Za dnia jestem Marinette.
Normalną dziewczyną o normalnym życiu.
Ale jest coś, czego nikt o mnie nie wie.
Mój sekret.
Miraculous! Dziewczyna wspaniała!
Przezwycięży wszelkie trudności!
Miraculous! To jest szczęściara!
Nic nie pokona siły miłości!
Miraculous!
LISICA
Tak, jestem zajęty.
Właśnie robiłem coś bardzo ważnego.
Czego chcesz?
Co? To niedopuszczalne!
Ten strój wcale nie miał tak wyglądać!
Mieliście tylko skopiować wzór, kretyni!
Co ja mam teraz zrobić? Pokaz już za trzy dni.
Jego nie proś, jest do niczego.
Zadzwoń do mojej asystentki, Nathalie. Poda ci inne nazwiska.
Tata ukrywa coś za portretem mamy?
Uwielbiam sekrety!
Tak, no dalej.
Tata nie chciałby, żebym grzebał w jego rzeczach.
Zresztą nie znam nawet szyfru. A za chwilę mam lekcję szermierki.
- Ale z ciebie nudziarz. - Plagg, nie!
Proszę, proszę, co my tu mamy?
Książka o Tybecie, stara ulotka z hotelu i pełno innych śmieci.
A gdzie jakieś skarby?
Gdzieś już widziałem tę książkę.
Nieważne, umieram z głodu. Gdzie camembert?
Czemu tata trzymał to w sejfie?
Władca Ciem?
Co ten potwór robi w książce o superbohaterach?
Ser! Nie słyszałeś?
Adrien, spóźnisz się.
Szukałem pracy domowej. Głuptas ze mnie.
Dasz wiarę? Lila zna księcia Alego.
Leciała nawet jego prywatnym odrzutowcem.
Czemu Jagged Stone napisał piosenkę o Lili, a nie o mnie?
Lila zna wszystkich w Hollywood.
Mówiła, że wspomni o mnie Stevenowi Bsielbergowi.
- Lila? - Właśnie zaczęła naukę w naszej szkole.
Udzieliła mi wywiadu na Lady Bloga.
Biedronka uratowała jej kiedyś życie.
Kim ona jest i dlaczego stoi obok miłości mojego życia?
Lila ma niesamowite życie.
A teraz chodzi do naszej szkoły. Jest niesamowita.
Co? Nie mów tak! To tragedia!
A jeśli Adrien się w niej zakocha? Ja nigdy nie leciałam odrzutowcem.
Nikt nie napisał o mnie piosenki
i nie znam nikogo w Hollywood.
Adrien o mnie zapomni.
Dokąd oni idą? Musimy ich powstrzymać.
Wyluzuj, Marinette.
Po wywiadzie z Lilą mój blog zyskał najwięcej wyświetleń w historii.
Co tu się wyprawia?
Czy ta Lila wszystkich zahipnotyzowała?
Chyba nie jesteś zazdrosna?
Ja? Zazdrosna?
Nie ma mowy.
Gdzie ona jest?
Marinette, widzisz książkę Adriena? Muszę się jej przyjrzeć.
Czemu tak się nią martwisz? Schowaj się!
Odrobimy pracę domową z historii.
We dwójkę pracuje się milej, nie sądzisz?
Co to?
Nic, tylko opowieści o superbohaterach.
Uwielbiam superbohaterów.
O nie, już za późno!
Biedronka?
Jest niesamowita.
Nie wszystkie niesamowite dziewczyny potrzebują kostiumów.
No nie wiem...
Masz słabość do tego robala?
Ja? Ależ skąd.
Jestem bliską przyjaciółką Biedronki.
Naprawdę?
Możemy o tym pogadać, ale nie tutaj.
Spotkajmy się po szkole w parku, a wszystko ci opowiem.
Muszę iść. Mam lekcję za 58 sekund.
Więc widzimy się w parku?
Pewnie.
Lisia superbohaterka?
Ciekawe.
Wiem, muszę porozmawiać z Adrienem, nim spotka się z Lilą w parku.
Musi wiedzieć, że to złodziejka.
Nic mu nie mów!
Muszę najpierw zajrzeć do tej książki.
Jeśli się nie mylę, to musimy ją zdobyć.
A na co nam ona?
Wyjaśnię ci wszystko później.
Proszę, nie możemy stracić Lili z oczu.
Biedronka i ja jesteśmy kumpelami.
Kłamczucha.
Patrz, wychodzi!
Jesteśmy za daleko.
Cześć.
O nie, już tu jest.
Wrzuciła książkę do kubła! Okropna dziewucha.
Polecę po nią.
Muszę zdobyć tę książkę. Ty zajmij się Adrienem.
Naprawdę znasz Biedronkę?
To ta książka.
Uratowała mi życie, a wtedy się zaprzyjaźniłyśmy.
Łączy nas coś wyjątkowego.
Właśnie o tym chciałam ci powiedzieć.
Jestem potomkinią pewnej superbohaterki, Lisicy.
Lisica?
Czekaj. Chyba widziałem coś o niej w mojej książce.
Oczywiście.
To najważniejsza z superbohaterek,
potężniejsza i bardziej sławna niż Biedronka.
Prawdę mówiąc, Biedronka nie jest nawet w pierwszej dziesiątce.
Moja babcia dała mi ten naszyjnik.
Jest naprawdę dobra.
Masz swoją książkę. Ja nie mogę stracić Adriena.
Pora się przemienić!
Tikki, kropki!
Mówisz, że to... Miraculum?
Cześć, Lila. Co słychać? Kopę lat.
Widziałam twój wywiad na Lady Blogu. Świetna robota.
Doskonale pamiętam, jak uratowałam ci życie.
I to, że od tego czasu jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami.
Kiedy ja cię w ogóle uratowałam?
No tak, już pamiętam. Nigdy!
I nie jesteśmy przyjaciółkami.
Ta pozerka chciała zrobić wrażenie na tobie i wszystkich innych.
Więc pewnie nie jesteś też potomkinią superbohaterki?
Raczej superkłamczuchą.
Jak śmiesz?
Czekaj!
Co to miało być?
Potraktowałaś ją dość ostro.
Nie toleruję kłamstwa, zwłaszcza na mój temat.
Co z tobą, Biedronko?
Może trochę przesadziłam, ale przynajmniej mam już
z nią spokój.
Nie mam już szans u Adriena!
Nienawidzę cię, Biedronko!
Zazdrość, oszustwo i marzenia o byciu superbohaterką.
Ta młoda dama będzie idealną ofiarą.
Leć, moja mała akumo, i zakumuj ją.
Lisico, jestem Władcą Ciem.
Ofiaruję ci moc iluzji. Twoje kłamstwa staną się prawdą.
Zdobądź zaufanie Biedronki i Kota. Przekonaj ich, że jesteś superbohaterką,
a potem ich zdradź i przynieś mi ich Miracula.
Z przyjemnością, Władco Ciem.
Plagg, pazury!
Czerwony alarm!
Jestem Lisica, jedyna superbohaterka, jakiej potrzebuje Paryż.
- Lisica? - Chyba mamy nową partnerkę.
Nie sądzisz, że to dziwne, że pojawiła się tak znikąd?
Dobrze, że tu była. Inaczej...
Sama powstrzymałabym ten meteoryt.
Wyluzuj.
Mówię tylko, że dziewczyna jest super.
Cześć, dobrze, że wpadliście. Potrzebuję pomocy. Chodźcie!
Nie wierzę! To Władca Ciem we własnej osobie.
Nigdy się nie pojawia. Dzieje się coś ważnego.
Pokonamy go, ale musimy połączyć siły.
Musimy w pełni wykorzystać nasze talenty.
Możesz na nas liczyć.
Miło cię poznać, Czarny Kocie. Fajny masz kostium.
Dzięki. Ty też.
Najpierw meteoryt, teraz Władca Ciem.
I to jednego dnia.
Nie sądzisz, że to dość niezwykłe?
- Niby czemu? - Mówiłam do Czarnego Kota.
To z tobą jest dziś coś nie tak. Wszystko gra?
Nic mi nie jest. Gdzie twoje Miraculum, Lisico?
To mój naszyjnik.
- Jaką daje ci moc? - Lotu i supersiły.
Ucieka!
Biedronko - ty z lewej. Czarny Kot ruszy z prawej.
Ja zaatakuję z tyłu.
Nie! Ja zaatakuję z prawej, Czarny Kot z tyłu,
a ty... z lewej.
- Wszystko jedno. - Dobrze.
Możesz trochę wyluzować? Ona jest z nami.
Biegnie prosto w moją pułapkę.
Gdzie on się podział?
Dorwę go!
Dobrze, teraz ta druga.
Gdzie on jest?
Na twoim miejscu zostałabym na miejscu.
Nie martw się, Biedronko. Nie chcę się z tobą przyjaźnić.
Ale teraz nie powiesz już, że się nie znamy.
Lila?
- Masz mnie nazywać Lisicą! - Nie jesteś superbohaterką,
tylko kolejną ofiarą Władcy Ciem.
Wszyscy mają mnie za superbohaterkę, Czarny Kot również.
Nie nazwiesz mnie już kłamczuchą,
bo wszyscy powiedzą, że to ty kłamiesz.
Odbierz Biedronce jej kolczyki, już!
Zanim się ciebie pozbędę,
oddasz mi swoje Miracula.
Nigdy!
Myślisz, że masz jakiś wybór?
Albo oddasz mi swoje Miracula, albo ten budynek runie.
Nie zrobisz tego.
Przestań!
To iluzja! Podobnie jak tamten meteoryt i Władca Ciem!
To twoja moc, prawda?
Iluzje i kłamstwa... Oczywiście!
No jasne. Czy Lisica jest z tobą, Kocie?
Nie. Władcy Ciem też nie widzę.
Daj spokój, i tak go tu nie było.
Jak to? Widzieliśmy go.
To moc Lisicy.
Tworzy iluzje. Ten Władca Ciem nie był prawdziwy.
Co masz na myśli?
Nie jest superbohaterką. Władca Ciem ją zakumował.
- Nie rozumiem. Po co? - To częściowo moja wina.
Zniszczyłam ją w oczach pewnego chłopaka.
- Lila? - Na pewno idzie do jego domu.
- Wyślę ci adres. Widzimy się na miejscu. - Dobrze.
Chyba znam już drogę.
Czarny Kot nie przyda się bardziej?
Jeśli Lisica się we mnie zakochała, przekonam ją, będąc sobą.
Może mnie wysłucha.
Chcesz ją pokonać bez supermocy? Beze mnie?
Schowaj się, idzie.
Cześć. Kim jesteś?
Pamiętasz ten naszyjnik?
Nie wiedziałam, jak ci to wyjaśnić,
ale teraz już wiesz, że nie kłamałam.
Jestem superbohaterką.
- Lila? - Możesz mnie nazywać Lisicą.
Przepraszam za to, co się stało w parku.
Biedronka zazdrości mi mojej mocy.
Zaraz zobaczysz, że Biedronka nie jest tylko wytworem twojej wyobraźni.
Gdzie on się podziewa?
Nie mogę już dłużej czekać.
Widzisz?
Jest o mnie zazdrosna.
Tym razem nie zepsujesz nam randki.
Nie nazwałbym tego randką.
Choć przy odrobinie szczęścia...
Tylko się nie denerwuj.
Wybacz, ale muszę pogadać z superkłamczuchą.
Przestań mylić swoje iluzje z rzeczywistością!
Widzisz? Miałem rację.
Daj spokój. Pazury!
Wybacz spóźnienie.
Nie mogłem trafić.
Iluzje?
Ona porwała Adriena!
- To kolejna iluzja. - Skąd ta pewność?
Podpowiada mi to mój legendarny koci zmysł.
No co ty? Adrien zniknął!
I po co ja się staram?
Oddajcie mi swoje Miracula albo...
Myślałam, że go kochasz.
Nie tak bardzo jak waszą porażkę. Bez urazy.
- Blefujesz, to kolejna iluzja! - Założymy się?
Nie!
Nie rób tego, Biedronko!
Nie!
Tam jest!
Szczęśliwy traf!
Wiem, jak ją pokonać!
- Lodem czekoladowym? - Zaufaj mi. Gotowy?
Kotaklizm!
Lis wpadł w pułapkę!
Twój czas minął, mała akumo.
Pora kogoś odnikczemnić!
Mam cię!
Żegnaj, motylku!
Niezwykła Biedronka!
- Lila? - Biedronka?
Przesadziłam. Nie powinnam była mówić ci takich rzeczy.
Przepraszam.
Nieważne, miałaś rację. Nigdy się nie zaprzyjaźnimy.
Wciąż jest wściekła.
Jeszcze się spotkacie, Biedronko.
Lisica da ci jeszcze popalić!
To jeszcze nie koniec. Gdzie jest Adrien?
Wszystko wróciło do normy.
- Na pewno jest w domu. - Muszę to sprawdzić.
Ja to zrobię. Ty się zaraz zmienisz.
Ty też.
Nie kłóć się. Zajmę się tym.
Uparciucha!
I jak tu...
się jej oprzeć?
Jesteś tam?
Mogę wejść?
To ja, Biedronka. Wszystko gra?
Tak! Tyle wrażeń, że po wszystkim musiałem wziąć prysznic.
No tak.
- Przepraszam, pójdę już. - Dziękuję.
Ta książka mogłaby połączyć mnie i Adriena.
Choć raz nie potrzebowałabym maski.
Ale rozumiem, nie mogę mu jej oddać.
Naprawdę mi przykro, ale książka zawiera bezcenne informacje.
Przecież zapisano ją szyfrem.
Znam kogoś, kto od dawna jej szuka.
Wie, jak ją rozszyfrować.
Dlaczego ta książka jest tak ważna?
Są w niej wszystkie sekrety mocy Miraculów.
Nie może trafić w niepowołane ręce.
Nie rozumiem. Co tu się dzieje? Komu mamy oddać tę książkę?
Wielkiemu Strażnikowi.
Pora, byś wreszcie go poznała.
- Brałeś książkę mojego ojca? - Oczywiście, że nie.
Jeśli zauważy, że jej nie ma, to nie Władcą Ciem
będziemy się martwić.
Witaj, Biedronko.
Napisy: Aleksandra Basińska