Za dnia jestem Marinette.
Normalną dziewczyną o normalnym życiu.
Ale jest coś, czego nikt o mnie nie wie.
Mój sekret.
Miraculous! Dziewczyna wspaniała!
Przezwycięży wszelkie trudności!
Miraculous! To jest szczęściara!
Nic nie pokona siły miłości!
Miraculous!
Dzięki hojności pana burmistrza
odbywamy dziś wycieczkę, przybliżającą nam pracę
w luksusowym hotelu Grand Paris Luxury.
Każdy osobiście sprawdzi
jeden z licznych, dostępnych w hotelu zawodów.
Ocenię wasz wysiłek, co będzie miało wpływ na to,
czy zdacie, czy też nie.
Panie Bourgeois, czy ma pan Marinette i Alyę na liście?
Nie sądzę.
Założę się, że wiem, kto pomagał tacie przydzielać zadania.
Ona oczywiście spędzi cały dzień z Adrienem.
To będzie najgorszy dzień w moim życiu.
To zapewne przeoczenie.
Tatusiu!
Dziękuję, kochanie.
Tak! Alya, będziesz... segregować śmieci w głównym śmietniku.
A Marinette,
ty będziesz...
Ej, to...
Proszę wybaczyć, ale to luksusowy hotel, nie zoo.
Tatusiu!
To Jagged Stone, gwiazda rocka.
Sprzedał miliony albumów, jest bardzo znany i niezwykle bogaty.
Panie Stone, witam w hotelu Grand Paris.
Burmistrz Bourgeois, właściciel tego luksusowego przybytku.
To najbardziej luksusowy hotel w całym Paryżu.
- W czym panu pomóc? - A jak myślisz?
Nie przyjechałem tu, żeby podziwiać hol.
Jagged chciałby wynająć najlepszy apartament.
A Fang ma dostać prawdziwą wannę,
nie malutką dziurkę z wodą, jak ta w hotelu naprzeciwko.
Mamy, co tylko pani potrzebuje, pani Fang,
w tym także nowoczesne studio fitness.
Fang to mój krokodyl.
Panie Stone, mamy wszystko, czego potrzebuje...
Fang. Czy on...
lubi kąpiel z bąbelkami?
Krokodyle nie lubią bąbelków, wysuszają ich łuski.
Nie, znowu on.
Pamięta mnie pan, panie Stone? Vincent Asa.
Jedna fotka i pokażemy światu, że jesteśmy najlepszymi kumplami.
Proszę, jestem pana największym fanem.
Wiem! Byłeś na moich 36 ostatnich występach,
ale nie jesteśmy przyjaciółmi.
Teraz, proszę spojrzeć w obiektyw!
Nie słyszałeś pana Stone'a? Tak trudno to pojąć?
Żadnych zdjęć!
Dobry refleks.
Nie chcę cię nigdy więcej przy nim widzieć!
Albo nie odzyskasz już aparatu.
Wyczuwam narastającą złość i frustrację.
To idealna pożywka dla moich małych, złych akum.
To nie zajmie długo.
Leć, moja mała akumo, i unikczemnij go!
Pixelatorze, jestem Władcą Ciem.
Daję ci moc uchwycenia uśmiechu twojego bohatera, na zawsze.
Ale w zamian musisz coś ująć i dla mnie.
Tak, Władco Ciem.
Tak, tak.
Nie powiedział pan Marinette, jaką pracę ma wykonać.
Tak, oczywiście, Marinette...
Goniec. Mam dla ciebie pracę, Marinette.
Goniec? Co to takiego?
Domyślam się, że nic lepszego od sortowania śmieci.
Panu Stone potrzebne są nowe okulary na dzisiejszy koncert.
Czerwono-biało-niebieskie, z dwiema wieżami Eiffla.
- Możecie mu je załatwić? - Oczywiście.
Marinette jest naszym gońcem. Zajmie się tym.
Goniec to pracownik, który „goni" za tym, czego pragnie klient.
Cokolwiek zechce.
Śmiało.
Goń.
Powinny być dobre.
Mogę wrócić do hotelu i spędzić czas z Adrienem.
I z Chloé.
One w ogóle nie przypominają tego, o co prosił pan Stone.
Jak to, Tikki?
Są trochę czerwone i białe i mają dwie wieże Eiffla.
Na dłuższą metę lepiej kupić odpowiednie za pierwszym razem.
Miau.
- Gdzie wieże Eiffla? - Tu.
To żart? Co ty robisz? Chcesz zrujnować moją karierę?
Panie Stone, okulary, których pan chce, nie istnieją.
A czy mnie to obchodzi?
Przynieś mi te okulary!
Świetnie.
Teraz spędzę jeszcze więcej czasu z dala od Adriena.
To próbowałam ci powiedzieć. Dobrze to zrobić już za pierwszym razem.
Masz rację, Tikki. Teraz rozumiem.
Te okulary gdzieś istnieją. Bądź kreatywna.
Jasne.
Już zawaliłaś robotę? Nie dziwi mnie to.
Oby drzwi cię nie uderzyły z tyłu!
W czym mogę panu pomóc?
Spójrzcie w obiektyw.
Zdjęcie zrobione.
Spójrz, co tu przyszło.
Pozwól, że się tym zajmę, Adrien. Patrz i ucz się.
Proszę pana! Nie może pan być gościem w tym hotelu.
Mój ojciec zezwala tylko na najważniejsze gwiazdy, jak ja.
W takim razie jestem Pixelator, twój największy fan.
Mój? Pochlebia mi pan.
Słucham.
Mogę prosić o zdjęcie?
Jestem Chloé. Oczywiście.
Uważaj, Chloé!
Proszę spojrzeć w obiektyw.
- Co do... - Co się stało?
Chyba jesteśmy cyfrowi czy coś.
Jak to, cyfrowi?
Nie wiem. Ale nie sądzę, by to było coś dobrego.
Naprawię to.
Zostaw to mi.
Tatusiu?
Tatusiu!
Gdzie ja je schowałam?
Voilà!
Ale są różowe.
Nie będą, gdy skończę.
To będzie albo najbardziej niesamowita, albo najbrzydsza para
w historii okularów.
Pani Bustier ocenia wysiłek, prawda?
Nie martw się. Jagged na pewno je doceni!
Lub znienawidzi.
Nie mogę dodzwonić się do tatusia.
Dlaczego tu nie ma zasięgu? Bez sensu!
To się nie kończy. Nie ma drzwi, ścian, nic.
Czyli ugrzęźliśmy tu...
tylko we dwoje?
Nie, musi być gdzieś jakieś wyjście.
Mam nadzieję.
Adrien? Chloé?
Pewnie gdzieś się świetnie razem bawią.
A ja jestem tu sama, bez Adriena.
Marinette, skończ z tym.
Skupmy się na dostarczeniu panu Stone jego okularów.
- Jagged Stone? - Co?
Spójrz w obiektyw.
Dam je panu Stone.
Może pani dać mu je teraz?
Teraz... odpoczywa.
Kto lubi jak go drapią po brzuszku?
Malutki Fang tatusia?
Dobrze, nie ma sprawy.
Chciałam tylko dobrze wykonać robotę.
- Rozumiem. - Dzię... kuję.
Mam nadzieję, że mu się spodobają.
Ciężka praca zawsze popłaca.
Kim jesteś?
Spójrz w obiektyw.
Pora na transformację!
Tikki, kropki!
Cześć. Pora na sesję zdjęciową.
Jak się tu dostałeś? Nic nie wiem o żadnej sesji.
Atakuj, Fang!
Znikaj, aligatorze!
Co? Fang? Fang!
Kim jesteś?
Jestem Pixelator, pański największy fan, panie Stone.
Przejdziemy na „ty’?
- Nie! - Chcę cię uwiecznić na zdjęciu, Jagged.
Będę twoim jedynym fanem.
Będziesz na zawsze należał do mnie.
Spójrz w obiektyw, proszę.
Więc ty to Biedronka.
Słyszałem o tobie tyle żałosnych rzeczy.
Spójrz w obiektyw.
Dokąd polecieli?
Jeśli chcesz Jaggeda, musisz znaleźć Biedronkę.
Nie mam czasu zajmować się Biedronką.
Owszem, masz.
Mnóstwo czasu!
Dobra, dobra.
Co mam zrobić?
Żądam świetnego zdjęcia Biedronki z jej Miraculum.
Chcę mieć jej moce!
Słuchaj więc uważnie.
Nie mogę tu zostać, dziś wieczór daję koncert.
Proszę się nie martwić, zdąży pan.
I założy pan niesamowite okulary.
Gdy ja będę łapała tego Pixelatora,
proszę zostać tam, gdzie nikt pana nie znajdzie.
Biedronko, czy to bezpieczne? To szkoła.
Tak!
Pixelator nie wpadnie na to, że jego idol spędza czas w szkole.
Znaczy... czy szkoła nie jest niesamowita?
To bez sensu. Nie mam na to czasu.
Najpierw prawie mnie porywa ten świrnięty fan,
potem atakuje mnie jakaś dziwaczka, a potem...
Chwila. Co pan wie o tym świrniętym fanie?
Był w tym roku na każdym z moich koncertów.
Wysłał mi sterty listów, grzebał w śmieciach,
a nawet śledził moją matkę, gdy szła na cotygodniowe bingo.
- Dziwaczne. - Nie.
To grupa starszych pań, które się razem dobrze bawią.
Vincent. Asa.
Mam jego adres.
Chyba mnie tu nie zostawisz?
Znaczy, szkoła jest niesamowita, prawda?
Tatusiu! Tatusiu!
Plagg, muszę się jakoś przetransformować.
Skąd ten pośpiech?
Dobra, jeśli nalegasz. Ale znajdź mi chociaż trochę sera.
Zobaczę, czy tam jest jakieś wyjście.
- Zostań tu, to może być niebezpieczne. - Niebezpieczne?
- Chyba się nie boisz? - Ja? Bać się? Nie ma mowy.
Pola Elizejskie. Idealnie.
Niech się zacznie sesja zdjęciowa.
Amator.
To wcale nie jest dziwaczne.
Co?
Biedronka?
Co wy tam robicie?
Pamiętasz mnie, Biedronko? Twoją największą fankę?
Błagam, wyciągnij nas stąd. Tu jest okropnie.
To znaczy jest okropnie tylko, gdy cię przy mnie nie ma.
Tu, Biedronko!
Pomocy, Biedronko!
Pomocy!
Co wam się stało?
To okropne. Ten mężczyzna zrobił nam zdjęcie
i znaleźliśmy się w tej pułapce.
My tylko niewinnie spacerowaliśmy po Polach Elizejskich.
Mam nadzieję, że Czarny Kot już tam jest.
Przepraszam pana?
Udzieli pan wywiadu reporterce, która nagłośni głos złoczyńcy?
NOWY ZŁOCZYŃCA!
Będę kontynuował sesję zdjęciową,
póki Jagged Stone nie pojawi się tu osobiście.
Gdzie jesteś, Jagged? Twój największy fan czeka.
Chcę tylko zrobić jedno zdjęcie.
W przeciwnym razie mieszkańcy Paryża wkrótce będą tylko wspomnieniem.
To okropne.
Muszę zrobić to, czego chce Pixelator.
Chyba nie mówi pan poważnie? Tam jest niebezpiecznie.
Kogo to obchodzi?
Jagged Stone nie odmówi pojawienia się w telewizji.
To tyle znaczy dla mojej kariery.
POLICJA
Swędzi cię paluszek?
Tak!
Spodziewałem się ciebie, Biedronko.
Spójrz w obiektyw.
Mam propozycję.
Uwolnij tych niewinnych ludzi,
a zorganizuję sesję zdjęciową z Jaggedem Stone'em.
Nie słuchaj jej. To pułapka.
Dlaczego powinienem ci ufać?
Bo nie masz wyjścia. Tylko ja wiem, gdzie jest Jagged.
Uwolnię połowę teraz,
a połowę po sesji zdjęciowej, dobrze?
Umowa stoi.
Jasne.
Przestraszyłeś mnie.
ATAK PRZY ŁUKU TRIUMFALNYM
Zastąp mnie, Nino.
A jak myślisz, co cały czas robię?
28-31 WRZEŚNIA
Moim zdaniem ktoś został zakumowany.
Pewnie masz rację. Ale gdzie jest akuma?
Plagg, pazury!
Dotrzymałem swojej części umowy. Teraz sprowadź Jaggeda!
Pixelatorze, wiem, że twoja akuma jest w twoich okularach!
Nie trać więcej czasu.
Dalej, Czarny Kocie!
Dzięki, że wpadłeś.
Średnio pomocna, jak widzę.
Co z naszą umową?
Mówiłem, że cię zdradzi.
Złap ich wreszcie! Chcę ich Miraculum!
Razem!
Nie, znowu to.
Gdy kota nie ma, myszy harcują.
Gotowa na uwiecznienie?
Nie mogę się doczekać.
Spójrz w obiektyw.
Pixelatorze, podobno chcesz moje zdjęcie.
Jagged! Pojawiłeś się w samą porę.
Proszę uciekać, panie Stone!
To mnie chcesz uwiecznić, prawda?
Oto jestem, we własnej osobie.
Proszę spojrzeć w obiektyw.
Chwila, nie z tej strony. To nie mój najlepszy kąt.
Zaczekaj, światło jest nieodpowiednie. Czy tak mój nos wygląda na krótszy?
Wiem, tak jest lepiej.
Szybciej!
Szczęśliwy traf!
Puderniczka?
- Jestem gotowy. - Nie ruszaj się!
Spójrz w obiektyw!
Nie, panie Stone!
Kotaklizm!
Tak!
No już, otwórz oczy.
Walnij!
Co?
Jak ja...
Następnym razem, zapewniam, nie skończy się na zdjęciu.
Nie przestanę, Biedronko. Zniszczę cię!
Niezwykła Biedronka!
Już więcej zła nie zdziałasz, mała akumo.
Pora kogoś odnikczemnić!
Mam cię!
Żegnaj, motylku.
Co się stało?
Gdzie ja jestem?
Przybij!
Bardzo dziękujemy
za ten dzień, panie Bourgeois.
Jestem pewna, że wszyscy go na długo zapamiętamy.
Ja również.
Prawie zapomniałem.
Jagged Stone ma dziś koncert.
Dam bilety uczniom,
którzy włożyli dziś w pracę największy wysiłek.
To jakieś żarty!
Dobry wieczór, Paryżu!
To mój pierwszy prawdziwy koncert.
Niesamowite!
Tak, niesamowite.
Dedykuję tę piosenkę dziewczynie, która uratowała mi życie.
To dla ciebie, Biedronko.
Napisy: Olga Zasępa-Bietti