Za dnia jestem Marinette.
Normalną dziewczyną o normalnym życiu.
Ale jest coś, czego nikt o mnie nie wie.
Mój sekret.
Miraculous! Dziewczyna wspaniała!
Przezwycięży wszelkie trudności!
Miraculous! To jest szczęściara!
Nic nie pokona siły miłości!
Miraculous!
MIM
Mało brakowało.
To, co zrobiłaś dziś dla Alyi, było super, Marinette.
Tak myślisz? Chciałam zrobić więcej, ale...
Marinette, Alya przyszła!
Proszę jej nie wołać, wejdę na górę.
Nie czekała długo, by przyjść z wiadomością.
Ukryj się, Tikki.
Nie uwierzysz, co mi się właśnie przytrafiło.
Biedronka obroniła robotników przed złoczyńcą.
Mnóstwo reporterów chciało mieć z nią wywiad.
I wtedy to się stało!
- Biedronko. - Mogę prosić o wywiad?
- Proszę, Biedronko. - Mogłabyś...
Czy to ty jesteś Alya, dziewczyna, która pisze o mnie blog?
Blog Biedronki?
Tak.
Podoba mi się twoja praca. Jest świetna. Tak trzymać.
Twój kolczyk, Biedronko.
Dzięki, muszę lecieć. Spadam!
- To było super... - Nieziemskie!
Biedronka mnie zna. Mój blog!
Myśli, że jestem wspaniała! Wspaniała!
Tak, to wspaniałe.
Idę po mój laptop.
Masz rację, Tikki. Chyba ją uszczęśliwiłam.
- Mogę zobaczyć wideo? - Tylko szybko.
Myślałaś, że go upuszczę, co?
Wideo skasowane!
Niemożliwe. Nie zrobiłam tego!
Nie zrobiłaś.
No tak. Zrobiłaś. Ale przynajmniej nie upuściłaś telefonu.
Tym razem naprawdę schrzaniłam.
Alya mnie zabije.
To nie koniec świata. Jestem pewna, że Alya zrozumie.
Jest twoją przyjaciółką.
Masz rację.
- Z drugiej strony... - Z kim rozmawiasz?
Z... gołębiem.
Powiedz cześć Alyi, Jacques.
Do widzenia, Jacques. Zejdź na dół. Masz gości.
Jak się nazywa ta sztuka, panie Haprèle?
Sztuka...
Ma tytuł: Niesamowite przygody Mima,
a w głównej roli występuje fantastyczny aktor i mim.
- Daj spokój. - Mój tato!
Brawa dla Freda Haprèle!
Dziękuję bardzo. Dziękuję, Mylène.
Gratulacje. Pana córka musi być bardzo dumna.
Potrzebuję tylko kapelusza do pełnego kostiumu.
Oto on.
Dziękuję, Marinette. Uratowałaś mnie w ostatniej chwili.
Myślę, że Mylène wcale nie przesadziła.
Dziękuję!
Załatałam dziurę.
Wszyłam też kieszeń w środku, tak jak pan prosił.
Doskonała robota.
Dzięki tobie zawsze będę miał przy sobie mój amulet.
Zdjęcie ukochanej córeczki.
Tato.
- Halo... - Fred, gdzie jesteś?
- Odbieram kapelusz... - Potrzebuję cię natychmiast.
To nie jest wymówka.
Wiem, że autobus wyjeżdża za pół godziny. Będę tam.
To Sarah, reżyserka przedstawienia. Denerwuje się przed premierą.
Jeszcze gotowa wybuchnąć. Lepiej już pójdę.
Do zobaczenia wieczorem.
- Nie możemy się doczekać! - Kocham cię, tato.
Jaką tym razem ma wymówkę?
Musiał odebrać kapelusz z naprawy.
Przynajmniej tak powiedział.
To bardzo przekonujący aktor.
To świetny aktor.
Ale zawsze ma wymówki dla swoich spóźnień.
- Dlaczego... - Zawsze przysypia na próbach?
I wcześnie wychodzi?
Dlaczego brakuje mu części garderoby?
Dalej, Sarah.
Kiedy wreszcie otworzą ci się oczy?
To twoja sprawa, jeśli chcesz narazić przedstawienie.
Jesteś jego dublerem.
Bądź gotowy na wypadek, gdyby coś się przytrafiło.
Nie zawiodę cię, Sarah.
Dzięki.
Dziękuję, Marinette, muszę lecieć.
Chcę się przebrać, zanim pójdę do teatru.
To mój dzwonek.
Podaj.
To moja mama. Zadzwonię do niej później.
Mylène, chcesz zobaczyć najfajniejszy filmik...
Nie!
Nie chcesz chyba, by spóźniła się na premierę taty?
Marinette ma rację. Muszę lecieć.
Odprowadzę cię i pokażę wideo po drodze.
Masz otwartą torebkę. Wszystko dobrze. Do wieczora!
- Cześć. - Cześć.
Nie martw się, Sarah. Jestem na miejscu. Tuż za rogiem.
Nie, tu Chris.
Sarah prosiła, bym podał ci nowe miejsce spotkania.
Autobus zabiera nas za dziesięć minut
sprzed Piramidy Luwru.
Naprawdę? To po drugiej stronie miasta.
Tak, ale bliżej wieży Eiffla.
Mam nadzieję, że zdążę na czas.
Dzięki za informację.
Do zobaczenia na miejscu.
- Tutaj skręcam. - Do zobaczenia.
Poczekaj, miałam ci pokazać mój super...
Gdzie mój telefon?
Zabrałaś telefon Alyi?
Pożyczyłam.
Muszę się zmienić w Biedronkę
i sfilmować się w tym samym miejscu, robiąc dokładnie to samo.
Wtedy go oddam.
Nie wiem. Może lepiej się przyznać.
Możesz wpaść w jeszcze większe kłopoty.
Dam sobie radę.
Nie mów, że cię nie ostrzegałam.
- Cześć, Mylène. - Masz komórkę Alyi?
Komórkę Alyi?
Tak. Musiał wypaść jej z torebki. Głuptaska.
To ja. Też tu jestem.
Hej, Alya. Mówisz przez głośnik?
Przyniosę ci go na przedstawienie. Na razie.
Nie patrz tak na mnie. Wszystko się ułoży.
Mam nadzieję.
Tikki, kropki!
Musimy dotrzeć na wieżę Eiffla na próbę.
Czekając, narażasz całą produkcję.
Masz rację, Chris. Jedźmy.
Zagrasz dziś zamiast Freda.
Na pewno cię nie zawiodę.
MIM
Gdzie oni są?
Przepraszam, nie widział pan autobusu z plakatem
Niesamowitych przygód Mima?
Ma czelność teraz dzwonić.
Na twoim miejscu dałbym mu nauczkę.
- Sarah, gdzie jesteście? - Czekaliśmy, ale nie przyszedłeś.
Przyszedłem, stoję przed piramidą.
O czym ty mówisz? Dlaczego mielibyśmy tam być?
Nie wiem. Słyszałem, że zmieniło się miejsce spotkania.
Fred, mam dość twoich wymówek.
- Ale Chris mówił... - Nieważne.
To nie pierwszy raz. Zawsze masz jakieś wymówki!
Mam tego dość. Chris będzie grał na dzisiejszej premierze.
Mogę na niego liczyć.
Aktor, który spóźnia się na własną premierę.
To prawdziwa tragedia.
Leć, moja złośliwa akumo.
Obsadź go w roli jego życia.
Okej, wszystko gra.
Czy ty jesteś Alya, dziewczyna, która pisze o mnie blog?
Naprawdę... Hej, nie!
Uciekaj!
To takie... och!
Koty to tylko kłopoty!
Co ja zrobiłem?
Będziesz mną bardzo rozczarowana, Mylène.
Mimie, jestem Władcą Ciem.
Daję ci moc
nadawania życia twoim gestom.
Zniszcz premierę przedstawienia.
Może twoja rola jest niema, ale nie uciszą cię.
W zamian za to
zdobędziesz dla mnie Miracula Biedronki i Czarnego Kota.
Rozpoczynamy show?
MIM
POLICJA
Nic panu nie jest?
To wygląda na kapelusz taty Mylène.
Nie! Panie Haprèle?
Jeśli coś pana zdenerwowało, możemy o tym porozmawiać.
A może lepiej nie.
Tak, proszę pana. Rozumiem.
Na pewno zrozumie, proszę pana.
Tata znowu ma wymówkę, tak? Coś wypadło w ostatniej chwili.
Tak, ale zarezerwował dla ciebie najlepsze miejsce w pierwszym rzędzie.
Jak zwykle, pieniądze mogą wszystko.
Proszę wysiąść i ukryć się. Będę was osłaniać.
Musimy się przemienić, Plagg.
Myślałem, że będę widzem, a nie aktorem.
- A spektakl? - Nie ma czasu.
Plagg, pazury!
Złap jej Miraculum. Kolczyki!
Trzymaj ręce przy sobie, klaunie.
W porządku, wchodzę w to.
Przyjemność po mojej stronie.
Nie widziałam, a uwierzyłam.
Nie możemy pozwolić mu odejść.
Poczekaj, nie!
- Udało się. - Niezupełnie.
Gdy zaczął udawać samochód, bariera zniknęła.
Poczekaj.
Niezła bryka, ale na twoim miejscu udałbym kabriolet.
To jeden z aktorów tej trupy teatralnej i ściga ich autobus.
Gdzie on jedzie?
Musimy to zatrzymać.
- Naciśnij hamulec. - Jaki hamulec?
Nieźle, jak na kierowanie niewidzialnym pojazdem.
Oczywiście nigdy nam nie uwierzą, że uratowaliśmy im życie.
Znów zniknął.
Musimy dogonić ten autobus, nim on to zrobi.
Co ty robisz?
Ze mną wysoko zajdziesz.
- Trzymaj się. - Sama dałabym radę.
- Team Kota i Biedronki! - Raczej Biedronki i Kota.
Spuść mnie tam.
Przygotuj się.
- Gdzie może być akuma? - W kapeluszu!
- Skąd to wiesz? - Mam ukryte talenty.
Zaufaj mi.
- Odwróć jego uwagę. - Jasne.
Fred?
Miraculum. Złap jej kolczyk.
- Kapelusz. Zdejmij mu kapelusz! - Uważaj!
- Musimy zadbać o pasażerów. - Przyda się pomocny pazur?
- Osłaniaj mnie. - Pospiesz się, moja pani.
Zatrzymaj autobus!
Biedronko, co się dzieje?
Jeden z aktorów został unikczemniony.
Z jakiegoś powodu ma żal do waszej trupy.
Fred?
Zostańcie w środku i nie panikujcie.
Przywrócimy porządek.
Wiem, dlaczego nas ściga. Zabrałem mu jego rolę.
Ale już mi nie zależy na tej roli.
Proszę, obroń nas.
Jak to odebrałeś mu rolę? Sam ją stracił.
Niezupełnie. Muszę ci coś powiedzieć.
Jego Miraculum jest w zasięgu ręki. Chcę jego sygnet!
Nie wiem, czemu jesteś tak agresywny,
ale twoja córka, Mylène, nie byłaby z ciebie dumna.
Rozumiem teraz, co znaczy „cichy zabójca”.
Szczęśliwy traf!
Pudełko na buty? Świetnie.
Mam nadzieję, że są tam jakieś wybuchowe buty.
Oczywiście,
musimy go naprawdę zezłościć.
Rozwściecz go!
Nie jest dość wściekły?
Jesteś dobry w irytowaniu ludzi. Rób, co potrafisz.
Hej...
To prawda.
Muszę je pożyczyć.
Pudełko, szkło powiększające, reflektor i voilà!
Domowy projektor. Hej, Mimie. Ładny plakat, prawda?
Tak! Pamiętaj, że może wykonać tylko jeden gest na raz.
Przyparty do muru. Dobry pomysł, moja pani.
Już więcej zła nie zdziałasz, mała akumo.
Pora kogoś odnikczemnić!
Mam cię!
Żegnaj, motylku.
Niezwykła Biedronka!
Tak!
Co się stało? Jak tu się znalazłem?
- Sukces! - Sukces!
Przepraszam, że ci nie uwierzyłam.
Ja też przepraszam.
Byłem tak zdesperowany, że skłamałem o miejscu wyjazdu.
Twoje kolczyki.
Muszę lecieć.
Szkoda, moglibyśmy razem obejrzeć przedstawienie.
- Tylko ty i ja. - Dzięki, mam inne plany.
Przedstawienie się nie skończyło. Przekonasz się, Biedronko.
Ostatni akt nadejdzie, gdy nie będziesz się spodziewać.
Mam cię.
Hej, ty też tu jesteś. Świetnie.
Myślałem, że będę tu sam siedział.
Przyniosłaś mój telefon?
Nie wiem, czy większą przyjemność sprawił mi występ, czy miejsce koło Adriena.
Może powinnaś do niego zadzwonić i zaprosić go do kina?
À propos dzwonienia, mam ci coś do powiedzenia, Alya.
Przez przypadek skasowałam wideo z Biedronką.
A kiedy próbowałam to naprawić, telefon wpadł do kosza.
A teraz okropnie śmierdzi. Okropnie!
Przepraszam. Tak bardzo cię przepraszam!
Wiem, ile to wideo dla ciebie znaczyło. Jestem złą przyjaciółką.
Najgorszą.
Wyluzuj, kochana.
Jeśli jest ktoś na Ziemi, kto zna twoją słynną niezdarność,
to twoja najlepsza przyjaciółka.
Nie jesteś zła?
Powinnaś była mi powiedzieć od razu.
Ale to nic, jest OK.
Poza tym wrzuciłam wideo na blog, zanim ci je pokazałam.
Cieszę się, że mam taką przyjaciółkę.
Skoro mi wybaczyłaś,
już cię nie obchodzi niespodzianka, którą zaplanowałam?
Nieważne, wiesz, że uwielbiam niespodzianki.
Widzisz ten teatr?
Na scenie jest coś dla ciebie.
Cześć. To Alya, tak?
Ostatnim razem bardzo się spieszyłam.
Ale teraz mam więcej czasu, jeśli chcesz ze mną zrobić wywiad.
Naprawdę?
Jeśli chcę?
Usiądź, proszę.
Nie znasz mnie, ale to najważniejszy moment w moim życiu.
Alya ma szczęście, że jesteś jej przyjaciółką, wiesz?
- No i? Pokaż! - Dopiero jak wrzucę na blog.
- Nie mogę stracić tego filmu. - Hej!
Napisy: Bożena MacLeod