ฉันเชื่อว่าในโลกนี้เราเลือกวิธีเล่าเรื่องเศร้าได้
วิธีหนึ่งก็คือใส่ไข่แต้มสีให้ดูดี
แบบที่ทำกันในหนังหรือนิยายรัก
ที่คนสวยและหล่อได้รับบทเรียนที่สวยงาม
ไม่มีอะไรที่เลวร้ายเกินไปจนแก้ไขไม่ได้
ด้วยการขอโทษ หรือด้วยเพลงของปีเตอร์ เกเบรียล
ฉันก็ชอบแบบนั้นเหมือนสาวทั่วไป เชื่อฉันสิ
แต่มันแค่ไม่ใช่ความจริง
นี่คือความจริง
โทษทีนะ
ดาวบันดาล
ในปลายฤดูหนาวของปีที่ฉันอายุสิบเจ็ด
แม่ตัดสินว่าฉันมีอาการซึมเศร้า
เธอกินนิดเดียว ไม่ออกจากบ้านไปไหนเลย
หนูไม่ได้ซึมเศร้านะแม่
อ่านหนังสือเล่มเดิมๆ ซ้ำซาก
เธอมีอาการซึมเศร้า
หนูไม่ได้ซึมเศร้า
หนังสือข้อมูลและเว็บไซต์มักจะบอกว่า อาการซึมเศร้าเป็นผลข้างเคียงของโรคมะเร็ง
อาการซึมเศร้าไม่ใช่ผลข้างเคียงของโรคมะเร็ง
มันคือผลข้างเคียงของการใกล้จะตาย
ซึ่งกำลังเกิดขึ้นกับฉัน
ความทุกข์อันยิ่งใหญ่
ความเจ็บปวดบังคับให้เรารู้สึก
หมอจะเปลี่ยนยาให้เป็นโซลอฟต์
หรือเล็กซาโปร
วันละสองครั้งแทนที่จะครั้งเดียว
ทำไมหยุดแค่นั้นล่ะ
จริงๆ นะ จัดเต็มมาเลย
หนูก็ขึ้นชื่อเป็นจอมอัพยา ของเด็กป่วยมะเร็งอยู่แล้ว
เธอไปเข้ากลุ่มสนับสนุนที่หมอแนะนำหรือเปล่า
อ๋อ มันไม่มีประโยชน์หรอก
กลุ่มสนับสนุนอาจช่วยให้ได้รู้จักกับคนอื่นๆ ที่...
คนที่... อะไร
...เดินทางเดียวกัน
"เดินทาง" จริงๆ เหรอ
ให้โอกาสหน่อยสิ
ใครจะรู้ เธออาจจะค้นพบการรู้แจ้งก็ได้
เอาละ
พร้อมมั้ย
เรามารวมกันในวันนี้
จริงๆ แล้วก็ภายในอ้อมใจของพระเยซูเจ้า
เรามาอยู่ที่นี่กับ ย.ซ.
ใครอยากเล่าเรื่องของตัวเองให้กลุ่มเราฟังบ้าง
ฉันแองเจิล เป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวเฉียบพลันชนิดไมอิลอยด์
ซิด มะเร็งเม็ดเลือดขาวเอแอลแอล
หวัดดี พีเจ มะเร็งต่อมหมวกไตในเด็ก
ผมแพทริค มะเร็งของลูกอัณฑะ
ฉันจะไม่เล่ารายละเอียดน่ากลัว ของมะเร็งที่แพทริคเป็น
ง่ายๆ ก็คือ หมอเจอมันที่ไข่ของเขา
หมอตัดออกเกือบหมด เขาเกือบตาย แต่ไม่ตาย
ตอนนี้สภาพของเขาคือ หย่ากับเมีย ไม่มีเพื่อนเลย
อาศัยอยู่บนโซฟาในบ้านพ่อแม่
หาประโยชน์จากอดีตมะเร็งอันรุ่งเรืองของเขา ภายในอ้อมใจพระเยซู
ตามนั้นจริงๆ เลย
เพื่อแสดงให้เราเห็นว่า สักวันหนึ่งถ้าเราโชคดี
เราก็อาจเป็นอย่างเขาได้
ใครคนต่อไป
เฮเซล
ฉันเฮเซล
ไทรอยด์ ในตอนแรก
แต่ตอนนี้มีอาณานิคมรุ่งเรือง กระจัดกระจายไปทั่วปอดของฉัน
แล้วรู้สึกยังไง
นอกจากมะเร็งขั้นสุดท้ายเนี่ยเหรอ
โอเคนะ เดาเอา
เราเอาใจช่วยเธอนะ เฮเซล
ทำไมผมไม่เล่นเพลงให้ฟังอีกเพลงล่ะ
พระเยซูเจ้าคือมิตรของเรา และพระองค์จะทรงอยู่กับเราไปจนถึงที่สุด
พระเยซู
ว่าไงลูก
เป็นไง เจ๋งมั้ยลูก
"ค่ะแม่ มันเจ๋งไปเลย"
และนั่นคือชีวิตของฉัน
รายการเรียลลิตีโชว์
นัดไปหาหมอ
ยาแปดชนิด วันละสามเวลา
แต่ยังมีแย่กว่านั้น แย่มากๆ ที่สุด
กลุ่มสนับสนุนช่วยเหลือ
- แม่บังคับหนูไม่ได้ - ได้สิ
เราคือพ่อแม่ของลูก
ไม่เอาน่า เราคุยกันแล้ว ลูกต้องไปนะ
ลูกต้องมีเพื่อน ลูกเป็นวัยรุ่น
แม่คะ ถ้าอยากให้หนูเป็นวัยรุ่น อย่าบังคับให้ไปกลุ่มสนับสนุนนั่น
แล้วก็หาบัตรประจำตัวประชาชนปลอมมาให้หนู หนูจะได้ไปเข้าคลับได้
ไปดื่มเหล้ากับกินกัญชา
ไม่มีใคร "กิน" กัญชานะ
เรื่องแบบนั้นจะรู้ได้ ก็ต้องมีบัตรปลอมก่อน
แค่ไปขึ้นรถเลยได้มั้ย
ฉันก็เลยไป
ไม่ใช่เพราะอยากไป หรือเพราะคิดว่ามันจะช่วยอะไรฉันได้
แต่ด้วยเหตุผลเดียวที่ฉันทำทุกอย่างในทุกวันนี้
เพื่อให้พ่อแม่พอใจ
หนูไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงขับรถเองไม่ได้
แม่ก็ไม่ได้ทำอะไรเลย แค่นั่งรอหนูตรงนี้เฉยๆ
ไม่ใช่นะ
ไม่ใช่ แม่มีเรื่องต้องทำ มีธุระต้องทำน่ะ
ค่ะ
รักลูกนะ
หนูก็รักแม่ด้วยค่ะ
ขอให้สนุกนะ
อย่างเดียวที่แย่กว่าการใกล้จะตายจากมะเร็ง
คือการมีลูกที่ใกล้จะตายจากมะเร็ง
นี่ลูก
หาเพื่อนด้วยนะ
โทษที
- ฉันเดินขึ้นบันไดได้ - ไม่มีปัญหา
ขอบคุณ
โทษที
ผมผิดเอง
ฉันขอโทษ
ใครจะเริ่มก่อน
มีใครอยากเริ่มมั้ย มีใครจะพูดก่อนมั้ย
เชิญเลย
ฉันเบท มะเร็งเนื้อเยื่ออ่อนเป็นรูปกระสวย
อาทิตย์นี้ฉันโอเค
ไอแซค ฉันรู้ว่าคุณกำลังเผชิญปัญหาใหญ่ในตอนนี้
อยากจะเล่าอะไรให้กลุ่มฟังมั้ย หรืออาจจะเพื่อนคุณที่นี่ล่ะ
ผมมีเรื่องจะเล่า
หวัดดี ทุกคน
ผมไอแซค
ผมเป็นมะเร็งจอประสาทตา
ได้รับการผ่าตัดข้างหนึ่งไปตอนเด็ก
มันเลยเป็นตาแก้วข้างหนึ่ง
และผมกำลังจะเข้าโรงพยาบาลไปผ่าตัด
เพื่อเอาตาอีกข้างออก
หลังจากการผ่าตัด ผมจะตาบอดสนิท
แต่ผมโชคดี เพราะผมมีแฟนสาวสุดสวย
ซึ่งผมไม่คู่ควรกับเธอเลย โมนิกา
แล้วยังมีเพื่อนแสนดี อย่างออกัสตัส วอเตอร์สที่คอยช่วยเหลือผม
มันก็เป็นอย่างนี้แหละครับ ขอบคุณ
เราเอาใจช่วยคุณนะ ไอแซค
ขอบคุณ
ถึงตาคุณแล้ว กัส
อ๋อ ได้ครับ
ผมออกัสตัส วอเตอร์ส
อายุ 18 ปี
เมื่อปีครึ่งก่อนนี้ มีอาการมะเร็งที่กระดูกนิดนึง
ก็เลยเสียเจ้านี่ไป
ตอนนี้ผมเป็นครึ่งหุ่นยนต์ ซึ่งเจ๋งมาก
แต่จริงๆ แล้ว ที่ผมมาที่นี่ เพราะไอแซคขอให้มา
แล้วรู้สึกยังไงล่ะ กัส
เยี่ยมมากเลย
ชีวิตผมมีแต่ไต่ขึ้นสูงทุกวันๆ เพื่อน
อาจจะอยากแบ่งปันความวิตกกังวลกับกลุ่มบ้าง
วิตกกังวลเหรอ
การถูกลืม
การถูกลืมเหรอ
ใช่
คือว่าผมตั้งใจจะใช้ชีวิตที่พิเศษพิสดาร
เพื่อเป็นที่จดจำ
ถ้าผมมีความวิตกกังวลล่ะก็ คงเป็นการที่จะถูกลืม
มีใครในกลุ่มอยากออกความเห็นในเรื่องนี้มั้ย
เฮเซล
ไม่คาดคิดน่ะเนี่ย
ฉันแค่อยากพูดว่า จะต้องมีวันที่พวกเราทุกคนตาย
เรามีเวลาก่อนที่มีมนุษย์ ก็ย่อมมีเวลาหลังจากที่มีมนุษย์
อาจจะเป็นพรุ่งนี้ หรือล้านปีจากนี้
และเมื่อมันเกิดขึ้น ก็จะไม่มีใครเหลือ
ที่จะจำคลีโอพัตรา โมฮัมหมัด อาลี หรือโมสาร์ต
ไม่ต้องพูดถึงพวกเราที่นี่เลย
การถูกลืมจึงเป็นสิ่งที่หักห้ามไม่ได้
และถ้านั่นทำให้คุณกลัว ฉันขอแนะนำให้อย่าไปสนใจมัน
จริงๆ แล้วมันคือวิธีที่คนอื่นทำ
มันเป็นคำแนะนำที่ดีนะ
ผมชอบทั้งหมดนี่เพราะมันดีจริงๆ ที่ได้ฟังทุกคน...
- ตลอดไป - ตลอดไป
"จริงๆ แล้ว"
ผมนึกว่าเราอยู่ใต้ถุนโบสถ์
แต่กลายเป็นว่าจริงๆ แล้วเราอยู่ในอ้อมใจพระเยซูเจ้า
ใช่สินะ
คุณชื่ออะไร
เฮเซล
ไม่ใช่ ชื่อเต็มน่ะ
เฮเซล เกรซ แลนคาสเตอร์
อะไร
ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย
ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ
เพราะว่าคุณสวย
ให้ตายสิ
ผมชอบมองคนสวย
คืองี้ ผมตัดสินใจเมื่อไม่นานมานี้
ว่าจะไม่ปฏิเสธความสุขเล็กน้อยของการมีชีวิต
โดยเฉพาะอย่างที่คุณชี้แนะอย่างเฉียบแหลมว่า เราทุกคนจะตายในไม่ช้า
โอเค ก็ได้ แต่ฉันไม่ได้สวย
- หวัดดี กัส - หวัดดี ลิซ่า
- ผมชอบเวลาคุณพูดก่อน - ฉันชอบเวลาคุณพูดก่อน
ก็ได้
ตลอดไป
"ตลอดไป" เนี่ยมันอะไร
"ตลอดไป" เป็นของพิเศษของพวกเขา
อย่างจะรักกัน "ตลอดไป" อะไรอย่างนั้น
อาจจะส่งข้อความให้กันว่า "ตลอดไป" ปีละ 14 ล้านหน
หน้าอกเธอคงเจ็บแน่เลย
ไปดูหนังกันเถอะ
อะไรนะ
ฉันว่างอาทิตย์นี้หลังจากนี้ เราอาจจะ...
ไม่ใช่ ผมหมายถึงตอนนี้
คุณอาจเป็นฆาตกรมือขวานก็ได้
ก็มีทางเป็นไปได้เสมอ
เถอะน่า เฮเซล ใจกล้าๆ หน่อย
ฉันไม่...
จริงเหรอ
น่าขยะแขยงที่สุด
อะไร
อะไรเรอะ คิดว่าเจ๋งหรือไง
คุณทำทั้งหมดนี่พังหมดเลย
- ทั้งหมดนี่เหรอ - ใช่ ทั้งหมดนี่
แหม แย่จัง
แล้วคุณกำลังไปได้ดีมากด้วย
ให้ตายสิ ต้องมีจุดอ่อนในตัวคนเสมอเลยใช่มั้ย
และของคุณ ถึงจะเป็นมะเร็ง
ก็ยังพร้อมใจที่จะเสียเงินให้กับบริษัท
ซึ่งให้โอกาส ที่จะเป็นมะเร็งได้มากขึ้นอีก
จะบอกอะไรให้นะ การหายใจไม่ออกมันทรมานมาก
ทรมานสุดๆ
"จุดอ่อนในตัว" เหรอ
จุดอ่อนอันเลวร้าย
เลวร้าย...
เฮเซล เกรซ มันทำอะไรเราไม่ได้ถ้าเราไม่จุดมัน
ผมไม่เคยจุดมันเลยสักตัว
มันเป็นอุปมา เห็นมั้ยล่ะ
เราเอาสิ่งที่จะฆ่าเราได้ใส่ปาก
แต่ไม่ให้อำนาจมันฆ่าเราได้
อุปมา
ไง ลูก ได้เวลาดู Top Model แล้วใช่มั้ย
ไม่ค่ะ
หนูมีนัดกับออกัสตัส วอเตอร์สแล้ว
ให้ตายสิ
ใช่ ผมสอบขับรถไม่ผ่านสองสามครั้ง
ก็ไม่น่าสงสัย
จริงๆ แล้ว ครั้งที่สี่ที่สอบ ก็ขับประมาณนี้แหละ
แล้วพอเสร็จ
ครูที่สอบมองหน้าผม แล้วเธอพูดว่า
"วิธีขับรถของเธอ แม้จะนั่งไม่สบาย แต่ก็ไม่ได้ละเมิดกฎความปลอดภัย"
ประโยชน์ของมะเร็ง
ประโยชน์ของมะเร็งแน่นอนที่สุด
เล่าเรื่องคุณให้ผมฟังสิ
ฉันเจอมะเร็งตอนอายุ 13
เป็นอย่างแย่ที่สุดเท่าที่จะเป็นได้
ที่ต่อมไทรอยด์ขั้นที่สี่
ซึ่งทำอะไรไม่ได้มากนัก
ซึ่งก็ไม่ได้หยุดหมอหรอก
ผ่าตัด
ฉายแสง
เคมีบำบัด
ฉายแสงอีก
ทั้งหมดนั่นได้ผลแป๊บนึง
แต่แล้วก็หยุดทำงาน
แล้ววันหนึ่ง ปอดของฉันก็เริ่มเต็มไปด้วยน้ำ
นางพยาบาล
เราต้องการนางพยาบาลเดี๋ยวนี้
ฉันหายใจไม่ออก ไม่มีใครทำอะไรได้
ไปสบายเถอะนะ ลูกรัก
อย่ากลัวไปเลย
นั่นน่าจะเป็นจุดจบแล้ว
โอ้ พระเจ้าช่วยด้วย
แต่แล้ว สิ่งประหลาดก็เกิดขึ้น ยาปฏิชีวนะทำงานได้ผล
พวกเขาระบายน้ำออกจากปอด ฉันเริ่มมีแรงกลับมา
ถัดไป พบว่าตัวเองเข้าทำการทดลองยา
ยาที่โด่งดังในแวดวงมะเร็งว่าไม่ได้ผล
มันเรียกว่าฟาแลงซิฟอร์
ใช้ไม่ได้ผลกับคนไข้มะเร็งประมาณ 70 %
แต่ไม่รู้ทำไมมันใช้ได้ผลกับฉัน
พวกเขาเลยเรียกมันว่า "ปาฏิหาริย์"
แน่นอนว่าปอดของฉันยังทำหน้าที่ปอดได้แย่มาก
แต่ตามทฤษฎีแล้วมันยังอาจจะทำหน้าที่แย่ๆ แบบนี้
ไม่รู้สิ ไปได้อีกพักหนึ่งมั้ง
คุณกลับไปเรียนหรือเปล่า
ฉันสอบเทียบมัธยมปลายได้ กำลังเรียนที่เอ็มซีซี
ว้าว นักศึกษามหาลัย
มิน่า ถึงมีออร่ากระจาย
ระวัง!
แย่จัง
ยินดีต้อนรับสู่กระต๊อบของผม
พ่อแม่เรียกว่า "คำจูงใจ"
ถ้าต้องการสายรุ้ง ต้องต่อกรกับสายฝน
เรารักที่คุณมาที่นี่
อย่าถาม
ว่าไงครับ
- ว่าไง - ไง ออกัสตัส
เพื่อนใหม่เหรอ
ครับ นี่เฮเซล เกรซ
สวัสดีค่ะ แค่ "เฮเซล"
สบายดีมั้ย "แค่เฮเซล"
สวัสดีจ้ะเฮเซล เป็นไงมั่ง
ครับ เราจะลงไปข้างล่าง บาย
- ยินดีที่ได้เจอนะคะ - ดีใจที่ได้เจอจ้ะ
นี่เลย
โลกของออกัสโต
นี่ห้องผม
ว้าว
ถ้วยรางวัลเยอะจัง
ใช่ ผมเคยเล่นน่ะ
จะว่าไงมั้ยถ้าจะขอนั่งลง
เชิญ ตามสบายเลยนะ
บ้านผมคือบ้านคุณ
โทษที บันไดน่ะ
แล้วก็ยืนนานๆ
ผมเข้าใจ
จริงๆ นะ เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไร
เอาละ เรื่องของคุณเป็นไง
ก็บอกไปแล้วไง
หมอตรวจเจอตอนอายุ 13
ไม่ใช่นั่น ไม่ใช่เรื่องมะเร็ง แต่เรื่องของคุณจริงๆ
ความสนใจ งานอดิเรก ความชอบ ความคลั่งไคล้พิสดาร
ความคลั่งไคล้พิสดารเหรอ
ลองคิดถึงอะไรก็ได้ สิ่งแรกที่นึกออก
สิ่งที่ชอบ
ความทุกข์อันยิ่งใหญ่
โอเค นั่นอะไร
เป็นนิยาย
นิยายโปรด
เดี๋ยว ในเรื่องมีซอมบี้เหรอเปล่า
ซอมบี้เหรอ ไม่มีหรอก
มีสตรอมทรูเปอร์สมั้ย
ไม่มี ไม่ใช่หนังสือแนวนั้น
โอเค แล้วมันเกี่ยวกับอะไร
มะเร็ง
เกี่ยวกับมะเร็งเหรอ
แต่ไม่ใช่แบบนั้น เชื่อสิ มันเจ๋งมาก
นักเขียนชื่อว่าปีเตอร์ แวน เฮาเทน
เขาเป็นคนเดียวที่ฉันเจอในชีวิต
ที่ข้อแรก เข้าใจว่าการที่กำลังจะตายเป็นยังไง
แต่ข้อสอง ไม่ได้ตายจริงๆ
โอเค
ผมจะอ่านหนังสือแย่ๆ เล่มนี้ ที่มีชื่อน่าเบื่อ
ที่ไม่มีซอมบี้และสตรอมทรูเปอร์ส
และเพื่อแลกเปลี่ยนกัน
คุณจะอ่านนี่
เรื่องที่ลืมไม่ลง แต่เป็นนิยายที่ดัดแปลงยอดเยี่ยม จากวิดีโอเกมโปรดของผม
"ปราบจลาจล"
ใช่ อย่าหัวเราะ มันเจ๋งมาก
เกี่ยวกับเกียรติยศ การเสียสละ ความกล้าหาญ และความเป็นวีรบุรุษ
มันเกี่ยวกับการยอมรับชะตากรรม และมีอิทธิพลต่ออนาคตของโลก
ขอบคุณนะ
เดี๋ยว มือคุณเย็นจัง
มันไม่ได้เย็น แค่มีออกซิเจนไปเลี้ยงน้อย
เฮเซล เกรซ
ผมชอบจังเวลาที่คุณพูดเรื่องการแพทย์ให้ฟัง
เรื่องนี้แปลก
นั่นเขาให้มาเหรอลูก
"นั่น" ที่ว่าหมายถึงโรคเริมหรือคะ
ว้าว
ใช่เลย
มันเป็นความฝันของคนเป็นแม่
เตือนการใช้
อย่าห่วงไปเลย
แม่คะ หนูไม่ได้กังวลเลย
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
จ้ะ
เราแค่คุยกัน หนูไม่ได้รอให้เขาโทรมาสักหน่อย
- นั่นอะไรที่... - ใช่
เพราะฉันนึกว่ามันเป็นพริกไทย
วันนี้ที่ประเทศจีน เป็นวันเก๋ากี้นานาชาตินะ
เยี่ยมไปเลยใช่มั้ย
ชอบสีมัน
บอกหน่อยหนังสือเล่มนี้ สิบหน้าสุดท้ายหายไปหรือเปล่า
มันอร่อยใช่มั้ย
ในวันเก๋ากี้คนจีนกินเก๋ากี้เยอะมั้ย
อย่าบอกนะว่า อ่านถึงตอนจบของหนังสือเล่มนี้แล้ว!
ฉันเตรียมของหวานอย่างพิเศษ
พยายามคงความเป็นเก๋ากี้ไว้
เพราะมันเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่เยี่ยมมากๆ
หนังสือที่ไหนจบกลางประโยค!
ให้ตายสิ เนี่ยมันบ้าอะไรกัน จ๊ากก!!
ผมชอบจัง
เราน่าจะทำแบบนี้กันทุกปีเลย
- ทุกปี - เราควรทำทุกปี
ฉันรู้
ผมชอบมันจริงๆ นะ
ลูก อยากขอตัวออกไปมั้ย
อะไรนะคะ
เฮเซล เกรซ
ยินดีต้อนรับสู่การอ่าน ความทุกข์อันยิ่งใหญ่ ที่หวานปวดใจ
แต่ตอนนี้ฉันกำลังละเมิดทุกกฎ
คุณโอเคหรือเปล่า
แต่ตอนนี้ฉันกำลังละเมิดทุกกฎ
ผมเหรอ ผมสบายดีมากเลย
แต่ไอแซคอยู่ที่นี่ด้วย และ...
ไอแซค เฮเซลจากกลุ่มสนับสนุน ทำให้ดีขึ้นหรือแย่ลง
- ผมมัวแต่เสียเวลา - ไอแซค สนใจทางนี้หน่อย
เสียเวลาทั้งหมดไป
คุณมาได้เร็วแค่ไหน
ดีมาก ประตูบ้านเปิดอยู่
ผมต้องไปละ บาย
ฮัลโหล
เฮเซล
ไอแซค เฮเซล เกรซจากกลุ่มสนับสนุนมาแล้ว
- หวัดดี - หวัดดี
ขอเตือนความจำนิดนึงนะ
ไอแซคกำลังสติแตกอยู่ในตอนนี้
จะว่าไปแล้ว คุณดูดีจัง
ผมชอบคุณใส่สีนี้
ขอบคุณ
ไอแซค
ไอแซค เฮเซลมาแล้ว
เฮ้ ไอแซค
เฮ้ เฮเซล
เป็นไงมั่ง
ผมก็โอเค
ดูเหมือนไอแซคกับโมนิกาจะเลิกกันแล้ว
ไอแซค ฉันเสียใจด้วยจริงๆ อยากจะระบายมั้ย
ไม่ แค่อยากร้องไห้กับเล่นวิดีโอเกม
แต่ยังไงก็ตาม คุยกับเขาได้ไม่เป็นไรหรอก
ถ้าคุณมีคำแนะนำของผู้หญิงแบบเฉียบๆ
ฉันคิดว่าจริงๆ แล้วปฏิกิริยาของเขาก็เหมาะสมแล้ว
"ความเจ็บปวดบังคับให้เรารู้สึก"
คุณกำลังอ้างอิงหนังสือฉัน
เธอบอกว่าอยากเลิกกับผมก่อนการผ่าตัด
เพราะเธอทนไม่ได้
ผมกำลังจะตาบอดแล้วเธอทนไม่ได้
ผมพูดคำว่า "ตลอดไป" ให้เธอเสมอ อย่าง "ตลอดไป"
แต่เธอไม่ฟังเลย แล้วก็ไม่ตอบด้วยและ...
มันเหมือนกับว่าผมได้ตายไปแล้ว รู้มั้ย
บางครั้งนะ
คนเราไม่เข้าใจสัญญา ที่ตัวเองให้ในตอนที่ทำสัญญา
ผมรู้ แต่...
ผมรู้สึกเหมือนไอ้ขี้แพ้ ยังใส่สร้อยคอที่เธอให้ไว้อยู่เลย
ถอดออกสิ
เพื่อน ถอดมันออก
ใช่
ต้องยังงั้น เพื่อน นี่เลย
อยากเตะอะไรสักอย่าง
อย่าแตะนั่น อย่า
- ตีอันนี้ - ขอโทษ
ผมรอจะโทรหาคุณตั้งหลายวันแล้ว
แต่กำลังรอจนผมสามารถ รวบรวมความคิดเห็นเกี่ยวกับ ความทุกข์อันยิ่งใหญ่
แป๊บนึงนะ
ไอแซค
หมอนมันไม่พังหรอก
ถ้าอยากจะพังอะไรสักอย่าง
ลองนี่
- ถ้วยรางวัลเนี่ยนะ - ใช่
แน่ใจเหรอ
กำลังหาวิธีบอกพ่ออยู่ว่าฉันเกลียดบาสเกตบอล
เต็มที่เลย!
ตลอดไป
ความทุกข์อันยิ่งใหญ่
ใช่ ฉันดีใจที่คุณชอบนะ
ใช่ ผมชอบ ยกเว้นตอนจบ
ฉันรู้ มันห้วนไปหน่อย
"ห้วนไปหน่อย" เหรอ ล้อเล่นเปล่า มันใจร้ายมากเลย
ผมเข้าใจว่าเธอตาย
แต่มันเหมือนข้อตกลงทางใจระหว่างนักเขียนและ...
- กัส - หือ
- ได้มั้ย - ได้เลย
ระหว่างนักเขียนกับผู้อ่าน
และผมรู้สึกว่าการจบหนังสือกลางประโยคมัน...
เป็นการละเมิดข้อตกลง คุณคิดว่าไง
โอเค ก็ใช่ ฉันรู้ว่าคุณหมายความว่ายังไง
แต่ พูดจริงๆ เลยนะ ฉันคิดว่ามันเป็นความจริงที่สุด
เขาตายในกลางชีวิต
เลยตายในกลางประโยค
และ ไม่รู้สิ
แต่ฉันอยากรู้จริงๆ ว่า เกิดอะไรขึ้นกับทุกคนหลังจากที่แอนนาตายแล้ว
เช่นแม่ของเธอ
ใช่ และชายทิวลิปชาวดัตช์นั่น
และหนูแฮมสเตอร์ไซซิฟัส
ใช่
เคยลองติดต่อปีเตอร์ แวน เฮาเทนมั้ย
ฉันเขียนจดหมายไปหาตั้งหลายฉบับ แต่เขาไม่เคยตอบเลย
ดูเหมือนเขาจะย้ายไปอยู่อัมสเตอร์ดัม ปลีกตัวออกจากสังคมและ...
น่าเสียดาย
ใช่
ไอแซค
รู้สึกดีขึ้นบ้างมั้ย เพื่อน
นั่นแหละความเจ็บปวด
มันบังคับให้เรารู้สึก
ฉันจะช่วยเก็บกวาดนะ
เฮเซล เกรซ
ออกัสตัส วอเตอร์ส
ผมอดนึกถึงหนังสือบ้านี่ไม่ได้
ไม่เป็นไรมิได้
อย่างไรก็ตาม เราต้องมีการปิดเรื่อง ว่ามั้ย
นั่นคือเรื่องที่ฉันเขียนไปถามแวน เฮาเทนในจดหมาย
แต่เขาไม่เคยตอบเลย
ไม่เคย
"เรียนคุณวอเตอร์ส...
"ผมเขียนมาขอบคุณ สำหรับจดหมายอีเล็คทรอนิกของคุณ
"ผมขอบคุณทุกท่านที่สละเวลา
"อ่านหนังสือของผม"
ออกัสตัส
ครับ
คุณกำลังทำอะไร
ผมคงไปเจอ
ผู้ช่วยของแวน เฮาเทน เขียนอีเมลไปหาเธอ
ออกัสตัส
เธอก็คงส่งต่อไปให้แวน เฮาเทน
จะให้อ่านต่อมั้ย
โอ้ คุณพระช่วย ต่อสิ เร็วๆ
"ผมรู้สึกเป็นพระคุณอย่างยิ่งครับท่าน"
เฮเซล เกรซ เขาเรียกผมว่า "ท่าน"
ออกัสตัส อ่านต่อ อ่านต่อไป
"ทั้งคำชมเกี่ยวกับ ความทุกข์อันยิ่งใหญ่
"และการที่สละเวลา
"มาบอกผมว่าหนังสือนี้ ขออ้างอิงที่เขียนมาโดยตรงว่า
"'มีความหมายอย่างยิ่งต่อคุณ และ เฮเซล เกรซเพื่อนของคุณ"'
ไม่อยากเชื่อเลย
ไม่อย่าเชื่อเลยนะ
แน่นอนผมเขียนไปแล้ว
"ตอบคำถามของคุณ เปล่า ผมไม่ได้เขียนอะไรอีก และจะไม่เขียนเลย
"ผมไม่รู้สึกว่าการแชร์ความรู้สึกกับผู้อ่านอีกต่อไป
"จะเป็นประโยชน์ทั้งกับผู้อ่านและตัวผม
"อย่างไรก็ตาม ขอบคุณ
"สำหรับอีเมลที่กรุณาเขียนมาถึง
"ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง ปีเตอร์ แวน เฮาเทน"
ใช่แล้ว มันเพิ่งเกิดขึ้น
ให้ตายสิ
ผมพยายามบอกคุณแล้วว่าผมเจ๋งนะ
คุณคิดว่าฉัน...
เช็คกล่องรับข้อความสิ
โอ๊ย ตายแล้ว
ตายจริง ออกัสตัส
ฉันตื่นเต้นมาก ตื่นเต้นสุดๆ
เรียนคุณปีเตอร์ แวน เฮาเทน ฉันชื่อเฮเซล เกรซ แลนคาสเตอร์
เพื่อนของฉัน ออกัสตัส วอเตอร์ส
ซึ่งอ่านหนังสือของคุณตามคำแนะนำของฉัน
เพิ่งได้รับอีเมลจากคุณ ณ ที่อยู่นี้
คุณคงไม่ว่าอะไรที่เขาให้อีเมลของคุณกับฉัน
ไม่ทราบว่าจะกรุณา ตอบคำถามสองสามข้อของฉันได้มั้ย
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตอนจบของหนังสือ
โดยเฉพาะเหตุการณ์เหล่านี้
แม่ของแอนนาได้แต่งงานกับชายทิวลิปชาวดัตช์หรือไม่
ชายทิวลิปชาวดัตช์กำลังวางแผนทำอะไร
หรือเราแค่เข้าใจเขาผิดทั้งเพ
สุดท้ายฉันหวังว่า คุณจะบอกข่าวของหนูแฮมสเตอร์ไซซิฟัสได้บ้าง
คำถามเหล่านี้หลอกหลอนใจฉันมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว
และฉันไม่รู้ว่าจะมีเวลาเหลือแค่ไหนที่จะรอคำตอบ
ฉันรู้ว่าคำถามเหล่านี้ไม่สำคัญในแง่วรรณกรรม
"และหนังสือของคุณ เต็มไปด้วยคำถามสำคัญในแง่วรรณกรรม
"แต่ฉันแค่อยากรู้จริงๆ
"และแน่นอนว่า ถ้าคุณตัดสินใจจะเขียนอะไรอื่นอีก
"ฉันจะตั้งตารออ่าน
"ด้วยความสัตย์ รายการซื้อของของคุณฉันก็จะอ่าน
"ด้วยความชื่นชมเคารพอย่างสูง เฮเล เกรซ แลนคาสเตอร์"
ไม่เลวนี่
คิดว่างั้นเหรอ
ใช่ ใช้คำเว่อร์ไปหน่อย
แต่ก็นั่นละนะ แวน เฮาเทนใช้คำอย่าง "มีแนวโน้มเอียงสูง" และ "เมาอย่างเทพแบคคัส"
ผมว่าเขาคงชอบ
นี่มันตีหนึ่งจริงๆ แล้วเหรอ
งั้นเหรอ
ใช่ คิดว่าใช่
ฉันควรนอนได้แล้ว
โอเค
บางที "โอเค" จะเป็น "ตลอดไป" ของเรานะ
โอเค
โอ๊ย ตายแล้ว
"เรียนคุณแลนคาสเตอร์
"ผมตอบคำถามของคุณไม่ได้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ด้วยการเขียน
"เพราะถ้าจะทำแบบนั้น ก็ต้องเขียนภาคต่อไป
"ซึ่งคุณอาจจะเอาไปตีพิมพ์ หรือแพร่กระจายในอินเตอร์เน็ต
"ไม่ใช่ว่าผมไม่ไว้ใจคุณนะ แต่จะให้ไว้ใจคุณได้ยังไง
"ผมแทบไม่รู้จักคุณเลย
"ถ้าคุณบังเอิญมาที่อัมสเตอร์ดัม แวะมาเยี่ยมผมได้เลยตามสะดวก"
อะไรนะ
"ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง ปีเตอร์ แวน เฮาเทน"
โอ๊ย ตายแล้ว!
ไม่น่าเชื่อเลย
เฮเซล
- แม่คะ - เฮเซล มีอะไรเหรอ
แม่คะ ดูนี่สิ
มานี่ มานี่ มานี่สิคะ
ดูนี่สิ
- อะไร - นี่ค่ะ
ปีเตอร์ แวน เฮาเทน
ดูที่เขาพูดสิ
"ถ้าคุณบังเอิญมาที่อัมสเตอร์ดัม"
หนูต้องไป
มันเหลือเชื่อ
เขาเชิญให้เราไปอัมสเตอร์ดัม อัมสเตอร์ดัมนะ
ว้าว!
เราไปได้มั้ยคะ
แม่คิดว่าเราไปได้จริงๆ มั้ยคะ
นี่มันอัมสเตอร์ดัม
แม่อยากให้ลูกได้ทุกอย่างในโลกนี้
แต่เราไม่มีเงินพอ รู้มั้ย
แค่เอาอุปกรณ์รักษาทุกอย่างไปที่โน่น
เราจะทำได้ยังไง
จริงด้วย หนูขอโทษ
ลูกจ๋า แม่เสียใจจริงๆ นะ
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรค่ะ
ทำไมไม่ไปขอพรกับองค์กรจีนีส์ละ
ฉันเคยขอแล้ว ก่อนเกิดปาฏิหาริย์
ใช้ขอพรอะไร
ไม่ใช่ดิสนีย์นะ
เฮเซล เกรซ คุณไม่ได้ขอไปดิสนีย์เวิล์ดนะ
- ไม่ได้ใช้พรสุดท้าย... - ฉันอายุ 13
...เพื่อไปดิสนีย์เวิลด์นะ
- และเอปคอตเซ็นเตอร์ - ให้ตายสิ
มันเป็นทริปที่สนุกมากจริงๆ
- เรื่องน่าเศร้าที่สุดที่เคยได้ยินเลย - ได้เจอกูฟฟี่ด้วย
- ตอนนี้ผมชักละอายใจแล้ว - ทำไมต้องละอายใจด้วย
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามาหลงรักสาว ที่ขออะไรพื้นๆ ขนาดนั้น
แย่จัง
ไปมั้ย
สิ่งที่สำคัญที่สุดในการตรวจด้วยเอ็มอาร์ไอ
คือต้องนอนนิ่งที่สุด
แต่วันนั้น มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
หวัดดี กัส เป็นไงมั่ง
สวัสดีครับ คุณนายแลนคาสเตอร์
เฮ้ นั่นเสื้อของริก สมิตส์ใช่มั้ย
- ใช่ครับ - ผมชอบหมอนั่น
ผมออกัสตัส วอเตอร์สครับ
ยินดีที่ได้รู้จัก ผมไมเคิล
- ดีใจที่เจอเธอนะ - สวัสดีครับ คุณนายแลนคาสเตอร์
- ดีใจที่เจอ - ครับ
หวัดดี เฮเซล เกรซ
หวัดดี
อยากไปปิกนิกกับผมมั้ย
ฉันอยากไปปิกนิกกับคุณ
งั้นไปเลยมั้ย
ยัง ขอฉัน...
ตัวมีแต่กลิ่นโรงพยาบาล ขอไปเปลี่ยนเสื้อก่อน
แล้วก็...
เธอหายจากมะเร็งด้วยใช่มั้ย
ครับ
ผมไม่ได้ตัดขาออกเล่นๆ นะครับ
ถึงมันจะเป็นวิธีลดน้ำหนักที่ยอดเยี่ยม
ขาคนมันหนักมาก
สุขภาพตอนนี้เป็นยังไง
เยี่ยมครับ ปลอดอาการมา 14 เดือนแล้ว
- จริงเหรอ - ครับ
- ยอดเยี่ยมไปเลย - ครับ
ผมโชคดีมาก
ฟังนะ กัส
เธอต้องเข้าใจนะว่าเฮเซลยังป่วยอยู่มาก
และจะเป็นแบบนี้ไปตลอดชีวิต
และเฮเซลจะพยายามตามเธอให้ทัน
เธอเป็นคนแบบนั้นซะด้วย แต่ความจริงก็คือ ปอดของเธอ
พร้อมยัง กัส
ครับ
เอาละ แล้วเจอกัน
ได้เลย
วันนี้อากาศดีจัง
ใช่
ที่นี่ใช่มั้ยที่พาสาวๆ มา
ทุกคนเลย
เพราะงั้นผมถึงยังซิงบริสุทธิ์อยู่
ไม่เชื่อหรอก
จริงเหรอ
จะให้ดูอะไร
เห็นวงกลมนี่มั้ย
นี่คือวงกลมของคนที่ยังรักษาพรหมจรรย์ไว้
และนี่
คือหนุ่ม 18 ที่มีขาเดียว
ใช่แล้ว
กระดูกเพี้ยนๆ โดย โยป แวน ลิสเฮาต์
ฟังดูเหมือนชาวดัตช์
ก็ใช่นะสิ
เหมือนกับริก สมิตส์
และดอกทิวลิป
เอาแซนด์วิชมั้ย
ขอเดานะ
ชีสของดัตช์และมะเขือเทศ
เสียใจ มะเขือเทศเป็นของเม็กซิกัน
กล้าดียังไง
เจ๋งแค่ไหนเนี่ย
เอาโครงกระดูกมาทำเป็นสนามเด็กเล่น
ลองนึกดูสิ
คุณชอบสัญลักษณ์นะ
ว่าแล้วก็คงสงสัยนะว่า
ทำไมคุณถึงมานั่งกินแซนด์วิชชีสแย่ๆ
และดื่มน้ำส้มกับผู้ชายที่ใส่เสือทีมของริก สมิตส์
ก็นึกสงสัยอยู่
เฮเซล เกรซ ผู้ที่เหมือนคนอื่นๆ หลายคนก่อนหน้าเธอ
และฟังนะ ขอพูดต่อไปนี้ด้วยความรักยิ่ง
คุณใช้พรของคุณอย่างโง่ๆ
โอเค เราพูดเรื่องนั้นกันไปแล้ว ฉันอายุแค่ 13
เงียบ! ผมกำลังร่ายสุนทรพจน์สำคัญอยู่
คุณยังเด็ก และไม่รู้อะไร
ซาตานมายืนจ้องหน้ารอเอาชีวิต
และมันทำให้คุณเร่งรีบขอสิ่งที่ไม่ได้ต้องการจริงๆ
แต่ เฮเซล เกรซน้อยๆ ผู้ที่ยังไม่เคยอ่าน ความทุกข์อันยิ่งใหญ่
จะรู้ได้ยังไงว่าความปรารถนาจริงๆ ของเธอ คือการไปหาคุณปีเตอร์ แวน เฮาเทน
ที่บ้านของเขาในอัมสเตอร์ดัม
แต่ฉันไม่มีพรเหลือแล้ว ก็เลย...
มันเป็นการดีที่ผมยังเหลือของผมอยู่
เนี่ยกำลังจะบอกว่า
ผมไม่ได้จะให้พรของผมกับคุณนะ เฮเซล
ถ้ากำลังคิดอย่างนั้นอยู่
ยังไงก็ตาม
ผมเองก็สนใจอยากเจอคุณปีเตอร์ แวน เฮาเทนคนนี้
และคิดว่าคงไม่เข้าท่าเท่าไหร่
ถ้าจะไปเจอเขาโดยไม่มีสาวที่แนะนำเขา ให้ผมรู้จักในตอนแรก
ใช่มั้ยล่ะ
ผมไปคุยกับจีนี่ส์ และพวกเขาตกลงหมดเลย
เราจะออกเดินทางอีกหนึ่งเดือน
ไม่นะ
จริงเหรอเนี่ย
จริงๆ ด้วย!
ออกัสตัส
ขอบคุณ
และแล้วนี่ก็เกิดขึ้น
ไงลูก
หวัดดีค่ะ
- ลูกจ๋า - ไม่เป็นไรนะลูก
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เหมือนเดิมจ้ะ
น้ำท่วมปอด ไปสกัดออกซิเจน
หมอใส่หลอดเข้าไป
ระบายน้ำออกมาลิตรครึ่งเมื่อคืนนี้
ข่าวดีก็คือ
ไม่มีเนื้องอกเลย
ไม่มีเนื้องอกใหม่ในร่างกายเลย
เราโล่งอกกันใหญ่
ปัญหาก็มีแค่นี้นะ เฮเซล
มันเป็นสิ่งที่เราอยู่กับมันได้
คุณแลนคาสเตอร์
เธอเป็นยังไงบ้าง
ดีขึ้นแล้ว
ขอบใจนะ ดีขึ้นมากแล้ว
หมอไม่ยอมให้ผมเข้าไป ครอบครัวเท่านั้น
ใช่ โทษทีนะ
ครับ ผมเข้าใจ
ช่วยบอกเธอได้มั้ยครับว่าผมมาเยี่ยม
ได้สิ แล้วจะบอกให้นะ
โอเคครับ
กัส ฟังนะ ทำไมไม่กลับบ้านล่ะ
ไปพักผ่อนบ้าง
โอเคครับ
ปกติแล้ว เนื้องอกจะเริ่มดื้อต่อการรักษา
แต่ในกรณีนี้มันไม่เกิดขึ้น
ยังไม่เกิด
แต่ในอีกแง่หนึ่ง
ยาอาจจะทำให้มีการสะสมน้ำมากขึ้น
ความจริงก็คือ
มีน้อยคนมากที่ใช้ยาฟาแลงซิฟอร์นานเท่าเฮเซล
เราไม่รู้ผลข้างเคียงในระยะยาว
ที่เราพยายามคือป้องกัน โปรตีนแอนโดทีเลียลโกรทแฟคเตอร์
ซึ่งถ้ามีการสร้างมากเกินไป จะก่อให้เกิดโรค และการเสื่อม
หยุดการไหลของเลือด
และทำให้เกิดการกระจายของเนื้องอก ที่เราพยายามหยุดยั้งอย่างยิ่ง
อัตราการอยู่รอดของคนไข้ที่มี แอนโดทีเลียลโกรทสูง
ลดน้อยลงเมื่อมีอาการรุนแรงเพิ่มขึ้น
ไปสบายเถอะนะ ลูกรัก
อย่ากลัวไปเลย
โอ้ พระเจ้าช่วยด้วย
ฉันจะไม่ได้เป็นแม่อีกแล้ว
หนูมีคำถาม
ได้สิ เฮเซล
หนูยังไปอัมสเตอร์ดัมได้ไหมคะ
คงจะไม่เหมาะในตอนนี้
ทำไมล่ะคะ
มีทางทำให้ไปได้มั้ยคะ
มันจะเพิ่มความเสี่ยงบ้าง
แต่การไปเดินห้างก็เหมือนกัน
ใช่ แต่เครื่องบินน่ะ
แต่บนเครื่องบินมีออกซิเจน
เธอเป็นขั้นที่สี่นะ
นี่เป็นโอกาสที่อาจจะไม่มีอีกแล้ว
ตลอดไป
ถ้ายาทำงานได้ผล หนูไม่เข้าใจว่าทำไมถึงจะไม่สามารถ
- บางทีอาจจะมีทางอื่น - ไม่
หมอไม่รู้จะพูดยังไงนะ เฮเซล
หนูป่วยเกินไป
เสียใจนะ
ฮัลโหล
ครับ แค่แป๊บนึงนะ
ลูก กัสอีกแล้ว
โทษทีนะ เธอกำลังหลับอยู่
ใช่ โอเค
เอาละ บาย
หนูรู้ว่าพ่อคิดอะไรอยู่
มันไม่ยุติธรรมกับเขา
ไม่เลย
ชีวิตเขาไม่ต้องมีปัญหานี้
ไม่มีใครควรมี
มันลำบากไม่คุ้มกันเลย
ใช่ ลูกพูดถูก
แม่กับพ่อเพิ่งพูดแบบเดียวกัน
มีบางครั้งนะที่อยากโยนลูกออกไปนอกบ้าน
เอาไปทิ้งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าสักแห่ง ให้เป็นปัญหาของคนอื่นซะ
นี่พูดจริงนะ
เราไม่ใช่พวกอารมณ์อ่อนไหว
ฮัลโหล???
ความเงียบนี่มันดังระเบิด...
เฮเซล เกรซ
ไฮ ออกัสตัส
โอเคหรือเปล่า
ไม่
มีเรื่องอะไรเหรอ
พูดกับผมสิ
ไม่รู้สิ
ทุกอย่างเลย
ฉันอยากไปอัมสเตอร์ดัม กัส
อยากให้แวน เฮาเทนบอกเราว่า เกิดอะไรขึ้นหลังจากหนังสือจบลง
แล้วฉันก็ไม่อยากมีชีวิตอย่างนี้ด้วย
จริงๆ แล้วก็แค่ท้องฟ้าน่ะ ท้องฟ้าทำให้ฉันเศร้า
แล้วยังมีชิงช้าเก่าอันนี้
ที่พ่อสร้างให้ตอนที่ฉันยังเด็กและ...
ก็แค่ทุกอย่างเลย เดานะ
ต้องขอดูไอ้ชิงช้าที่ทำให้เสียน้ำตาแล้วล่ะ
เข้าใจแล้วล่ะ
ชิงช้าเนี่ยเศร้าน่าดู
เฮเซล เกรซ หวังว่าคุณจะรู้นะ
การที่พยายามตีตัวออกห่าง ไม่ได้ทำให้ผมชอบคุณน้อยลงไปเลย
ความพยายามทั้งหมดที่กันผมออกไปจะล้มเหลว
ฟังนะ
ฉันชอบคุณ
ชอบใช้เวลาอยู่กับคุณและทุกอย่าง...
แต่ฉันไม่สามารถปล่อยให้มันไปไกลกว่านี้ได้
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
เพราะฉันไม่ต้องการทำร้ายจิตใจคุณ
ผมไม่สนหรอก
- ไม่ คุณไม่เข้าใจ - ผมเข้าใจ
- คุณไม่เข้าใจ - ผมรู้ว่าคุณพยายามจะพูดอะไร
เฮเซล ผมบอกว่าผมไม่สน
มันเป็นเกียรติที่จะหัวใจสลายเพราะคุณ
กัส ฉันคือระเบิดมือนะ
สักวันมันก็จะระเบิด
และจะทำลายล้างทุกอย่างที่ขวางทางและ...
ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกว่ามันเป็นความรับผิดชอบของฉัน
ที่จะลดปริมาณคนเจ็บให้น้อยที่สุด
ระเบิดมือ
ขอบคุณที่เข้าใจ...
...แค่เพื่อน
โอเค...
ให้ตายสิ! หยุดทอดสะพานให้ผมได้แล้ว
"เรียนเฮเซล ได้รับข่าวจากจีนีส์แล้วว่าคุณจะ...
"มาเยี่ยมเราพร้อมกับออกัสตัส วอเตอร์ส และคุณแม่ของคุณในวันที่สี่"
ลิเดไวจ์ ลีเจนฮาร์ต ผู้ช่วยบริหารของปีเตอร์ แวน เฮาเทน
แม่คะ
ไงลูก
แม่คะ
- มีอะไรเหรอ - โทษที
แม่กำลังอาบน้ำอยู่
แม่อีเมลจีนีส์หรือเปล่าว่าเราไม่ไปแล้ว
เพราะผู้ช่วยของแวน เฮาเทนเพิ่งอีเมลมาหาหนู
และบอกว่าเธอคิดว่าเรายังจะไปอยู่
อะไรคะ
แม่ตั้งใจจะบอกพร้อมกับพ่อ
แม่ค่ะ
เราจะไปอัมสเตอร์ดัมกัน
จริงเหรอคะ เราจะไปอัมสเตอร์ดัมจริงเหรอ
เราจะไปอัมสเตอร์ดัม
เราจัดการทุกอย่างหมดแล้ว เราจะไปกันจ้ะ
คุณหมอมาเรีย ทุกคนรู้
- แต่แค่สามวัน ไม่ใช่หกวัน - โอ้ พระเจ้าทรงโปรด
ทุกอย่างเลย มีหมอเชี่ยวชาญด้านมะเร็งทางโน้น
ทุกอย่าง ทุกอย่างพร้อมแล้วจ้ะ
แม่รักลูกนะ
หนูรักแม่จังเลย
แม่รักลูกนะ
- ทีนี้ นั่งลง - เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม
เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม
- เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม - มาคุยกับแม่ได้นะ
ลูกต้องโทรศัพท์ไปหาใครแล้วล่ะ
โทรหาเขาสิ
โอเค ปอดเอ๋ย ทำตัวดีๆ สักอาทิตย์นึงนะ
เข้าใจหรือเปล่า แค่อีกอาทิตย์เดียว
หวัดดีกัส หวังว่าคงเตรียมพาสปอร์ตพร้อมนะ!!!
ทุกอย่างกำลังไปได้สวย!!!
- เดี๋ยว อาหาร - ลืมอะไร
มีพาสปอร์ตหนูมั้ยคะ
มีแล้ว
อย่างที่บอกคนที่จีนีส์
"ผมเดินทางแบบหรู หรือไม่งั้นก็ไม่เดินทางเลย"
แม่คะ เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม
เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม เดี๋ยวนี้
ฮัลโหล ครอบครัวแลนคาสเตอร์
กัส ดีใจที่เจอนะ
ผมถือให้ครับ
กัส เธอนี่คิดเก่งจริงๆ
โอเคมั้ย เฮเซล เกรซ
โอเค
เคยขึ้นเครื่องบินมาก่อนมั้ย
ไม่เคย
มันน่าตื่นเต้นจัง
คุณคะ
ห้ามสูบบุหรี่บนเครื่องบินนี้
หรือเครื่องบินไหนๆ
ผมไม่สูบบุหรี่
ใช่ มันเป็นแค่การอุปมา
เขาเอาสิ่งอันตรายใส่ในปาก
แต่ไม่ได้ให้อำนาจทำลายล้างกับมัน
อุปมานั่นใช้ไม่ได้บนเที่ยวบินนี้
พนักงานประจำเครื่องบิน กรุณาเตรียมตัวสำหรับการบินขึ้นฟ้า
ขอบคุณ
โอเคมั้ย
กัส มันเป็นแบบนี้เวลานั่งไปในรถที่คุณขับ
ให้ตายสิ เรากำลังบิน
เรากำลังบิน
ดูพื้นดินสิ
ดูสิ
ไม่มีอะไรเหมือนแบบนี้ในประวัติศาสตร์มนุษย์
ดูรถนั่น มันเหมือน...
เธอสองคนนี่น่ารักจัง
เราเป็นแค่เพื่อนกันค่ะ
เธอเป็น แต่ผมไม่ใช่
ให้ตายสิ!
อย่ามายุ่งกับเธอนะ ยัยบ้า!
ดูนี่สิ เฮเซล
นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ
อะไรน่ะ
ดูกระจกสีนั่นสิ วิเศษจริงๆ
แม่จะไปเช็คอินนะ
เราควรจับลูกแต่งตัวได้แล้ว
เพราะลูกมีนัดกินข้าวกันสองคน คืนนี้ที่ร้านโอรองจี
และเขียนบอกว่า "ทานให้อร่อยนะครับ ปีเตอร์ แวน เฮาเทน"
แม่ไปลองค้นดู มันดูวิเศษมาก
ในหนังสือท่องเที่ยวบอกว่าเป็นร้านอาหารหรู และโรแมนติกมากเลย
ใช่แล้ว ร้านหรู...
โอ๊ย ตายแล้ว
แต่ เนี่ยนะ ลูกจะ...
...ใส่ชุดอะไรดีนะ
นั่นให้หนูเหรอคะ
โอ๊ย ตายแล้ว มันสวยมากเลยค่ะ
ก็ว่าแล้ว
แม่อ่ะ
แม่จะบอกว่า แม่ไม่ว่าอะไรเลย...
ที่ลูกสาววัยรุ่นของแม่ จะไปเที่ยวตามลำพังกับหนุ่มที่โตกว่า
ในเมืองที่มีชื่อเสียเรื่องเสเพลผิดศีลธรรมเหรอคะ
ใช่ ก็ประมาณนั้นแหละจ้ะ
กัส
เธอหล่อมากเลย
- ขอบคุณครับ - ว้าว
เฮเซล กัสมาแล้ว
เขาดูหล่อมากเลย
ฉันได้ยินมาว่าร้านอาหารนี่เลิศเหลือเชื่อไปเลย
ว้าว
อะไร
คุณสวยจัง
ขอบคุณ
ร้านนี้แหละ
โอรองจี ใช่ด้วย
ใช่
โต๊ะของคุณค่ะ คุณและคุณนายวอเตอร์ส
ขอบคุณ
ขอบคุณกัส
ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
แชมเปญเป็นอภินันทนาการจากเราค่ะ เชิญ
ขอบคุณ
สวัสดีครับ
โอเคมั้ย
โอเค
นั่นเจ๋งสุดๆ ไปเลย
รู้มั้ยครับว่าหลังจากคิดค้นแชมเปญแล้ว ดอม เปริญองพูดว่าอะไร
"มาเร็วๆ" เขาว่า "ผมกำลังชิมรสดวงดาว"
โอรองจียินดีต้อนรับครับ
คุณจะดูเมนูหรือว่าจะให้เชฟเลือกให้ครับ
ให้เชฟเลือกฟังดูดีเลย
และคุณครับ...
มีอะไรบอกผมว่าเราคงต้องการนี่อีกสักหน่อย
ค่ำคืนนี้เราได้จับดวงดาวทั้งหมดใส่ขวดให้คุณครับ มิตรวัยเยาว์ของผม
ฉันว่านั่นจานของเรา
รีซอตโต้แครอทมังกรสำหรับคุณผู้หญิงครับ
ขอบคุณค่ะ
และสำหรับคุณผู้ชาย
ขอบคุณ
เชิญครับ
ผมอยากให้ริซอตโต้แครอทมังกรนี่กลายเป็นคน
จะได้พาไปเวกัสแล้วแต่งงานด้วย
ฉันชอบสูทของคุณ
ขอบคุณ นี่เป็นครั้งแรกที่ใส่
ไม่ใช่สูทที่ใส่ไปงานศพเหรอ
ไม่ใช่
ตัวนั้นไม่หล่อเท่านี้
ตอนที่ผมไม่สบายเป็นครั้งแรก
หมอบอกว่าโอกาสหายจากมะเร็งมี 85 เปอร์เซ็นต์
โอกาสดีนี่
แต่มันแปลว่าต้องทรมานอยู่หนึ่งปีแล้วเสียขาไปข้างหนึ่ง
แล้วก็ยังมีโอกาสล้มเหลว 15 เปอร์เซ็นต์
ก่อนผ่าตัด
ผมขอพ่อแม่ให้ซื้อสูทดีๆ ให้ชุดหนึ่ง
งั้นก็เป็นชุดสำหรับใส่ตอนตาย
ใช่แล้ว
ฉันก็มีนะ ได้ตอนวันเกิดครบสิบห้า
เป็นชุด
แต่ไม่คิดว่าจะใส่ไปตอนออกเดทนะ
แปลว่าเรามาเดทกันเหรอ
เฮ้ย ระวังปากด้วย
เราคือคุณและคุณนายวอเตอร์ส
นั่นเพราะว่าเธอพูดภาษาอังกฤษไม่ได้
เราควรเป็นนะ ถ้าพวกเขาถาม รู้มั้ย
- จำที่พูดเกี่ยวกับเวกัสได้มั้ย - ได้
คิดว่าฉันไปร่วมได้มั้ย
พระเจ้าล่ะ
อาจจะ
แล้วนางฟ้าล่ะ
ไม่
ชีวิตหลังความตายล่ะ
ไม่
อาจจะ ไม่รู้สิ
คิดว่าคงไม่ปฏิเสธทั้งหมดทีเดียว
แต่ยังอยากได้หลักฐานบ้าง
แล้วคุณล่ะ
เชื่อแน่นอนเลย
จริงเหรอ
ไม่ใช่สวรรค์แบบที่ขี่ม้ายูนิคอร์นทั้งวัน
แล้วก็อยู่ในคฤหาสน์ทำด้วยเมฆหรอกนะ
แต่ใช่ ผมเชื่อในอะไรบางอย่างแน่นอน
ไม่งั้นล่ะก็
จะมีเหตุผลอะไร
บางทีอาจจะไม่มีเหตุผลก็ได้
นั่นผมไม่ยอมรับหรอก
ผมรักคุณ
ได้ยินแล้วนะ
ออกัสตัส
ผมรักคุณนะ
และรู้ด้วยว่าเป็นความรักมันเป็นไปไม่ได้
และการถูกลืมเป็นสิ่งที่หักห้ามไม่ได้
และเราทุกคนถูกกำหนดชีวิตไว้แล้ว
และวันหนึ่ง
แรงกายของเราทุกคนจะกลายเป็นผงธุลี
และผมรู้ว่าดวงอาทิตย์จะกลืนโลกอันเดียวที่เรามี
และผมก็รักคุณ
ขอโทษนะ
ดวงดาวอีกมั้ยครับ
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ผมว่าขอบิลเลยครับ
ไม่ต้องครับ
มื้อนี้คุณแวน เฮาเทนเป็นคนจ่าย
อะไรนะ
แม่ไม่เข้าใจเสื้อนั่นเลย
แต่แวน เฮาเทนจะเข้าใจ
มีการเอ่ยถึงมากริตต์ห้าสิบครั้งใน ความทุกข์อันยิ่งใหญ่
"มันไม่ใช่กล้องยาเส้น"
แต่มันเป็นกล้องยาเส้น
แต่มันไม่ใช่ค่ะ
มันเป็นภาพวาดของกล้องยาเส้น
เข้าใจมั้ยคะ
ภาพวาดของสิ่งหนึ่งไม่ใช่สิ่งนั้น
แล้วเสื้อยืดที่เป็นภาพวาดของสิ่งหนึ่งก็ไม่ใช่สิ่งนั้น
นี่ลูกจ๋า
ลูกโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
มีใครพร้อมจะได้คำตอบมั้ย
ฉัน
ถึงแล้ว
ฉันตื่นเต้นจัง หายใจแทบไม่ออกเลย
แล้วมันผิดกว่าปกติตรงไหน
ไปไกลๆ เลย
ลิเดไวจ์
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ ผมออกัสตัส
- ลิเดไวจ์ - เฮเซลค่ะ
เชิญเข้ามาสิค่ะ
ขอบคุณ
ปีเตอร์ พวกเขามาแล้ว
"พวกเขา" เนี่ยใครกัน ลิเดไวจ์
พวกเขาคือออกัสตัสและเฮเซล
แฟนวัยเยาว์ที่คุณติดต่อด้วย
อเมริกันเหรอ
คุณเชิญพวกเขามานะ
เชิญ เข้ามาค่ะ
รู้ใช่มั้ยว่าทำไมผมถึงจากอเมริกามา ลิเดไวจ์
เพื่อจะได้ไม่เจอชาวอเมริกัน
คุณเป็นคนอเมริกันนะ
มันไม่มีทางเลือก
ไล่พวกเขาไปซะ
ฉันจะไม่ทำแบบนั้นค่ะ ปีเตอร์
กรุณามีมารยาทหน่อย
เชิญเข้ามาค่ะ
โทษที ขอฉันเก็บเนี่ยให้ก่อน
ขอบคุณ
คุณคนไหนคือออกัสตัส วอเตอร์ส
ผมครับ
และนั่นคือเฮเซล
คุณแวน เฮาเทน ขอบคุณมากที่เขียนตอบเรา
เห็นชัดว่าคิดผิด
จดหมายพวกคุณเป็นครั้งแรกที่ผมตอบ แล้วดูสิมันเกิดอะไรขึ้น
วิสกี้มั้ย
ไม่คะ ขอบคุณ
งั้นแค่ผม ลิเดไวจ์
ขอวิสกี้โซดาอีกที่ครับ
อาหารเช้าก่อนดีมั้ยคะ ปีเตอร์
เธอคิดว่าผมมีปัญหาเรื่องติดเหล้า
ฉันยังคิดว่าโลกมันกลมอีกด้วย
คุณชอบหนังสือของผม
- เรารักหนังสือของคุณ - ใช่
เรารักมัน
ออกัสตัส
เขาขอพรให้เราได้มาเจอคุณเพื่อที่เราจะได้คุยกัน
ไม่กดดันอะไรนะครับ
ค่ะ
ตั้งใจแต่งตัวเหมือนเธอใช่มั้ย
ประมาณนั้น
และจริงๆ แล้ว เราทั้งสองคน อยากขอบคุณอย่างยิ่งสำหรับอาหารค่ำเมื่อคืนนี้
และแชมเปญด้วย
มันยอดเยี่ยมมากเลย
มหัศจรรย์มาก
เราเลี้ยงอาหารค่ำพวกเขาเมื่อคืนเหรอ
ด้วยความยินดีอย่างยิ่งเลย
พวกคุณมาไกลทีเดียว
จะให้ผมช่วยอะไรครับ
เรามีคำถามนิดหน่อย
แน่นอนว่าเกี่ยวกับตอนจบของหนังสือ
โดยเฉพาะคนที่แอนนาทิ้งไว้ข้างหลัง
อย่างแม่ของเธอ และชายทิวลิปชาวดัตช์
คุณคุ้นเคยกับฮิปฮอปของสวีเดนแค่ไหน
คงต้องบอกว่า น้อยมาก
ลิเดไวจ์ เปิดบอมฟัลเลรัลลาด่วนเลย
โอเค
เราพูดภาษาสวีเดนไม่ได้
มีใครพูดสวีเดนได้มั่งละ
สิ่งสำคัญไม่ใช่คำไร้สาระที่ส่งเสียงอยู่
แต่ความรู้สึกของเสียงนั้น
คุณกำลังเล่นกับเราอยู่เหรอ
นี่มันเป็นการแสดงอะไรสักอย่างเหรอ
กัส นั่งลง
เอาละ ในตอนท้ายของหนังสือ แอนนา
ลองจินตนาการว่ากำลังแข่งเต่าอยู่
เต่าเดินล่วงหน้าไปสิบหลาแล้ว
ในเวลาที่คุณใช้วิ่งสิบหลา
เต่าอาจจะเดินไปได้แค่หลาเดียว แล้วก็เป็นแบบนั้น ตลอดไป
คุณเร็วกว่าเต่าแต่คุณก็ไม่มีทางตามมันทัน เห็นมั้ย
คุณได้แค่ลดระยะห่าง
ทีนี้ แน่นอนว่าคุณสามารถวิ่งเลยเต่าได้
ตราบเท่าที่คุณไม่คิดถึงกลไกที่เกี่ยวข้อง
ปัญหาที่ว่า "อย่างไร" กลายเป็นเรื่องซับซ้อนมาก
ที่ไม่มีใครแก้ได้
จนกระทั่งคันทอร์พิสูจน์ได้ว่า อนันต์บางอันใหญ่กว่าอนันต์อื่นๆ
ผมคิดว่านั่นตอบคำถามของคุณแล้วนะ
เฮเซล ผมเสียใจ ผมไม่เข้าใจอะไรเลย
แต่ในตัวอักษรที่เขียนมาคุณดูฉลาดมากนะ คุณวอเตอร์ส
มะเร็งได้ขึ้นสมองคุณไปแล้วเหรอ
ปีเตอร์
ขอเวลาแป๊บนึงมาเข้าเรื่องแอนนาได้มั้ยคะ
ขอร้องล่ะ
ฉันเข้าใจว่าเรื่องจบลงกลางประโยค
เพราะเธอตาย หรือเธอป่วยเกินกว่าที่จะเขียนต่อ
ผมไม่สนใจที่จะพูดถึงหนังสือนั่น
แต่ไม่ได้แปลว่าครอบครัว และเพื่อนของเธอไม่มีอนาคต ใช่มั้ย
ใช่มั้ย
บอกแล้วว่าไม่สนใจ
แต่คุณสัญญาแล้ว
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น มันแค่นิยาย
พวกเขาไม่มีตัวตน ทันทีที่นิยายจบลง
แต่เป็นไปไม่ได้
เข้าใจนะในแง่วรรณกรรม หรืออะไรก็ตาม แต่...
ผมไม่ไหวแล้ว ลิเดไวจ์
- มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่จินตนาการว่า... - ผมจะไม่ส่งเสริมความคิดแบบเด็กๆ ของคุณ
ขอปฏิเสธที่จะสงสารคุณอย่างที่คุณคุ้นเคย
- ฉันไม่ได้ต้องการความสงสาร - แน่นอน ต้องการสิ
เหมือนเด็กป่วยทุกคน ที่มีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะมัน
- โชคชะตากำหนดให้ดำรงชีวิต... - ปีเตอร์!
...อย่างเด็กป่วยตอนที่ได้รับการวินิจฉัยโรค
เด็กที่เชื่อว่าจะมีชีวิตหลังจากนิยายจบลง
ในฐานะผู้ใหญ่ เราให้ความสงสารในเรื่องนี้
เราจึงจ่ายค่ารักษา ค่าเครื่องออกซิเจน
ปีเตอร์ พอได้แล้ว
คุณคือผลข้างเคียงของขบวนการวิวัฒนาการ
ที่ไม่สนใจชีวิตของคนแต่ละคนเลย
คุณคือผลของการทดลองกลายพันธุ์ที่ล้มเหลว
ฟังนะ ไอ้เส็งเคร็ง
ไม่มีอะไรที่พูดมาเกี่ยวกับโรคของฉัน
ที่ฉันยังไม่รู้
ฉันมาที่นี่ด้วยจุดมุ่งหมายเดียว หนึ่งเดียวเท่านั้น
คือให้บอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้น ในตอนจบของหนังสือบ้านั่น
บอกไม่ได้
- ไม่เชื่อ - บอกไม่ได้
งั้นก็แต่งขึ้นใหม่สิ
อยากให้ไปซะ
เคยหยุดคิดถามตัวเองบ้างมั้ย
ทำไมถึงแคร์กับคำถามโง่ๆ พวกนั้น
ไปตายเลยไป
เฮ้ ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
ผมจะเขียนเรื่องต่อให้เอง
ได้มั้ย ผมจะเขียนภาคต่อให้เอง
มันจะต้องดีกว่าอะไรบ้าๆ ที่ไอ้ขี้เมานี่เขียน
มันจะมีเลือด ความกล้าหาญ และการเสียสละ
คุณจะต้องชอบ
ฉันขอโทษที่ใช้พรของคุณไปกับคนบ้านั่น
ไม่เลย คุณไม่ได้ใช้พรเพื่อเขา คุณใช้เพื่อเราต่างหาก
เฮเซลและออกัสตัส
ฉันเสียใจจริงๆ
สถานการณ์ทำให้เขาโหดร้าย
ฉันนึกว่าการได้เจอคุณจะช่วยให้เขา
ให้เขาเห็นว่างานของเขามีส่วนช่วยชีวิตคนจริงๆ
แต่... ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ
บางทีเราอาจจะไปเที่ยวกันได้ เคยไปบ้านของแอนน์ แฟรงค์หรือยัง
ฉันจะไม่ไปไหนกับผู้ชายคนนั้น
ไม่
ไม่ได้ชวนเขา
เกรงว่าจะไม่มีลิฟต์
- ไม่เป็นไรค่ะ - มีบันไดหลายขั้นนะ
- ชันด้วย - ฉันปีนได้
- เฮเซล เราไม่ต้อง... - ฉันปีนได้
ไปกันเถอะ
ครอบครัวแฟรงค์มาจากแฟรงค์เฟิร์ตในเยอรมัน
บันทึกของแอนน์ แฟรงค์ กลายเป็นบันทึกที่โด่งดังไปทั่วโลก
มันลำบากในช่วงเวลานี้
ช่างอัศจรรย์ที่ฉันยังไม่ละทิ้งอุดมคติทั้งหมด
มันดูไม่เข้าท่าและไม่เป็นประโยชน์
แต่ฉันก็ยังยึดติดกับมัน เพราะฉันยังเชื่อว่า
ถึงแม้ทุกอย่างจะเป็นแบบนี้ คนเราก็ยังมีคงจิตใจที่ดี
มันเป็นไปไม่ได้จริงๆ ที่ฉันจะสร้างชีวิตของฉัน
ไปต่อไหม
- ค่ะ - ครับ
เฮเซล ให้ผมถือให้เอามั้ย
ไม่เป็นไรค่ะ
ว้าว
นี่คือตู้หนังสือที่ใช้ซ่อนตัวครอบครัวแฟรงค์
ฉันถือให้
ขอบคุณ
เรายังเด็กเกินไปที่จะเผชิญปัญหาเหล่านี้
แต่ปัญหาก็กระหน่ำเข้าหาเราไม่หยุดยั้ง
จนในที่สุด เราถูกบังคับให้หาทางแก้
โอเคมั้ย เฮเซล
ค่ะ
อย่าห่วง ค่อยๆ ไปนะ
ขอโทษนะครับ
โอเคมั้ย
ค่ะ
ฉันอยากจะขี่จักรยาน เต้นรำ ผิวปาก มองดูโลก
รู้สึกเป็นเด็กและรู้ว่าตัวเองเป็นอิสระ 24 ธันวาคม 1943
แต่เมื่อ เงยหน้าขึ้นมองฟ้า
ฉันรู้สึกได้ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงในทางดีขึ้น
ความโหดร้ายนี้จะจบสิ้นลงด้วย
โอเคมั้ย
ค่ะ
เฮเซล ผมว่าพอแล้วนะ
คุณไม่ต้องไปต่อแล้ว รู้มั้ย
ฉันทำได้
ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ควรเป็น
พระเจ้าทรงประสงค์ให้ทุกคนมีความสุข
ที่ใดมีความหวัง...
เฮเซล
...ก็จะมีชีวิต
เก่งมาก
ค่ะ
- โอเคมั้ย - ค่ะ
ถึงแล้ว ดูสิ
โอเคมั้ย
ค่ะ เยี่ยมจริงเลย
ขอบคุณ
สมาชิกครอบครัวแฟรงค์คนเดียวที่รอดชีวิตคือออตโต้
พ่อของแอนน์
ในชั่วขณะนั้น...
แอนน์ แฟรงค์
ฉันไม่อาจนึกถึงความทุกข์ยาก
แต่นึกถึงความงดงามที่ยังคงอยู่
พยายามมองหาความสุขภายในตัวเอง
นึกถึงความงดงามของทุกสิ่งที่อยู่รอบตัว
และจงเป็นสุข
บราโว่
ฉันรักเขาแบบเดียวกับที่เรานอนหลับ
ช้าๆ และแล้วก็มาเต็มๆ เลย
มาขาดตรงเหนือส่วนที่ควรเป็นหัวเข่า
แล้วก็ค่อยๆ เล็กลง
อะไรนะ
ขาผม
บอกไว้ จะได้ไม่ตกใจ
กัส
หยุดกังวลได้แล้ว
เดี๋ยว
ไม่ได้ มันติด
ฉันรักคุณจัง ออกัสตัส วอเตอร์ส
ผมก็รักคุณด้วย เฮเซล เกรซ
รักสุดๆ
ออกัสตัส ฉันหายใจไม่ออก
ไม่เป็นไร
เฮเซล
คุณสวยมาก
หยุด
ไม่นะ คุณสวยจริงๆ
ผมโชคดีมาก
โชคดีที่สุด
ออกัสตัสที่รักยิ่ง คนบริสุทธิ์ผุดผ่อง
หนุ่มวัย 18 กับขาข้างเดียว...
รัก เฮเซล เกรซ
โอ๊ย ตายแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณเรียกเขา "ไอ้เส็งเคร็ง"
- ฉันรู้ - จริงเหรอ
คิดได้ไงน่ะ
ไม่รู้สิ มันโผล่ขึ้นมาเอง
ฉันโมโหมาก
คนอะไรร้ายอย่างนั้น
แม่ค่ะ มันแย่มาก
แล้วเกิดอะไรขึ้น
เราไปบ้านแอนน์ แฟรงค์
งั้นเหรอ
- มันเจ๋งสุดๆ - วิเศษเลยใช่มั้ย
เจ๋งมาก
แล้วหลังจากนั้นล่ะ
เราเดินไปรอบๆ
ฟังดูดีจัง
โอ้ ตายจริง เรายังมีเวลาเหลืออีกใช่มั้ยคะ
ไปพิพิธภัณฑ์แวนโก๊ะกันมั้ย
อะไรก็ได้ที่ลูกอยากทำ
เราอาจไม่มีเวลาทำทุกอย่าง แต่...
ลูกต้องกลับมาอีก ก็แค่นั้นแหละ
กรุณาอย่าคิดอะไรบ้าบอตอนนี้ได้มั้ยคะ
เฮเซลแม่ไม่ได้คิดบ้าๆ นะ
แค่คิดบวกเท่านั้นเอง
คุณนายแลนคาสเตอร์ครับ
ว่าไงจ๊ะ
ขอเวลาให้เฮเซลกับผมตามลำพังหน่อยได้มั้ยครับ
ได้สิ กัส
ฉันจะกลับไปที่ห้อง
แล้วคอยจนกว่าพวกเธอจะพร้อมไปทำอะไรนะ
อยากไปเดินเล่นกันมั้ย
มีอะไรเหรอ
ก่อนที่คุณจะเข้าโรงพยาบาล มันมี...
ผมรู้สึกปวดที่สะโพก
ก็เลยไปตรวจพีอีทีสแกน
และมันสว่างไสวเหมือนต้นคริสต์มาสเลย
เยื่อบุหน้าอกและที่ตับ
มันไปทั่วหมด
ผมเสียใจ
ผมน่าจะบอกคุณ
มันไม่ยุติธรรมเลย
ดูเหมือนโลกนี้จะไม่ใช่โรงงานผลิตพร
นี่ ฟังนะ
ไม่ต้องเป็นห่วงผม เฮเซล เกรซ โอเคมั้ย
ผมจะหาทางอยู่แถวนี้แล้วแหย่คุณไปอีกนาน
รู้สึกเจ็บมั้ย
ไม่
ผมโอเค
โอเคเหรอ
โอเค
คิดว่าพอจะลืมๆ เรื่องนี้ไปได้มั้ย
แบบว่า ทำเหมือนผมไม่ได้ใกล้จะตายน่ะ
ฉันไม่คิดว่าคุณใกล้จะตายนะ ออกัสตัส
คุณแค่เป็นมะเร็งนิดหน่อย
จะตลกมากเลยมั้ย
ถ้าเราจะจูบกันในตอนนี้
ตอนนี้เหรอ
อาจจะนะ
ครอบครัวที่รักของผม (และกัส)
เคมีบำบัด
ตาของคุณเป็นยังไง ไอแซค
ดีมาก
แต่ไม่ได้อยู่ในหัวผม นั่นคือปัญหาเดียว
นอกจากนั้น...
ตอนนี้ดูเหมือนมะเร็งลามไปทั่วตัวฉันแล้ว
เสียใจด้วยที่ล้ำหน้านายไปนะเพื่อน
คุณเขียนคำสรรเสริญให้เขายัง
- เพื่อน - อะไร
อะไร
ฉันยังไม่ได้บอกเธอเลย ไอแซค
นี่พูดเรื่องอะไรกัน
ขอโทษ
ออกัสตัส
ผมอยากได้คนพูดที่งานศพของผม
ก็เลยหวังว่าคุณกับไอแซค แต่เป็นคุณมากกว่า...
จะกรุณาพูดอะไรให้หน่อย
ฉันจะยินดีมาก
ขอบคุณ
คู่นี้นี่น่ารักจัง
ทำเอาจะอ้วกแน่ะ
คู่นี้น่ารังเกียจจัง
ได้ข่าวจากโมนิกามั้ย
ไม่มีเลย
ไม่ได้ส่งข้อความมาถามข่าวคราวเลยเหรอ
ไม่มีเลย
ผมเกลียดผู้หญิงคนนั้น
แต่ยังมีสาวๆ อีกตั้งเยอะ
พวกคุณไม่ต้องเป็นห่วง
ในกลุ่มสนับสนุนมีสาวคนใหม่
ที่มีหน้าอกเบ้อเริ่ม
แล้วรู้ได้ยังไง
ผมตาบอด แต่ไม่ได้บอดขนาดนั้น
เฮเซล เกรซ
มีเงินห้าเหรียญมั้ย
โอเค แล้วทีนี้ไงต่อ
นี่เพื่อน
ได้กลิ่นไข่ ไข่ใช่มั้ย
ถึงที่ยัง
อยู่ตรงนั้น
กลัวนะเนี่ย
กลัวเหรอ
โมนิกาอยู่ในนั้นหรือเปล่า
มันไม่สำคัญว่าโมนิกาอยู่ที่ไหน
นี่ไม่เกี่ยวกับโมนิกา นี่มันเกี่ยวกับนาย
โอเค ขอไข่ลูกหนึ่งได้มั้ย
เฮเซล เกรซ
ส่งไข่มา
รับไข่แล้ว
ไอแซค
เอาละ ลุยเลยนะ
- เอาเลย - ลุยเลย
ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย
ไม่เป็นไร ขยับไปทางซ้ายอีกนิดนึง
เดี๋ยว โยนไปทางซ้ายของผม หรือว่าเล็งไปทางซ้ายนิดนึง
เล็งซ้าย
- โอเค - ซ้ายอีก
กัส ฉันว่าเราควรรอให้มืดก่อนนะ
สำหรับไอแซคมันมืดตลอดเวลา
เพื่อน ฉันไม่ได้หูหนวกนะ แค่ตาบอด
ได้ยินที่เม้าเรื่องความพิการของฉันหมดแล้ว
- ขอโทษ - และฉันไม่ชอบนะ
- โยนไปทางไหน - แค่โยนแรงๆ
แจ๋ว
- แจ๋ว! - เจ๋ง!
อะไร อะไรเนี่ย
โดนจังๆ เลย
ทีนี้รู้แล้วว่าต้องเล็งยังไง
รู้สึกดีมากๆ เลย
เอาอีก เอาอีก
โยนอีก โยนต่อไป
ขอไข่อีก ขออีก
หยุด หยุด หยุด!
ไอแซค
ฮัลโหล คุณเป็นแม่ของโมนิกาใช่มั้ยครับ
ใช่
สวัสดีครับคุณนาย
ลูกสาวของคุณทำสิ่งที่ไม่ยุติธรรมอย่างยิ่ง
เราจึงมาแก้แค้น
ถึงเราจะดูไม่น่ากลัวอะไร
แต่ระหว่างเรา มีห้าขา สี่ตา
ปอดที่ทำงานได้สองคู่ครึ่ง
แต่เรายังมีไข่สองโหล
และถ้าผมเป็นคุณ ผมจะกลับเข้าไปข้างในบ้าน
- เพื่อน มันได้ผลใช่มั้ย - ใช่
นั่นเป็นคำพูดที่งี่เง่าที่สุดที่เคย... แต่มันได้ผลใช่มั้ย
นี่เลย เดี๋ยวก่อน
นี่รู้สึกดีจังเลย
ออกัสตัส
เฮเซล เกรซ
หวัดดี
โอ้ พระเจ้าช่วย หวัดดี หวัดดี ฉันรักคุณ
ผมอยู่ที่ปั๊มน้ำมัน
อยู่ที่ไหนนะ
มีปัญหาน่ะ
คุณต้อง...
มาหาผมได้มั้ย มาช่วยผมได้มั้ย
กัส
ที่รัก เกิดอะไรขึ้น
ดูสิ
กัส มันติดเชื้อ
หายใจลึกๆ
กัส ฉันต้องโทรเรียกคนมาช่วย
อย่า อย่าโทรเรียก 9-1-1 ขอร้อง
อย่าโทรบอกพ่อแม่ผมหรือ 9--
ผมจะไม่มีวันยกโทษให้ถ้าทำแบบนั้น
กัส คุณมาทำอะไรที่นี่
คุณมาทำอะไรที่นี่
อยากจะซื้อบุหรี่
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับซองบุหรี่ของผม
อาจจะทำหายไปที่ไหนสักแห่ง หรือมีคนเอาไป แต่ผมแค่...
ผมอยากจะทำอะไรให้ตัวเอง รู้มั้ย
อยากทำอะไรด้วยตัวเอง
- ฉันต้องโทรเรียก 9-1-1 - อย่า!
ฉันต้องโทร
อย่า!
สวัสดีค่ะ 9-1-1 หรือคะ เราต้องการรถพยาบาล
เกลียดตัวเองจริงๆ
ฉันชื่อเฮเซล เกรซ แลนคาสเตอร์
กรุณารีบด้วย
เราอยู่ในรถจี๊ปสีเงินที่ปั๊มน้ำมันค่ะ
ฉันอยากจะพูดว่าออกัสตัส วอเตร์ส คงอารมณ์ขันของเขาไว้ได้จนถึงที่สุด
ว่าไม่มีชั่วขณะใด ที่ความกล้าหาญของเขาจะลดถอย
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น
เขาเป็นยังไงมั่ง
เมื่อคืนไม่ค่อยดีนัก เฮเซล
ความดันโลหิตต่ำ
หัวใจ...
แล้วเคมีบำบัดล่ะคะ
หมอจะหยุดยาเคมี
ให้ฉันเข้าไปหาเขาได้มั้ย
เราจะบอกเขาว่าเธอมานะ
- ค่ะ - โอเค
ค่ะ
ฉันว่าจะอยู่แถวนี้สักพัก ถ้าคุณไม่ว่ายังไง
ได้สิจ้ะ
ค่อยๆ นะ
นี่เลยลูก
- สบายมั้ย - เอาละ ลูก
โอเค
หวัดดี
กำลังคิดอะไรอยู่
การถูกลืม
ผมรู้ว่ามันเป็นความคิดแบบเด็กๆ หรืออะไรก็ช่าง แต่...
ผมชอบคิดว่าตัวเองจะได้เป็นฮีโร่
ผมชอบนึกว่าจะได้เล่าเรื่องยิ่งใหญ่
เรื่องชนิดที่เอาไปลงหนังสือพิมพ์แล้วก็...
ผมควรจะเป็นคนพิเศษ
คุณเป็นคนพิเศษ ออกัสตัส
ใช่ ผมรู้ แต่...
คงรู้ว่าหมายถึงอะไร
ฉันรู้ว่าคุณหมายถึงอะไร แค่ไม่เห็นด้วยเท่านั้น
รู้มั้ยความใฝ่ฝันของคุณที่จะให้เป็นที่จดจำน่ะ
อย่าโกรธนะ
ฉันโกรธ
ฉันโกรธเพราะฉันคิดว่าคุณเป็นคนพิเศษ และแค่นั้นไม่พอเหรอ
คุณคิดว่าทางเดียวที่จะใช้ชีวิตที่มีความหมาย
คือให้ทุกคนจดจำคุณได้ ให้ทุกคนรักคุณ
รู้อะไรมั้ย กัส นี่คือชีวิตของคุณ โอเคมั้ย
นี่คือทั้งหมดที่คุณมี
คุณมีฉัน มีครอบครัว และมีโลกนี้ และก็แค่นั้น
และถ้ามันยังไม่พอเพียง ฉันก็เสียใจ เพราะมันไม่ใช่ไม่มีอะไร
เพราะฉันรักคุณ
และฉันจะจดจำคุณได้
ผมขอโทษ คุณพูดถูก
ฉันแค่หวังว่าคุณจะพอใจกับมัน
เฮ้
มันเป็นชีวิตที่ดีนะ เฮเซล เกรซ
มันยังไม่จบ รู้มั้ย
ออกัสตัส
ประเด็นหนึ่งในนิยายเกี่ยวกับมะเร็งที่ไม่โกหกมากนัก
คือประเด็นของ "วันดีๆ ในช่วงสุดท้าย"
เมื่อดูเหมือนว่าอาการป่วยที่เลวร้ายลงเรื่อยๆ จู่ๆ ก็ทรงอยู่กับที่
เมื่อความเจ็บปวดกลายเป็นพอทนได้แค่สักนาที
ปัญหาก็คือ ไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยว่า
วันดีๆ ช่วงสุดท้ายนั้นคือครั้งสุดท้ายของคุณ
ในเวลานั้น มันก็แค่เป็นวันปกติดีอีกวันหนึ่ง
ฮัลโหล ออกัสตัส
สวัสดียามค่ำ เฮเซล เกรซ
มีคำถามสั้นๆ สำหรับคุณ
เขียนคำสรรเสริญผมที่ขอให้เขียนหรือยัง
ออกัสตัส
อาจจะเขียนแล้ว
คุณจะหาทางมาที่
โบสถ์อ้อมใจพระเยซูในอีกไม่กี่นาทีได้มั้ย
อาจจะได้ มีอะไรเหรอ
ผมรักคุณ เฮเซล เกรซ
ขอกุญแจรถได้มั้ยคะ
จะไปไหนเหรอ เรากำลังจะกินอะไรหน่อย
หนูต้องไปแล้ว
เฮเซล ลูกคงหิวแล้ว เมื่อกลางวันก็ไม่ได้กินอะไรเลย
หนูไม่หิวเลยค่ะ
เฮเซล ไม่กินไม่ได้นะ
หนูไม่หิวเลยจริงๆ
เฮเซล แม่รู้ว่ากัสไม่สบาย แต่ลูกต้องดูแลตัวเองนะ
นี่ไม่เกี่ยวกับกัสเลยค่ะ
ถ้างั้นลูกต้องรักษาสุขภาพให้ดีไว้
มาสิ มากินอะไรหน่อยนะลูก
"รักษาสุขภาพให้ดี" เหรอคะ
โอเค สุขภาพหนูไม่ดี หนูกำลังจะตาย
ไม่รู้เหรอคะ หนูกำลังจะตาย และพ่อแม่จะอยู่ที่นี่...
และจะได้ไม่ต้องดูแลใคร หรือกังวลอะไร...
และแม่จะไม่ต้องเป็นแม่อีกต่อไป และหนูเสียใจ...
แต่ไม่มีอะไรที่หนูจะทำได้
ถ้างั้นขอหนูไปก่อนได้มั้ย
ทำไมถึงพูดกับแม่แบบนั้นล่ะ
เพราะแม่พูดอย่างนั้น
ลูกพูดอะไร
ในห้องไอซียู
เฮเซล
นั่นไม่ใช่ความจริง แม่ผิดเอง
เอาละ
ถึงแม้ว่าลูกจะตายไป...
"เมื่อ"
ถึงเมื่อลูกตายไป...
แม่ก็ยังเป็นแม่ของลูกตลอดไป
มันเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่แม่จะเป็นได้
นั่นคือสิ่งที่หนูกลัวที่สุดค่ะแม่
เมื่อหนูจากไปแล้ว
แม่จะไม่มีชีวิตอีกต่อไป
แม่จะนั่งลงและจ้องดูกำแพง
หรือจะฆ่าตัวตายหรือ...
เฮเซล ลูกรัก เราจะไม่ทำอะไรอย่างนั้น
การสูญเสียลูก...
มันจะทำให้เจ็บปวดเหลือทน
แต่ลูกคนหนึ่งล่ะที่รู้ว่า เราสามารถมีชีวิตอยู่กับความเจ็บปวดได้
ก็แค่อยู่กับมัน
แม่กำลังเรียนสังคมสงเคราะห์อยู่
เดี๋ยวก่อน อะไรนะคะ
ถ้าแม่นำเอาประสบการณ์ที่ผ่านมา
ไปช่วยคนอื่น อาจจะช่วยแนะนำครอบครัว...
แม่คะ เรื่องนี้ทำไมถึงไม่บอกหนู
เราไม่อยากให้ลูกรู้สึกถูกทอดทิ้ง
รู้สึกถูกทอดทิ้งหรือคะ
พ่อแม่ นี่มันเป็น...
มันเป็นข่าวดีที่สุดเลย
ไปเถอะลูก
โอเคนะ
ลูกรัก
ตรงไป ใช่
ทางซ้ายนิดนึง
- มีบันได ใช่มั้ย - ใช่ ยื่นมืออกมา
มีแท่นอยู่ทางขวามือ
ใช่ เยี่ยม
เยี่ยม
หวัดดี
มาช้านะ
เป็นไงมั่ง สวยจังเลย เฮเซล เกรซ
ฉันรู้ ใช่มั้ย
มีอะไรหรือ
บอกเธอสิ กัส
ผมอยากมางานศพของตัวเอง
ผมก็หวังว่าวิญญาณผมจะมาได้ แต่...
ยังไงก็ตาม เผื่อเอาไว้ ถ้ามันเกิดพลาดขึ้นมา
ก็เลยตัดสินใจจัดงานศพล่วงหน้านี้
พร้อมยัง
ออกัสตัส วอเตอร์ส เป็นไอ้เวรที่หยิ่งยะโส
แต่เรายกโทษให้
ไม่ใช่เพราะเขามีหน้าตาดีเกินมนุษย์
หรือเพราะเขามีอายุได้แค่ 19 ปี แทนที่จะมีมากกว่านั้น
18 ปี เพื่อน
เพื่อน ไม่เอาน่า จริงๆ เหรอ
นึกว่าจะแก่กว่านั้น ไอ้เวรชอบขัดคอ
ขัดคอในระหว่างที่ฉันกล่าวคำสรรเสริญ ก็นายตายไปแล้วนี่
แต่เมื่อนักวิทยาศาสตร์จากอนาคต
มาที่บ้านฉันพร้อมลูกตาหุ่นยนต์
และบอกให้ลองใส่ดู
ฉันจะปฏิเสธ เพราะ
เพราะกัส ฉันไม่อยากเห็นโลกที่ไม่มีนาย
ไม่อยากเลย
ฉันไม่อยากเห็นโลกที่ไม่มีออกัสตัส วอเตอร์ส
และเมื่อได้อธิบายเหตุผลแล้ว ฉันก็อาจจะใส่ลูกตาหุ่นยนต์เข้าไป
เพราะมันเป็นลูกตาหุ่นยนต์
ฟังดูเจ๋งดี
แล้วก็ไม่รู้สิ...
มันยากจัง
ขอให้โชคดี
ใช่
เฮเซล ช่วยหน่อยได้มั้ย
ทางขวา นิดนึง
ใช่ กลับหลัง นั่งลง นั่นเลย
ถึงตาคุณแล้ว เฮเซล เกรซ
ฮัลโหล
ฉันชื่อเฮเซล เกรซ แลนคาสเตอร์
และออกัสตัส วอเตอร์ส คือคู่รักที่ดาวกำหนดของชีวิตฉัน
ความรักของเรานั้นยิ่งใหญ่
และฉันคงไม่อาจพูดถึงได้แม้แต่ประโยคเดียว
โดยที่ไม่ร้องไห้จนน้ำตาท่วมท้น
เช่นเดียวกับเรื่องราวความรักแท้ทั้งหมด
ความรักของเราจะตายไปพร้อมเรา
อย่างที่มันควรจะเป็น
รู้มั้ยว่าฉันแอบหวัง ให้เขาเป็นคนกล่าวคำสรรเสริญฉันแทน
เพราะไม่มีใครอีกแล้วจริงๆ
ไม่มีเลย
ฉันจะไม่พูดถึงเรื่องราวความรักของเรา เพราะฉันพูดไม่ได้
แทนที่นั่น ฉันจะพูดถึงคณิตศาสตร์
ฉันไม่ใช่นักคณิตศาสตร์ แต่นี่ฉันรู้
มีจำนวนตัวเลขอนันต์ระหว่างเลขศูนย์กับเลขหนึ่ง
มีจุดหนึ่ง จุดหนึ่งสอง จุดหนึ่งหนึ่งสองและ...
เป็นจำนวนเลขอนันต์
แน่นอนว่ามีจำนวนเลขอนันต์ที่ใหญ่กว่า อยู่ระหว่างเลขศูนย์และเลขสอง...
หรือระหว่างเลขศูนย์กับหนึ่งล้าน
เลขอนันต์บางตัวจะใหญ่กว่าเลขอนันต์อื่นๆ
นักเขียนที่เราเคยชอบเป็นคนสอนเรา
รู้มั้ยว่า ฉันต้องการตัวเลขที่มากกว่านี้...
มากกว่าที่ได้รับ
และพระเจ้า...
ฉันอยากได้วันเวลาให้ออกัสตัส วอเตอร์สมากกว่าที่เขามี
แต่กัส
ที่รักของฉัน
ฉันไม่สามารถบอกคุณได้ว่ารู้สึกขอบคุณแค่ไหน...
ที่มีช่วงอนันต์น้อยๆ ของเรา
เดี๋ยวก่อน
คุณให้ชั่วนิรันดร์กับฉัน
ในช่วงเวลาที่จำกัด
และสำหรับนั่น ฉัน...
รู้สึกขอบคุณชั่วนิรันดร์
ฉันรักคุณมากจริงๆ
ผมก็รักคุณด้วย
ออกัสตัส วอเตอร์สตายแปดวันต่อมาในห้องไอซียู
เมื่อมะเร็งที่เป็นส่วนหนึ่งของเขา
ทำให้หัวใจที่ก็เป็นส่วนหนึ่งของเขาหยุดเต้น
มันเหลือจะทนทานได้
ทั้งหมดนั่น
ทุกวินาที มันแย่กว่าวินาทีก่อน
อย่างแรกที่เขาถามคุณในห้องฉุกเฉิน
คือให้บอกระดับความเจ็บปวด จากหนึ่งถึงสิบ
ฉันถูกถามคำถามนี้มาเป็นร้อยครั้ง
และจำได้ว่าครั้งหนึ่ง
เมื่อหายใจไม่ออก และรู้สึกเหมือนหน้าอกถูกไฟไหม้
นางพยาบาลถามถึงระดับความปวด
ฉันพูดไม่ได้ ฉันยกนิ้วเก้านิ้ว
ต่อมาเมื่อรู้สึกดีขึ้น
นางพยาบาลเข้ามา และเธอเรียกฉันว่านักสู้
"รู้มั้ยว่าฉันรู้ได้ยังไง" เธอว่า
"เธอเรียกระดับสิบว่าเก้า"
แต่นั่นไม่ใช่ความจริง
ฉันไม่ได้บอกว่าเก้าเพราะฉันกล้าหาญ
เหตุผลที่บอกว่าเก้าเพราะฉันจะเก็บระดับสิบเอาไว้
และนี่คือระดับสิบ
นี่คือระดับสิบที่เลวร้ายแย่ที่สุด
"ข้าพระองค์ไม่กลัวอันตรายใดๆ เพราะพระองค์ทรงสถิตกับข้าพระองค์
"คทาและธารพระกรพระองค์เล้าโลมข้าพระองค์
"พระองค์ทรงเตรียมสำรับให้ข้าพระองค์ ต่อหน้าต่อตาศัตรูของข้าพระองค์
"พระองค์ทรงเจิมศีรษะข้าพระองค์ด้วยน้ำมัน ขันน้ำของข้าพระองค์ก็ล้นอยู่
"แน่ทีเดียวที่ความดีและความเมตตาจะติดตามข้าพเจ้า ไปตลอดวันคืนชีวิตของข้าพเจ้า
"และข้าพเจ้าจะอยู่ในพระนิเวศ ของพระเยโฮวาห์...
"สืบไปเป็นนิตย์"
ออกัสตัส วอเตอร์สต่อสู้อย่างหนักมาเป็นเวลาหลายปี
เป็นการต่อสู้ที่กล้าหาญ และความเข้มแข็งของเขา...
พูดอะไรไร้สาระจริงๆ ว่ามั้ยยัยหนู
...เป็นแรงบันดาลใจให้เราทุกคน
ขอให้เรามาภาวนาร่วมกัน
เราขอบคุณพระเจ้า สำหรับชีวิตของออกัสตัส วอเตอร์ส
เราต้องแกล้งทำเป็นภาวนาตอนนี้
...เพื่อความเข้มแข็งและความกล้าหาญของเขา
พระผู้เป็นเจ้า ขอให้พระองค์ทรงสถิตอยู่กับเราในวันนี้ และทรงอยู่ใกล้เรา...
เพื่อปลอบใจเพื่อนและครอบครัวของเขา
ขอบพระคุณพระผู้เป็นเจ้าที่ทรงโปรด
ทั้งหมดนี่เราภาวนาในพระนามพระเยซูเจ้า
เอเมน
ตอนนี้ เราจะฟังคำสดุดีจากเพื่อนพิเศษของกัส
เฮเซล แลนคาสเตอร์
คิดว่ามันไม่สำคัญ แต่ฉันคือคนรักของเขา
มีคติงดงามอันหนึ่งที่บ้านของกัสที่ว่า
"ถ้าต้องการสายรุ้ง จะต้องต่อกรกับสายฝน"
แม้แต่ในสองสามวันสุดท้ายของเขา
ฉันไม่เชื่อเลยสักคำ
เขามักจะยิ้มได้เสมอ
แต่นั่นก็โอเค
ฉันรู้ว่ามันเป็นการกระทำที่ถูกต้อง
งานศพ ฉันตัดสินใจว่า ไม่ได้มีสำหรับคนที่ตายไปแล้ว
มันสำหรับคนที่ยังมีชีวิตอยู่
อยากให้อยู่เป็นเพื่อนมั้ย
ไม่ต้องค่ะ หนูโอเค
ว่าจะขับรถไปคนเดียวสักพัก
รักแม่นะคะ
ลูกพูดได้งดงามมาก
เดี๋ยวเจอกันนะ ขับรถดีๆ ล่ะ
โอเคค่ะ
ขอเข้าไปได้มั้ย
ชีวิตมาจากชีวิต
วอเตอร์สของคุณและผม เขียนคุยกันบ่อยๆ ในช่วงสุดท้ายของเขา
ตอนนี้คุณอ่านเมล์แฟนๆ แล้วเหรอ
เขาไม่เชิงเป็นแฟนนะ
เขาเกลียดผม
แต่ยืนยันให้ผมมางานศพของเขา
และมาบอกคุณว่าเกิดอะไรขึ้นกับแอนนาและแม่ของเธอ
ผมก็เลยมา
และนั่นคือคำตอบของคุณ "ชีวิตมาจากชีวิต"
ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์
ไม่อยากได้คำอธิบายเหรอ
ไม่อยาก
ขอบคุณนะ ขอให้มีชีวิตที่ดี
คุณทำให้ผมนึกถึงเค้า
ฉันทำให้คนหลายคนนึกถึงใครๆ หลายคน
ลูกสาวผมอายุแปดขวบ
และเธอทนทุกข์ทรมานอยู่นาน
เธอเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวเหมือนแอนนาใช่มั้ย
เหมือนแอนนา
ฉันเสียใจในการสูญเสียของคุณ
และผมเสียใจในการสูญเสียของคุณ ขอโทษที่ทำลายการเดินทางเที่ยวนั้น
คุณไม่ได้ทำลายการเดินทางของเรา
เราสนุกมาก
คุ้นเคยกับปัญหาทรอลลีย์มั้ย
เป็นการทดลองด้านความคิดในสาขาจริยศาสตร์
เรียกกันว่าปัญหาทรอลลีย์
ฟิลิปปา ฟุตเป็นนักปรัชญาชาวอังกฤษ
ไม่อยากเชื่อ
เฮเซล ผมกำลังพยายามอธิบายอะไรให้ฟังนะ
- ผมกำลังพยายามให้ในสิ่งที่คุณต้องการ - ไม่ใช่เลย
คุณคือคนขี้เมา คนล้มเหลว
และฉันอยากให้คุณออกไปจากรถของฉันเดี๋ยวนี้
เพื่อที่ฉันจะได้กลับบ้าน ไปเศร้าโศกได้เพียงลำพัง
คุณจะต้องอยากอ่านนี่
ฉันไม่อยากอ่านอะไรทั้งนั้น ช่วยออกไปจากรถของฉันได้มั้ย
- กรุณาออกไปจากรถของฉัน - ก็ได้
ขอเข้าไปได้มั้ย
พ่อเสียใจจริงๆ นะลูก
ค่ะ
แต่มันเป็นเกียรติใช่มั้ย
ที่ได้รักเขาน่ะ
ทำให้ลูกรู้ว่าเรารู้สึกยังไงกับลูก
เฮเซล
มีเพื่อนมาหา
รู้มั้ยว่าเขาเจ็บปวดหรือเปล่า
ดูเหมือนเขาจะหายใจไม่ออกนานทีเดียว
แล้วในที่สุดก็หมดสติไป
มันไม่ดีอะไรเลย
การตายนี่มันห่วย
กัสรักคุณมากนะ รู้เปล่า
ฉันรู้
เรื่องนั้นเขาพูดไม่หยุดเลย
ใช่
มันน่ารำคาญ เขาพูดถึงคุณเยอะมาก
ฉันว่าไม่น่ารำคาญขนาดนั้น
ผมรู้ รู้ว่าคุณไม่ได้รำคาญ
คุณได้จดหมายนั่นจากเพื่อนนักเขียนหรือเปล่า
เขาไม่ใช่เพื่อนฉัน
แล้วรู้ได้ยังไงล่ะ
ผมคุยกับเขาที่สุสาน
เขาบอกว่าที่มาที่นี่ ก็เพื่อเอาจดหมายนั่นมาให้คุณ
ฉันไม่สนใจเรื่องนั้นแล้ว
ฉันไม่สนใจอ่านอะไรที่คนเส็งเคร็งนั่นเขียนอีกแล้ว
เปล่าเขาไม่ได้เขียน กัสเป็นคนเขียน
อะไรนะ
ดูเหมือนกัสเขียนอะไรแล้วส่งไปให้แวน เฮาเทน
โอ๊ย ตายแล้ว
คุณแวน เฮาเทน ผมเป็นคนดี แต่เป็นนักเขียนที่ห่วย
คุณเป็นคนห่วยแต่เป็นนักเขียนที่ดี
ผมคิดว่าเราจะเป็นทีมที่ดี
ผมไม่ได้จะมาขออะไรจากคุณ
แต่ถ้าคุณมีเวลา และจากที่เห็น คุณมีเวลาเยอะแยะ
ช่วยแก้ไขนี่ให้ผมหน่อย
มันคือคำสดุดีให้เฮเซล
เธอขอให้ผมเขียนให้ และผมกำลังพยายามอยู่
ผมอยากได้สไตล์ดีๆ คำเก๋ๆ
เรื่องของเรื่องคือ เราทุกคนอยากเป็นที่จดจำของคนอื่น
แต่เฮเซลไม่เหมือนใคร
เฮเซลรู้ความจริง
เธอไม่ต้องการคนชื่นชมเป็นล้านๆ คน เธอแค่ต้องการคนเพียงคนเดียว
และเธอก็ได้แล้ว
เธออาจจะไม่เป็นที่รักของคนมากมาย แต่มีคนรักเธออย่างลึกซึ้ง
และนั่นมีมากกว่าคนทั่วไปไม่ใช่หรือ
เมื่อเฮเซลป่วย ผมรู้ว่าผมกำลังจะตาย
แต่ไม่อยากพูดอย่างนั้น
เธออยู่ในห้องไอซียู ผมแอบเข้าไป 10 นาที
ผมนั่งอยู่กับเธอ ก่อนที่จะถูกจับได้
ตาของเธอปิด ผิวหนังของเธอ ซีดเซียว
แต่มือของเธอยังเป็นมือของเธอ
ยังอุ่น และเล็บของเธอทาสีน้ำเงินดำ
ผมแค่จับมือเธอไว้
และผมพยายามทำใจให้จินตนาการโลกที่ไม่มีเรา
มันช่างเป็นโลกที่ไม่มีค่าเลย
เธองดงามมาก
มองได้ทุกเวลาไม่มีเบื่อ
ไม่เคยต้องกังวลว่าเธอจะฉลาดกว่าผมหรือเปล่า
เพราะรู้อยู่ว่าเธอฉลาดกว่า
เธอตลกได้โดยไม่เคยใจร้าย
ผมรักเธอ
พระเจ้า ผมรักเธอ
ผมโชคดีที่ได้รักเธอ แวน เฮาเทน
เรื่องที่เราจะเจ็บปวดในโลกนี้เราเลือกไม่ได้
แต่เราเลือกที่จะให้ใครเป็นคนทำร้ายเราได้
และผมชอบทางเลือกของผม
ผมหวังว่าเธอจะชอบของเธอด้วย
โอเคมั้ย เฮเซล เกรซ
โอเค
บรรยายไทยโดย กาญจนา ฮอกูด