Dit is gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
1942
De Stille Zuidzee.
In het nieuwe jaar treffen de USS Enterprise...
en haar bemanning van tweeduizend mannen...
de voorbereidingen om een groet te geven aan de Japanners in de vorm van...
torpedo bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen.
Met de aanval van vorige maand op Pearl Harbor nog vers...
in het geheugen van deze Amerikaanse piloten...
dat wraak het best geserveerde gerecht is...
gloeiend heet.
Chief, dit is Aldrich.
Ik verlies haar op het baken.
Kom op. Waar ga je heen?
Chief, ik heb het baken verloren, over.
Zijn we dichtbij, Chief?
Ik zal hem even aantikken. Misschien is zijn microfoon uit.
Chief?
Kun je ons horen, over?
Luid en duidelijk, jongens.
Wacht gewoon op de wind die me vertelt in welke richting ze wil blazen.
Pastula, kijk nog eens naar de vlieghoek. Zo lees ik de golftoppen niet.
Ja, Chief.
Vijftien graden.
Zelfde uitslag als de buitenwaartse, Chief.
Als dat klopt, dan is ze naar het oosten. - Ik had haar west.
Ik breng haar oostelijk.
6- Tango-14 verzoekt om een inwaartse koers, over?
Chief, we hebben radiostilte doorbroken.
Bevestigd. We hebben een koers nodig.
Bevestig dat je op negenenzeventig zit.
Zeven-negen bevestigd. Ik denk dat we nog steeds te ver weg zijn.
Blijf proberen.
Blue Base, dit is 6-Tango-14. Ontvang je me? Antwoord ons, Blue Base, over.
Chief? - Zeg het maar.
Op de MF. Ik hoorde Japans gepraat.
Ik heb ontplugd.
Begrepen. Laten wil op morsecode overgaan. - Morsecode, bevestigd.
Hoe zit het met onze brandstof, Chief?
Laag.
Pastula, we moeten hoogte maken. Laat het geschut vallen.
Oké, Chief. Bommen los.
Aldrich zet de MF aan. - Maar de Japanners, Chief.
Doet het.
Blue Base, dit is 6-Tango-14. Ontvang je mij?
6- Tango-14 aan Blue Base. Antwoord ons, Blue Base, over.
Vertel mij wat dat ze oostelijk is.
Enterprise, dit is 6-Tango-14. Ontvang je mij?
Ga ermee aan de slag, Aldrich. - Ik ga ermee aan de slag.
We zijn buiten bereik.
Jongens...
Ik moet haar neerzetten voordat we geen brandstof meer hebben.
Trek jullie vesten aan en maak je klaar voor een landing op het water. Begrepen?
Begrepen, Chief.
Pastula? - Ja, chief.
Aldrich, verzamel de fakkels, de rookkaarsen en de verbanddoos.
We hebben de zaklampen nodig.
Pastula, pak de rantsoenen en het water en maak de reddingsboot klaar.
En hou je hoofd erbij, jongens.
Geef dit door naar achteren. - Heb hem.
Komt eraan.
Pak een parachute. - Een parachute?
Bereid je voor op duikvlucht.
Zet je schrap.
Pastula. - Hier, Chief.
Aldrich. - Hier.
Stap eruit, jongens.
Kom op.
Chief.
Nee.
Kom hier.
Het ding wil zich niet opblazen.
Het ventiel zit vast. Richt die straal.
Maak je wapens los. Ze trekken ons naar beneden.
Ik kan er niet bij.
Daar gaat de mijne. - Hier ook.
Dat maakt verschil.
Dit... verdomde ding.
Daar gaat hij.
Het is te zwaar om te tillen.
Misschien als we... - Aldrich.
Als je daar weer onder komt te zitten, laat het vest dan een beetje leeglopen.
Zwem naar beneden en eruit. Begrepen?
Ik kan niet goed zwemmen. - Je maakt een grapje.
En jij? - Niet echt, Chief.
Dat meen je...
Deze is moeilijk om te draaien in deze deining.
Als we onze vesten uittrekken, ze samen binden...
één hier vastbinden, en de andere naar de overkant gooien...
en dan trekken... Goed idee.
Behalve dat jullie niet kunnen zwemmen. - Gewoon het relingtouw goed vasthouden.
Erg goed vasthouden.
Oké, laten we het proberen.
Hier.
Oké, ga naar de andere kant en ik gooi hem daarheen.
Oké. Klaar? - Ja.
Hier komt het. Heb je het?
Oké, we hebben het.
Oké, pak hem goed vast. Trek nu alsof je het meent.
Eén, twee, drie.
Hou haar naar beneden.
Ik ga naar de andere kant en klim erin.
Haringen in een pot hebben meer ruimte.
Laten we proberen overdwars te liggen.
Aldrich, ik denk dat je al vastzat...
toen ik op het dek was. Ik heb niet goed naar je kunnen kijken.
Harold Dixon. - Gene Aldrich.
Je kunt in de ochtend even goed kijken, Chief. Ik weet zeker dat ik hier ben.
Pastula. Is dat Italiaans? - Pools, Chief.
Ik heb al een paar keer met je gevlogen.
Echt? Dat weet ik niet meer.
We worden morgenochtend wel opgehaald. Denk je, Chief?
Dat is wat ik hoop. - Hoop?
Tegen morgenochtend, zullen ze bij ons zijn als een speurhond.
Het was zo verdomd heet in dat vliegtuig.
Het is hier buiten steenkoud.
Cock-a-doodle-doo, jongens.
Nou, we hebben het gehaald.
Ik was bang dat ze niet zou blijven drijven, maar ze is nog helemaal in orde.
Godzijdank.
Gene Aldrich. Nu ken ik je.
Ik kon geen gezicht bij de naam herinneren. - In al mijn glorie, Chief.
Wie wil er een vers kopje koffie?
Henry. Tijd om de pot op te zetten.
Ja.
Bedankt, Henry.
'Henry'. Waarom Henry?
Het is van die show, je weet wel, op de radio?
Henryy.
Henry Aldrich.
Nee, nooit van gehoord.
Chief, toen jij zei, dat je ging landen in de zee, dacht ik, tjonge...
het is gebeurd. - Je dacht dat ik haar niet kon landen, hè?
Was dat niet goed vliegwerk?
Ik bedoel, hij legde haar gewoon neer.
Ja, dat deed hij zeker.
Weet je, Aldrich, ik vroeg me af...
Ik snap niet hoe je dat vliegdekschip niet kon bereiken.
We konden niet meer dan vijfendertig kilometer er vandaan geweest zijn op een bepaald punt.
Zelfs op veertig, dan zou je toch nog wel iets opgevangen moeten hebben?
Vertel jij het me maar, Chief. Hoe ver waren we ervan verwijderd?
We zouden onze ogen open moeten houden. Toch?
Dat klopt. Iedereen neemt een punt. We moeten driehonderdzestig graden zien.
Goed zicht.
Ja, ze gaan elke vierkante kilometer uitkammen.
Het zal een tijdje duren, maar ze zullen het doen, of niet?
Zelfs als het de hele dag duurt of zelfs als het morgen wordt.
Ja.
Kan bijna de hele dag duren.
Ze zullen een zoektocht doen van vijftig. Of zelfs honderd.
Ze hebben het zicht. - Deel dat door het aantal vliegtuigen.
Het is waarschijnlijk dat het deze morgen is.
Misschien krijgen we een echt ontbijt, hè, Chief?
Denk je dat we ze eerst zien of horen?
Zie je dat vlekje?
Dat is een vogel.
Het beweegt zijn vleugels niet.
Wacht...
Dat is wel iets.
Vast op koers, wat ook maar...
Het is één van ons.
Ga zitten. Je hebt genoeg tijd om te verdrinken.
Ik denk dat het een SPD is. - Ze volgt een koers.
Ongeveer honderdveertig knopen. Een kilometer bij ons vandaan.
Pastula, pak de parachute en spreid hem uit over het water.
Chief? - Geen parachute.
Aldrich, hoe zit het met die fakkels? - Ik kon ze niet houden, Chief.
Nou, zwaai dan met iets.
Hé, kijk hier beneden.
Hé. Ben je blind?
De zon is achter je. Kijk op drie uur.
Hier beneden.
Hé, hier. - Hier beneden.
Hé, kijk hier.
Kom op.
Waar ga je heen? Nee, nee, nee. Waar...
Hé, we zijn hier.
Kom op.
We zijn hier.
Dat was onze enige kans.
Wat? - Dat was onze zoektocht.
Wat bedoel je? Ze kunnen ons hier niet gewoon achterlaten.
Kan zijn dat hij ons zag en dat hij teruggaat voor hulp.
Waarom ging hij niet van zijn koers af?
Omdat hij bezig is met een afgebakende zoektocht, daarom
de volgende rondgang zal hij buiten zicht zijn.
Misschien zullen er meer vliegtuigen komen als dubbelcheck.
Of schepen.
Wat vertellen ze jullie in de basistraining?
We zijn in oorlog, Aldrich.
We zijn in de nabijheid van vijandige zeestrijdkrachten.
We krijgen ten hoogste één snelle blik.
Zoals je zei, er is een procedure.
Geen parachute of fakkels.
Ik denk niet dat de kaart het gehaald heeft?
Bevestigd. - Verbanddoos?
Alles is weg, Chief.
Inclusief de rantsoenen en het water.
Ik snap het niet.
Ik heb vooraf meer dan genoeg tijd gegeven, zodat ik me kon richten op de landing...
en we hebben geen voedsel en geen water?
We waren erg druk bezig met niet verdrinken.
Hoe gaan we hier overleven zonder water?
Oké, ga achteruit. Luister, jongens.
Dit vlot is een vaartuig van de VS marine en ik ben haar kapitein.
In die hoedanigheid zal ik de orders geven en jullie zullen ze ontvangen.
Is dat duidelijk? - Jawel, Chief.
Aldrich? - Kristal, Chief.
Oké. Laten we alles inventariseren.
Broekzakken, alles. Leg het op het shirt neer.
Ik heb twee magazijnen.
Ik heb mijn zakmes. - Hou dat in je broekzak.
Het laatste wat we nodig hebben is een gat in dit vlot.
Een tang. Een beetje ijzerdraad.
Wat koord. Misschien zo'n zes meter.
Hier is een fluitje.
Rubber cement vloeistof. - Ook plakspul daarin?
Ja.
Kijk dit eens.
We kunnen het gebruiken als we een ander vliegtuig zien.
Wou dat we dat eerder gevonden hadden.
En een waterzak.
Het is leeg.
Dat is alles wat ze heeft, chief.
Geen opgevouwen riemen onder die roeibanken, Aldrich?
Nee.
Vergeet de handreling niet.
Dat is ongeveer acht meter nylon.
Ja en we hebben deze twee reddingsvesten.
Geen riemen. Geen zaklampen.
Geen kaart. Geen voedsel, geen water.
Chronometers?
Hier niet.
Nee.
Maar als ze drijven blijft, dan kan ik tenminste haar snelheid en afstand bepalen.
Ze lijkt praktisch nieuw. Dat is goed.
Hier.
Geproduceerd 30 november 1937.
Dat is vier jaar oud. Plus nog iets.
Jongens, we zouden de slijtage op de stof moeten beperken.
Schoenen.
Er is weinig ruimte.
Aan of uit, ze zullen gaan schuren. Ik zeg dat we ze overboord gooien.
Ze zeggen dat het hier acht kilometer diep is. - Dat is onmogelijk.
Chief?
Ik denk, misschien dat een van ons ze zou moeten houden.
Als we aan land komen, moet er iemand gaan lopen.
Klinkt logisch.
HÃ©, ik heb deze nog.
Voor een jongen die niet kan zwemmen, was je een sufferd dat je hem hield.
Ik kon het leer niet los krijgen.
Maar je weet maar nooit. Het komt misschien van pas.
Youngstown, Ohio. Jij?
Sikeston, Missouri. - Sikeston?
Waar is dat? - Nergens.
Pastula, kijk nog eens naar de vlieghoek. Zo lees ik de golftoppen niet.
Ja, Chief. Vijftien graden.
Zelfde uitslag als de buitenwaartse, Chief. - Wat?
Als dat klopt, dan is ze naar het oosten. Ik had haar west.
Aldrich?
Nog geen piep op het baken.
Ik denk dat je ons naar het midden van niemandsland hebt gevlogen, Chief.
We zijn verdwaald. - Zeg dat nog eens, Aldrich?
Aldrich.
Dat is het gekste wat ik ooit gehoord heb.
Hoe is het mogelijk dat je nog nooit een Kentucky Hot Brown gegeten hebt?
Ik kom uit Ohio.
Dus het is je niet toegestaan om eten uit buurlanden te eten?
Nee.
Blij dat ik niet in Ohio leef.
Ham en kaas.
Nu heb je het ergens over.
Ik moet er wel duizend gemaakt hebben in het burgerconservatie korps.
De C's?
Ik ook. Ik heb voor honderd mannen gekookt.
Twee koks en geen voedsel.
Hoe ben jij bij de marine terechtgekomen?
Een beetje te veel monden te voeden thuis.
Mijn moeder dacht dat ik gedisciplineerder zou worden.
Stel je haar teleurstelling voor.
En ik was klaar voor een avontuur dus schreef ik mezelf in.
Nou, je hebt je avontuur wel gekregen.
Ja, als mijn moeder me nu zou kunnen zien.
Ik wil carrière maken en de wereld zien.
Marine carrière? Goed zo, jongen.
In deze moeilijke tijden is er geen hogere roeping.
Denk je dat het mogelijk is dat we in het donker gezien worden, Chief?
Ik zou het niet uitsluiten.
Dit gele vlot, maanlicht kan misschien...
Geen volle maan vannacht.
We stellen een wacht in. Vier aan, acht uit.
Wie wil de eerste wacht? - Ik doe het wel.
Ik kan toch niet slapen.
Ik neem de tweede wacht, Pastula.
Oké, chief.
Ik moest je wakker maken. Denk dat het ongeveer vier uren is geweest.
Heb je iets gezien? - Alleen oceaan.
Heb je al iets te drinken gehad, Aldrich?
Drinken? Wat?
Je maakt een grapje, Chief.
Da...
Dat is geweldig.
Wacht? - Niets.
Wel een erg stabiele bries.
Henryy.
Tijd om de pot op te zetten.
Hoelang waait deze bries al? - Misschien een uur.
Zelfde richting?
Chief? - Pastula.
Waar zijn we?
Drieduizend kilometer van Hawaii vandaan.
Samoa is zestien honderd.
Zuid-Amerika, minstens tienduizend.
Dat zijn veel nullen. - Maar we bewegen wel.
Een platbodem vlot zoals deze zal rustig doorvaren...
en we hebben een paar twaalf knopige wind gekregen.
Een zes knoop wind zal ons een driftstroom geven van één.
Ik wed dat we een tweeÃ«neenhalf punt kunnen krijgen uit twaalf.
Hoewel ze het leuk vindt om van gedachte te veranderen.
Hawaii dus. - Ja.
Waarom wees je die kant niet op? Recht vooruit?
West? - De richting waarin de wind nu blaast.
De Phoenix Islands. De Gilberts.
Tarawa.
Duizend kilometer of minder. - Tarawa?
Zijn er geen Japanse onderzeeërs daar? - Geweldig.
Het Japanse leger zal inmiddels groots aanwezig zijn daar.
Wat gebeurt er als we op een Japans eiland aanspoelen?
Of als een onderzeeër ons vindt?
Er zijn nu een onderzeeër onder ons kunnen zijn.
We zouden zeker een prijs zijn.
Maar we hebben een kans.
Alles wat we nodig hebben is een gunstige wind die ons naar het zuiden blaast.
Er zijn eilanden tussen ons en Samoa. Duizend kilometer verderop.
Twee knopen of zo...
Ik zou zeggen een paar weken, min of meer. - Een paar weken?
Zou preciezer zijn als ik mijn kaart had.
We sterven eerst een hongerdood.
Genoeg vis in de zee, toch?
Als ik maar een haak en een lijn had.
Oké, Aldrich. Daar is je lijn.
Wat gevlochten koord in die zak.
En hier...
Misschien als ik een van deze magazijnen open krijgen kan,
kunnen we een van die veren gebruiken als haak.
Dat zou prima kunnen werken.
Weet je waar ik nu voor zou kunnen gaan?
Kom op. - Gefrituurde vis.
Een lekkere gefrituurde mand met kabeljauw.
Een bijgerecht van sla en wat aardappelsalade.
Het hele ding gesmoord in kaas.
Echt? Kaas op vis?
Hé, er is niets wat niet verbeterd kan worden met een goede portie kaas.
Alsjeblieft.
Hoe is dat?
Dat is niet eens zo slecht. Ik heb een zwaargewicht nodig.
Lijkt een beetje op een stuk vlees.
Nou, laten we haar uitgooien, oké?
Let op je ogen, daar gaat ze.
Dat was snel. Kom op, help me eens even.
Oké. - Kom hier.
Zo moet het, jongens.
Denk dat daar beneden iets is, dat meer honger heeft dan wij.
Hier. Zet dit op je hoofd.
Zelf weten.
Wat is er?
Het is niets.
Ik dacht even dat ik in aanmerking kwam voor een medaille.
De Navy Cross of zoiets.
Toen besefte ik dat het niet heroïsch is om op een vlot de hongerdood sterven.
Navy Cross...
We mogen ons gelukkig prijzen als we niet een nieuw vliegtuig hoeven te kopen.
Het is toch niet iemands fout, toch?
Perfect goede torpedo bommenwerper die op de bodem van de oceaan ligt.
Klinkt alsof het iemands fout moet zijn.
Die verdomde vissen happen niet.
Waar ga je heen?
Er is geen vis. Wat betekent dat er geen voedsel is.
Ik kan er niet meer tegen.
Kom erin, jongens. Het water is prima.
Nee, nee, en tegelijk. - Het is drieduizend naar Hawaii, toch?
Zwem niet te ver weg, Aldrich. Deze boot beweegt, weet je.
Levend aas nu daarbuiten, hè, Chief? - Dat is nog een probleem.
Haaien?
Ik weet niet of ze aan zouden vallen. Ik heb van beide kanten wat gehoord.
Hallo, Gene. De Chief denkt na over haaien.
Ah, jemig. Waar ga je heen?
Nog maar een paar meer slagen, Aldrich.
We moeten bij het vlot blijven.
Ik denk dat als we de zijkant beet houden dat we wel veilig zijn.
De anderen kunnen de wacht houden.
Ik heb wel m'n bloedsomloop op gang gebracht.
Pastula? Jij bent de volgende.
Nee, bedankt.
Daarom moet je dat als laatste doen.
Omdat je als je het te lang kookt, zal het zeker aanbranden.
En als het te kort gekookt wordt, zal het niet gelijkmatig smelten.
Het is prachtig, of niet?
Het zou beter zijn als we het konden opeten.
Ik deed het goed, zie je? Ik verwachtte niet een tien.
Die monteursopleiding? - Nee, het was een andere.
Ik dacht dat ik een acht of zo moest krijgen, in elk geval een zes en dat zou goed zijn.
Het maakte niet uit of ik goede cijfers haalde op school, zolang ik de dingen maar leerde.
En ik had deze opleiding goed onder de knie.
Toen ik het rapport zag en die grote glanzende Ã©Ã©n zag...
zei ik gewoon, val dood met deze onzin.
Sorry voor mijn taal. - Dus wat heb je gedaan?
Ik ben gewoon de school uitgelopen en ben nooit teruggegaan.
En je had die opleiding goed onder de knie, denk je?
Reken maar dat het zo was.
Maar ik neem aan dat je die monteurscursus gehaald hebt.
Ik heb het goed genoeg gedaan, Chief.
Dus je kon een vlieghoek ontmantelen en weer in elkaar zetten...
niet meer of minder dan hem aflezen.
Ja, dat denk ik wel. - Ja?
Wel vreemd, dat is alles. Ik had ons in westelijke richting.
Jouw zicht corrigeerde ons naar het oosten.
Jij vroeg om bevestiging en hij gaf het aan jou.
Ik ben aan het discussiÃ«ren met mijn boordschutter, Aldrich.
Ik weet dat je het bevestigd hebt.
Ik zeg gewoon, het is vreemd, dat is alles.
Oké, Chief.
Vreemd inderdaad.
Henryy. Zet de pot op.
Pastula?
Is er niet een regel...
dat een man een handvol kan nemen en nog steeds in orde zijn?
Ze zeggen dat het het water rechtstreeks uit je hersenen zuigt.
We gaan richting honderdtwintig uur.
Vijf dagen, geen slokje.
Hoe kan het dat we niet dood zijn?
We hebben onszelf rustig gehouden, niet te veel bewogen.
Een paar schoenen van het gele spul.
Zolang het duurde.
Zelfs niet een roer.
Maar je weet waar we heen willen gaan. Toch, Chief?
Ik weet het, maar om het te berekenen...
Chief?
Een potlood. - Een potlood?
Een verdomd verrassende altijd-geliefd potlood.
Zie je dat? Ik kan een kaart maken.
Pastula jij zei twee of drie knopen op je horloge, hè?
Aldrich meer zuidoost twee tot drie.
Ja, klopt.
Oké dan.
Hier zijn we bij benadering.
Maar waar gaan we heen?
Met wat geluk, hierheen.
Er is een groep van ze hier, ten zuidwesten van ons.
Meest nabije vriendelijke land in de Zuidzee.
Als die gunstige wind ons maar die kant uit wil blazen.
Wat als hij steeds blijft draaien, Chief?
Een kaart zal ons nergens heenbrengen.
Tenzij...
Tenzij we onze positie kunnen bewaren in de tegenwind.
Aldrich. Maak de handreling los.
Pastula...
ik wil dat je wat ijzerdraad pakt en een frame maakt...
om te voorkomen dat dit zich opvouwt in het water.
Kun je dat doen? - Reken maar, Chief.
Aldrich, laat één eind vast.
Oké, goed.
Hier, hou hem omhoog. Hou hem omhoog.
Perfect.
Dat, zeemannen is een zeeanker.
We zijn misschien niet in staat om de wind te controleren...
maar we kunnen wel voorkomen dat we in de verkeerde richting geblazen worden.
Dat is goed werk, Chief.
Nu zal ik schreeuwen, Henryy, trap op de rem.
Kijk haar eens dat water grijpen.
Hé, Tony, kijk.
Het zal mij verbazen als ik niet tranen van blijdschap zie bij de oude Chief.
Hij zei dat we daarvoor te opgedroogd waren.
Ik geloof dat je gelijk hebt.
Echt? Zag jij een traan?
Oké, haal de rem eraf.
Mannen, het is niet makkelijk.
Maar het kan erger.
Als we deze wind kunnen vasthouden en gewoon een beetje regen krijgen.
Het kan geen kwaad om te vragen.
Beste Heer.
Gene.
De enige gebeden die ik ken zijn in het Pools.
Ik had je niet aangezien voor een kerkganger, Aldrich.
Het spijt me te zeggen dat ik er niet een ben.
Dat geeft niets. Volg gewoon mijn gebed.
Beste Heer, we weten dat we niet altijd het juiste voor U hebben gedaan.
We vragen om een klein beetje hulp tijdens dit avontuur.
Als het U behaagt.
En, Heer...
waak over alle mannen die op ons schip zijn.
En alle schepen op zee inclusief deze.
Tony?
Beste God...
ik ga mee met wat de andere jongens gezegd hebben...
maar wat we het meest nodig hebben is regen, Heer.
Regen, beste Heer.
Alstublieft, regen. - Alstublieft.
Amen.
Kom op.
Geef hem even de tijd. Hij moet het voorbereiden.
Of misschien, zal het niet meer gaan regenen
Dat is een goede.
HÃ©, Chief. Heb jij er één?
Groots einde.
Wat is er mis?
Niets.
Beman je post, jongens.
We hebben neerslag.
Ik heb de zak. Hier komt het.
Pak zo veel als je kunt.
Lijkt erop dat je gebed gewerkt heeft, Aldrich.
Je moet de zondagsschool van de First Baptist Church bedanken, Chief.
Kom op, stomme vis.
Heb je nooit eerder een vislijn gezien?
Een week van niets.
Jeminee, Aldrich, je bent de meeste geduldige visser die ik ooit gezien heb.
Waar ik vandaan kom, als je niets vangt, dan eet je niet.
Ik doe het gewoon verkeerd, dat is alles.
Mes in je broekzak, zoals ik zei.
Als je een gat maakt in dit vlot...
Als we niet snel iets eten, dan maakt dat niets meer uit, Chief.
Aldrich, stop dat mes weg. Dat is een bevel.
Als je niets vangt, dan eet je ook niet.
Ik heb er een. - Hou op.
Ik heb het vlot geraakt.
God. Jij idioot. Niet bewegen.
Ik pak het cement. - Het is het vlot niet, Chief.
Verdomme. Pastula.
Laat hem niet gaan.
Ik denk dat ik hem heb.
Goed gedaan, Pastula.
Goede jongen, Tony.
Het kwam uit de lucht gevallen.
Een haai die gewoon uit de lucht viel.
Lijkt erop dat ze net eten gehad heeft.
We hebben voor een dag of twee nog aas.
Misschien ook nog iets voor een extra maaltijd.
De zout zal het goed houden.
Hoe ver zijn we gekomen in de richting van die eilanden, Chief?
Volgens de kaart ruwweg zeshonderd.
De wind waait vanuit het noordoosten, wat voor ons precies goed is.
En als ze draait, dan gooien we de rem er weer op.
Niet teruggaan. - We gaan naar huis.
En tjonge, wat zal mijn vrouw een pijn hebben.
Verdomme, ik dacht dat hij alleen met de marine getrouwd was.
Jullie zijn geen van beide getrouwd? - Nee.
Ik heb een meisje in Youngstown. Irene.
Ik niet. Maar, ik zou het op een dag wel willen.
Hé, ik heb een zus.
Jullie zullen met elkaar kunnen opschieten. - Geen grapje?
Hoe is ze? - Ik weet het niet.
Mensen zeggen dat ze op mij lijkt.
Dat is niet echt reclame, Pastula.
Ze lijkt niet op me.
Ze is, je weet wel, makkelijk om mee om te gaan.
En veel mooier dan ik.
Beschrijf haar eens aan me.
Echt? - Ja, echt.
Ze is ongeveer één meter zestig.
Ze heeft lang bruin haar en groene ogen.
Dit is een beetje raar, Gene.
Ga door.
Ze is een tovenaar in de keuken. Ze houdt van lezen.
Ze draagt kleren. - Ze draagt kleren?
Nou, dat mag ik hopen.
Kleren zijn niet een noodzakelijkheid in mijn boek.
Hé, dat is mijn zus waarover je praat.
En als we hier doorheen komen, zal ik je bedanken voor het afspraakje dat je regelt.
Ze klinkt bekoorlijk.
We hebben bezoek.
Moet al het bloed in het water zijn.
Ik heb gehoord dat ze het mijlenver kunnen ruiken.
Wat moeten we doen?
Om te beginnen, stoppen we met het zwemprogramma.
Wat is er aan de hand? - Ik ben gebeten.
Stop met schieten.
Laat me kijken, laat me even kijken.
Minstens drie tandafdrukken. Eén nagel kwijt.
Hier, Chief.
Ik heb gehoord van handmatig vissen, maar dit is belachelijk.
Is het erg?
We kunnen het in de ochtend beter zien.
Hou er druk op. - Oké.
Wat noemen ze ons, Chief? - Wat?
"Vermist tijdens actie" of wat?
Verloren op zee.
Zo hebben ze ons gedragen.
Verloren op zee.
Er is geen spoor van vliegtuig of personeel gevonden.
Onze Vader die in de hemel zijt, geheiligd door Uw naam.
Uw koninkrijk kome. Uw wil geschiede op aarde...
Tony, geef me het pistool.
Geef het aan me.
Gene. Ik was niet...
Wil je eten of niet?
Ik heb hem. - Goed geschoten.
Ik heb hem.
Hé, Chief.
Goed zo, Chief. - Kom op, Chief.
Je hebt hem. - Goed gedaan, Chief.
Verdomme. - Wat is dat?
Tijd om terug te keren, Chief.
Kom op, Chief.
De kolf zit vast. - Wat? Nee.
Kom op.
Snel, Chief. - Peddelen.
Kom op.
Kom op, Chief. Kom op.
Je bent er bijna, kom op.
Kijk eens naar de grootte.
Niet slecht. Het kan wel wat kaas gebruiken.
Het kan wat kaas gebruiken.
Smaakt naar kip. Rauwe kip.
Ik dacht dat als je een vogel ziet, dat het betekent dat je nabij land bent.
Niet deze vogel.
Zij vliegen duizenden kilometers.
Ik kan nog steeds niet geloven dat je een albatros geschoten hebt.
Hoezo?
Laat maar.
Tony, kom op. Eet.
Ik verwijt je niets. Ik zou ook weggaan als ik kon.
Pastula, kijk nog eens naar de vlieghoek. Zo lees ik de golftoppen niet.
Pastula?
Aldrich. We hebben Pastula verloren.
Nergens, Chief. We zijn verdwaald.
Aldrich...
Enterprise.
Dit is 6-Tango-12... Nee, vergeet dat. 6- Tango-14 verzoekt een inwaartse koers.
Enterprise..
Enterprise.
Enterprise. Help me..
Er is geen wacht.
Iedereen meehelpen.
Ik heb bevolen dat er een vierentwintig uurs wacht gedraaid wordt.
En jullie slapen onder diensttijd. - Wat maakt het uit.
Als die wind draait en we werpen dat anker niet uit...
dan verliezen we grond, Aldrich.
Ik voel geen wind, Chief. - Dat is omdat er geen is.
Het is al twee dagen windstil. - Hou je klep dicht.
Hou gewoon je klep dicht.
Ik heb een wacht bevolen en dan zal er een wacht zijn.
Natuurlijk, Chief.
Wat je maar wilt, ik neem de wacht wel. - Nee, dat zal je niet, Tony.
Jij wilt zo graag een wacht, waarom ga jij dan niet een hele dag staren naar niets.
Ik doe mijn deel. Meer nog.
Wat bedoel je daarmee? - Wie denk je dat dit schip navigeert?
Doe je dat? Waar zijn dan die eilanden waar je het over had?
Ja. Ze moeten dichtbij zijn, toch? - Raak dat niet aan.
Jullie, jullie kunnen niet eens zwemmen, laat staan een kaart lezen.
Laat me jou iets vragen. Hoe ben je aan die kaart van jou gekomen?
Ik heb de kaart van het gebied elke dag bestudeerd in de briefing kamer.
Ik heb een ruwe afbeelding in mijn hoofd. Min of meer tien procent, daar hoop ik op.
Daarna is het gewoon inschatten. - Een ruwe afbeelding?
Inschatten werkt als je weet waar je vandaan komt, toch?
Dus deze route die je gemaakt hebt, is gebaseerd op waar je denkt dat we zijn...
gevolgd door een aantal inschattingen en daarna waar we gekomen zijn elke dag.
Wat is je punt? - Mijn punt?
De reden dat we daar neerstortten is omdat jij niet wist waar we waren, als start.
Wacht eens even. - Daarom konden we het schip niet vinden.
Daarom kon ik haar niet om de radio ontvangen.
Je had ons zo ver uit de richting gekregen, dat we buiten bereik waren.
Ik heb geprobeerd om daar rekening mee te houden.
En dat is met instrumenten en een echte kaart.
En hier zijn we, al die dagen al onderweg, zonder zelfs maar een kompas.
En de eerste paar dagen, hebben we het nauwelijks bijgehouden.
En je gaat ons naar een minuscuul eilandje leiden hier ergens in het midden?
Allemaal een grote gok. Of niet, Chief?
Luister nou eens. Ja, ik vertrouw op mijn geheugen.
Ik heb misschien een paar inschattingen gedaan, maar ik...
Ik probeerde...
ons rechtstreeks te leiden naar deze eilanden, dat zelfs als we van koers af waren...
Wat bedoel je met "was aan het proberen"?
Wanneer verwachtte je ze te zien?
Drie dagen geleden.
Of vier.
Er zouden nu al meerdere eilanden om ons heen moeten zijn.
We hebben ze gemist.
Zo zijn eilanden, Tony.
Wist je dat niet? Je voedt ze op en ze zijn verleden tijd.
Er is maar één kans. Mis je Hawaii, dan is de volgende stop Tokyo.
Luister jij nou eens naar mij...
Het is inderdaad inschatten, want ik schat in dat we dood zijn.
Wil je het overnemen betweter?
Jongens, alsjeblieft. - Ik geef er niets om.
En jij bent meneer heer en meester.
Je schoenen houden, terwijl wij de onze weggooien.
En je blijft maar aan mij vragen over de radio, alsof ik iets gemist heb.
"Wat heeft Aldrich met de radio gedaan?"
Je zit Tony op zijn huid over zijn vlieghoek.
Omdat hij dezelfde uitslag kreeg op beide benen.
Wat was je verdomme daarboven aan het doen...
naast ons laten verdwalen op het grootste stuk water...
in de hele verdomde wereld?
Chief? Ik heb het baken verloren, over.
Zijn we dichtbij, Chief?
Misschien is zijn microfoon uit.
Ik zal hem even aantikken.
Chief? Kun je ons horen, over?
Luid en duidelijk, jongens.
Wacht gewoon op de wind die me vertelt in welke richting ze wil blazen.
Ik denk dat ik in slaap gevallen ben.
Het was zo heet, daar boven.
Het kan niet meer dan een paar minuten geweest zijn, maar...
Dus we hebben de draai gemist...
en toen we hem uiteindelijk maakten... - Was het veel te laat.
Ik heb ons laten verdwalen.
En ik weet niet hoe ik het met jullie goed moet maken.
Ooit. Ik kan het niet.
Ik ben een piloot...
die zijn vliegtuig verloren is...
en zijn bemanning, en mezelf.
Het spijt me zo...
Het spijt me zo, mannen.
Het spijt me.
Deze kaart is niet veel.
Maar het is het enige ding dat we hebben om ons thuis te krijgen.
Lijkt erop dat de wind die we genereren alleen die van ons is, mannen.
Ik denk het wel.
Dat is precies wat we moeten doen.
Waar zijn mijn schoenen? - Daar gaan we.
Nee, nee.
Geef me je mes.
Geef me alsjeblieft je mes.
Heren, laten we onze eigen wind maken.
Zal je wat zeggen...
De eerste die land ziet, krijgt een gratis maal.
Alles wat hij wil, waar hij maar wil.
De andere twee betalen. - Afgesproken.
Roei.
Je zal dat over een paar minuten niet grappig vinden.
Henryy.
Zet de pot op.
Oké, laten we het gaan doen.
Gene?
Heeft één van jullie beiden kennis van verzekeringen?
Verzekeringen?
Levensverzekeringen.
Ik heb een vijfduizend dollar polis die naar mijn moeder gaat.
Vroeg me af of ze in staat zou zijn om het te incasseren.
Na een hele maand, zou ik denken van wel.
Ik vraag me af hoe het met Irene gaat.
Klinkt als een erg aardig meisje.
Ze werkt nu voor een dokter.
Dat zei je.
Ik schreef haar altijd gedichten.
We zouden zeker één van die gedichten willen horen.
Dat klopt.
Geef ons een gedicht.
Tony?
Let op, jongens.
We krijgen misschien iets te drinken.
Het is een rare.
Earhart, je weet wel die vrouwelijke piloot?
Amelia Earhart.
Ze stortte toch neer in dit gebied, toch?
Hier komt het.
Dat was kil.
Nog een bui?
Het bevalt me niets.
De wolken bewegen in tegengestelde richtingen. Wat is het?
Maak je klaar. We zullen snel moeten hozen.
Zijn er orkanen in de Zuidzee? - Klopt.
Wanneer is het orkaan seizoen?
Waarom blijf ik deze vragen stellen?
Pak dit aan. - Waarom?
Je kunt niet zwemmen, weet je nog?
Weet je waar ik nu voor zou kunnen gaan?
Ga zitten.
Chief.
Waar is hij? Chief.
We komen eraan, Chief. Kom op.
Kom op, Chief.
Blijf bij het vlot.
Hou je vast.
Gene. Waar is Tony?
Ik ben hem kwijt.
Ga even rond de boot. Kijk of je hem ziet.
Tony.
Wees gegroet Maria, vol van genade.
Ben je in orde? Chief. Chief.
Goede jongen.
Oké, we moeten haar omdraaien.
Op mijn teken tillen we en laten de wind haar vangen.
Maar hou het goed vast. - Ja.
Eén. Twee. Drie. Tillen.
Ga jij naar de andere kant.
Ik hou hem naar beneden. Ga jij als eerste erin.
Hou je vast.
Rub-a-dub-dub
Drie mannen in een badkuip.
En wie denk je dat het zijn?
De slager, de bakker, de kandelaarmaker.
Draai ze naar buiten, bengels alle drie.
Hoe kan het dat ik die nu pas bedacht heb?
Het vlot zal zinken, of niet?
Ja.
Er zal niets van ons overblijven.
Nee.
Niemand zal weten dat we het al die tijd overleefd hebben.
Nee.
Stel dat een van ons overlijdt?
Wat doen de anderen dan?
Gene, je praat altijd over voedsel. Wat denk jij?
De lever, sowieso.
Het hart als je erbij kunt komen.
We hebben de tang en jouw zakmes verloren.
De nieren zouden makkelijk zijn.
Ja, een voor elke man.
Ik denk dat we een ander gesprekonderwerp nodig hebben.
Ik probeer het, maar alles is zo ver weg.
Herinner je gewoon iets.
Mijn vrouw.
Ze had een mooie gele jurk.
Ze heeft er een gat in gebrand met haar sigaret.
Ze naaide een kleine witte duif over het gat.
Ik kan de jurk en de duif voor me zien...
maar ik kan haar gezicht niet zien.
Tony?
Ik geloof echt dat ik verliefd ben op je zus.
Jullie zouden een geweldig stel zijn.
Ik wil dat jullie weten...
dat als we het gehaald hadden...
ik jullie voorgedragen zou hebben voor eremedailles.
Als ze naar me geluisterd hadden na de krijgsraad.
Krijgsraad?
Pastula, kun jij iets bedenken waarvoor Chief bij de krijgsraad zou moeten verschijnen?
Ik kan niets bedenken, Aldrich.
Ik ook niet.
Het spijt me dat het zo moet eindigen.
Een man bepaald zijn koers...
maar de Heer beslist.
Genoeg van die onzin.
Het lijkt me...
dat als God onze koers bepaalde...
dat dat is omdat hij wil dat wij het halen.
Toch?
Hoe dan ook...
we zijn te ver gekomen om nu op te geven.
Tony.
Gene?
Arme Tony.
Tony.
Ik hoor muziek. - Wat voor muziek?
Tony?
Kun je het horen?
Ik zie een mooi veld met mais.
Ik zag onze vloot...
gister twee keer.
Ik weet het niet.
Iets groens.
Kijk eens, Chief.
Gene Aldrich.
Je hebt een maaltijd voor jezelf gewonnen.
Land in zicht.
Dank je wel.
Roeien, jongens, roeien.
Roeien.
Rustig aan.
We zouden vanzelf erheen moeten drijven.
Wat als er Japanners zijn?
Welke keuze hebben we?
Laat maar gaan, mannen.
We gaan misschien omver.
Hij gaat omver.
Harold Dixon, Tony Pastula en Gene Aldrich kwamen op 20 Februari 1942 aan op Pukapuka.
Ze zijn 34 dagen op zee geweest.
Ze hebben meer dan 1200 km met hun vlot gevaren.
Omdat hij zijn bemanning in veiligheid bracht ontving Dixon het Navy Cross.
Hij heeft nooit meer een gevechtsmissie gevlogen.
Door de opgelopen verwondingen kon Tony geen carrière maken in de marine.
Tot zijn dood in 1986. Zijn as is over de zee uitgestrooid.
Gene heeft zijn tijd uitgediend als radioman.
In 1946 trouwde hij met Tony's zus, Frances.
Ondertiteling: Pip Contr: Smokey & Moonshine