Πιστεύω ότι έχουμε επιλογή στο πώς να λέμε θλιβερές ιστορίες.
Από τη μια, μπορείς να την ωραιοποιήσεις.
Όπως κάνουν στις ταινίες και τα ρομαντικά βιβλία...
...όπου όμορφοι άνθρωποι παίρνουν όμορφα μαθήματα...
...όπου τίποτα δεν είναι τόσο χάλια που να μη διορθώνεται...
...με μια συγγνώμη κι ένα τραγούδι του Πίτερ Γκάμπριελ.
Μ' αρέσει αυτή η εκδοχή, όπως σε όλα τα κορίτσια, πιστέψτε με.
Αλλά δεν είναι αλήθεια.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Συγγνώμη.
TO ΛΑΘΟΣ ΑΣΤΕΡΙ
Τον χειμώνα των 17 μου χρόνων...
...η μητέρα μου αποφάσισε ότι έχω κατάθλιψη.
Τρώει σαν πουλάκι, δε βγαίνει σχεδόν ποτέ.
-Δεν έχω κατάθλιψη, μαμά. -Διαβάζει το ίδιο βιβλίο συνέχεια.
-Έχει κατάθλιψη. -Δεν έχω κατάθλιψη.
Εγχειρίδια και ιστότοποι πάντα αναφέρουν την κατάθλιψη ως παρενέργεια του καρκίνου.
Η κατάθλιψη δεν είναι παρενέργεια του καρκίνου.
Είναι παρενέργεια του ότι πεθαίνεις.
Αυτό συνέβαινε σε μένα.
Ο πόνος απαιτεί να τον νιώσεις.
Ίσως σου δώσω Zoloft.
Ή Lexapro. Και δύο φορές την ημέρα, αντί για μία.
Γιατί να σταματήσουμε εδώ;
Συνεχίστε να μου δίνετε. Είμαι σαν τον Κιθ Ρίτσαρντς των καρκινοπαθών παιδιών.
Πηγαίνεις στην ομάδα υποστήριξης που σου είπα;
Δεν είναι του στυλ μου.
Στις ομάδες υποστήριξης μπορείς να έρθεις σ' επαφή με ανθρώπους που...
Που... Τι;
-Που κάνουν το ίδιο ταξίδι. -"Ταξίδι"; Σοβαρά μιλάτε;
Δοκίμασέ το.
Ποιος ξέρει, μπορεί να το βρεις διαφωτιστικό.
Εντάξει.
Είστε έτοιμοι;
Συγκεντρωθήκαμε εδώ σήμερα...
...κυριολεκτικά μέσα στην καρδιά του Ιησού.
Είμαστε με τον Χριστό.
Ποιος θέλει να μοιραστεί την ιστορία του;
Είμαι η Έιντζελ. Έχω οξεία μυελοειδή λευχαιμία.
Σιντ. Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.
Γεια, είμαι ο Πίτζει. Έχω νευροβλάστωμα.
Είμαι ο Πάτρικ. Καρκίνος των όρχεων.
Θα σας απαλλάξω από τις λεπτομέρειες του καρκίνου του Πάτρικ.
Βασικά, τον βρήκαν στα καρύδια του...
...έβγαλαν το περισσότερο και παραλίγο να πεθάνει, αλλά δεν πέθανε.
Οπότε, είναι εδώ, χωρισμένος, χωρίς φίλους...
...ζει στον καναπέ των γονιών του...
...και εξερευνά το καρκινικό του παρελθόν στην καρδιά του Ιησού.
Κυριολεκτικά.
Για να μας δείξει ότι, κάποια μέρα, αν είμαστε τυχεροί...
...ίσως γίνουμε σαν αυτόν.
Επόμενος;
Χέιζελ;
Είμαι η Χέιζελ.
Καρκίνος θυρεοειδούς αρχικά...
...αλλά τώρα με μια εντυπωσιακή αποικία στα πνευμόνια μου.
Και πώς τα πας;
Εννοείς, εκτός από τον θανατηφόρο καρκίνο;
Καλά, υποθέτω.
Είμαστε δίπλα σου, Χέιζελ.
Να παίξω άλλο ένα τραγούδι;
Ο Χριστός είναι φίλος μας και θα είναι εδώ ως το τέλος
Γεια σου, γλυκιά μου.
Λοιπόν, ήταν απίθανο;
"Ναι, μαμά, ήταν απίθανο!"
Κι αυτή ήταν η ζωή μου.
Ριάλιτι σόου.
Ιατρικά ραντεβού.
Οκτώ φάρμακα, τρεις φορές τη μέρα.
Αλλά το χειρότερο απ' όλα...
Ομάδα υποστήριξης.
-Δεν μπορείτε να μ' αναγκάσετε. -Μπορούμε. Είμαστε γονείς σου.
Έλα, τα έχουμε πει. Πρέπει να πας.
Πρέπει να κάνεις φίλους, να είσαι έφηβη.
Αν θες να είμαι έφηβη, μη με στέλνεις σε ομάδες υποστήριξης.
Βρες μου ψεύτικη ταυτότητα για να πηγαίνω στα κλαμπ...
...να πίνω κοκτέιλ και να παίρνω χόρτο.
Δεν "παίρνεις" χόρτο.
Θα το ήξερα αυτό, αν είχα ψεύτικη ταυτότητα.
Θα μπεις στο αμάξι, σε παρακαλώ;
Κι έτσι, πήγα.
Όχι επειδή το ήθελα ή επειδή πίστευα ότι θα με βοηθήσει...
...αλλά για τον ίδιο λόγο που έκανα τα πάντα αυτές τις μέρες.
Για να ευχαριστήσω τους γονείς μου.
Δεν καταλαβαίνω γιατί να μην πάω μόνη μου.
Δε θα κάνεις τίποτα. Απλώς θα καθίσεις και θα περιμένεις.
Και βέβαια όχι. Όχι, έχω δουλειές. Θα κάνω διάφορα.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
Καλά να περάσεις.
Το μόνο χειρότερο από το να πεθαίνεις από καρκίνο...
...είναι να έχεις παιδί που πεθαίνει από καρκίνο.
Κάνε φίλους.
-Συγγνώμη. Θα πάω από τις σκάλες. -Δεν πειράζει.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Δικό μου το λάθος.
Συγγνώμη.
Θέλετε ν' αρχίσουμε;
Θέλει να αρχίσει κανείς; Ποιος θέλει να κάνει την αρχή;
Εμπρός.
Είμαι η Μπεθ. Έχω κυτταρικό σάρκωμα.
Ήταν μια καλή εβδομάδα.
Άιζακ, ξέρω ότι αντιμετωπίζεις κάποιες προκλήσεις τώρα.
Θες να το μοιραστείς με την ομάδα; Ή ίσως ο φίλος σου, εδώ;
Όχι, θα μοιραστώ εγώ.
Γεια σας.
Γεια, είμαι ο Άιζακ. Έχω καρκίνο του αμφιβληστροειδούς.
Κάναμε εγχείρηση στο ένα μάτι όταν ήμουν μικρότερος. Αυτό είναι γυάλινο μάτι.
Τώρα θα πάω στο νοσοκομείο για άλλη εγχείρηση...
...για να βγάλω το άλλο μάτι.
Οπότε, μετά την εγχείρηση, θα είμαι τελείως τυφλός.
Αλλά είμαι τυχερός, γιατί έχω ένα όμορφο κορίτσι...
...που είναι πάνω απ' τα κυβικά μου, τη Μόνικα.
Κι έχω καλούς φίλους που με βοηθούν, όπως ο Ογκάστους Γουότερς.
Λοιπόν, αυτά. Ευχαριστώ.
Είμαστε δίπλα σου, Άιζακ.
Ευχαριστώ.
Σειρά σου, Γκας.
Ναι, εντάξει.
Είμαι ο Ογκάστους Γουότερς.
Είμαι 18 ετών...
...κι είχα ένα μικρό οστεοσάρκωμα πριν ενάμιση χρόνο.
Οπότε, έχασα αυτό το πόδι.
Και τώρα είμαι μισός ρομπότ, που είναι απίθανο.
Αλλά βασικά, είμαι εδώ επειδή το ζήτησε ο Άιζακ.
Πώς νιώθεις, Γκας;
Μια χαρά, ναι.
Είμαι σ' ένα τρενάκι που πάει μόνο επάνω, φίλε.
Θα ήθελες να μοιραστείς τους φόβους σου με την ομάδα;
Τους φόβους μου;
Τη λήθη.
-Τη λήθη; -Ναι.
Βλέπετε, σκοπεύω να ζήσω μια απίθανη ζωή.
Να με θυμούνται.
Θα έλεγα ότι, αν έχω κάποιο φόβο, είναι να μην το κάνω αυτό.
Θέλει να πει κάτι επ' αυτού κάποιος άλλος;
Απρόσμενο.
Θέλω μόνο να πω ότι θα έρθει μια στιγμή που θα είμαστε όλοι νεκροί.
Υπήρχε εποχή πριν τους ανθρώπους και θα υπάρχει και μετά.
Ίσως είναι αύριο, ίσως σε εκατομμύρια χρόνια.
Κι όταν συμβεί, δε θα υπάρχει κανείς...
...να θυμάται την Κλεοπάτρα, τον Μοχάμεντ Άλι ή τον Μότσαρτ...
...πόσο μάλλον όλους εμάς.
Η λήθη είναι αναπόφευκτη.
Κι αν αυτό σε τρομάζει, τότε αγνόησέ το.
Όλοι οι άλλοι αυτό κάνουμε.
Λοιπόν, καλή συμβουλή αυτή.
Και μ' αρέσει αυτό, γιατί είναι ωραία να σας ακούω όλους...
-Για πάντα. -Για πάντα.
"Κυριολεκτικά."
Νόμιζα ότι ήμασταν σε υπόγειο εκκλησίας...
...αλλά ήμασταν κυριολεκτικά μέσα στην καρδιά του Ιησού.
Πώς σε λένε;
-Χέιζελ. -Όχι, το πλήρες όνομά σου.
Χέιζελ Γκρέις Λάνκαστερ.
-Τι; -Δεν είπα τίποτα.
-Γιατί με κοιτάς έτσι; -Επειδή είσαι όμορφη.
-Θεέ μου! -Μ' αρέσει να κοιτάζω όμορφους ανθρώπους.
Αποφάσισα πριν καιρό...
...να μην αρνούμαι στον εαυτό μου τις απλές χαρές της ύπαρξης.
Ιδίως, όπως τόσο εύστοχα τόνισες, επειδή όλοι θα πεθάνουμε σύντομα.
Ωραία. Αλλά δεν είμαι όμορφη.
Μ' αρέσει όταν το λες πρώτη.
-Για πάντα. -Για πάντα.
-Τι είναι αυτό το "για πάντα"; -Είναι κάτι δικό τους.
Θα αγαπιούνται "για πάντα", και τέτοια.
Θα έστειλαν μηνύματα με "για πάντα" 14 εκατομμύρια φορές φέτος.
Θα πρέπει να της πονάει το στήθος.
-Πάμε να δούμε μια ταινία. -Τι;
Είμαι ελεύθερη αργότερα στην εβδομάδα, μπορούμε...
Όχι, εννοώ τώρα.
-Μπορεί να είσαι δολοφόνος. -Υπάρχει πάντα αυτή η πιθανότητα.
Έλα, Χέιζελ Γκρέις. Ρίσκαρέ το.
Σοβαρά; Αυτό είναι αηδιαστικό.
-Ποιο; -Νομίζεις ότι είναι κουλ;
Μόλις τα κατέστρεψες όλα.
-Όλα; -Ναι, όλα!
Και τα πήγαινες πολύ καλά.
Θεέ μου! Υπάρχει πάντα μια αμαρτία, έτσι;
Κι η δικιά σου είναι ότι, ενώ είχες καρκίνο...
...δίνεις λεφτά σε μια εταιρεία για να πάθεις κι άλλο καρκίνο;
Το να μην μπορείς ν' αναπνεύσεις είναι απαίσιο, ξέρεις!
Απαίσιο.
Αμαρτία;
Ένα θανάσιμο λάθος.
Χέιζελ Γκρέις, δε σου κάνουν κακό αν δεν τα ανάψεις.
Ποτέ δεν άναψα τσιγάρο.
Είναι μεταφορά, κατάλαβες;
Βάζεις αυτό που σε σκοτώνει ανάμεσα στα δόντια σου...
...αλλά δεν του δίνεις την ευκαιρία να σε σκοτώσει.
Μεταφορά.
Γλυκιά μου, είναι ώρα για το Top Model;
Όχι.
Έχω κανονίσει με τον Ογκάστους Γουότερς.
Θεέ μου.
-Ναι, απέτυχα στις εξετάσεις μερικές φορές. -Μη μου πεις.
Την τέταρτη φορά που έδωσα, τα πήγαινα όπως τώρα.
Κι όταν τελείωσε, η δασκάλα με κοίταξε και είπε...
"Η οδήγησή σου, αν και δυσάρεστη, δεν είναι επικίνδυνη."
-Τα θετικά του καρκίνου. -Τελείως.
Λοιπόν, πες μου για σένα.
Ήμουν 13 όταν το βρήκαν.
Βασικά, το χειρότερο σενάριο.
Θυρεοειδής, στάδιο 4. Δεν μπορούσαν να κάνουν πολλά.
Αυτό δεν τους σταμάτησε, φυσικά.
Χειρουργείο.
Ακτινοβολία.
Χημειοθεραπεία.
Κι άλλη ακτινοβολία.
Αυτά έπιασαν για λίγο.
Αλλά μετά σταμάτησαν να πιάνουν.
Και μια μέρα, τα πνευμόνια μου άρχισαν να γεμίζουν νερό.
Αδελφή! Χρειαζόμαστε μια νοσοκόμα αμέσως!
Δεν μπορούσα ν' αναπνεύσω. Κανείς δεν μπορούσε να το ελέγξει.
Μπορείς να αφεθείς, γλυκιά μου.
Μη φοβάσαι.
Έπρεπε να είχα τελειώσει.
Θεέ μου.
Αλλά μετά έγινε κάτι παράξενο. Λειτούργησαν τα αντιβιοτικά.
Άδειασαν το υγρό απ' τους πνεύμονες. Ανέκτησα τη δύναμή μου.
Και μετά, βρέθηκα σε μια πειραματική δοκιμή.
Απ' αυτές που είναι γνωστές στη Δημοκρατία της Καρκινίας επειδή δεν πιάνουν.
Λέγεται Phalanxifor.
Δεν έπιασε στο 70 των ασθενών...
...αλλά για κάποιο λόγο έπιασε σε μένα.
Έτσι, το ονόμασαν "Το Θαύμα".
Φυσικά, τα πνευμόνια μου ακόμα είναι χάλια...
...αλλά θεωρητικά, μπορούν να συνεχίσουν να είναι χάλια...
...δεν ξέρω, για λίγο καιρό.
Γύρισες στο σχολείο;
Πήρα το GED μου, κάνω μαθήματα στο πανεπιστήμιο.
Κολεγιοκόριτσο!
Αυτό εξηγεί την αύρα της γνώσης.
Πρόσεξε!
Καλώς ήρθες στο φτωχικό μου.
Οι δικοί μου τα λένε "ενθάρρυνση".
ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ
Μη ρωτάς.
Γεια σας!
Καινούργια φίλη;
Ναι. Η Χέιζελ Γκρέις.
-Απλώς Χέιζελ. -Τι κάνεις, "Απλώς Χέιζελ";
-Τι κάνεις, Χέιζελ; -Ναι, πάμε κάτω. Γεια.
-Χάρηκα. -Κι εμείς.
Αυτό είναι. Ο Κόσμος του Ογκόστο.
Αυτό είναι το δωμάτιό μου.
-Εντυπωσιακή συλλογή. -Ναι, κάποτε έπαιζα.
Μπορώ να καθίσω;
Ναι, βολέψου.
Το σπίτι μου, σπίτι σου.
Συγγνώμη, οι σκάλες...
...και η ορθοστασία...
Ναι, καταλαβαίνω.
-Σοβαρά, είσαι καλά; -Ναι, ναι.
Λοιπόν, ποια είναι η ιστορία σου;
Σου είπα.
Διαγνώστηκα στα 13...
Όχι η ιστορία του καρκίνου, η δική σου.
Τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι, τα πάθη, τα παράξενα φετίχ σου.
"Παράξενα φετίχ";
Σκέψου κάτι. Το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό. Κάτι που αγαπάς.
Μια Αυτοκρατορική Ασθένεια.
-Τι είναι αυτό; -Μυθιστόρημα.
-Είναι το αγαπημένο μου. -Στάσου, έχει μέσα ζόμπι;
-Ζόμπι; Όχι! -Στόρμτρουπερς;
Όχι, δεν είναι τέτοιο βιβλίο.
Περί τίνος πρόκειται;
Για τον καρκίνο.
Μιλάει για τον καρκίνο;
Αλλά όχι έτσι. Πίστεψέ με, είναι εκπληκτικό.
Ο συγγραφέας λέγεται Πίτερ Βαν Χάουτεν.
Είναι ο μόνος άνθρωπος στη ζωή μου...
...που, πρώτον, καταλαβαίνει τι θα πει να πεθαίνεις...
...αλλά, δεύτερον, δεν έχει πεθάνει.
Θα διαβάσω αυτό το φρικτό βιβλίο με τον βαρετό τίτλο...
...που δεν έχει ζόμπι ή Στόρμτρουπερς.
Και σε αντάλλαγμα...
...θα διαβάσεις αυτό.
Τη σκοτεινή, αλλά υπέροχη προσαρμογή του αγαπημένου μου βιντεοπαιχνιδιού.
"Αντεξέγερση".
Μη γελάς. Είναι απίθανο.
Μιλάει για τιμή, θυσία, θάρρος και ηρωισμό.
Λέει πώς να αποδεχτείς το πεπρωμένο σου και ν' αφήσεις το σημάδι σου στον κόσμο.
Ευχαριστώ.
Τα χέρια σου είναι πολύ κρύα.
Δεν είναι κρύα, είναι απλώς υπο-οξυγονωμένα.
Μ' αρέσει όταν μου μιλάς ιατρικά.
Αυτό είναι διαφορετικό.
Εκείνος σου το έδωσε;
Τι εννοείς; Έρπη;
Ναι, αυτό εννοούσα. Είναι το όνειρο κάθε μητέρας.
Μην ανησυχείς.
Μαμά, δεν ανησυχώ. Δεν είναι σπουδαίο.
Απλώς κάνουμε παρέα, δεν περιμένω να μου τηλεφωνήσει.
Νόμιζα ότι ήταν πιπεριές.
Σήμερα στην Κίνα είναι η Διεθνής Μέρα Μούρου Γκότζι.
-Δεν είναι υπέροχο; -Μ' αρέσει το χρώμα.
Πες μου ότι από το αντίτυπό μου λείπουν οι 10 τελευταίες σελίδες
Είναι καλά, έτσι;
Τρώνε πολλά μούρα γκότζι την Ημέρα Μούρου Γκότζι;
Πες μου ότι ΔΕΝ έφτασα στο τέλος του βιβλίου!
Έκανα κάτι με το γλυκό...
...για να κρατήσω το θέμα του μούρου γκότζι.
Είναι καλά αντιοξειδωτικά.
ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΜΙΑΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ!
ΤΙ ΣΤΗΝ ΕΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΤΡΕΛΑ;
Μ' αρέσει. Να το κάνουμε κάθε χρόνο.
-Το ξέρω. -Μ' αρέσουν πολύ αυτά.
Γλυκιά μου, θες να σηκωθείς;
Τι;
Χέιζελ Γκρέις.
Καλώς ήρθες στο γλυκό μαρτύριο ανάγνωσης της Αυτοκρατορικής Ασθένειας.
Είσαι καλά;
Εγώ; Ναι, είμαι μια χαρά.
Είμαι με τον Άιζακ, όμως, και...
Άιζακ, η Χέιζελ της Ομάδας Υποστήριξης το κάνει καλύτερο ή χειρότερο;
Άιζακ! Συγκεντρώσου σε μένα!
Πόσο γρήγορα μπορείς να έρθεις;
Τέλεια. Η πόρτα είναι ανοιχτή.
Πρέπει να κλείσω. Γεια.
Άιζακ, ήρθε η Χέιζελ Γκρέις από την Ομάδα.
Μια ευγενική υπενθύμιση.
Ο Άιζακ έχει ένα ψυχωτικό επεισόδιο αυτήν τη στιγμή.
Είσαι πολύ όμορφη. Μ' αρέσει αυτό το χρώμα πάνω σου.
Ευχαριστώ.
Άιζακ, ήρθε η Χέιζελ.
-Γεια, Άιζακ. -Γεια, Χέιζελ.
Τι κάνεις;
Καλά είμαι.
Φαίνεται ότι ο Άιζακ κι η Μόνικα δεν είναι πια ζευγάρι.
Άιζακ, λυπάμαι. Θες να το συζητήσεις;
Όχι, θέλω μόνο να κλαίω και να παίζω βιντεοπαιχνίδια.
Όμως, δε βλάπτει να του μιλήσεις...
...αν έχεις να πεις σοφά λόγια θηλυκών συμβουλών.
Νομίζω ότι η αντίδρασή του είναι η δέουσα.
-"Ο πόνος απαιτεί να τον νιώσεις." -Απαγγέλλεις απ' το βιβλίο μου.
Είπε ότι ήθελε να χωρίσουμε πριν την εγχείρηση...
...γιατί δεν μπορούσε να το αντέξει.
Πρόκειται να χάσω την όρασή μου κι αυτή δεν το αντέχει.
Εγώ της έλεγα "για πάντα". "Για πάντα".
Κι αυτή μιλούσε ταυτόχρονα και δεν το έλεγε σε μένα και...
Ήταν σαν να είχα ήδη εξαφανιστεί, κατάλαβες;
Ξέρεις, μερικές φορές οι άνθρωποι...
...δεν καταλαβαίνουν τις υποσχέσεις που δίνουν, όταν τις δίνουν.
Το ξέρω, αλλά...
Νιώθω σαν χαμένος. Φοράω ακόμα το κολιέ της.
-Βγάλ' το. -Φίλε, βγάλ' το.
Έτσι μπράβο, φίλε.
Θέλω να κλωτσήσω κάτι.
Μην το χτυπήσεις αυτό.
-Χτύπα αυτό. -Συγγνώμη.
Ήθελα να σου τηλεφωνήσω...
...αλλά περίμενα να διαμορφώσω μια σαφή σκέψη για το βιβλίο.
Μια στιγμή.
Τα μαξιλάρια δε σπάνε. Πρέπει να σπάσεις κάτι.
Δοκίμασε αυτό.
-Το τρόπαιο; -Ναι.
Είσαι σίγουρος;
Έψαχνα τρόπο να πω στον πατέρα μου ότι μισώ το μπάσκετ.
Ελεύθερα!
Για πάντα!
-Μια Αυτοκρατορική Ασθένεια. -Ναι. Χαίρομαι που σου άρεσε.
-Ναι. Αλλά το τέλος... -Ξέρω. Είναι λίγο απότομο.
"Λίγο απότομο"; Πλάκα κάνεις; Είναι σατανικό!
Καταλαβαίνω ότι πεθαίνει, αλλά υπάρχει άγραφο συμβόλαιο συγγραφέα και...
-Εντάξει; -Ναι.
Μεταξύ συγγραφέα και αναγνώστη.
Αν τελειώσεις στη μέση μιας πρότασης, παραβιάζεις αυτό το συμβόλαιο, σωστά;
Ναι, καταλαβαίνω τι λες...
...αλλά, ειλικρινά, νομίζω ότι είναι πολύ αληθινό.
Πεθαίνεις στη μέση της ζωής. Πεθαίνεις στη μέση μιας πρότασης.
Και, δεν ξέρω...
Αλλά θα ήθελα να μάθω τι γίνονται όλοι μετά τον θάνατο της Άννα.
-Η μητέρα της Άννα, ας πούμε. -Ναι, κι ο Ολλανδός με τις Τουλίπες.
Κι ο Σίσυφος το Χάμστερ.
Προσπάθησες να έρθεις σε επαφή με τον Πίτερ Βαν Χάουτεν;
Του έγραψα πολλά γράμματα, αλλά δεν απάντησε ποτέ.
Πήγε στο Άμστερνταμ και απομονώθηκε και...
-Κρίμα. -Ναι.
Νιώθεις καλύτερα, φίλε;
Αυτό συμβαίνει με τον πόνο.
-Απαιτεί να τον νιώσεις. -Θα βοηθήσω να μαζέψεις.
-Χέιζελ Γκρέις. -Ογκάστους Γουότερς.
Δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι αυτό το βιβλίο.
-Παρακαλώ. -Αλλά χρειαζόμαστε ένα τέλος, δε νομίζεις;
Αυτό ακριβώς ρωτούσα τον Βαν Χάουτεν στα γράμματά μου.
Αλλά δεν απάντησε ποτέ.
"Αγαπητέ κ. Γουότερς...
"Γράφω για να σας ευχαριστήσω για το ηλεκτρονικό σας μήνυμα.
"Είμαι ευγνώμων σε όποιον αφιερώνει χρόνο...
"...για να διαβάσει το βιβλίο μου."
Τι κάνεις;
Ίσως βρήκα τη γραμματέα του Βαν Χάουτεν, της έστειλα email.
Ίσως προώθησε το email στον Βαν Χάουτεν.
-Να συνεχίσω; -Θεέ μου! Ναι, συνέχισε!
"Σας είμαι ιδιαιτέρως υπόχρεος, κύριε."
Χέιζελ Γκρέις, με αποκάλεσε "κύριο".
Ογκάστους, συνέχισε!
"Και για τα καλά σας λόγια για το βιβλίο...
"...και επειδή αφιερώσατε χρόνο...
"...για να μου πείτε ότι το βιβλίο, και διαβάζω...
"'...σήμαινε πολλά για εσάς και τη φίλη σας Χέιζελ Γκρέις'."
Δεν το έκανες αυτό!
Και βέβαια το έκανα.
"Για να απαντήσω στην ερώτησή σας, ούτε έγραψα, ούτε θα γράψω κάτι άλλο.
"Το να συνεχίσω να μοιράζομαι σκέψεις με αναγνώστες, δεν ωφελεί κανέναν.
"Όμως, σας ευχαριστώ για το γενναιόδωρο email σας.
"Ειλικρινώς δικός σας, Πίτερ Βαν Χάουτεν."
Ναι, αυτό συνέβη.
Θεέ μου!
Προσπαθούσα να σου το πω, είμαι απίθανος.
-Νομίζεις ότι... -Δες τα εισερχόμενά σου.
Θεέ μου.
Θεέ μου, Ογκάστους. Φρικάρω!
Αγαπητέ κ. Πίτερ Βαν Χάουτεν, λέγομαι Χέιζελ Γκρέις Λάνκαστερ.
Ο φίλος μου Ογκάστους Γουότερς...
...που διάβασε το βιβλίο σας μετά από δική μου σύσταση...
...έλαβε ένα email από εσάς, από αυτήν τη διεύθυνση.
Ελπίζω να μη σας πειράζει που μοιράστηκε αυτό το email μαζί μου.
Θα μπορούσατε να απαντήσετε σε κάποιες ερωτήσεις...
...για το τι γίνεται μετά το τέλος του βιβλίου;
Ιδίως τα ακόλουθα.
Η μαμά της Άννα παντρεύεται τον Ολλανδό με τις Τουλίπες;
Ο Ολλανδός σκαρώνει κάτι ή είναι τελείως παρεξηγημένος;
Τέλος, θα ήθελα να ρίξετε λίγο φως στον Σίσυφο το Χάμστερ.
Αυτά τα ερωτήματα με στοιχειώνουν χρόνια...
...και δεν ξέρω πόσος χρόνος μου μένει για να πάρω απαντήσεις.
Ξέρω ότι δεν είναι σπουδαία λογοτεχνικά ερωτήματα...
"...κι ότι το βιβλίο σας είναι γεμάτο τέτοια ερωτήματα...
"...αλλά θα ήθελα να ξέρω.
"Και φυσικά, αν αποφασίσετε να γράψετε κάτι άλλο...
"...θα χαρώ να το διαβάσω.
"Θα διάβαζα ακόμα και τη λίστα για τα ψώνια σας.
"Δική σας, με μεγάλο θαυμασμό, Χέιζελ Γκρέις Λάνκαστερ."
-Διόλου κακό. -Έτσι λες;
Είναι λίγο επιτηδευμένο...
...αλλά ο Βαν Χάουτεν χρησιμοποιεί λέξεις όπως "μεροληπτικός" ή "βακχικός", οπότε...
...νομίζω ότι θα του αρέσει.
-Είναι στ' αλήθεια 1 π.μ.; -Είναι;
Ναι, νομίζω είναι.
Καλύτερα να κοιμηθώ.
Εντάξει.
Ίσως το "εντάξει" να είναι το "για πάντα" μας.
Εντάξει.
Θεέ μου!
"Αγαπητή δις Λάνκαστερ...
"...δεν μπορώ να σας απαντήσω γραπτώς...
"...διότι αυτό θα θεωρηθεί συνέχεια του βιβλίου...
"...το οποίο ίσως δημοσιεύσετε ή αναρτήσετε στο διαδίκτυο.
"Όχι ότι δε σας εμπιστεύομαι, αλλά πώς να σας εμπιστευτώ; Δε σας γνωρίζω.
"Αν βρεθείτε ποτέ στο Άμστερνταμ, κάντε μου μια επίσκεψη."
Τι;
"Ειλικρινώς δικός σας, Πίτερ Βαν Χάουτεν."
Θεέ μου! Τι ζωή κι αυτή!
-Μαμά! -Τι τρέχει;
Μαμά, κοίτα. Έλα εδώ, έλα εδώ.
Κοίτα.
-Τι; -Ναι. Ο Πίτερ Βαν Χάουτεν!
Κοίτα τι γράφει! "Αν βρεθείτε στο Άμστερνταμ"!
-Πρέπει να πάω! -Είναι απίστευτο.
Μας κάλεσε στο Άμστερνταμ! Στο Άμστερνταμ!
Μπορούμε να πάμε; Νομίζεις ότι μπορούμε να πάμε;
Στο Άμστερνταμ! Θέλω να έχεις ό,τι επιθυμείς στον κόσμο.
Αλλά δεν έχουμε τα χρήματα.
Πώς θα πάμε όλον αυτόν τον εξοπλισμό εκεί πέρα;
Ναι, καλά. Συγγνώμη.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν πειράζει.
Γιατί δεν το ζητάς από τα Τζίνι; Κάνε την ευχή σου.
Την έκανα ήδη. Πριν το Θαύμα.
Τι ευχή έκανες;
Όχι την Ντίσνεϊλαντ.
Χέιζελ Γκρέις, δεν πήγες στη Ντίσνεϊλαντ.
-Δεν ήταν αυτή η τελευταία ευχή σου! -Ήμουν 13.
-Πήγα και στο Έπκοτ Σέντερ. -Θεέ μου.
Ήταν ωραίο ταξίδι!
-Είναι ό,τι πιο θλιβερό έχω ακούσει! -Είδα τον Γκούφι!
-Τώρα ντρέπομαι. -Γιατί ντρέπεσαι;
Δεν το πιστεύω ότι έχω καψουρευτεί κορίτσι με τόσο κλισέ επιθυμίες.
Φρικτό.
Θα έρθεις;
Το πιο σημαντικό σε κάθε μαγνητική τομογραφία...
...είναι να είσαι εντελώς ακίνητος.
Εκείνη τη μέρα, ήταν σχεδόν αδύνατον.
-Γκας! Τι κάνεις; -Γεια σας, κ. Λάνκαστερ.
Μπλούζα Ρικ Σμιτς;
-Ναι, όντως. -Τον λάτρευα.
-Είμαι ο Ογκάστους Γουότερς. -Χαίρω πολύ. Μάικλ.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Γεια σας, κ. Λάνκαστερ.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.
Γεια, Χέιζελ Γκρέις.
Θες να πάμε για πικνίκ;
Θα ήθελα πολύ να πάμε για πικνίκ.
-Πάμε; -Όχι. Άσε με να...
Μυρίζω νοσοκομείο. Πρέπει να αλλάξω.
Λοιπόν...
...είσαι κι εσύ επιζών, έτσι;
Δεν έκοψα το πόδι μου για πλάκα.
Αν και είναι καλή στρατηγική για απώλεια βάρους.
Τα πόδια είναι πολύ βαριά.
Πώς είσαι τώρα;
Μια χαρά. Κανένα ίχνος καρκίνου εδώ και 14 μήνες.
-Αλήθεια; Αυτό είναι υπέροχο. -Ναι.
Είμαι πολύ τυχερός.
Άκου, Γκας.
Πρέπει να καταλάβεις. Η Χέιζελ είναι πολύ άρρωστη.
Και θα είναι για το υπόλοιπο της ζωής της.
Και θα θέλει να σε ακολουθεί. Τέτοια είναι. Αλλά οι πνεύμονές της...
Έτοιμος, Γκας;
Εντάξει. Τα λέμε σύντομα.
-Πολύ όμορφη μέρα. -Ναι.
Εδώ φέρνεις όλες σου τις ρομαντικές κατακτήσεις;
Όλες ανεξαιρέτως.
Μάλλον γι' αυτό είμαι ακόμα παρθένος.
Δεν είσαι ακόμα παρθένος.
-Αλήθεια; -Θα σου δείξω κάτι.
Βλέπεις αυτόν τον κύκλο;
Είναι κύκλος παρθένων.
Κι αυτό...
...είναι οι 18χρονοι με ένα πόδι.
Οπότε, ναι.
Funky Bones, του Γιοπ Βαν Λίσχαουτ.
-Ακούγεται Ολλανδός. -Και είναι.
Όπως ο Ρικ Σμιτς.
Και οι τουλίπες.
Σάντουιτς;
-Άσε με να μαντέψω. -Ολλανδικό τυρί και ντομάτα.
Συγγνώμη, οι ντομάτες είναι μεξικάνικες.
Πώς τολμάς!
Πόσο φοβερό είναι αυτό;
Χρησιμοποιούν ένα σκελετό ως παιδική χαρά.
Σκέψου το.
Σ' αρέσουν οι συμβολισμοί.
Μάλλον θα αναρωτιέσαι γιατί κάθεσαι εδώ, με ένα κακό σάντουιτς με τυρί...
...πίνοντας χυμό μ' έναν τύπο με μπλούζα Ρικ Σμιτς.
Όντως, το σκέφτηκα.
Χέιζελ Γκρέις, όπως πολλοί πριν από εσένα...
...και το λέω αυτό με απόλυτη στοργή...
...χρησιμοποίησες την ευχή σου χαζά.
Τα είπαμε αυτά. Ήμουν 13 ετών.
Σιωπή! Είμαι στη μέση ενός σπουδαίου μονολόγου.
Ήσουν νέα, επιρρεπής, ο Χάρος σε κοίταζε στα μάτια...
...κι έκανες βιαστικά μια ευχή που δεν ήθελες πραγματικά.
Αλλά πώς η μικρή Χέιζελ, που δεν είχε διαβάσει την Αυτοκρατορική Ασθένεια...
...να ήξερε ότι η αληθινή της ευχή ήταν να επισκεφτεί τον κ. Βαν Χάουτεν...
...στην εξορία του στο Άμστερνταμ.
Δεν κράτησα την ευχή μου, οπότε...
Ευτυχώς, κράτησα εγώ τη δική μου.
Δηλαδή λες...
Δε θα σου δώσω την ευχή μου, Χέιζελ...
...αν αυτό νομίζεις.
Όμως...
...ενδιαφέρομαι κι εγώ να γνωρίσω αυτόν τον κ. Πίτερ Βαν Χάουτεν...
...και θα ήταν παράλογο να τον γνωρίσω...
...χωρίς το κορίτσι που μου σύστησε το βιβλίο, έτσι δεν είναι;
Μίλησα στα Τζίνι και είναι μέσα.
Φεύγουμε σ' ένα μήνα.
Όχι.
Θεέ μου.
Θεέ μου!
Ευχαριστώ!
Και μετά έγινε αυτό.
Είσαι καλά.
-Λοιπόν, τι έγινε; -Τα συνηθισμένα.
Υγρό στους πνεύμονες που εμπόδιζε την οξυγόνωση.
Έβαλαν ένα σωληνάκι.
Άδειασαν ενάμισι λίτρο χτες βράδυ.
Τα καλά νέα είναι ότι δεν υπάρχει νέος όγκος.
Δεν έχεις νέους όγκους.
Ανακουφιστήκαμε πολύ.
Αυτό είναι απλώς ένα εμπόδιο, Χέιζελ.
Μπορούμε να ζήσουμε μ' αυτό.
Κύριε Λάνκαστερ. Πώς είναι;
Καλύτερα.
Ναι, ευχαριστώ. Πολύ καλύτερα.
Δε μ' αφήνουν να μπω. Μόνο την οικογένεια.
-Ναι, λυπάμαι. -Καταλαβαίνω.
Θα της πείτε ότι ήρθα;
Ναι, φυσικά. Φυσικά θα της το πω.
Γκας, άκου, γιατί δεν πας σπίτι;
Πήγαινε να ξεκουραστείς.
Κανονικά οι όγκοι αντιστέκονται στη θεραπεία.
Αυτό δε συνέβη εδώ...
...ακόμα.
Από την άλλη, το φάρμακο ίσως χειροτερεύει το οίδημα.
Η αλήθεια είναι ότι πολύ λίγοι άνθρωποι...
...παίρνουν το Phalanxifor όσο καιρό το παίρνει η Χέιζελ.
Δεν ξέρουμε τις μακροχρόνιες συνέπειες.
Προσπαθούμε να εμποδίσουμε την ενδοθηλιακή ανάπτυξη...
...που, όταν είναι πολύ μεγάλη, συμβάλλει σε ασθένειες, σήψη...
...αγγειακή αναστολή...
...και την εξάπλωση των όγκων που προσπαθούμε να εξολοθρεύσουμε.
Το ποσοστό επιβίωσης ασθενών με ενδοθηλιακή ανάπτυξη...
...μειώνεται γεωμετρικά όσο προχωρά η κατάσταση.
Μπορείς να αφεθείς, γλυκιά μου.
Μη φοβάσαι.
Θεέ μου.
Δε θα είμαι μαμά πια.
Έχω μια ερώτηση.
-Ναι, Χέιζελ; -Μπορούμε να πάμε στο Άμστερνταμ;
Δε θα ήταν συνετό αυτήν τη στιγμή.
-Γιατί όχι; -Υπάρχει τρόπος να γίνει το ταξίδι;
Θα αύξανε κάποιους κινδύνους.
-Το ίδιο και μια βόλτα στο εμπορικό. -Ναι, αλλά αεροπλάνο;
-Μα έχουν οξυγόνο στα αεροπλάνα. -Είσαι σε στάδιο 4.
Είναι μια ευκαιρία που ίσως δεν θα ξαναέχω.
Ποτέ. Αν τα φάρμακα έχουν αποτέλεσμα, γιατί δεν...
-Ίσως υπάρχει τρόπος... -Όχι.
Δεν ξέρω πώς αλλιώς να σου το πω, Χέιζελ.
Είσαι πολύ άρρωστη.
Λυπάμαι.
Εμπρός;
Ναι, μισό λεπτό.
Γεια σου. Ο Γκας. Πάλι.
Λυπάμαι, κοιμάται.
Ναι, εντάξει.
Εντάξει. Γεια.
Ξέρω τι σκέφτεσαι.
Δεν είναι δίκαιο για εκείνον.
Δεν είναι.
Δεν του χρειάζεται αυτό στη ζωή του. Κανείς δεν το χρειάζεται.
Δεν αξίζει τόσο βάσανο.
Όχι, έχεις δίκιο.
Η μαμά σου κι εγώ λέγαμε το ίδιο πράγμα.
Ίσως είναι καιρός να σε πετάξουμε στον δρόμο.
Να σ' αφήσουμε σ' ένα ορφανοτροφείο, να γίνεις δικό τους πρόβλημα.
Σοβαρά μιλάω.
Δεν είμαστε συναισθηματικοί άνθρωποι.
Εμπρός;;;
Αυτή η σιωπή είναι εκκωφαντική...
Χέιζελ Γκρέις.
Γεια σου, Ογκάστους.
Είσαι καλά;
Όχι.
Τι συμβαίνει;
Μίλησέ μου.
Δεν ξέρω.
Τα πάντα.
Θέλω να πάω στο Άμστερνταμ, Γκας.
Θέλω να μας πει ο Βαν Χάουτεν τι συμβαίνει μετά το βιβλίο.
Επίσης, δε νομίζω ότι θέλω αυτήν τη ζωή.
Φταίει ο ουρανός. Ο ουρανός με θλίβει.
Κι είναι κι αυτή η αξιολύπητη κούνια...
...που έστησε ο πατέρας μου για μένα όταν ήμουν μικρή...
Είναι τα πάντα, μάλλον.
Απαιτώ να δω αυτήν την κούνια των δακρύων.
Καταλαβαίνω τι εννοείς. Είναι όντως μια θλιβερή κούνια.
Χέιζελ Γκρέις, ελπίζω να καταλαβαίνεις...
...ότι, όσες αποστάσεις κι αν κρατάς, δε θα μειώσεις την αγάπη μου.
Όλες οι προσπάθειες να με κρατήσεις μακριά σου θα αποτύχουν.
Κοίτα.
Μου αρέσεις.
Και μου αρέσει να κάνουμε παρέα...
...αλλά δεν μπορώ να προχωρήσω άλλο.
Γιατί;
-Επειδή δε θέλω να σε πληγώσω. -Δε θα με πείραζε.
-Δεν καταλαβαίνεις. -Καταλαβαίνω.
-Δεν καταλαβαίνω. -Ξέρω τι θέλεις να πεις.
Χέιζελ, σου λέω ότι δε με πειράζει.
Θα ήταν τιμή μου να μου ραγίσεις εσύ την καρδιά.
Γκας, είμαι σαν χειροβομβίδα.
Μια μέρα θα εκραγώ και θα εξαφανίσω τα πάντα γύρω μου...
Δεν ξέρω, νομίζω ότι έχω ευθύνη...
...να ελαχιστοποιήσω τις απώλειες.
Χειροβομβίδα.
Ευχαριστώ που καταλαβαίνεις...
...μόνο φίλοι
Εντάξει...
Θεέ μου! Σταμάτα να με φλερτάρεις!
"Αγαπητή Χέιζελ, λάβαμε μήνυμα από τα Τζίνι...
"...ότι θα μας επισκεφτείς με τον Ογκάστους Γουότερς και τη μητέρα σου στις 4."
Μαμά;
Μαμά!
-Τι τρέχει; -Συγγνώμη.
Έκανα ένα μπάνιο.
Ειδοποίησες τα Τζίνι ότι το ταξίδι ακυρώνεται;
Μου έστειλε μήνυμα η γραμματέας του Βαν Χάουτεν και νομίζει ότι θα πάμε.
Τι;
Θα σου το έλεγα με τον πατέρα σου.
Μαμά.
Θα πάμε στο Άμστερνταμ.
Θα πάμε στο Άμστερνταμ;
Θα πάμε στο Άμστερνταμ.
Βρήκαμε λύση. Θα πάμε.
Η Δρ Μαρία, όλοι το ξέρουν.
Αλλά μόνο για τρεις μέρες, όχι έξι.
Αλλά όλα κανονίστηκαν. Θα περιμένει ογκολόγος.
Τα πάντα. Είμαστε πανέτοιμοι.
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ πάρα πολύ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Κάθισε. -Θα πάμε στο Άμστερνταμ.
Θα πάμε στο Άμστερνταμ.
-Θα πάμε στο Άμστερνταμ. -Έλα μαζί μου. Πρέπει να τηλεφωνήσεις.
Τηλεφώνησέ του!
Πνευμόνια, κρατηθείτε για μια εβδομάδα.
Καταλάβατε; Άλλη μια εβδομάδα.
Γκας, ελπίζω να έχεις έτοιμο το διαβατήριό σου!!!
Όλα πάνε περίφημα!!!
-Στάσου, το φαγητό. -Τι ξέχασες;
-Έχεις το διαβατήριό μου; -Ναι, το έχω.
Όπως είπα και στα Τζίνι...
"Ταξιδεύω με στυλ ή δεν ταξιδεύω καθόλου."
-Μαμά, πάμε στο Άμστερνταμ! -Πάμε στο Άμστερνταμ, τώρα.
Γεια σας, Λάνκαστερ.
Γκας. Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Θα το πάρω εγώ, κύριε. -Γκας, είσαι πολύ εφευρετικός!
Εντάξει, Χέιζελ Γκρέις;
Εντάξει!
Έχεις ξαναμπεί σε αεροπλάνο;
Όχι.
Είναι συναρπαστικό.
Κύριε;
Απαγορεύεται το κάπνισμα.
-Σε όλα τα αεροπλάνα. -Δεν καπνίζω.
Ναι, είναι μεταφορά.
Βάζει το φονικό πράγμα στο στόμα, αλλά δεν του δίνει τη δύναμη να τον σκοτώσει.
Αυτή η μεταφορά απαγορεύεται στη σημερινή πτήση.
Ευχαριστώ.
Εντάξει;
Γκας, έτσι είναι όταν είμαι σε αυτοκίνητο μαζί σου.
Θεέ μου, πετάμε.
Πετάμε!
Κοίτα το έδαφος! Κοίτα.
Τίποτα δεν έμοιαζε με αυτό σε όλη την ανθρώπινη ιστορία!
Κοίτα τα αυτοκίνητα. Είναι σαν...
Είστε αξιαγάπητοι.
Είμαστε μόνο φίλοι.
Αυτή είναι, εγώ όχι.
Κοίτα, Χέιζελ.
Είναι τρελό.
Τι;
Κοίτα τα βιτρό. Είναι εκπληκτικά.
Πάω στη ρεσεψιόν.
Έλα να ντυθείς...
...γιατί έχεις κράτηση για δύο απόψε, για δείπνο στο Oranjee.
Και λέει, "Καλή διασκέδαση. Πίτερ Βαν Χάουτεν."
Το έψαξα και φαίνεται εκπληκτικό.
Ο οδηγός λέει ότι είναι πολυτελές και πολύ ρομαντικό.
Εντάξει. Πολυτελές...
Θεέ μου.
Εντάξει, αλλά...
...τι θα φορέσεις;
Για μένα είναι αυτό;
Θεέ μου! Είναι πανέμορφο.
Απλώς λέω.
Απλώς λες;
Λες ότι δε σε πειράζει...
...να κυκλοφορεί η έφηβη κόρη σου με ένα μεγαλύτερο αγόρι...
...σε μια πόλη διαβόητη για την ακολασία της και δε σε πειράζει;
Ναι, ακριβώς αυτό λέω.
-Είσαι πολύ όμορφος. -Ευχαριστώ, κυρία μου.
Χέιζελ, ήρθε ο Γκας και είναι κούκλος!
Έμαθα ότι αυτό το εστιατόριο είναι απίθανο.
Τι;
Είσαι κούκλα.
Ευχαριστώ.
Αυτό είναι.
Oranjee. Ναι, αυτό είναι.
Το τραπέζι σας, κύριε και κυρία Γουότερς.
Ευχαριστούμε.
-Ευχαριστώ, Γκας. -Παρακαλώ.
Η σαμπάνια είναι από εμάς. Καλή διασκέδαση.
Καλησπέρα.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Αυτό είναι απίθανο.
Ξέρετε τι είπε ο Ντομ Περινιόν όταν εφηύρε τη σαμπάνια;
"Ελάτε γρήγορα", είπε. "Γεύομαι τα αστέρια."
Καλώς ήρθατε στο Oranjee.
Θέλετε κατάλογο ή θα πάρετε την επιλογή του σεφ;
Η επιλογή του σεφ ακούγεται υπέροχη.
Και, κύριε...
...κάτι μου λέει ότι θα χρειαστούμε κι άλλο από αυτό.
Κλείσαμε σε μπουκάλι όλα τα αστέρια για εσάς απόψε, φίλοι μου.
Αυτό είναι δικό μας, νομίζω.
-Ριζότο με καρότα για την κυρία. -Ευχαριστώ.
Και για τον κύριο.
-Ευχαριστώ. -Καλή όρεξη.
Θέλω αυτό το ριζότο να γίνει άνθρωπος...
...για να το πάω στο Βέγκας και να το παντρευτώ.
Μ' αρέσει το κοστούμι σου.
Ευχαριστώ. Πρώτη φορά το φοράω.
-Δε φοράς αυτό στις κηδείες; -Όχι.
Εκείνο δεν είναι τόσο ωραίο.
Όταν αρρώστησα...
...μου είπαν ότι είχα 85 πιθανότητα να θεραπευτώ.
Καλό ποσοστό.
Αλλά αυτό σήμαινε ένα χρόνο βασανιστήρια, την απώλεια του ποδιού...
...κι ακόμα 15 πιθανότητα να αποτύχει.
Πριν από την εγχείρηση...
...ρώτησα τους γονείς μου αν μπορώ να αγοράσω ένα καλό κοστούμι.
Είναι το κοστούμι για τον θάνατό σου.
Ακριβώς.
Έχω κι εγώ τέτοιο. Το πήρα στα 15α γενέθλιά μου.
Ένα φόρεμα.
Αυτό δε σημαίνει ότι θα το φορούσα σε ραντεβού, όμως.
Ώστε είμαστε σε ραντεβού;
Πρόσεχε.
-Είμαστε ο κύριος και η κυρία Γουότερς. -Επειδή δε μιλάει αγγλικά.
Αυτό να πούμε, πάντως. Αν μας ρωτήσουν.
-Θυμάσαι τι είπες για το Βέγκας; -Ναι.
Μπορώ να έρθω κι εγώ;
-Θεός; -Ίσως.
-Άγγελοι. -Όχι.
Ζωή μετά θάνατον;
Όχι. Ίσως. Δεν ξέρω.
Δε θα έλεγα κατηγορηματικά "όχι", αλλά θα ήθελα αποδείξεις.
-Εσύ; -Σίγουρα.
Αλήθεια;
Όχι σαν παράδεισος, όπου ιππεύεις μονόκερους...
...και ζεις σε μια έπαυλη από σύννεφα...
...αλλά ναι, σίγουρα πιστεύω σε κάτι.
Γιατί αλλιώς, τι νόημα έχουν όλα;
Ίσως δεν υπάρχει νόημα.
Δεν το δέχομαι αυτό.
Είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Με άκουσες.
Είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Ξέρω ότι ο έρωτας είναι μάταιος και η λήθη είναι αναπόφευκτη.
Κι ότι όλοι είμαστε καταδικασμένοι και μια μέρα...
...όλες μας οι προσπάθειες θα γίνουν σκόνη.
Και ξέρω ότι ο ήλιος θα καταπιεί τη μόνη Γη που θα έχουμε ποτέ.
Κι είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Συγγνώμη.
Κι άλλα αστέρια;
Όχι, ευχαριστώ. Θα θέλαμε τον λογαριασμό.
Όχι, κύριε. Το δείπνο έχει πληρωθεί από τον κ. Βαν Χάουτεν.
Τι;
Δεν καταλαβαίνω αυτήν τη μπλούζα.
Αλλά ο Βαν Χάουτεν θα την καταλάβει.
Υπάρχουν πενήντα αναφορές στον Μαγκρίτ στο βιβλίο του.
"Αυτό δεν είναι πίπα."
-Μα είναι πίπα. -Δεν είναι.
Είναι η εικόνα μιας πίπας. Βλέπεις;
Η εικόνα ενός πράγματος δεν είναι το ίδιο το πράγμα.
Ούτε μια μπλούζα με την εικόνα ενός πράγματος είναι το ίδιο το πράγμα.
Πότε μεγάλωσες τόσο;
Ποιος είναι έτοιμος για απαντήσεις;
Εγώ!
Αυτό είναι.
Είμαι τόσο ενθουσιασμένη, δεν μπορώ ν' αναπνεύσω.
Ενώ κανονικά;
Άντε από 'δώ!
Γεια, είμαι ο Ογκάστους.
-Παρακαλώ, περάστε. -Ευχαριστούμε.
Πίτερ! Ήρθαν!
Ποιοι διάολο ήρθαν, Λίντεβαϊ;
Είναι ο Ογκάστους και η Χέιζελ.
Οι νεαροί που αλληλογραφούσες.
-Οι Αμερικανοί; -Εσύ τους κάλεσες.
Παρακαλώ, περάστε.
Ξέρεις γιατί έφυγα από την Αμερική.
Για να μη συναντώ Αμερικανούς.
Κι εσύ είσαι Αμερικανός.
Αθεράπευτα Αμερικανός. Ξεφορτώσου τους.
Δε θα το κάνω αυτό, Πίτερ.
Σε παρακαλώ, να είσαι ευγενικός.
Περάστε, παρακαλώ.
Συγγνώμη, θα αδειάσω τον καναπέ.
Ευχαριστούμε.
Ποιος είναι ο Ογκάστους Γουότερς;
Εγώ.
Κι αυτή είναι η Χέιζελ.
Ευχαριστούμε πολύ που μας γράψατε, κ. Βαν Χάουτεν.
Προφανώς, ήταν λάθος απόφαση.
Είστε οι πρώτοι στους οποίους απάντησα και κοιτάξτε πού κατέληξα.
Ουίσκι;
Όχι, ευχαριστώ.
Μόνο για μένα, λοιπόν. Άλλο ένα ουίσκι με σόδα, παρακαλώ.
Ίσως να πάρεις πρωινό πρώτα, Πίτερ;
Πιστεύει ότι έχω πρόβλημα με το ποτό.
Πιστεύω επίσης ότι η Γη είναι στρογγυλή.
Ώστε σας αρέσει το βιβλίο μου.
-Το λατρεύουμε. -Ναι.
Ο Ογκάστους έκανε την ευχή να σας γνωρίσουμε, για να μιλήσουμε.
-Χωρίς πίεση. -Ναι.
Ντύθηκες σαν αυτήν επίτηδες;
Ας πούμε, ναι.
Και με την ευκαιρία, σας ευχαριστούμε πολύ για το χτεσινό δείπνο.
Και για τη σαμπάνια.
Ήταν εκπληκτικό. Ήταν μαγικό.
Τους πληρώσαμε το δείπνο χτες;
Ήταν χαρά μας.
Κάνατε μεγάλο ταξίδι.
Τι μπορώ να κάνω για σας;
Έχουμε κάποιες ερωτήσεις...
...για το τι γίνεται στο τέλος του βιβλίου σας.
Ειδικά σε αυτούς που αφήνει πίσω η Άννα.
Τη μαμά της, τον Ολλανδό με τις Τουλίπες...
Πόσο γνωρίζετε τη σουηδική χιπ-χοπ;
Πολύ λίγο, θα έλεγα.
Λίντεβαϊ, βάλε αμέσως Bomfalleralla.
-Δε μιλάμε σουηδικά, κύριε. -Ποιος διάολο μιλάει σουηδικά;
Το σημαντικό δεν είναι τι ανοησίες λένε οι φωνές...
...αλλά τι νιώθουν οι φωνές.
Μας κοροϊδεύετε; Είναι κάποιου είδους παράσταση αυτό;
Γκας, κάθισε.
Λοιπόν, στο τέλος του βιβλίου...
Ας φανταστούμε ότι τρέχεις σε αγώνα με μια χελώνα.
Η χελώνα έχει ένα προβάδισμα δέκα μέτρων.
Στον χρόνο που χρειάζεσαι για να κάνεις δέκα μέτρα...
...η χελώνα έχει διανύσει ίσως ένα μέτρο, και ούτω καθεξής, για πάντα.
Είσαι πιο γρήγορος από τη χελώνα, αλλά δεν μπορείς ποτέ να την πιάσεις.
Απλώς μειώνεις τη διαφορά.
Φυσικά, μπορείς να προσπεράσεις τη χελώνα...
...αρκεί να μη σκεφτείς τη μηχανική.
Αλλά το ερώτημα "πώς;" είναι τόσο πολύπλοκο...
...που κανείς ποτέ δεν το έλυσε, ως την απόδειξη του Κάντορ...
...ότι κάποια άπειρα είναι μεγαλύτερα από κάποια άλλα.
Υποθέτω ότι αυτό απαντά στο ερώτημά σας.
Χέιζελ, λυπάμαι. Δεν έχω ιδέα τι συμβαίνει.
Κι όμως, φαινόσασταν πολύ έξυπνος στην αλληλογραφία σας, κ. Γουότερς.
Ο καρκίνος έφτασε στον εγκέφαλό σας;
Να επικεντρωθούμε στην Άννα; Σας παρακαλώ;
Καταλαβαίνω ότι η ιστορία τελειώνει στη μέση μιας πρότασης...
...επειδή πεθαίνει ή είναι πολύ άρρωστη για να συνεχίσει...
Δε μιλάω για το βιβλίο.
Αλλά δε σημαίνει ότι η οικογένεια κι οι φίλοι της δεν έχουν μέλλον. Σωστά;
-Είπα ότι δε μιλάω. -Μα το υποσχεθήκατε!
Τίποτα δε γίνεται! Είναι μυθοπλασία!
Σταματούν να υπάρχουν όταν τελειώνει το βιβλίο.
Μα δε γίνεται αυτό! Το καταλαβαίνω από λογοτεχνική άποψη, αλλά...
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
-Είναι αδύνατον να μη φαντάζομαι... -Δε θα ικανοποιήσω τα καπρίτσια σου.
Αρνούμαι να σε λυπηθώ, όπως είσαι συνηθισμένη.
-Δε θέλω τον οίκτο σας! -Φυσικά τον θέλεις!
Όπως όλα τα άρρωστα παιδιά, από αυτό εξαρτάται η ύπαρξή σου.
Είναι γραφτό σου να ζήσεις τη ζωή σου...
...ως το παιδί που ήσουν όταν διαγνώστηκες.
Ένα παιδί που πιστεύει ότι υπάρχει ζωή μετά το τέλος ενός βιβλίου.
Κι εμείς, ως ενήλικες, το οικτίρουμε αυτό.
Έτσι, πληρώνουμε τις θεραπείες σας, τις μηχανές οξυγόνου.
Πίτερ, αρκετά.
Είσαι μια παρενέργεια μιας εξελικτικής διαδικασίας...
...που λίγο νοιάζεται για μεμονωμένες ζωές.
Είσαι ένα αποτυχημένο πείραμα μετάλλαξης.
Άκου, ηλίθιε, δεν μπορείς να πεις τίποτα για την ασθένειά μου...
...που δεν το ξέρω ήδη.
Ήρθα εδώ μόνο για ένα λόγο.
Για να μου πεις τι γίνεται στο τέλος αυτού του καταραμένου βιβλίου!
Δεν μπορώ να σου πω.
-Βλακείες! -Δεν μπορώ.
Τότε επινόησε κάτι!
Θέλω να φύγετε.
Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί σε νοιάζουν τόσο οι ανόητες ερωτήσεις σου;
Άντε πηδήξου.
Δεν πειράζει.
Θα σου γράψω εγώ τη συνέχεια.
Εντάξει; Θα σου γράψω εγώ.
Θα είναι καλύτερο από ό,τι θα έγραφε αυτός ο μεθύστακας.
Θα έχει αίμα, έντερα και θυσίες.
Θα σου αρέσει.
Λυπάμαι που ξόδεψα την ευχή σου γι' αυτόν τον ηλίθιο.
Δεν την ξόδεψες γι' αυτόν. Την ξόδεψες για εμάς.
Χέιζελ και Ογκάστους!
Λυπάμαι πολύ.
Οι συνθήκες τον έκαναν σκληρό.
Νόμιζα ότι θα τον βοηθούσε αν σας γνώριζε.
Θα έβλεπε ότι η δουλειά του διαμόρφωσε αληθινές ζωές.
Αλλά... Λυπάμαι πολύ.
Να δούμε τα αξιοθέατα; Έχετε πάει στο σπίτι της Άννα Φρανκ;
Δεν πάω πουθενά μ' αυτόν.
Δεν είναι καλεσμένος.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει ασανσέρ.
-Δεν πειράζει. -Είναι πολλά τα σκαλιά.
-Απότομα σκαλιά. -Μπορώ.
-Χέιζελ, δε χρειάζεται... -Μπορώ να το κάνω.
Πάμε.
Η οικογένεια της Φρανκ ήταν από τη Φρανκφούρτη, στη Γερμανία.
Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ έγινε παγκοσμίως γνωστό.
Είναι δύσκολο αυτές τις εποχές.
Είναι θαύμα το ότι δεν εγκατέλειψα όλα τα ιδανικά μου.
Φαίνονται τόσο παράλογα και ανέφικτα...
...κι όμως γαντζώνομαι από αυτά, γιατί ακόμα πιστεύω...
...παρά τα όσα έχουν συμβεί, ότι οι άνθρωποι είναι καλοί κατά βάθος.
Είναι αδύνατον να χτίσω τη ζωή μου...
Πάμε;
-Χέιζελ, θα το κρατήσω εγώ, αν θέλεις. -Μπορώ.
Αυτή είναι η βιβλιοθήκη που έκρυψε την οικογένεια Φρανκ.
-Το κρατάω. -Ευχαριστώ.
Είμαστε πολύ νέοι για να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα...
...αλλά συνεχίζουν να εμφανίζονται...
...ώσπου, τελικά, αναγκαζόμαστε να βρούμε μια λύση.
-Είσαι καλά, Χέιζελ; -Ναι.
-Μη βιάζεσαι, με την ησυχία σου. -Συγγνώμη.
Κι όμως, όταν κοιτάζω τον ουρανό...
...νιώθω ότι όλα θα αλλάξουν προς το καλύτερο.
Ότι και αυτή η σκληρότητα θα τελειώσει.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Χέιζελ, νομίζω ότι φτάνει. Δε χρειάζεται να... Ξέρεις.
Μπορώ.
Όλα είναι όπως έπρεπε να είναι.
Ο Θεός θέλει να βλέπει ευτυχισμένους ανθρώπους.
Όπου υπάρχει ελπίδα...
...υπάρχει ζωή.
Μπράβο.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Εδώ είναι, κοίτα.
-Εντάξει; -Ναι. Θεέ μου!
Ευχαριστώ.
Ο μόνος Φρανκ που επιβίωσε ήταν ο Ότο.
Ο πατέρας της Άννα.
Τέτοιες στιγμές...
...δεν μπορώ να σκεφτώ τη δυστυχία...
...αλλά την ομορφιά που ακόμα υπάρχει.
Προσπάθησε να ξαναβρείς την ευτυχία μέσα σου.
Σκέψου την ομορφιά στα πάντα γύρω σου...
...και νιώσε ευτυχής.
Τον ερωτεύτηκα με τον ίδιο τρόπο που σε παίρνει ο ύπνος.
Αργά, και μετά αμέσως.
Τελειώνει πάνω από εκεί που θα ήταν το γόνατο...
...και σταματάει.
-Ποιο; -Το πόδι μου.
Ξέρεις, για να είσαι προετοιμασμένη.
Μη μιλάς άλλο για τον εαυτό σου.
-Περίμενε. -Δεν μπορώ, έχει κολλήσει.
Σ' αγαπώ πάρα πολύ, Ογκάστους Γουότερς.
Κι εγώ σ' αγαπώ, Χέιζελ Γκρέις.
Πάρα πολύ.
Ογκάστους, δεν μπορώ ν' αναπνεύσω.
Όλα καλά.
-Είσαι πανέμορφη. -Σταμάτα.
Όχι, είσαι πολύ όμορφη.
Είμαι πολύ τυχερός.
Εγώ είμαι τυχερή.
Αγαπημένε Ογκάστους ΠΑΡΘΕΝΟΙ
18χρονοι με ένα πόδι...
Δικιά σου, Χέιζελ Γκρέις
Θεέ μου!
Τον είπες "ηλίθιο"!
-Ναι! -Τον είπες;
-Πώς το έκανες αυτό; -Δεν ξέρω, απλώς μου βγήκε.
-Ήμουν πολύ θυμωμένη. -Τι τέρας!
-Μαμά, ήταν φρικτό. -Μετά τι έγινε;
-Πήγαμε στο σπίτι της Άννα Φρανκ. -Αλήθεια;
Ήταν απίθανο;
-Ήταν απίθανο. -Και μετά;
Κάναμε βόλτες.
Ακούγεται υπέροχο.
Έχουμε ακόμα λίγες ώρες, έτσι;
-Πάμε στο Μουσείο Βαν Γκογκ; -Ό,τι θέλεις.
Μάλλον δεν έχουμε χρόνο για όλα, αλλά...
Απλώς θα πρέπει να ξανάρθουμε.
Μπορείς να μη λες βλακείες, σε παρακαλώ;
Χέιζελ, δε λέω βλακείες.
Είμαι αισιόδοξη.
Κυρία Λάνκαστερ;
Μπορώ να μείνω λίγο μόνος με τη Χέιζελ;
Φυσικά, Γκας.
Θα πάω στο δωμάτιο...
...και θα είμαι έτοιμη όποτε θέλετε να κάνουμε κάτι.
Πάμε μια βόλτα;
Τι συμβαίνει;
Πριν μπεις στο νοσοκομείο, είχα...
Ένιωσα έναν πόνο στον γοφό.
Έκανα μια τομογραφία ΡΕΤ...
...και άναψε σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Στο στήθος μου και στο συκώτι μου...
Παντού.
Συγγνώμη.
Έπρεπε να σου το είχα πει.
Είναι πολύ άδικο.
Προφανώς, ο κόσμος δεν είναι εργοστάσιο ευχών.
Άκου.
Μην ανησυχείς για μένα, Χέιζελ Γκρέις.
Θα βρω τρόπο να μείνω και να σ' ενοχλώ για πολύ καιρό.
-Πονάς; -Όχι.
Καλά είμαι.
Είσαι καλά;
Εντάξει.
Δεν μπορείς να το ξεχάσεις αυτό, έτσι;
Να μη μου φέρεσαι λες και πεθαίνω.
Δεν πιστεύω ότι πεθαίνεις, Ογκάστους.
Έχεις απλώς λίγο καρκίνο.
Θα ήταν πολύ γελοίο...
...αν απλώς φιλιόμασταν;
Τώρα;
Μάλλον.
Η Όμορφη Οικογένειά μου ΚΑΙ Ο ΓΚΑΣ
ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
-Πώς είναι τα μάτια σου, Άιζακ; -Καλά.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι στο κεφάλι μου. Κατά τ' άλλα...
Φαίνεται ότι όλο το σώμα μου είναι φτιαγμένο από καρκίνο τώρα.
Συγγνώμη που σε επισκιάζω, φίλε.
Έγραψες τον επικήδειό του;
-Φίλε... -Τι;
Δεν της το είπα ακόμα, Άιζακ.
Τι λες;
Συγγνώμη.
Χρειάζομαι ομιλητές στην κηδεία μου.
Έλπιζα ότι εσύ κι ο Άιζακ, αλλά κυρίως εσύ...
...θα είχατε την καλοσύνη να σκεφτείτε κάτι να πείτε.
Θα το ήθελα πολύ.
Ευχαριστώ.
Είστε χαριτωμένοι. Με αηδιάζετε.
Είστε σιχαμένοι.
-Είχες νέα από τη Μόνικα; -Όχι, τίποτα.
Ούτε μήνυμα δεν έστειλε, να δει αν είσαι καλά;
-Ούτε μια φορά. -Το μισώ αυτό το κορίτσι.
Υπάρχουν πολλά κορίτσια. Μην ανησυχείτε για μένα.
Στην ομάδα στήριξης είναι μια καινούργια...
...κι έχει κάτι τεράστια...
Πού το ξέρεις αυτό;
Είμαι τυφλός, αλλά όχι τόσο τυφλός.
Χέιζελ Γκρέις;
Μήπως έχεις πέντε δολάρια;
Και τώρα;
Παιδιά; Μου μυρίζουν αβγά. Είναι αβγά;
Είναι εκεί;
Εκεί είναι.
-Έχω άγχος. -Άγχος;
-Είναι εκεί η Μόνικα; -Δεν έχει σημασία πού είναι η Μόνικα.
Δεν το κάνεις για τη Μόνικα. Το κάνεις για σένα.
Εντάξει. Μου δίνετε ένα αβγό;
Χέιζελ Γκρέις, δώσε ένα αβγό.
Πάρε.
Λοιπόν, ξεκινάμε.
-Μπορείς. -Εντάξει.
-Δεν άκουσα τίποτα. -Εντάξει. Λίγο πιο αριστερά.
Να ρίξω αριστερά ή να σημαδέψω αριστερά;
Σημάδεψε αριστερά. Πιο αριστερά.
-Ας περιμένουμε να σκοτεινιάσει. -Σκοτάδι είναι για τον Άιζακ.
Φίλε, δεν είμαι κουφός. Τυφλός είμαι.
Ακούω όταν με κοροϊδεύετε.
-Συγγνώμη. -Και δε μ' αρέσει.
-Πού το πετάω; -Πέτα δυνατά.
Τι; Τι; Το πέτυχα!
Τώρα ξέρω πού να σημαδεύω.
Ήταν αναζωογονητικό!
Συνέχισε. Συνέχισε.
-Συνέχισε να ρίχνεις. -Δώσε κι άλλα, δώσε κι άλλα!
Σταμάτα!
-Είστε η μητέρα της Μόνικα; -Ναι.
Γεια σας. Η κόρη σας διέπραξε μια μεγάλη αδικία.
Ήρθαμε να πάρουμε εκδίκηση.
Ίσως δε σας γεμίζουμε το μάτι...
...αλλά οι τρεις μαζί έχουμε πέντε πόδια, τέσσερα μάτια...
...και δυόμισι ζευγάρια πνευμόνια.
Αλλά έχουμε και δυο ντουζίνες αβγά...
...οπότε, στη θέση σας, θα έμπαινα μέσα στο σπίτι.
-Φίλε, έπιασε; -Ναι.
Ήταν ο πιο χαζός λόγος που... Αλήθεια έπιασε;
Ορίστε. Στάσου.
Νιώθω υπέροχα!
-Ογκάστους; -Χέιζελ Γκρέις.
Θεέ μου. Γεια. Σ' αγαπώ.
Είμαι στο βενζινάδικο.
-Πού είσαι; -Κάτι δεν πάει καλά.
Πρέπει να...
Μπορείς να έρθεις; Μπορείς να έρθεις να με βοηθήσεις;
Μωρό μου, τι συμβαίνει;
-Κοίτα. -Γκας, έχει μολυνθεί.
Πάρε μια βαθιά ανάσα.
-Γκας, πρέπει να καλέσω κάποιον. -Μην καλέσεις ασθενοφόρο, σε παρακαλώ.
Μην καλέσεις τους γονείς μου ή... Δε θα σε συγχωρέσω, αν τους καλέσεις.
Γκας, τι κάνεις εδώ; Τι κάνεις εδώ;
Ήθελα να αγοράσω τσιγάρα.
Δεν ξέρω τι έγινε το πακέτο μου.
Ίσως το έχασα ή μου το πήραν, αλλά απλώς...
Ήθελα να κάνω κάτι για τον εαυτό μου, καταλαβαίνεις;
Ήθελα να το κάνω μόνος μου.
Πρέπει να καλέσω ασθενοφόρο. Πρέπει.
Παρακαλώ, χρειαζόμαστε ασθενοφόρο.
Μισώ τον εαυτό μου!
Λέγομαι Χέιζελ Γκρέις Λάνκαστερ. Κάντε γρήγορα, παρακαλώ.
Είμαστε σ' ένα ασημί Jeep στο βενζινάδικο.
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι ο Ογκάστους κράτησε το χιούμορ του ως το τέλος.
Ότι δεν έχασε το κουράγιο του ούτε για μια στιγμή.
Αλλά δεν έγινε έτσι.
-Πώς είναι; -Πέρασε δύσκολη νύχτα, Χέιζελ.
Έχει χαμηλή πίεση.
Η καρδιά του...
Η χημειοθεραπεία;
Θα σταματήσουν τη χημειοθεραπεία.
Μπορώ να τον δω;
Θα του πούμε ότι ήρθες.
Θα μείνω για λίγο, αν δε σας πειράζει.
Ναι, φυσικά.
Με την ησυχία σου.
Πάμε, φίλε.
-Καλά; -Εντάξει, γλυκέ μου.
Τι σκέφτεσαι;
Τη λήθη.
Ξέρω ότι είναι παιδιάστικο...
...αλλά πάντα πίστευα ότι θα ήμουν ήρωας.
Ότι θα είχα μια σημαντική ιστορία.
Ξέρεις, κάτι που θα δημοσίευαν στις εφημερίδες...
Υποτίθεται ότι ήμουν ξεχωριστός.
-Είσαι ξεχωριστός, Ογκάστους. -Ναι, το ξέρω. Αλλά...
Ξέρεις τι εννοώ.
Ξέρω τι εννοείς, αλλά δε συμφωνώ μαζί σου.
Αυτή η εμμονή σου να σε θυμούνται...
-Μη θυμώνεις. -Θυμώνω.
Θυμώνω επειδή πιστεύω ότι είσαι ξεχωριστός. Δε φτάνει αυτό;
Νομίζεις ότι ο μόνος τρόπος να έχεις μια καλή ζωή...
...είναι να σε θυμούνται όλοι, να σε αγαπούν όλοι.
Μάντεψε, Γκας. Αυτή είναι η ζωή σου, εντάξει;
Αυτό έχεις.
Έχεις εμένα, την οικογένειά σου κι αυτόν τον κόσμο, αυτό είναι όλο.
Κι αν αυτό δε σου φτάνει, λυπάμαι, αλλά δεν είναι ασήμαντο.
Επειδή εγώ σ' αγαπώ.
Και θα σε θυμάμαι.
Συγγνώμη. Έχεις δίκιο.
Μακάρι να σου έφτανε αυτό.
Είναι μια καλή ζωή, Χέιζελ Γκρέις.
Δεν τελείωσε ακόμα, ξέρεις.
Μια από τις λιγότερο ανόητες συμβάσεις για τον καρκίνο...
...είναι αυτό που λέμε "Τελευταία Καλή Μέρα".
Όταν φαίνεται ότι η αναπόφευκτη παρακμή σταθεροποιείται...
...όταν ο πόνος είναι, για μια στιγμή, υποφερτός.
Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι δεν ξέρεις...
...ότι η τελευταία καλή σου μέρα είναι η τελευταία.
Εκείνη τη στιγμή είναι απλώς άλλη μια καλή μέρα.
Γεια σου, Ογκάστους.
Καλησπέρα, Χέιζελ Γκρέις.
Μια γρήγορη ερώτηση. Έγραψες τον επικήδειο που σου ζήτησα να ετοιμάσεις;
Μπορεί να τον έγραψα.
Μπορείς να έρθεις κυριολεκτικά στην Καρδιά του Ιησού σε λίγα λεπτά;
Ίσως. Όλα καλά;
Σ' αγαπώ, Χέιζελ Γκρέις.
Να πάρω τα κλειδιά;
-Πού πας; Θα φάμε κάτι. -Πρέπει να φύγω.
Χέιζελ, θα πεινάς. Δεν έφαγες τίποτα.
Δεν πεινάω.
-Χέιζελ, δε γίνεται να μην τρως. -Δεν πεινάω καθόλου.
Ξέρω ότι ο Γκας είναι άρρωστος, αλλά πρέπει να προσέχεις.
-Δεν έχει σχέση ο Γκας. -Τότε πρέπει να μείνεις υγιής.
-Έλα, φάε κάτι, γλυκιά μου. -Να μείνω υγιής;
Δεν είμαι υγιής και θα πεθάνω.
Το καταλαβαίνεις αυτό;
Πεθαίνω, κι εσύ θα μείνεις εδώ και δε θα έχεις κανέναν να φροντίζεις...
...και δε θα είσαι μητέρα πια και λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό.
Μπορώ να φύγω τώρα;
-Γιατί μου τα λες αυτά; -Επειδή τα είπες εσύ.
-Τι λες; -Στην Εντατική.
Δεν είναι αλήθεια. Έκανα λάθος.
Εντάξει;
Ακόμα κι αν πεθάνεις...
"Όταν."
Ακόμα κι όταν πεθάνεις...
...θα είμαι πάντα η μητέρα σου.
Είναι ό,τι πιο σπουδαίο ήμουν ποτέ.
Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου, μαμά.
Όταν φύγω, δε θα έχετε ζωή πια.
Θα κάθεστε και θα κοιτάτε τους τοίχους ή θα αυτοκτονήσετε...
Χέιζελ, αγάπη μου, δε θα το κάνουμε αυτό.
Αν σε χάσουμε...
Θα πονέσουμε πολύ.
Αλλά εσύ ξέρεις ότι μπορεί κανείς να ζήσει με τον πόνο.
Απλώς το κάνεις.
Κάνω μαθήματα για κοινωνική εργασία.
Ορίστε;
Αν μπορώ με την εμπειρία μας...
...να βοηθήσω άλλους ανθρώπους, να συμβουλεύσω οικογένειες...
Μαμά, γιατί δε μου το είπες;
Δε θέλαμε να νιώσεις ότι σ' εγκαταλείπουμε.
Με εγκαταλείπετε;
Αυτό είναι...
Είναι τα καλύτερα νέα.
Πήγαινε.
Εντάξει;
Μωρό μου.
Ευθεία, ναι. Λίγο αριστερά.
-Αυτό είναι σκαλί; -Ναι, άπλωσε το χέρι σου.
Υπάρχει εξέδρα δεξιά σου. Ναι, τέλεια.
Ωραία.
Άργησες.
Τι κάνεις; Είσαι πανέμορφη, Χέιζελ Γκρέις.
Το ξέρω, είμαι.
Τι γίνεται, παιδιά;
Πες της, Γκας.
Ήθελα να παρευρεθώ στην κηδεία μου.
Ελπίζω ότι θα μπορέσω να παρευρεθώ ως φάντασμα, αλλά...
Πάντως, σε περίπτωση που δε γίνει αυτό...
...αποφάσισα να οργανώσω αυτήν την προ-κηδεία.
Έτοιμοι;
Ο Ογκάστους Γουότερς ήταν ένα αλαζονικό κάθαρμα.
Αλλά τον συγχωρούσαμε.
Όχι εξαιτίας της εξωπραγματικής ομορφιάς του...
...ή επειδή έζησε μόνο 19 χρόνια, ενώ έπρεπε να ζήσει περισσότερα.
-18 χρόνια, φίλε. -Έλα τώρα. Σοβαρά;
Υποθέτω ότι έχεις λίγο χρόνο ακόμα, παρεμβατικό καθίκι.
Με διακόπτεις στη μέση του επικήδειου. Είσαι νεκρός, υποτίθεται.
Αλλά όταν οι επιστήμονες του μέλλοντος...
...έρθουν στο σπίτι μου με ρομποτικά μάτια...
...και μου πουν να τα δοκιμάσω...
...θα πω στους επιστήμονες να του δίνουν, επειδή...
Επειδή, Γκας, δε θέλω να δω τον κόσμο χωρίς εσένα.
Δε θέλω. Δε θέλω να δω έναν κόσμο χωρίς τον Ογκάστους Γουότερς.
Και αφού το πω αυτό, θα φορέσω τα ρομποτικά μάτια...
...επειδή, ξέρεις, είναι ρομποτικά μάτια.
Ακούγεται απίθανο.
Και δεν ξέρω...
Είναι πολύ δύσκολο.
Ο Θεός μαζί σου.
Χέιζελ, με βοηθάς;
Δεξιά, λίγο.
Ναι, και γύρνα. Κάθισε. Έτσι μπράβο.
Σειρά σου, Χέιζελ Γκρέις.
Γεια σας. Με λένε Χέιζελ Γκρέις Λάνκαστερ.
Ο Ογκάστους Γουότερς ήταν ο άτυχος έρωτας της ζωής μου.
Είχαμε μια επική ιστορία αγάπης...
...και μάλλον δε θα μπορέσω να πω ούτε μια πρόταση...
...χωρίς να εξαφανιστώ σ' ένα ποτάμι δακρύων.
Όπως όλες οι αληθινές ιστορίες αγάπης, κι η δικιά μας θα πεθάνει μαζί μας.
Όπως πρέπει.
Ξέρετε, έλπιζα ότι θα ήταν εκείνος που θα έλεγε τον επικήδειό μου.
Επειδή δεν υπάρχει άλλος...
Όχι.
Δε θα μιλήσω για τον έρωτά μας, γιατί δεν μπορώ.
Αντί γι' αυτό, θα μιλήσω για μαθηματικά.
Δεν είμαι μαθηματικός, αλλά αυτό το ξέρω.
Υπάρχουν άπειροι αριθμοί ανάμεσα στο μηδέν και το ένα.
Υπάρχει το 0,1, το 0,12, το 0,112 και...
Και μια άπειρη σειρά από άλλους αριθμούς.
Φυσικά, υπάρχουν ακόμα περισσότεροι αριθμοί ανάμεσα στο μηδέν και το δύο...
...ή ανάμεσα στο μηδέν και το εκατομμύριο.
Κάποια άπειρα είναι απλώς μεγαλύτερα από άλλα άπειρα.
Ένας συγγραφέας που μας άρεσε μας το έμαθε αυτό.
Ξέρετε, θέλω πιο πολλούς αριθμούς από αυτούς που μάλλον θα έχω.
Και, Θεέ μου...
Θέλω πιο πολλές μέρες για τον Ογκάστους από αυτές που έζησε.
Αλλά, Γκας...
...αγάπη μου...
...δεν μπορώ να σου πω πόσο ευγνώμων είμαι...
...για τη μικρή μας αιωνιότητα.
Περιμένετε.
Μου έδωσες ένα "για πάντα"...
...μέσα σε μετρημένες μέρες.
Και για αυτό, είμαι...
Είμαι αιωνίως ευγνώμων.
Σ' αγαπώ πάρα πολύ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ο Ογκάστους Γουότερς πέθανε οκτώ μέρες μετά στην Εντατική.
Όταν ο καρκίνος, που ήταν φτιαγμένος από εκείνον...
...σταμάτησε την καρδιά του, που κι αυτή ήταν φτιαγμένη από εκείνον.
Ήταν αβάσταχτο.
Όλο αυτό.
Κάθε δευτερόλεπτο χειρότερο από το προηγούμενο.
Στην Εντατική σού ζητάνε να αξιολογήσεις τον πόνο σου, από το 1 ως το 10.
Μου έκαναν αυτή την ερώτηση εκατοντάδες φορές, και θυμάμαι μια φορά...
...που δεν μπορούσα ν' αναπνεύσω κι ένιωθα ότι καίγεται το στήθος μου...
...η νοσοκόμα με ρώτησε για τον πόνο.
Αν και δεν μπορούσα να μιλήσω, σήκωσα εννιά δάχτυλα.
Αργότερα, όταν ένιωθα καλύτερα...
...ήρθε η νοσοκόμα και με είπε αγωνίστρια.
"Ξέρεις πώς το ξέρω;", είπε.
"Είπες το δέκα, εννιά."
Αλλά δεν ήταν αλήθεια.
Δεν το είπα εννιά επειδή ήμουν γενναία.
Ο λόγος που το είπα εννιά ήταν ότι φύλαγα το δέκα μου.
Κι αυτό ήταν.
Αυτός ήταν ο μεγαλύτερος και πιο φρικτός πόνος.
"Δε θα φοβηθώ, διότι Εσύ είσαι κοντά μου...
"Η ράβδος και η βακτηρία Σου θα με παρηγορούν.
"Ετοίμασες ενώπιόν μου τραπέζι, παρουσία των εχθρών μου.
"Άλειψες την κεφαλή μου με έλαιο. Το ποτήρι μου ξεχειλίζει.
"Η καλοσύνη και η αγάπη θα με ακολουθούν όλη μου τη ζωή...
"...και θα κατοικώ στον Οίκο του Κυρίου...
"...για πάντα."
Ο Ογκάστους Γουότερς πάλεψε σκληρά, για πολλά χρόνια.
Η μάχη του ήταν θαρραλέα και η δύναμή του...
Τι βλακείες, έτσι, μικρή;
...ήταν πηγή έμπνευσης για όλους μας.
Ας προσευχηθούμε.
Ευχαριστούμε, Κύριε, για τη ζωή του Ογκάστους Γουότερς...
Πρέπει να κάνουμε ότι προσευχόμαστε.
Για τη δύναμη και το κουράγιο του.
Κύριε, ζητούμε να είσαι μαζί μας σήμερα, να είσαι κοντά...
...να παρηγορήσεις τους φίλους και την οικογένειά του.
Ευχαριστούμε για την παρουσία Σου, Κύριε.
Στο όνομα του Ιησού.
Αμήν.
Τώρα θα μας μιλήσει η φίλη του Ογκάστους...
...η Χέιζελ Λάνκαστερ.
Όχι ότι έχει σημασία, αλλά ήμουν το κορίτσι του.
Υπάρχει ένα όμορφο ρητό στο σπίτι του Γκας, που λέει...
"Αν θες ουράνιο τόξο, αντιμετώπισε τη βροχή."
Και στις τελευταίες του μέρες...
Δεν πίστευα ούτε λέξη.
Μπορούσε πάντα να χαμογελάει.
Αλλά δεν πειράζει.
Ήξερα ότι αυτό ήταν το σωστό.
Οι κηδείες, είχα αποφασίσει, δεν είναι για τους νεκρούς.
Είναι για τους ζωντανούς.
-Θέλεις παρέα; -Όχι, καλά είμαι.
Θα οδηγήσω λίγο μόνη μου.
Σ' αγαπώ.
Μίλησες πολύ ωραία.
Θα τα πούμε σε λίγο. Να προσέχεις.
Μπορώ;
Omnis cellula e cellula.
Ο Γουότερς κι εγώ αλληλογραφούσαμε τακτικά τις τελευταίες του μέρες.
-Διαβάζεις γράμματα θαυμαστών τώρα; -Δε θα τον έλεγα θαυμαστή.
Με σιχαινόταν.
Αλλά επέμενε να παρευρεθώ στην κηδεία του...
...και να σου πω τι απέγιναν η Άννα κι η μητέρα της, οπότε να 'μαι.
Αυτή είναι η απάντηση. Omnis cellula e cellula.
"Η ζωή έρχεται από ζωή."
-Δεν έχω διάθεση. -Δε θες μια εξήγηση;
Όχι, δε θέλω. Ευχαριστώ, πάντως. Να ζήσεις μια καλή ζωή.
Μου τη θυμίζεις.
Θυμίζω πολλές σε πολλούς.
Η κόρη μου ήταν οκτώ ετών.
Και υπέφερε με θάρρος για πολύ καιρό.
Είχε λευχαιμία σαν την Άννα;
Σαν την Άννα.
Λυπάμαι πολύ.
Κι εγώ για σένα. Και συγγνώμη που χάλασα το ταξίδι σας.
Δε χάλασες το ταξίδι μας. Ήταν ένα εκπληκτικό ταξίδι.
Γνωρίζεις το Πρόβλημα Τρόλεϊ;
Είναι ένα πείραμα σκέψης στον τομέα της ηθικής...
...γνωστό ως Πρόβλημα Τρόλεϊ.
-Η Φιλίπα Φουτ ήταν Αγγλίδα φιλόσοφος... -Θεέ μου.
Χέιζελ, προσπαθώ να σου εξηγήσω κάτι.
-Προσπαθώ να σου δώσω αυτό που θες. -Όχι!
Είσαι μπεκρής, είσαι αποτυχημένος και θέλω να βγεις από το αμάξι μου...
...για να πάω σπίτι μου, να είμαι μόνη και να πενθήσω!
Θα θες να το διαβάσεις αυτό.
Δε θέλω να διαβάσω τίποτα. Μπορείς να βγεις απ' το αμάξι μου;
-Βγες έξω, σε παρακαλώ! -Εντάξει.
Μπορώ να μπω;
Λυπάμαι πολύ.
Ήταν προνόμιο, πάντως, έτσι δεν είναι;
Να τον αγαπήσεις;
Παίρνεις μια ιδέα για το πώς νιώθουμε για σένα.
Ήρθε ένας φίλος να σε δει.
Ξέρεις αν πόνεσε;
Αγωνιζόταν να πάρει ανάσα για πολλή ώρα...
...και τελικά έχασε τις αισθήσεις του.
Δεν ήταν ωραίο.
Είναι χάλια να πεθαίνεις.
Ο Γκας σ' αγαπούσε, το ξέρεις;
Το ξέρω.
Μιλούσε συνέχεια γι' αυτό.
Ήταν ενοχλητικό. Μιλούσε για σένα πολύ.
-Εγώ δεν το έβρισκα ενοχλητικό. -Το ξέρω.
Πήρες το γράμμα από τον συγγραφέα φίλο σου;
Δεν είναι φίλος μου.
-Πού το ξέρεις; -Μιλούσαμε στο νεκροταφείο.
Και είπε ότι έκανε τόσο δρόμο για να σου δώσει αυτό το γράμμα.
Δε με νοιάζει πια.
Δε μ' ενδιαφέρει να διαβάσω ούτε λέξη αυτού του ηλίθιου.
Δεν το έγραψε αυτός. Ο Γκας το έγραψε.
Τι;
Ο Γκας έγραψε κάτι και το έστειλε στον Βαν Χάουτεν.
Θεέ μου.
Αγαπητέ κ. Βαν Χάουτεν, είμαι καλός άνθρωπος, αλλά κακός συγγραφέας.
Εσύ είσαι κακός άνθρωπος, αλλά καλός συγγραφέας.
Θα ήμασταν καλή ομάδα, νομίζω.
Δε θέλω να ζητήσω χάρες...
...αλλά αν έχεις χρόνο, κι απ' ό,τι είδα, έχεις πολύ...
...φτιάξε αυτό για μένα.
Είναι επικήδειος για τη Χέιζελ.
Μου ζήτησε να τον γράψω και προσπαθώ. Αλλά χρειάζομαι λίγο στυλ.
Το θέμα είναι ότι όλοι θέλουμε να μας θυμούνται.
Αλλά η Χέιζελ είναι διαφορετική.
Η Χέιζελ ξέρει την αλήθεια.
Δεν ήθελε ένα εκατομμύριο θαυμαστές. Ήθελε μόνο έναν.
Και τον βρήκε.
Ίσως δεν την αγάπησαν πολλοί, αλλά αγαπήθηκε βαθιά.
Δεν είναι πιο πολύ αυτό από όσα έχουν οι περισσότεροι;
Όταν η Χέιζελ ήταν άρρωστη, ήξερα ότι πεθαίνω...
...αλλά δεν ήθελα να το πω.
Ήταν στην Εντατική και μπήκα μέσα για δέκα λεπτά...
...κι έκατσα μαζί της, πριν με πιάσουν.
Τα μάτια της ήταν κλειστά. Το δέρμα της χλωμό.
Αλλά τα χέρια της ήταν τα ίδια.
Ακόμα ζεστά και τα νύχια της βαμμένα αυτό το σκούρο μπλε χρώμα...
...κι απλώς τα κρατούσα.
Και φαντάστηκα έναν κόσμο χωρίς εμάς...
...και πόσο άχρηστος θα ήταν αυτός ο κόσμος.
Είναι τόσο όμορφη.
Δεν κουράζεσαι να την κοιτάς.
Δεν ανησυχείς μήπως είναι πιο έξυπνη από σένα, επειδή ξέρεις ότι είναι.
Είναι αστεία, χωρίς να γίνεται κακιά.
Την αγαπώ.
Θεέ μου, την αγαπώ. Είμαι τυχερός που την αγαπώ, Βαν Χάουτεν.
Δε διαλέγεις αν θα πληγωθείς σ' αυτόν τον κόσμο...
...αλλά μπορείς να επιλέξεις ποιος θα σε πληγώσει.
Και μ' αρέσουν οι επιλογές μου.
Ελπίζω να της αρέσουν και οι δικές της.
Εντάξει, Χέιζελ Γκρέις;
Εντάξει.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: Όλια Στήνιου