NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Poprzednio...
Nie jesteś zwidem, ani wyrzutem mojej podświadomości.
Gdzieś tam jest dziewczynka, która potrzebuje ojca.
- Nie jestem nim! - Jesteś!
- Jak się nazywasz? - Hailey Hanson.
Zabrał mnie od mamy. Tęsknię za nią.
Potrzebuję twojej pomocy. Moja córka została porwana.
- Jesteś mi to winna. - Nic ci nie jestem winna.
Nick Sax zdobył moje hasło.
Jedyny, którego kochałaś, spieprzył sobie życie.
Zaraz, czy wy...? Chyba się porzygam.
Dam ci Saxa i jesteśmy kwita.
Widziałem, co potrafisz
i możesz uratować Hailey.
Tamto zdjęcie było prawdziwe.
Byłeś bohaterem i za to się nienawidzisz.
Znajdźmy tego dzieciaka.
Mój tata jest bohaterem.
Znajdzie Mikołaja i wsadzi go do więzienia.
A jeśli Mikołaj znajdzie go pierwszy?
- Hej-hej! - Tylko ja cię słyszę.
Pewka.
- Nie rozumiem. - Te twoje wygłupy:
piosenki, głupie teksty i cały ten wodewil.
To nie jest śmieszne ani fajne.
Hailey uważa, że jest.
Może nie wysłała cię po ratunek,
tylko chciała się ciebie pozbyć.
To...
To nieprawda!
Jestem rozkoszną kulką radości.
Znam cię mniej niż dobę
i gotów jestem spalić nas obu, żebyś przestał.
Dojechaliśmy?
Nie wytrzymam.
Pamiętasz, co było ostatnio,
gdy nie patrzyłeś na drogę?
No dobra.
Zagramy teraz w "cichą grę".
A co to? Z Hailey gramy w apki.
Na smartfonie.
Włącz Google Maps.
Amanda mówi, że tak najlepiej ominąć korki.
I śmiesznie brzmi. "Google".
LOL.
Nie można opuszczać pojazdu na moście!
Co robisz, Nick?
Nikt ci nie mówił, co wypada?
Wielu rzeczy nikt mi nie mówił.
A reszty nie słuchałem.
OPOWIEŚĆ O DAWNYCH ŚWIĘTACH
Nie bronię dupka,
ale nie jest wart, żebyśmy tracili pracę.
Idź, zjedz falafela. Zaraz wrócę.
Nie mogę, jesteś moim partnerem.
Trzy wezwania w zeszłym tygodniu.
Facet ją tłucze, a ja mam przymknąć oko,
bo jest dzianym prawnikiem?
Zamieniliśmy się rolami.
Ty powinieneś być cynicznym weteranem, który trzyma się zasad,
a ja idealistyczną młodą policjantką, która chce zbawiać świat.
Mówiłem: "falafel". On cię wzywa.
Zapukamy.
Będziesz dobrym gliną, a ja...cóż, sobą.
Pilnuj, żebym dupka nie uszkodził,
to może oboje zachowamy robotę.
Co to ma być?
Wy tu byliście poprzednio.
- Detektyw...Sax, tak? - Zgadza się.
Wyraziłem się jasno.
Ucisz tego bachora, bo...!
Detektywie pogadajmy chwilę,
jak facet z facetem.
Wiesz, jak to jest.
Zaczyna się miło.
Ona przysięga, że ma spiralkę,
a w ogóle to nie może mieć dzieci.
A tu nagle zaszła!
Załatwiłem jej porządne, ładne mieszkanie.
A oczekuję tylko, że gdy pojawię się tutaj,
żeby nie jazgotała.
Czopki.
Ktoś wciąga kokę i herę przez tyłek.
Jaki palant wybiera coś takiego?
Teraz już wiem.
Chyba nie zrozumiałeś.
Ludzie, z którymi współpracuję i których reprezentuję...
mogą odebrać ci odznakę.
Z którymi współpracujesz.
Uderzysz mnie?
Śmiało, będzie łatwiej.
Powiem wyraźnie, żebyś wszystko zrozumiał.
Ze mną nie chciałbyś mieć do czynienia,
w żadnej postaci.
A gdy tu wrócę,
z odznaką lub bez, urwę ci łeb,
wsadzę w dupę i użyję jak twojej mamusi.
Racja.
Może powinienem pójść na terapię.
Nie wiem, co ci powiedzieć.
Może dokąd mam jechać?
- Hailey. Gdzie ona jest? - Nie wiem!
Ty jesteś detektywem!
- Byłeś z nią! - Tak.
- Dokąd was zabrał? - Nie wiem.
- Nie wiesz? - Było ciemno.
- Jak ciemno? - Bardzo bardzo.
I był korytarz,
i duży pokój, brudny i śmierdzący.
Zawalony gratami,
tak starymi jak ty.
I były drewniane skrzynie z otworami.
Tam je trzyma.
Tam potwór trzyma dzieci.
Tylko on może nas uratować.
Wiesz kto. I tylko ty możesz go znaleźć.
- Nie zostawię cię. - Musisz iść!
I sprowadzić go.
- Nie wiem... - Dasz radę!
Wiesz dlaczego?
Bo wierzę w ciebie.
- Dlatego nie mogę jej zawieść. - Cóż za wspaniałomyślność.
Opowiedz o tym świrze.
- O kim? - O potworze.
Opisz go.
Odwiedzimy mojego kumpla.
Był policyjnym grafikiem.
Wywalili go, bo za bardzo...
nieważne, dlaczego. Facet jest mi dłużny.
Opiszesz tego potwora, ja przekażę jemu,
a on narysuje.
- Kumasz? - Tak.
- Dobra. - Po co to robimy?
Ile razy mam tłumaczyć?
Potrzebuję rysopisu poszukiwanego.
Tak się prowadzi śledztwo.
Fajki, wóda
i dezodorant Axe.
To musi być on.
Nick Sax.
- Hej. - Cholera.
Co ci się stało?
Trafiłem szóstkę, zmieniłem garderobę
i przestałem pić.
Żyję jak bogacz.
- A ty? - Ja też.
Chyba widać.
Potrzebuję przysługi.
Dam ci opis, a ty narysujesz faceta.
Czasy się zmieniły.
Widzę. Twój talent...
- się rozwinął. - Nie to miałem na myśli.
Tym razem zabulisz dwie dychy.
Dobra.
Opisuj.
Był brzydki,
jakby potwór z morza i ze smogu
miały dziecko i ubrały je w strój Grincha,
ale był wyrośnięty i nie był zielony.
Duży, w czerwonym kostiumie. I brzydki.
ŚWIĘTA TO CZAS DARÓW
Miałeś rację, dziś rano.
Bogaty sukinsyn zawsze się wywinie.
"Tak, pracuję od dawna.
Wiem, jaki jest świat."
Ale po co się wychylać?
Tak sobie pościeliła...
Ale jako gliniarze musimy chronić takich ludzi.
"Sam bym lepiej tego nie powiedział."
Cieszę się, że mogliśmy pogadać.
Fajnie mieć kogoś, kto wysłucha.
Żeby nie oszaleć.
Pieprzyć Wydział Wewnętrzny.
Wezmę to na siebie.
To miło. Zamknij drzwi!
Napaść na policjanta to nie najlepszy pomysł.
Siedzisz tutaj, zamiast szukać córki.
- Dobrze ci teraz? - A jak twoje oko?
Zaatakowałaś jedynego gliniarza, który może ci pomóc.
Ty?
Nie znajdę tu uczciwego gliny.
Dostali je inni rodzice.
Świąteczne kartki.
Wyglądają znajomo?
Dlaczego nie zażądali okupu?
Może kręci ich dręczenie rodziców.
Penny Baker, zaginęła wczoraj.
Gliniarz mógłby tam pojechać...
- Może ktoś przywiezie kartkę. - Ciekawe kto?
Odwróć się.
Hailey jest dzieckiem Saxa?
Czy to ważne?
- Mogłeś od razu powiedzieć. - Święty Mikołaj?
To właśnie on!
Zmarnowałem twój czas.
Skądże! Zmarnowałeś dwie dychy.
Dla ciebie.
- Sax... - Co?
Ja też słyszę głosy.
Dokąd mnie zabierasz?
Do krainy zabawek!
Dla małych dzieci!
Gdy tam mieszkasz,
szczęśliwy zawsze jesteś.
Radosna kraina dzieci.
Tajemnicza kraina zabawek.
- Gdy tylko tam... - Dobra!
Rozumiem.
Nie śpiewaj tego, ani niczego innego!
Wbij to sobie do maleńkiego łba!
Opowiedz o tym facecie.
Sepleni? Kuleje?
Czułem śmieszny zapach. Jak słodki palony plastik.
Znam to.
Metamfetamina.
To źle?
Nie najlepiej.
Mogliśmy wybrać mniej podejrzaną brykę.
Trzeba było nie kantować!
Może dlatego nas ścigają,
a może dlatego, że jedziemy skradzioną bryką!
A może dlatego, że zostawiliśmy trzy trupy u Le Jeba,
i nie wiadomo ile w szpitalu.
Albo zostawiłeś za niski napiwek.
Nie chcę cię obrazić, ale kiepski z ciebie kierowca!
Nieprawda!
Ominęliśmy korek bez Google Maps.
Przypominam, że walczymy o życie dziewczynki!
Wesołych Świąt!
Musisz wyluzować
i poczuć ducha Świąt.
Bądź radosny! I mam pomysł.
A ta owsianka była w sam raz.
Sax, odbiło ci?
Miś gada!
Drugi raz nie zarobię, bo nie mogłeś zapukać!
Wtedy też nie skończyłaś.
To nie jest śmieszne.
Magiczne marchewki, które pozwalają reniferom latać!
Pokryję twoje straty,
ale potrzebuję pomocy.
Poprzednio było czterech sztywnych.
Szukam ćpuna Mikołaja.
Lubi dzieci i tarzać się w śmieciach.
Nie robię Mikołajów.
Miałam wujka, który przebierał się za Mikołaja.
Stary zbok.
- Nie chcę o tym gadać. - Jasne.
Ale chyba wiesz, gdzie szukać Mikołajów.
Prawda, Aniołku?
Tak, wiem.
Na Biegunie Północnym.
BIEGUN PÓŁNOCNY
Co to za miejsce?
Zimowy raj, mój mały przyjacielu.
Zaschło mi w gardle.
- Jakiś problem? - Z czym?
- Co z czym? - Z nimi?
Przychodzą tu od zawsze:
ze sklepów, z ulicy...
Tu nikt ich nie ocenia.
To stresująca robota.
Zamawiasz, czy gadamy jak psiapsiółki?
Whisky, tanią i nie rozwadniaj.
- Mogę wziąć wisienkę? - No jasne.
Zaraz...
- Ty...możesz jeść? - Mogę udawać.
Litości... Zapomnij.
Rozejrzyj się, czy gdzieś tu jest.
Ci są prawdziwi.
Czekam!
Nie piłem od 19 godzin i mnie suszy.
- Słyszysz? - Ty...płaczesz?
Zostaw butelkę.
Czekaj! Szukam kogoś.
Włącz Grindra.
Mikołaja, który za bardzo lubi dzieci.
Rzuć butelką, w któregoś trafisz.
Powiedz mu, że jest zły i straszny!
Dzięki, ale ja tu zadaję pytania.
- Nie jestem gliną. - To widać.
Co teraz?
Najpierw uzupełnię płyny
i zacznę jasno myśleć,
a potem do pracy.
Penny Baker. Rodzice: Brent i Emma.
Zgubili ją w centrum handlowym.
Nie zgubili.
Została porwana.
A ja zgubiłam Hailey? To moja wina?
Nie.
Byłyśmy w parku, na spotkaniu z Sonny'm Słońce.
Trzymałam ją za rękę,
a za chwilę już nie.
- Przykro mi. - Nie proszę o współczucie.
Zresztą nie zrozumiesz, bo nie masz dzieci.
Tego nie wiesz.
Wyczułabym to.
Nie jesteś matką.
Może i tak.
Nie mogłabym trzymać ręki dziecka bez...
Może ja z nimi porozmawiam.
Będzie zabawa na całego.
Kupowaliśmy dla niej płaszczyk w centrum handlowym.
- Wyrastają jak grzyby po deszczu. - Co roku nowe.
Gdzie zniknęła?
- W Burlington. - W sklepie.
Jest ogromny.
Spuściliśmy ją z oczu na chwilę.
Pobiegła do lustra. Typowe...
"Jak w tym wyglądam?"
- Mogłem pójść z nią. - Ja też.
To nie wasza wina.
A czyja?
Ty jesteś sama.
- Gdzie twój mąż? - Ojciec Hailey?
Nigdy nie było go w pobliżu.
Mogę skorzystać z...?
Na górze, drugie drzwi.
Dla ciebie. Bo jesteś grzeczna.
- Jedz. - Nie.
Chcesz zobaczyć tatusia?
Tak.
Ja też.
- Jedz. - Nie.
- Jedz ciasto! - Nie.
- Jedz! - Nie będę!
Zjedz keks.
Żebyś znowu mogła mi opowiedzieć,
jak tatuś przyjdzie i cię uratuje.
MAŁE JEST PIĘKNE
- Na pewno? - Siedem tygodni.
Mikołaj przyniósł ci prezent.
- Hej. - Cześć.
- Co tu robisz? - Ja...
Dla ciebie.
- Książka? - Cheevera.
Mówiłeś, że go uwielbiasz.
A tak.
A może gadałeś, żeby zaciągnąć mnie do łóżka?
Zabierz ją do domu, bo ktoś ją ukradnie.
Wyskoczymy na lunch? Musimy pogadać.
Nie mogę.
Nigdy nie możesz
i nie masz czasu na rozmowę, ani dla nas.
Mamy przesrane?
- Cześć, Merry. - Hej.
Jesteś zajęty, ale musimy pogadać.
- Dzisiaj. - Jasne.
- To ważne. - Wiem.
Obiecuję, dzisiaj.
- Wzywają mnie. - Pieprzyć ich.
Ten facet to bomba.
Sax.
- Co znowu? - Patterson ją tłucze.
POKÓJ NA ZIEMI LUDZIOM DOBREJ WOLI
Sax!
Stać! Nie ruszać się!
A więc stało się.
Jeśli się ruszy, zastrzel go.
Gdzie dziecko? Gdzie cholerne dziecko?!
Sax.
Rozumiem.
Nie jestem komunistą,
ale tak czy owak to jednak służy do kupkania, i tyle.
Mógłbyś? Tu się pracuje.
Nie chciałem tańca.
Szef kazał, żebyś nie straszył klientów.
Teraz już rozumiem.
- Psucie interesów to mój fach. - No dobra.
Nie wiem, co gorsze, twój flak czy paplanie.
Ale nie po to przyszedłeś.
Słyszałam, o co pytasz.
Co to ma być? Śledztwo?
Też się zastanawiam.
Pogadaj z panią Pazur.
Jest starsza niż ten świat.
A jeśli ona nie będzie wiedziała, to źle trafiłeś.
Nie będziemy o tym mówić.
Pani Pazur?
Co mogę dla ciebie zrobić, wielkoludzie?
Wiesz, czemu przyszedłem i kogo szukam.
Dasz mi odpowiedź po dobroci?
Dam ci na dziesięć różnych sposobów.
Brak mi słów.
Kto nosi kostium Mikołaja, musi być szurnięty.
Taka robota,
ale ten facet jest wyjątkowy.
Znałam kiedyś podobnego,
gdy Święta były prawdziwymi Świętami.
Pracował w Gimbels.
To było Madison Square Garden
dla Mikołajów.
Był świetny.
Nikt nie podejrzewał,
co się kryje pod sztuczną brodą.
Ale facet był prawdziwym świrem, potworem.
- Potworem? - Śnieżynki wiedziały,
bo przed nimi nic się nie ukryje.
Wiedziały, co robił dzieciom
i nienawidziły go za to.
Całej niszy świątecznych zakupów przysparzał złej reputacji.
Powiesił się w sekcji z damską bielizną.
Z pomocą śnieżynek.
Byłaś tam?
Do niczego się nie przyznam.
To były inne, lepsze czasy.
Teraz takie świry zarabiają grubą forsę w telewizji.
Kiedyś byłam najlepsza na tej rurze.
Bajeczna opowiastka,
ale mój potwór wciąż żyje.
Więc co ten Mikołaj z Gimbels ma wspólnego z tym moim?
Nie on, a jego syn.
Miał syna, wyobrażasz sobie?
Trafił do wariatkowa,
a potem słuch o nim zaginął.
- To musi być on! - Naciągane.
Może to on, a może nie.
Ale czasem,
w nocy,
zastanawiam się, co teraz robi ten chłopak.
Keks jest magiczny.
Pozwala widzieć różne rzeczy.
Spójrz.
Widzisz?
Widzisz to?
Chodź ze mną.
Chodź...
Pójdziemy na krótką wycieczkę.
Zabierzesz mnie do tatusia.
Ona dojdzie do siebie?
Prawie im uwierzyłam.
Jak mogli to zrobić własnemu dziecku?
Dla szybkiego rozgłosu.
Od dawna się nie dziwię.
Nie mówił mi o tym.
Co czuł w takie dnie jak dzisiaj.
Od tego miał ciebie.
Bo Sax był gadułą... Gęba mu się nie zamykała.
Nie potrzebował się wypłakiwać. Był zbyt silny.
Tak sądzisz?
Myślałam, że znasz go lepiej niż ja.
- Odwiozę cię. - Nie skończyłyśmy.
Są inni rodzice.
- Mało ci? - Żartujesz.
- Tak? - Tak, tak.
Ordynarny sposób witania rozmówcy.
- Czego chcesz? - Wiesz czego.
Pomyśl lepiej, do czego jestem zdolny, żeby to dostać.
Bez obaw.
Wiem, jak znaleźć Saxa.
W KUPIE RAŹNIEJ
Nie wiesz co mi się przydarzyło.
Nie masz pojęcia, co się stało ...
Dzięki.
Możemy teraz porozmawiać?
Nie chcę.
Nie chcesz rozmawiać.
Obiecałeś.
Prosiłam cię, a ty się zgodziłeś.
Nie musisz nic mówić,
ale zadam ci pytanie.
Może zawiesimy jeszcze jedną skarpetę na kominku?
To wspaniały pomysł.
Sprowadźmy niewinne dziecko na ten wspaniały świat,
pełen wspaniałych ludzi.
Wspaniałych widoków.
I wspaniałych dźwięków.
Nasza idealna rodzinka - ty, ja i maleństwo.
Ale...
W sumie, czemu nie?
Co najgorsze może je spotkać?
Że będzie takie jak ja?
O tak.
Zabawne, wyglądasz jak na rysunku.
Nick? Nic ci nie jest? Co się stało?
O nie, nie,nie...
Widzę cię!
Napisy: Szymon Gwiazda