CIEŚNINA MALAKKA ROK 1874
Wszędzie mielizny!
Łachy albo rafy!
Kapitanie! Piraci zapędzili nas w kozi róg.
Musimy się poddać.
Nawet jeśli oddamy im statek ojca, nie ma gwarancji, że przeżyjemy.
Płycizna.
Kurs na wprost, wszystkie żagle!
Osiądziemy na mieliźnie!
To niemożliwe!
Wie pan, co myślę o tym słowie.
Wszystkie żagle staw!
Wszystkie żagle!
Lewo na burt!
Na pełnych żaglach? Położy nas!
Otóż to!
Stawiać żagle!
Szybko!
Trzymajcie się!
Jest za płytko!
Potrzebne są wszystkie żagle.
Will, trzymaj się!
Kładzie nas!
Trzymajcie się!
Wytrzymajcie!
Udało się, kapitanie!
Aby dokonać niemożliwego, trzeba wierzyć, że to możliwe.
Kurs na Londyn, Harper.
Zrobiliśmy swoje.
Bras grota wybierz. Płyniemy do domu!
ALICJA PO DRUGIEJ STRONIE LUSTRA
LONDYN, ROK 1875
Kapitan schodzi na ląd.
Kapitanie.
Matko.
Jesteś.
Nareszcie.
Panno Kingsleigh!
Mieliście wrócić rok temu.
Były kłopoty.
Piraci i tak dalej.
Księgi mam w kajucie.
Chcę widzieć się zaraz z Lordem Ascotem.
Lord Ascot nie żyje.
Tytuł przeszedł na jego syna.
Hamisha?
On teraz jest prezesem.
To przykre.
Tak rzadko pisywałaś.
Właściwie nie wiem, gdzie byłaś.
Chiny są niewiarygodne.
Popłynęliśmy w górę Jangcy.
Nigdy nie widzieli tam nikogo o jasnych włosach.
- Nie bałaś się? - Bałam.
Wtedy myślałam o ojcu.
Mówisz jak on.
Brak mi go.
Mnie też.
Lecz lata lecą mi coraz szybciej.
Czas jest okrutny.
Czas to złodziej i złoczyńca.
Ascotowie wydają dziś bal na cześć Hamisha.
Doskonale.
Idziemy.
Niestety, zaproszenie nie dotarło.
Zawsze byłyśmy tam mile widziane.
I mam sprawę do Hamisha.
Hamish od roku jest żonaty.
Jakoś pogodził się z twoją odmową.
Chodzi o interesy.
Znów wyjeżdżasz?
Tak prędko?
Jest kilka spraw, którymi powinnaś się zająć.
Kiedy wrócę,
nie będziesz miała żadnych trosk.
A mam się martwić tym, co będzie dzisiaj?
Mogłaś włożyć tę żółtą suknię.
Jeśli była dobra dla wdowy po chińskim cesarzu,
będzie dobra dla Ascotów.
Musisz być taka uparta?
Tak jest zabawniej.
Co ona włożyła?
- Córka Kingsleigha... - Przepraszam.
Oburzające.
Jak z cyrku.
Panno Kingsleigh?
Co pani tu robi?
Chcę złożyć raport lordowi.
Oczywiście.
Proszę za mną.
Helen?
Co za niespodzianka.
Alicjo, witaj w domu.
Baliśmy się, że nie wrócisz z naszym statkiem.
Moim statkiem. Witaj, Hamish.
Do mojego męża mów "Lordzie Ascot".
W końcu to dlatego ten bal.
Panno Kingsleigh, to moja żona - Aleksandra.
Nowa Lady Ascot.
Podobno zjeździłaś ostatnio świat?
Właśnie wróciłam.
Jaki on jest?
Świat?
Tak.
Przyjemny dla oka. Polecam odwiedzić.
Przepraszam za najście,
ale przychodzę z raportem.
Oczywiście.
Proszę ze mną.
Pan też, panie Harcourt.
Panna Alicja Kingsleigh.
Oto zarząd.
Dobry wieczór.
Świat stoi przed nami otworem, ale trzeba się śpieszyć.
Wierzę, że kolejne wyprawy w górę rzeki Wu...
Proszę wybaczyć.
Nie będzie kolejnych wypraw.
Co?
Mamy wakat w rachunkowości.
Zacznie pani jako asystentka,
ale z czasem...
Tu nie chodzi o Chiny,
ale o to, że nie chciałam za ciebie wyjść.
To wszystko, co możemy dla pani zrobić.
Żadna inna firma nie zatrudnia kobiet,
a co dopiero jako kapitanów.
Nie możesz tego zrobić.
Mam 10% akcji tej firmy.
Twój ojciec trzymał je dla mnie.
Poprawka.
Dał je twojej matce,
która sprzedała mi je rok temu.
I zastawiła dom.
Swój dom?
Wezmę twój statek i będziemy kwita.
To był statek mojego ojca.
Istotnie.
Przepisz go na mnie,
a odzyskacie dom.
Zaczniesz pracę w poniedziałek, dostaniesz pensję i emeryturę.
Mam oddać statek?
Inaczej nie pomożemy tobie,
ani twojej matce.
Alicjo...
Sprzedałaś nasze akcje?
Wszystko robię dla ciebie.
Ułatwiam ci start.
Przed chwilą byłam kapitanem...
To nie zajęcie dla damy.
Czas ucieka, a ty go trwonisz.
Kiedyś wierzyłam, że mogę zrobić sześć
niemożliwych rzeczy przed śniadaniem.
Dziecięce rojenia.
To tylko statek.
Nie byle jaki.
To statek ojca.
Kochał go.
I ja go kocham.
Nie pozwoliłby na to.
Ale już go nie ma.
Nigdy nie jest tak, jak chcesz.
Każda kobieta musi się z tym pogodzić.
Ja też musiałam.
Nie chcę być taka jak ty.
Oddać statek?
Przestać wierzyć w niemożliwe?
Kim wtedy będę?
Alicją, oczywiście.
Absolem?
Absolemie.
Żeglowała wiele miesięcy...
w stroju dzikusa.
Człowiekowi w głowie się miesza, a co dopiero kobiecie.
- Czekaj! - Jest jak ojciec.
Był wielki, ale miał nierówno pod sufitem.
Niedaleko padło jabłko od jabłoni.
Absolem...
Ciekawe...
Zamknięte! Ktoś tam jest.
Kto tam?
Tam nie wolno wchodzić.
Idźcie po klucz!
Ktoś jest w gabinecie pańskiego ojca.
Coraz ciekawiejsze...
Znów to samo...
Wszystkie moje konie, moi ludzie... Na ratunek!
Wszyscy razem!
Na kupkę.
Jak wyglądam? Zniosę prawdę.
Spękał.
A w środku pustka.
Kawał z brodą.
Chyba skorupą.
Wymyśl coś nowego.
Przepraszam.
Tak samo niezręczna i dwakroć głupsza.
Ledwo się domyśliłaś.
Absolem...
To nam się przyda.
Zbyt długo cię nie było.
A i jego niedługo nie będzie.
Kogo?
Co się stało?
Z czasem wszystko się wyjaśni.
A teraz śpiesz się.
I patrz pod nogi.
Cześć!
Alicjo!
Nareszcie jesteś.
Znów ta dziewczyna.
Wróciłaś.
Coście tacy mili?
Spóźniła się.
Przyszłam nie w porę?
Przeciwnie.
Dobrze, że w ogóle jesteś.
O co chodzi?
Kapelusznik chodzi.
Ale nie wychodzi.
- Coś modzi. - Bredzi.
Chłopcy...
Zwariował.
Kapelusznik?
Wiem.
To cały on.
Dlatego jest...
sobą.
Zrobił się ponury
i mroczny.
I jakiś mniej skoczny.
Nijak nie umiemy go rozweselić.
Pomożesz go uratować?
Co się stało?
Była wielka burza.
Poszliśmy do Truchłej Kniei zbadać sprawę.
Do mnie, czworonogu.
Aport!
Twoja kolej.
Aport, piesku.
Kapelusznik był kapeluśny.
Lecz...
niebieski kapelutek...
przypomniał mu...
rodzinną tragedię.
Bliskich, zabitych przez Żaberzwłoka w Krwawy Ćwiartek...
wiele lat temu.
I przestał być sobą.
Jeśli coś może mu pomóc, to tylko twój widok.
To prawda.
Gdzie on jest?
Idź sobie!
Nie możesz wejść.
To ja,
Alicja.
To ty.
I to tutaj.
Ty to ty, tak?
Tak.
Dobrze.
Jesteś ta jedyna.
Zawsze byłaś Alicją.
Dlatego wiem, że mi uwierzysz.
Tęskniłam za tobą.
Chodzi o moją rodzinę.
Twoją rodzinę?
Tak.
Moją rodzinę.
Straciłem ich tyle lat temu.
Tak przynajmniej myślałem.
Ale spójrz.
Znalazłem to.
Mój pierwszy kapelutek.
Myślałem, że przepadł na zawsze.
Nie mógł przetrwać, a jednak...
jednak proszę.
A skoro on przetrwał,
to moja rodzina z pewnością też.
Ale to...
Sądziłem, że nie jestem godny należeć do tego klanu.
Mój ojciec był człowiekiem poważnym.
Pokłóciliśmy się.
Nie przeprosiłem go, kiedy jeszcze mogłem.
Ale to znaczy,
że mogę wszystko naprawić.
Kapeluszniku,
twoi bliscy...
Ty...
wierzysz mi, prawda?
Bardzo bym chciała.
Kapeluszniku!
Źle się czujesz.
Co mogę zrobić?
Oczywiście.
Moja Alicja...
odnajdzie moją rodzinę.
Ale...
rzecz w tym,
że oni zginęli.
Dawno temu.
Sam mi mówiłeś.
Nikt ci ich nie zwróci.
Nikt oprócz ciebie.
Wybacz,
ale to...
niemożliwe.
Ty...
to nie ty.
Proszę cię...
Wyjdź.
Nie znam cię.
Nie jesteś moją Alicją.
Ona by mi uwierzyła.
Kapeluszniku!
Proszę!
Musimy coś zrobić.
On jest bardzo chory.
Boję się,
że umiera.
Ojej...
O, jejku...
Nie możemy go stracić.
Poprawi mu się, jeśli znajdę jego krewnych.
Ale...
tak się nie da.
Chyba że się da.
Co?
Może jest sposób...
Nie, nie wolno...
O co chodzi?
To niebezpieczne. Nie mogę cię o to prosić.
O co?
Musisz cofnąć się w czasie.
Nie.
Uratować rodzinę Kapelusznika.
Gdyby jego omamy okazały się prawdą,
wróciłby do zdrowia.
Podróż w czasie?
Jak?
Chronosfera.
Słucham?
Chronosfera.
Napędza Wielki Chronometr Ponadczasowy.
Podobno pozwala też przepłynąć Ocean Wszechdziejów.
My nie możemy jej użyć, bo już byliśmy w przeszłości.
Jeśli przeszłe "ja" spotka przyszłe "ja"...
Co wtedy?
To nigdy nie miało miejsca,
ale gdyby miało,
z tego miejsca zostałby miał.
Brzmi groźnie.
I jest. Niezwykle.
Ty nie jesteś stąd, więc możesz jej użyć.
To nie jest niemożliwe,
to tylko...
amożliwe.
Mam cię.
Kapelusznik to mój przyjaciel.
Pomogę mu, choćby nie wiem co.
- Dzielna! - Wiedziałem.
Gdzie jest ta Chronosfera?
W rękach Czasu.
Czas to osoba?
Mieszka w otchłani nieskończoności, w prawarowni wiekuistej.
Tędy. I milę za wahadłem.
Zimno.
Znaleźć zamek Czasu, wziąć Chronosferę,
wrócić do Krwawego Ćwiartku,
uratować krewnych Kapelusznika, a tym samym i jego.
I nie poplątać tego, co było, jest i będzie.
Chciałem tylko pomóc.
Nic prostszego.
Frajwędru, Alicjo.
Kapelusznik na ciebie liczy.
My też.
Hop, hop?
Jest tu kto?
Hop, hop?
Głupi korytarz w kształcie mnie.
Czy ten dzień się nie skończy?
Uczepił się mnie jak rzep pantalonów.
KRAJDOLANIE ŻYWI
Kto się zatrzymał?
Kto dzisiaj...
wyciągnął wskazówki?
Komu...
pękła sprężynka?
Brilliam...
Hinkle.
Brilliam Hinkle.
Twój czas minął.
- Odwiesimy pana... - KRAJDOLANIE UMARLI
...na miejsce. Dobra ta kolejność alfabetyczna.
Higgens.
Highbottom.
Jeszcze nie...
Highturn.
Highview, Himmelby...
Hinkle.
Dobrze ci było?
Wykorzystałeś należycie swój czas?
Dobranoc.
Kto tam?
Widziałem cię.
Jak tu weszłaś?
To niemożliwe.
Wyłaź, oślizgły ty robalu.
Jakaś dziewucha.
Przepraszam.
Proszę o chwilę czasu.
Czasu?
Młoda damo,
ja...
jestem Czasem.
Nieskończonym,
wiecznym,
nieśmiertelnym,
niezmierzonym.
No chyba że masz zegar.
Jako Czas...
muszę dać ci część siebie,
żebyś mnie miała.
Rozumiesz?
Tak.
Serio?
Mów krótko.
Mogę...
Bo szczerze nie cierpię...
ludzi, którzy nie umieją, nie chcą...
nie raczą się zwięźle wysławiać.
Mój przyjaciel jest chory.
Dość paplaniny!
Jestem zajęty.
Proszę!
Nie odpowiedziałeś mi.
Jedna minuta.
Czemu nosisz poległego żołnierza w kieszeni?
Pokaż go.
Zepsuty.
Kaputt.
Nie rozstanę się z zegarkiem ojca.
Ze wszystkim trzeba się kiedyś rozstać.
Patrz!
Wielki Chronometr Ponadczasowy.
Ja to on, a on to ja,
co przeszłość dała i co przyszłość da.
Sam to ułożyłem.
Z życiem!
Wilkins!
Baczność.
Jak moja niezmordowana machina?
- Jest... - Cisza!
Nie mów niepytany.
- Pytałeś go. - Bzdura.
Machina, Wilkins.
Jak się spisuje?
Witaj.
Kim jesteś?
Te drobiazgi to moje sekundy.
Ciekawe.
I nie masz Sekundy do stracenia?
Kilka bym stracił.
Są raczej głupie.
To było grubiańskie.
Przepraszam.
Mówiłem, że durne.
Chodź.
Twoje pytanie?
Masz dokładnie minutę.
Kapelusznik,
Tarrant Hightopp, to mój przyjaciel.
Jest przekonany, że jego zmarli krewni żyją.
To nie jest możliwe.
Zabił ich Żaberzwłok w Krwawy Ćwiartek,
ja jego w Dziabdzielę i chcę pożyczyć Chronosferę.
Bez niej...
Chronosferę...
Minuta nie minęła.
Pożyczyć?
Wynająć?
Wziąć sobie.
Tak.
Chcesz...
rozczłonkować historię.
Chronosfera napędza Wielki Chronometr.
Ale bez niej...
Kapelusznik nie wyzdrowieje.
Wilkins!
Głupie drzwi.
Pan wzywał?
Usuń stąd...
to żółtowłose dziecię we mgle.
Oczywiście.
Proszę wyjść.
Dziękuję za poświęconego mi siebie.
Idziemy.
Za kogo co?
Za pański czas.
Młoda damo,
przeszłości nie zmienisz.
Ale możesz się z niej sporo nauczyć.
Idziemy.
Co za czasy.
Wracaj, skąd przyszłaś.
Prosto do końca.
Wilkins!
Tak jest!
Moja ukochana przyszła.
Idę!
Szybciej!
Sekundy za mną!
Cofnąć się.
Do szeregu.
Wasza Wysokość...
Miłość!
Mój pan czeka w bawialni.
Czy mam panią zapowiedzieć?
Sama się zapowiem.
Ding Dong! Gdzie jesteś?
Ding Dong!
Idę, żabciu!
Podarek!
Oczywiście.
Moja słodka,
pozwól mi rzec, że twoja głowa jest dziś naprawdę gargantuiczna.
Oto podarek wykonany z wysokiej klasy miłości.
Oraz odrobiny metalu i drewna.
Wiem, jak kochasz te drobiazgi.
Nigdy się z nim nie rozstanę.
Dobrze.
Ojej...
Chronosfera...
Co cię trapi?
Wiesz, czego pragnę.
Tyle dla ciebie zrobiłem...
Tak, jasne, jasne.
Nie rozumiesz?
Jeśli mój wielki mózg
i twoja...
tycia Chronosferka
połączą siły, zemszczę się na siostrze.
I będziemy rządzić przeszłością, teraźniejszością i przyszłością.
Żądasz niemożliwego.
Nie mogę ci dać Chronosfery.
Dałbyś, gdybyś kochał.
Nikt mnie nie kocha.
Nikt się mnie nie boi.
Ależ ja cię kocham.
Całuska?
Nie...
Wielki Chronometr!
Wilkins!
Pędzę!
Ding Dong!
Sekundy tworzą Minuty.
Ding Dong!
Nie wychodzi się w środku focha!
Co z tobą?
To przez Chronosferę...
Alicja.
Nie!
Zatrzymać ją!
Łapać ją, gamonie!
POCIĄGNIJ MNIE
Który kretyn to napisał?
Pan, panie.
Dobrze, że przyznałeś się do błędu.
Bęcwał!
Jak się tym kieruje?
Stać!
Stój, ty turkuciu!
Nie!
Jak wyglądam? Zniosę prawdę.
A w środku pusto.
To jest jak statek...
Cała naprzód.
Czworonogu, aport!
Kapelusznik!
ZMĘTNY DZIEŃ
Nie martw się.
Uratuję ciebie i twoją rodzinę.
Alicja?
Ta Alicja?
Ta, która zabiła mojego Żaberzwłokusia?
Przez którą wygnano mnie z mojego królestwa?
Ta Alicja?
Kretyn!
Chcę ściąć jej głowę!
Dobrze się pan czuje?
Zaczęło się.
Bez Chronosfery...
Chronometr ulegnie awarii,
sam Czas się zatrzymam
i Krajdół przestanie istnieć.
Przestanie?
Nie dopuść do zatrzymania Chronometru.
Ja? Powiedziałem to na głos?
To znaczy... Oczywiście.
Muszę znaleźć to dziecię.
Co się dzieje?
Zdobyła Chronosferę.
Uważaj na siebie. W tobie nasza nadzieja.
KRWAWY ĆWIARTEK
Krwawy Ćwiartek!
Ty!
Oddaj, co moje!
Oddaj, słyszysz?
Masz na to coraz mniej mnie!
Wracaj!
Nie wygrasz wyścigu z Czasem!
Nie umkniesz mi!
Kapelusznik?
To ty!
Znów jesteś sobą.
A jeśli nie, to szkoda.
- Znamy się? - Tak.
To znaczy... Jeszcze nie.
Dziwne,
bo jakbym cię znał.
Wtedy byłam młodsza.
Nie pamiętam.
Bo to się dopiero stanie.
- Kiedy? - Za wiele lat.
Gdy będziesz starszy.
Będziesz młodsza, a ja starszy?
Wiem, że to nie ma sensu.
Dla mnie ma.
Jestem Tarrant.
Wiem. Alicja.
Coś kręcisz z czasem.
Skąd, to nie mój typ.
I jest na mnie zły.
Jesteś walnięta?
Wciąż mi to mówią.
Jak wszyscy geniusze.
Wiem, że to zabrzmi dziwnie, ale szukam twojej rodziny.
Masz szczęście. Tędy.
Cudownie!
W istocie.
Gratuluję, Mirano, jesteś już dorosła.
A oto...
następczyni tronu.
Korona dla księżniczki Zelżbiety.
Nieokrzesane prostaki.
Cicho!
Co robisz, durniu?
Załóż mi ją!
Przez ciebie wyglądam jak głupia.
Pośpiesz się.
Zatracony półgłówek.
Cicho!
Kto się zaśmieje, zaśmieje się ostatni raz!
Zelżbieto!
Jak chcesz ich powstrzymać?
Zakładając worek na głowę.
Sama sobie załóż worek!
Wszyscy worki na głowy!
Zaszyję wam usta,
wytnę języki i obetnę uszy. Skończę z wami!
Skrócę...
Skrócę ich o...
Dość!
Miałem nadzieję, że okażesz się godna korony...
należnej ci z urodzenia.
Tak się jednak nie stanie.
Ludu Fiołencji,
po mej śmierci,
koronę odziedziczy...
królewna Mirana.
Ojcze, nie.
To nieuczciwe.
Jestem starsza!
Nie nadajesz się na królową.
Nienawidzę cię!
Nienawidzę was wszystkich!
Nigdy wam nie wybaczę tych śmiechów!
Moja zemsta będzie okrutna.
Straszna.
- Powolna. - Zelżuniu...
Nie mów tak do mnie!
Ty to zaczęłaś.
Może powiesz im prawdę?
Tak myślałam.
Nikt mnie nie kocha!
Zelżuniu...
Jeśli chcesz być godny miana kapelusznika,
musisz być rozsądny, trzeźwy i zdyscyplinowany.
Na razie nie posiadasz żadnej z tych cech.
Zaśmiałem się tylko.
Mimo woli.
Ma taką ogromniastą głowę.
Przez ciebie straciła koronę.
Rozumiesz konsekwencje?
Zawsze mnie krytykujesz.
Bo wciąż mnie rozczarowujesz.
Wreszcie to powiedziałeś.
Powiedziałeś, ojcze.
Skoro cię rozczarowuję,
wyniosę się z domu.
Nie...
Tarrant.
Mój kapelusz, mamo.
Tarrant...
- Zanik... - Nie.
Każ mu zostać.
Proszę.
Kapeluszniku!
Zaczekaj.
Nie jestem kapelusznikiem.
Oczywiście, że jesteś.
Lub będziesz, gdy cię znałam.
Poznam cię z jednym zającem. Też jest obłąkany.
Przyjdziesz na herbatkę?
Wróć do swoich krewnych.
Co o nich wiesz?
Coś im grozi.
Niech się strzegą Krwawego Ćwiartku.
Nic nie rozumiem.
Nasłał cię mój ojciec? Nie zmienię zdania.
Wróć i pogódź się z nimi, bo będziesz żałował.
Może później.
Ja straciłam ojca.
Co dzień za nim tęsknię.
Jeśli odejdziesz, również swojego stracisz.
Mój odszedł na zawsze, ale ty jeszcze masz szansę.
Możesz go odzyskać i znów być sobą.
Kapelusznikiem, tak jak on.
Wcale nie chcę być jak on.
Zaczekaj.
Stracisz rodzinę, jeśli czegoś nie zrobisz.
Dobrze. Sama ich ostrzegę.
Panie Hightopp.
Mogę słowo?
Mam bardzo ważną wiadomość.
Panie Hightopp.
Proszę jej wybaczyć.
Wie pan, co ją spotkało.
Przeprosiny są zbędne.
Cała Fiołencja opłakuje dzień jej wypadku.
Walędziałek. Godzina szósta.
Tego wieczoru na rynku uderzyła się w głowę.
Miałyśmy...
Wtedy wszystko się zmieniło.
Gdyby do tego nie doszło,
nie zdarzyłby się Krwawy Ćwiartek.
Kapelusznika można ocalić!
Państwo wybaczą.
Kim było to dziwne dziewczę?
Spokojnie, damy radę.
Choć już raczej bez niego.
Głowa do góry.
Będzie się nam wesoło mieszkać.
Czas na herbatkę!
Gacku, gacku, śnij te sny Łeb masz masz w dół, a mózg bez krwi
Tam, gdzie...
Kto to?
Witajcie, Krajdolanie.
Jestem Czas.
Nieskończony, wieczny.
Uosobienie czasu jako idei.
Zapewne trudno wam to ogarnąć,
ale spróbujcie zdumiewać się zwięźle.
- Panie. - Miło mi.
Szukam złodziejki o wątłym intelekcie.
Ma włosy...
Tak?
Żółtawe.
Na imię ma...
Alicja.
Jaką masz do niej sprawę?
Zabrała mi coś.
Nie powiem, co to było. To bez znaczenia.
Drobiazg.
O co tu robić tyle hałasu?
To nic w zasadzie. Muszę to odzyskać.
Choć to drobiazg.
Jak najszybciej.
Tak czy siak, wszystko mi jedno.
Gadać. Kto coś wie?
Masz szczęście, szanowny czasomierzu.
Akurat dziś...
zaprosiłem Alicję na herbatkę.
- Co to Alicja? - Sza!
Usiądź...
i razem poczekamy.
Przy stole nie ma miejsca.
Zero miejsca. Brak.
Jest dużo.
- Herbata dla gościa. - Herbatka!
Jak miło nam płynie Czas.
Ciasteczko?
Cukry?
Nie.
Skoro jesteś tym Czasem czy czym tam czasem jesteś,
może mi powiesz,
kiedy właściwie nadejdzie to "wkrótce".
Jeśli mnie rozgniewacie, może nigdy nie nadejść.
Tak nie można!
WALĘDZIAŁEK
On mi kogoś przypomina.
Ale kogo?
Jest ciut podobny do ciebie, braciszku.
Bzdura! Jest ohydny.
Bardziej do ciebie.
Wracaj.
Tarrant.
Patrz.
Raz mnie widać, a raz...
Zaczekaj... Nie!
Gdzie kicia?
Mam cię!
Uważaj.
Wręcznajmniej.
Dochodzi szósta.
Witaj.
Masz bardzo ładną głowę.
Dziękuję.
Zasługuje na ładne nakrycie.
Tak mówi mój ojciec.
Robi najlepsze kapelusze we Fiołencji.
Chciałabyś taki?
Zrobi, jaki zechcesz.
Czepek, beret, fez, kornet, czako, kłobuk...
Wszystko zjadasz.
- Jedz okruszki. - Nie chcę.
Dogadajcie się,
albo więcej nie będzie.
Sio z kuchni.
Prędko!
To prawda, że leczysz rany?
Czas jest po mojej stronie.
Czemu zawsze wszystkich gonisz?
Nie znajduję na was Czasu.
Kotku!
Spóźniłeś się.
Przeciwnie, przybyłem na Czas.
Najwyższy Czas.
Głuptaki.
Myślicie, że nie znam tych tanich żarcików?
Te szpile dawno się stępiły.
Jak ten Czas leci.
Dość!
Marnuję tu tylko mnie.
Strzeliło jak z bicza... czasł?
Ojcze, klientka z piękną głową.
Proszę.
Jakie nakrycie pani sobie życzy?
Coś...
z piórami?
Coś...
z guzikami?
Witam.
Dzień dobry.
Nakrycie głowy jest symbolem przynależności do socjety.
To nie zabawka.
Ale ten tu jest zabawny.
Co to?
Cylinder.
Wszystko na odwrót.
Nie, bo zepsujesz...
Ojej...
Jutro...
pokażę ci, jak zrobić porządny kapelusz.
Tarrant?
Jesteś dla niego zbyt surowy.
To jest poważny fach.
Te frywolne pomysły podetną mu skrzydła.
Tak...
Ten będzie...
- ...w sam raz. - Dziękuję.
Muszę już pędzić.
Miłego wieczoru.
Gdzie ona jest?
Co robisz?
Nic.
Kiedy ona przyjdzie?
Nie powiedziałem, że przyjdzie.
Powiedziałem, że ją zaprosiłem.
Bardzo sprytnie.
Brawo.
Dziękuję.
Pytałeś, kiedy będzie "wkrótce".
Najpierw wyjaśnię, kiedy jest "teraz".
Teraz...
jest minuta do herbatki.
Dopóki Alicja nie przyjdzie,
do herbatki zawsze będzie minuta.
Dla ciebie i twoich...
baranów.
Zważaj sobie!
Cieszcie się chwilą.
Wyszło szydło z worka.
Czas iść.
Odzyskam Chronosferę.
Ona nie może być daleko.
Dziwak.
Dżentelmen czy co.
Pa, pa!
Jak on mógł?
Co?
Coś mnie trzyma.
Co on zrobił?
Uwięził nas na minutę przed herbatką.
Herbatka na wieki!
Proszę, mróweczki.
Wasz nowy domek.
Co wam mówiłam?
Koniec z ciastkami.
Ja nie zjadłam.
A okruchy przy łóżku?
Ona je rozsypała.
To prawda?
Powiedz jej.
Powiedz prawdę.
Zjadłaś ciastka i rozsypałaś okruchy?
Nie.
Kłamiesz!
Są pod twoim łóżkiem.
Nie zwalaj winy na siostrę.
To niesprawiedliwe!
Szósta!
Zegar.
Uderzy się w głowę!
Nie!
Moja głowa.
Głupie róże.
To księżniczka.
O nie...
Nic panience nie jest?
Ostrożnie, puchnie.
Zelżbieto?
Gdzie ona jest?
Kochanie!
- Boli mnie głowa. - Chodź na ręce.
Mirano.
Widzieliście?
Paskudnie upadła.
Przeszłości nie zmienisz.
Ale możesz się z niej nauczyć.
Mój pierwszy kapelutek.
Myślałem, że dawno przepadł.
Zatrzymał go.
Nie mógł przetrwać, a jednak...
Jednak proszę.
A skoro on przetrwał,
to moja rodzina też musiała.
UMARLI
Higgens.
Highbottom.
Jeszcze nie...
Nie ma Hightoppów.
Oni żyją.
Żyją!
Twoja głupota...
zdumiewa mnie.
Nie masz pojęcia, jakie to było lekkomyślne,
jakie zagrożenie wywołałaś.
Co teraz zrobimy?
Gdzie instrukcja? Kto ją ma?
Oddaj Chronosferę.
Musi wrócić do Chronometru.
Ale Krwawy Ćwiartek...
Użyję jej ostatni raz.
Muszę uratować rodzinę Kapelusznika.
Nikogo nie uratujesz. Wszędzie cię znajdę.
Chronometr nie może się zatrzymać.
Czas dogoni każdego.
Nie gniewaj się.
Muszę uratować Kapelusznika.
Alicjo!
Wracaj i oddaj Chronosferę!
To córka Kingsleigha.
Oszalała. Zabierzcie ją.
Przywiązać ją!
Alicjo?
Co to za miejsce?
Szpital psychiatryczny.
Od dawna tu jestem?
Nie.
Znaleźli cię w gabinecie u Ascotów.
Hamish kazał cię tu przywieźć.
Dziwnie się zachowywałaś.
Podobno chowałaś się pod meblami.
Wciąż mówiłaś o atmosferze...
Chronosfera!
Kapelusznik.
Istotnie, panienko.
Muszę wracać.
Zobaczmy...
Nadwrażliwa,
nadpobudliwa, skłonna do fantazjowania.
Książkowy przypadek histerii.
Rzecz rzekomo nieuleczalna.
Jestem innego zdania.
Nic mi nie jest.
Połóż się.
Połóż.
Czy to konieczne?
Panie Harris!
Nie mogę tu zostać.
Proszę zająć się panią...
Muszę wracać.
Czeka nas dużo pracy.
W mgnieniu oka postawimy córkę na nogi.
Gdzie...
Muszę zaprotestować.
Alicjo...
Uciekaj!
Nie!
Łapcie ją!
Po trzech latach na morzu...
przynajmniej znam się na węzłach.
To mój powóz!
Tak nie można!
Przepraszam!
Kompletnie zwariowałam.
Wytrzymajcie, kapelusznicy.
KRWAWY ĆWIARTEK
Hightoppowie!
Nie!
Zemsta jest słodka.
Zabrała ich.
Do następnego razu.
Kapeluszniku!
Twoja rodzina żyje!
Już ledwo tyka.
Spóźniłaś się.
Kapeluszniku!
Niknie w oczach.
Nie mogę na to patrzeć.
Chodź, Mniała. Czas się pożegnać, Alicjo.
Chodź.
Obudź się, proszę.
Obudź się.
Proszę.
Teraz już wiem, co on oznacza.
Jako dziecko zrobiłeś go dla ojca.
W dowód miłości. Myślałeś, że go wyrzucił.
A on go zachował.
Zachował.
Teraz liczy na twoją pomoc.
Wybacz mi.
Myślałam, że to niemożliwe.
Powinnam była ci wierzyć.
Wierzysz mi?
I nigdy nie przestanę.
To ty, prawda?
Poznałbym cię wszędzie.
Jesteś Alicja.
Kapeluszniku.
Tak bardzo tęskniłam.
Ja też.
Jeśli moi krewni żyją,
dlaczego nie wrócili do domu?
Ktoś ich uwięził.
Ktoś okrutny. I trzymał ich pod kluczem...
przez tyle lat.
Przeklęty czerep.
Znajdę Czerwoną Królową i przyprowadzę ich do domu.
Pobudka!
Jak tam, zwierzaczki?
Ryją, ryją, ryją. Łażą, łażą, łażą.
Trzęsienie ziemi.
Gdzie byłeś?
Gdzie Alicja?
Gdzie Chronosfera?
Alicja wskoczyła do lustra.
Zniknęła.
Dałeś jej uciec?
Nie.
Muszę ją znaleźć.
- Gdzie jest? - Skąd mam wiedzieć?
To twój wróg.
I mamrotała...
coś o jakichś...
o Hightoppach.
Że chce ich ratować.
Co to znaczy?
Już ja wiem, co to znaczy.
Straże!
Pojmać go.
Od tej chwili...
ja tu rządzę.
Spadłem!
Alicja...
Mirana...
Moja rodzina tam jest. Jestem pewien.
Wielkie nieba!
Gdzie jest góra?
Ile tu schodów.
Czy tu się...
Rozdzielamy.
Rozdzielimy się razem.
To bardzo duży zamek.
Jeśli się nie rozdzielimy...
Ojej.
Już brak mi tchu.
Pani Hightopp?
Gdzie jesteście?
Czaszki!
Zamknięte.
Tu też.
Ostatnia komnata.
To na pewno tam.
Wiem to.
Ojcze? Matko?
Jest tu kto?
Nie ma ich?
Nie ma ich tu.
Nie ma...
Byłem przekonany... Czułem to.
Tak mi przykro.
Ojcze!
Matko!
To wy!
Tyciuteńcy tacy, ale wy.
Witaj, Alicjo.
Zawładnąć!
Nie!
Bardzo dziękuję.
Dostarczyłaś mi najpotężniejsze narzędzie władzy we wszechświecie.
I swoich przyjaciół.
Oraz moją drogą nieprzyjaciółkę.
Zelżuniu!
Cicho!
Mówiłem: nie rozdzielać się. I widzicie?
Tkwimy w jakiejś warzywnej klatce.
A ty czym się naraziłeś?
Nie! Wasza Wysokość!
Nie zmienisz przeszłości. Uwierz, próbowałam.
Zawsze była z ciebie szkaradna zołza.
Po powrocie...
skrócę twoich przyjaciół o głowę.
A na końcu i ciebie. Pa.
Idziemy.
Nie może zobaczyć samej siebie,
bo wszystko legnie w gruzach.
Przypomniałem sobie, dlaczego jej nie lubię.
"Obsługa Chronometru dla początkujących".
Oczywiście!
Sekundy, Minuty...
Procedura 347!
Czas...
na Godzinę!
Czas...
To moja wina.
Ukradłam Chronosferę.
Musisz ją ukraść jeszcze raz.
Zeżarła mi kichawę.
A mnie paluszki.
Łokieć...
Dziękuję.
Wyglądasz świetnie także i bez kichawy.
Wręcz apetycznie.
Daj spokój...
Co zrobimy?
Jaki jest plan?
Wszystko w twoich rękach.
Odstawcie Czas do zamku.
My odzyskamy Chronosferę...
i przywrócimy porządek. Jasne?
Oczywiście!
To na co jeszcze czekacie?
Gdzie jesteśmy?
Już ty dobrze wiesz.
A okruchy przy łóżku?
Ona je rozsypała.
To prawda?
Czy to prawda?
To ty.
Powiedz jej.
Powiedz prawdę.
Zjadłaś ciastka i rozsypałaś okruchy?
Nie.
- Nie... - Kłamiesz!
Kłamiesz! Kłamczucha!
Nie wygląda to dobrze.
Musimy uciekać.
Królowa zbrukała przeszłość.
Tylko Chronosfera może nas jeszcze ocalić.
Jest coraz bliżej.
Alicjo...
Trzymajcie się.
Nie chcę się trzymać!
Chronosfera!
Przyniosła ją!
Biegnij!
To się może udać.
Za mną, tędy.
Mam cię, mały.
Tik, tak, uratuję Chronometr!
Nie zostawię cię.
Panie, nie poddawaj się! Ona tu jest!
Ta dziewczyna, która zrobiła z ciebie durnia!
Alicjo!
Kapeluszniku!
Żegnaj, braciszku.
Braciszku, żegnaj.
Każda chwila z wami była piękna.
En garde!
Czas minął.
Nie da rady!
Ma za mało czasu!
Tego akurat jeszcze mi trochę zostało.
Zdaje się,
że moja niezmordowana machina,
jest jednak...
zmordowana.
Wielkie nieba.
Coś mnie ominęło?
Dobrze się czujesz?
Tak.
Wilkins!
- Wilkins! - Słucham.
Jesteś.
Nie stój tak.
Jest masa roboty.
Nie szukasz lokaja, panienko?
Wilkins!
Udało się!
Brawo, Alicjo! Zawsze lubiłam tę dziewuchę.
Zostaw mnie!
Czemu wiecznie mnie to spotyka?
Czemu nikt mnie nie kocha?
Ja cię kocham.
Nieprawda.
To wszystko twoja wina.
Wiem.
Zjadłam ciastka i nie przyznałam się.
Gdybym powiedziała prawdę, to wszystko by się nie stało.
Wybacz mi.
Jeśli nie jest za późno...
Wybacz mi.
Nic więcej nie chciałam usłyszeć.
Naprawdę.
Wasza Wysokość.
Przepraszam, że w takiej chwili.
Moja rodzina jest...
w niezręcznym położeniu.
Oczywiście.
Zawsze lubiłam żyjątka.
Zjedz mnie
Dziękuję.
Byle nie za dużo...
Spisałeś się, mój chłopcze.
Moja rodzina.
Ukochana rodzina...
Matko...
Ojcze...
Zachowałeś tamten kapelutek.
Teraz robię duże.
Jestem kapelusznikiem.
Nigdy w to nie wątpiłem.
I wszystko dobrze.
Tak?
Wiem, że chciałeś mnie ostrzec.
Nie posłuchałam.
Przepraszam.
Myślałam, że Czas to złodziej,
który kradnie to, co kocham.
Teraz widzę, że dajesz, zanim zabierzesz.
Każdy dzień to dar.
Każda godzina, minuta i sekunda.
Poległy żołnierz.
Chcesz, żebym go naprawił?
Nie.
Chcę ci go dać.
Ojciec mówił, że warto robić tylko to,
co robimy dla innych.
Polubiłby cię.
Mówią, że Czas nie ma względów dla nikogo.
Ale ciebie zapamiętam na zawsze.
Tylko proszę...
Nie wracaj.
Alicjo...
Poznasz moich krewnych.
W końcu to ty ich uratowałaś.
Będziemy się razem cudownie bawić.
Oczywiście, masz swoją rodzinę,
prawda?
Rodzina to ważna rzecz.
Każdy ma tylko jedną.
Kapeluszniku...
Boję się, że już cię nie zobaczę.
Moja droga...
W ogrodach pamięci,
w pałacu sennych marzeń...
spotkamy się jeszcze nie raz.
Sen to nie jawa.
A dałabyś sobie uciąć głowę?
Udało ci się.
Dokonałaś niemożliwego.
Pożegnać się z wami to o wiele trudniejsze zadanie.
Do widzenia.
Do widzenia, Alicjo.
Akt własności statku po mężu.
Proszę podpisać...
i dom należy do pani.
Czas to pieniądz.
Z całą pewnością nie.
Alicja.
Czas ma różne oblicza, ale pieniądzem nie jest.
Ani naszym wrogiem.
Jak tu weszłaś?
Przeszłam przez ścianę.
Przeszłości nie zmienię, ale mogę się z niej uczyć.
Podpisz, mamo.
Chcesz tego?
A statek?
To tylko statek. Nie ten, to inny...
A drugiej matki nie mam.
Jednak zostaniesz sekretarką.
Wiedziałem.
Taka oryginalna nie jesteś.
Paskudny z ciebie człowiek.
Dobrze, że Alicja nie wyszła za ciebie.
Pani Kingsleigh...
Nie może pani.
Nie!
Alicja może robić, co jej się podoba.
Ja również.
Miłego dnia.
Matko!
Wyżej.
Jeszcze.
Doskonale. Dziękuję.
W rok puścimy Ascotów z torbami.
Mamo...
Ładownie pełne, kapitanie.
Gotowe do pierwszego rejsu?
Czas i przypływ na nikogo nie czekają.
Nawet na kobiety.
Kapitan na statku!
Żagle staw!
ALICJA PO DRUGIEJ STRONIE LUSTRA
PAMIĘCI NASZEGO PRZYJACIELA ALANA RICKMANA
Czas już iść.