Tak na co dzień jestem Marinette.
Zwyczajna dziewczyna ze zwyczajnym życiem.
Ale skrywam w sobie coś, o czym nie wie nikt. To moja tajemnica.
Jesteś zakochana w Czarnym Kocie?
A co w tym dziwnego?
Jeszcze wczoraj kochałaś się w Adrienie.
Tak, ale to nie był dobry pomysł!
Przez to zauroczenie Cienista Ćma ukradła mi 15 Miraculów.
Więc powinnam kochać Czarnego Kota!
Jest słodki, przystojny, kompetentny,
nie wywiera na mnie presji i okazał się spoko.
On też mnie kocha, więc jest cudnie!
On kocha Biedronkę.
To jedna i ta sama osoba.
On tego nie wie. Nie możesz się wygadać.
Zadurzyłaś się w kimś niedostępnym,
choć interesuje się tobą Adrien.
Nie mów, że to przypadek.
Nie uciekasz od prawdziwych uczuć?
Nie! Nie wiem, przed czym miałabym uciekać.
Nie mam od czego uciekać. Idę do szkoły.
- O siódmej rano? - Tak!
Dzięki temu się nie spóźnię.
Nowa miłość, nowe nawyki.
Dobrze, że kocham Czarnego Kota!
Wyszła w piżamie.
Marinette.
Marinette! Tylko o niej myślisz.
A Biedronka?
Chcesz ją odrzucić, jak zeschniętą skórkę sera?
Nie. Jest cudowna, ale mnie nie kocha.
Muszę ją zostawić w spokoju.
Niech wybierze swój ulubiony ser.
A jeśli Marinette cię nie kocha?
Muszę ją o to spytać. Schowaj się!
Miło widzieć cię w dobrym humorze.
Placki z bananami?
Tak, ojcze. Dziękuję, tato.
Adrien, spóźnisz się.
Adrien?
Gdybyś spędzał z synem więcej czasu,
wiedziałbyś, że je placki bez owoców.
Mogłeś powiedzieć, że nie chcesz banana.
Nie, lubię banany!
Zamyśliłem się. Jest jedna dziewczyna…
Nie jedz ich, by zadowolić ojca.
- Nie o to chodzi… - Pozwól mu zjeść.
Jakie ty chcesz dodatki?
- Dodatki? - Do placków.
Może usiądziesz? Zjedzmy razem śniadanie.
Prawda, Adrien?
Tak, jak rodzina.
Dla Adriena zjem nawet pańskie placki.
Jesteśmy rodziną, więc mów mi Gabriel.
Może od razu Gabe?
Adrien, pora szykować się…
Do szkoły.
Racja, do szkoły.
Zapomniałem spakować plecak!
Nigdy więcej tego nie rób!
Szukałam artefaktów dla ciebie i Emilie.
Byłam twoją strażniczką, prawą ręką, kimś więcej…
Ale to koniec.
Robiłeś to z miłości do Emilie. Teraz kieruje tobą szaleństwo.
Zostałam po to, by chronić przed tobą Adriena.
Robię to wszystko, by go uszczęśliwić.
Adrien potrzebuje ojca.
Nie odzyskasz Emilie. Pogódź się z tym.
Ona się z tym pogodziła.
- Nie! - Nie oszukuj się.
Widziałeś nagrania, które zostawiła.
Kazałem ci je zniszczyć, bo Emilie zasługiwała na więcej.
Nie mogłem ich znieść.
I tak jest już za późno.
- Nie poddam się. - Nie!
Jeśli mi nie pomożesz spełnić życzenia,
nie zdołam ocalić samego siebie.
Ani ciebie.
Zróbmy coś, bo Adrien zostanie sam.
Widziałaś pierścionek Nathalie?
Fajnie, że dogaduje się z tatą.
Może podaruję pierścionek Marinette?
Nie mów, że chcesz się oświadczyć.
To by była przesada, nie sądzisz?
Może powiem jej, co czuję?
Albo napiszę dla niej wiersz?
Wiersz? Dla Marinette?
Za pomocą poezji wyraża się miłość do sera!
O ile pamiętam, Marinette nie jest serem.
Dzięki za pomoc, ale potrzebuję prawdziwej rady.
Nie.
To niemożliwe.
Emilie.
Liczę na ciebie, Nathalie.
Jest uparty jak osioł.
Trudno będzie go przekonać, by nie szukał Miraculów.
Ale zrób to dla Adriena. Będzie was potrzebował.
Wiem, że zajmiesz się nim jak matka.
Przepraszam, że cię zawiodłam.
Zdobędę Miraculum, zanim on to zrobi!
Nie pozwolę mu odtworzyć świata na obraz jego szaleństwa.
Proszę.
Nathalie, czy… Wszystko w porządku?
Tak, wszystko dobrze.
Co u ciebie, Adrien?
Podoba mi się dziewczyna.
Powiedzieć jej o tym czy napisać wiersz?
Nie wiem, co robić.
Jak było z tobą?
Opowiesz mi o swojej pierwszej miłości?
Całą młodość walczyłam z wężami o antyki.
Trudno było się zakochać.
Czy spotka cię to, co spotkało moją mamę?
Skądże, będzie dobrze. Nie martw się o mnie.
Idź, bo spóźnisz się do szkoły.
Nic mi nie jest.
Już nie wiem, co robić.
- Nie wiem, jak radzić sobie sam. - Nie jesteś sam.
Nathalie.
Kiedyś obiecałam, że dostarczę ci magiczne przedmioty,
ale nie zdobyłam Miraculów Biedronki i Czarnego Kota.
Czas spełnić tamtą obietnicę.
Nie. I tak już ryzykujesz.
Czas zaryzykować wszystko.
Zakumanizuj mnie.
Marinette?
Adrienie! Me marzenie!
Znaczy… Nie marzę o tobie.
To znaczy… jesteś boski.
- Coś nie tak? - Nie, wszystko dobrze.
Właściwie to… nieprawda.
Nie jest dobrze.
Ktoś, na kim mi zależy, jest chory i nic nie mogę zrobić.
Czuję się bezsilny.
Nawet kiedy nie możesz fizycznie pomóc bliskim,
czasem wystarczy, że będziesz obok.
Racja! Tak samo jest z tobą.
Twoja obecność poprawia mi humor.
Zawsze wiesz, co powiedzieć.
Jesteś wyjątkowa. Ja…
Co? Ja? Wcale nie jestem wyjątkowa.
Gadam i robię głupoty.
Patrz, robię teraz coś głupiego! Przepraszam!
To wyznanie nie wyszło tak, jak planowałeś!
Nadzieja prysła. Może daj sobie spokój?
Nawet w takich chwilach mnie rozwesela.
Jest naprawdę niezwykła.
Sytuacja cuchnie bardziej niż stary spleśniały brie,
który trzymam na czarną godzinę!
Adrien zakochał się w Marinette!
To cudownie!
Ona też go kocha!
Wcale nie jest cudownie. To kotostrofa!
A jeśli powiedzą sobie, że czują do siebie to samo?
Wszystko się wyda!
Kocham ciebie, a ty mnie, buziaki!
Jestem Biedronką, a ty Kotem. Koniec świata!
Bez obaw, nie dojdzie do tego.
Biedronka uciekła od prawdziwych uczuć,
by obdarzyć miłością Czarnego Kota!
Dla pewności, Cukiereczku,
wiesz, że Czarny Kot i mój posiadacz to ta sama osoba?
Tak, ale moja posiadaczka o tym nie wie.
Jeśli wyzna miłość Czarnemu Kotu,
wkrótce się tego dowie.
Nie obawiaj się.
Mojej posiadaczce nie układa się w miłości.
Dzierga czapki i snuje plany,
które nie dochodzą do skutku.
Więc wszystko będzie dobrze.
Monarcho, ja jestem Safari!
Ile razy skupialiśmy się na Miraculach,
choć problemem byli ich posiadacze?
Wytropię ich i wyeliminuję.
Daj mi moc, abym nigdy nie przegapiła zdobyczy!
Z przyjemnością, Safari.
Kaalki, przejmuję twoją moc!
Bon Voyage, mój Megakumo!
Daj mi moc pasji!
Ziggy, przejmuję twą moc!
Transfer!
Na co komu łowca bez odpowiedniego sprzętu?
Genesis!
Pamiętaj, Safari.
Nie możesz użyć więcej niż sześciu mocy naraz.
Nie popełnię twojego błędu.
Zaczynam polowanie!
Miraż!
Alarm Megakumy!
Biedronko, Kocie, oddajcie mi klejnoty!
Inaczej rozniosę te budynki w drobny mak!
On chce zniszczyć wszystkie paryskie zabytki!
Opuśćmy szkołę, bo obudzimy się w innej epoce!
Bez paniki! Wszyscy na zewnątrz.
Nie wrócę do średniowiecza przez tę żałosną Biedronkę!
Wreszcie! Zobaczę Czarnego Kota!
Powinnaś się martwić Graficzasem.
Masz rację!
Tikki, kropkuj!
Cel namierzony!
Prosto w paszczę lwa.
Szukaj, jadzie!
- Zgubiliśmy go! - Bądźmy czujni!
Lada chwila się pojawi.
Może zrozumiał, że nie da nam rady
i na zawsze wrócił do swojej epoki!
Pewnie masz rację.
I wiesz co?
Może skorzystamy z okazji i pójdziemy do kina?
Mówisz poważnie? Do kina?
Do kina? Tak powiedziałam? Wcale nie!
Co się ze mną dzieje?
Kropeczko!
Kotaklizm!
To nie fair!
Co?
Przestańcie mnie śledzić!
Nie jestem nawet influencerem!
Hasztag #wnogi!
Wybacz!
Ta strzała goni tylko mnie.
Zakochała się we mnie czy co? Spadaj, strzało!
Moje serce jest już zajęte.
Złapałaś niewłaściwego faceta! Nie widzę dla nas przyszłości!
Dobrze, że mam dublera.
Łuczniczka!
Nathalie!
Szukaj, jadzie.
Uratuję cię, Nathalie.
O nie! Tylko nie teraz!
Gdybyś tu była, wpadłabyś na jakiś świetny pomysł.
Czuję, że zaraz się przemienię.
Przykro mi. Bez ciebie nie dam rady.
Cel Czarny Kot utracony.
- Wszystko w porządku. - Strzały zniknęły?
Zależało im tylko na Czarnym Kocie.
Ale ja kocham cię takim, jakim jesteś.
Zapewniasz mi ochronę i pyszny ser.
To nie jest śmieszne!
Jeśli nie mogę być Czarnym Kotem,
jak mamy odakumanizować Nathalie?
Jak ocucimy Biedronkę?
Strzały ścigały tylko Czarnego Kota.
Po przemianie uciekły tak szybko,
jak ja uciekałbym przed serem w puszce!
Mam pomysł, ale muszę ocucić Biedronkę i pożyczyć jej Miraculum.
Teraz, Plagg!
Cel Biedronka utracony.
- Kolczyki! - Nie martw się!
Mam twoje Miraculum.
- Kot? - Nie widziałem prawdziwej ciebie.
Plagg mi pomógł. Nie możemy się przemienić.
Ten złoczyńca to potężny łowca.
Dzięki magicznym strzałom znajdzie nas wszędzie.
Namierzy Biedronkę i Czarnego Kota, ale nie Czarną Kotkę.
Ani Biedronka! Dlatego mam twoje kolczyki.
Nadajemy na tych samych falach, prawda, kotku?
Nasze połączone Miracula mogą spełnić każde życzenie,
więc może to my je wypowiemy?
Naprawimy całe zło tego świata!
Skończymy z Monarchą, wojnami, niesprawiedliwością, chorobami.
W końcu przestaniemy walczyć i będziemy szczęśliwi. Prawda?
To tak nie działa.
Istnieje równowaga między tworzeniem i destrukcją.
Jeśli naprawimy jedno, coś innego ulegnie zniszczeniu.
Na każdą wyleczoną osobę przypadłby kolejny chory.
Na każdego pokonanego złoczyńcę powstałoby coś równie strasznego,
co by go zastąpiło.
Wymieńmy się Miraculami.
- Tikki, kropkuj! - Plagg, pazury go góry!
Chyba się udało!
To jeszcze nie koniec polowania.
Miraż.
Łowca staje się zwierzyną, droga Safari.
Idziemy?
Do twarzy ci w nakrapianym czerwonym stroju.
Podkreśla kolor twoich oczu.
Cóż… dziękuję.
Tobie też pasuje ten strój, ale jak nie zapolujemy,
znów staniemy się zwierzyną!
- Czarna Kotko? - Masz rację!
Zwierzyną! Nie dajmy się upolować.
Wszystko zależy od tego, kto poluje.
Co jest ze mną nie tak?
- Mam cię! - Kotaklizm!
Jak mam złapać nieistniejącego Megumę?
Spróbuj złapać to!
Nie dam ci zmiażdżyć jego pięknej twarzy!
Nie bądź zazdrosna. Twoją twarz też zmiażdżę!
To wbrew prawom fizyki.
Niszcząc moje gadżety, nie odbierzecie mi całej mocy.
Zwłaszcza mocy, która nigdy nie pudłuje.
Polowanie trwa!
Mówiłam, że powinniśmy iść do kina.
Mój kostium dziwnie na ciebie działa.
Oddajcie Miracula!
To Monarch ich pragnie!
A czego ty chcesz, Safari?
Tego samego. Życzenia.
Każdy o nim marzy, prawda?
Safari, co ty knujesz?
Powiedzieć im prawdę?
Tak myślałam.
Lecę po życzenie!
Zapłacisz za to!
Nie mam już nic do stracenia!
Możesz utracić siebie i tych, których kochasz!
Oraz tych, którzy kochają ciebie. Bezwarunkowo.
Każdy ma kogoś, kto go kocha!
Zniszczyłam wszystko, co miała.
Nie było zakumanizowanego obiektu.
Został jej tylko kombinezon.
Kombinezon?
Skoro tego obiektu tu nie ma, może jest tam, skąd przyszła.
Nie wiemy, kim ona jest.
Skoro tak…
Szczęśliwy traf!
Butelka perfum?
Ten obiekt musi się znajdować w Dworze Agreste'ów.
Co? Skąd ten pomysł?
Perfumy. Gabriel Agreste.
To ma sens.
Ty często wymyślasz
dziwne plany z użyciem grzejnika,
gwizdka, a nawet kart do gry.
Niczego mi nie wyjaśniasz.
Dziś to ty musisz mi zaufać. Ufasz mi?
Oczywiście, że ci ufam! Idź!
Ja się zajmę Safari.
Co się ze mną dzieje? Nie wierzę!
Tylko ja mogę za nim latać!
Nie!
Koniec zabawy, akumo!
Pora na odnikczemnienie!
Mam cię!
Żegnaj, motylku!
Niezwykły Biedronek!
Uważaj, Nat… Proszę uważać!
Nic ci nie jest?
Nathalie? Co się dzieje?
Monarcha ją zakumanizował.
Zmuszać kogoś tak kruchego, by realizował jego pokręcone plany!
Monarcha to potwór.
Zapłaci za to.
Musimy iść. Poradzisz sobie?
Tak, dziękuję.
Żółwik, Biedronku.
Nie zapomniałaś o czymś?
Całus na pożegnanie?
O naszych Miraculach?
Jasne! Przecież wiem.
- I co? - Oddaliśmy sobie Miracula.
I tyle.
No weź, nie o to pytam!
Jak poszło z Czarnym Kotem, a raczej z Biedronkiem?
Szkoda, że go nie widziałaś.
Był taki…
W tym czerwonym stroju w kropki!
Dasz wiarę?
Zaprosiłam go do kina. Nawet się nie jąkałam!
Może to nie był dobry moment,
ale z Czarnym Kotem wszystko jest proste.
Powiem mu to, co bałam się powiedzieć Adrienowi.
A on? Co odpowiedział?
Nic! Dasz wiarę?
Tak bardzo mnie kocha, że ukrywa, jak mu na mnie zależy!
To takie romantyczne!
Tak? Wejdź, Adrien.
To przeze mnie zostałaś zakumanizowana.
Bezmyślnie spytałem cię o chorobę i…
Działałeś w dobrej woli.
Wiele dla mnie znaczysz, Choć nic nie mogę dla ciebie zrobić,
nigdy cię nie opuszczę.
Nigdy.
Ja też, dopóki to możliwe.
Zawsze będę przy tobie.
Opowiedz mi o dziewczynie, w której się zakochałeś.
Co chciałeś wiedzieć?
Napisy: Maria Borzobohata Sawicka