Απόδοση Διαλόγων Εξ Ακοής: * grgrs *
Πιστεύω πως έχουμε επιλογή στο πώς να διηγηθούμε μια θλιβερή ιστορία.
Από τη μια πλευρά, μπορείς να την ωραιοποιήσεις...
όπως το κάνουν στις ταινίες και στα ρομαντικά μυθιστορήματα.
Όπου όμορφοι άνθρωποι παίρνουν όμορφα μαθήματα.
Και τίποτα δεν είναι τόσο χάλια που να μη φτιάχνει με μια συγγνώμη
κι ένα τραγούδι του Πίτερ Γκάμπριελ.
Αυτή η εκδοχή μ' αρέσει, όπως και σε κάθε κορίτσι. Πιστέψτε με.
Αλλά δεν είναι η αλήθεια.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Λυπάμαι.
ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΑΣΤΕΡΙ
Λίγο αργότερα αφότου έγινα 17 χρονών,
η μητέρα μου απεφάνθη πως είχα κατάθλιψη.
Τρώει ελάχιστα, δεν βγαίνει έξω πολύ.
- Δεν έχω κατάθλιψη, μαμά. - Διαβάζει το ίδιο βιβλίο συνέχεια.
- Έχει κατάθλιψη. - Δεν έχω κατάθλιψη!
Τα περιοδικά και οι ιστοσελίδες λένε πως η κατάθλιψη είναι παρενέργεια του καρκίνου.
Η κατάθλιψη δεν είναι παρενέργεια του καρκίνου.
Είναι παρενέργεια του ότι πεθαίνεις.
Το οποίο ήταν κι αυτό που μου συνέβαινε.
ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟ ΒΑΣΑΝΟ
Απαιτείται να νιώσετε τον πόνο.
Ίσως αλλάξω την αγωγή σε Ζόλοφτ ή Λέξαπρο.
- Δύο φορές τη μέρα, αντί μία. - Γιατί σταματάτε εκεί;
Σοβαρά, δώστε κι άλλα. Είμαι ο Κιθ Ρίτσαρντς των παιδιών με καρκίνο.
Πηγαίνεις στην ομάδα υποστήριξης που σου πρότεινα;
Ναι, δεν είναι για μένα.
Είναι ένας καλός τρόπος να επικοινωνήσεις με ατόμα που είναι...
- Που είναι τι; - "Συνταξιδιώτες."
"Συνταξιδιώτες"; Αλήθεια;
Δώσ' του μια ευκαιρία.
Ποιος ξέρει, ίσως το βρεις διαφωτιστικό.
Λοιπόν...
Έτοιμοι;
Μαζευτήκαμε εδώ σήμερα...
κυριολεκτικά...
στην καρδιά του Ιησού.
Είμαστε εδώ με τον Ιησού Χριστό.
Ποιος θα μοιραστεί την ιστορία του με την ομάδα;
Είμαι η Έιντζελ. Έχω οξεία λευχαιμία του μυελού.
Σιντ. Οξεία λευχαιμία των λεμφαδένων.
Γεια, είμαι ο PJ. Έχω νευροβλάστωμα.
Είμαι ο Πάτρικ. Καρκίνος των όρχεων.
Θα μοιραστώ μερικές λεπτομέρειες για τον καρκίνο του Πάτρικ.
Βασικά, τον βρήκαν στους όρχεις του.
Τους έκοψαν σχεδόν ολόκληρους,
και σχεδόν πέθανε, αλλά δεν πέθανε.
Και τώρα να τος...
Χωρισμένος, χωρίς φίλους,
και μένει στον καναπέ των γονιών του,
χρησιμοποιώντας το ιστορικό του με τον καρκίνο στην Καρδιά του Ιησού.
Κυριολεκτικά, για να μας δείχνει ότι μια μέρα...
αν είμαστε τυχεροί,
μπορούμε να γίνουμε ακριβώς σαν αυτόν.
Ποιος έχει σειρά;
Χέιζελ;
Είμαι η Χέιζελ.
Αρχικά, είχα καρκίνο του θυρεοειδή, αλλά έγινε μετάσταση και είναι
- πλέον στους πνεύμονές μου. - Και πώς τα πας;
Εννοείς εκτός απ' την ανίατη νόσο;
Καλά, πιστεύω.
Είμαστε εδώ για σένα, Χέιζελ.
Τι λέτε γι' άλλο ένα τραγούδι;
Ο Χριστός είναι φίλος μας και θα 'ναι εδώ μέχρι το τέλος.
Γεια σου, γλυκιά μου.
Λοιπόν, ήταν ωραία;
"Ναι, μαμά, ήταν υπέροχα!"
Κι αυτή ήταν η ζωή μου.
Τηλεοπτικές εκπομπές.
Επισκέψεις σε γιατρούς.
Έξι συνταγογραφημένα φάρμακα, τρεις φορές τη μέρα.
Αλλά το χειρότερο όλων... Η ομάδα υποστήριξης.
- Δεν μπορείτε να μ' αναγκάσετε. - Φυσικά μπορούμε. Είμαστε γονείς σου.
Έλα, τα 'χουμε ξαναπεί. Βγες, κάνε φίλους. Είσαι έφηβη.
Αν θέλετε να είμαι έφηβη, μην με στέλνετε στην ομάδα υποστήριξης.
Δώστε μου ψεύτικη ταυτότητα, ώστε να πηγαίνω σε μπαρ,
- ...να πίνω, να καπνίζω χόρτο. - Δεν καπνίζεις χόρτο.
Ναι, αλλά αυτό θα το μάθω αν έχω ψεύτικη ταυτότητα.
Γιατί δεν πηγαίνεις στο αμάξι, σε παρακαλώ;
Κι έτσι πήγα.
Όχι επειδή το ήθελα ή επειδή σκέφτηκα πως θα βοηθούσε,
αλλά για τον ίδιο λόγο που έκανα ό,τι μου ζητούσαν.
Για να τους κάνω ευτυχισμένους.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορώ να έρχομαι μόνη.
Λες και δεν έχεις δουλειές και κάθεσαι εδώ να με περιμένεις.
Όχι φυσικά. Έχω πράγματα να κάνω.
Ναι.
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ.
Να περάσεις καλά.
Το χειρότερο πράγμα απ' το να έχεις καρκίνο,
είναι να έχεις παιδί που πάσχει από καρκίνο.
Κάνε φίλους!
Συγγνώμη, θα πάω από τις σκάλες.
- Δεν πειράζει. - Ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Εγώ φταίω.
Με συγχωρείς.
Ωχ, όχι.
Ποιος θέλει να ξεκινήσει;
Θέλει κάποιος να ξεκινήσει; Ποιος θέλει;
Ξεκίνα.
Είμαι η Μπεθ. Έχω ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα.
Πέρασα μια καλή εβδομάδα.
Κοιμήθηκα περισσότερο.
Δεν ήμουν τόσο νωθρή όσο συνήθιζα να είμαι.
- Ήταν πολύ δύσκολα. - Στηρίξου πάνω μας, Μπεθ.
Ο Άιζακ περνά δύσκολες στιγμές. Θέλεις να τις μοιραστείς με την ομάδα;
- Ή ο φίλος σου από 'δώ; - Όχι, θα τις μοιραστώ.
Γεια σας, παιδιά.
Είμαι ο Άιζακ. Έχω ρετινοβλάστωμα.
Χειρούργησα το μάτι μου όταν ήμουν μικρός. Αυτό είναι γυάλινο.
Θα κάνω επέμβαση για να αφαιρέσω και το άλλο μάτι.
Μετά από αυτή, θα είμαι τελείως τυφλός.
Αλλά είμαι τυχερός που έχω αυτή την όμορφη κοπέλα, την Μόνικα.
Και σπουδαίους φίλους, όπως τον Ογκάστους Γουότερς...
...που με βοηθάει. Αυτά λοιπόν.
- Ευχαριστώ. - Είμαστε εδώ για σένα, Άιζακ.
Σας ευχαριστώ.
- Η σειρά σου, Γκας. - Ναι, φυσικά.
Είμαι ο Ογκάστους Γουότερς. Είμαι 18 ετών.
Μου διαγνώστηκε οστεογόνο σάρκωμα πριν από 1.5 χρόνο.
Σαν αποτέλεσμα, έχασα το πόδι μου.
Και τώρα είμαι σχεδόν ανθρωπομηχανή, το οποίο είναι τέλειο.
Αλλά βρίσκομαι εδώ επειδή μου το ζήτησε ο Άιζακ.
- Και πώς νιώθεις, Γκας; - Υπέροχα.
Είμαι καβάλα σ' ένα ρόλερ κόστερ που πάει ψηλά, φίλε μου.
Θα ήθελες να μοιραστείς τους φόβους σου με την ομάδα;
Φόβους;
Η λήθη.
- Η λήθη; - Ναι.
Σκοπεύω να ζήσω μια εντυπωσιακή ζωή.
Να με θυμούνται.
Άρα αν έχω φόβους, δεν θα μπορώ να το κάνω.
Θέλει κάποιος να σχολιάσει σ' αυτό;
Χέιζελ;
Απρόσμενο.
Θέλω να πω, ότι θα έρθει μια μέρα που θα πεθάνουμε όλοι.
Υπήρχε εποχή πριν τον άνθρωπο, και θα υπάρχει και μετά.
Μπορεί να είναι αύριο, μπορεί σ' εκατομμύρια χρόνια.
Κι όταν συμβεί, δεν θα μείνει κανείς στην ιστορία.
Ούτε η Κλεοπάτρα, ούτε ο Μοχάμεντ Άλι, ούτε ο Μότσαρτ,
ούτε κανείς από εμάς.
Η λήθη είναι αναπόφευκτη.
Αν σε τρομάζει, σου προτείνω να την αγνοήσεις.
Ο Θεός ξέρει για τι προοριζόμαστε.
Λοιπόν, αυτή είναι μια καλή συμβουλή.
Μ' αρέσει αυτό, γιατί είναι ωραίο ν' ακούς πώς
ο καθένας μοιράζεται αυτό που αισθάνεται.
Ευχαριστούμε.
- Για πάντα. - Για πάντα.
Κυριολεκτικά.
Νόμιζα ήταν εκκλησία,
αλλά κυριολεκτικά βρέθηκα στην καρδιά του Ιησού.
Ναι.
- Πώς σε λένε; - Χέιζελ.
Πλήρες όνομα.
Χέιζελ Γκρέις Λανκάστερ.
- Τι; - Δεν είπα τίποτα.
- Γιατί με κοιτάς έτσι; - Γιατί είσαι όμορφη.
- Θεέ μου. - Απολαμβάνω τη θέα όμορφων ανθρώπων.
Αποφάσισα να επιστρέψω, αφού αρνήθηκα τις μικρές απολαύσεις της ζωής,
ειδικά όταν κάποιος υπέδειξε ότι όλοι θα πεθάνουμε σύντομα.
- Υπέροχα, αλλά δεν είμαι όμορφη. - Γεια σου, Λίζα.
- Πες το πρώτη. - Όχι, εσύ πρώτος.
- Για πάντα. - Για πάντα.
- Τι τρέχει με το "για πάντα"; - Είναι το μότο τους.
Ότι θ' αγαπάει για πάντα ο ένας τον άλλο.
Το έχουν πει ήδη 14 εκατομμύρια φορές φέτος.
Πιθανώς να πονάει το στήθος της.
- Πάμε να δούμε καμιά ταινία. - Τι;
Δεν μπορώ αυτή την εβδομάδα, γιατί...
Εννοώ, τώρα.
- Μπορεί να είσαι δολοφόνος. - Υπάρχει πάντα αυτή η πιθανότητα.
- Χέιζελ Γκρέις, πάρε το ρίσκο. - Δεν...
- Σοβαρά; Είναι αηδιαστικό! - Τι;
Νομίζεις ότι είναι ωραίο; Καταστρέφεις τα πάντα.
- Τα πάντα; - Ναι, τα πάντα.
Και τα πήγαινες πολύ καλά.
Θεέ μου! Πάντα θα υπάρχει κάποιο χαμάρσα, ε;
Κι ενώ έχεις καρκίνο,
δίνεις τα χρήματά σου σε μια επιχείρηση για ν' αποκτήσεις περισσότερο καρκίνο;
Να σου πω ότι το να μην μπορείς ν' ανασάνεις είναι χάλια.
- Εντελώς χάλια! - "Χαμάρσα";
- Σημαίνει "θανάσιμο ελάττωμα". - Θανάσιμο...
Χέιζελ Γκρέις, δεν σου κάνουν κακό αν δεν τ' ανάψεις.
Ποτέ δεν έχω καπνίσει. Είναι μεταφορά.
Βάζεις αυτό το πράγμα που σκοτώνει ανάμεσα στα δόντια σου,
αλλά ποτέ δεν του δίνεις τη δύναμη να σε σκοτώσει.
Μεταφορά.
Γεια σου, γλυκιά μου. Ώρα για "Τοπ Μόντελ";
Όχι. Έχω κανονίσει με τον Ογκάστους Γουότερς.
Θεέ μου!
Απέτυχα στο δίπλωμα μερικές φορές.
Μην μου πεις.
Την τέταρτη φορά που έδωσα, πήγαινα τόσο άσχημα όπως τώρα.
Κι όταν τελείωσε, η δάσκαλος με κοίταξε και είπε:
"Η οδήγησή σου είναι κακή, δεν είναι τεχνικά ασφαλής."
- Πλεονεκτήματα του καρκίνου. - Εντελώς.
Λοιπόν, πες μου για σένα.
Ήμουν 13 όταν μου διεγνώστηκε.
Το χειρότερο πιθανό σενάριο.
Καρκίνος του θυρεοειδή, σε τέταρτο στάδιο.
Δεν μπορούσαν να κάνουν και πολλά.
Αλλά φυσικά, αυτό δεν τους σταμάτησε.
Εγχείρηση, ραδιοθεραπεία, χημειοθεραπεία...
Κι άλλη ραδιοθεραπεία.
Όλα πήγαν καλά για λίγο.
Αλλά μετά σταμάτησαν.
Και τότε, μια μέρα, οι πνεύμονές μου ξεκίνησαν να γεμίζουν νερό.
Νοσοκόμα! Χρειαζόμαστε νοσοκόμα αμέσως!
Δεν μπορούσα ν' αναπνεύσω. Κανείς δεν μπορούσε να το ελέγξει.
Μπορείς να τα καταφέρεις. Μην φοβάσαι.
Αυτό έπρεπε να ήταν το τέλος.
Θεέ μου.
Αλλά τότε κάτι περίεργο συνέβη.
Τ' αντιβιοτικά λειτούργησαν, ρούφηξαν το υγρό απ' τους πνεύμονες,
επανέκτησα τις δυνάμεις μου.
Μετά, βρήκα τον εαυτό μου να συμμετέχει σε πειραματική δοκιμή.
Αυτές στο Ινστιτούτο Καρκίνου που είναι γνωστές για τη μη αποδοτικότητά τους.
Ονομάζεται "Φαλάνξαφορ".
Δεν δούλεψε στο 70% των ασθενών, αλλά για κάποιο λόγο
δουλεύει σε μένα. Έτσι το αποκάλεσαν "Το Θαύμα".
Φυσικά οι πνεύμονές μου είναι ακόμα χάλια, αλλά θεωρητικά θα δουλεύουν καλά,
δεν ξέρω, για λίγο.
Επέστρεψες στο σχολείο;
Πέρασα τις εξετάσεις, έτσι κάνω μαθήματα στο κολλέγιο.
Κολλεγιόπαιδο! Ώστε αυτό εξηγεί την εκλεπτυσμένη σου αύρα.
Πρόσεχε!
Καλώς όρισες στο ταπεινό μου σπίτι.
Οι γονείς μου το αποκαλούν "εμψύχωση".
Αν θέλεις το ουράνιο τόξο, πρέπει ν' αντιμετωπίσεις τη βροχή.
- Μην ρωτήσεις. - Εντάξει.
- Γεια σας! - Γεια σου, Ογκάστους.
Καινούρια φίλη;
- Ναι, η Χέιζελ Γκρέις. - Γεια σας. Σκέτο Χέιζελ.
- Πώς πάει, "σκέτο Χέιζελ"; - Γεια σου, Χέιζελ. Τι κάνεις;
Πάμε πάνω. Αντίο!
- Χάρηκα. - Χαρήκαμε για τη γνωριμία.
Ορίστε. Ο κόσμος του Ογκάστους.
Το δωμάτιό μου!
- Εντυπωσιακή συλλογή. - Ναι, κάποτε έπαιζα.
- Μπορώ να καθίσω; - Ναι, σαν στο σπίτι σου.
Το σπίτι μου είναι και δικό σου.
Συγγνώμη. Οι σκάλες...
...και η ορθοστασία...
Καταλαβαίνω.
- Σοβαρά, είσαι καλά; - Ναι.
Ωραία. Ποια είναι η ιστορία σου;
Στην είπα ήδη.
- Διαγνώστηκα στα 13 μου... - Όχι αυτή την ιστορία.
Την αληθινή σου ιστορία. Τα ενδιαφέροντά, τα χόμπι σου, τους πόθους σου, τα φετίχ σου.
- Τα φετίχ; - Σκέψου κάτι. Το πρώτο πράγμα που σου 'ρχεται.
Κάτι που αγαπάς.
"Ένα αυτοκρατορικό βάσανο."
Ωραία. Τι είν' αυτό;
- Βιβλίο. Το αγαπημένο μου. - Με ζόμπι είναι;
- Ζόμπι; Όχι! - Τάγματα εφόδου;
- Όχι! Δεν είναι τέτοιου είδους. - Τι είδους είναι;
Για τον καρκίνο.
- Μόνο για καρκίνο; - Δεν μιλάει μόνο γι' αυτό.
Είναι καταπληκτικό.
Ο συγγραφέας, Πίτερ Βαν Χάουτεν,
είναι το μόνο άτομο στη ζωή μου που...
καταλαβαίνει λέξεις όπως "πεθαίνω", αλλά χωρίς να έχει πεθάνει.
Θα διαβάσω αυτό το απαίσιο βιβλίο, μ' αυτόν τον βαρετό τίτλο,
τ' οποίο δεν έχει ζόμπι και τάγματα εφόδου, αλλά σε αντάλλαγμα...
...θα διαβάσεις αυτό.
Αυτό το υπέροχο βιβλίο του αγαπημένου μου βιντεοπαιχνιδιού.
"Αντιεξέγερση";
Μην γελάς. Είναι απίθανο.
Μιλάει για την τιμή, τη θυσία, το θάρρος και τον ηρωισμό.
Μιλάει για την αποδοχή του πεπρωμένου σου, και το ν' αφήνεις το σημάδι σου στον κόσμο.
Ευχαριστώ.
Τα χέρια σου είναι παγωμένα.
Όχι τόσο. Δεν οξυγωνώνονται.
Χέιζελ Γκρέις;
Μ' αρέσει όταν μιλάς με ιατρικούς όρους.
Αυτό είναι κάτι καινούριο.
Εκείνος στο έδωσε;
Εννοείς τον έρπη;
Ναι, αυτό εννοούσα. Το όνειρο κάθε μητέρας.
- Μην ανησυχείς. - Δεν ανησυχώ, μαμά.
Σιγά το πράγμα.
Περάσαμε μερικές ώρες μαζί, δεν περιμένω να μου τηλεφωνήσει.
- Αυτό είναι; - Ναι. Νόμιζα ήταν πιπέρι.
Σήμερα, στην Κίνα, είναι η διεθνής ημέρα του Μούρου της Ευτυχίας.
Δεν είναι υπέροχο;
Πες μου ότι στο βιβλίο μου λείπουν οι 10 τελευταίες σελίδες.
- Πολύ ωραίο. - Είναι καλό, ε;
- Τρώνε πολλά μούρα σήμερα; - Ναι.
Πες μου ότι δεν τελείωσε το βιβλίο.
Έκανα κάτι με το επιδόρπιο για να συνεχίσω τη παράδοση με τα μούρα.
- Εντυπωσιάστηκα. - Είναι απίθανο αντιοξειδωτικό.
Ένα βιβλίο δεν μπορεί να τελειώνει στη μέση της πρότασης. Τι είν' αυτό;
- Κάθε χρόνο γίνεται; - Ναι, κάθε χρόνο.
Αλήθεια μ' αρέσει.
Γλυκιά μου, θέλεις να σηκωθείς;
Τι;
Χέιζελ Γκρέις!
Καλωσήρθες στο γλυκό βασανιστήριο της ανάγνωσης του "αυτοκρατορικού βάσανου".
Αλλά τώρα σπάω τους κανόνες!
Είσαι καλά;
Και τώρα σπάω τους κανόνες!
Εγώ ναι, καλά είμαι. Είναι ο Άιζακ εδώ και...
Αν έρθει η Χέιζελ από την ομάδα θα νιώσεις καλύτερα;
- Σπατάλησα όλο αυτόν τον χρόνο! - Άιζακ, σου μιλάω!
Σπατάλησα όλο αυτόν τον χρόνο!
Πόσο γρήγορα μπορείς να έρθεις;
Υπέροχα. Η πόρτα είναι ανοιχτή. Πρέπει να κλείσω. Αντίο.
Γεια σας.
Χέιζελ.
Άιζακ, ήρθε η Χέιζελ από την ομάδα.
- Γεια. - Γεια σου.
Να σε προειδοποιήσω.
Ο Άιζακ περνά ένα ψυχωτικό επεισόδιο αυτή τη στιγμή.
- Είσαι όμορφη. Μ' αρέσει αυτό το χρώμα. - Ευχαριστώ.
Άιζακ.
Άιζακ, ήρθε η Χέιζελ.
- Γεια σου, Άιζακ. - Γεια σου, Χέιζελ.
- Τι κάνεις; - Καλά.
Φαίνεται πως ο Άιζακ και η Μόνικα χώρισαν.
Άιζακ, λυπάμαι. Θέλεις να μιλήσουμε γι' αυτό;
Όχι, θέλω να κλάψω και να παίξω βιντεοπαιχνίδια.
Μπορείς να του μιλήσεις, να δώσεις καμιά γυναικεία συμβουλή.
Βασικά πιστεύω πως αυτή η αντίδραση είναι φυσιολογική.
- "Απαιτείται να νιώσετε τον πόνο." - Είπες φράση απ' το βιβλίο μου.
Είπε ότι θέλει να χωρίσουμε πριν την επέμβαση,
επειδή δεν μπορεί να το διαχειριστεί.
Πρόκειται να χάσω την όρασή μου, κι εκείνη δεν μπορεί να το διαχειριστεί.
Επαναλάμβανα συνέχεια "για πάντα",
και με διέκοψε και δεν είπε "για πάντα", και...
Ήταν λες κι ένιωθα ότι πέθαινα.
Μερικές φορές δεν κατανοούμε τις υποσχέσεις που δίνουμε.
Το ξέρω, αλλά νιώθω αποτυχημένος, κι ακόμα φοράω αυτό το κολιέ.
- Βγάλ' το. - Βγάλ' το, φίλε!
Ναι!
Αυτό είναι, φίλε. Αυτό είναι.
Θέλω να κλωτσήσω κάτι.
Μην το κλωτσάς, φίλε!
- Χτύπα αυτό. - Συγγνώμη.
Ήθελα να σου τηλεφωνήσω νωρίτερα,
αλλά περίμενα να έχω άποψη για το "αυτοκρατορικό βάσανο".
Μισό λεπτό.
Άιζακ!
Τα μαξιλάρια δεν σπάνε. Πρέπει να σπάσεις κάτι.
Δοκίμασε αυτό.
- Το κύπελλο; - Ναι.
- Είσαι σίγουρος; - Έψαχνα τρόπο να πω στον πατέρα μου
ότι σιχαίνομαι το μπάσκετ. Άντε λοιπόν!
Για πάντα!
- "Ένα αυτοκρατορικό βάσανο." - Ναι. Χαίρομαι που σ' αρέσει.
Ναι, εκτός απ' το τέλος.
- Ναι, είναι λίγο απότομο. - Απότομο; Πλάκα κάνεις; Είναι διαβολικό!
Καταλαβαίνω ότι πεθαίνει, αλλά υπάρχει ένα συμβόλαιο ανάμεσα...
- Γκας; - Ναι.
- Μπορώ; - Φυσικά.
Ανάμεσα στους συγγραφείς και στους αναγνώστες. Να τελειώνεις το βιβλίο
στη μέση της πρότασης παραβιάζει το συμβόλαιο.
Ναι, το καταλαβαίνω αυτό,
αλλά για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω πως είναι αλήθεια.
Πεθαίνεις στα μισά της ζωής σου. Πεθαίνεις στη μέση της πρότασης.
Δεν ξέρω!
Αλλά θα ήθελα να ξέρω τι έγινε μετά τον θάνατο της Άννα.
- Με την μαμά της Άννα. - Και με τον Ολλανδό με τις τουλίπες.
- Και ο Σίσυφος, το χάμστερ. - Ναι!
Προσπάθησες να επικοινωνήσεις με τον Πίτερ Βαν Χάουτεν;
Του έγραψα πολλά γράμματα, αλλά δεν απάντησε ποτέ.
Προφανώς εκεί στο Άμστερνταμ ζει στην απομόνωση...
- Κρίμα. - Ναι.
Άιζακ, νιώθεις καλύτερα, φίλε;
Αυτό είναι με τον πόνο.
Απαιτείται να τον νιώσουμε.
Θα σε βοηθήσω να μαζέψεις.
Χέιζελ Γκρέις.
Ογκάστους Γουότερς.
Δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι αυτό το βιβλίο.
Παρακαλώ.
Πρέπει να μάθουμε πώς τελειώνει, έτσι;
Αυτό του ζητούσα στα γράμματα.
Αλλά ποτέ δεν απάντησε.
Όχι.
"Αγαπητέ, κ. Γουότερς,
θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το ηλεκτρονικό σας μήνυμα.
Είμαι ευγνώμων σε όποιον είχε το χρόνο να διαβάσει το βιβλίο μου. "
- Ογκάστους; - Ναι;
- Τι κάνεις; - Ίσως βρήκα τη βοηθό του,
και της έστειλα μήνυμα.
- Ογκάστους! - Προώθησε το μήνυμα στον Βαν Χάουτεν.
- Να συνεχίσω; - Ναι, ναι!
"Σας είμαι υπόχρεος, κύριε." Χέιζελ Γκρέις, με αποκάλεσε "κύριο".
Ογκάστους, συνέχισε να διαβάζεις.
"Για τα καλά σας λόγια για το βιβλίο και για το χρόνο που αφιερώσατε να μου πείτε..."
Στο παραθέτω επακριβώς: "...ότι σημαίνει πολλά για εσάς
και την φίλη σας Χέιζελ Γκρέις."
Ψέματα! Ψέματα!
Φυσικά και όχι. "Προς απάντηση στην ερώτησή σας.
Όχι, δεν έχω γράψει κάποια συνέχεια, και ούτε θα το κάνω.
Δεν νιώθω πως αν συνεχίσω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου
με τους αναγνώστες θα ωφελήσει εκείνους ή εμένα.
Όμως, ευχαριστώ για το μεγαλόψυχο μήνυμά σας.
Με εκτίμηση, Πίτερ Βαν Χάουτεν."
Άρα ναι, μόλις συνέβη αυτό.
Θεέ μου!
Προσπαθούσα να σου πω ότι είμαι καταπληκτικός.
- Λες να... - Δες τα εισερχόμενά σου.
Θεέ μου!
Θεέ μου, Ογκάστους!
Έχω φρικάρει. Έχω φρικάρει.
Αγαπητέ, κ. Πίτερ Βαν Χάουτεν, ονομάζομαι Χέιζελ Γκρέις Λανκάστερ.
Ο φίλος μου, Ογκάστους Γουότερς, διάβασε το βιβλίο σας μετά από πρότασή μου,
κι έλαβε μήνυμα από εσάς από αυτή τη διεύθυνση.
Ελπίζω να μην σας πειράζει που μοιράστηκε μαζί μου τη διεύθυνση.
Αναρωτιόμουν αν μπορούσατε να μου απαντήσετε σε μερικές ερωτήσεις
για το τι συμβαίνει μετά το τέλος του βιβλίου. Για την ακρίβεια:
Η μητέρα της Άννα παντρεύτηκε τον Ολλανδό;
Και: Ο Ολλάνδος ήθελε κάτι ή ήταν τελείως παρεξηγημένος;
Τέλος, θα ήθελα να ξέρω τι απέγινε ο Σίσυφος, το χάμστερ.
Αυτά τα ερωτήματα με κυνηγούν εδώ και χρόνια,
και δεν ξέρω για πόσο καιρό θα ζω, ώστε να πάρω απαντήσεις.
Ξέρω, δεν είναι σημαντικές λογοτεχνικές ερωτήσεις,
και πως το βιβλίο σας είναι γεμάτο απ' αυτές, αλλά θα ήθελα να ξέρω.
Αν αποφασίσετε ποτέ να γράψετε κάτι άλλο, θα χαιρόμουν να το διαβάσω.
Ειλικρινά, θα διάβαζα μέχρι και τις λίστες σας για ψώνια.
Με απεριόριστο θαυμασμό, Χέιζελ Γκρέις Λανκάστερ.
Δεν είναι άσχημο.
Λες;
Ναι. Είναι λίγο εξεζητημένο, αλλά...
και πάλι ο Βαν Χάουτεν χρησιμοποιεί λέξεις όπως "μεροληπτικός" και "κραιπάλη"...
Νομίζω θα του αρέσει.
Είναι όντως 01:00 μ.μ;
Είναι; Ναι, έτσι νομίζω.
Ώρα να κοιμηθώ.
Εντάξει.
Ίσως το "εντάξει" θα είναι το "για πάντα" μας.
Εντάξει.
Θεέ μου.
"Αγαπητή δεσποινίς Λανκάστερ,
δεν μπορώ ν' απαντήσω στις ερωτήσεις, τουλάχιστον όχι γραπτά,
γιατί αυτό θα αποτελούσε συνέχεια,
την οποία μπορεί να εκδόσετε ή να μοιραστείτε στο διαδίκτυο.
Όχι ότι δεν σας εμπιστεύομαι, αλλά ίσα που σας γνωρίζω.
Αν ταξιδέψετε ποτέ στο Άμστερνταμ, μπορείτε να μ' επισκεφθείτε".
Τι;
"Με εκτίμηση, Πίτερ Βαν Χάουτεν."
Πίτερ Βαν...
Θεέ μου! Είναι δυνατόν;
Χέιζελ;
- Μαμά! - Τι συμβαίνει;
Μαμά, κοίτα αυτό. Έλα εδώ.
Κοίτα.
- Τι; - Ναι. Πίτερ Βαν Χάουτεν!
Κοίτα τι λέει! "Αν ταξιδέψετε ποτέ στο Άμστερνταμ..."
Πρέπει να πάω!
- Απίστευτο! - Μας κάλεσε στο Άμστερνταμ!
Άμστερνταμ!
Μπορούμε να πάμε; Πιστεύεις πως μπορούμε να πάμε;
Είναι το Άμστερνταμ! Θέλω να έχεις ό,τι ποθείς.
Αλλά δεν έχουμε χρήματα.
Πρέπει να πάρουμε όλο τον εξοπλισμό εκεί. Πώς θα το κάνουμε;
Ναι, είναι χαζό. Με συγχωρείς.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν πειράζει.
Κι αν το ζητήσεις απ' τη Διάνοια; Κάνε την ευχή.
- Την έκανα. Πριν το "θαύμα". - Τι ευχήθηκες;
Όχι τη Ντίσνεϊ.
Χέιζελ Γκρέις, δεν πήγες στη Ντίσνεϊλαντ.
Δεν έκανες τη τελευταία σου ευχή για να πας στη Ντίσνεϊλαντ.
Και βέβαια το έκανα! Είχε πολλή πλάκα!
- Σε λυπάμαι. - Γνώρισα τον Γκούφι.
- Νιώθω ντροπιασμένος. - Γιατί;
Δεν πιστεύω ότι είμαι ερωτευμένος μ' ένα κορίτσι με τόσο άθλιες ευχές.
Απαίσιο.
Θα έρθεις;
Το πιο σημαντικό πράγμα στο μηχάνημα μαγνητικής
είναι να είσαι τελείως ακίνητος.
Αλλά εκείνη την ημέρα, ήταν σχεδόν αδύνατον.
- Γεια σου, Γκας. Τι κάνεις; - Γεια σας, κυρία Λανκάστερ.
Η φανέλα του Ρικ Σμιτς;
- Ναι. - Μ' αρέσει ο τύπος.
- Ογκάστους Γουότερς. - Χάρηκα. Μάικλ.
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Γεια σας, κ. Λανκάστερ. Κι εγώ.
- Γεια σου, Χέιζελ Γκρέις. - Γεια.
Θα 'θελες να πάμε για πικ-νικ;
Θα το ήθελα πολύ να πάμε.
Πάμε;
Όχι. Πρέπει πρώτα...
Μυρίζω σα νοσοκομείο. Θέλω ν' αλλάξω.
Λοιπόν... είσαι επιζών;
Ναι, έπρεπε μόνο να κόψω αυτό εδώ.
Μια καλή στρατηγική να χάσεις βάρος.
Τα πόδια ζυγίζουν πολύ.
Και τώρα πώς είσαι;
Υπέροχα. Καμία ένδειξη εδώ και 14 μήνες.
- Αλήθεια; Ωραία! - Ναι, είμαι πολύ τυχερός.
Άκου, Γκας...
Πρέπει να καταλάβεις πως η Χέιζελ είναι ακόμα πολύ άρρωστη.
Κι έτσι θα είναι για την υπόλοιπη ζωή της.
Θέλει να συνεχίσει μαζί σου, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι πνεύμονές της...
Έτοιμος, Γκας;
Ναι.
- Εντάξει. Τα λέμε μετά. - Έγινε.
- Τι υπέροχη μέρα! - Ναι.
Εδώ φέρνεις όλες τις κατακτήσεις σου;
Όλες μα όλες. Γι' αυτό είμαι ακόμα παρθένος.
Δεν είσαι ακόμα παρθένος!
- Σοβαρά; - Έλα να σου δείξω κάτι.
Βλέπεις αυτόν τον κύκλο;
Είναι ο κύκλος των παρθένων.
Κι αυτό...
...είναι το 18χρονο αγόρι με το ένα πόδι.
Ναι, λοιπόν.
"Πρωτότυπα Κόκκαλα" του Γιοπ Βαν Λίσουτ!
- Ακούγεται σαν Ολλανδός. - Είναι.
Σαν τον Ρικ Σμιτς και τις τουλίπες.
Θέλεις ένα σάντουιτς;
- Για να μαντέψω... - Ολλανδικό τυρί και τομάτα.
- Οι τομάτες είναι απ' το Μεξικό. - Πώς τόλμησες;
Πόσο τέλειο είναι; Χρησιμοποιούν σκελετό ως παιδότοπο.
Σκέψου το.
- Μ' αρέσουν τα σύμβολά σου. - Πιθανών ν' αναρωτιέσαι...
γιατί κάθεσαι εδώ, τρώγοντας ένα άσχημο σάντουιτς, πίνοντας χυμό,
με κάποιον που φορά φανέλα του Ρικ Σμιτς.
Βασικά, μου πέρασε απ' το μυαλό.
Λοιπόν, Χέιζελ Γκρέις, όπως κι άλλοι πριν από σένα,
και το λέω με μεγάλο σεβασμό... Χρησιμοποίησες χαζά την ευχή σου.
- Ήμουν 13... - Ησυχία!
Είμαι στη μέση ενός υπέροχου μονόλογου!
Ήσουν νέα κι εύπιστη. Ο Γκριμ Ρίπερ σε κοίταξε κατάματα...
και σ' έκανε να ευχηθείς κάτι που δεν ήθελες πραγματικά.
Μα πώς η μικρή Χέιζελ Γκρέις δεν διάβασε ποτέ το "αυτοκρατορικό βάσανο"; Όχι!
Η πραγματική της ευχή ήταν να επισκεφτεί τον Βαν Χάουτεν στο Άμστερνταμ.
Αλλά δεν κράτησα την ευχή, άρα...
Είναι καλό ότι κράτησα την δική μου.
Άρα λες...
Δεν θα σου δώσω την ευχή μου, Χέιζελ.
Αν αυτό σκέφτεσαι.
Παρ' όλα αυτά...
Ενδιαφέρομαι κι εγώ να συναντήσω τον Πίτερ Βαν Χάουτεν και...
δε νομίζω να είχε νόημα να το κάνω χωρίς το κορίτσι
που μου πρότεινε το βίβλιο, έτσι;
Μίλησα λοιπόν με τη Διάνοια και συμφώνησαν.
Φεύγουμε σ' ένα μήνα.
Όχι...
Θεέ μου!
Ογκάστους!
Σ' ευχαριστώ!
Προφανώς, δεν ξέρω αν το κάνουν συχνά, αλλά...
...είναι πρόθυμοι να με πάνε και...
Απίστευτο. Χέιζελ, είναι εκπληκτικό.
- Το ξέρω. - Και λιγάκι παρανοϊκό.
Τελείως παρανοϊκό. Είναι τρελό!
Είναι το Άμστερνταμ!
- Μόλις σε γνώρισε... - Το ξέρω!
- ...και σου δίνει την ευχή του! - Μοιραζόμαστε την ευχή.
Εννοώ, εκείνος. Ναι.
- Την μοιραζόμαστε. - Τι γλυκό.
- Εκτός... - Τι;
Είναι τ' αγόρι σου;
Κόφ' το. Δεν είναι τ' αγόρι μου.
- Μαμά, συγκεντρώσου. - Σ' αρέσει πολύ.
Σταμάτα! Πρόσεξέ με. Μπορώ να πάω;
Ως μητέρα σου, την βρίσκω υπέροχη ιδέα.
Και πιστεύω πρέπει να μιλήσουμε στην Δρ. Μαίρη.
- Εντάξει. - Δεν ξέρω.
Είπατε πως η τομογραφία ήταν ενθαρρυντική.
Είναι ενθαρρυντική, αλλά δεν ξέρουμε για πόσο καιρό θα μείνει έτσι.
Θα πάμε μόνο για μερικές μέρες. Είναι διακοπές.
- Ισχύει. - Κι αν αρρωστήσεις σε μια ξένη χώρα;
Έχουν γιατρούς στο Άμστερνταμ. Έχουν καρκίνο.
Δεν είναι όλες οι μορφές ίδιες, και ο δικός σου είναι ασυνήθιστος, Χέιζελ.
Θα μπορούσα να εξουσιοδοτήσω ένα τέτοιο ταξίδι μόνο
αν κάποιος οικείος με την περίπτωσή σου...
Αν ερχόταν η μαμά μου;
Στάσου. Τι;
Αν ερχόσουν εσύ. Στην Διάνοια δεν θα είχαν πρόβλημα.
Αυτό ίσως αρκούσε.
Και τότε, συνέβη αυτό...
- Γεια σου. - Γεια.
- Γεια σου. - Είσαι καλά.
- Τι συνέβη; - Τα συνηθισμένα.
Υγρό στους πνεύμονες εμπόδισε την οξυγώνωση.
Σου έβαλαν σωλήνα.
Σου αφαίρεσαν μισό λίτρο χθες βράδυ.
Τα καλά νέα είναι ότι δεν αναπτύχθηκε όγκος.
Δεν έχεις άλλους όγκους στο σώμα σου.
- Είμαστε ανακουφισμένοι. - Είναι απλά ένα επεισόδιο.
Κάτι με το οποίο μπορούμε να ζήσουμε.
Κύριε Λανκάστερ.
- Πώς είναι; - Καλύτερα.
Ευχαριστώ. Πολύ καλύτερα.
- Αφήνουν μόνο συγγενείς να μπουν. - Ναι, λυπάμαι.
Ναι, καταλαβαίνω.
- Θα της πείτε ότι πέρασα; - Φυσικά θα της το πω.
- Ωραία. - Γιατί δεν πας σπίτι, Γκας;
Να ξεκουραστείς.
Συνήθως ο όγκος αντιστέκεται στην θεραπεία. Αυτό δεν έγινε με σένα... ακόμα.
Από την άλλη, το φάρμακο μπορεί να χειροτερέψει το οίδημα.
Πολύ λίγα άτομα άντεξαν στο Φαλάξαφορ όσο έχει αντέξει η Χέιζελ.
Δεν γνωρίζουμε τις μακροχρόνιες επιδράσεις.
Προσπαθούμε να αποτρέψουμε την ανάπτυξη του ενδοθηλίου,
το οποίο αν αναπτυχθεί...
μπορεί να συμβάλλει στη δημιουργία ασθένειας, αδυναμίας, αγγειακή ανεπάρκεια,
και σε μορφές όγκων που είναι δύσκολο να εξουδετερωθούν.
Η πιθανότητα επιβίωσης τέτοιων ασθενών
μειώνεται αισθητά, καθώς το πρόβλημα εξελίσσεται.
Μπορείς να τα καταφέρεις, γλυκιά μου.
Μην φοβάσαι.
Θεέ μου!
Δεν θα είμαι πλέον μαμά.
Έχω μια ερώτηση.
- Ορίστε, Χέιζελ. - Μπορώ να πάω στο Άμστερνταμ;
Δεν θα ήταν καλή ιδέα για τώρα.
- Γιατί όχι; - Υπάρχει εναλλακτική;
- Θα αύξανε κάποια ρίσκα. - Όπως αν πήγαινα στο εμπορικό κέντρο.
- Ναι, αλλά σε αεροπλάνο; - Μα έχουν οξυγόνο στ' αεροπλάνα.
- Είσαι στο τέταρτο στάδιο. - Είναι μια ευκαιρία που δεν θα έχω ξανά.
Αν το φάρμακο δουλεύει, δεν καταλαβαίνω γιατί...
- Ίσως υπάρχει μια πιθανότητα... - Όχι!
Δεν μπορώ να στο πω κάπως αλλιώς, Χέιζελ.
Είσαι πολύ άρρωστη. Λυπάμαι.
Όλα καλά;
Παρακαλώ;
Ναι, μισό λεπτό.
Ο Γκας... πάλι.
Συγγνώμη, κοιμάται.
Ναι, εντάξει.
Εντάξει. Αντίο.
Ξέρω τι σκέφτεσαι.
Είναι άδικο για 'κείνον.
Δεν είναι.
Δεν αξίζει τέτοια ζωή. Σε κανέναν δεν αξίζει.
- Δεν αξίζει τόσα προβλήματα. - Όχι, έχεις δίκιο.
Η μαμά σου κι εγώ σκεφτόμασταν το ίδιο. Να σε πετάξουμε στον δρόμο.
Να σ' αφήσουμε σε κάποιο ορφανοτροφείο. Να είσαι δικό τους πρόβλημα.
Σοβαρολογώ. Δεν είμαστε συναισθηματικοί άνθρωποι.
Γεια;
Η ησυχία είναι εκκωφαντική...
Χέιζελ Γκρέις;
Γεια σου, Ογκάστους.
Είσαι καλά;
Όχι.
Τι τρέχει;
Μίλησέ μου.
Δεν ξέρω.
Τα πάντα.
Θέλω να πάω στο Άμστερνταμ, Γκας.
Θέλω να μας πει ο Βαν Χάουτεν τι έγινε μετά το τέλος του βιβλίου.
Και δεν θέλω αυτή τη ζωή.
Είναι ο ουρανός. Ο ουρανός με θλίβει.
Και είναι κι αυτή η αξιολύπητη κούνια
που μου έφτιαξε ο πατέρας μου όταν ήμουν μικρή.
Αυτά είναι φαντάζομαι.
Λοιπόν...
Απαιτώ να δω αυτή τη κούνια.
Καταλαβαίνω τι λες. Είναι μια αξιολύπητη κούνια.
Χέιζελ Γκρέις, ελπίζω να συνειδητοποιείς...
ότι αποφεύγοντάς με, η συμπάθειά μου για σένα δεν αλλάζει.
Οι προσπάθειές σου να με κρατήσεις μακριά, θ' αποτύχουν.
Κοίτα...
Μ' αρέσεις.
Και μ' αρέσει να είμαι μαζί σου...
αλλά δεν μπορώ να το αφήσω να συνεχιστεί.
Γιατί όχι;
- Γιατί δεν θέλω να σε πληγώσω. - Δεν με πειράζει.
- Δεν καταλαβαίνεις. - Καταλαβαίνω.
Ξέρω τι εννοείς. Αλλά αυτό που λέω, είναι πως δεν με πειράζει.
Θα ήταν προνόμιο να ραγίσει η καρδιά μου από σένα.
Γκας, είμαι χειροβομβίδα.
Μια μέρα θα εκραγώ και θα καταστρέψω τα πάντα γύρω μου.
Νιώθω πως είναι ευθύνη μου να μειώσω τις απώλειες.
Μια χειροβομβίδα...
Αυτός είναι ο λόγος που δεν έχω χάμστερ.
Πρέπει να κάνουμε κάτι γι' αυτή τη κούνια.
Λοιπόν...
Μια κούνια χρειάζεται νέο σπίτι.
Απελπιστικά μοναχική κούνια χρειάζεται ένα ζεστό σπίτι.
Μοναχική, αμυδρά παιδοφιλική κούνια, αναζητεί ποπουδάκια παιδιών.
- Όχι! Όχι! - Όχι;
Μ' αρέσει.
- Γι' αυτό. - Τι;
Αν αναρωτιέσαι, γι' αυτό μ' αρέσεις, Χέιζελ Γκρέις.
Είσαι απλά ο εαυτός σου. Δεν ξέρεις πόσο εντυπωσιακή είσαι.
- Δεν μπορείς να τα λες αυτά. - Έτσι μιλάω με τους φίλους μου.
Το ξέρω, το ξέρω. Φίλοι.
- Φίλοι. - Φίλοι.
Φίλοι! Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Ευχαριστώ για την κατανόηση.
Μόνο φίλοι.
Εντάξει...
Αρκετά! Σταμάτα να με φλερτάρεις.
"Αγαπητή Χέιζελ,
έλαβα ένα μήνυμα απ' τη Διάνοια...
ότι θα μας επισκεφτείς με τον Ογκάστους Γουότερς και τη μητέρα σου στις 4 του μηνός.
Μαμά!
Ναι;
Μαμά!
- Συγγνώμη. - Έκανα ένα μπάνιο.
Έστειλες μήνυμα στη Διάνοια να ακυρώσεις το ταξίδι;
Η βοηθός του Βαν Χάουτεν μόλις μου έστειλε μήνυμα.
Νομίζει ότι ακόμα θα πάμε.
Τι;
- Πώς θα το πούμε στο πατέρα σου; - Μαμά.
Θα πάμε στο Άμστερνταμ.
Σοβαρά; Θα πάμε στο Άμστερνταμ;
Θα πάμε στο Άμστερνταμ!
Τα έχω κανονίσει όλα. Η Δρ. Μαίρη και όλοι το ξέρουν ήδη.
Αλλά για τρεις μέρες μόνο, όχι έξι.
Αλλά όλα καλά, υπάρχει ογκολόγος εκεί.
- Όλα έτοιμα. - Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ!
Σ' αγαπώ.
- Πάμε στο Άμστερνταμ. - Πάμε στο Άμστερνταμ.
Πάμε στο Άμστερνταμ!
Πρέπει να μιλήσεις μαζί του. Τηλεφώνησέ του.
Πάρ' τον τηλέφωνο!
Λοιπόν, πνεύμονες...
Θ' αντέξετε για μια εβδομάδα. Καταλάβατε;
Μία ακόμα εβδομάδα.
Γκας, ελπίζω να έχεις έτοιμο το διαβατήριο.
Τα καλύτερα έρχονται!
Πάμε!
- Σταθείτε. Κάτι ξέχασα. - Τι ξέχασες;
- Έχεις το διαβατήριό σου; - Ναι.
- Είναι στην τσάντα μου. - Εντάξει.
Όπως είπα στη Διάνοια:
"Ταξιδεύω με στυλ ή δεν ταξιδεύω καθόλου."
- Μαμά, πάμε στο Άμστερνταμ! - Πάμε στο Άμστερνταμ αμέσως.
Γεια σου, οικογένεια Λανκάστερ.
Γκας, χαίρομαι που σε βλέπω.
- Να την πάρω, κύριε; - Γκας, είσαι πολύ εφευρετικός.
- Εντάξει, Χέιζελ Γκρέις; - Εντάξει!
- Τι έχεις στη μύτη σου; - Τζάκι! Με συγχωρείτε γι' αυτό.
Όχι, δεν πειράζει.
Λέγεται σωληνίσκος. Με βοηθάει ν' αναπνέω.
Το βλέπεις αυτό εδώ; Περνάει οξυγόνο από το σωληνάκι.
- Θα βοηθούσε κι εμένα ν' αναπνεύσω; - Ίσως.
Θέλεις να δοκιμάσεις;
Έλα εδώ.
Ορίστε.
Με γαργαλάει.
Ναι. Κάτι είναι κι αυτό.
Νομίζω πως αναπνέω καλύτερα.
Θα 'θελα να στο δώσω, αλλά δεν μπορώ χωρίς αυτό.
Ευχαριστώ που μ' άφησες να το δοκιμάσω.
Παρακαλώ.
Έλα, Τζάκι, πάμε. Ευχαριστούμε.
Αντίο.
- Τι λέει στο μεγάφωνο; - Ότι θα πάμε στο Άμστερνταμ!
Θεέ μου!
Βοήθησέ με.
- Τι; Τι; - Γκας, κόφ' το!
- Δεν έχεις ξαναμπεί σ' αεροπλάνο; - Όχι.
Είναι συναρπαστικό.
Κύριε; Δεν καπνίζουμε στο αεροπλάνο.
- Σε κάνενα αεροπλάνο. - Δεν καπνίζω.
Είναι μεταφορά. Έχει κάτι που σκοτώνει, χωρίς να του δίνει τη δύναμη να σκοτώσει.
Αυτή η μεταφορά απαγορεύεται στην σημερινή πτήση.
Παρακαλώ, ετοιμαστείτε για απογείωση.
Ευχαριστώ.
Όλα εντάξει;
Γκας, είναι το ίδιο σα να είμαι συνοδηγός στ' αμάξι σου.
Θεέ μου, πετάω!
Πετάμε!
Κοιτάξτε κάτω!
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο σ' όλη την ανθρώπινη ιστορία!
Κοίτα τ' αμάξια! Σαν...
- Είστε αξιολάτρευτοι. - Είμαστε μόνο φίλοι.
Εκείνη είναι, εγώ όχι.
Μείνε μακριά της.
Κοίτα, Χέιζελ!
Απίστευτο.
Τι;
Δείτε τα βιτρό. Είναι απίθανο!
Πάω να κάνω τσεκ-ιν.
"Καλύτερα να ντυθείτε, γιατί έχετε κράτηση
για δύο απόψε, για δείπνο στο Οράνιε."
Και λέει: "Καλά να περάσετε. Κ. Πίτερ Βαν Χάουτεν."
Το είδα το εστιατόριο και φαίνεται καταπληκτικό.
Ο οδηγός λέει ότι είναι ωραία διακοσμημένο και πολύ ρομαντικό.
Λοιπόν. Για να δούμε...
Θεέ μου.
Εντάξει, αλλά...
Τι έχει εκεί μέσα;
Είναι για μένα;
Θεέ μου, τι όμορφο!
Είναι μια πρόταση.
Μια πρόταση;
Λες ότι δεν ανησυχείς για την έφηβη κόρη σου
που θα βγει μόνη μ' ένα μεγαλύτερο αγόρι;
Σε μια πόλη που είναι γνωστή για τον διασκορπισμό και την ακολασία;
Ναι, αυτό ακριβώς λέω.
Γκας!
Είσαι τόσο όμορφος!
- Ευχαριστώ, κυρία μου. - Παρακαλώ.
Χέιζελ, ήρθε ο Γκας!
Είναι πανέμορφος!
Άκουσα πως αυτό το εστιατόριο είναι απίστευτο!
Τι;
Είσαι υπέροχη.
Ευχαριστώ.
Αυτό είναι.
"Οράνιε". Εδώ είναι.
Εδώ είναι το τραπέζι σας, κυρία και κύριε Γουότερς.
Ευχαριστούμε.
- Ευχαριστώ, Γκας. - Δεν κάνει τίποτα.
Η σαμπάνια είναι προσφορά μας. Καλά να περάσετε.
Καλησπέρα σας.
Ορίστε.
- Εντάξει; - Εντάξει.
Είναι απίθανη.
Γνωρίζετε τι είπε ο Ντομ Περνιόν όταν ανακάλυψε την σαμπάνια;
"Ελάτε γρήγορα, γεύομαι τ' αστέρια!"
Καλωσήρθατε στο Οράνιε.
Θα θέλατε τον κατάλογο ή την σπεσιαλιτέ του σεφ;
Η σπεσιαλιτέ του σεφ ακούγεται θαυμάσια.
Και, κύριε...
Κάτι μου λέει ότι θα χρειαστούμε λίγη περισσότερη σαμπάνια.
Εμφιαλώσαμε απόψε όλα τ' αστέρια για εσάς, φίλοι μου.
Νομίζω είναι τα δικά μας.
- Ριζότο καρότου για την κυρία. - Ευχαριστώ.
- Το ίδιο και για τον κύριο. - Ευχαριστώ.
Καλή σας όρεξη.
Θέλω αυτό το ριζότο να μετατραπεί σε άνθρωπο,
για να το πάρω στο Βέγκας και να το παντρευτώ.
- Ωραίο κοστούμι. - Ευχαριστώ. Πρώτη φορά το βάζω.
- Νόμιζα το φόραγες σε κηδείες. - Όχι.
Αυτό δεν ήταν και πολύ καλό.
Όταν αρρώστησα,
μου είπαν ότι έχω 85% πιιθανότητα ν' απαλλαχθώ απ' τον καρκίνο.
Πολύ υψηλό ποσοστό.
Αλλά μετά από έναν βασανιστικό χρόνο, έχασα το πόδι μου,
και υπάρχει ακόμα 15% πιθανότητα αποτυχίας.
Πριν την επέμβαση, ζήτησα απ' τους γονείς μου
να μου πάρουν ένα πολύ ωραίο κοστούμι.
- Για την κηδεία σου. - Ακριβώς.
Έχω ένα φόρεμα. Το πήρα στα 15α γενέθλιά μου.
Δε νομίζω να το βάλω αναγκαστικά σε ραντεβού.
Άρα είμαστε σε ραντεβού;
Πρόσεχε.
- Είμαστε ο κύριος και η κυρία Γουότερς. - Επειδή δεν ξέρει αγγλικά.
Αυτό θα τους πω, αν ρωτήσουν.
- Θυμάσαι τι είπες για το Βέγκας; - Ναι.
- Μπορώ να έρθω κι εγώ; - Πιστεύεις στον Θεό;
- Ίσως. - Στους φύλακες αγγέλους;
- Όχι. - Στη μετά θάνατον ζωή;
Όχι. Μπορεί, δεν ξέρω.
Δεν τολμώ να πω όχι, αλλά θα ήθελα αποδείξεις.
Εσύ;
- Απολύτως. - Αλήθεια;
Όχι πως καβαλάς έναν μονόκερο στον ουρανό ολημερίς,
και ζεις σε σπίτια από σύννεφα, αλλά ναι, σίγουρα πιστεύω σε κάτι.
Διαφορετικά, ποιο το νόημα;
- Ίσως δεν υπάρχει νόημα. - Δεν το δέχομαι αυτό.
Είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Μ' άκουσες;
- Ογκάστους... - Είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Ξέρω πως η αγάπη είναι μια κραυγή στο κενό και η λήθη αναπόφευκτη,
και πως είμαστε όλοι καταδικασμένοι,
και ότι μια μέρα...
όλοι μας οι κόποι θα γίνουν σκόνη.
Και ξέρω πως ο ήλιος θα καταπιεί τη μόνη Γη που θα έχουμε ποτέ.
Και είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Συγγνώμη.
Λίγα ακόμα αστέρια;
Όχι, ευχαριστούμε.
- Θα θέλαμε τον λογαριασμό. - Όχι, κύριε.
Το δείπνο σας έχει πληρωθεί απ' τον κ. Βαν Χάουτεν.
Τι;
Παρακαλώ;
Δεν το καταλαβαίνω αυτό το μπλουζάκι.
Ο Βαν Χάουτεν θα το καταλάβει.
Υπάρχουν περίπου 50 αναφορές στον Μαγκρίτ στο βιβλίο του.
"Αυτό δεν είναι πίπα."
- Αλλά είναι πίπα. - Αλλά δεν είναι.
Είναι μια ζωγραφιά πίπας. Βλέπεις;
Η ζωγραφιά ενός αντικειμένου, δεν είναι το ίδιο το αντικείμενο.
Κι ένα μπλουζάκι με τη ζωγραφιά ενός αντικειμένου, δεν είναι το αντικείμενο.
Θα μεγαλώσεις ποτέ;
Ποιος είναι έτοιμος για μερικές απαντήσεις;
Εγώ!
Αυτό είναι.
Είμαι τόσο ενθουσιασμένη, που μετά βίας αναπνέω.
Αντικρούεται στο συνηθισμένο;
Άντε από 'δώ!
Λίντεβαϊ!
- Γεια σας. - Γεια, είμαι ο Ογκάστους.
- Λίντεβαϊ. - Χέιζελ.
- Περάστε, παρακαλώ. - Ευχαριστούμε.
- Πίτερ, ήρθαν! - Ποιοι ήρθαν, Λίντεβαϊ;
Ο Ογκάστους και η Χέιζελ. Οι νεαροί που αλληλογραφούσες.
- Αμερικάνοι; - Εσύ τους κάλεσες.
Περάστε, παρακαλώ.
Ξέρεις γιατί έφυγα απ' την Αμερική, Λίντεβαϊ.
Για να μην έρχομαι σε επαφή με Αμερικάνους.
- Είσαι Αμερικάνος. - Να κοιτάς τη δουλειά σου. Διώξε τους.
Δεν θα το κάνω αυτό, Πίτερ. Να είσαι ευγενικός.
Περάστε, παρακαλώ.
Συγγνώμη, να συμμαζέψω. Καθίστε εδώ.
Ευχαριστούμε.
Ποιος από εσάς είναι ο Ογκάστους Γουότερς;
Εγώ.
Κι αυτή είναι η Χέιζελ.
Κ. Βαν Χάουτεν, ευχαριστούμε πολύ που μας απαντήσατε.
Καθαρά σφάλμα κρίσης.
Είστε οι πρώτοι που απαντάω και δείτε τι μου 'τυχε.
Ουίσκι;
Όχι, ευχαριστούμε.
Μόνο για μένα, Λίντεβαϊ. Άλλο ένα ουίσκι με σόδα, παρακαλώ.
- Μήπως να πάρεις πρωινό πρώτα, Πίτερ; - Νομίζει πως είμαι αλκοολικός.
Επίσης νομίζω ότι η Γη είναι σφαιρική.
Λοιπόν, σας αρέσει το βιβλίο μου.
- Το λατρεύουμε. - Ναι.
Το λατρεύουμε. Ο Ογκάστους...
...ευχήθηκε να σας συναντήσουμε και να μιλήσουμε.
- Χαλαρά. - Ναι.
Ντύθηκες σαν εκείνη επίτηδες;
Περίπου.
Επ' ευκαιρία, κύριε...
Θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε για το δείπνο χθες βράδυ.
- Και για την σαμπάνια. - Ήταν απίθανα.
- Ήταν μαγικά. - Τους πληρώσαμε δείπνο χθες βράδυ;
Ευχαρίστησή μας.
Κάνατε μεγάλο ταξίδι.
- Τι μπορώ να κάνω για εσάς; - Έχουμε κάποιες ερωτήσεις...
σχετικά με το τι γίνεται στο τέλος του βιβλίου σας.
Συγκεκριμένα, σ' αυτούς που αφήνει πίσω η Άννα.
Την μητέρα της, τον Ολλανδό...
Τι γνωρίζετε για το σουηδικό χιπ χοπ;
Όχι και πολλά.
Λίντεβαϊ, βάλε το "Μπομφαλεράλα" αμέσως.
Εντάξει.
- Δεν μιλάμε σουηδικά. - Ποιος στο καλό μιλάει σουηδικά;
Το νόημα δεν είναι αυτά που λένε, αλλά αυτό που αισθάνεστε.
Μας κάνετε πλάκα; Είναι κάποιου είδους παράσταση;
Κάθισε, Γκας.
Λοιπόν, στο τέλος του βιβλίου...
Φανταστείτε ότι κάνετε κόντρα με μια χελώνα.
Η χελώνα έχει πλεονέκτημα 10 μέτρων στην εκκίνηση.
Και στο χρόνο που θα σας πάρει να τρέξετε τα 10 μέτρα, η χελώνα έχει κάνει 1.
Τέλος πάντων, είστε πιο γρήγοροι απ' τη χελώνα, αλλά δεν την πιάνετε.
Μπορείτε μόνο να μειώσετε το προβάδισμά της.
Ασφαλώς μπορείτε να προσπεράσετε τη χελώνα,
εφόσον δεν λάβετε υπόψιν τους μηχανισμούς που περιλαμβάνονται.
Αλλά το ερώτημα είναι, πώς είναι τόσο πολύπλοκο
ώστε κανείς δεν το έλυσε μέχρι που ο Κάντορ απέδειξε,
ότι κάποιες απειρότητες είναι μεγαλύτερες από άλλες απειρότητες.
Υποθέτω ότι αυτό απαντά την ερώτησή σας.
Χέιζελ, λυπάμαι, αλλά δεν έχω ιδέα τι συμβαίνει.
Και φαινόσασταν τόσο έξυπνος στο γράψιμο, κ. Γουότερς.
Μήπως ο καρκίνος επηρέασε τον εγκέφαλό σας;
Πίτερ!
Μπορούμε για λίγο να εστιάσουμε στην Άννα, παρακαλώ;
Κατανοώ ότι η ιστορία τελειώνει στη μέση της πρότασης...
και πεθαίνει ενώ είναι πολύ άρρωστη για να συνεχίσει...
- Δεν θέλω να μιλήσω για το βιβλίο. - Αυτό δεν σημαίνει ότι...
η οικογένεια και οι φίλοι της δεν έχουν μέλλον, έτσι;
Σωστά;
- Δεν με νοιάζει. - Το υποσχεθήκατε!
Τίποτα δε συμβαίνει! Είναι φαντασία! Παύουν να υπάρχουν μόλις τελειώνει το βιβλίο
Μα δεν γίνεται!
- Καταλαβαίνω, με την κυριολεκτική έννοια... - Δεν μπορώ, Λίντεβαϊ.
- Είναι αδύνατον... - Δεν θ' ασχοληθώ με τα καπρίτσια σου!
Αρνούμαι να σε λυπηθώ με τον τρόπο που έχεις συνηθίσει.
- Δεν θέλω να με λυπηθείτε! - Φυσικά το θες.
Όπως όλα τ' άρρωστα παιδιά, η ύπαρξή σας εξαρτάται απ' αυτό.
Είναι η μοίρα σας να ζείτε τις μέρες σας όπως το παιδί που ήσασταν όταν διαγνώστηκε,
το παιδί που πιστεύει στη μετά θάνατον ζωή.
Κι εμείς σαν ενήλικες, δείχνουμε συμπάθεια. Έτσι...
- πληρώνουμε τα φάρμακά σας, το οξυγόνο... - Πίτερ, αρκετά!
Είστε η παρενέργεια μιας εξελικτικής διαδικασίας
που ενδιαφέρεται ελάχιστα για τους ξεχωριστούς ανθρώπους.
Είστε ένα αποτυχημένο πείραμα στη μετάλλαξη.
Άκου, κόπανε!
Δεν υπάρχει να μου πεις κάτι για την πάθησή μου, που δεν το ξέρω ήδη.
Ήρθα εδώ για έναν και μόνο λόγο.
Να μου πεις τι συμβαίνει στο τέλος αυτού του αναθεματισμένου βιβλίου!
- Δεν μπορώ να σου πω. - Μαλακίες!
- Δεν μπορώ. - Σκέψου κάτι!
Θέλω να φύγετε.
Γιατί δεν ρωτάς τον εαυτό σου
τον λόγο που νοιάζεσαι τόσο για τις χαζές σου ερωτήσεις;
Άντε πνίξου!
Δεν πειράζει.
Θα σου γράψω τη συνέχεια.
Θα σου γράψω καλύτερη συνέχεια απ' ότι αυτός ο μεθυσμένος.
Θα υπάρχει αίμα και τόλμη και θυσίες.
Θα το λατρέψεις.
Με συγχωρείς που ξόδεψα την ευχή σου γι' αυτόν το μαλάκα.
Δεν την ξόδεψες για 'κείνον, την ξόδεψες για εμάς.
Χέιζελ και Ογκάστους!
Λυπάμαι πολύ.
Οι συγκυρίες τον έκαναν άσπλαχνο.
Νόμιζα η συνάντηση μαζί σας θα τον βοηθούσε,
αλλά μπορείτε να δείτε πως η δουλειά του έχει επηρεάσει ζωές.
Αλλά...
Λυπάμαι πολύ.
Μπορούμε να κάνουμε ξενάγηση. Έχετε πάει στο σπίτι της Άννα Φρανκ;
- Δεν πάω πουθενά μαζί του. - Όχι.
Δεν είναι καλεσμένος.
Δεν υπάρχει ασανσέρ.
- Δεν πειράζει. - Έχει πολλά σκαλιά.
- Απότομα. - Μπορώ.
- Χέιζελ, δεν είναι ανάγκη. - Μπορώ.
Πάμε.
Η Ανναλίζ Μαίρη Φρανκ Ολάντερ, γνωστή σαν Άννα Φρανκ,
ήταν Γερμανοεβραία και συγγραφέας του βιβλίου "Το Ημερολόγιο της Άννα Φρανκ".
Είναι δύσκολο να ζούμε στιγμές σαν αυτή.
Είναι θαύμα που δεν εγκατέλειψα τα ιδανικά μου.
Φαινόταν τόσο παράλογο και ατελέσφορο.
Αλλά αυτό που μ' εμπόδισε, ήταν ότι πάντα πίστευα,
παρ' όλες τις αντιξοότητες, πως οι άνθρωποι έχουν καλή καρδιά.
Διαφορετικά θα ήταν αδύνατο για μένα να συνεχίσω τη ζωή...
- Πάμε; - Ναι.
- Θα την πάρω εγώ. - Είμαι εντάξει.
Αυτή είναι η βιβλιοθήκη που απέκρυψε η οικογένεια Φρανκ.
Είμαι εντάξει, ευχαριστώ.
Δεν ήμασταν πολύ νέοι για να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα,
αλλά μας θεωρούσαν αναξιόπιστους,
μέχρι που αναγκαστήκαμε να βρούμε μια λύση.
- Είσαι καλά, Χέιζελ; - Ναι.
- Πάρε τον χρόνο σου. Συγγνώμη. - Κανένα πρόβλημα.
- Καλά; - Ναι.
Και τότε, όταν κοίταξα τον ουρανό...
απλά ένιωσα πως όλα θα αλλάξουν προς το καλύτερο,
κι αυτή η ασπλαχνία θα τελειώσει.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Χέιζελ, αρκετά μέχρι εδώ. Δεν χρειάζεται να...
Το 'χω.
Όλα είναι όπως θα έπρεπε.
Ο Θεός θέλει να βλέπει τους ανθρώπους ευτυχισμένους.
Όπου υπάρχει ελπίδα...
...υπάρχει ζωή.
- Τα κατάφερες. - Ναι.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Αυτό είναι.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Θεέ μου.
Ευχαριστώ.
Το μόνο μέλος της οικογένειας Φρανκ που επέζησε ήταν ο Ότο.
Ο πατέρας της Άννα.
Αυτή τη στιγμή...
δεν μπορώ να σκεφτώ το κακό,
παρά μόνο την ομορφιά που υπάρχει ακόμα.
Προσπαθήστε να ξαναβρείτε την ευτυχία που κρύβεται μέσα σας.
Σκεφτείτε όλη την ομορφιά και τα πάντα σχετικά με εσάς.
Και να είστε ευτυχισμένοι.
Τον ερωτεύτηκα τόσο απλά, όπως όταν πέφτεις για ύπνο.
Πρώτα αργά... και μετά ολοκληρωτικά.
Το προσθετικό τελειώνει εκεί που βρίσκεται το γόνατο,
- και μπορώ να το μικρίνω. - Τι;
Το πόδι μου.
Απλά θέλω να είσαι έτοιμη.
Γκας.
Άσε τις μικροπρέπειες.
- Περίμενε. - Έχω μπλεχτεί.
Σ' αγαπώ πολύ, Ογκάστους Γουότερς.
Κι εγώ σ' αγαπώ, Χέιζελ Γκρέις.
Τόσο πολύ...
Ογκάστους, δεν μπορώ ν' αναπνεύσω.
Δεν πειράζει.
Χέιζελ.
- Είσαι τόσο όμορφη. - Αρκετά.
Όχι, είσαι πολύ όμορφη.
Απίστευτα όμορφη.
Σ' ευχαριστώ.
Οι παρθένοι.
Ένα 18χρονο αγόρι μ' ένα πόδι. Δική σου, Χέιζελ Γκρέις.
Θεέ μου!
Δεν το πιστεύω πως τον αποκάλεσες κόπανο.
- Το ξέρω. - Τι;
- Πώς σου 'ρθε; - Δεν ξέρω. Ήταν αυθόρμητο.
- Ήμουν πολύ θυμωμένη! - Τι τέρας!
- Μαμά, ήταν απαίσια. - Τι έγινε μετά;
- Πήγαμε στο σπίτι της Άννα Φρανκ. - Ακούγεται υπέροχο.
- Ακριβώς. - Και μετά;
Πήγαμε μια βόλτα.
Θαυμάσια.
Έχουμε ακόμα μερικές ώρες, έτσι;
- Πάμε στο μουσείο του Βαν Γκογκ; - Αν θέλετε.
- Δεν έχω χρόνο για τα πάντα, αλλά... - Τότε ας ξανάρθουμε.
Μπορείς να μη γίνεσαι γελοία, σε παρακαλώ;
Χέιζελ, δεν είμαι γελοία. Είμαι θετική.
- Κυρία Λανκάστερ; - Ναι;
Μπορώ να έχω λίγο χρόνο με την Χέιζελ ιδιαιτέρως;
Φυσικά, Γκας. Πάω στο δωμάτιο...
και θα είμαι έτοιμη όταν θελήσετε να κάνουμε κάτι.
Θέλεις να πάμε μια βόλτα;
Τι συμβαίνει;
Προτού μπεις στο νοσοκομείο, είχα αυτόν...
...τον πόνο στον γοφό μου.
Έτσι πήγα για τομογραφία...
...και ήταν σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Σ' όλο μου το στήθος, στο συκώτι μου, απλά...
Παντού.
Συγγνώμη.
Έπρεπε να στο είχα πει.
Είναι άδικο.
Προφανώς ο κόσμος δεν είναι εργοστάσιο ευχών που πραγματοποιούνται.
Άκου.
Μην ανησυχείς για μένα, Χέιζελ Γκρέις.
Θα βρω έναν τρόπο να μείνω εδώ και να είμαι μαζί σου γι' αρκετό καιρό.
- Πονάς; - Όχι.
Είμαι καλά.
Εντάξει.
Δεν λέω να τα ξεχάσεις όλα αυτά.
- Ναι. - Μη μου φέρεσαι σαν μελλοθάνατο.
Δεν πιστεύω ότι πεθαίνεις, Ογκάστους.
Έχεις απλά λίγο καρκίνο.
Θα φαινόταν τελείως γελοίο...
...αν φιλιόμασταν αυτή τη στιγμή;
Πιθανώς.
Η όμορφη οικογένειά μου. (Κι ο Γκας.)
Χημειοθεραπεία
- Πώς πάνε τα μάτια σου, Άιζακ; - Καλά.
Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν βρίσκονται στο κεφάλι μου.
Το σώμα μου είναι γεμάτο καρκίνο τώρα, οπότε...
Τι να πω εγώ;
Έγραψες τον επικήδειο λόγο του;
- Φίλε. - Τι;
- Δεν της το έχω πει, Άιζακ. - Για τι πράγμα μιλάτε;
- Συγγνώμη. - Ογκάστους;
Χρειάζομαι ομιλητές στην κηδεία μου.
Έτσι ήλπιζα πως εσύ και ο Άιζακ... Ειδικά εσύ...
Θα...
...λέγατε μια καλή κουβέντα για μένα.
Θα το ήθελα πολύ.
Ευχαριστώ.
Είστε χαριτωμένοι.
Μου προκαλείτε εμετό.
Είστε αηδιαστικοί.
- Κανά νέο απ' τη Μόνικα; - Όχι. Τίποτα.
- Δεν σε πήρε καν να δει αν είσαι καλά; - Ούτε κατά διάνοια.
- Το μισώ αυτό το κορίτσι. - Υπάρχουν πολλές κοπέλες,
μην ανησυχείτε για μένα. Στην ομάδα υπάρχει μια καινούρια κοπέλα.
Είναι χυμώδης!
Πώς το ξέρεις αυτό;
Είμαι τυφλός, αλλά όχι και τόσο.
Χέιζελ Γκρέις;
Μήπως έχεις πέντε δολάρια;
Ωραία, και τώρα τι;
Παιδιά, μυρίζω αυγά. Είναι αυγά;
- Είναι εκεί; - Ναι.
- Είμαι αγχωμένος. - Αγχωμένος;
- Είναι εκεί η Μόνικα; - Δεν έχει σημασία.
- Δεν το κάνουμε για τη Μόνικα. - Ωραία. Μπορώ να έχω ένα αυγό;
- Χέιζελ Γκρέις, τ' αυγά. - Αυγά.
Άιζακ.
Εντάξει, εδώ είμαστε!
- Μπορείς! - Πάμε!
Δεν άκουσα τίποτα.
Δεν πειράζει. Ρίξε λίγο πιο αριστερά.
- Αριστερά μου ή αριστερά σου; - Αριστερά σου.
- Εντάξει. - Πιο αριστερά.
- Γκας, ας περιμένουμε να σκοτεινιάσει. - Είναι σκοτεινά για τον Άιζακ.
Φίλε, δεν είμαι κουφός. Τυφλός είμαι. Σ' ακούω όταν μιλάς για μένα.
- Λοιπόν, πού; - Ρίξε με δύναμη.
- Ναι! - Ναι!
Τι; Τι;
Το πέτυχα! Το πέτυχα!
Τώρα ξέρω πού να ρίξω! Είμαι ενθουσιασμένος!
Συνέχισε!
Ναι! Ρίξε!
Στάσου!
Άιζακ.
Γεια σας! Είστε η μητέρα της Μόνικα;
- Ναι. - Γεια σας, κυρία μου.
Η κόρη σας ήταν πολύ άδικη. Έτσι ήρθαμε για εκδίκηση.
Δεν φαινόμαστε επικίνδυνοι, γιατί και οι τρεις μαζί έχουμε
πέντε πόδια, τέσσερα μάτια και δυόμισι ζευγάρια πνευμόνια, αλλά...
έχουμε επίσης δυο ντουζίνες αυγά. Έτσι αν ήμουν στη θέση σας...
...θα υποχωρούσα.
- Έπιασε, φίλε; - Ναι.
- Μ' αυτό το ηλίθιο μπλουζάκι κι έπιασε; - Ναι. Κράτα αυτά.
Είναι υπέροχο!
- Ογκάστους; - Χέιζελ Γκρέις.
Γεια.
Θεέ μου. Γεια. Σ' αγαπώ.
- Θεέ μου. - Είμαι στο βενζινάδικο.
- Πού; - Έχω ένα πρόβλημα.
Πρέπει... Μπορείς να έρθεις να με βοηθήσεις;
Γκας!
Τι συμβαίνει;
- Κοίτα. - Γκας, έχει μολυνθεί.
Βαθιές ανάσες.
- Γκας, πρέπει να καλέσω κάποιον. - Όχι, μην πάρεις το 166.
Μην πάρεις τους γονείς μου. Δε θα στο συγχωρήσω αν το κάνεις.
Γκας, τι κάνεις εδώ; Τι κάνεις εδώ;
Ήθελα ν' αγοράσω τσιγάρα. Δεν ξέρω τι απέγινε το πακέτο μου.
Μπορεί να το έχασα ή να το πήρε κάποιος.
Ήθελα να κάνω κάτι για μένα. Ήθελα να το κάνω για μένα.
- Πρέπει να πάρω το 166. - Όχι!
- Πρέπει. - Όχι!
Γεια σας, 166; Χρειαζόμαστε ασθενοφόρο.
Με μισώ!
Με λένε Χέιζελ Γκρέις Λανκάστερ.
Είμαστε σ' ένα ασημένιο τζιπάκι σ' ένα βενζινάδικο.
Εύχομαι να μπορούσα να πω ότι ο Γκας κράτησε το χιούμορ του μέχρι τέλους.
Κι ότι δεν έχασε το κουράγιο του ούτε για μια στιγμή.
Αλλά δεν έγινε έτσι.
Πονάει πολύ. Είμαι τόσο χαζός.
Όλα καλά. Όλα καλά.
- Χέιζελ; - Ναι.
- Θα μου πεις μια ιστορία; - Τι ιστορία;
Μια ήρεμη.
Γνωρίζω μία, αλλά δεν ξέρω αν θα βοηθήσει.
Πες τη μου, σε παρακαλώ.
"Το κόκκινο καροτσάκι", του Γουίλιαμ Κάρλος Γουίλιαμς.
Πολλά μπορούν να συμβούν από ένα κόκκινο καροτσάκι...
που αστράφτει από βρόχινο νερό...
κοντά στις άσπρες κότες.
Αυτό ήταν; Τελείωσε;
Όχι, όχι. Φυσικά κι όχι.
Πολλά μπορούν να συμβούν από έναν γαλάζιο ουρανό...
σχισμένο από τα κλαδιά των δέντρων.
Πολλά μπορούν να συμβούν από το διαφανές γαστροσκόπιο...
που εκρήγνυται από τη κοιλιά του αγοριού με τα μπλε χείλη.
Πολλά μπορούν να συμβούν από τον παρατηρητή του σύμπαντος...
Πώς τα πάει;
Είχε μια δύσκολη νύχτα, Χέιζελ. Η πίεση του είναι χαμηλή.
Η καρδιά του...
Η χημειοθεραπεία;
Θα την σταματήσουν.
Μπορώ να τον δω;
Θα του πω πως είσαι εδώ.
Ναι, ναι...
Θα μείνω για λίγο ακόμα, αν δεν σας πειράζει.
Ναι, φυσικά.
Έτοιμος, γιε μου.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Εντάξει.
Γεια.
Τι σκέφτεσαι;
Τη λήθη.
Ξέρω πως είναι ανώριμο...
Πάντα πίστευα πως θα είμαι ο ήρωας.
Ότι θα έχω μια ωραία ιστορία να διηγηθώ.
Και θα την δημοσίευαν στις εφημερίδες και...
Θέλω να πω, υποτίθεται πως πρέπει να 'μαι ξεχωριστός.
- Είσαι ξεχωριστός, Ογκάστους. - Το ξέρω...
- Κατάλαβες τι εννοώ. - Κατάλαβα, αλλά δεν συμφωνώ.
Μ' αυτή την εμμονή που έχεις να σε θυμούνται...
- Είσαι θυμωμένη; - Ναι, είμαι!
Είμαι γιατί πιστεύω εγώ πως είσαι ξεχωριστός. Δεν αρκεί αυτό;
Αλλά νομίζεις ότι ο μόνος τρόπος για μια ζωή με νόημα
είναι να σε θυμούνται όλοι. Να σ' αγαπούν όλοι.
Μάντεψε, Γκας. Αυτή είναι η ζωή σου. Αυτό είναι ό,τι έχεις.
Έχεις εμένα, την οικογένειά σου, αυτόν το κόσμο, κι αυτό είναι.
Κι αν αυτό δεν σου αρκεί, λυπάμαι, αλλά είναι πολλά.
Γιατί σ' αγαπάω.
Θα σε θυμάμαι.
Συγγνώμη, εντάξει;
Απλά εύχομαι να ήσουν ευτυχισμένος μ' αυτό.
Στην υγειά μιας καλής ζωής, Χέιζελ Γκρέις.
Δεν τελείωσε, εντάξει;
Ογκάστους...
Μια απ' τις λιγότερο χαζές παραδόσεις του καρκίνου,
είναι η παράδοση γνωστή ως "η τελευταία καλή μέρα".
Όταν φαίνεται πως η αυταπάρνηση ξαφνικά σταματά...
Όταν ο πόνος είναι μόνο για ένα λεπτό υποφερτός...
Το πρόβλημα είναι φυσικά πως δεν ξέρεις
ότι η τελευταία καλή σου μέρα είναι "η τελευταία καλή σου μέρα".
Εκείνη τη στιγμή, είναι απλά αλλή μια αξιοπρεπής μέρα.
Γεια σου, Ογκάστους.
Καλησπέρα, Χέιζελ Γκρέις.
Μια ερώτηση, έγραψες τον επικήδειο λόγο που σου ζήτησα;
Μπορεί.
Μπορείς να πας στη "Καρδιά του Ιησού" σε λίγο;
Ίσως. Είναι όλα καλά;
Σ' αγαπάω, Χέιζελ Γκρέις.
Να πάρω τα κλειδιά;
- Τι κάνεις; - Πρέπει να φύγω.
Χέιζελ, πρέπει να φας. Δεν έφαγες μεσημεριανό.
- Δεν πεινάω. - Δεν μπορείς να μείνεις νηστική!
- Μα δεν πεινάω! - Ξέρω πως ο Γκας είναι άρρωστος,
- αλλά πρέπει να κοιτάς τον εαυτό σου. - Δεν έχει σχέση με τον Γκας.
Τότε να προσέχεις την υγεία σου. Έλα, φάε κάτι.
Να προσέχω την υγεία μου; Δεν είμαι υγιής, πρόκεται να πεθάνω.
Συνειδητοποιείτε ότι πεθαίνω; Και θα μείνετε εδώ, χωρίς να έχετε κάποιον να φροντίζετε
ή για παρέα. Και δεν θα είσαι πλέον μητέρα.
Και λυπάμαι, αλλά δε μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό. Μπορώ να φύγω;
- Γιατί το λες αυτό; - Μην...
- Επειδή εσύ το είπες. - Τι;
Στην εντατική.
Χέιζελ...
Δεν είναι αλήθεια. Έκανα λάθος.
Εντάξει;
- Ακόμα κι αν πεθάνεις. - Όταν.
Ακόμα κι όταν πεθάνεις...
Θα είμαι για πάντα μητέρα σου.
Είναι το σπουδαιότερο πράγμα που θα είμαι ποτέ.
Αυτός είναι ο μεγαλύτερός μου φόβος, μαμά.
Όταν πεθάνω, δεν θα έχεις πλέον ζωή.
Θα κάθεστε να κοιτάτε τους τοίχους ή θα παρατήσετε τους εαυτούς σας.
Χέιζελ, καλή μου, δεν θα το κάνουμε αυτό.
Να σε χάσουμε;
Αυτό θα πονέσει πολύ.
Αλλά εσείς ξέρετε καλύτερα πως είναι δυνατό...
...να ζεις με πόνο.
Απλά κάν' το.
Κάνω μαθήματα κοινωνικής εργασίας.
Τι κάνεις;
Αν θα περάσω τις εμπειρίες μας σε άλλους ανθρώπους,
- ίσως μπορέσω να βοηθήσω οικογένειες. - Γιατί δεν μου το είπατε;
- Δεν θέλαμε να νιώσεις εγκαταλελειμμένη. - Εγκαταλελειμμένη;
Αυτό είναι...
- ...υπέροχα νέα! - Ναι.
Είσαι καλά;
Σ' αγαπώ, μαμά.
Προχώρα. Λίγο αριστερά.
- Έχει σκαλοπάτι; - Σήκωσε τα χέρια σου.
Έχει ένα πόντιουμ στα δεξιά σου. Ναι, τέλεια.
Υπέροχα.
- Γεια σας. - Άργησες.
Τι κάνεις; Λάμπεις, Χέιζελ Γκρέις.
Το ξέρω, έτσι;
- Τι γίνεται, παιδιά; - Πες της, Γκας.
Ήθελα να παραστείς στη κηδεία μου.
Ελπίζω να παραστώ σαν φάντασμα, αλλά...
Σε περίπτωση που δεν πάει καλά,
αποφάσισα να κάνω αυτή τη προ-κηδεία.
Έτοιμοι;
Ο Ογκάστους Γουότερς ήταν ένα αλαζονικό καθίκι, αλλά τον συγχωρούμε.
Όχι επειδή είναι όμορφος κι έζησε μόνο 19 χρόνια,
- αντί να ζήσει παραπάνω. - 18 χρόνια, φίλε.
Φίλε, έλα τώρα, ελπίζω να 'χεις κι άλλο χρόνο.
Μη με διακόπτεις την ώρα που κάνω την ομιλία. Υποτίθεται έχεις πεθάνει.
Αλλά όταν ένας επιστήμονας απ' το μέλλον, έρθει στο σπίτι μου,
με ρομποτικά μάτια και μου πει να τα δοκιμάσω...
Θα του πω να σηκωθεί να φύγει, γιατί...
Γιατί, Γκας, δε θέλω να δω τον κόσμο χωρίς εσένα.
Δε θέλω να δω έναν κόσμο χωρίς τον Ογκάστους Γουότερς.
Ίσως αφότου πω αυτό που θέλω, να φορέσω τα μάτια,
γιατί ξέρεις, είναι ρομποτικά μάτια. Ακούγεται απίθανο.
Δεν ξέρω.
Αυτό είναι πολύ δύσκολο.
Ο Θεός μαζί σου.
- Ναι. - Χέιζελ, θα με βοηθήσεις;
Λίγο πιο δεξιά.
Ναι, γύρνα και κάθισε. Έτσι.
Η σειρά σου, Χέιζελ Γκρέις.
Γεια σας, με λένε Χέιζελ Γκρέις Λανκάστερ...
...και ο Ογκάστους Γουότερς ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου.
Ζήσαμε μια επική ιστορία αγάπης και...
ίσως να μη μπορέσω να πω κάτι άλλο
χωρίς να δημιουργήσω μια θάλασσα από δάκρυα.
Όπως σ' όλες τις ιστορίες αγάπης, οι δικοί μας πεθαίνουν μαζί μας.
Όπως θα 'πρεπε.
Ελπίζω πως θα είναι αυτός που θα κρίνει εμένα, γιατί δεν υπάρχει άλλος.
Ναι, όχι.
Δεν θα μιλήσω για την ιστορία αγάπης μας γιατί δε μπορώ.
Αντ' αυτού, θα μιλήσω για μαθηματικά.
Δεν είμαι μαθηματικός, αλλά ξέρω αυτό...
Υπάρχουν άπειροι αριθμοί ανάμεσα στο 0 και το 1.
Υπάρχει το 0,1... το 0,12... το 0,112...
και άπειροι ακόμα.
Φυσικά, υπάρχουν περισσότεροι άπειροι αριθμοί ανάμεσα στο 0 και το 2.
Ή ανάμεσα στο 0 και το 1.000.000
Άρα οι απειρότητες είναι μεγαλύτερες από άλλες απειρότητες.
Ένας συγγραφέας μας το είπε αυτό.
Θέλω περισσότερους αριθμούς...
...απ' όσους είναι πιθανό ν' αποκτήσω.
Και Θεέ...
Θέλω περισσότερες μέρες για τον Ογκάστους Γουότερς απ' όσες έχει.
Αλλά Γκας...
Αγάπη μου...
Δε μπορώ να σου εκφράσω πόσο ευγνώμων σου είμαι...
...για την μικρή μας αιωνιότητα.
Περίμενε.
Μου έδωσες το "για πάντα"...
...μέσα σε μερικές μέρες.
Και σου είμαι...
...αιώνια ευγνώμων.
Σ' αγαπώ πολύ.
Σ' αγαπώ.
Ο Ογκάστους Γουότερς κατέληξε οκτώ μέρες μετά στην εντατική,
όταν ο καρκίνος... απ' τον οποίο αποτελούταν...
σταμάτησε τη καρδιά του...
...από την οποία επίσης αποτελούταν.
Ήταν αβάστακτο.
Όλο αυτό.
Κάθε δευτερόλεπτο χειροτέρευε.
Ένα απ' τα πρώτα πράγματα που σου ζητούν στην εντατική,
είναι ν΄αξιολογήσεις τον πόνο σου σε κλίμακα από το 1 μέχρι το 10.
Μου έχουν κάνει αυτή την ερώτηση εκατοντάδες φορές, και θυμάμαι μια φορά,
που δεν μπορούσα ν' αναπνεύσω και το στήθος μου καιγόταν.
Η νοσοκόμα μου ζήτησε ν' αξιολογήσω τον πόνο.
Παρόλο που δεν μπορούσα να μιλήσω, σήκωσα εννέα δάχτυλα.
Αργότερα, όταν ένιωσα καλύτερα, ήρθε η νοσοκόμα και μ' αποκάλεσε μαχητή.
"Ξέρεις πώς το γνωρίζω;", με ρώτησε.
"Γιατί έδειξες 9 στα 10."
Αλλά δεν ήταν αλήθεια. Δεν είπα 9 γιατί ήμουν γενναία.
Ο λόγος που έδωσα 9 ήταν γιατί φύλαγα το 10 μου.
Κι αυτό ήταν.
Αυτό ήταν το μεγάλο και απαίσιο 10.
Δε θα φοβηθώ κακό, γιατί είσαι μαζί μου.
Η ράβδος Σου και η βακτηρία Σου, αυτές με παρηγορούν.
Ετοίμασες μπροστά μου τραπέζι, παρουσία των εχθρών μου.
Άλειψες το κεφάλι μου με λάδι· το λάδι μου ξεχειλίζει.
Σίγουρα, χάρη και έλεος θα με ακολουθούν όλες τις ημέρες της ζωής μου.
Και θα κατοικώ στον οίκο του Κυρίου...
...σε μακρότητα ημερών.
Ο Ογκάστους Γουότερς πάλεψε σκληρά για πολλά χρόνια.
Η μάχη του ήταν θαρραλέα. Και η δύναμή του...
Ήμουν χαζός, έτσι;
...ήταν πηγή έμπνευσης για όλους εμάς.
Ας προσευχηθούμε.
Σ' ευχαριστούμε Κύριε για την ζωή του Ογκάστους Γουότερς.
Πρέπει να προσποιηθούμε τώρα.
Για τη δύναμη και το θάρρος του.
Κύριε, ζητάμε να είσαι μαζί μας σήμερα...
για συμπαράσταση στους φίλους και την οικογένειά του.
Ευχαριστούμε για την παρουσία Σου.
Πάντα προσευχόμαστε στο όνομά Σου.
Αμήν.
Τώρα θ΄ακούσουμε μια ξεχωριστή φίλη του Γκας.
Την Χέιζελ Λανκάστερ.
Όχι πως έχει σημασία, αλλά ήμουν η κοπέλα του.
Υπάρχει μια όμορφη φράση στο σπίτι του Γκας, που λέει:
"Αν θέλεις το ουράνιο τόξο, πρέπει ν' αντιμετωπίσεις τη βροχή."
Ακόμα και στις τελευταίες μέρες του...
Δεν πιστεύω λέξη.
...ήταν πάντα χαμογελαστός,
Αλλά δεν πειράζει.
και σ' έκανε να νιώθεις καλύτερα για τη κατάσταση.
Ήξερα πως αυτό ήταν το σωστό.
Αποφάσισα πως οι κηδείες δεν είναι για τους νεκρούς.
Είναι για τους ζωντανούς.
- Θέλεις παρέα; - Όχι, είμαι εντάξει.
Απλά θα πάω μια βόλτα με τ' αμάξι.
Μόνη μου.
Σ' αγαπώ.
Τα λέμε σύντομα.
- Η ομιλία σου ήταν όμορφη. - Τα λέμε σύντομα στο Τζέρσεϊ.
Μπορώ;
"Κάθε κύτταρο προέρχεται από ένα άλλο κύτταρο." (Ρούντολφ Βίρχοβ)
Το αγόρι σου, ο Γουότερς, μου έγραψε τις τελευταίες ημέρες του.
- Τώρα διαβάζετε τα γράμματα των θαυμαστών; - Δεν θα τον έλεγα "θαυμαστή".
Με μισούσε.
Αλλά επέμενε να έρθω στη κηδεία του
και να σου πω τι συνέβη με τη μητέρα της Άννα. Να 'μαι, λοιπόν.
Και η απάντηση είναι: "Κάθε κύτταρο προέρχεται από ένα άλλο κύτταρο."
- Η ζωή πηγάζει απ' τη ζωή. - Δεν έχω διάθεση.
- Δεν θέλεις μια εξήγηση; - Όχι, δε θέλω.
Ευχαριστώ. Να έχετε μια υπέροχη ζωή.
Μου θυμίζεις εκείνη.
Θυμίζω πολλούς ανθρώπους σε πολλούς ανθρώπους.
Η κόρη μου ήταν οκτώ ετών.
Υπέφερε...
...με σθένος για πολύ καιρό.
Είχε λευχαιμία σαν την Άννα;
Σαν την Άννα.
Λυπάμαι για την απώλειά σας.
Κι εγώ για τη δική σου. Και συγγνώμη που χάλασα το ταξίδι σας.
Δεν χαλάσατε το ταξίδι μας. Περάσαμε υπέροχα.
Γνωρίζεις "το πρόβλημα με την άμαξα";
Υπάρχει ένα νοητικό πείραμα στον τομέα...
της δεοντολογίας, γνωστό ως "το πρόβλημα με την άμαξα".
Η Φιλίπα Φουτ ήταν μια Αγγλίδα φιλόσοφος...
- Ωχ, όχι. - Προσπαθώ να σου εξηγήσω κάτι.
- Προσπαθώ να σου δώσω... - Όχι!
Είστε ένας μεθύστακας και θέλω να βγείτε αμέσως απ' το αμάξι μου
ώστε να πάω σπίτι μου και να κάτσω μόνη με τη θλίψη μου.
Θέλω να διαβάσεις αυτό.
Δεν θέλω να διαβάσω τίποτα. Βγαίνετε απ' το αμάξι μου;
- Σας παρακαλώ, βγείτε! - Εντάξει.
Μπορώ να περάσω;
Λυπάμαι πολύ.
Ναι.
Ήταν προνόμιο όμως, ε;
Να τον αγαπάς.
Σου δίνει μια ιδέα για το πώς αισθάνομαι για σένα.
Χέιζελ;
Έχει έρθει ένας φίλος σου.
Ξέρεις αν πονάει;
Προφανώς, δυσκολεύεσαι ν' αναπνεύσεις γι' αρκετή ώρα...
...και ξαφνικά βρίσκεσαι λιπόθυμος.
Δεν είναι ευχάριστο.
Το να πεθαίνεις είναι χάλια.
- Ο Γκας σ' αγαπούσε πολύ. - Το ξέρω.
- Του έλεγα να μη μου το λέει. - Ναι...
Μ' ενοχλούσε που το έλεγε συνέχεια.
- Εμένα δεν μου φαίνεται ενοχλητικό. - Το ξέρω.
Πήρες το γράμμα από τον φίλο σου τον συγγραφέα;
Όχι, δεν είναι φίλος μου. Πού ξέρεις για το γράμμα;
Μίλησα μαζί του στο νεκροταφείο και...
είπε πως ήρθε μέχρι εδώ για να σου δώσει εκείνο το γράμμα.
Ναι, αλλά δεν με νοιάζει.
Δεν επιθυμώ να διαβάσω τα λόγια αυτού του κρετίνου πάλι.
- Δεν το έγραψε αυτός. Ο Γκας το έγραψε. - Τι;
Φαίνεται πως ο Γκας έγραψε κάτι και το έστειλε στον Βαν Χάουτεν.
Θεέ μου.
Κύριε Βαν Χάουτεν,
είμαι καλός άνθρωπος, αλλά κακός συντάκτης.
Εσείς είστε κακός άνθρωπος, αλλά καλός συγγραφέας.
Νομίζω κάνουμε καλή ομάδα.
Δεν θέλω να σας ζητάω χάρες, αλλά αν έχετε το χρόνο,
που απ' ότι είδα έχετε αρκετό, παρακαλώ κάντε αυτό για μένα.
Είναι ο επικήδειος λόγος για την Χέιζελ.
Μου ζήτησε να γράψω έναν και προσπαθώ, απλά...
...χρειάζομαι λίγη βοήθεια.
Βλέπετε, το θέμα είναι, ότι όλοι θέλουμε να μας θυμούνται.
Αλλά η Χέιζελ είναι διαφορετική.
Η Χέιζελ γνωρίζει την αλήθεια.
Δεν ήθελε ένα εκατομμύριο θαυμαστές, ήθελε μόνο έναν.
Και τον είχε.
Ίσως δεν αγαπήθηκε ευρέως, αλλά αγαπήθηκε βαθιά.
Και δεν είναι υπάρχει τίποτα πολυτιμότερο.
Όταν η Χέιζελ αρρώστησε, ήξερα πως πεθαίνω,
αλλά δεν ήθελα να το παραδεχτώ.
Ήταν στην εντατική και μπήκα για δέκα λεπτά,
κι έκατσα μαζί της προτού με πιάσουν.
Τα μάτια της ήταν κλειστά, το δέρμα της χλωμό,
αλλά τα χέρια της ήταν ακόμα τα ίδια.
Ήταν ακόμα ζεστά, και τα νύχια της βαμμένα σ' αυτό το σκούρο μπλε χρώμα.
Απλά τα κράτησα και πίεσα τον εαυτό μου να φανταστεί
έναν κόσμο χωρίς εμάς.
Και τι κόσμος χωρίς νόημα θα ήταν αυτός.
Είναι τόσο όμορφη. Δεν βαριέσαι να την κοιτάζεις.
Δεν ανησυχείς αν είναι εξυπνότερη, γιατί ξέρεις πως είναι.
Είναι αστεία, χωρίς να γίνεται σκληρή.
Την αγαπώ.
Θεέ μου, την αγαπώ.
Είμαι πολύ τυχερός που την αγαπάω, κ. Βαν Χάουτεν.
Δεν επιλέγεις αν θα πληγωθείς σ' αυτόν τον κόσμο,
αλλά έχεις λόγο στο ποιος σε πληγώνει.
Και μ' αρέσουν οι επιλογές μου.
Ελπίζω να της αρέσουν και οι δικές της.
Εντάξει, Χέιζελ Γκρέις;
Εντάξει.
Απόδοση Διαλόγων Εξ Ακοής: * grgrs *