NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Tam jest rower.
W dobrym stanie.
- Wrócisz na nim do domu. - Nie.
- Czemu? - Nie umiem jeździć.
Jak to nie umiesz?
Nie nauczyłem się.
- Nikt mnie nie nauczył. - Ja cię nauczę.
- Naprawdę? - Jasne.
Wsiadaj.
Nogi na pedały.
Pełne zaufanie.
Wstawaj.
- Wstać? - Zawsze trzeba wstawać.
Zawsze.
Pierwsza zasada.
Zawsze wstawaj.
Nogi na pedały.
Ale tym razem...
Znowu.
Miałeś zacząć...
Nie szkodzi. Następnym razem. Wstawaj.
- Wstaję. - Tak. Pamiętaj o tym.
Wstawaj.
Właśnie tak.
Wsiadasz.
Zapowiada się długi dzień.
Kiedy byłem mały, nie miałem taty. Nie miał mnie kto nauczyć.
A mama nie chciała. Bała się, że się będę wywracał.
Coś w tym jest.
Taka jest różnica między mamą a tatą.
Mama nie chce, żebyś spadł z roweru.
A tata chce, żebyś spadł od razu
i poczuł, jak to jest.
Wtedy już z roweru nie spadniesz.
Przepraszam, że cię nie nauczyłem.
Nie szkodzi. To by nic nie zmieniło.
Teraz nie potrafię, więc wtedy też nie.
Jestem do bani.
To kompletna bzdura. Nauczysz się w mgnieniu oka.
A dożyjesz, żeby to zobaczyć?
Jak się pospieszysz.
Zawsze możesz pojechać rowerem na mój pogrzeb.
- Teraz sam możesz tweetować. - To dla mnie?
Tak. Prezent.
Vicky już wszystko ustawiła.
Patrzcie.
Co to?
Mogę mu zadawać pytania?
Tak.
Kto by wygrał: pawian czy szympans?
- Znalazłem przepis na... - Co?
pawia w szampanie.
Mam własny telefon.
Wiem.
To wspaniale.
I kolejna niespodzianka.
Masz randkę.
- Z tego portalu? - Tak.
Ale nie mogę iść, bo...
Ładna jest?
- Wygląda ślicznie. - Naprawdę?
Musisz iść, synu.
A jak pomyśli, że jestem okropny albo żałosny?
Wybrała cię, Derek!
Zarezerwować restaurację?
Tak?
Świetnie.
- Idę na randkę. - Zgadza się.
Odpręż się i bądź sobą.
Pomagają mi ustalić, co mam mówić.
Nigdy nie byłem na randce.
- Co mam mówić? - Spytaj, co lubi.
Po prostu...
„Co lubisz?"
Ja wiem, co by polubiła.
Zapytaj, czym się zajmuje i skąd pochodzi.
Co robisz, skąd jesteś...
O czym lubi rozmawiać.
Czy ma ochotkę.
Zamknij się.
To bez sensu.
Odłóż długopis.
To łatwizna. Po pierwsze.
Nie kłap japą jak ryba.
Skończ z tym.
Po drugie, nie czesz się jak stary mnich.
I nie rób w ten sposób.
Jak jakimiś pęsetami.
Jak krab czy inny homar.
Kto by wygrał: krab czy homar?
Z „kto by wygrał" też musisz skończyć.
Chcę odpowiedzi, nie pytań.
Kto by wygrał: pytanie czy odpowiedź?
No żeż kurwa.
Tata chory, a ty sobie na randkę idziesz?
Mam nie iść?
Oczywiście, że masz iść.
Zrobisz coś dla mnie, Geoff?
Zamknij mordę.
Sorki.
Uważaj.
Pięćdziesięciolatek idzie na randkę.
Wezwijcie paparazzi.
Drukujcie nagłówki.
Czemu wszystko kręci się wokół niego?
Derek, musisz się już zbierać.
- Spóźnisz się na randkę. - Świetnie mu idzie.
Poważnie. To jest wręcz rewelacja.
Chodź.
Bardzo się cieszy.
Ciekawe, o czym będą rozmawiać.
Ładnie wyglądała.
- Jest! - Patrzcie tylko.
Wyglądasz szałowo.
Prawdziwe buty i spodnie.
Elegancik.
Masz, napij się.
Dziękuję. Już się nie mogę doczekać.
Szczęściara z niej.
- Kurwa mać! - Czemu to zrobiłeś?
- Buc! - Pokaż.
Widzisz, że się wystroił.
Łobuz z ciebie.
- Gnojek. - I co mi zrobisz?
Spierdalaj!
Co robisz?
Puść go. Będziesz miał kłopoty!
- Kev jest cały? - Tak.
Przepraszam.
Nic mu nie jest.
Wszystko gra?
Jesteś cały, Kev?
Skaleczyłeś się.
- Gdzie mój browar? - Nieważne.
Nic ci nie jest, Derek?
- A Geoff jest cały? - O niego się nie martw.
Wszystko w porządku?
- Dzięki, Kevin. - Gnojek.
- Wciąż mam iść na randkę? - Oczywiście.
- Tu. - Dzięki.
- Na razie, Kev. - Powodzenia, stary.
Dzięki.
Baw się dobrze.
- Chodź. - Wypadniesz wspaniale.
WYJŚCIE EWAKUACYJNE
Nie musisz biec.
Przepraszam.
To ja przepraszam. Zachowałem się jak idiota.
- Nie szkodzi. - Przepraszam.
- Dziękuję. - Baw się dobrze.
Miłej zabawy.
No cóż...
Kolejny raz wylatuję z roboty.
Nie zwalniam cię.
Ale dam ci radę.
Czy mógłbyś co jakiś czas nie być takim dupkiem?
To dobrze.
- Dzięki. - Na razie.
- To tutaj? - Tak.
Wygląda ładnie.
RESTAURACJA FRANCUSKA
- Dobry wieczór panu. - Panu.
Ma pan rezerwację?
Mam randkę.
Nazywa się pan...
- Derek. - A nazwisko?
Derek Noakes.
Pana gość już czeka przy stoliku.
- Co to? - Miętówki.
Za darmo?
- Tak. - Mogę jedną?
Zwykle bierze się je po posiłku.
A mogę teraz?
- Tak. - Dziękuję.
Mają darmowe miętówki.
Jestem Derek.
- Tracy. - Witaj.
Kelner.
Coś do picia na początek?
- Colę light. - Ja też.
Dwie cole light.
I dwie słomki.
Oczywiście. Tu jest menu.
- Co robisz? - Masz listę?
- Nie. - Zapomniałem zabrać.
Zostawiłeś ją tam samą?
Potrzebuję listy.
Nie potrzebujesz.
Po prostu porozmawiajcie o sobie.
Zapomniałem listy z pytaniami do ciebie.
- Pożyczyć ci moją? - Poproszę.
Co lubisz?
Nie wiem. Mam tylko pytania, nie odpowiedzi.
W takim razie mi je zadaj.
Co lubisz?
Susan Boyle, koty, Hannah,
starszych ludzi, Robbiego Williamsa,
Masz talent, Mirandę,
małpy, prosiaczki,
Mrs. Brown Boys.
Świetne. Lubię bekać.
Ja też.
Jak wielbłąd.
- Potrafisz bekać? - Słucham?
- Umiesz bekać? - Nie.
Dziękuję.
My lubimy.
Wybrali państwo potrawy?
Nie.
Co to...
Cuisses de grenouille?
To przystawka. Żabie udka.
Co?
- Żabie udka. Udka żaby. - Takiej prawdziwej?
Tak.
Jest ich siedem lub osiem.
A co z tymi żabami?
Są teraz kalekami?
Nie. Żaby nie żyją.
To rzecz oczywista. Jemy tylko udka.
To taki przysmak. Smakuje jak kurczak.
A kurczaka macie?
Poulet.
To kurczak.
Czemu jecie żaby, skoro kurczak się nie skończył?
To dwie różne potrawy.
A to co?
Escargot to ślimaki.
- Co? - Ślimaki.
- Ślimaki? - Z czosnkiem i masłem ziołowym.
Ślimaki.
Takie prawdziwe?
Oczywiście gotowane.
No tak. A te bez skorupki też jecie?
Nie.
A te zwykłe i żaby już tak?
Lepiej będzie, jeśli zamówią państwo kurczaka.
To dla mnie kurczak.
Dla mnie też.
Ktoś chce herbaty?
Nie, dzięki.
Sheila?
Napijesz się herbaty?
- Poproszę. - Tak?
Jaką?
Mleko i jedna łyżeczka cukru.
Mleko i jedna łyżeczka.
A ty, Vicky?
Dobrze. Taką samą jak Sheila.
A więc dwa razy.
Pomóc ci?
Bardzo chętnie.
Nie łam się.
Też kiedyś byłam gnojówą.
No już. Nie pozwólmy Sheili czekać.
Zaparz mocną. Lubi taką.
Dobrze.
- Dwa razy coq au vin. - Co?
Coq au vin.
To w większości kurczak?
Tak.
Smacznego.
- To odłożę na bok. - Na wszelki wypadek?
To pewnie dobry pomysł.
Smaczne było.
Bardzo.
- Jadłaś trójkartofla? - Co to?
Ziemniaki tłuczone, pieczone i frytki.
Trzy rodzaje kartofla.
- Skończyli państwo? - Dziękujemy.
- Bardzo proszę. - Było pyszne.
- Ulubione zwierzę? - Koń.
Lubię konie. A te małe też lubisz?
Masz na myśli psy?
Nie.
Te takie miniaturki.
Zabawna jesteś. Wyglądasz jak na zdjęciu.
Ty też.
- Jeździłeś kiedyś na koniu? - Nie.
Ale karmiłem.
Trzeba tak podawać.
Żeby jadł w ten sposób.
Wtedy nie ugryzie palców.
Czuć język?
Tylko usta.
Konie mają języki? Liżą?
Chyba. Psy liżą.
Dlatego nie wolno całować psa w pysk.
A język kota dobrze robi,
bo jest szorstki.
Wiesz, czemu pies ma mokry nos, a kot suchy?
- Witam. - Deser?
- Jadł ktoś dzisiaj żaby? - Nikt ich nie zamówił.
Polizałem kiedyś ropuchę.
Okropność.
Radzi sobie bardzo dobrze.
Wygląda na to, że dobrze się bawi.
Na pewno wszystko mi opowie.
Dobra. Do zobaczenia.
Ja też.
Dobre.
- Lubię to chrupiące. - Crème brûlée. Dziękuję.
Było bardzo smaczne. Widziałaś...
Chrapiącą koszatkę na YouTube?
Coś fantastycznego.
Tak dobre jak Małpka jeżdżąca na świni,
Chomik gra na pianinie i je popcorn czy nawet Pingwin na zakupach.
Magiczna serwetka.
Dobrze.
Spodoba ci się. Wyszukaj sobie.
Nie, to serwetki.
Wyglądają jak miętówki.
Zabawna ta francuska kuchnia.
- To moja koleżanka Hannah. - To mój tata.
No to cześć.
Dobrze się bawiłeś?
Zjadłem deser.
- Znasz crème brûlée? - Coś słyszałam.
- Jest z Francji. - Dobry?
Coś jak budyń.
Ale na wierzchu ma skorupkę, przypomina toffi.
Cześć, tato.
Właśnie wróciłem z randki.
Bardzo krótkiej.
Powiedziałem, że nie mogę długo zostać, bo muszę do ciebie wracać.
Pożegnałem się i przyjechałem.
Dziewczyna zawsze powinna być na pierwszym miejscu.
- Chcesz whisky? - Nie.
A ja mogę się napić?
Lubię czuć, że żyję.
To jedna z moich ulubionych rzeczy.
Zawsze nie chcę, żeby dzień się kończył.
Nie mogę się doczekać kolejnego.
Lubię nawet spanie, bo lubię śnić.
Moje sny są tak fajne jak moje życie.
W sumie to takie same.
Śnię o tym, co się wydarzyło w ciągu dnia.
Chociaż czasem latam i rozmawiam ze zwierzętami.
Z tymi, którym pomogłem.
W prawdziwym życiu nie mogą mi podziękować,
ale we śnie już tak.
Zakładam, że by podziękowały, gdyby potrafiły mówić.
Czasem wiem, że śnię.
Wiecie, o co mi chodzi?
Śnię sobie i mówię:
„Muszę się już obudzić. Pa".
Wtedy mama mówi:
„Do zobaczenia w jutrzejszym śnie. Miłego dnia".
I mam miły dzień.
Derek?
Nie żyje.
Kochanie.
W porządku.
Jestem szczęśliwy.
Bo on był.
Bo go poznałem.
Miałem tatę, a on miał syna.
Kochał mnie. Tak powiedział.
Uśmiechał się,
zasnął i umarł.
Uśmiechnięty.
Dlatego też się uśmiecham.
Idealne zakończenie.
Jest teraz w niebie?
Jak myślisz?
Nie wiem, czy niebo istnieje.
Mam wątpliwości.
Ale gdyby do nieba szli dobrzy ludzie, to on by w nim był.
Na pewno.
Dobrze.
Muszę załatwić formalności. Niedługo wrócę.
Czy mój tata jest w niebie?
Przykro mi. Nie wiem, gdzie to jest.
Ja żegnam ludzi.
Ktoś ich wita,
na przykład położna,
a ja ich żegnam.
Dbam o to,
żeby odeszli w spokoju,
załatwiwszy wszystkie sprawy.
Byłam przy śmierci wielu osób.
To dla mnie zaszczyt.
Nie boję się śmierci.
Kiedy go nie było,
mówiłem sobie, że mnie nie kocha.
Ale wyobrażałem sobie, że jest szczęśliwy.
Kiedy go poznałem, ucieszyłem się,
ale potem posmutniałem,
bo okazało się, że bardzo za mną tęsknił.
Nie chciałem, żeby cierpiał.
Później wszystko się między nami ułożyło.
Życie jest niesamowite. Możesz po prostu zacząć od nowa.
Przeszłość możesz wymazać
i zacząć od nowa.
Mało brakowało,
a bym tego nie zrobił.
Jednak przez te kilka miesięcy, kiedy go znałem,
wszystko puściliśmy w niepamięć.
Liczy się to, co robisz teraz.
Jeśli się z kimś pokłóciłeś, przeproś.
Jeśli dawno z kimś nie rozmawiałeś, zadzwoń.
Nie rozmawiasz z mamą? Zadzwoń.
Zrób to szybko.
Bo kiedyś będzie za późno.
PRYWATNY AMBULANS
Kev!
Dajesz, stary!