ถ้าผมสามารถเอาเขามาอยู่ตรงหน้าคุณได้
ชายผู้ที่ทำลายชีวิตคุณ
ถ้าผมรับรองได้ ว่าคุณจะรอดตัวไปได้
คุณจะฆ่าเขามั้ย?
เหรียญแบล็คมอร์
ผมรู้ว่ามันเป็นครั้งที่สองของคุณ
ดีใจด้วย
คุณทำดีที่สุดแล้ว
งั้นก็แค่นี้เหรอ?
คำสั่งจากคณะกรรมการ จะมาถึงเร็วๆนี้
ภารกิจสุดท้ายเหรอ?
ใช่
แล้วมือระเบิดละ?
มันไม่ใช่ปัญหาของคุณอีกแล้ว
ผมไม่อยากให้คุณคิดถึง
ความผิดพลาดในภารกิจล่าสุดของคุณ
พักผ่อนให้มากๆ
ผู้ต้องหาทุกคนล้วนสอนเรา
ทำให้เราเก่งขึ้นในสิ่งที่ทำ
ไม่มีใครเกินกว่านักต่อต้านสังคมลึกลับคนนี้
เขานั้นอัจฉริยะ
เก่งที่สุดในช่วงเวลาของเขา
นักข่าวตั้งฉายาให้เขาว่า ฟิซเซอร์ บอมเบอร์
ครั้งนี้เราหยุดเขาได้
แต่ครั้งนี้เป็นแค่การโจมตีเล็กๆ
นี่คือแผนการใหญ่ของเขา
มีนาคม 1975
เขาทำให้วันนี้เปลี่ยนไป
แรงระเบิดอยู่ในระดับ 10ช่วงตึกของนิวยอร์ก
และคร่าชีวิตไปกว่า 11,100คน
ทุกอย่างที่เราทำ เพื่อหยุดเขานั้นล้มเหลวหมด
แต่ครั้งนี้ผมเกือบทำได้
แค่ต้องลองอีกครั้ง
การผ่าตัดสำเร็จแล้ว
เนื้อเยื่อใหม่กำลังสร้างตัว
แต่คุณต้องเข้าใจนะ
คุณจะดูเปลี่ยนไป ไม่ใช่แบบที่คุณจำตัวเองได้
ดวงตาจะกลับมามองเห็น
คุณควรจะรีบหายให้ไว เพื่อภารกิจครั้งสุดท้ายนี้
แล้วผมก็จะถูกปลดประจำการ
มันไม่ใช่แค่บาดแผลทางกายเท่านั้น
คุณมีชั่วโมงปฏิบัติงานมากกว่า
มากกว่าเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ที่ผมเคยรักษามา
เป็นงานที่เสี่ยงมากจริงๆ
แผลเย็บเริ่มสมานแล้ว
อาการบาดเจ็บที่กล่องเสียงลดลง
แต่ก็จะไม่กลับมาเหมือนเดิมซะทีเดียว
งั้นคงเป็นนักร้องไม่ได้แล้ว
คงต้องใช้เวลาสร้างความเคยชินพอสมควรเลย
ผมเปลี่ยนไปเยอะจริงๆ
ผมสงสัยว่า แม่จะจำผมได้ไหม
ในที่สุด ภารกิจสุดท้ายก็มาถึงวันนี้
ผมคิดว่า
มันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้
ตอนที่คุณกำลังฟังอยู่นี้ คงจะผ่านไปแล้ว 7ปี
ภารกิจแรกของเรา
ก็สำคัญพอๆกับภารกิจสุดท้าย
แต่ละภารกิจทำให้เรา เข้าใกล้จุดหมายเข้าไปทุกที
คุณครับ กรุณายกมือขวาขึ้นด้วย
คุณให้ปฏิญาณได้ไหม ว่าจะปฏิบัติตามกฎและข้อบังคับ
- ที่บัญญัติโดย T.B.R. มาตรา 7286 - ครับผม
คุณยินยอมว่าหากลังเล สงสัย ไม่ทำตามคำสั่งปฏิบัติภารกิจ
เป็นผลให้ต้องขึ้นศาลทหาร และหากผิดจริง
จะต้องโทษประหาร
ครับผม
ขอบคุณครับ
ขอบคุณ
"เวลา" มันไล่ตามเราทุกๆคน
กระทั่งพวกที่ทำงานแบบพวกเรา
ฉันว่านายน่าจะพูดได้ว่าพวกเราพิเศษ
โอ ให้ตายเถอะ มันช่างฟังดูโอหังเหลือเกิน เวลาพูดคำนั้นออกมา
เอาล่ะ
เอาอย่างนี้ดีกว่า
นายอาจจะพูดได้ว่า
เราเกิดมาเพื่อมาทำสิ่งนี้
เฮ้ย ดูไอ้ตัวประหลาดนี่ดิ
ออกไปได้ ดีเรค
สั่งอะไรดีครับ?
โอลด์ อันเดอร์แวร์
โอลด์ อันเดอร์แวร์ เพียวๆ?
วางไว้ทั้งขวดเลย
ดูจากท่าทางนาย เดาว่าคงไม่ได้มาฉลองสินะ
จากท่าทางฉันงั้นเหรอ?
ฉันดูเป็นยังไงเหรอ
แค่ชวนคุยเฉยๆน่ะ ให้ตายเถอะ
มันคว่ำไปแล้ว
ไงพวก ขออีกสอง
เชสเซอร์ ใช่ไหม
นายมาใหม่สินะ
ใช่ ฉันพึ่งทำงาน ที่นี่ได้ไม่กี่อาทิตย์
เหรอ แล้วเป็นไงบ้าง?
ก็ค่อนข้างเงียบ
ผู้คนอยู่แต่ในบ้าน
เพราะไอ้ตัวชั่วฟิซเซอร์ บอมเบอร์สินะ
ใช่ คิดว่านะ
ชอบจริงๆ
ทำยังกับว่า การอยู่หลบๆ ซ่อนๆ จะทำให้ปลอดภัยขึ้น อย่างนั้นแหละ
นายไม่กลัวเหรอ?
ไปกังวลพวกโชว์ประหลาด ตามใต้ดินก็ไม่ทำให้อะไรเปลี่ยน
มันก็จริง
ไม่เคยเห็นนายแถวนี้เลย
มานี่บ่อยมั้ย?
นายเป็นอะไร พวกไม้ป่าเดียวกันเหรอ?
นายมีปัญหาอะไรเนี่ย?
เฮ้
ฉันก็แค่ล้อเล่นน่ะ ให้ตายเถอะ
งั้นเหรอ มันไม่ตลกเลย
งั้นเล่าให้ฉันฟังซิ
- อะไร เล่นมุขเหรอ? - ใช่ เอาหน่อย
เลี้ยงฟรีแก้วนึง เร็วเข้า
ไม่ ไม่ ฉันไม่รู้จักมุขตลกหรอก
นายทำงานอยู่ในบาร์นะให้ตายเถอะ ต้องมีเจอเด็ดๆซักมุขสิน่า
ไม่ ฉันไม่เก่งเล่นมุขนะ จำไม่เคยได้
มุขเดียวก็ไม่มี?
ก็ได้ มีมุขนึง
แต่มันไม่ขำนะ
ฉันรอฟังอยู่
ก็ได้ คือ มีชายคนนึง เดินเข้ามาในร้าน จบ
- เฮ้ย อะไรกันนี่ - ล้อเล่นๆๆ
มีมุขนึง มีมุขนึง
ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อน?
ไก่ตัวผู้
อะ นั่นไง เห็นไหม ฉันเล่นมุขไม่เก่ง
นั่นดีสุดของนายเหรอ?
- ใช่ คือ.. - มันไม่ขำเลย
ก็บอกแล้วว่าไม่ขำ
นายเคยคิดเรื่องนั้นมั้ย
เรื่องอะไร?
ก็เรื่องอะไรเกิดก่อน
ฉันต้องสนด้วยเหรอ?
- ฉันมีเรื่องสำคัญกว่าให้ต้องคิดตั้งเยอะ - ก็ได้
นายมีเรื่องใหญ่ให้ต้องจัดการ
นายมีเรื่องสำคัญให้ทำใช่มั้ย?
นายทำอะไร?
อะไรก็ได้ที่ต้องทำ
ใช่ มันก็ลำบากงี้แหละ การใช้ชีวิต มันคือสัจธรรม
นายรู้อะไรเกี่ยวกับความลำบาก?
คงมากพอๆกับคนตรงหน้าเนี่ย คิดว่านะ
คิดว่าเทียบกับคุณแม่ยังโสดได้มั้ย?
หมายความว่าไง
ฉันเขียนงานได้คำละบาท เรื่อง "คำสารภาพ"
"คุณแม่ยังโสด" คือนามปากกาของฉัน
พูดจริงเหรอ
ใช่
ใช่ ใช่
แล้วงานเป็นไงบ้าง?
งานก็ดี ฉันมีคอลัมน์ประจำสัปดาห์
ฉันเขียน เขาตีพิมพ์ ฉันมีกิน
ถูกมั้ย?
- อะไร นายอ่านงานฉันด้วยเหรอ? - ใช่ ใช่
มันทำให้นายแปลกใจเหรอ
- ใช่ ก็นิดหน่อย - ทำไมเหรอ?
นายดูไม่ใช่แนว
ไม่ใช่แนว?
- แนวตามกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย - ใช่ ใช่
นายก็รู้ ผู้หญิงอกหัก ที่อยากรู้สึกดีขึ้น
จากชีวิตที่ย่ำแย่ก็ด้วยการอ่าน
เรื่องราวที่เลวร้ายกว่า มีทั้งอกหักและนอกใจ
ที่บรรยายออกมาจากหน้ากระดาษ
นิยายเล่มละ 10 บาทนี่ล่ะ
เออ ใช่เลย
ใช่ แต่แหมนายก็ดูถูกตัวเองไปหน่อย ว่าไหมล่ะ
มันคือขยะน่ะ
ฉันคิดว่าฉันมีความสามารถในการเล่าเรื่องนะ แต่จะเขียนเรื่องใครดีล่ะ
นายลองแนะนำสิ นายอ่านแล้วนิ
ฉันต้องยอมรับว่าอ่านไปแค่นิดเดียว
"ในคืนที่มืดมิด เมื่อฉันมองเธอแค่ชั่วขณะ"
"ก็สัมผัสได้ถึงห้วงหัวใจของเธอ"
นายรู้ไหม ฉันเห็นว่า นายสื่อสารได้ดีเข้าใจในมุมของผู้หญิง
- มุมของผู้หญิง? - ช่าย
ใช่ ฉันเข้าใจมุของผู้หญิง
ก็สมควรอยู่
เพราะอะไร นายแต่งงานแล้ว? หรือนายมีน้องสาว?
นายจะต้องไม่เชื่อถ้าฉันบอกนาย
มีสิ่งหนึ่งที่งานนี้สอนฉันก็คือ
เชื่อจากคนแปลกหน้าดีกว่าเชื่อนิยาย
ฉันเคยได้ยินเรื่องเหลวไหลเหลือเชื่อมาพอสมควรแล้ว
ไม่มีอะไรทำให้ฉันประหลาดใจได้อีกแล้ว
นายยังไม่รู้จักคำว่าเหลือเชื่อหรอก
งั้นเหรอ ไหนลองบอกมาสิ
เอ้านี่ ฉันมีไฟ
ช่างมันเถอะ ฉันไม่บอกนายดีกว่า
นั่นไง นายกลัวว่ามันไม่เหลือเชื่อพอใช่ไหม
- คิดจะยั่วให้บอกน่ะเหรอ - ใช่
อายุเท่าไหร่เนี่ย 12 ขวบ?
เถอะน่า
พนันด้วยเหล้าที่เหลือในขวด ฉันมีเรื่องเจ๋งที่สุดที่นายเคยได้ยิน
พนันให้เต็มขวดเลย
เอาหรือเปล่า
ถ้าฉันแพ้?
แค่ทิปเพิ่ม 20 พอ
งั้นก็ได้
ไง พี่ชาย
- 2 ที่ เบียร์ - ได้ครับ
นายกเทศมนตรีเดวิดสันคะ, ท่านจะมีมาตรการอย่างไร
เมื่อชาวนิวยอร์กพากันออกจากเมือง
เพราะความหวาดกลัวต่อการโจมตีครั้งที่ห้า จากเดอะฟิซเซิล บอมเบอร์
เราได้จัดให้มีเจ้าหน้าที่ตำรวจตระเวนรักษาการณ์
ตลอด 24 ชม.รอบๆเมืองครับ
และตั้งหน่วยประสานงาน กับชุดเก็บกู้ระเบิด
และร่วมกับเจ้าหน้าที่ FBI ในการติดตามผู้ต้องสงสัย
ชื่อบ้าอะไรเนี่ย
"ฟิซเซอร์ บอมเบอร์"
เจ้ามือระเบิดนั่นใช้ RDX แรงดันสูง มาทำระเบิดเชียว
ไม่ธรรมดานะ
"ฟิซเซอร์ บอมเบอร์" จำง่ายจะตาย
ฉันเกลียดชื่อนั้น
ฟังดูเหมือนระเบิดมันไม่ทำงาน
เหมือนไม่ได้สร้างความเสียหายจริงๆ
ฉันไม่คิดว่าคนจะมาตั้งข้อสงสัยหรอก
ว่าไอ้บ้านี่มันอันตรายแค่ไหน
คงจะมีไอ้บ้างี่เง่ามากมาย ข้างนอกนั่นที่ต้องจัดการ
มันสมควรที่เขาจะกลัวกันแล้วล่ะ
ก็...มันสังหารเหยื่อไปแล้ว 112 ราย
คนบางคนก็สมควรที่จะไป
ต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม
ใช่
บางทีนักวางระเบิด อาจจะกำลัง ช่วยเมืองนี้อยู่ก็เป็นได้
ระวังหน่อยนะ เผื่อใครจะได้ยินเข้า
อะไร นายคิดว่าฉันพูดผิดหรอ
ฉันแค่จะบอกว่า สิ่งที่นายพูดอาจทำให้นายมีปัญหาได้
ไม่แย่ไปกว่าที่ฉันเคยผ่านมาหรอก
ฟังนะ นายสัญญาแล้ว ว่าจะเล่าเรื่องที่ดีที่สุดให้
แต่ฉันยังไม่ได้ฟังมันเลย
ก็ได้
งั้นฉันจะเล่าตั้งแต่แรกแล้วกันนะ
ตอนที่ฉันยังเป็นเด็กผู้หญิง
อะไรนะ?
อะไร นายอยากให้ฉันเล่าเรื่องของฉันไม่ใช่หรอ
ไม่, ฉันแค่, ฉันคิดว่า...
โทษที ใช่ เล่าต่อสิ เล่าต่อ
ตอนที่ฉันเป็นเด็กผู้หญิง
นายเคยได้ยินเรื่องของ คริสติน จอร์เกนเซนไหม
โรเบอต้า โคเวล?
ใช่ ใช่ พวกเขาได้ ..
แปลงเพศ
งั้นนายก็...
อย่าขัด
ตอนนั้นเป็นวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1945
ฉันเป็นเด็กกำพร้า
เด็กแรกเกิด ที่ถูกทิ้งไว้ ที่หน้าประตู สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ชื่อ City of Cleveland Orphanage
นั่นแหละ เด็กดี
ไม่มีร่องรอยของ ความผิดปกติใดๆ
เด็กดูแข็งแรงปกติดี
ถ้าเด็กมีอาการของ การติดเชื้อหรืออาการไออย่างรุนแรง
เธอควรถูกนำไป ตรวจที่โรงพยาบาลอย่างละเอียด
ใช่, หมอ
เธอมีชื่อหรือยัง?
เจน
ตอนนี้เรียกเธอว่าเจนก่อน
ผมจะกลับมาตรวจเจนอีกในอาทิตย์หน้า
ฉันจะรอค่ะ
ไม่ต้องห่วงนะ เด็กน้อย
พวกเราจะดูแลหนูเป็นอย่างดีจ้ะ
ฉันเป็นหนึ่งใน เด็กเป็นโหลที่ไม่รู้อดีตของตนเอง
แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่พวกเราทั้งหมดมีเหมือนกัน
ฉันไม่เคยป่วยเลย ไม่แม้แต่วันเดียว
ฉันจึงไม่เคยถูกพาไปตรวจที่โรงพยาบาล
ไม่จนกว่าฉันโตขึ้น
ช้าหน่อย
ไอศกรีมช็อคโกแล็ต
- สำหรับหนูน้อยผู้น่ารักจ้ะ - ขอบคุณค่ะ
ตอนที่ฉันยังเล็ก ฉัน อิจฉาเด็กๆที่มีพ่อแม่
ฉันสงสัยมาตลอดว่ามันจะเป็นยังไงนะ
เจ้าเด็กโง่!
ออกไปจากถนนซะ!
ไอเด็กเวร!
เจน!
มานี่เดี๋ยวนี้
แม่งเอ้ย
ฉันไม่เคยเข้าใจเลย ว่าทำไมพ่อแม่ถึงได้ทิ้งฉัน
ฉันทำอะไรที่มันผิดมากนักหรอ?
แต่เมื่อฉันเริ่มโตขึ้น ฉันรู้ว่ามีบางอย่างแปลกไปจากฉัน
เซ็กส์ทำฉันสับสนน่ะ นายเข้าใจไหม
การเป็นไปของมัน การที่ทุกอย่างเข้าที่
ฉันรู้สึกแตกต่าง
กระทั่งในตอนนั้น ฉันรู้ว่าฉันกำลังจะแตกต่าง
จากเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ
ฉันได้สาบานไว้
ว่าลูกของฉัน จะมีทั้งแม่และพ่อ
ครอบครัวที่แท้จริง
มันทำให้ฉันรู้สึกบริสุทธิ์
ปลอดจากสิ่งล่อลวง
ฉันจึงเพ่งความสนใจ ไปยังสิ่งที่สำคัญกว่า
เช่นเรียนรู้การต่อสู้
สู้เลย! สู้เลย!
- เอาเลย ลูซี่ ลุยเลย - เอาเลย!
เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ
ไอแรดสี่ตา
ฉันแข็งแรงมาก
มากกว่าเด็กคนไหนๆ
แม้กระทั่งเด็กผู้ชาย
เอาล่ะ แยกย้ายซะ!
- เจน มากับฉันเดี๋ยวนี้! - ปล่อยนะ!
- เธอเป็นอะไรน่ะ - หนูไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
ฉันยังฉลาดอีกด้วย
ที่หนึ่งของห้อง
เท่ากับ..
เจน!
เจน.
เธอคาดหวังจะ เรียนรู้ได้ยังไงในเมื่อเธอไม่เคย...
15
เลขและฟิสิกส์คือวิชาโปรดของฉัน
- ถูกต้อง - ทุกอย่างง่ายสำหรับฉัน
ปัญญาอ่อน
พอได้แล้ว
พอฉันโตขึ้น
ฉันตระหนักได้ว่าฉันมี โอกาสน้อยมากที่จะได้แต่งงาน
มันคือเหตุผลเดียวกับที่ฉัน ไม่เคยถูกนำไป รับเลี้ยงเลย
ฉันแตกแต่ง
เป็นตัวประหลาด เป็นไอขี้แพ้
ฉันเลิกมองตัวเองในกระจกแล้ว
ฉันเกลียดในสิ่งที่ฉันเห็น
ฉันไม่มีรูปสมัยเด็กที่ฉันเป็นผู้หญิง
ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าฉันหน้าตาเป็นยังไง
มันเหลือไว้แค่ความรู้สึกมากกว่า
นายก็หน้าตาดีกว่าฉันนะ
ใครสนล่ะว่าบาร์เทนเดอร์จะหน้าตาเป็นยังไง
หรือสำหรับนักเขียนน่ะ
แต่นายก็รู้ว่ามันเป็นยังไง
คนมักจะรับเลี้ยง เด็กโง่ๆผมทอง
แล้วก็ พวกเด็กผู้ชาย
พวกเขาต้องการเด็กนมโตปากอิ่มอวบ
นายก็รู้ เอาไว้อวดผู้คนน่ะ
ฉันสู้ไม่ไหวหรอก
เจน,
คุณโรเบิร์ตสัน ได้พยายาม
คุยกับพวก เด็กผู้หญิงที่เรียนจบในวันนี้
เธอจะร้องรักษามารยาท ในการฟังสิ่งที่เขากำลังจะพูดนี้
เจน ฉันทำงานให้กับองค์กร
ที่มองหาผู้หญิง อย่างเธอ
เพื่อไปฝึกงานในการรับใช้รัฐบาล
พวกเราคือสิ่งที่เธออาจะเรียกว่า
ความก้าวหน้า
ฉันได้ยินมาว่าเธอสนในในเรื่องอวกาศ
ก็ พวกเขาบอกว่าผู้หญิง ไม่สามารถเป็นนักบินอวกาศได้
ถูกต้อง
พวกเรากำลังมองหาผู้หญิง ที่สามารถแสดงศักยภาพ
ในด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์
รวมไปถึงศักยภาพทางด้านร่างกาย
ฉันได้ยินมาว่าเธอน่ะเป็นนักสู้ตัวจ้อยเลยล่ะ
นั่นเป็นช่วงเวลาที่คำขอร้องต่อศาล
ก็ยอมรับในที่สุดว่าเราไม่สามารถ ส่งพวกผู้ชายไปอวกาศเป็นเดือนหรือเป็นปีได้
โดยไม่แก้ปัญหา ความตึงเครียดของสถานการณ์
พวกเขากำลังมองหากลุ่มคนที่น่าเชื่อถือ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้ที่ยังบริสุทธิ์อยู่
พวกเขาอยากจะฝึกคนกลุ่มนั้นจากขยะ
ไปเป็นพวกที่มีสติปัญญาเหนือกว่าคนทั่วไป และอารมณ์มั่นคง
แต่พวกอาสาสมัครส่วนมากเป็นพวกโสเภณี
หรือไม่ก็พวกประสาท ที่อยากจะไปเสวยสุขนอกโลกซัก10วัน
พวกเขาเหล่านั้นไม่ได้พิเศษ
ทำตัวผ่อนคลายนะ เจน
ผู้หญิงบางคน ก่อนหน้าคุณเกิดอาการกระวนกระวายนิดหน่อย
มัวแต่หลงอยู่ในความคิด
บางทีอาจจะเป็นเพราะ พวกเขาเห็นความคิดเป็นดินแดนที่ไม่คุ้นเคยกระมัง
คุณเห็นนี่เป็นเรื่องตลกหรอ
ไม่ค่ะ ท่าน
เรามีพวก ผู้หญิงบางคนที่ปากจัดอยู่
ก่อให้เกิดความวุ่นวายทีเดียว
แต่นั่นคงไม่ใช่คุณหรอก ใช่ไหมเจน
ไม่ค่ะ ท่าน
ได้โปรดถอดแว่นคุณออกด้วย
ผมเห็นว่าคุณมี ปัญหาเรื่องระเบียบวินัยบางอย่างในอดีตด้วย
ฉันไม่เคยได้อะไรนอกจากเกรด A ตลอดในห้องเรียนตั้งแต่ประถมเลยค่ะ
ครับ
คุณเคยนอนกับผู้ชายมาก่อนหรือเปล่า
แล้วคุณล่ะ?
คุณรู้ว่า การว่าจ้างงานนี้ต้องการอะไรจากคุณบ้างใช่ไหม?
ฉันจะได้ท่องในอวกาศหรือเปล่า
ถ้าผ่าน ก็ใช่
ไม่
ฉันไม่เคยนอนกับผู้ชาย
คุณมองว่าบทบาทของคุณเป็นยังไงในการเดินทางนี้
บทบาทของฉัน?
ก็ ผู้หญิงหลายๆคนที่เราสัมภาษณ์มา มองว่านี่คือการพักผ่อนที่ไม่ต้องจ่ายเงิน
โอกาสที่จะได้ใช้ชีวิตที่ดี และเจอผู้ชายในฝัน
คุณเห็นตัวเองเป็นนักท่องเที่ยว
หรือผู้ร่วม
ฉันเก่ง ในด้านของ ฟิสิกส์ ชีวะและ ดาราศาสตร์
นักท่องเที่ยวคือคนที่
ท่องเที่ยวข้ามมหาสมุทรไปเพื่อที่จะ ได้ถ่ายรูปตัวเองคู่กับเรือของเขาเท่านั้น
ฉันไม่มีความตั้งใจที่จะเป็นนักท่องเที่ยว
ถ้าพวกเขาเลือกฉัน พวกเขาจะสอนฉันเดินและเต้น
และ พวกแบบ
วิธีเอาอกเอาใจผู้ชาย
รวมไปถึงหน้าที่ที่สำคัญ
ไม่มีอะไรดีเกินไป สำหรับพวกผู้ชาย อย่างเราๆ หรอก จริงไหม
พวกเขาคอยระวังไม่ให้นายท้อง ตอนอยู่ในช่วงฝึกงาน
นายเกือบจะมั่นใจเลยล่ะ ว่านายจะได้แต่งงานหลังจากฝ่าฟันอุปสรรคมาได้
เหมือนกับที่ในปัจจุบัน พวกแอร์โฮสเตสแต่งงานกับนักบินน่ะ
ก็นะ พวกเค้าคุยกันรู้เรื่องหนิ
ใช่
พวกเขาให้ฉันใส่คอนแทคเลนส์
ฉันไม่เคยเห็นโลกได้ชัดเจนขนาดนี้มาก่อน
พวกเขาทดสอบสมรรถภาพทางร่างกายพวกเรา
จะได้มั่นใจว่าพวกเราจะรับมือไหวเวลาไปท่องในอวกาศ
ผู้หญิงหลายๆคนพบอุปสรรค
แต่ไม่ใช่ฉัน
คุณคิดเรื่องเซ็กส์บ่อยแค่ไหน
A ไม่เคยเลย B แทบจะไม่
C บางครั้ง D บ่อยครั้ง
E ตลอดเวลา
C บางครั้ง
D บ่อยครั้ง
การทดสอบยาวนานไปหลายเดือน
พวกเขาทดสอบเราทุกด้าน
ผู้หญิงหลายคนล้มเหลว
แต่ไม่ใช่ฉัน
จำนวนเยอะที่สุดเท่าที่เราเคยมีมาเลยนะ
คุณเคยรู้สึกหดหู่บ้างไหม
- คุณหมายความว่ายังไง - เศร้าหมองน่ะ
รู้สึกว้าเหว่บางครั้ง
บางครั้ง
ฉันคิดว่าบางครั้ง ทุกอย่างมันก็ไม่ลงตัวไปหมด
เหมือนกับฉันอาศัยอยู่ในร่างคนอื่น
ฉันไม่รู้จะอธิบายมันยังไง
และก็ไม่ผู้หญิงซักคนที่นี่ที่ชอบฉัน
เธอต้องให้เวลากับมันหน่อยน่ะ
เดี๋ยวก็มีเพื่อนเอง
ต่อยเธอเลย
- เอาเลย - สู้เขา มาร์ซี่
เอาเลย
สู้เขาเลย มาร์ซี่
- ล้มหล่อนเลย - ตีเธอกลับเลย
- เฮ้ - เฮ้ยไปให้พ้นจากเธอนะ
- ปล่อยนะ - หยุด
เราได้ทำการตรวจร่างกายของคนไข้ อย่างหนัก
เข้าใจล่ะ
คุณรู้ใช่ไหมว่านี่จะทำให้เธอหมดสิทธิ์อยู่ต่อ
คุณบอกคนอื่นๆไปหรือยัง
- ยังครับ - อย่าบอก
ผมจะจัดการเอง
ฉันไม่เข้าใจเลย
ฉันแค่กำลังป้องกันตัวเองอยู่ ฉันควรทำยังไงล่ะตอนนั้น
ผมรู้
เชื่อผมสิ นี่ยังไม่ใช่จุดจบหรอก
ผมจะไปหาคณะกรรมการ
ผมจะหาทางทุกอย่างเพื่อให้คุณได้กลับเข้ามาร่วมใหม่
ผมสัญญา
เชื่อฉัน, เจน
และนั่นแหละ
เพราะไอการสู้กันโง่ๆนี่แหละทำให้ทุกอย่างจบลง
ฉันต้องหาเลี้ยงดูตัวเอง
ฉันพึ่งพาคำสัญญาของโรเบิร์ตสัน ที่จะช่วยฉันไม่ได้หรอก
เธอเป็นแม่มดเหรอ - นั่นคือสิ่งที่ฉันพยายามจะบอกเธอมาตลอด
เพื่อหาตังค์ฉันต้องทำงานเป็น แม่บ้าน
ครอบครัวนี้ก็อยากได้แค่คนใช้ถูกๆ
และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ ฉันพบกับเรื่องของคำสารภาพ
ฉันไม่สนหรอกว่ามันจะเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่ง
มันเป็นวิธีฆ่าเวลาที่ดี
ฉันทำงานบ้านในตอนกลางวัน
และไปเรียนในตอนกลางคืน
เวลารับประทานอาหารในสถานการณ์ที่ทางการ
วางมีดและช้อนส้อมลงบนจาน
เวลาอาหารอยู่ในปาก หรือเวลาพูด
วิชาพัฒนาบุคลิกภาพคือวิธี พิสูจน์ให้พวกคณะกรรมการ
เห็นว่าฉันกำลังปรับปรุงเรื่องมารยาทอยู่
เมื่อรับประทานเสร็จเรียบร้อยแล้ว
นับเป็นครั้งแรก ที่ฉันไม่เก่งในเรื่องหนึ่ง
และในตอนที่ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรไว้
ฉันก็ได้เจอกับเขา
ขอโทษค่ะ
นั่นล่ะเขา
คุณหลงทางเหรอคะ
เขาบอกฉันว่าเขากำลังรอใครบางคนอยู่
ก็นะ คนเค้าพูดกันไว้ว่า เรื่องดีๆจะเกิดขึ้นกับคนที่รอ
"แต่เป็นสิ่งที่เหลือไว้จาก คนที่ไขว่คว้าได้เร็วกว่า" เขาพูดไว้
ฉันไม่อยากเชื่อเลย
มันเป็นคำพูดของ เอบราฮัม ลินคอร์น
- และฉันก็กำลังคิดประโยคนั้นอยู่เหมือนกัน ฉันก็กำลังคิดประโยคนั้นอยู่เหมือนกัน
ช่างเหมือนกันอะไรปานนี้
เขาทั้งหล่อและรวย
เขาปฏิบัติต่อฉันอย่างที่ ฉันไม่เคยได้รับมาตลอด
เขามีแบงค์100 ดอลล์เป็นปึกในกระเป๋าเขาด้วย
เงินที่มากเกินกว่าที่ฉันเคยเห็นมาทั้งชีวิต
เขาบอกว่าเขาจะดูแลฉัน
การแสดงออกดีกว่าพูดใช่ไหมล่ะ
- นายเล่นพูลมั้ย? - เล่นสิ
มือวางระเบิดฟิซเซอร์ บอมเบอร์ ได้โจมตีรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ชาวเมืองนิวยอร์กหลายๆคนเกรงว่า ระบบมวลการวางระเบิดจะหลีกเลี่ยงไม่ได้
ประชากรกว่าหมื่นคนได้อพยพ หนีไปอยู่ประเทศเพื่อนบ้านแล้ว
เขาแตกต่างจากคนอื่น
ฉันชอบเขา
เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ ดีต่อฉัน
ตอนนั้นฉันยังเด็กแล้วก็ตกหลุมรักหมอนั่น
ใครว่าล่ะ
นายไม่เคย ทำอะไรโง่ๆเพราะความรักบ้างเหรอ
เคยครั้งนึง
งั้นนายก็เข้าใจสินะ
ฉันเข้าใจดี
ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้น
การตกหลุมรักใครบางคนน่ะ
เรื่องที่ฉันเคยคิดไว้ เกี่ยวกับต้องรักษาความบริสุทธิ์ไว้ได้หายไปหมดเลย
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด ในชีวิตของฉัน แต่มันไม่ยาวนานหรอก
คืนนั้น
เขาพาฉันไปนั่ง
บอกว่าให้รอเขาสักครู่
นายจะไปไหนน่ะ
เขาบอกฉันว่าเขาจะรีบกลับมา
จากนั้นล่ะ
จากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ฉันไม่เห็นเขาอีกเลย
เขาหายจากไป
คงมีเหตุผลล่ะน่า
โอเค
ฉันไม่สมควรได้รับความเจ็บปวดนั้น
ยังไงก็ตาม ฉันพยายามหลอกตัวเองว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมันคงดีที่สุดแล้ว
ฉันไม่ได้รักเขาจริงๆ มันก็แค่ความสุขชั่วคราว
ตอนนั้นฉันทะเยอทานมากกว่าครั้งไหนๆ เพื่อจะเข้าร่วมกับ เสปซ คอร์ป อีกครั้ง
ฉันถูกทำให้ผิดหวังทั้งชีวิตมาหลายอยู่
ทำไมครั้งนี้ฉันต้อง ตั้งความหวังไว้ด้วยล่ะ
แต่บางครั้ง
ผู้คนก็ทำให้นายประหลาดใจได้
ผมไม่ได้พูดความจริง ทั้งหมดกับคุณ เจน
เกี่ยวกับอะไรคะท่าน
ในการที่จะปกป้องประชากรของเรา
มันสำคัญมากที่พวกเราจะต้องรักษา
การทำงานของรัฐบาลบางอย่างให้เป็นความลับ
เธอเห็นด้วยไหม
ค่ะท่าน
ฉันทำงานให้กับองค์กร ที่มีเป้าหมาย
คือไม่ทำงานในอวกาศ
มันเกี่ยวกับการแก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาด
เราใช้ เสปซ คอร์ป
เป็นเครื่องมือ ในการตามหาคนที่พิเศษ
พวกเขาก็คือ พวกตัวแทน
ฉันไม่เข้าใจค่ะ
ตัวแทนสำหรับอะไร
สำหรับคนที่มีศักยภาพพิเศษ
ผู้คนแบบเธอไง
ผู้คนที่ไม่มีครอบครัว
ไร้สามี ไร้ภรรยา และไร้ลูก
ไม่มีอดีต
ไม่พัวพันกับอนาคต
ฟังนะ งานที่เราทำอยู่มันซับซ้อน
และเราตามหาคนที่
เก่งทางด้านเครื่องกล และมีความทรงจำดีเลิศ
มันเป็นงานสำหรับพวกฉลาดหลักแหลม
สำหรับหัวกะทิ
หัวกะทิ?
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ดูเหมือนฉันจะมี อนาคตที่สดใสรอฉันอยู่
ฉันไม่เข้าใจหรอกว่าจริงๆแล้ว งานมันคืออะไร
มันเป็นงานที่ลึกลับและแอบแฝงมากแต่
ฉันรู้ว่ามันจะเปลี่ยน ชีวิตฉันให้ดีขึ้น
และเขาก็ไม่ได้อยากได้แต่พวกบริสุทธิ์ด้วย
งานนี้แตกต่างจาก เสปซ คอร์ป
จนกระทั่งกระโปรงฉันเริ่มคับ ฉันจึงได้รู้ว่าอนาคตฉันจบแล้ว
นายท้องเหรอ
ใช่ นายฟังละเดาไม่ออกหรอ
ไอผู้ชายลึกลับคนนั้นไม่ได้ทิ้งฉันไว้แค่ หัวใจที่แตะละเอียด
แล้วอนาคตที่สดใสล่ะ ผู้หญิงหัวกะทิคนนั้นล่ะ
เธอจากไปแล้ว
และฉันก็ไม่พบกับคุณโรเบิร์ตสันอีกเลย
ด้วยความที่ไม่มีที่ไปฉันจึง ไปที่องค์กรการกุศล
ฉันถูกห้อมล้อมด้วยพวกแม่ๆทั้งหลาย และพวกคนแก่
รอให้ถึงเวลาของฉัน
ฉันไม่เคยรู้สึกตัวคนเดียวมากขนาดนี้
คืนนึงฉันพบว่า ตัวเองอยู่ในห้องผ่าตัด และมีนางพยาบาล พูดกับฉันว่า
ปล่อยวางนะเจน ทำตัวให้สบาย
เอาล่ะสูดหายใจลึกๆ
รู้สึกยังไงบ้าง
เหนื่อยค่ะ
เป็นเรื่องธรรมดา
การผ่าตัดคลอดนั้นอาจมีอุปสรรคบ้าง
เธอทำได้ดีมาก
ผ่าคลอดเหรอคะ? หมอคะ ลูกฉันปกติดีหรือเปล่า
ลูกของเธอปกติดี
เค้าเป็นผู้ชาย หรือผู้หญิงคะ
เป็นเด็กผู้หญิงแข็งแรงดี
หนัก 3.26 กิโลกรัม
นายก็รู้ว่าเวลาแบบ..
...เวลาพวกผู้หญิงมีลูก
ฉันจำได้ว่าฉันจะเปลี่ยน คำนำหน้าชื่อฉันเป็นนาง
ปล่อยให้เด็กคิดซะว่าพ่อเขาเสียไปแล้ว
ฉันจะไม่ส่งลูกไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเด็ดขาด
แต่ว่าหมอก็ยังคงพล่ามไปเรื่อยๆ
มีอะไรเหรอคะ หมอ?
คุณเคย ได้รับการตรวจอย่างจริงจังมาก่อนหรือเปล่า
ค่ะ
หมอว่าอย่างไรบ้าง
ไม่มีอะไรผิดปกติค่ะ
ฉันคิดว่าทุกอย่างปกติดีเสียอีก
ถ้างั้นก็ไม่เคยมีหมอบอกคุณสินะว่า
อวัยวะภายในของคุณ
แตกต่างจากคนส่วนมาก
ไม่ค่ะ
หมอกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่
ทำไมคะ
เธอเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับ แพทย์ชาวสก๊อตหรือเปล่า
เธอใช้ชีวิตในร่างผู้หญิงกระทั่งเธออายุ 35
และหลังจากนั้นเธอก็เข้ารับการผ่าตัด และกลายเป็นผู้ชายอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
เธอแต่งงาน และก็ใช้ชีวิตราบรื่นดี
แล้วนั่นมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะคะ
ตอนที่เราได้ผ่าตัดเธอ เราพบเจออะไรบางอย่างที่ค่อนข้างแปลกประหลาด
หนึ่งในล้านก็ว่าได้
ตอนที่ผมนำเด็กออกมาได้อย่างปลอดภัยแล้ว ผมได้โทรหาหัวหน้าฝ่ายแผนกผ่าตัด
เราปรึกษาหารือกัน อยู่หลายชั่วโมง
เพื่อที่จะสร้างอวัยวะใหม่ให้กับเธอให้ดีที่สุด
สร้างอวัยวะใหม่เหรอ?
เธอมีอวัยวะสืบพันธ์ 2อวัยวะน่ะ เจน
ทั้งเพศหญิง และเพศชาย
ยังไม่โตเต็มที่ทั้งคู่
แต่อวัยวะเพศหญิง
โตพอที่จะทำให้เธอ มีลูกได้
แต่ผมเกรงว่า
การหลั่งเลือดที่มากเกินไปจากการคลอดลูก
บังคับให้เราต้องผ่าตัดมดลูกของเธอ
เราต้องผ่าทั้งรังไข่และมดลูกออก
หมอพูดว่าอะไรน่ะ
แต่การสร้างอวัยวะใหม่นั้น
สามารถทำให้เราสร้างท่อปัสสาวะของเพศชายได้
คุณยังต้องเข้ารับการผ่าตัดอีก
เพื่อที่จะเป็นผู้ชายเหรอ?
นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม
ผมเกรงว่าจะไม่
เธอยังเด็กอยู่
กระดูกของเธอจะปรับเปลี่ยนไปเอง
เราจะคอยตรวจดูฮอร์โมนของคุณให้คงที่
นี่ไม่ใช่จุดจบชีวิตคุณหรอก
ชีวิตคุณยังดำเนินต่อไปได้
เธอคือสิ่งที่ดีที่สุด ที่เคยเกิดขึ้นกับชีวิตของฉัน
คิดชื่อได้หรือยังคะ
ก็ ฉันว่าจะให้ชื่อเจน
ชื่อตามแม่ของเธอน่ะ
ฉันว่ามันคงเป็นวิธี ในการรักษาชื่อไว้ในครอบครัวน่ะ
เพราะยังไงแล้ว ฉันรู้ว่าฉันก็ต้อง เปลี่ยนชื่อของฉันอยู่ดี
เป็นชื่อที่ดีค่ะ
ความรู้สึกของฉันถูกเปลี่ยนเป็นแค่เป้าหมายเดียว
ฉันจะต้องดูแลเจนให้ดีที่สุด
แต่สองอาทิตย์หลังจากนั้น มันก็หมดความหมาย
ทำไมล่ะ
เธอถูกฉกไป
- ฉกเหรอ? - ใช่
นายหมายความว่ายังไง "ถูกฉก" น่ะ?
ถูกลักพาตัว
ถูกขโมยไปจากที่โรงพยาบาลเฮงซวยนั่น
ทำไมมันช่างหดหู่เสียจริงที่ต้องพราก สิ่งสุดท้ายไปจากชีวิตของคนๆนึง
ตอนที่นางพยาบาลได้หันหลัง ใครบางคนก็เดินเข้า
และจากไปพร้อมกับเธอ
พบเบาะแสบ้างไหม
รูปร่างลักษณะล่ะ
แค่ผู้ชายคนนึงน่ะ
ที่มีใบหน้าที่เป็นหน้า
เหมือนของนายหรือของฉัน
ไม่นะ ไม่
อาจจะเป็นพ่อของเด็กก็ได้
นางพยาบาลสาบานว่ามันเป็นผู้ชายที่แก่กว่า ใครอีกล่ะที่จะมาขโมยลูกฉันไป
แล้วนายทำยังไงล่ะ
แจ้งเบาะแสคนหาย
ตรวจเช็คสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า นายลองพูดมาสิ ฉันทำหมดแล้ว
แต่ไร้ร่องรอย
เหมือนกับว่าเธอหายไปเลย
แล้วก็ไม่มีใครพบคนลักพาตัวเหรอ
ไม่มี
แต่หลังจากนั้นปัญหาเล็กๆของฉันอีกปัญหา ก็เริ่มเข้ามาแทนที่
เจน ผมอยากให้คุณนับถอยหลัง จากสิบ ให้ผมฟัง
10, 9, 8,
7, 6, 5, 4...
ฉันใช้ชีวิตอยู่ 11 เดือนที่โรงพยาบาลเฮงซวยนั่น
และได้เข้ารับการผ่าตัดครั้งใหญ่อีก 3 ครั้ง
ฉันเริ่มใช้ ฮอร์โมนของผู้ชาย
ซึ่งช่วยให้เสียงฉันต่ำลงนิดหน่อย
แต่ยังไม่พอ
ฉันจึงเริ่มฝึกพูดให้เหมือนผู้ชาย
สวัสดี
ไง
สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก
ยินดีที่ได้รู้จัก วันนี้อากาศสดใสนะ
สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก
วันนี้อากาศสดใสนะ
ฉันไม่เคยดัดเสียงได้สำเร็จหรอก
สวัสดี
ฉันชื่อเจน
สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก
ฉันชื่อเจน
ฉันชื่อ..
ตอนนั้นฉันกลัวที่จะมองกระจก และเห็นคนแปลกหน้าที่จ้องกลับมา
ฉันพยายามจ้องให้นานที่สุด
แต่ตอนนี้ มันเป็นเรื่องธรรมดาไปละ
คนที่ฉันเคยรู้จัก ได้จากไปถาวรแล้ว
แปลกดีนะ
ทุกๆครั้งที่ฉันมองตัวเองในกระจก
ฉันกลับนึกถึง หน้าของไอสารเลวที่ทำลายชีวิตฉัน
สวรรค์คงเล่นตลกสินะ
ที่ตลกก็คือ
พวกนางพยาบาลน่ะ
เค้าคิดว่าฉันหล่อ
เออ
ช่างเหมาะเหม็งเหลือเกิน
จริง
ฉันคิดว่าฉันก็รู้นะ ว่าผู้หญิงอยากจะฟังอะไร
คำชม ใช่ไหมล่ะ
ใช่
ก็..
นายก็ดูปกติดีนะ
ปกติงั้นเหรอ?
อืม นายก็รู้ ฉันหมายถึง
นายดูเหมือน
ผู้ชายปกติทั่วไป
ใช่
ปกติมากกว่าครั้งไหนๆเลยล่ะ ตอนนี้
ได้ไง? นายหมายถึงอะไรน่ะ
ก็ ฉันพึ่งรู้ตัวเมื่อเช้าว่า
ฉันผลิตอสุจิได้แล้วน่ะสิ
อ้าว ก็ดีสิ
ตามที่หมอบอก ฉันกลายเป็นผู้ชายเต็มตัวแล้ว
ถ้างั้น ขอให้ฉันได้เป็นคนแรกที่ แสดงความยินดีด้วย
ขอต้อนรับสู่ชนเผ่าน่ะ
นายว่าไหม บางครั้ง
ฉันว่าโลกนี้ก็สมควรได้รับ ความโหดร้ายที่มีอยู่บ้าง
ฉันรู้
ฉันหมายถึง ยอมรับเถอะ ไม่มีใครบริสุทธิ์หรอก
ทุกๆคนแค่หลอกใช้งานคนอื่นๆ เพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการมา
ก็เป็นไปได้
หรืออาจจะไม่ใช่
นายเคยได้ยินที่เค้าพูดกันว่า "ผู้หญิงอับโชค" ไหม
แน่นอนสิ
ฉันเป็นผู้หญิง ที่อับโชคที่สุด เท่าที่ผู้หญิง เคยเป็นมา
ฉันไม่ได้เป็นผู้หญิงอีกต่อไปแล้ว
และฉันก็ไม่รู้ว่าการเป็นผู้ชายน่ะต้องทำยังไง
ก็นะ มันต้องใช้เวลากว่าจะเคยชิน
นายไม่เข้าใจหรอก
ฉันไม่ได้หมายถึง เรียนรู้ที่จะแต่งตัว หรือพูดให้เหมือน
หรือเดินเข้าห้องน้ำให้ถูกห้อง
แต่แบบ ฉันจะใช้ชีวิตยังไง
ฉันจะทำงานยังไง
ฉันไม่รู้อะไรสักอย่าง
ขับรถก็ไม่เป็น
ฉันเกลียดไอสารเลวนั่น ที่ทำให้หัวใจฉันแตกสลาย
และยังทำลายชีวิตฉันอีก
เขาสมควรตาย
จากนั้น ฉันก็คิดว่าฉันควรลองสมัคร ไปทำงานกับ เสปซ คอร์ปอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ เพื่อจะไปเป็นนักบินอวกาศ
น่าขัน ใช่ไหมล่ะ ฉันรู้
พวกเขามีประวัติฉันไว้แล้ว ฉันโกหกไม่ได้หรอก
แค่มองฉันพริบตาเดียว ฉันก็ถูกขีดฆ่าเพราะไม่เหมาะกับการฝึกพื้นฐาน
ฉันว่าหมอใช้เวลากับฉัน เพราะความสงสัยมากกว่า
เขาจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับร่างกายฉันได้
ตอนนั้นฉันสิ้นหวังมาก
ฉันได้แต่โหยคิดไปถึงช่วงเวลาเก่าๆ
ฉันขนานนามเป็นไอตัวประหลาดมาทั้งชีวิต
ตอนนี้ฉันเป็นตัวประหลาดจริงๆเสียแล้ว
เป็นแค่หนูทดลองเอาไว้ให้ทดลอง
ฉันเสียใจด้วย
- เออสิ - ฉันเสียใจจริงๆ
มีคนมากมายในชีวิตฉัน คอยแต่บอกว่า พวกเขาเสียใจแค่ไหน กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน
ฉันไม่ต้องการได้ยินคำนั้นอีกแล้ว
ถ้างั้นนายต้องการอะไรล่ะ
ก็สิ่งที่คนทั่วไปต้องการ
ความรัก
ความรักเฮงซวย
เป้าหมาย
เป้าหมายเหรอ
นายไม่มีเหรอ?
ฉันพยายามหาอยู่
แล้วทำไมไม่ให้ความรักเป็นเป้าหมายล่ะ
เหลวไหลน่ะ
มันง่ายที่จะเกลียดมากกว่ารัก ใช่ไหมล่ะ
ใช่
มันง่ายที่จะทำลายบางสิ่ง
ฆ่าคนบางคน
นายคิดว่านายทำได้เหรอ?
น่าจะนะ
ฉันก็มองเห็นในตาของนายเหมือนกัน
ความขมขื่น
มันกลืนกินนายได้
ใช่ มันกลืนกินได้
ก็นะ ถ้านายไม่ยอมก้าวไปข้างหน้า
นายจะตกลงสู่แม่น้ำที่มีแต่สิ่งตกต่ำ
ฉะนั้น
แทนที่จะโกรธ และทำลายอนาคตทั้งหมดของตัวเอง
ฉันรู้ดีว่าฉันต้องยอมรับชะตากรรมและใช้ชีวิตต่อไป
จากนั้น
ฉันก็เปลี่ยนชื่อ
และย้ายมานิวยอร์ก
ฉันหาเงินได้โดยการเป็นลูกจ้างในครัว
แต่กะมันช่างยาวนาน และค่าจ้างก็น้อยเหลือเกิน
ฉันได้ซื้อเครื่องพิมพ์ดีด และผันตัวเองไปเป็นนักพิมพ์เอกสาร
น่าขำเสียจริง
ในสี่เดือน ฉันพิมพ์ไป 6ตัวอักษร กับอีก 1 ต้นฉบับ
ต้นฉบับนั้นเกี่ยวกับ เรื่องเล่าจากชีวิตจริง และช่างสิ้นเปลืองกระดาษเสียจริง
แต่ไอโง่ที่เขียนมัน กลับขายมันได้
ซึ่งทำให้ฉันเกิดความคิดได้
ฉันซื้อแม็กกาซีนเกี่ยวกับเรื่องคำสารภาพมา และนั่งศึกษามัน
ไม่ต้องคิดถ้อยคำมาก
คุณแม่ยังโสดได้ถือกำเนิดแล้ว
แล้วตอนนี้นายก็รู้แล้วว่าทำไมฉันถึง เข้าใจมุมมองของผู้หญิงได้ดีนัก
ในเรื่องของคุณแม่ยังโสดน่ะ
นายฟังเรื่องที่ฉันไม่เคยตีพิมพ์ขาย
ซึ่งเป็นเรื่องจริงน่ะ
แล้ว สรุปฉันได้กินเหล้าฟรีไหม
ไม่เลวนิ
ไม่เลว
งั้นก็แค่นี้เหรอ เรื่องจบแล้ว?
เกรงว่าจะใช่
ผู้ชายที่ทำลายชีวิตฉันหายสาบสูญ ลูกสาวฉันก็ด้วย
ฉันว่าถึงจุดๆหนึ่ง นายก็ควรจะปล่อยวางมันไป
แล้วนายปล่อยรึยัง?
แหงล่ะว่าไม่
จะเป็นยังไงถ้าฉันพามันมาอยู่ตรงหน้านายได้?
ผู้ชายที่ทำลายชีวิตนาย
และถ้าฉันรับรองได้ว่า
นายจะรอดไปได้
นายจะฆ่าเขาไหม?
ในพริบตาเลยล่ะ
ฉันรู้ว่าเขาอยู่ไหน
แหงล่ะสิ นายรู้
ไม่ จริงๆนะ
แล้วนายจะไปรู้ได้ยังไง
มันมีบันทึกประวัติอยู่
บันทึกโรงพยาบาล บันทึกสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า บันทึกการจ่ายยา..
เคยไปแล้ว เคยทำหมดแล้ว
เบธ ฟีเธอร์เรจ
ไม่ใช่ชื่อของคนที่เลี้ยงดูนาย ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเหรอ?
เบธ?
ไอ้ลูกหมาเอ้ย
นายสะกดรอยตามฉันเหรอ
บ้าล่ะ ตลกเสียจริง
ไม่
ชื่อของนาย ตอนเป็นผู้หญิง คือเจนใช่ไหม
นายบอกฉันเอง แต่นายไม่ได้บอก ชื่อผู้ชายของนาย
จอห์น ช่างเป็นชื่อที่โหลมากจริงๆนะ
นายเป็นใคร ตำรวจหรือยังไง
ฉันสามารถนำผู้ชายคนนั้นมาไว้บนตักนายได้
นายอยากจะทำอะไรกับเขาก็ได้แล้วแต่นาย
และฉันขอรับรองว่า นายจะรอดจากความผิดไปได้
ก็ได้ งั้นเขาอยู่ไหนล่ะ
ฉันทำอะไรให้นาย
และนายทำอะไรตอบแทนให้ฉัน
ไปตายซะ
ก็ได้ ถ้างั้น
รับรางวัลของนายไปซะ
ฉันต้องทำอะไรล่ะ?
นายชอบงานของนายไหม
ไม่อยู่แล้ว
ไม่เคยมีใครให้นายได้หยุดพัก ใช่ไหม
นายไม่ได้ตั้งใจฟังเรื่องของฉันเหรอ
ใช่ นายมีฝีมือตอนที่นาย กำลังฝึกงานอยู่
มีฝีมือ
นายมีฝีมือที่นายไม่เคย มีโอกาสได้ใช้
และฉันให้โอกาสนั้นกับนายได้
เอาอย่างนี้ดีกว่า
ฉันมอบชายคนนั้นให้แก่นาย นาย ทำตามที่นายอยากทำ
และพอนายเสร็จแล้ว นายลองมาทำงานของฉัน
ถ้านายไม่ชอบ นายเดินหนีไปได้เลย
นี่นายไม่ได้พูดถึงงาน บาร์เทนเดอร์อยู่ใช่ไหม
ฉันไม่ได้พูดถึงงานบาร์เทนเดอร์
งั้นอะไรล่ะ
ฉันจะแสดงให้นายดู
ไม่ ให้ตายเถอะ ไม่
เลิกเล่นเกมส์ได้แล้ว แค่บอกมาเลยตอนนี้
ฟังนะ โรเบิร์ตสันจะอธิบายได้ดีกว่า ที่ฉันอธิบาย
อย่ามาเล่นกับฉัน
นายทำงานกับโรเบิร์ตสันงั้นเหรอ?
ใช่ ถูกต้อง และเขาต้องการให้ฉันช่วยนาย
นายคือส่วนหนึ่งของความลับ ของโรเบิร์ตสันเหรอ
ใช่
งั้นก็บอกมาสิว่าทั้งหมดนี่เกี่ยวกับอะไร
อย่างแรกเลย
เจอร์รี่ ฉันจะไปพักหน่อยนะ
โอ้ ให้ตายเถอะ
เขาอยู่ไหนล่ะ
เดี๋ยวนะ เขาอยู่ข้างล่างเหรอ
ฟังนะ นายต้อง เชื่อใจฉันนะ เข้าใจไหม
ตอนนี้ฉันคงกำลังเมาอยู่แหงๆ
นายอย่ามาเล่นตลกกับฉันน่ะ
นายคิดว่าฉันเป็น ฟิซเซอร์ บอมเบอร์ งั้นเหรอ
อาจจะ
แล้วถ้านายเป็น ฟิซเซอร์ บอมเบอร์ล่ะ
ถ้าฉันเป็นล่ะ?
เอาล่ะ มาเถอะ
นี่คือสิ่งที่นายต้องการใช่ไหม
มาเถอะ
ฉันเป็นคุณตาของตัวเอง
มาทางนี้
เอาล่ะ
ตามฉันมานี่
ช่วงนี้ต้องระมัดระวังให้มากหน่อย
นายกำลังทำอะไรน่ะ
การฆ่าคนน่ะ มันไม่ง่ายหรอกนะ นายรู้ไหม
ไม่ว่านายจะมีความเกลียดหรือโกรธแค้นมากแค่ไหน ในใจนาย
พอถึงเวลาต้องเหนี่ยวไก
คนส่วนใหญ่มักทำไม่ได้
นายพูดจากประสบการณ์ตรงเหรอ?
ฉันแค่บอกความจริงกับนาย
แต่ฉันไม่กลัวหรอก
นายพาหมอนั่นมาหาฉัน แล้วฉันจะไม่ลังเลเลย
เอาล่ะ ก็ดี
แล้ว เขาอยู่ไหนล่ะ
ใจเย็นไว้ก่อน
อะไร นี่นายจะเล่นให้ฉันฟังเหรอ
ไม่ ไม่ ฉันกำลังจะเล่นอดีตให้นายฟัง
นี่คือเครื่องประสานงานของUSFF เครื่องแปลงสนามแม่เหล็ก
ไม่สามารถแยกชิ้นส่วนได้
น้ำหนักประมาณ 6 กิโลกรัม ชาร์ตแบ็ตเตอร์รี่ไว้เต็ม
ฉันต้องปรับเปลี่ยนมันนิดหน่อย เพื่อให้มัน รองรับมวลร่างกายพวกเรา
มันจะคำนวณ สถานที่ที่เราจะไปเยือน
และหลีกเลี่ยงแรงปะทะกับวัตถุ
แล้วมันคืออะไรล่ะ
มันก็คือเครื่องมือที่สร้างความตื่นตัวชั่วขณะ
อะไรนะ
มันคือเครื่องย้อนเวลา
นายต้องล้อกันเล่นแหงๆ
เปล่าเลย
ฟังนะ อย่าตื่นตระหนกล่ะ เข้าใจไหม
นายต้องยืนให้ใกล้กว่านี้
นายต้องอยู่ภายในรัศมี 3ฟุต
นายพกปืน2 กระบอกไว้ทำไม
ไม่ต้องกังวลหรอก
ฉันทำแบบนี้มาบ่อยแล้ว
เอาจริงๆนะเพื่อน นายต้องหยุด เล่นเกมกับฉันได้แล้ว
อยู่นิ่งๆนะ เข้าใจไหม
สูดหายใจลึกๆ แล้วถือนี่ไว้
ถือไว้ ไม่เป็นไร เอาเลย
ตอนนี้ หลับตาลงได้
ทำไมฉันต้องหลับตาด้วย..
- พระเจ้า เมื่อกี้มันอะไรน่ะ - ใช่
การบิดเบือนเวลาของสนามแม่เหล็ก
- นายจะไม่เป็นอะไร - อะไรนะ
สูดหายใจลึกๆเข้าไว้ โอเคไหม
นี่มันอะไรกัน
สูดหายใจลึกๆไว้
การกระโดดข้ามเวลาช่วงแรกๆ อาจทำให้นายหมดสภาพได้
กระโดดข้ามเวลาเหรอ? ใช่
ตอนนี้เราอยู่ที่เมืองคลีฟแลนด์ ในรัฐโอไฮโอ วันที่ 3 เมษายน ปี1963
อะไรนะ
เป็นไปไม่ได้
ฉันรู้
ฟังนะ ในการทำงานนี้เราไม่สามารถ ผิดพลาดได้
เวลาคือสิ่งสำคัญ
ฉันมีเงินให้นายไว้
The Temporal Bureaul นี้ไม่สนหรอก ว่านายจะใช้เงินเยอะมากแค่ไหน
มันไม่สำคัญต่อพวกเขาหรอก
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่ชอบคือ ความผิดพลาดของงานมากกว่า
The Temporal Bureau เหรอ?
นั่นคือชื่อขององค์กรที่นายทำงานอยู่เหรอ
ใช่แล้ว องค์กรที่ นายก็กำลังทำอยู่นี่แหละ
แล้ว ไหนล่ะโรเบิร์ตสัน
เขาอยู่ในปี 1985
อะไรนะ
ที่สำนักงานใหญ่ขององค์กร
แล้วสรุป นายคือตำรวจเหรอ
เจ้าหน้าที่ด้านเวลา หนึ่งในสิบเอ็ด
เรามีหน้าที่หยุดยั้งอาชญากรรมก่อนที่มันจะเกิดขึ้น
นี่ นี่คือพวกเสื้อผ้า ใส่มันซะ
แล้วนายรู้ได้ยังไงว่า เสื้อผ้ามันจะอยู่ตรงนั้น
ไม่สำคัญหรอก พวกเราแค่ต้อง ทำตัวให้กลมกลืน
อะไรนะ นี่นายเคยมาที่นี่แล้วหรอ
เรื่องมันซับซ้อนน่ะ เข้าใจไหม
แหงล่ะว่า ไม่
ฟังนะ การมาเยือนของพวกเราทำลายร่องรอยในอดีต
ฉะนั้นต้องทำให้มันน้อยที่สุด
องค์กรอนุญาตให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กๆได้
แต่การเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่ นั้นเป็นสิ่งต้องห้าม
การเบี่ยงเบนเล็กๆในภารกิจของเรา ส่งผลต่อปลายทางได้
ปลายทางของงานนายน่ะเหรอ
ปลายทางของชีวิตพวกเรา
นั่นคือเหตุผลที่ทำไมนายต้อง สนทนากับคนในยุคนี้
ให้น้อยที่สุด
ในช่วงเวลานี้
โอเค แล้วนายเดินทางข้ามเวลาได้ไกลแค่ไหนล่ะ
ข้ามได้ไกลจาก จุดศูนย์กลางไป 53ปี ทั้งอดีตและอนาคต
สามารถส่งผลต่อคลื่นประสาทชั่วคราว ให้พังลงได้
จุดศูนย์กลางงั้นเหรอ
จุดที่เป็นเวลาคิดค้นของเครื่องย้อนเวลานี้
แล้วมันคือเมื่อไหร่ล่ะ
มันคือปี 1981
ใช่น่ะสิ
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ถ้างั้น
ฉันก็ได้เป็นหนึ่งใน เจ้าหน้าที่ด้านเวลาสินะ
ถ้านายพิสูจน์ตัวนายได้
เข้าใจล่ะ
แล้วไอคนที่นายตามหานี่มันทำไมเหรอ
ก็ ฉันเริ่มจะสงสัยแล้วว่าเขาอาจจะเป็น ฟิซเซอร์บอมเบอร์ก็ได้
แต่ที่เห็นชัดคือเขาเป็น อุปสรรคสำคัญที่รั้งนายไว้
สรุปคือฉันฆ่าไอหมอนั่น
นายจะพาฉันไปหาโรเบิร์ตสัน
แล้วอธิบายให้ฉันฟังทุกอย่าง
ตกลง
อืม โอเคแล้วหมอนั่นอยู่ไหนล่ะ
โอเค เฮ้ เฮ้
นายโอเคหรือเปล่า
อืม
โอเค เขาอยู่ที่มหาลัยคลีฟแลนด์ 5ช่วงตึกถัดจากนี้
นายจำได้รึเปล่า เขากำลังไปหาเจนไง ตัวนายน่ะ
ตัวนายในปี 1963
ใช่ ฉันจำได้
โอเค เยี่ยมมาก
แล้วฉันทำได้เหรอ ฉันเปลี่ยนอดีตฉันได้เหรอ
ใช่ นายทำได้
แล้วนายเคยคิดจะเปลี่ยน อดีตของนายบ้างไหม
ฉันไม่เคยเถลไถลออกนอกภารกิจ
ไม่เคยเลยเหรอ? ไม่เคย
เอาล่ะ ฉันจะมารับนาย ตอนที่นายเสร็จ ตกลงไหม
ไม่ เดี๋ยวนะ นี่นายจะไปไหนน่ะ
ไม่ต้องห่วง ฉันอยู่แถวนี้แหละ ไว้ใจฉันสิ
ฉันมี
ฉันมีทางเลือกหรือเปล่า
แน่นอนสิ นายมีทางเลือกอยู่เสมอ
ใช่ แต่บางครั้งนายไม่คิดเหรอว่า บางสิ่งก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
อืม ฉันก็เคยคิดเรื่องนั้นอยู่เหมือนกัน
การใช้ชีวิตแบบนี้
มันรู้สึกโดดเดี่ยวหรือเปล่า
ไม่มีครอบครัวน่ะ
ไม่
แต่นายมีเป้าหมาย
จริง
โอ้ ขอโทษค่ะ
คุณหลงทางเหรอคะ
เปล่า ผมกำลังรอใครบางคนอยู่
ขอบคุณครับ แต่ผมจะขอรอ
ก็นะ คนเค้าพูดกันไว้ว่า เรื่องดีๆจะเกิดขึ้นกับคนที่รอ
แต่เป็นสิ่งที่ถูกเหลือไว้จาก คนที่ไขว่คว้าได้เร็วกว่า
ฉันก็กำลังคิดประโยคนั้นอยู่เหมือนกัน
ช่างเหมือนกันอะไรปานนี้?
ช่างเหมือนกันอะไรปานนี้
คุณโอเคหรือเปล่า
เธอไม่ได้เป็นแบบที่ฉันเคยวาดฝันไว้
เรารู้จักกันเหรอคะ
เธอช่างสวยเหลือเกิน
น่าจะมีคนบอกเธอบ้างนะ
ก็ คุณพึ่งบอกฉันนี่
ถ้านายอยากจะหยุดฟิซเซอร์ บอมเบอร์
นายจะไม่มีโอกาสนั้นอีก
มาเร็ว มาเร็ว
บางครั้งนายไม่คิดเหรอว่า บางสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้
อืม ฉันก็เคยคิดเรื่องนั้นอยู่เหมือนกัน
การข้ามเวลาอาจส่งผลเสียได้
แม้กระทั่งการข้ามเวลาสั้นๆ อาจทำให้นายเขวได้บ้าง
ห้ามฝืนขีดจำกัดตนเองเด็ดขาด
มันจะเกิดปัญหาได้
สูดหายใจลึกๆ
มันช่วยเสมอแหละ
ฉันไม่ค่อยออกมาพบปะ ผู้คนมากซะเท่าไหร่
ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ ฉันก็แค่ไม่น่ะ
คุณกังวลเหรอ
เออ ใช่
อย่าลืมซื้อ หมวก ถุงมือ และแจ็คเก็ตล่ะ
ช่วงนี้มันหนาว ย้อนกลับไปเมื่อปี1964
นี่คืองาน เข้าใจไหม จำไว้ล่ะ
มันไม่เหมือนงานอื่นๆ แต่นายก็ยังมีงาน ที่ต้องทำให้สำเร็จ
ตามกำหนดการณ์
บางครั้ง ภารกิจบางอัน ก็ง่ายกว่าภารกิจอื่น
แต่มันสำคัญมากที่นายจะต้องทำให้สำเร็จ
นายรู้อยู่แล้ว ว่าวันนี้จะมาถึง
นายทำได้
ทำไมเธอไม่ออกไปพบปะผู้คนบ้างล่ะ
ฉันไม่ค่อยเก่งในการเข้าสังคมน่ะ
บางคนไม่ค่อยชอบฉันน่ะ คิดว่านะ
ทำไมเธอถึงคิดอย่างนั้นล่ะ
ไม่รู้สิ
อาจจะเป็นเพราะเธอคิดว่า เธอเหนือกว่าคนอื่นน่ะสิ
ว่ายังไงนะ?
ก็ เธอคิดว่าเธอน่ะพิเศษกว่าคนอื่น
คุณนึกว่าตัวเองเป็นใครถึงมา..
คุณไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ
แล้วฉันพูดผิดหรือเปล่า
กว่าจะมีคนเข้าใจเนอะ
จริง
แล้ว อะไรที่ทำให้คุณพิเศษล่ะ
ฉันอ่านใจผู้คนออก
จริงเหรอ
ใช่ แน่นอนที่สุด
เอาล่ะ งั้นฉันคิดอะไรอยู่ตอนนี้
เธอกำลังคิดว่า
"วิชาพัฒนาบุคลิกภาพ ไม่ได้ช่วยอะไร ในสถานการณ์แบบนี้"
ว้าว สุดยอด
เธอกำลังคิดว่า
"ทำไมผู้คนถึงได้ในสิ่งที่ตนต้องการ แต่ฉันกลับไม่?"
"จนฉันรู้สึกเหนื่อยที่ต้อง ทำตัวให้แข็งแกร่งอยู่ตลอดเวลา"
ทุกคนก็คิดแบบนั้นแหละ
เธอทำเหมือนกับว่าความรัก
ไม่ได้สำคัญอะไรกับเธอ แต่ความเป็นจริงคือ
มันเป็นสิ่งเดียวที่เธอโหยหามาตลอด
นั่นมันไม่จริง
โอเค
อะไร คุณไม่เชื่อฉันเหรอ
คุณรู้จักฉันมาแค่1 ชั่วโมง
เธอไม่เคยมีความรัก
นั่นมันไม่ใช่ธุระของคุณ
นั่นไม่ใช่คำตอบ
แล้วอะไรทำให้คุณคิดว่าคุณคู่ควรกับคำตอบล่ะ
เธอพูดถูก
ฉันขอโทษที่พูดตรงไปหน่อย
คุณพูดไว้ว่าฉันไม่ได้เป็นแบบที่คุณวาดฝันไว้
เราเคยเจอกันมาก่อนเหรอ
เปล่า ฉัน..
ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงพูดประโยคนั้นออกไป
เพราะว่าฉันรู้สึกเหมือนกับเราเคยพบกันมาก่อน
ชีวิตเธอไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ใช่ไหม
ทุกคนล้วนมีปัญหาทั้งนั้นแหละ
อืม
เราทุกคนล้วนหกล้มมาตลอดทาง
แต่นายกับฉัน
อาจจะหกล้มเพราะสิ่งเดียวกัน
คุณโรเบิร์ตสัน ดีใจที่ได้พบกับคุณอีกครั้ง
มันผ่านมาสักพักนึงแล้ว
ใช่
จากมุมมองของคุณ ผมคิดว่าคงใช่
ผมไม่คิดว่าคุณยังกระโดดข้ามเวลาอีกแล้ว
แค่เฉพาะสถานการณ์พิเศษเท่านั้นน่ะ
ผมมีชิ้นส่วนประกอบระเบิดของ ฟิซเซอร์ บอมเบอร์
คุณได้กระทำผิดกฎ นั่นถือเป็นเรื่องร้ายแรงมาก
มันไม่สำคัญต่อไปอีกแล้ว
ผมต้องลองอีกครั้ง
แล้วคุณจับกุมตัวเขาได้หรือเปล่า
เปล่า
ปัญหาแต่ละอย่างที่คุณ ทิ้งไว้ในแต่ละครั้ง
เราได้แก้ไขไว้อย่างมาก
แต่อาการเรื้อรังทางประสาท
มันอันตรายมาก
ผมสบายดีน่ะ
คุณกระทำผิดกฎการข้ามเวลามากี่ครั้งแล้ว
แค่ครั้งเดียว
ผมจะยอมรับบทลงโทษ
เส้นเวลาที่ถูกกำหนดไว้โดยองค์กร เข้มงวดเพราะเหตุผลหนึ่ง
มันถูกตั้งไว้ก็เพื่อปกป้องพวกเรา
อย่างไรก็ตาม
ผมคิดมาเสมอว่าเราจะสามารถสำเร็จการ ได้อีกมาก
โดยไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของ พวกคณะกรรมการ
เจ้าหน้าที่ได้ดำเนินการอยู่ภายนอก
เธอจะต้องทุกข์ทรมานอย่างมาก กับสิ่งที่ผมทำ
มันเป็นหนทางของมันอยู่แล้ว
มันเป็นหนทางของมันแบบนี้มาตลอด
คุณน่าจะเข้าใจเรื่องนี้ ดีกว่าใครนะ
งูทีกลืนกินหางของตัวเอง อย่างไม่มีวันสิ้นสุด
คุณมาที่นี่ก็เพื่อสร้างประวัติศาสตร์ และกำหนดอนาคต
ผมไม่คิดว่าผมจะทำได้หรอห
จงเข้าใจไว้ซะว่า
นายเป็นมากกว่าแค่เจ้าหน้าที่
นายคือของขวัญ
ที่มอบให้กับโลกผ่าน
ชะตากรรมของนายที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
นายคือคนเดียว
ที่ไม่มีอดีตและบรรพบุรุษ
ไก่ตัวผู้
แต่นายต้องทำภารกิจของนายให้สำเร็จ
นายต้องหว่านเมล็ดไว้เพื่ออนาคต
พวกเราเชื่อมั่นในตัวนายนะ
แล้วอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อวันนั้นมันมาถึง วันที่ฉันไม่รู้ว่าต้องเจออะไรในอนาคต
ก็ เหมือนกับคนทั่วไป
นายต้องยอมรับ ค่อยๆเป็นค่อยๆไป
เธอมีหนทางที่ต้องผจญภัยรออยู่
ผู้คนพูดกันว่าการเดินทาง ในหมื่นไมล์
เริ่มต้นที่เท้าของตัวเอง
และเท้าของฉันก็ต้องการพักผ่อนหน่อย
เอาล่ะ ขอปิดตาหนูหน่อยนะ
เพื่อความปลอดภัย โอเคมั้ย
การข้ามเวลากลับไป20 ปีอาจยากลำบากได้
กอดเด็กไว้ให้แน่น
พร้อมรึยัง
และจำไว้ สูดหายใจลึกๆ
การเตรียมตัวคือกุญแจสำคัญ ในการบรรลุเป้าหมายการข้ามเวลา
โชคก็เป็นแค่ความเชื่อห่วยๆเท่านั้นแหละ
ก่อนหน้านี้ฉันได้ใช้ชื่อเป็น เกร็กกอรี่ จอห์นสัน
เมืองวาร์รัน รัฐโอไฮโอ
ใช้ชีวิตให้ง่ายๆ
ทำตัวกลมกลืนเข้าไว้
เดินทางปลอดภัยนะ เจน
เข้มแข็งไว้นะ จอห์น
เธอมีอนาคตสดใสรออยู่
สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า City of Cleveland
รอนี่
นายจะไปไหนน่ะ
ไม่ต้องห่วงนะ
เดี๋ยวผมรีบกลับมา
ไอทุเรศ
นายหลอกฉัน
ทางเลือกเป็นของนายเอง
ทางเลือกอะไร
ฉันจะไม่มีวันทิ้งเธอ
นั่นคือหนทางของมันอยู่แล้ว
มันเป็นหนทางแบบนี้มาตลอด
ฉันขอโทษถ้านายรู้สึกว่าถูกหลอก
แต่มันคือความผิดที่จะคิดว่า พวกเรา สามารถแก้ไข อดีตบางอย่างได้
ก็เหมือนที่นายพูด บางอย่าง ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
- แต่ฉันรักเธอ - ฉันรู้
ฉันรู้น่ะ
และตอนนี้นายก็พบเธอแล้ว
นายรู้ว่าเธอเป็นใคร
และนายเข้าใจว่าตัวนายเองเป็นใคร
และตอนนี้นายอาจจะพร้อมที่จะ เข้าใจว่าฉันเป็นใคร
เอาล่ะ ฟังฉันให้ดี ฟังฉัน
อาการตกใจจะหายไปเอง
แต่นายต้องเข้าใจว่า เหตุการณ์นี้
กำลังเกิดขึ้นในลำดับที่ถูกต้องแล้ว
เส้นทางที่นายเดินอยู่นี้จะพานายไปยัง จุดหมายปลายทางของนาย
มันคือที่ไหนล่ะ
นายให้ฉันพานายไปหาโรเบิร์ตสันสิ และเขาจะอธิบายให้นายฟังทุกอย่างเอง
ฉันไม่อยากจะจากเธอไป
นายไม่ได้จากเธอไป
ฉันไม่เคยอยากทำร้ายเธอ
ฉันรู้
และตอนนี้เธอก็รู้แล้ว
จอห์น
ฟังฉันให้ดี เข้าใจไหม นายอยู่บ้านแล้ว
ปัญหาของนายหายไปหมดแล้ว
นายจะต้องช่วยเหลือชีวิตผู้คนเป็นล้าน
นายกำลังจะเริ่มกับ งานที่สำคัญที่สุดที่มนุษย์เคยทำ
และนายก็จะประสบความสำเร็จด้วยดี ฉันรู้
เอาล่ะ เขากระโดดข้ามเวลามา22 ปี
เขายังไม่คุ้นเคยกับความยาวของเวลาแบบนี้
จอห์นต้องการสิ่งนี้แน่
ชีวิตเขาต้องมีการทำผิดพลาด
เขาต้องไม่มีอะไรเลย เพื่อที่จะทำงานได้ลุล่วง
อาชญากรรมกว่าร้อยครั้ง ไม่เกิดขึ้นก็เพราะเขา
เพราะความประสบสำเร็จที่นายทำมา
แต่ ฟิซเซอร์บอมเบอร์ ยังลอยนวลอยู่นะ
ผมล้มเหลว
เขาทำให้คุณเป็นเจ้าหน้าที่ที่ดีขึ้น
คุณได้เรียนรู้ทุกอย่างมาจากเขา
เขาทำให้พวกเราเก่งขึ้นในงานของเรา
องค์กรนี้คงไม่เจริญเติบโต
หากไม่ใช่เพราะ ฟิซเซอร์ บอมเบอร์
คุณพูดเหมือนกับคุณปลื้มเขาอย่างนั้นแหละ
เขาคือผู้ก่อการร้าย
ไม่มีอะไรเรียบง่ายไปอย่างนั้นหรอก
ผมหวังให้มันเป็นอย่างนั้น
นี่อะไรน่ะ
มันคือตัวจับเวลา
มีคำสั่งมาใหม่น่ะ
เมื่อคุณถึงปลายทางของคุณแล้ว
เครื่องมือของคุณจะปลดประจำการ
ตามระเบียบ
คุณแน่ในนะว่าจะเกษียณงานที่ นิวยอร์ก
ใกล้กับวันที่มีการระเบิด
ใช่ครับ ท่าน
นายดูแลตัวเองดีๆ นะ
ครับ ท่าน
ฉันคือคุณตาของตัวเอง
โอยให้ตายเถอะพระเจ้า คอนเนอร์!
เอ้านี่ ฟังนะ ฉันจะคืนเงินนาย
ฉันไม่ต้องการเงินคืน แค่ให้ฉัน เปิดเพลงบ้านั่นฟังเถอะ
เออใช่ เจอร์รี่ ให้เขาฟังเพลงนั่นไปเถอะ
แล้วก็นะ ฉันลาออก
นี่สินะ
บ้าน
ภารกิจสุดท้ายในที่สุด ก็มาถึงวันนี้
ฉันว่ามันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้สินะ
ตอนที่นายฟังอยู่นี้ 7 ปี คงได้ผ่านไปแล้ว
ภารกิจแรกของเรา ก็สำคัญพอๆกับภารกิจสุดท้าย
ภารกิจแต่ละอันจะทำให้ เราเข้าใกล้ปลายทางของเรามากขึ้น
เดี๋ยวนายก็จะเข้าใจเองว่าเวลาน่ะ
มีความหมายที่แตกต่างมาก สำหรับคนแบบเรา
เวลา มันไล่ตามพวกเราทุกคนแหละ
แม้กระทั่งพวกที่ทำงานแบบเรา
ฉันว่านายอาจจะพูดได้ว่าพวกเราพิเศษ
โอ ให้ตายเถอะ มันช่างดูโอหังเหลือเกิน เวลาพูดคำนั้นออกมา
เอาล่ะ พูดอย่างนี้ดีกว่า
ฉันว่านายคงพูดได้ว่า
เราเกิดมาเพื่อทำงานนี้
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเห็นพวกผู้ชาย ใช้เครื่องพิมพ์ดีดแบบนั้นแล้วนะ
- ใช้ได้หรือเปล่าครับ - เชิญค่ะ
มันก็แค่..
ผมค่อนข้างอ่อนไหวกับอดีตน่ะ
เยี่ยมเลย
ฉันก็ด้วย
เข้าใจล่ะ
งั้น คุณเป็นนักเขียนเหรอ
ผมเคยเป็นน่ะ
แล้วคุณคิดจะกลับมาทำงานนี้อีกครั้งเหรอ
ผมกำลังคิดอยู่ครับ
- เอาเลย - ครับ
คุณเขียนเกี่ยวกับอะไรเหรอ
อ๋อ ก็พวกเรื่องคำสารภาพน่ะ
อะไรนะ เกี่ยวกับเรื่อง ผู้หญิงที่ตกอับพวกนั้นน่ะเหรอ
แบบว่า ความลุ่มหลง อกหัก ความอิจฉาริษยา
ไม่ใช่แค่เหมือนครับ แต่แบบนั้นเป๊ะๆ
- จริงเหรอ - ครับพูดจริง
คุณดูไม่เหมือนผู้ชายประเภทที่ จะสนใจเรื่องแบบนั้น
ผมดูเป็นผู้ชายที่สนใจเรื่องอะไรเหรอ
นี่เป็นคำถามใหญ่เลยทีเดียว
ก็ คุณสนใจเครื่องพิมพ์ดีด เลอค่านี้ที่อยู่ในปี 1940
ใช่แล้ว
เป็นทางเลือกของ เฮมมิงเวย์ เครูแอ็ค เฟลมมิ่ง
และรวมแล้วฉันได้รู้จักคุณมา เป็นเวลา30 วินาที
ฉันคิดว่าคุณน่ะสนใจด้านการผจญภัย
ความตื่นเต้นเร้าใจ
และก็อาจจะความโรแมนติกหน่อยๆ
แล้วก็โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฆาตกรรม
- ฟังดูโง่ใช่ไหม - เปล่า ไม่เลย
มันไม่สายเกินไปหรอกที่จะเป็น คนที่คุณเคยจะเป็น
มันไม่ใช่แค่ความบาดเจ็บทางร่างกาย
คุณทำงานหนักในสนาม
หนักกว่าเจ้าหน้าที่อื่นๆ ที่ผมเคยรักษามา
ความเสี่ยงนั้นหนักหนา
ปัญหาที่คุณทิ้งไว้ ในแต่ละครั้งที่คุณข้ามเวลา
เราต้องแก้ไขให้อย่างมาก
แต่อาการเรื้อรังทางประสาท
มันอันตรายมาก
ผมสบายดี
การข้ามเวลา อาจทำให้ร่างกายปรับตัวไม่ทันได้
ห้ามฝืนขีดจำกัดเด็ดขาด
มันจะเกิดปัญหาได้
งูที่กินหางตัวเอง
อย่างไม่มีวันจบสิ้น
ผมรู้ตัวว่ามาจากไหน
แล้วคนตายซากอย่างพวกคุณล่ะมาจากไหน?
โอ พระเจ้า
นายดูดีจัง
ฉันคิดถึงนาย
นายคือ ฟิซเซอร์ บอมเบอร์หรอ
พวกเราเกลียดฉายานั่น จำได้ไหม
นายคือฆาตกร
ไม่ๆๆ ฟังนะ ฉันช่วยชีวิตผู้คน มากกว่าที่ฉันเคยช่วยมาซะอีก
จากภายในองค์กร
ไม่ แกฆ่าคนบริสุทธิ์
คนบริสุทธิ์
ไม่ ไม่ ไม่
ฉันมีข่าวจากอนาคต
จากอนาคตที่ไม่เกิดขึ้น
เพราะฉันขวางมันไว้
ขวางหายนะ ช่วยชีวิตคน
เห็นนี่ไหม?
- ช่วยรึ? - ใช่ ๆ ดูสิ
สารเคมีรั่วที่ชิคาโก้ ปี 1974
แต่คนขับไปไม่ถึงที่ทำงานตอนเช้า
ช่วยไป 324 ชีวิต
แล้วดูนี่ มีต่อ ๆ
นี่ไง 3 เม.ย. 1991 ที่ฮัมบูร์ก เยอรมนี
ช่วยไป 1,861 ชีวิต
เหตุปล้นโรงงานอาวุธฮาร์ดชอว์ ปี 1968
ไม่มีคนร้ายบุกเข้าตึกเพราะฉันบึ้มมันไปแล้ว
ช่วยไป 3,027 ชีวิต
แล้วได้นับจำนวนคนที่แกฆ่าไปไหม?
ระเบิดของแกจะฆ่าไปหมื่นชีวิต
ผิดหวังในตัวฉันงั้นรึ?
ฉันจำได้ว่าเป็น
แต่พอเรื่องกระจ่าง
แกจะเห็นว่าเราทำถูกแล้ว
ฉันจะไม่เป็นแบบแก
ไม่ ฉันสงสัยจริง
ว่าแกรายงาน
เรื่องที่อุปกรณ์สนามพลังของแก ไม่ได้ปลดระวางรึเปล่า?
ใช่ไหมล่ะ?
บางคนว่าเป็นโชคชะตา
แต่แกกับฉัน
เรารู้
ว่าบางสิ่งถูกกำหนดไว้แล้ว
ฉันสร้างชีวิตแก แกสร้างชีวิตฉัน
แปลกแต่จริงเนอะ?
แต่เราเปลี่ยนชีวิตได้
ถูกไหม?
ฉันสนุกมากที่ก้าวนำแก
ตอนนี้แกเป็นอิสระและเจอฉัน
เรามาร่วมมือกันเถอะ
ฉันจะไม่เป็นแบบแก
อย่าพูดคำนั้น
เราเป็นแค่หุ่นเชิด
เราคือโรเบิร์ตสัน
เขาวางแผนทุกอย่างนี่
เขาหลอกใช้เราเล่น
เหมือนกำลังวางโดมิโน่
เราทำได้แค่ดูมันล้ม
ฉันจะไม่เป็นแบบแก
และจะไม่ยอมให้แกฆ่าคนพวกนั้น
เดี๋ยวก่อน ๆ
นี่แกจะใช้ชีวิตสามัญ
กับนังอลิส จากร้านขายของเก่ารึ?
มันมีแมวโง่ ๆ
กับปานน่าเกลียด ที่สะโพกซ้าย
แถมทำอาหารห่วย
เชื่อเถอะ
มันทนความลับเราไม่ได้หรอก
เชื่อฉันสิ นังนั่นมันไม่เหมาะกับเรา
แกไม่รู้ว่าอะไรเหมาะกับฉัน
ก็ได้ๆ ที่พวกเรามีคือกันและกัน
เรามีกันแค่นี้แหละ
ถ้าแกยิงฉัน
แกจะกลายเป็นฉัน
เข้าใจยัง?
มันเป็นแบบนี้
ถ้าแกอยากจะหลุดจากวงจร
แกต้องไม่ฆ่าฉัน
แต่แกต้องรักฉันให้ได้อีกครั้ง
ถ้าฉันพามันมาอยู่ตรงหน้าแกได้
คนที่ทำลายชีวิตแก...
ลืมๆ มันไปเถอะ
เราสร้างอนาคตด้วยกันได้
แกจะฆ่าเขาไหม
เพื่อช่วยคนนับพัน?
แกอยากรู้ไหมพรุ่งนี้เราจะทำอะไร?
ไม่
คุณอยู่ตรงนี้
ณ จุดเริ่มชีวิตใหม่
มันจะหนักอึ้ง
เมื่อรู้ถึงอนาคตที่คุณจะสร้าง
และรู้เป้าหมายของชีวิตนั้น
นายรู้ว่าเธอเป็นใคร
และนายเข้าใจว่าตัวนายเองเป็นใคร
และตอนนี้นายอาจจะพร้อมที่จะ เข้าใจว่าฉันเป็นใคร
นายก็รู้ว่าฉันรักเธอเหมือนกัน
นายจะต้องพบกับการตัดสินใจที่ลำบาก
นายจะมีอิทธิพลต่ออดีต
เราสามารถเปลี่ยนแปลอนาคตพวกเราได้มั้ย
ฉันไม่รู้
สิ่งที่ฉันรู้และมั่นใจคือ
นายคือสิ่งที่ดีที่สุด ที่เกิดขึ้นกับชีวิตฉัน
ฉันคิดถึงนายเหลือเกิน
Modified by Zakky
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย itranslateformydad, Panorama10, benzmktg29, eraofgirls, sissaca
whateverp, sammtri