยด้วยซ้ำ
งั้น...
จากที่ฟังมาทั้งหมด
คุณวางแผนที่จะดึงความสนใจของเธอยังไงกันแน่
ด้วยเกลือนิดหน่อย
กับบาดแผลเก่าน่ะ
เราไม่ถึงไหนกันเลย
พักสักหน่อย รวบรวมสมาธิ แล้วค่อยมารวมตัวกันใหม่ในอีกหนึ่งชั่วโมง
เราจะไม่หยุดจนกว่าจะได้สิ่งที่ต้องการ
ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่แม่มดนิวออร์ลีนส์
แต่เธอก็ตายที่นี่
ตอนที่ฉันเป็นเด็ก ฉันจำได้
มีคนบอกฉันว่าแม่มดที่ไม่ยอมอุทิศตน จะไม่มีวันได้รู้จักความสงบ
พวกบรรพบุรุษอาจเกลียดฉัน
แต่ท้ายที่สุดแล้ว พวกแม่มดก็ต้องดูแลตัวเอง
ฉันจำได้ว่าฉันเป็นคนสร้างมันเองตอนเป็นเด็ก ของเล่นนั่น
คุณพบมันแล้ว ซึ่งแปลว่าคุณคงมาฆ่าฉันสินะ
สุสานลาฟาเยตต์แห่งที่ 1
ฉันว่าคุณคงต้องใจเย็น นับ 1 - 10 แล้วตั้งสติที่ลมหายใจ
เธอนึกว่านี่มันตลกนักเหรอ
- ทำให้ครอบครัวของฉันตกอยู่ในอันตราย - แล้วฉันหัวเราะอยู่มั้ยล่ะ
ฉันอยากจะเก็บมันไว้เป็นความลับของเรา
เธอก็รู้ดีว่าฉันทำอะไรได้บ้าง
แต่เธอก็ยังดูมุ่งมั่นที่จะทำให้ฉันโกรธ
- ฉันจะขอเธอเป็นครั้งสุดท้าย - เอาไม้โอ๊กขาวมาให้ฉัน
ฉันพูดถูกมั้ย
คำตอบของฉันก็คือด้วยความยินดี ทันทีที่คุณเลิกทำตัวป่วน
แล้วให้ข้าวของของฉันคืนมา
ถ้าฉันคืนข้าวของพวกนั้นให้เธอก็เท่ากับว่า ฉันช่วยส่งเสริมการกระทำที่โง่เขลาน่ะสิ
เธอจะยิ่งจองหองอวดดี เพราะหลงเชื่อผิดๆ ว่าเธอมีพลังอำนาจ
และในที่สุด เธอก็จะต้องจบลงด้วยความตาย
เคลาซ์ คุณกลัวว่า จะมีอะไรเกิดขึ้นกับฉันงั้นเหรอ
รู้อะไรมั้ย มันเกิดขึ้นไปแล้ว
แฟนเก่าของคุณเกลียดฉันเข้าไส้ หล่อนฆ่าฉัน
หล่อนจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป
และเพราะฉันสู้กับหล่อนแบบแฟร์ๆ และเท่าเทียมไม่ได้
ฉันจึงต้องใช้วัตถุอาถรรพ์พวกนั้น
ก็ได้
ฉันคืนของเล่นให้เธอก็ได้
ช่วยเอาม่านมนตร์บ้าๆ นี่ลงด้วยนะ ตอนฉันกลับมา
แม่มดของฉันกำลังค้นหาอยู่
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เอไลจาห์ย่อมต้องการให้มันถูกซ่อนไว้ต่อไป
เราคิดได้แต่ว่าอาวุธนั้นมีจริง และชีวิตของเรายังเสี่ยง
เราจะไม่ยอมหยุด จนกว่าอาวุธนั่นจะตกอยู่ในมือของเรา
สวัสดี ทุกคน
วิเศษมากที่ได้พบคุณทุกคน
อาย่า นี่มันดูไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ ในการนำขบวนละครสัตว์เล็กๆ ของทริสตัน
แต่น่าเสียดาย ไม่มีใครเหมาะสม ที่จะก้าวสู่ตำแหน่งผู้นำได้เลย
เพราะต้องได้รับการยินยอมจากผมซะก่อน
ผมเป็นผู้สร้าง ผู้ริเริ่ม ผู้ก่อตั้ง
ผมเป็นคนเดียวที่เลือกว่าใครคือผู้นำ
และถือเป็นโชคดีของพวกคุณทุกคน
ผมมีคนที่เหมาะสมในใจผมอยู่แล้ว
วันนี้ จะเป็นวันที่ ผมจะเอาสิ่งที่เป็นของผมคืนมา
มีใครจะคัดค้านมั้ย
ถ้างั้น ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ผมจะขอขยายความให้ฟังง่ายๆ
ถ้าพวกคุณเชื่อฟังผม ผมจะตอบแทนทุกคนเป็นอย่างดี
คุณจะแค่เดินเข้ามาในนี้ แล้วเริ่มออกคำสั่งงั้นเหรอ
มาร์เซล ผู้ใหญ่กำลังคุยกันอยู่
อาย่า นานแค่ไหนแล้วล่ะ
แปดหรือ 900 ปี ตั้งแต่คุณได้เห็นสิ่งนี้
สำหรับผู้ที่ไม่ได้อยู่มาแต่แรก นี่คือธรรมนูญแห่งสตริกซ์
เขียนขึ้นโดย ใช่ ผมเอง
มันบอกไว้ตรงนี้ว่า
"เป็นหน้าที่ของผม ในอันที่จะรักษาธรรมนูญเอาไว้"
ตรงนี้สำคัญ
"ในกรณีที่สมาคมขาดผู้นำ ธรรมนูญจะถูกนำมาใช้
"และอำนาจการปกครองทั้งหมด จะต้องกลับคืนสู่
"เอไลจาห์ ไมเคิลสัน"
ถ้าคุณตั้งใจจะอ้างสิทธิ์ไร้สาระ ในฐานะผู้ก่อตั้งล่ะก็
ฉันก็ขอใช้แบบแผนของลูดุม รีกาเล
ขอโทษนะ ใครช่วยอธิบายให้ผมรู้ทีว่ามันคืออะไร
ลูดูม รีกาเล เป็นเกมของพวกพระราชา
เราไม่ทำกันแบบนี้หรอก ใช่มั้ย
คุณจะเลือกใช้ส่วนใดส่วนหนึ่งในธรรมนูญ โดยไม่สนในส่วนที่เหลือไม่ได้หรอกนะ
ก็อย่างว่า ฉันรู้กฎพวกนี้ดี
ยิ่งไปกว่านั้น
ฉันเป็นคนช่วยคุณเขียนมันขึ้นมา
ถ้าการแต่งตั้งผู้นำของเราเป็นที่กังขา และมีมติไม่เป็นเอกฉันท์
การประลองความแข็งแกร่งและเล่ห์เหลี่ยม จะช่วยกำหนดข้อสรุปทั้งหมดได้
ดังนั้น ฉันขอท้าคุณต่อสู้
ใครก็ตามที่ได้ถือธรรมนูญ ณ เวลาเที่ยงคืน
จะได้เป็นผู้นำคนใหม่ของสตริกซ์
คุณจะเลือกความแข็งแกร่ง มากกว่าเล่ห์เหลี่ยมงั้นเหรอ
คุณรับคำท้ามั้ยล่ะ
เฮ้ๆ ทำไมคุณต้องทำเสียงดังแบบนี้ด้วยล่ะ
ฉันขอโทษ
นักจิตบำบัดผู้ทรยศของฉัน รบกวนวันอันแสนสงบของเธอเหรอ
ลูกสาวของเรางอแงอยู่นะ
เธอกำลังต้องรับความจริงที่ว่า แจ็คไม่อยู่แล้ว
และสิ่งเดียวที่จะทำให้เธอสงบได้ ก็คือของเล่นชิ้นโปรดที่เคมี่ขโมยไป
เพื่อเอาคืนคุณ
เพราะงั้น...
คุณทำให้ลูกตื่นด้วยเสียงดังๆ แบบนี้ล่ะก็
มาช่วยฉันเลยนะ แล้วค่อยไปจัดการปัญหากับเคมี่ทีหลัง
ฉันก็รู้สึกไม่ดีนะที่โฮปหงุดหงิด
งั้นฉันจะเพิ่มมันไว้ในรายการความโศกเศร้า ที่ฉันสร้างไว้ก็แล้วกัน
ฉันรู้ว่าคุณโกรธเคมี่ เคลาซ์
แต่คุณก็รู้เหมือนกับฉันว่า จิตใจของเธอไม่ปกติ
แต่ฉันว่าไม่ เคมี่ดูเป็นตัวของตัวเองมาก เมื่ออยู่หลังม่านมนตร์
ในสุสานนั่น เธอเอาแต่ยั่วยุฉันด้วยอาวุธที่ฆ่าฉันได้
มีอะไรที่เธออยากบอกกับกลุ่มมั้ยล่ะ
เราจะทำแบบนี้จริงเหรอ
สมาคมแวมไพร์ที่ลึกลับและเก่าแก่ที่สุดในโลก
ใช้วิธีระงับข้อพิพาท เหมือนกับเด็กที่เล่นกันในสนามเด็กเล่น
ฉันก็รู้สึกแบบนั้น
แต่อาย่าดูเหมือนไม่เห็นด้วย
ฉันจะสั่งให้พี่น้องของฉันลงสู้แทนฉันได้
นั่นเป็นความภักดีของพวกเขา
แต่เราทั้งคู่ก็รู้ว่า นี่เป็นเรื่องระหว่างเราสองคน
ฉันจะต้องได้เป็นผู้นำ
และไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ฉันจะต้องเป็นผู้คุมธรรมนูญนั่น
เข้ามาเอาเลยสิ
ป่านนี้เคลาซ์น่าจะกลับมาแล้ว
เขาต้องเก็บอาวุธแม่มดตั้งเยอะแยะ
ยังไม่นับรวมความยโส ที่เขาต้องกลืนลงไปอีกล่ะ
คุณไม่ได้เห็นเขาจริงๆ หรอก ใช่มั้ย
ไม่หรอก
แต่คุณต้องยอมรับนะว่า ไปสะกิดหมีขี้โมโหเข้าให้แล้ว
ความสัมพันธ์ระหว่างคุณสองคนจะเปลี่ยนไป
ฉันรู้จักเคลาซ์ดีกว่าทุกคน ที่อยู่นอกครอบครัวของเขา
การใช้ความรู้นั้นเป็นความเสี่ยงที่จะได้ของ ที่ฉันต้องการมั้ย ฉันยินดีจะเสี่ยง
เอาล่ะ นี่แหละประเด็น
เคลาซ์ยอมให้คุณเข้ามาในชีวิตของเขา ก็เพราะเขาเชื่อใจคุณ
ผู้หญิงคนนั้น ไม่มีวันขโมยของที่สามารถฆ่าเขาได้ไปแน่ๆ
ผู้หญิงคนนั้นตายไปแล้ว
ไม่เอาน่า
เธอรู้อะไรบางอย่าง สีหน้าของเธอมันบอกแบบนั้น
ถ้าฉันรู้อะไรล่ะก็ ฉันจะบอกเธอ
เราเป็นพี่น้องกันแล้วใช่มั้ยล่ะ
เรื่องนั้นฉันไม่รู้
เพราะอาวุธที่เรากำลังตามหาอยู่นั้น
อาจถูกใช้เพื่อกำจัดแวมไพร์ได้ทั้งสาย
รวมถึงพวกเพื่อนแวมไพร์ของเธอด้วย
งั้นก็คงเป็นแบบนี้ใช่มั้ย
รับหญิงสาวคนใหม่เข้ามา เพราะเธอรู้จักกับแวมไพร์หลายตนงั้นสิ
เจ๋งนี่ ฉันตกลงทำงานให้สตริกซ์เหมือนกับเธอ
เธอไม่มีอะไรเหมือนฉันเลย
เธอเชื่อจริงๆ ว่า อาย่าจะรักษาสัญญาที่เธอให้ไว้
เธอได้ทำแล้ว
เธอได้ให้คาถา ที่ใช้ช่วยคนที่ฉันแคร์มากกว่าอะไรทั้งหมด
ตอนนี้ที่ฉันต้องการคือพลัง และฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา
ตอนที่ฉันมาเข้ากลุ่มนี้ ฉันยังเป็นแค่เด็กน้อย
ครอบครัวของฉันยากจน
แม่ของฉันก็ป่วย
ที่ฉันต้องการก็คือช่วยพวกเขา
แล้วอาย่าก็เข้ามา
ด้วยสิ่งต่างๆ ที่เธอสัญญาเอาไว้...
และเมื่อฉันทำทุกอย่างที่เธอขอเสร็จสิ้น
แม่ของฉันยังหันมามองฉันไม่ได้เลย
เห็นมั้ย เดวิน่า
เวทมนตร์ที่แท้จริง อย่างที่เราใช้กันที่นี่ มันจะทำให้เธอเปลี่ยนไป
ฉันคิดว่ามันคงจะเกิดขึ้น หลังจากที่เธอช่วยคนคนนั้นได้แล้ว
และเมื่อนั้นเธอจะสูญเสียทุกอย่าง
เธอผิดแล้ว
เพราะคนคนนั้นที่ฉันรัก
เขามีความหมายกับฉันมากมาย
ที่ฉันต้องการที่สุดคือออกจากกลุ่มบ้าๆ นี่
แต่อย่างแรก
เธอต้องบอกฉันมาว่าเธอรู้อะไร
พระเจ้า
- เหนื่อยแล้วเหรอ - คุณอ่อนข้อให้ฉันงั้นเหรอ
อีกครั้งที่ฉันจะพิสูจน์ว่า... ฉันมีความคิดเป็นของตัวเอง
อย่าทำให้เรื่องมันแย่กว่าที่ควรจะเป็นเลย
หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้
คุณคิดเหรอว่าเราจะเชื่อฟังคุณ
พวกคุณทุกคนสัญญาว่าจะภักดีต่อคนชั่ว
ที่ยึดอำนาจปกครององค์กรนี้ ภายใต้ระบบทรราชย์ของเขา
ยึดอำนาจงั้นเหรอ นี่เป็นประวัติศาสตร์ที่คุณแต่งใหม่ต่างหาก
คุณวิ่งหนีราวกับพวกขี้ขลาด
ปล่อยให้กลุ่มสตริกซ์ถูกสังหาร
โดยพ่อผู้บ้าคลั่งของคุณ
- ผมไม่มีทางเลือก - เราทุกคนมีทางเลือก
ในวันนั้น ฉันได้แต่มองพี่น้องสตริกซ์ ถูกฆ่าตายนับสิบ
ผมกลับไปแล้ว
ทันทีที่ผมรู้ว่าครอบครัวของผมปลอดภัยดีแล้ว ผมก็กลับไป
ยังสถานที่อันสยดยสอง
พังพินาศ มีแต่ซากศพ ซากปรักหักพัง
ผมรู้สึกราวกับว่าทุกอย่างพังทลาย เมื่อผมพบว่าคุณตายแล้ว...
แต่ฉันไม่ได้ตาย
ด้วยความช่วยเหลือของผู้สูงส่งตัวจริง
ทริสตันช่วยเราเอาไว้
- เขาสมควรได้รับความภักดีของเรา - ทริสตันเป็นเหมือนพญาแร้ง
เป็นกบฏที่ต้องขโมยความฝันของเราไป
ทำลายทุกอย่างที่เราเคยต่อสู้ด้วยกันมา
ในนามของสงครามล้างเผาพันธุ์ที่ผิดศีลธรรม
อยากพูดอะไรก็พูดเถอะ
ยังไงคุณก็เลือกครอบครัวของคุณก่อนเสมอ
เหนือสิ่งอื่นใด
เพราะอย่างนั้น คุณถึงถูกสาปเหมือนกับพวกเขาไงล่ะ
นี่คือเอไลจาห์ ไมเคิลสัน ผู้ทรยศต่อความมุ่งมั่นของเรา
ฉันยอมตายดีกว่าที่จะยอมรับคุณเป็นผู้นำ
ถ้านี่เป็นคำขาดของเธอล่ะก็
ฉันก็ตกลง
ผมคิดว่าคุณสองคนคงจะทะเลาะกันจนตายทั้งคู่
แต่เพราะนี่เป็นเมืองของผม ผมว่าใช้กฎของผมดีกว่า
จับผมสิ ถ้าคุณทำได้
แต่ถ้าเที่ยงคืนแล้วยังทำไม่ได้ ผมก็จะเป็นผู้นำเอง
ถ้ามีใครกำลังเล่นเกมอยู่ล่ะก็ รู้ไว้ด้วยว่ามันจบลงแล้วตอนที่ฉัน...
ไม่มีสัญญาณ
คามิล
เซนต์เจมส์
เด็กมือใหม่ขโมยธรรมนูญของเราไป แต่คุณดูไม่กังวลอะไรเลยนะ
ผมกำลังให้ตัวช่วยค้นหามาร์เซลอยู่น่ะ
คงอีกไม่นานหรอก
แต่ผมยังนึกไม่ออกว่าการกระทำแบบนี้
จะทำให้คุณได้เปรียบยังไง
เกมยังไม่จบหรอก
เมื่อคนของสตริกซ์พบตัวมาร์เซล
พวกเขาจะนำธรรมนูญคืนมาและนำส่งให้ฉัน
น่าสนใจดีนี่
แน่นอน มาร์เซลเป็นที่ชื่นชอบในหมู่คนท้องที่
คุณเข้าใจไว้เลยว่าถ้าเขาไปขอหลบภัย
ในบ้านของชาวบ้านแถวๆ นี้ล่ะก็
ทั้งคุณและผมก็ไม่มีทางเข้าไปได้
ตอนสู้กันที่ยิม...
คุณมีโอกาสที่จะฆ่าฉัน แต่คุณลังเล
ทำไม
ผมไม่อยากกังวลมากเกินไปน่ะสิ
ถ้ามีโอกาสอย่างนั้นอีกล่ะก็
ผมเก็บงานให้เสร็จแน่
มีบางอย่างผิดปกติ
เฮ้ อยู่นี่นะ
คามิล
เธอไม่ได้ยินคุณหรอก
ว่าที่จริงแล้ว อีกไม่นานเธอก็จะตายแล้ว
ฉันหวังว่าคุณสองคนคงจะจากกันด้วยดีนะ
ออกมาสิ
เธอเป็นหนึ่งในกลุ่มแม่มด ที่ทำงานให้สตริกซ์น่ะสิ
เหล่าพี่น้องของฉันกับฉัน มาเพื่อสิ่งเดียวที่ฆ่านายได้
บางที ฉันจะหาพี่น้องของเธอให้พบ แล้วป้อนเครื่องในของเธอให้พวกเขากิน
ฉันมีความคิดที่ดีกว่านี้
คุณไปไหนมา
- ไม่ได้มีแต่เรา - เป็นไปได้ยังไง
เกิดอะไรขึ้นกับม่านมนตร์
มันใช้ได้ผลเวลาที่เราพยายามกันแวมไพร์ออกไป
แต่อันนี้มันรู้สึกต่างออกไป
ที่นี่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
เป็นที่อยู่ของแม่มดแห่งนิวออร์ลีนส์ ทั้งเก้ากลุ่ม พวกคุณต้องไปอยู่ในที่ของคุณ
เดาได้เลยว่าพวกเขามาที่นี่กันทำไม
เคมี่ พวกนี้ต้องฆ่าคุณแน่ หรือไม่เคลาซ์จะทำเพราะต้องเสียสิ่งนั้นไป
- คุณต้องไปซะ - ไม่ แล้วคุณล่ะ
ไปเถอะ หนีไป เดี๋ยวนี้
เธอเป็นใคร
สำคัญด้วยเหรอ
เธอก็รู้ว่าฉันมาทำไม
ส่งมันมา
ฉันจะไม่ขอเป็นครั้งที่สอง
เธอก็ทนเจ็บเก่งเหมือนกันนี่
ดูซิว่าจะอีกได้สักแค่ไหน
ไม่
การพยายามหลบหนีนี่ช่างน่ารักจริงนะ
มาร์เซล ทำไมนายไม่ออกมาล่ะ มอบธรรมนูญนั่นให้ฉัน
ไม่ ไม่ล่ะ อยู่ตรงนี้ผมก็สบายดีอยู่แล้วนี่
ผมมีเวลาประมาณสามนาที ก่อนที่จะได้เป็นผู้นำคนใหม่
กว่าจะถึงตอนนั้น ขอให้โชคดีในการตามหาผมนะ
มองมาข้างนอกสิ
มันไม่ยากเลยที่จะตามรอยศัตรู ในเมื่อมีพี่สาวเป็นแม่มด
งั้นในกรณีนี้ ขอให้โชคดีในการเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ
ถ้านายคิดว่าฉันจะเผาที่นี่ ให้ราบเป็นหน้ากลองไม่ได้ล่ะก็
นายเข้าใจผิดอย่างแรงเลยล่ะ
นั่นฟังดูไม่ค่อยศิวิไลซ์เลยใช่มั้ย
ออกมา เดี๋ยวนี้
เอไลจาห์ เชิญเข้ามาได้ค่ะ
เธอรู้แล้วใช่มั้ยว่าทำอะไรลงไป
การที่เธอพยายามปั่นหัวฉัน ทำให้อาวุธตกไปอยู่ในมือศัตรู...
- ก็บอกแล้วไงว่าฉันขอโทษ - คำขอโทษของเธอ
- ไม่ได้ทำให้สิ่งที่หายไปกลับคืนมาหรอก - งั้นก็หุบปาก
แล้วปล่อยให้วินเซนต์แกะรอยแม่มดพวกนั้นเถอะ
นายคิดว่านายจะไปไหน
ผมก็อยากตามหาพวกเธอให้เจอ พอๆ กับคุณนั่นแหละแต่ผมไม่มีสมาธิ
ถ้าต้องอยู่ท่ามกลางการทะเลาะไร้สาระนี่
ถ้างั้น เอาเป็นว่า เชิญไปตั้งสมาธิกับงานได้เลย
ส่วนเธอ ยังไงก็ตาม ต้องอยู่ในสายตาของฉันเท่านั้น
เที่ยงคืนแล้ว เอไลจาห์ หมดเวลาแล้ว
ตามกฎของเรา การแข่งขันจบลงแล้ว
นั่นทำให้ผมเป็นผู้ชนะ
ไร้สาระ
นี่ไม่ใช่การแข่งขัน แต่เป็นการหลบหนี
ไม่นี่ ผมมีเวลานิดหน่อย เลยได้อ่านธรรมนูญของคุณ
ลูดุม รีกาเล ไม่ได้หมายถึงการต่อสู้ด้วยกำลังอย่างเดียว
"คนที่ปรารถนาจะเป็นผู้นำสามารถหลบหน้าได้ โดยใช้เล่ห์เหลี่ยม"
ทำไมงั้นเหรอ
เพราะคุณต้องการผู้นำ ที่ใช้สมองมากกว่ากำลังไงล่ะ
เหตุผลที่ผมชนะพวกคุณทั้งหมดได้
ก็เพราะผมรู้จักทุกซอกทุกมุมในเขตควอเตอร์
ไม่ว่าจะเป็นอุโมงค์ใต้ดิน ทางลับระหว่างอาคารต่างๆ
และเพราะผมมีเสน่ห์ล้นเหลือ ผมจึงได้รับเชิญเข้าไปในทุกที่
เฮ้ ถ้าคุณฆ่าผม คุณก็จะละเมิดธรรมนูญบ้าๆ ของคุณเองนะ
จะไม่มีใครทำตามคำสั่งคุณ ถ้าคุณไม่ทำตามกฎที่คุณตั้งขึ้นเอง
เขาพูดถูก เอไลจาห์ ปล่อยเขาไปเถอะ
ผมไม่ใช่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในที่นี้
แต่ผมเป็นผู้ชนะในเกมนี้
ผมเฝ้าดูพวกไมเคิลสันมาตลอดชีวิตของผม
ศึกษาพวกเขาตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก
ผมถึงได้ขับพวกเขาออกจากนิวออร์ลีนส์ได้ ตั้งแต่แรกไงล่ะ
สร้างเมืองนี้ขึ้นใหม่ตามที่ผมคิด และอยู่ใต้การปกครองของผม
เสนอให้มิตรทุกคนเป็นพันธมิตร และกำจัดคนอื่นออกไป
เมืองนี้เป็นของผมเพราะผมเอามันอยู่
นั่นเป็นสิ่งที่ผู้นำเขาทำกัน
ถ้าคำทำนายที่พวกคุณกลัวจะเกิดขึ้นล่ะก็
มันก็ต้องเกิดขึ้นที่นี่แหละ
ในเมืองของผม
และถ้าเราจะหยุดยั้งมัน ไม่ให้ทำให้เราต้องตายกันหมด
ใครจะเป็นผู้นำที่ดีกว่าผมไปได้ล่ะ
- ไร้สาระสิ้นดี - มาร์เซลชนะแล้ว
เข้ากับเขา แล้วร่วมกันต่อสู้เพื่อความอยู่รอด
ดีกว่าอยู่กับคุณ แล้วกลายเป็นสิ่งที่ไร้ความสำคัญ
แด่ผู้นำคนใหม่ของสตริกซ์
มาร์เซล เกอราด
เธอคิดอะไรอยู่
นี่ไม่ใช่อันตรายใหญ่หลวง ที่เธอแส่หาเรื่องหรอกเหรอ
- เธอเกือบถูกฆ่าแล้วนะ - ก็คงจะโดนไปแล้วล่ะ
ขอบคุณพระเจ้าที่ฉันมีวัตถุอาถรรพ์พวกนั้น
ความอ่อนแอ ที่คุณกำลังรู้สึกอยู่ในตอนนี้ เคลาซ์
เป็นสิ่งที่ฉันกำลังรับมืออยู่ตลอดเวลา
ทำไมถึงคิดว่าฉันอ่อนแอ เกินกว่าจะปกป้องตัวเองนักล่ะ
- ถ้าคุณให้สิ่งที่ฉันขอไปล่ะก็... - อย่ามาโทษฉัน
ฉันเอาตัวเองเข้ามาเสี่ยง ใช่
มันระเบิดต่อหน้าฉันงั้นเหรอ ใช่
แล้วฉันก็ขอโทษ จริงๆ
แต่ถ้าคุณแค่ฟังฉันสักหน่อย เราก็คงไม่ต้องมาทะเลาะกันแบบนี้
มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณมาตลอด เคลาซ์
ตลอดพันปีมานี้ คุณควบคุม คุณปั่นหัว
คุณทำทุกสิ่งทุกอย่างที่ต้องการตามใจตัวเอง
แต่ฉันจะไม่เป็นส่วนหนึ่งของมันอีกต่อไป
เธอไม่สนว่ามันจะเสี่ยงมากแค่ไหน
จะรับโทรศัพท์มั้ยล่ะ
อะไร
เคมี่ เธอต้องฟังฉันนะ
หนึ่งในแม่มดของสตริกซ์รู้แล้วว่าเธออยู่ไหน
หล่อนรู้ว่าเธอมีไม้โอ๊กขาวนั่น
เธอช้าไปหน่อยแล้ว สาวน้อย
หล่อนเอามันไปแล้ว ซึ่งแปลว่าป่านนี้พวกสตริกซ์ได้มันไปแล้ว
ไม่ เธอไม่เข้าใจ
ตอนที่หล่อนเข้ามาในหัวฉัน ฉันก็เข้าไปในหัวหล่อน
หล่อนไม่ได้ทำงานให้พวกสตริกซ์
ไง ฉันว่าคงไปได้สวยใช่มั้ย
แหม...
ช่างเป็นของเล่นที่น่ารักจริงๆ
ฉันดีใจมากที่ฉันไว้ใจเธอได้
เธอจะได้รับยิ่งกว่ารางวัลซะอีก
แล้วตอนนี้คุณก็จะช่วยฉัน
ให้ฉันเป็นอิสระ จากการเป็นทาสตลอดกาลของสตริกซ์
ได้สิ ฉันจะจบมันเดี๋ยวนี้แหละ
คุณต้องเอากำปั้นมาทะลวงอกผมเนี่ยนะ
ก็ให้สมบทบาท
มาร์เซล ฉันกำลังแสดงละครอยู่
ก็เล่นไปตามบทนั่นแหละ
นอกจากนั้น ระหว่างการประลองไร้สาระนั่น กับการแสดงระดับตุ๊กตาทองของนาย
ขอบคุณมาก
พวกเขาถูกดึงความสนใจ จากเรื่องไม้โอ๊กขาวได้อย่างงดงาม
ดังนั้น ดื่มให้ผู้นำคนใหม่
ได้เลย
ซึ่งที่จริงแล้วมันทำให้ผมมาถึงประเด็นต่อไป
ถึงผมจะควบคุมเพื่อนของคุณได้ แล้วศัตรูของคุณล่ะ
ถ้าสงครามระหว่างสายปะทุขึ้นอีก ควอเตอร์ก็จะกลายเป็นเขตสงคราม
ตอนนี้เราก็มีกองทัพแล้วนี่
เราน่าจะทำให้คำทำนายบ้าบอนี่ไม่เกิดขึ้นได้
ถูกต้อง
เราสู้เพื่อคุณจะได้มีชีวิตอยู่ เพราะถ้าเคลาซ์ตายผมก็ตาย
และถ้าคุณตาย สตริกซ์ทั้งหมดก็ตายเช่นกัน
ที่จริงแล้ว เก็บมุกนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ
ขอบใจนะเดวิน่า
สำหรับความมีน้ำใจของเธอ
เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
เธอเพ่งจิตถึงฉัน
- เธออยู่กับพวกบรรพบุรุษกับ... รึเปล่า - ใช่ อยู่กับโคล
อะไรๆ มันไม่ค่อยดีนักสำหรับเขา
เธอช่วยเขาได้มั้ย
เธอต้องเป็นคนช่วยเขา เธอเป็นคนเดียวที่ทำได้
เวทมนตร์ของกลุ่มเราเป็นศาสตร์มืด มันจะมีผลรุนแรงตามมา
ถ้าอยู่รวมกันเป็นกลุ่มพี่น้องหญิง เราจะทรงพลังมาก
เธอใช้พลังนั้นช่วยโคลเพื่อนของเธอได้
ถ้าไม่อย่างนั้น เธอจะเสียเขาให้กับ โชคชะตาที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตาย
ฉันฆ่าคนไปมากมาย แต่ก็ยังห่างไกลจากสิ่งที่เธอทำไปเยอะ
คุณอยากให้ฉันพูดว่าไงล่ะ เคลาซ์
ขอบคุณที่ไม่ฆ่าฉันทิ้งงั้นเหรอ
เธอกำลังอยู่ในช่วงของการเปลี่ยน เธออาจจะไม่เข้าใจ
สิ่งที่ชัดเจนมากคือ เธอบกพร่องด้านการตัดสินใจ
ฉันอาจจะยังไม่รู้ว่าฉันเป็นใครหรือเป็นอะไร
แต่ฉันรู้แน่ว่าฉันจะไม่มีวัน กลัวใครหน้าไหนอีก ตลอดไป
เธอน่าจะไว้ใจฉัน
เคลาซ์
ที่หนักก็คือหัวที่สวมหัวโขนอยู่
คุณไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงใช่มั้ยล่ะ
การจัดการสิ่งต่างๆ ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับผม
ผมบริหารจัดการที่นี่มาได้นานพักหนึ่งแล้ว
จะให้หรือจะรับ หรือจะต้องทำทั้งสองอย่าง
สิ่งแรกที่ผมอยากทำก็คือ... อยากรู้ว่าใครอยู่ฝ่ายเดียวกับผมบ้าง
เท่าที่เห็น ปัญหานี้แก้ง่ายๆ
สตริกซ์ประกอบด้วยสายแวมไพร์สายเดียว
แต่ตอนนี้เราต้องถูกนำ ด้วยแวมไพร์จากอีกสายหนึ่ง
ถ้าไม่นับถึงเรื่องความแตกต่าง
ชีวิตของเราทุกคนขึ้นอยู่กับต้นสายของเรา
แล้วคำทำนายนี้ ควรที่จะทำให้เราต้องล่มสลายงั้นเหรอ
ในฐานะผู้นำ คุณจะจัดการกับภัยคุกคามนั้นยังไง
คุณจะไม่เข้าร่วมสงคราม โดยปราศจากคำแนะนำที่ชาญฉลาด
ชัยชนะขึ้นอยู่กับ การมีผู้ให้คำแนะนำหลายๆ คน
และเมื่อมองเข้าไปในตาของคุณ
ดูเหมือนคุณจะมีคำแนะนำอยากบอกอยู่นะ
ดังนั้น
พูดออกมาเถอะ
เมื่อไม่นานมานี้ เราได้สร้างแผนขึ้นมาจากความบังเอิญ
มีเหตุผลอย่างหนึ่ง ที่ฉันดึงตัวเดวิน่า แคลร์ มาใช้
คุณจะเห็นว่าด้วยแม่มดที่มีคุณภาพ เวทมนตร์ที่ถูกต้อง
สื่อนำการเชื่อมโยงที่แม่นยำ
มีวิธีในการกำจัดการเชื่อมโยงของเรา กับต้นสายอยู่นะ
ทำให้เราเป็นอิสระจากพวกไมเคิลสันตลอดไป
หลังจากนั้น เราก็จะได้รับอิสรภาพที่แท้จริง
เดวิน่าเป็นเด็กที่หัวรั้น แต่เธอจะรับฟังคุณ
แล้วคุณจะว่าไงล่ะ คุณจะนำสตริกซ์ไปสู่อิสรภาพมั้ย
เฟรย่าคงยังหาเบาะแสยายแม่มดนั่นไม่ได้สินะ
ไม่ใช่ในเจ็ดนาที หลังจากที่ นายเพิ่งไปถามหรอก นิเคลาซ์ ไม่ใช่
การที่ออโรร่ามาพัวพัน ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ถ้าอาย่ากับกลุ่มสตริกซ์ได้ไม้โอ๊กนั่นไป อย่างน้อยเราก็แน่ใจได้ว่า
นายไม่ใช่เป้าหมายแน่ แต่ถ้าอาวุธนั่นตกอยู่ในมือของออโรร่า
ฉันก็สงสัยเหมือนกันว่าใครในหมู่พวกเรา ที่เธอจะฆ่าก่อน
นายทำให้หัวใจเธอสลาย ฉันทำร้ายจิตใจของเธอ
ฉันว่าเราสองคนคงต้องแบ่งบาป ที่เอาทริสตันไปทิ้งทะเลด้วยกันแล้วล่ะ
ปกติแล้วเราเป็นคนทำให้คนใกล้ชิด ตกอยู่ในอันตราย
แต่พอบทบาทกลับตาลปัตร มันก็รู้สึกแปลกๆ อยู่นะ
ฉันเกลียดการย้อนแย้งมาตลอด
ผมทำอันสุดท้ายเสร็จแล้ว
เยี่ยมมาก
ถ้าคุณไม่ว่า ผมอยากถามหน่อยว่า
สัตว์ชนิดไหนกัน ที่คุณจะล่าด้วยกระสุนที่ทำจากไม้
ไม่ใช่สัตว์หรอก ที่รัก
อสูรกายต่างหาก
ทั้งครอบครัวเลยล่ะ