Rządowe źródła donoszą, że światowe zapasy energii
zostaną wyczerpane w ciągu pięciu lat.
Dziś ukończono budowę stacji kosmicznej,
która wykona ryzykowną eksperymentalną misję.
Na pokładzie znajduje się akcelerator cząstek Sheparda.
Jeśli astronauci go uruchomią,
darmowa energia rozwiąże kryzys energetyczny.
Władze Francji ogłosiły nowe warunki przydziału energii...
...rozpad międzynarodowych sojuszy
tworzy grunt pod zbrojny konflikt...
...marnują pieniądze i energię na swe próby...
Tak.
Przekażę mu.
Dzięki.
- Ruszyłeś się w ogóle? - Do przodu czy na boki?
Masz zadzwonić do Joego.
Prosił cię?
Mam ochotę zatrąbić.
Bo to tyle zmieni...
Poważnie?
Przestań.
Wywołałaś lawinę.
To dziś czwarta awaria prądu.
Piąta.
Prosił?
- No i? - Wiesz, co odpowiedziałam.
Nie zostawię cię. Misja może trwać lata.
- A możesz wrócić po pół roku. - Mam lecieć?
Joe wie, co przeszliśmy.
A i tak chce cię zabrać.
- Są inni. - Dzwonił do ciebie.
- Czemu tak naciskasz? - A jak myślisz?
Zapomnij o mnie i o tym, że chcę zatrzymać cię tutaj.
Jak myślisz?
Bo jesteś kochany.
Bo ludzie głodują.
Bo kończą się nam zapasy energii.
A misja może dać jej nieskończone zasoby
i wszystkich ocalić.
Jeśli polecisz...
ty i ja...
przeżyjemy.
Jeśli nie, boję się,
że zginą wszyscy.
Kontrola przepustnicy, B636.
Linia bezpieczna.
System akceleratora?
Gotowy do rozruchu.
Rozpocząć odliczanie.
Centrum kontroli trzyma za was kciuki. Zróbmy dobre pierwsze wrażenie.
- Silniki? - Działają.
- Nawigacja. - Też.
Włączyć zasilanie.
Zespół Sheparda czeka na rozkazy.
Na mój znak...
Trzy, dwa, jeden, zero.
ROZPOCZĘTO
MISJA – DZIEŃ 16
AKCELERATOR CZĄSTEK NIESTABILNY
AWARIA
Huntsville, mówi dowódca Kiel.
Odpalenie nieudane.
DZIEŃ 96
DZIEŃ 223
DZIEŃ 496
DZIEŃ 623
SZUKANIE SYGNAŁU
POŁĄCZONO
Cześć, piękna.
- Obudziłam cię. - Nie, spójrz.
Pracuję.
Mam dziś pacjenta z...
zespołem schorzeń sprzężonych, znanym pod nazwą CACP.
- Co to? - Sam muszę sprawdzić.
Mam dość oglądania cię tylko na ekranie.
- Wszystko gra? - Tak.
Martwię się o resztę świata.
Widziałaś wiadomości.
To obłęd.
Coraz więcej wojen o ropę.
Rosja grozi inwazją.
Dasz wiarę?
Zmarnują na to zapasy ropy.
Tak czy siak...
normalne życie wisi na włosku.
A co u ciebie?
Wszyscy mamy dość.
A paliwa starczy na trzy próby.
- Pamiętam. - Strach myśleć, co będzie,
jeśli się nie uda.
Chyba nikt z nas...
nie ma nadziei.
Tęsknię za tobą.
Tak jak za nimi.
Może głupiec ze mnie,
ale wciąż mam nadzieję.
Nie mówię tylko o twojej pracy.
Nie da się cofnąć czasu i wiedzieć to co teraz.
Ale pomyślałem,
że gdy wrócisz...
UTRACONO SYGNAŁ
ŁADOWANIE PLIKU WIDEO
Witamy w Amerykańskim poranku...
Dwa do jednego.
NAJGORSZA MASZYNA DO BAJGLI ŚWIATA
Szlag!
Sześćset dziewięćdziesiąt cztery.
Od tylu dni utrzymuję O2,
CO2, N2, wodór, parę wodną i metan na optymalnych poziomach.
Wiecie, ile było nieszczelności?
Ani jednej.
Żadnego rozrostu mikrobów.
- A czemu? - Ale przemowa, Wołkow.
Bo co trzy doby odkażam pokłady.
To moja robota.
Do czego zmierzasz?
Na tej stacji nie działa
tylko jeden element.
Wiesz który?
Akcelerator Sheparda.
Liczy na nas osiem miliardów ludzi.
Do ciebie nic nie mam.
Twój niemiecki chłopak to inna bajka.
- Wracaj do kwatery. - Nie zgrywaj mojej matki.
- Dość. - Wyluzuj, Wołkow.
Dwa lata na tej stacji i niczego nie zdziałał.
Zastanów się, co mówisz.
Też słyszałeś doniesienia.
Niemcy szykują się do wojny.
A z każdym dniem
coraz więcej Rosjan głoduje.
Może opóźniasz uruchomienie Sheparda.
- Spokojnie! - Dość tego.
Skoro my nad sobą panujemy,
nie oczekujmy, że inni będą.
- Może nie będą! - Zamknij mordę!
Mamy zadanie.
Kolejny test na stacji kosmicznej Cloverfield.
To już 47 próba,
którą zaplanowano na 8.00 czasu wschodniego.
Tu Huntsville, mamy obraz i dźwięk.
Dzień dobry.
Przyjęłam.
- Schmidt, stan systemu? - Wszystko gra.
Testują właśnie akcelerator cząstek,
RYZYKOWNE TESTY
żebyśmy nauczyli się wytwarzać nieograniczoną energię.
Ci, którzy pogodzili się z istnieniem Paradoksu Cloverfield wiedzą,
jakie to niebezpieczne.
Shepard gotowy.
Dowódco, zespół czeka na rozkazy.
Wyłączyć diagnostykę.
Modyfikacja pokładu X skończona.
Stabilizator aktywny.
Qinhuangdao, potwierdź zgodę na wstępny rozruch.
Kontynuujcie.
Odezwiemy się po zaniku energii.
- Przyjęłam. - Czekamy.
Czemu akcelerator budzi tyle obaw?
Bo jest tysiąc razy potężniejszy niż wszystko, co dotychczas powstało.
Z każdą próbą
ryzykują rozerwaniem membrany czasoprzestrzeni,
zderzeniem wielu wymiarów,
rozpadem rzeczywistości.
I to wszędzie, nie tylko na stacji.
Ten eksperyment może wywołać chaos,
jakiego świat nie widział.
Potwory, demony, bestie z morza...
Więc pana zdaniem,
usiłując rozwiązać kryzys energetyczny,
mogą uwolnić demony?
Dokładnie.
Wołkow, jesteśmy gotowi.
- A ty? - Zaraz, kalibruję nasz drogi kompas.
Może do tego dojść
w przeszłości...
przyszłości, w innych wymiarach...
Naprawdę chciałbym się mylić.
Mnichu.
Wyłącz to.
W mojej książce...
Trwa kalibracja żyroskopu.
Stanowisko gotowe.
Zapytajcie Schmidta, czy jego też.
Chryste.
Mnichu,
wspomóż nas modlitwą.
Nie teraz, gdy...
Im dalej jesteśmy od domu,
tym większa pewność,
że istnieje siła nieskończenie potężniejsza od nas.
Okaż nam łaskę
i pozwól, by tym razem Shepard zadziałał.
Niech da tak potrzebną nam energię
i zapobiegnie wojnie naszych krajów.
Bądź po naszej stronie, Boże.
Amen.
To było niezłe.
Koniec szkółki niedzielnej?
Włączaj, Schmidt.
Rozpoczęto.
Trzydzieści sekund.
Dowódco?
Trzy, dwa, jeden...
zero.
Nie wyłączaj się, skarbie.
MOC WYJŚCIOWA
Tak jest!
Mamy udane zderzenie.
Jaka moc?
Jest przepływ energii.
Po raz pierwszy.
Spójrzcie.
- Udało się! - Działa.
Czterdzieści siedem terawoltów.
Hamilton, ekran.
Pięknie.
PRZECIĄŻENIE
Schmidt, melduj.
Mamy 602...
Co się dzieje?!
POŻAR POKŁAD X
A potem dekompresja.
- Gaśnice nie działają! - Usuwamy powietrze!
Niech to!
Otwórz 63M!
O nie.
Nic nie działa, jak powinno.
DEKOMPRESJA
Qinhuangdao, odbiór.
Zbiorniki są nieszczelne. Tracimy zapasy tlenu.
- Odbiór. - Systemy oszalały.
Nie ma gwarancji,
że któryś będzie działać poprawnie.
Restartuję łączność.
Żadnego odzewu.
Co jeszcze?
Podtrzymywanie życia na 74%.
Główne zasilanie się usmażyło.
Temperatura jest za wysoka.
Ja i Mundy musimy to naprawić.
- Mamy sprzęt? - Nie wystarczy na długo.
- Niech ECL przyśle zaopatrzenie. - To bez sensu.
- Taki wzrost energii... - Tam, wyłącz alarm.
Musiało dojść do awarii.
Serio?
Nie ma jej.
Częstotliwości?
Ziemi.
Niczego nie znajduję.
Musieliśmy się obrócić.
Poszukaj dobrze. Duża, błękitna kula z wściekłymi ludźmi.
Sprawdziłam dwa razy, ale cel zniknął.
Systemy wariują.
Hamilton ma rację.
Nie ma jej.
Nie odbieramy żadnych sygnałów.
Cała Ziemia nie zniknęła!
Włącz zewnętrzne kamery.
Wszystkie.
To cholerstwo mogło nas wyrzucić
na drugą stronę galaktyki?
Znaliśmy ryzyko.
Dlatego robiliśmy to w kosmosie.
Bzdura.
SZUKANIE SYGNAŁU
NIE ZNALEZIONO
To twoja wina!
Nie ufałem ci.
Nie, nasza.
Ziemia zniknęła!
Sprawdziliśmy wszystko?
Pytałeś już sześć razy.
Bo to dobre pytanie.
- To twoja wina. - Jasne.
A niby kogo?
Dwa lata nad tym pracowaliśmy.
- Wołkow ma rację, Ziemia zniknęła. - Nie wiadomo.
- Jakoś to spowodowaliśmy. - Wyjrzyj przez okno.
- Może czegoś nie widzimy. - Tak, Ziemi!
- To nasza wina. - Nikt z nas...
Sytuacja wygląda tak.
Nie mamy narzędzi, żeby naprawić stację.
Nie możemy sobie teraz pozwolić na szukanie domu.
Na razie musimy przetrwać.
Musimy wziąć pod uwagę,
że mogliśmy zabić
miliardy ludzi.
Nie zniszczyliśmy Ziemi,
tylko ją zgubiliśmy.
Dzień jak co dzień.
Mundy i Schmidt zajmą się tlenem.
- Jestem fizykiem. - Który pracuje z Mundym.
Szczęściarz.
Tam i Mnich naprawią zasilanie.
Może doprowadzimy temperaturę do normy.
Hamilton i Wołkow sprawdzą obwody,
a potem poszukają domu.
Po przeciążeniu Sheparda system orientacji zwariował.
Wymienimy obwody.
Winny tego...
może być żyroskop.
Naprawmy ten nasz kosztowny kompas.
- Wołkow? - Tak?
- Wiem, co z żyroskopem. - Spalił się?
Nie ma go.
Jak to?
Sam go zabezpieczyłem.
Jest dobrze?
Wszystko gra?
Co to?
Dochodzi ze ściany.
- Ze ściany? - Nie wydają takich dźwięków.
- Musimy otworzyć. - Wołkow, narzędzia.
Omówmy to, zanim coś uszkodzicie, zdejmując panel.
Mundy ma rację.
- Otwieramy. - Nie!
Nie ty decydujesz.
Przestańcie! Zrobimy to.
Powodzenia.
Trzy, dwa, jeden.
- Pomożemy ci. - Czekaj!
- Trzeba ją uwolnić. - Nie da się, to kable zasilania.
- Ona umiera! - Mundy, odetnij prąd.
- Czekaj! - Ona umiera.
Nie mamy wyjścia.
Mamy!
Nie wiadomo, co to jest.
- Wyłączaj! - Zrób obejście.
Moduł 17 odłączony.
- Oddychaj. - Uwolnijmy ją.
- Mnichu! - Wykrwawia się!
Musicie ją najpierw wyciągnąć.
- Pomocy. - Szybko!
Hamilton, pomóż mi.
Zna twoje nazwisko.
Co się ze mną dzieje?
Co się dzieje?
Uwolnimy cię.
Szybko.
Przytrzymaj nogę.
- Szybko! - Mundy, daj piłę!
Trzymaj się.
Uwaga na rurę.
- Połóżcie ją. - Ostrożnie.
Będzie dobrze.
To błąd.
Światło!
Przytrzymaj ją.
Oddychaj.
Przywiążcie ją. Niech się nie rusza.
Już dobrze.
Widać tylko dym.
Rosjanie! Koniec świata.
Centrum w gruzach!
Bombardują nas?
Uciekać z miasta!
Nie ma oficjalnego oświadczenia o przyczynach wybuchu,
który początkowo wzięto za atak atomowy.
Jednak władze zapewniają, że to nieprawda.
Masz dyżur?
Dobrze.
Widziałem.
Macie kod pomarańczowy?
Shaw mówił, że co to było?
Chryste...
- To szaleństwo. - Spokój.
Mamy być spokojni, gdy ona tam leży?
Kim jest i co tu robi?
Znała moje nazwisko.
- Może wszyscy oszaleliśmy? - Musimy się skupić.
Mamy inne problemy.
Skoro o tym mowa, jak niby mamy znaleźć Ziemię?
Bez żyroskopu jest już po nas.
Jakieś pomysły?
Bo ja jestem w kropce.
Zakładamy, że Ziemia nadal istnieje.
Ziemia znika.
Stacja dziwnie się zachowuje.
W ścianie pojawia się kobieta. Nie jesteśmy już w Kentucky.
W Kansas.
A kogo to obchodzi?
Ludzi z Kansas.
Nie wiem, co jest grane, ale jedno jest pewne.
To wina Sheparda, więc może też to odkręcić.
Teraz ważna jest stacja.
Trzeba wykonać niezbędne naprawy.
Mnich będzie nas informował.
Do roboty.
AKCELERATOR WZROSTU KOMÓREK
Pokład X za dziesięć minut.
- Ale Kiel... - Skończyłem z nim.
Musimy przejąć kontrolę, bo nie wrócimy do domu.
Robaki zniknęły.
Ludzie?
Nie ma robaków!
Zwiększ gęstość rdzenia.
Mówiłam, że już to zrobiłam.
- Trzeba rozważyć... - Przestań.
- większy problem. - Rozwiążemy go.
A jeśli nie?
Damy sobie radę!
Nikt inny nie umie tego naprawić.
Weź się w garść, jasne?
Odezwij się tak do mnie znowu,
a Shepard nie będzie naszym największym problemem.
Dotarło?
Podaj mi klucz.
Co?
Słucham?
Tak.
Wiem.
OBEJŚCIE PROTOKOŁU BEZPIECZEŃSTWA
MASA MAGNETYCZNA
Schmidt, spójrz na poziomy wilgoci.
ODBLOKOWANE
- Co tu robisz? - Nie.
Co wy tu robicie?
Łamiecie rozkaz dowódcy.
- Nie jesteś moim przełożonym. - Nie?
- A kto nim jest? Niemiecki wywiad? - Skąd masz pistolet?
Odłóż go.
- Kanclerz Gerlach? - Odłóż broń.
To on dał ci...
Przestań!
Kto wydał ci rozkaz...
Potrzebujesz pomocy.
...sabotowania Sheparda?
Oszalałeś? Rzuć broń!
- Mnichu! - Pomocy!
- Długo to trwa? - Chciał nas zabić.
Po co ci broń, Tam?
Trzymał nas na muszce na pokładzie X.
- Zamknij ją gdzieś. - Od kiedy mamy tu broń?
- Co mu się stało? - Co, do diabła?
Zrób coś!
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Musimy mu pomóc!
Znaleźliśmy robaki.
LABORATORIUM
Hamilton, obudziła się.
Jak znalazłaś się na stacji?
Chcę cię zapytać o to samo.
Nie wiem.
Szłam na pokład X.
- Szukałam Mundy'ego. - Znasz go?
Oczywiście.
Jesteśmy tu dwa lata.
Mundy, Kiel...
Wołkow.
Jezu, Wołkow.
Tylko jej nie znam.
Kto to?
Kim jesteś?
Jak to?
To ja.
Mina.
Mina Jensen.
- Inżynier Sheparda. - Nie.
To funkcja Tam.
O czym ty mówisz?
Zresztą powinnaś być na Ziemi.
Niby dlaczego?
Jesteś cywilną koordynatorką.
Szkoliłyśmy się razem od ExoMars 6.
Przyjaźnimy się.
Nie znam cię.
Jak to możliwe?
Nikt mnie tu nie zna?
Nikt.
Nie rozumiem.
Jak możecie mnie nie znać?
Jestem inżynierem.
Posłuchaj.
Nie ufaj Schmidtowi.
Co?
To on.
On sabotował Sheparda.
POUFNE
DOSTĘP ADMINISTRATORA
Dowódco.
O co chodzi?
Odbiło ci, Kiel?
Popełniasz błąd.
Nie wtrącaj się!
Jensen nas ostrzegła.
Ta ze ściany?
- Sprawdziłem twoje logi. - No i?
Odszyfrowaliśmy wiadomość z BND.
BND?
Ufaliśmy ci!
Przez dwa lata!
- O czym ty mówisz? - Dwa lata!
Miałeś zapobiec uruchomieniu Sheparda,
dopóki nie pokonacie Rosji.
- Nie było takiego rozkazu. - Twoją odpowiedź też widziałem!
Postradałeś rozum?
Może właśnie go tracę.
Ale zrobię wszystko, żebyśmy wrócili żywi do domu!
Zostaniesz tu aż do odwołania!
Ufasz jej, a nie mnie!
Potrzebujesz mnie!
Doniesienia mówią o zniszczeniach od centrum aż po przedmieścia.
Jesteś bezpieczny?
Jadę do szpitala.
Będzie ciężko.
Przekażesz coś Avie?
Przez 72 godziny będę przy triażu.
Posłuchaj, szukamy jakichś odpowiedzi,ale...
stacja zniknęła.
Straciliśmy sygnał.
- Co? - Wiem.
Szukamy wszędzie.
Nie ma jej na radarze...
Rozpadła się?
Doszło do awarii?
Nie wiemy.
Dam ci znać, gdy będzie coś wiadomo.
Bardzo mi przykro.
Nie trać nadziei.
Wierzę, że nadal tam są.
Gdzieś.
Michael?
Oddzwonię.
Na pomoc!
O cholera!
Co, do...?
Pomocy!
Wyciągnij mnie!
Pomóż mi!
Ratunku!
Hamilton, pomóż mi!
Wciąga mnie!
Wyciągnijcie mnie!
O rany.
Widzieliście kiedyś coś takiego?
Gdzie moja ręka?
Gdzie moja cholerna ręka?
- Nie boli? - Nie.
Nie fizycznie.
Wygląda, jakby się tak urodził.
Tyle że tak nie jest.
Jest w szoku.
Gadasz, jakby byli moimi rodzicami.
Wybacz.
Nie wiem, jakie są zasady.
Jest jakaś szansa,
że odrośnie?
Nie wiem.
Już nie wiem, w co wierzyć.
To mają być przeprosiny?
Przejdźcie szybko na pokład M.
Kto cię wypuścił?
Po prostu przyjdź.
Co się dzieje?
Co to?
To moja jebana ręka.
Trzymajcie ją!
- Szybko! - Trzymaj!
Uważajcie na nią.
Panujesz nad nią?
Jasne, że nie. Leży tam.
- Na pewno? - Tak, bo pokazuję ci teraz palec.
Jakim cudem żyje?
Logiki w tym nie szukaj.
To na pewno wina przeciążenia.
Nie wierzyliśmy w to, ale powstał paradoks.
Słucham?
Cząstki w różnych wymiarach wpływają na siebie.
Muszę usiąść.
Dwie rzeczywistości walczą o tę samą przestrzeń w multiświecie,
tworząc chaos.
To wszystko jest dla nas obce, bo nie pochodzi z naszego świata.
Jensen.
Moje raporty połączeń.
Spójrzcie na moją rękę.
Chce coś napisać.
Dajcie długopis.
To jakiś obłęd.
Teraz!
Aż mam ciarki!
„Rozetnijcie...
Wołkowa”?
Co ty bredzisz, ręko?
To nic osobistego.
- To nasz kolega. - Chciał mnie zabić.
No ale wcześniej.
Mnichu?
- Przykro mi, nie mogę. - Jesteś lekarzem.
Ja to zrobię.
Coś tam jest.
Nie wierzę!
Kawałek sprzętu znaleziony w żołądku
ma uratować sytuację.
Życzę powodzenia.
Wrzucam na ekran.
Spójrzcie, Kasjopeja.
Jest do góry nogami.
Nie ona, my!
Lecimy do góry nogami! Sprawdź drugą stronę Słońca.
Skanuję.
Moja ręka pomogła znaleźć Ziemię!
Ustawiam odbiorniki.
Zaklaskałbym, gdybym mógł.
Daj im znać, że żyjemy.
Nie możemy nadawać.
Napraw to.
Poproś o prom i powiadom o Shepardzie.
Niech przyślą nam szampana.
Albo pierożki.
Słuchajcie.
Źródła mówią, że liczba ofiar
może być większa niż po nalocie na Berlin.
Nie widać końca trwającej od 14 miesięcy wojny europejskiej.
Chiny wysyłają flotę na zachód...
O czym oni mówią?
...z chińskich ambasad.
Świat nadal jest w szoku
po zniszczeniu stacji kosmicznej Cloverfield.
Hamilton, masz obraz?
...ostatnie próby stworzenia odnawialnej energii...
- Boże. - Wrzuć na ekran.
...katastrofalnej awarii dwa dni temu.
Zginęła sześcioosobowa załoga,
a szczątki stacji
spadły do Atlantyku.
Grupy ratunkowe są w drodze.
O 17.00 prezydent Usman
wygłosi oświadczenie z Ogrodu Różanego.
Nie rozumiem.
Jest gorzej, niż sądziliśmy.
To nie wpływ cząstek z innego wymiaru...
My do niego trafiliśmy.
Do innego wymiaru?
Chwila...
Skoro to nie nasza Ziemia,
wyjaśni mi ktoś,
jak mamy wrócić do domu?
Musimy uruchomić Sheparda.
Według naszej wiedzy o stanie splątanym to zadziała.
Może i cofnie szkody.
Nieważne, która to Ziemia.
Potrzebna nam ich pomoc.
Musimy wrócić do domu. Naszego domu.
Tam trwa wojna.
Jeśli nie wrócimy, taki będzie nasz świat.
Mnich ma rację.
Lećmy na Ziemię, którą widać
i wynośmy się z tej stacji.
Tam nas nie uratują.
Z każdą chwilą zagrożenie rośnie.
Dla nas i ludzi z naszej Ziemi.
Wszystkie linie są zajęte...
Nie mogę się dodzwonić do twojego domu.
Sieć jest zajęta.
Rozumiem.
NIE PRZYJEŻDŻAJ – SZPITAL ZNISZCZONY UWAŻAJ NA SIEBIE
Mój wujek nie żyje.
Nic nie mogłaś zrobić.
Molly.
Znajdziemy twoich rodziców.
Ważne, żebyś była bezpieczna.
Dzięki.
Nadal poza miastem?
Nie wolno pisać w czasie jazdy.
Bystra jesteś.
Tylko w sytuacji kryzysowej.
Takiej jak ta.
TAK. CHOLERA, TRUDNO W TO UWIERZYĆ.
Mogę skorzystać ze schronu?
Co do tego doprowadziło?
Nie wiemy.
Dzieją się złe rzeczy.
Ale dobrzy ludzie to naprawią.
Będzie ich potrzebnych wielu.
Zamknę drzwi.
Pokaż rękę.
Teraz lepiej mi pójdzie.
Dzięki, Mnichu.
Uruchomiliście go, prawda?
Udało się wam.
I coś poszło źle.
Shepard rozbił bozon Higgsa.
Doszło do przeciążenia.
Trafiliście jakoś tutaj.
Wasz wymiar uderzył w mój.
Chcecie przywrócić zasilanie,
uruchomić Sheparda i wrócić do domu.
Mam prośbę.
Wspomnij swojej załodze, że wtedy ja utknę w waszym wymiarze.
Myślałam o czymś.
Użyliśmy dekompresji.
Może skraplanie wywołało przeciążenie?
Dekompresja mogłaby pomóc.
Zrób obliczenia.
Ja sprawdzę obwody.
O2 STABILNY
WYCIEK H2O
BŁĄD
TRWA SYMULACJA DEKOMPRESJI
SYMULACJA UDANA
Schmidt!
Potrzebna pomoc przy śluzie 6.
Utknęłam tu!
Trzymaj się!
- Trzymaj się! - Spróbuj obejść blokadę.
Wyciągniemy cię, Tam.
- Szybko! - Nie działa.
Mundy, spróbujmy ręcznie.
Ciągnij!
Co się dzieje?
Wyciągnijcie ją!
Tam rozgryzła, co zrobiliśmy źle.
Przez skraplanie obliczenia były błędne.
Konieczna była dekompresja.
Nie możemy tu zostać.
Ten wymiar pożera nas żywcem.
Trzeba naprawić Sheparda i wrócić do domu.
Nie damy rady.
Nie bez Tam.
Niekoniecznie.
Jesteś pewna?
Wszystkie linie są zajęte...
- Halo? - Joe, wiadomo coś?
Nie, ale nie ma szczątków.
To dobry znak.
Szukamy wszędzie.
Dowiemy się, co zaszło.
To cholerny paradoks.
Stacji już tam nie ma.
Im też się udało?
To, co się dzieje...
- Zadzwonię, gdy się czegoś dowiem. - Zapisz coś.
Skontaktuj się z Andrew i Nancy Pontanuis
z Filadelfii.
Nie mogę się dodzwonić.
Przekaż, że ich córka jest cała...
- Możesz wgrać algorytm Tam? - Tak.
Ale chcę obliczenia Schmidta.
Zgoda.
Gdy Shepard ruszy,
damy jej dokumentację i wróci w kapsule do domu.
- Czego ci trzeba? - Zasilania.
Część rdzenia nie działa. Mocy nie wystarczy.
Ile potrzeba?
Dwieście dziesięć kilowatów przez 12 sekund.
A ja poproszę kąpiel z bliźniaczkami i lody.
Wymyśl coś.
Hamilton, daj jej wszystko.
Zbierajmy się stąd.
Przebierz się.
Dziękuję.
- Noszę inny rozmiar, ale przymierz to. - Dzięki.
Choć dziwnie mi z tym,
że tu jesteś...
ty musisz się czuć jeszcze dziwniej.
Może nie jestem jak Ava, którą znasz.
Jesteś taka sama.
Trochę smutniejsza, ale w tej sytuacji...
Znałaś moją rodzinę?
Pewnie.
Michaela, Isaaca...
Ayanę.
Twoja przyjaciółka...
była tak silna, że została.
Gdzie?
Na Ziemi.
Po pożarze.
Jakim pożarze?
Ogniwa zasilającego.
Zamontowałam je w domu,
żeby mieli lampki do czytania i czuli się bezpiecznie.
Wybuchł pożar.
Oboje zginęli.
Cześć, Mino.
Gość do ciebie.
Cześć, ciociu!
Kochamy cię.
Buziaki.
Opowiedz cioci o...
W tym świecie twoja rodzina żyje.
Są na Ziemi.
Dlatego nie poleciałaś.
Jesteś tam...
z nimi.
Przekierowując moc ze zbędnych systemów,
mogę wyciągnąć maks 180.
- To za mało. - Wiem.
Gdy sprawdzałem, co z podtrzymywania życia
można poświęcić, wpadłem na to.
Odłączenie tlenu da nam do 240.
Wyłączyć pompy?
Jest nas sześcioro.
Tlenu wystarczy na dwie godziny.
Wyłączymy pompy, odpalimy Sheparda,
a gdy zacznie dostarczać energię,
zrestartujemy je.
- Sprytnie. - Bo jestem sprytny.
Kiel, mogę na słowo?
Zrobię wszystko, żeby ci pomóc.
Nie zawiodę cię.
Musimy się trzymać razem.
Oni żyją.
Moje dzieci tutaj żyją.
Zrobię wszystko, wykonam każdy rozkaz,
ale gdy uruchomimy Sheparda,
ja nie wracam.
- Chcesz kapsułę. - Wołkow i Tam nie żyją.
Wystarczy ich dla wszystkich.
To wbrew zasadom, ale nieważne.
Muszę ich zobaczyć.
A Michael?
Jensen mówiła, że nie było cię w załodze.
- Czyli jesteś na Ziemi. - Wiem.
To jej rodzina, nie twoja.
Co będzie, gdy tam zalecisz?
Nie zrozumiesz tego.
To prawda.
Ale choć chcesz ich zobaczyć, to i tak jest złe.
Nie chodzi tylko o mnie.
Tamta Ava chce tego samego, co ja.
Znam ją.
Też ukradnie energię dla rodziny, a oni zginą.
Nie chcę ich tylko zobaczyć.
Muszę ich ratować.
Michael by tego chciał.
Odłączmy tlen.
Pompy trzeba wyłączyć z modułu naprawczego.
To oznacza pracę w ogromnym zbiorniku.
Jedna iskra i bum.
Rozumiem, smażony Mundy.
- Kiepski żart. - Będę na łączach...
Rozważmy możliwe problemy.
Wierz mi, Kiel.
Dam radę nawet z jedną ręką.
Jak postępy, Mundy?
Wyłączam pompy pomocnicze w sterowni trzeciej.
Nie zrozumiałem ani słowa.
Jestem gotowy do transferu tlenu.
Już.
Pokład X gotowy.
- M też. - Dobra, Mundy.
Jest dopływ tlenu.
Czuję to.
Co z zasilaniem?
TLEN ODŁĄCZONY
Test siłownika.
Dobra robota, Mundy.
Powiem wam, że czysty tlen jest super.
Macie może jakieś problemy magnetyczne?
O mój Boże.
Moduł jest coraz bardziej niestabilny.
Rozerwie stację na strzępy.
Moduł obraca się pod kątem 17°.
ODCHYLENIE 17,0° KĄT KRYTYCZNY 25,0°
Gdy przekroczy 25...
nie wytrzyma.
Rozpadniemy się.
Odłączmy go.
Jeśli mamy przeżyć...
musimy.
Nie ty ani Jensen.
Żeby zdążyć...
musimy to zrobić w trójkę.
Chciałbym was pocieszyć,
ale nie mam pojęcia, jak pójdzie.
Uważajcie, grawitacja będzie nieprzewidywalna.
Za mną.
OBECNY KĄT 18,3°
Schmidt, który cię zdradził...
Wiesz, że to nie ja?
Boże.
Długo nie wytrzyma.
Chodźmy.
Ruszaj się, Mnichu!
Kąt 20,2°.
Jeszcze kawałek.
Kąt 21,5°.
Spójrz na mnie!
Daj rękę!
Kąt 22,3°.
Szybciej, Hamilton.
Kąt 23,1°.
Trzymaj się!
Kąt 23,4°. Idźcie dalej.
Usuwam odłamki.
Zacięły się.
Kąt 23,9°. Musimy odrzucić moduł.
Co się stało?
Trzeba wyłączyć hydraulikę.
Chodźmy.
Kąt 24,2°.
Co robisz?
Przejście musi być zamknięte.
Możemy go odłączyć zdalnie.
Jako dowódca muszę to zrobić.
Zabierz tę stację do domu.
Poradzisz sobie.
Nie ma innego wyjścia.
Musisz.
Już dobrze.
Jezu, kąt 24,8°.
Już 24,9°.
ODŁĄCZONO MODUŁ
- Spóźniony? - I to jak.
- Isaac u Jenny? - Odbiorę go o 15.00.
Dzięki. Pamiętaj o antybiotyku.
- Nie zapomnę. - Zapomnisz.
Będę pamiętał.
- Masz coś we włosach. - Tu?
- Z drugiej strony. - Już?
- Teraz tam. - Zabrałam to?
- Znów pudło. - Co to?
- Już go nie ma. - Na pewno?
Od kilku sekund, tylko się wygłupiałem.
JOE NOWA WIADOMOŚĆ
Dodzwoniłem się. Rodzice Molly są ci wdzięczni.
Część, piękna.
Gdybym nie przeżył...
Ostatnio chciałem ci powiedzieć...
że możemy znów spróbować.
Teraz to bez sensu.
Nie ma czasu na myślenie,
co moglibyśmy zrobić
albo co zrobimy.
Możemy jedynie
uratować tych, których się da.
Jak poziom tlenu?
Zostało na 43 minuty.
Odpalimy dwa razy. Żeby go przeciążyć i wrócić do domu,
a potem z wgranym równaniem Tam,
żeby uzyskać energię.
Jensen, skopiuj dane z Sheparda i weź je ze sobą.
To pomoże twojej planecie.
Schmidt, ustaw odliczanie.
To aktywator Kiela.
Zanim odpalicie Sheparda, ja i Jensen odlecimy kapsułą nr 3.
KOPIOWANIE DANYCH
SEKWENCJA WSTĘPNEGO ROZRUCHU WŁĄCZONA
TRWA PROCEDURA ODPALENIA
Cholera, Jensen...
MIEJSCE LĄDOWANIA
Nie.
PRZERWANO ODPALENIE
Pokład X gotowy?
Co robisz?
Daj mi aktywatory.
Nie możecie zabrać Sheparda.
Nie mogę.
To nie prośba.
Jensen, proszę cię.
Przykro mi, ale potrzebuję go.
Mnichu!
Nie zabierzecie Sheparda z mojego świata.
Jensen, proszę...
Po co wróciłaś?
Mogłaś lecieć do domu.
- Tworzyliśmy załogę. - Nie my.
Nie podchodź.
To było nieuniknione, odkąd zniszczyliście moją stację.
Nie możesz mieć wszystkiego.
Rodziny tu i Sheparda u siebie.
- Daliśmy ci wszystko! - Nie zdążylibyśmy go odbudować.
Codziennie giną ludzie.
Zabijesz nas?
Jeśli pytasz, czy zabiję trzech ludzi,
żeby ocalić miliardy...
Co byś zrobiła?
Uciekaj!
Nie zawiedź ich znowu.
To twoja rodzina.
Te same dzieci.
Ten sam mąż.
SZUKANIE
ZNALEZIONO NAGRANIE
Nie wiesz, jak źle się tam dzieje.
A będzie gorzej.
Posłuchaj ich głosów.
Potrzebują cię.
Może jesteś gotowa znów zabić swoje dzieci,
ale ja nie dam umrzeć tym ludziom.
Umiem zrobić salto w tył.
Nie wiem, od czego zacząć.
Ale to nie mój świat.
Choć bardzo tego chcę...
ŁĄCZNOŚĆ URUCHOMIONA
nie jest mój.
NAGRYWANIE WIADOMOŚCI
Jest twój.
WYSYŁANIE DO AVY HAMILTON
Avo...
nie zwariowałaś.
Nie da się tego inaczej ująć.
Jestem tobą.
Mam mało czasu.
Przesyłam szczegółowe plany akceleratora Sheparda.
Modlę się, by pomogły twojej
i mojej planecie.
Powiem ci dwie
z pozoru bezsensowne rzeczy.
Proszę, wysłuchaj mnie
i zrozum, jakie to ważne.
Po pierwsze...
jeśli zainstalowałaś w domu ogniwo zasilające,
pozbądź się go.
To niebezpieczne, a z tymi planami kradzież prądu nie będzie potrzebna.
Po drugie...
Nieważne, co robisz,
z kim się spotykasz albo dokąd jedziesz, przerwij to.
Jedź do męża i dzieci...
natychmiast.
Jedź do nich
i ich przytul.
Tak długo, jak tylko się da.
Całuj ich i kochaj,
i wiedz, jakie masz szczęście,
że są przy tobie.
Tylko to się liczy.
Tylko to.
Trzy, dwa, jeden...
zero.
Cloverfield, odbiór!
Tu Hamilton, słyszycie nas?
Gdzie zniknęliście?
Będzie o czym rozmawiać.
Później wyjaśnimy.
Przyślijcie mechaników.
Zostałam sama ze Schmidtem.
Huntsville?
Co się tam stało?
Co z Shepardem?
Czekajcie.
AKTUALIZACJA...
DEKOMPRESJA URUCHOMIONA
MOC WYJŚCIOWA
Mamy stabilną wiązkę.
Shepard...
działa.
Michael, mamy ich.
Znaleźliście ich?
Avę i stację.
Nawiązaliśmy kontakt.
Wraca i bardzo chce cię zobaczyć.
Wraca na Ziemię?
- Wiedzą, co tu się stało? - Nie było czasu.
Kontakt się urwał.
Jedź na wybrzeże Delaware.
Ląduje o 4.30.
- Oszalałeś? - Stacja wiele przeszła.
Ściągasz ją do tych stworów?
Nic nie poradzimy.
Nie mogli tam zostać.
Nie było wyboru.
- Zawsze jest. Powiedz, żeby nie wracali! - Posłuchaj.
Powiedz im to! Słyszysz?!
Napisy: Karol Radomski