Na co dzień jestem Marinette.
Normalną dziewczyną z normalnym życiem.
Ale czegoś o mnie nie wiecie.
Mam sekret.
Miraculous! Dziewczyna wspaniała!
Przezwycięży wszystkie trudności!
Miraculous! To jest szczęściara!
Nic nie pokona siły miłości!
Miraculous!
Czas na owacje, to informacje!
Na dworcu Gare du Nord Burmistrz Paryża odsłania Gwiezdną Linię,
superszybki pociąg, który połączy Francję i Wielką Brytanię.
Szybszy od samolotu!
- Jak pociąg pokona morze? - Pod kanałem La Manche jest tunel.
Zrobił go superbohater?
Nie, ludzie z maszynami.
Tyle wynalazków od czasu mojego ostatniego posiadacza!
- Nic nie zatrzyma postępu. - Ani ciebie!
Robisz śliczny sweter!
Taka tradycja.
Robię tacie sweter co urodziny.
Teraz chciałam zrobić coś wyjątkowego, ale pomysłów brak.
Znajdziesz świetny pomysł. Jak zawsze!
To muszę się śpieszyć, bo to dzisiaj!
Daj spokój, Roland. Wielka szkoda!
To 40. urodziny twojego syna i wiem, jak Tom by docenił, gdybyś…
To znowu dziadek?
Tak.
Na pewno nie przyjdzie?
Starałam się. Tatę tak by to ucieszyło!
Rzadko mówi o uczuciach, ale musi go smucić,
że nie widuje już ojca. Co za szkoda.
Chciałabym go poznać.
Nie widziano go poza domem od 20 lat!
Wiem, ale czemu?
Jest trochę staromodny i ma problemy ze współczesnością.
- Co zdarzyło się 20 lat temu? - To trudne.
Jeśli chcesz wiedzieć więcej, zapytaj tatę!
Czemu dziadek od 20 lat siedzi w domu?
Cóż, bo jest fanem tradycji, a poza tym…
Babcia może powiedzieć ci więcej.
Zawsze żył przeszłością. To trudne.
Zapytaj mamę lub tatę, powiedzą ci więcej.
No dobrze. Dzięki babciu, do zobaczenia.
Czemu nikt mi po prostu nie odpowie?
Wyglądasz, jakbyś wpadła na pomysł!
To prawda. Mam pomysł na prezent dla taty!
Pomogę mu spotkać się z dziadkiem!
Mam adres Rolanda Dupaina! Idziemy!
Na co czekasz?
Jeśli powiem, kim jestem, zignoruje mnie jak mamę!
Czego chcesz?
Mówi… Przyjaciel?
Nie mam przyjaciół!
To będzie trudne.
Czego chcesz?
Dzień dobry, listonosz!
Wrzuć listy do śmieci, jak zawsze.
Czego chcesz?
Kalendarz strażaków!
Spal go! Nie cierpię kalendarzy!
To się nie może udać.
Marinette, którą znam, łatwo się nie poddaje.
- Czego chcesz? - Pańska mąka.
Wchodź! Otwarte.
Jestem Marinette, wnuczka pana Dupain. Właśnie wchodziłam.
Wniosę worek, zrobię mu niespodziankę!
Roland ma wnuczkę?
A pewnie!
Może pomogę?
Nie, to lekkie.
Mogę pożyczyć czapkę? Zrobię mu dowcip.
Przekaż pozdrowienia! Odbiorę później.
Powinnaś się tak zakradać w przebraniu?
Nie znasz go, nie wiesz jak to odbierze.
To nie do końca kłamstwo. W końcu naprawdę dostarczam mąkę.
Ważne, że przyjdzie na urodziny taty
i się pogodzą.
Schowaj się!
Połóż tam, gdzie zawsze, Gilbert!
Gdzie on to zwykle kładzie?
- Nie jesteś Gilbert! - Germaine, jego kuzynka.
Jesteś za młoda na noszenie mąki!
Jestem stażystką. Robię staż z dostaw, bo kiedyś chcę mieć sklep z mąką!
Dobrze mieć ambicje. Odłóż na ziemię. Miłego dnia. Sól!
Więc jesteś piekarzem?
Jesteś dostawcą, czy detektywem?
No już! Odłóż worek i odejdź!
Ten piec!
To Le Panyol, model 72?
Na drewno! Jest ich tylko kilkaset!
- Skąd to wiesz? - Od ojca… Od kojca…
- Od kojca uczyłam się o chlebie! - To nowość!
Teraz dostawcy mąki uczą się historii?
A jak! W tych czasach to lata studiów!
Powodzenia ze stażem. Odłóż i miłego dnia!
Co za dziwny komputer!
Komputer w tym domu?
To przecież telewizor!
Naprawdę? A ciągle działa?
Nie. Kiedyś po prostu… Zepsuł się.
Może nie łączy z telewizją. Teraz używa się internetu.
Internet to szmelc, jak komórki.
Wszystko nie tak!
Skąd obraz i dźwięk jak nie ma kabla?
Proste! Z fali przesyłanej między anteną a satelitą.
Można słyszeć i widzieć kogokolwiek, z całego świata.
Nie muszę z nikim rozmawiać! Nie tak rozmawia się z ludźmi!
Odłóż ten worek i zostaw mnie! Mam robotę!
Mieszka pan sam? Ma pan rodzinę?
Ależ wścibska! Nie dotykaj, odłóż worek i wyjdź.
- Piękne ciasto chlebowe! - Nie dotykaj!
- Nie tak… - Wiem, jak się to robi!
Bierze się ciasto i składa na pół, rytmicznie dociskając.
Lekko je szczypiąc.
Nadaje to elastyczności i roznosi gluten,
więc jest zwarte po upieczeniu!
Recytujesz lekcję. Tak naprawdę nie wiesz!
Może wiem lepiej od ciebie, staruszku.
Lepiej ode mnie?!
Charlotte, Marie-Louise, Marguerite! Słyszycie? Lepiej!
No to zobaczymy. Na pozycje!
Zrobimy razem chleb! Zobaczymy, kto piekarz,
a kto co najwyżej nosi mąkę!
Widzisz te drożdże? Mój ród hoduje je od 2000 lat,
kiedy mój niezłomny przodek,
Bocheniks Gal,
piekarz z bretońskiej wioski, padł u boku Wercyngetoryksa.
Dla ścisłości, był moim pra- pra- pra- pra-…
…pra- pra- pra-…
…pra- pra- pra- pradziadkiem!
Ale Rzym wygrał.
Zaczęli kłaść na chlebie warzywa i ser.
Teraz to pizza!
Lubię pizzę!
Lubisz?!
Ty lubisz pizzę?
Lubię!
Lubi pizzę! Wszystko nie tak! Nie kładzie się sera i pomidorów na chleb!
Jak mój syn i jego żona.
Zaczęli dodawać do ciasta mąki ryżowej,
aby wnętrze było lżejsze! Wszystko nie tak!
A jeśli jest pyszny? Jadł pan chleb syna?
Nie trzeba. Wiem, że jest niedobry. Z mąką ryżową…
Wszystko nie tak!
Moim zdaniem to kreatywne.
Jak?
Syn jest piekarzem?
Nie mam syna od kiedy mnie zdradził.
Bo używa mąki ryżowej do chleba?
Nie tak się to robi!
Jeśli zrobimy równie smaczne chleby, zrobi pan coś dla mnie?
Czemu? Co mam zrobić?
Jest pan piekarzem, czy detektywem?
I tak wyjdzie gorszy!
Ta piosenka! Nuciłem ją z synem przy…
Zagniataniu ciasta.
Nie możesz jej znać. Chyba że jesteś…
Niemożliwe!
Jestem twoją wnuczką, Marinette.
Jesteś moją wnuczką?
Kłamczucha!
Nie mam wnuczki! Zdrada! Oszustwo!
Jak z dodawaniem składników do chleba! Wszystko nie tak!
Idź! Wychodź!
Precz z kłamcami!
Nie wyjdę, póki nie spróbuje pan chleba!
- Obiecałeś! - Chcesz zostać?
- To zostań! - Chcesz, czy nie, jesteś moim dziadkiem!
A dziś urodziny taty!
- Nie chcesz go zobaczyć? - Nie słyszę!
Nie patrz tak!
Nie okłamuje się swojego dziadka… Nie-dziadka!
Jej chleb pewnie jest paskudny, jak chleb jej ojca!
Czuję chleb wypiekany w ogniu furii.
Doskonały przepis dla moich akum.
Leć, moja akumo, i unikczemnij go!
Nie tak to robi ród Dupain,
spadkobiercy Bocheniksa Gala!
Piekariksie, jestem Władca Ciem i widzę twój apetyt na potęgę.
Daję ci moc zaserwowania kary każdemu,
kto postępuje inaczej, niż należy!
Oczywiście! Do tego może rogalik lub bagietka?
Nie! W zamian chcę Miraculi Biedronki i Czarnego Kota,
którzy robią wszystko nie tak.
Więc ich naucz!
Możesz na mnie liczyć.
Dziadku?
Dziadka nie ma!
Jest Piekariks.
Każdy postępujący inaczej, niż trzeba,
zasmakuje niepohamowanej furii!
Niedługo Paryż wróci do stanu sprzed współczesności!
Nie! Dziadku!
Upieczemy później.
Tikki, kropki!
- Czemu autobus nie hałasuje? - To autobus elektryczny!
Elektryczny?
Wszystko nie tak!
Autobusy hałasują, są na benzynę i plują dymem!
Precz z nowymi busami!
Teraz dziewczynki latają po Paryżu?
Tak, superbohaterka. Czasy się zmieniły!
Wszystko nie tak!
Prawa ma strzec policja i wojsko, nie ty!
Zostały minuty do odsłonięcia Gwiezdnej Linii,
tymczasem pewien Gal niszczy miasto!
Usunę z Paryża współczesne głupoty, zaczynając od ciebie!
Ja nie jestem aż tak współczesna.
Moje Miraculum jest prastare!
Za moich czasów nie było superbohaterów!
Żadnych herosów w moim Paryżu!
Biedronka chyba odkrywa nowe metody transportu.
Plagg, pazury!
Spokojnie, Kropeczko! Jestem tu.
Dzięki, ale dziewczyn nie trzeba ratować.
Może jestem staromodny?
Znam gorszych.
Zaraz poznasz Piekariksa!
- Co robisz? - Nagrywam.
Telefonem się dzwoni, nie filmuje! Wszystko nie tak!
To jest cenzura!
Jak za starych czasów.
Piramida na dziedzińcu Luwru?
Wszystko nie tak!
Tradycja spotyka nowość.
Ja tam lubię tę piramidę!
Dowodzi, że wciąż szanujemy historię!
Oszustwo!
Zdrada!
Zniszczmy tę flaszeczkę!
Pewnie siedzi w niej akuma.
Nie wasza liga!
Nie macie doświadczenia!
- Musimy wyjść! Kota… - Zachowaj kotaklizm!
- Wyjście awaryjne! - Nieźle!
A co to? Podwodny pociąg?
Pociąg, czy łódź podwodna? Wszystko nie tak!
Do Anglii płynie się promem!
Z chorobą morską!
Panie i panowie, mam złą wiadomość.
Pociąg nie pojedzie!
Musimy złapać pociąg.
Na stację!
Proszę być rozsądnym.
W pociągu są ludzie.
To niech wysiadają, bo jedzie na złom!
Poproś Królową Pszczół o pomoc!
Radzimy sobie, ale będziemy o tobie pamiętać.
Szczęśliwy traf!
Przecier pomidorowy?
Nie spodoba mu się to!
Na to liczę.
Podam mu najmniej tradycyjną kanapkę!
Jasne!
Dodajmy kwaśne żelki,
gumę z samej chemii,
i to między kromkami kiepskiego chleba!
Oj, Biedronko, zaczynam się ślinić!
Prawda, Piekariksie?
Nie działają na mnie sztuczki!
To dodajmy jeszcze…
Przecier pomidorowy!
Nie!
Będzie smakować jak pizza!
Będzie przepyszne!
Nie tak się robi prawdziwe kanapki!
- Do roboty, Kocie! - Kotaklizm!
Kanapka zbiła cię z nóg, co?
Wszystko nie tak!
Dla nas jest w porządku.
Koniec nikczemności, akumo.
Pora kogoś odnikczemnić!
Mam cię!
Żegnaj, motylku!
Niezwykła Biedronka!
Żółwik!
Zostawiłem włączony piekarnik! I jest tam wnuczka!
- Wybuchnie pożar! - Wnuczka na pewno sobie radzi.
Muszę iść do domu!
Ja go podrzucę. Mam więcej czasu.
Dzięki, Kocie.
To lecę!
Ma pana nieść superbohater? Będzie szybko, ale nowomodnie.
Tak się robi, gdy chodzi o chleb.
Pewnego dnia los się odmieni, Biedronko.
Bilety na spektakl twego upadku rozejdą się jak ciepłe bułeczki!
Marinette!
Dziadek? I Kot? Wszystko dobrze?
Tak. Bałem się tylko, że chleb się spalił.
Wygląda dobrze.
Widzisz? Wiem, jak się to robi.
Wszystko dobrze? To idę.
Czekaj! Ktoś musi osądzić, który chleb lepszy.
Tylko że niedługo się odmienię, więc…
Nawet bez mocy jest pan uparty.
Oba są pyszne.
Jest jakiś dżem?
Nie tak smakuje się chleb!
Oba są pyszne na swój sposób.
Jeden tradycyjny, drugi wyjątkowo delikatny.
Trudno wybrać. Naprawdę muszę lecieć!
Dzięki za pyszności!
Ma rację!
Smakuje naprawdę dobrze.
- Zrobiłam go jak tata! - Ale jak?
Dodałam ryżu gdy nie patrzyłeś. Zawsze chce się więcej.
Więc co z prośbą? Pójdziesz ze mną do domu?
Tata ma czterdzieste urodziny i chciałby cię zobaczyć.
Nie jesteś tradycyjną wnuczką.
I wiesz co? Lubię to w tobie.
Roland?
Wszystkiego najlepszego.
Napisy: Paweł Wodziński