Za dnia jestem Marinette,
normalną dziewczyną o normalnym życiu.
Ale jest coś, czego nikt o mnie nie wie.
Mój sekret.
Miraculous! Dziewczyna wspaniała!
Przezwycięży wszelkie trudności!
Miraculous! To jest szczęściara!
Nic nie pokona siły miłości!
Miraculous!
ARCYGLINA
- Gotowy, tato? - Od urodzenia!
Miłego dnia kariery, kochani.
Mój dzień zaczyna się o 4.00, ponieważ piekarnia otwiera się o 7.00.
Myślicie, że życie piekarza to rutyna.
Pieczenie tych samych ciastek, rolad... ale codziennie jest inaczej.
Pewnego dnia ktoś może zamówić tort w kształcie Wieży Eiffla,
- a następnego... - Poczta głosowa
biura Gabriela Agreste. Zostaw wiadomość.
Cześć, tato, to ja.
Dzisiaj w szkole dzień kariery, pamiętasz?
Miałem nadzieję, że przyjdziesz. Oddzwoń.
...wiele zamówień na rogaliki...
- W porządku? - Tak. Nic nowego.
Marinette rozda teraz rogaliki, które upiekłem dziś rano.
Dziękujemy, panie Dupain. Teraz, poznajmy mamę Alyi,
szefową kuchni hotelu Grand Paris, własności burmistrza, pana Bourgeois.
Jest piękna.
- Patrz, ale nie dotykaj. - Odłóż to, Chloe.
Wpadnie w niepowołane ręce.
Ciekawe, ile rogalików trzeba sprzedać,
żeby taką kupić? Co ja mówię? Twój tata musiałby sprzedać piekarnię.
Skoro jesteś taka bogata, nie potrzebujesz darmowych rogalików.
Zazdrośnica.
Czy to camembert?
SER
To nie ser, ale się błyszczy. Lubię błyskotki.
Niestety, nie mogę rozdać wam potraw, ale być może pan Bourgeois
zaprosi was wszystkich do hotelu na obiad.
Czy zdarza ci się o nic nie potknąć?
Następnym gościem będzie tata Sabriny, policjant. Funkcjonariusz Roger.
Od 15 lat jestem policjantem i głęboko wierzę w to, że każdy obywatel
- jest niewinny, dopóki nie ma dowodów. - Moja bransoletka zniknęła!
Miałam ją sekundę temu. Ty ją ukradłaś!
Co? O czym ty mówisz?
Specjalnie potknęłaś się o moją torebkę, żebyś ukraść bransoletkę.
- Proszę ją aresztować! - Moja córka nie jest złodziejką.
Chwileczkę, panno Bourgeois. Nie aresztujemy nikogo bez dowodów.
Proszę wszystkich o spokój. Być może gdzieś ją przełożyłaś.
Nazywa mnie pan kłamczuchą? Tatusiu!
Roger, żądam, żebyś ją przeszukał.
Uspokójcie się wszyscy.
Zapomniał pan, że jako burmistrz jestem pańskim przełożonym?
Proszę pana, to wbrew prawu. Nie mogę po prostu...
W porządku. W takim razie jesteś zwolniony.
Burmistrzu, pan chyba żartuje. Zwolniony z powodu bransoletki?
Bransoletki mojej córki.
Jesteś niekompetentny, zwalniam cię. Wynocha!
Dobrze. Wezwijmy Biedronkę. Ona na pewno coś zaradzi.
Stosunki rodziców i dzieci są czasami tak skomplikowane...
to świetne podłoże dla stresu.
Kiedy znikają prawo i porządek, pozostaje wyłącznie chaos.
Leć, moja mała, zła Akumo i przejmij kontrolę nad tym policjantem.
Oczekuje, że złamię prawo? To przecież... przestępstwo.
Arcyglino, jestem Władcą Ciem.
To miasto potrzebuje prawdziwego, bezwzględnego stróża prawa
- i to ty nim jesteś. - Tak, proszę pana.
Biedronka i Czarny Kot muszą zostać zniszczeni,
jeśli chcesz się ostatecznie zemścić.
Zdobędziesz dla mnie Miraculum Czarnego Kota i Biedronki.
Rozumiemy się?
Tak jest! Czarny Kot i Biedronka nie mają ze mną szans.
Sprawiedliwość powróci na ulice Paryża.
Nawet nie próbuj się zbliżać do torebki mojej córki!
- Wiesz, kim jestem? - Panowie, jesteśmy w szkole.
Pomyślcie o dzieciach. Bransoletka na pewno się znajdzie.
Pewnie wypadła jej z torebki, czy coś.
Gdybym była jej bransoletką, też bym uciekła
od tej stukniętej gówniary.
Hej, przecież Nino wszystko filmował.
Możemy zobaczyć, co się stało.
Marinette rozda teraz rogaliki, które upiekłem...
Widzisz? Sabrina trzymała bransoletkę Chloe.
Tak, ale od razu ją oddałam.
Chloe, może zajrzysz do torebki swojej psiapsióły?
Twierdzisz, że jestem złodziejką?
Nie, to Chloe nazywa ludzi złodziejami
bez żadnych dowodów. Ja oglądam nagranie.
Tak, naszkicowałem bransoletkę, ale nic więcej.
- Jesteś aresztowana. - Co? Za co?
Rzuciłaś śmieci na chodnik i przeszłaś na czerwonym świetle.
Pewnie tak, ale nie możesz mnie aresztować.
Kim ty w ogóle jesteś? Nie wyglądasz na policjanta.
Skazuję cię na pracę przy śmieciach.
Kolejna misja: rozliczenie z burmistrzem Bourgeois.
Oddaj mi taśmę. Przeanalizują ją specjaliści.
- Nie! To mój aparat! - Myślisz, że z kim rozmawiasz?
Jestem burmistrzem tego miasta! Gdzie dyrektor szkoły?
Chcę rozmawiać z dyrektorem!
Nie będę ci tłumaczył tej historii,
- jest długa, nudna... - Będziesz. I to szybko.
Wiesz, że masz duże kłopoty?
Jeśli dużym problemem jest mój sześciopak
to dzięki, że zauważyłeś.
- A teraz mamy jeszcze większy problem. - Hej! Nie możesz tu wejść.
Mogę wchodzić gdzie i kiedy zechcę. Jam jest prawem.
Cóż, tutaj to ja sprawuję władzę.
Jesteś winien utrudniania pracy policji.
Skazuję cię na ciągły ruch.
- Nie kontroluję moich rąk! - Jak to nie mogę transformować?
Jeśli to zrobisz, bransoletka wniknie we mnie
i naruszy twoje moce.
Już niedługo Biedronka i Czarny Kot
spojrzą w oczy swojej zagładzie.
Widzisz, Chloe? Potknęłam się o torbę, ale Sabrina ją trzymała,
a Nathaniel narysował. Wszyscy jesteśmy podejrzani.
Co to ma niby znaczyć? Nie świsnąłem jej!
Ja też nie, ale jeśli o to chodzi,
Chloe może oskarżyć wszystkich.
Skoro jesteś podejrzana, pozwolisz mi przeszukać
swoją torebkę.
Dobra, pod warunkiem, że ich torby też przeszukasz.
- Nikt nie będzie grzebał mi w torbie. - To sprawa dla dorosłych.
Tato, ona nazwała mnie złodziejem. Ja się tylko bronię.
Oskarżasz także swoich kolegów, tak samo jak Chloe ciebie.
Jestem jej najlepszą przyjaciółką. Nie okradłabym jej.
A Adrien? Był na ponad czterech sekundach wideo.
- I nagle zniknął. - Nie Adrien.
Po co miałby kraść bransoletkę?
Winnym jest ktoś z nas.
- Co? Oskarżasz nas? - Chcę prawnika.
- Marinette, skończ. - Przeszukajmy też rodziców.
Gdzie jest burmistrz?
- Tato? - To twój tata?
- Dzień dobry. W czym mogę pomóc? - Gdzie burmistrz?
- Chyba już wyszedł. - Kłamie pani?
Tak... to znaczy, nie.
Jeśli nikt się nie odezwie, aresztuję was wszystkich.
- Gdzie jest twój ojciec? - Nie wiem.
Dyrektorze, żądam, żeby natychmiast odnalazł pan złodzieja bransoletki.
Albo straci pan pracę.
Moja córka została znieważona.
Chciałam się tylko bronić.
Tata ma rację, zaczęłam wszystkich oskarżać.
Chyba nikt z nas jej nie wziął.
Na pewno jakoś to naprawisz.
Tak, ale teraz muszę się transformować.
Tikki, kropki!
Myślałem, że to pudełko sera. Każdy może się pomylić.
Zawsze myślisz brzuchem... Czekaj.
Troszkę pieprzu...
Gesundheit! Plagg, pazury!
Ostrzegam, jeśli do wieczora nie znajdziesz tej bransoletki,
zabiorę szkole wszystkie fundusze miejskie. Zrozumiano?
Proszę pana, ale jak mam...
Nikt nie nauczył cię pukać przed wejściem?
Sprawiedliwość nie czeka.
Burmistrzu, aresztuję pana za nadużycie władzy.
I kto to mówi?
Biedronko, Paryż ma nowego stróża prawa.
Twoje usługi nie są już potrzebne.
Nie możesz oskarżać wszystkich wokół o najmniejsze błędy!
Panie Arcyglino, potrzebuję pomocy.
Hej, wracaj tu.
Utrudniasz pracę policji, Czarny Kocie. Zapłacisz mi za to.
Dodaj uszkodzenie ciała do zarzutów.
Jesteś tatą Sabriny i dobrym policjantem.
Nie pozwól złej osobie, która dała ci moc
zmienić cię w złego glinę.
Nie słuchaj tej kłamczuchy! Zabierz Miraculum!
Te moce są moje!
Na ulicach Paryża musi nastać sprawiedliwość.
Burmistrz zapłaci za pozbycie się najlepszego oficera.
Panie Arcyglino! Mam poważny problem, gorszy niż brzydkie włosy.
- Chodź ze mną, porozmawiamy. - Dobrze.
Chloe, nie!
Tęskniłeś za mną?
Wiem, że to Marinette ukradła moją bransoletkę.
Trzeba ją aresztować.
- Autopilot włączony. - Słucha mnie pan?
Dzięki za lasso, laleczko.
Hej, dokąd to? Kto poprowadzi auto?
Dzięki za podwiezienie.
Skąd masz te buty? Też by mi się przydały.
Złap się mnie.
- Pomocy! - Nie! Biedronko!
- Coś ty narobił? - Złap jego Miraculum.
Pierścień!
Piękny dzień na pływanie.
Hej, moja pani. Stanąłem na głowie, żeby cię zobaczyć.
Nie ma za co. Wisisz mi przysługę.
W porządku, ale to była moja zasługa.
Limuzyna burmistrza znaleziona.
Nie ma po co za nim biec. Już go nie dosięgniemy.
- Jeśli chce dorwać burmistrza... - Uda się wprost do ratusza.
Czyżbym wyczuwał plan?
Chodźmy.
Wezwij natychmiast wszystkie jednostki! To rozkaz!
Bourgeois, przejmuję to miejsce. Musisz zrzec się władzy.
Nigdy!
- Te kajdanki niczego nie zmienią. - A może to cię przekona?
Hej!
Nie dotykaj mojej córeczki.
I tyle z twojej władzy.
Paryż ma nowego superbohatera. Ma na imię Arcyglina.
Przekazuję mu swoją władzę.
Wszyscy obywatele mają być mu posłuszni.
Biedronka i Czarny Kot są zbiegami.
Należy ich natychmiast pojmać i zaaresztować.
Łapać ich.
Jesteśmy najbardziej poszukiwani w kraju?
Niczego nie zrobiliśmy.
Właśnie. Nie można o nic oskarżać bez dowodów.
Powinniśmy bronić się w sądzie.
Nie, dopóki Arcyglina ustanawia prawo.
- Ile razy uratowaliśmy Paryż? - Nadal go ratujemy.
W Paryżu nogi same rwą się do tańca.
Jak już z tobą skończę, nie będziesz tańczył. Aresztujcie go!
Czyli do mnie nie dołączysz?
Naprzód, Biedronko!
Biedronko, czas, aby sprawiedliwość zwyciężyła.
Pomyliłeś sprawiedliwość z zemstą.
Szczęśliwy traf!
Rękawice kuchenne? Co mam z tym zrobić?
Fantastyczne, koszmarnie fantastyczne!
Dobra, koniec przedstawienia. Dzisiaj bez bisów.
Dorwać Biedronkę i Czarnego Kota.
Hej, moje włosy!
Przestań strzelać jak idiota, Arcyglino.
Miałeś im zabrać Miraculum!
Akuma jest pewnie w jego gwizdku. Musimy się do niego dostać.
Jak?
Na twój znak, moja pani.
Dobra, mam pomysł, ale potrzebuję czegoś jak... pierścionek.
Skąd mogę wytrzasnąć pierścionek?
Biedronko, tam.
To bransoletka Chloe. Właśnie tego mi trzeba.
- Odpieraj go jak najdłużej. - Na twój znak.
Kotaklizm!
- Mam cię! - Nie!
Już więcej zła nie zdziałasz, mała Akumo.
Pora kogoś odnikczemnić!
Mam cię! Żegnaj, motylku!
Niezwykła Biedronka!
- Co ja tu robię? - Uderzenie!
Jak by to powiedział Arcyglina: „Sprawiedliwość nastała
na ulicach Paryża”.
Zostałbym z tobą, ale zobaczyłabyś mnie bez maski
i nie mogłabyś mi się oprzeć.
Wątpię, ale muszę wierzyć ci na słowo.
Tym razem mi się wymknęłaś, Biedronko,
ale pewnego dnia będę rządził światem,
a ty i Czarny Kot nie będziecie jego częścią.
To chyba należy do ciebie, panienko.
Moja torebka... i bransoletka.
Jak to się stało?
- Roger, odnalazłeś bransoletkę? - Okazało się,
że przez cały czas była w torebce. Musiała wpaść w boczną kieszeń,
- kiedy tamta dziewczyna się potknęła. - Przepraszam cię, Roger
za mój oskarżycielski ton i zwolnienie bez powodu.
Funkcjonariusz Roger udowodnił jak świetnym jest policjantem.
Błędem byłoby pozbycie się go.
Oczywiście, Biedronko, masz absolutną rację.
- Ale teraz to porucznik Roger. - Dziękuję, burmistrzu.
Jestem dumny z bycia policjantem i przysięgam nadal wierzyć,
że każdy jest niewinny, dopóki nie ma dowodów.
Bardzo dobrze. To dla nas nauczka, prawda, Chloe?
- Tak, tatusiu. - Cenna nauczka.
Napisy: Zuzanna Chojecka