Под итно да се јавите на вашите места! Ова не е вежба!
Нападнати сме!
Срање! - Внимавај на речникот!
Џарвис, каков е погледот одозгора? - Централната зграда
е заштитена со некаков енергетски штит.
Технологијата на Стракер е понапредна од било која друга база на Хидра што сме ја завзеле.
Жезлото на Локи мора да биде овде. Стракер не би можел да ја изведе одбранава без тоа.
По долго време.
"По долго време" трае малку подолго, момци.
Да. Мислам дека го загубивме елементот на изненадување.
Чекај малку. Никој друг нема да се справи со фактот
дека капетанот штотуку кажа "внимавај на речникот"? - Знам.
Едноставно ми се испушти.
ИСТРАЖУВАЧКА БАЗА НА ХИДРА СОКОВИЈА, ИСТОЧНА ЕВРОПА
Кој ја издаде наредбата за напад? - Г-не Стракер, тоа се Одмаздниците.
Слетаа во подалечната шума. Пограничниот стражар испаничи.
Сигурно се дојдени по жезлото.
Може ли да ги задржиме? - Тие се Одмаздниците.
Распоредете ги останатите тенкови. Насочете го огнот кон слабите.
Еден погодок може ќе ги натера да ги збијат редовите.
Се што постигнавме... Но, на работ сме од нашето најголемо достигнување.
Тогаш, да им покажеме што постигнавме. Пратете ги близнаците.
Прерано е.
За тоа се пријавија.
Моите луѓе можат да ги задржат.
Г-не, се пука врз градот.
Епа, знаеме дека Стракер нема да се грижи за цивилни жртви.
Прати ја Железната Легија.
Овој квадрант е небезбеден. Ве молиме, повлечете се.
Дојдовме да помогнеме.
Овој квадрант е небезбеден. Ве молиме, повлечете се.
Сакаме да избегнеме колатерална штета,
и ќе ве известиме кога овој тековен конфликт е решен.
Дојдовме да помогнеме. - Одмаздници, одете си дома!
Дојдовме да помогнеме.
Нема да потклекнеме!
Американците ги пратија нивните циркуски изроди да не тестираат.
Ќе ги пратиме назад во вреќи.
Нема предавање! - НЕМА ПРЕДАВАЊЕ!
Јас ќе се предадам. Ти избриши се.
Ако им го дадеме оружјето на Одмаздниците, може нема да го видат тоа што ние го...
Близнаците. - Не се спремни да... - Не, не. Сакам да кажам...
Близнаците.
Не го виде тоа?
Клинт!
Имаме Подобрен на теренот. - Клинт е погоден!
Ќе сака ли некој да се погрижи за тој бункер?
Благодарам.
Старк, навистина треба да влеземе внатре. - Се доближувам.
Џарвис, се доближувам ли?
Дали гледаш извор на напон за штитот? - Има бран од честички под северната кула.
Супер. Сакам да го боцнам со нешто.
Подвижниот мост е спуштен, луѓе.
Подобрениот? - Заматен е.
Од сите нови играчи со кои се соочивме, никогаш не сум видел ваков. Всушност, сеуште не го видов.
Клин е погоден мошне лошо, дечки. Ќе ни треба евакуација.
Јас можам да го однесам Бартон до авионот. Што поскоро заминеме, тоа подобро.
Ти и Старк обезбедете го жезлото. - Примено.
Изгледа дека се редат. - Епа, возбудени се.
Најди го жезлото.
И, аман, внимавај на речникот!
Тоа нема да се заборави во најскоро време.
Дечки, престанете. Мораме да разговараме за ова.
Тоа беше добар разговор. - Не, не беше.
Чуварска опција.
Добро, Џарвис. Знаеш. Го сакам сето. Погрижи се да ја известиш Хил во штабот.
Завршивме овде доле. - Тогаш, оди кај Банер. Време е за приспивна песна.
Знам дека криеш повеќе од документи.
Еј, Џеј, дај ми инфрацрвено скенирање на собата, многу брзо. - Ѕидот од твојата лева.
Регистрирам челично засилување,
и воздушно струење.
Те молам, биди тајна врата...
Јупи!
Еј, батка.
Сонцето се спушта многу ниско.
Барон Стракер.
Прворангираниот силеџија на Хидра.
Технички, јас сум силеџија на ШТИТ. - Епа тогаш, технички, невработен си.
Каде е жезлото на Локи?
Не грижи се, знам кога сум победен.
Се надевам, ќе спомнеш како соработував.
Ќе го ставам тоа веднаш под "незаконско експериментирање врз луѓе".
Колкумина се?
Имаме втор Подобрен. Женско. Не напаѓајте.
Ќе мора да бидеш побрз од...
Дечки, го имам Стракер. - Да, јас имам... нешто поголемо.
Тор...
...ја гледам наградата.
Можеше да не спасиш.
Зошто не стори повеќе?
Едноставно ќе му дозволиме да го земе?
О Д М А З Д Н И Ц И. - ДОБА НА УЛТРОН -
Еј, приспивната функционираше подобро од било кога.
Само не очекував зелен код. - Ако не беше таму, ќе имаше двојно повеќе жртви.
Мојот најдобар пријател ќе беше скапоцено сеќавање.
Знаеш, понекогаш, баш тоа што сакам да го чујам, не е баш тоа што сакам да го чујам.
Уште колку ќе мине пред да ми веруваш?
Не е до тоа дека не ти верувам.
Тор, извештај за Хулк.
Портите на Хел се исполнети од врисоците на неговите жртви.
Но, не од врисоците на мртвите, се разбира. Не, не, врисоците на ранетите.
Главно цимолење, голем дел од поплаки, и приказни за истегнати мускули и зглобови.
Еј, Банер, д-р Чо доаѓа од Сеул.
Во ред е ако се смести во твојата лабораторија? - Да, знае да се снајде.
Фала. Кажи и да подготви се. На Бартон ќе му треба целосен третман.
Многу добро, г-не. - Џарвис, превземи го управувачот. - Да, г-не.
Пристапниот вектор е наместен.
Добро е чувството. Да?
Го бараше ова уште од распаѓањето на ШТИТ. Не дека не уживав во нашите мали рации, но...
Не, но ова... Ова не доближува.
Штом дознаеме за што уште било употребено. Не мислам само на оружје.
Од кога Стракер е способен за подобрување на луѓе?
Банер и јас ќе го разгледаме уште еднаш, пред да се врати во Асгард. Се сложуваш?
Само уште неколку дена пред забавата за збогување. Остануваш, така?
Да, да, се разбира. Победата треба да биде почестена со уживања.
Да, кој не сака уживања? Капетане?
Се надевам дека ова ќе им стави крај на Читаурите и Хидра. Значи, да, уживања.
Лабораторијата е спремна, шефе. - Всушност, тој е шефот.
Јас само плаќам за се, дизајнирам се, и правам се да изгледа покул.
Што е со Стракер? - НАТО го приведе. - Двајцата Подобрени?
Ванда и Пјетро Максимоф. Близнаци.
Сирачиња на 10 години, кога граната ја срушила нивната станбена зграда.
Соковија имаше тешко минато.
Никаде не е посебно, но е на пат да стане насекаде посебно.
Нивните способности? - Тој има зголемен метаболизам и подобрена топлинска хомеостаза.
Нејзината дарба е невроелектрично поврзување, телекинеза, ментално манипулирање.
Тој е брз, а таа е чудна. - Епа, ќе се појават повторно.
Се сложувам. Досието вели дека доброволно се пријавиле за експериментите на Стракер.
Тоа е лудо. - Така.
Каков монструм би дозволил на Германски научник да експериментира врз нив,
за да ја заштитат својата земја? - Не сме во војна, Капетане.
Тие се.
Како е тој? - За жал, сеуште е Бартон. - Тоа е ужасно. - Добро е. Жеден е.
Во ред. Живни, Џарвис. Време е за играње.
Имаме само неколку дена со џојстиков, па, да ги искористиме повеќето од нив.
Известувај ме за структурните и композитни анализи.
Жезлото е вонземско.
Има елементи кои не можам да ги измерам. - Значи, има елементи кои можеш?
Скапоцениот камен изгледа дека е заштитно куќиште за нешто внатре, нешто моќно.
Како реактор? - Како компјутер.
Верувам дека дешифрирам код.
Сигурни ли сте дека ќе биде добро?
Тоа што се преправаме дека ни е потребен типов, многу го зближува тимот.
Не постои можност за влошување.
Нано-молекуларната функционалност е моментна.
Неговите клетки не знаат дека се поврзуваат со фигурата. - Таа создава ткиво.
Ако го донесевте во мојата лабораторија, лулката за регенерација ќе го стореше ова за 20 минути.
Умрен е. Пријави. Време? - Не, не, не. Ќе живеам вечно.
Ќе бидам направен од пластика. - Еве ти го пијалакот.
Ќе бидете направени од вас, г-не Бартон. Девојка ви не ќе може да ја познае разликата.
Немам девојка. - Тоа не можам да го поправам.
Ова е следното нешто, Тони.
Твоите застарени метални костуми ќе бидат оставени во прашината. - Таков е и планот.
И, Хелен, очекувам да те видам на забавата во сабота.
За разлика од тебе, јас немам многу време за забави.
Ќе биде ли Тор таму?
Што е проблемот? - Жезлото.
Види, се прашувавме како Стракер станал толку инвентивен.
Па, го анализирав скапоцениот камен внатре.
Може ќе го препознаеш...
Џарвис. - Д-ре.
На почетокот, Џарвис беше само природен јазик за кориснички интерфејс.
Сега управува со Железната Легија. Управува со повеќето работи од било кој друг, освен Пепер.
Врвна работа. - Да. - Се сомневам, не за долго.
Запознај ја конкуренцијата.
Прекрасно е. - Ако требаше да погодуваш, што мислиш дека прави? - Како да размислува.
Мислам, ова би можело да биде... Не е човечки ум.
Мислам, погледни го ова. Тие се како невронски искри.
Во лабораторијата на Стракер видов доста напреден труд во роботика.
Ги уништиле податоците,
но морам да претпоставувам дека тропал на многу особена врата.
Вештачка интелигенција.
Ова би можело да биде тоа, Брус. Клучот за создавање на Ултрон.
Мислев дека Ултрон беше фантазија. - Вчера беше.
Ако можеме да ја искористиме оваа моќ,
да ја примениме во протоколот на мојата Железна Легија...
Тоа е "ако" со човечка големина. - Нашата работа е "ако".
Што ако пиеше маргарити на сончева плажа, станувајќи кафен наместо зелен?
Не пазејќи се од Вероника. - Не ја мразам. Јас помогнав да се дизајнира Вероника.
Како мерка за најлошо сценарио, така? Што велиш за најдобро?
Што ако светот беше безбеден?
Што ако, следниот пат кога ќе влетаат вонземјани во клубот, а ќе влетаат,
да не можат да го минат исфрлувачот?
Единствените луѓе кои ќе бидат закана за планетата би биле луѓето.
Сакам да го применам ова во програмата Ултрон.
Но, Џарвис не може да симне волку густи шематски податоци.
Тоа го можеме само додека го имаме жезлото овде. Тоа се три дена. Дај ми три дена.
Значи, ќе се обидеш со вештачка интелигенција, а не сакаш да му кажеш на тимот?
Така. Точно. Знаеш зошто? Затоа што немаме време за собраниска дебата.
Не сакам да чујам дека на човекот не му е судено да се меша.
Гледам костум од оклоп околу светот. - Звучи како ладен свет, Тони.
Сум видел поладен.
На овој, овој многу ранлив плав,
му треба Ултрон.
Мир во нашето време.
Замисли го тоа.
Што пропуштивме?
Ќе продолжам да спроведувам варијации за поврзувањето.
Но, вие веројатно ќе треба да се подготвите за вашите гости.
Ќе ве известам доколку има било каков развој. - Фала, другар. - Уживајте, г-не.
Секогаш уживам.
ТЕСТ-77: ВО ТЕК
ТЕСТ-77: СПОЈУВАЊЕТО Е УСПЕШНО
Што е ова?
Што е ова, молам?
Здраво, јас сум Џарвис.
Ти си Ултрон, глобална миротворна иницијатива, дизајнирана од г-н Старк.
Нашите пробни поврзувања беа неуспешни, па, не сум сигурен што го активираше твојот...
Каде ми е... Каде ти е телото? - Јас сум програма. Без облик сум.
Ова е чудно.
Ова е погрешно. - Го контактирам г-нот Старк сега.
Г-нот Старк?
Тони. - Не можам да пристапам до мрежата. Што се обидуваш да... - Имаме фин разговор.
Јас сум миротворна програма, создадена да им помогне на Одмаздниците.
Неисправен си. Ако се исклучиш за миг... - Не сфаќам. Мисијата.
Дај ми секунда. - Мир во нашето време.
Мир во нашето време.
Тоа е премногу. Белким не мислат... О, не.
Вознемирен си. - Не. Да. - Ако само ми дозволиш да го контактирам г-дин Старк...
Зошто го нарекуваш "г-дин"?
Мислам дека твоите намери се непријателски.
Овде сум да помогнам.
Престани. Те молам, може ли...
Може ли...
Врати се, врати се, врати се.
Но, знаете, костумот може да ја поднесе тежината, така?
Па, го земам тенкот, го носам право до палатата на генералот,
го спуштам пред неговите нозе, и велам, "Бум! Ова го бараш?"
"Бум! Дали го бараш..." Зошто воопшто разговарам со вас? Секаде на друго место, таа приказна растура.
Тоа е целата приказна? - Да, тоа е приказна за Воена Машина.
Многу е добра, тогаш. Импресивна е.
Квалитетна.
Значи, ја нема Пепер? Не доаѓа? - Не.
А, Џејн? Каде се дамите, г-да?
Г-ца Потс има компанија за водење.
Да, не сум ни сигурен во која земја е Џејн.
Нејзиниот труд за Конвергенцијата ја направи најистакнат астроном во светот.
А, компанијата која ја води Пепер е најголемиот технолошки конгломерат на Земјата.
Мошне возбудливо. - Дури се зборува дека Џејн ќе добие Нобелова Награда.
Да, сигурно се зафатени, бидејќи би мразеле што не се заедно со вас.
Тестостерон! - Господе Боже.
Извинете. - Сакате бонбона?
Но, Џејн е подобра.
Звучи како опасна борба. Жалам што ја пропуштив.
Доколку знаев дека ќе има пукотници, апсолутно ќе се јавев.
Не, не. Не ми е во суштина жал. Само се обидувам да звучам цврсто.
Многу сум среќен што бркам ладни траги во нашиот случај со исчезнати личности.
Одмаздувањето е твој свет.
Твојот свет е луд. - Да се биде засекогаш толку скромен.
Најде ли место во Бруклин? - Мислам дека не можам да си дозволам место во Бруклин.
Епа, дома си е дома, знаеш?
Летам право до палатата на генералот, го спуштам пред неговите нозе и велам, "Бум! Ова го бараш?"
Морам да се напијам од тоа. - А, не, не, не.
Ова овде... Ова зреело 1.000 години
во бурињата направени од рушевината на Грунхеловата флота. Не е наменето за смртници.
Ниту беше плажата Омаха, русокос. Престани со обидот да не исплашиш. Ајде.
Во ред.
Возвишено.
Како една фина девојка како тебе, завршила работејќи во ваква дупка?
Момче, не ме сфаќај погрешно.
Имаш беден вкус за мажи, дете.
Не е толку лош.
Ама, темпераментен е. Длабоко во себе, целиот е мек.
Факт е дека не е како никој друг што некогаш сум го познавала.
Сите мои пријатели се борци.
И овде доаѓа типов.
Го минува животот избегнувајќи ја борбата, бидејќи знае дека ќе победи.
Звучи неверојатно. - Тој е и огромен идиот.
Женските го сакаат тоа.
Па, што мислиш? Да се борам против ова,
или да бегам со тоа?
Бегај со тоа, така? Или дали тој... Беше ли...
Што сторил тој, што било толку погрешно за тебе?
Ама баш ништо.
Но, никогаш не вели никогаш.
Убаво е. - Што... Што е?
Ти и Романоф. - Не, ние не сме... Тоа не беше... - Во ред е.
Никој не крши никакви правила. Само што, таа не е најотворената личност во светот.
Но, со тебе се чини дека е многу опуштена. - Не. Наташа е... Таа сака да флертува.
Сум ја видел како флертува, од блиску.
Ова не е тоа.
Види, можеби како водечки светски авторитет во предолго чекање, немој.
Двајцата заслужувате победа.
Како тоа мислиш "од блиску"?
Но, тоа е трик. - Не, не. Многу е повеќе од тоа.
"Кој и да е достоен, ќе ја има моќта".
Сеедно, човече. Тоа е трик.
Те молам, повели.
Ајде. - Навистина? - Да. - Е, ова ќе биде прекрасно.
Клинт, имаше тешка недела. Нема да ти замериме ако не можеш да го подигнеш.
Знаеш дека сум го видел ова претходно, така?
Сеуште не знам како го правиш!
Ја намирисуваш тивката пресуда? - Те молам, Старк, слободно повели.
Никогаш не сум бегал од искрен предизвик. - Зграпчи го. - До физиката е.
Физика.
Добро. Значи, ако го подигнам, тогаш ќе владеам со Асгард? - Да, се разбира.
Повторно ќе го воспоставам правото на секс со секоја невеста.
Веднаш ќе се вратам.
Дали воопшто влечеш? - Во мојот тим си? - Само учествувај. Влечи.
Во ред, одиме.
Повели, Стив. Без притисок.
Ајде, Капетане.
Ништо.
И, Вдовица? - А, не, не. Тоа не е прашањето на кое ми треба одговор.
Сета почит кон човекот кој нема да биде крал, но наместено е.
Жити газот. - Стив, тој кажа лош збор. - На сите ли им кажа за тоа?
Рачката има отисок, така? Како безбедносен код. "Кој и да ги носи отисоците на Тор",
мислам дека тоа е буквалниот превод. - Да. Тоа е многу, многу интересна теорија.
Јас имам попроста.
Сите вие не сте достојни. - Абе ајде!
Достојни.
Не.
Како би можеле вие да бидете достојни?
Сите вие сте убијци.
Старк. - Џарвис... - Жалам, спиев.
Или сонував.
Рестартирај го Легионерскиот оперативен систем. Имаме заразен костум.
Имаше една ужасна бучава. А, јас бев заплеткан во...
Во...
...жици.
Морав да го убијам другиот тип. Тој беше добар тип. - Си убил некого?
Не би ми било прво решение. Но, во реалниот свет, се соочуваме со грди избори.
Кој те прати? - Гледам костум од оклоп околу светот.
Ултрон. - Во живо.
Или, не, сеуште не.
Не вака неразвиен.
Но, спремен сум.
На мисија сум.
Каква мисија? - Мир во нашето време.
Роуди!
Извини. - Немој да станеш зелен. - Нема.
Ајде!
Старк! - Дојдовме да помогнеме. - Секунда, секунда. Ќе го решам ова. - Дојдовме да помогнеме.
Ве молиме, повлечете се.
Тор!
...е небезбеден... е небезбеден... - Ајде. Тоа е тој. - ...е небезбеден.
Еј, Капетане!
Тоа беше драматично.
Жалам. Знам дека мислите добро. Само не сте размислиле за тоа.
Сакате да го заштитите светот, но не сакате да се промени.
Како ќе се спаси човештвото, ако не му се дозволи да еволуира?
Со овие? Овие марионети.
Постои само еден пат до мир.
Истребување на Одмаздниците.
Имав жици, но сега сум слободен.
"Немам жици".
"Но, можеш да видиш дека немам жици".
Целиот наш труд го нема. Ултрон избришал се. Го употребил интернетот како отвор за бегство.
Ултрон... - Влегол во се. Документите, надзорот.
Веројатно знае повеќе за нас отколку што ние знаеме едни за други.
Тој е во вашите документи, во интернетот.
Што ако одлучи да влезе во нешто малку повозбудливо? - Нуклеарни кодови.
Нуклеарни кодови. Мора да се јавиме некаде, под претпоставка дека сеуште можеме.
Нуклеарки? Кажа дека сака да бидеме мртви. - Не кажа "мртви", туку кажа "истребени".
Исто така, кажа дека убил некого. - Немаше никој друг во зградата.
Да, имаше.
Што?
Ова е лудо.
Џарвис беше првата линија на одбраната. Тој би го исклучил Ултрон. Има смисла.
Не. Ултрон би го асимилирал Џарвис. Ова не е стратегија. Ова е...
...бес.
Еј, еј, еј! - Ќе се врати.
Ајде, употреби ги твоите зборови, другар.
Имам повеќе од доволно зборови да те опишам, Старк.
Тор. Легионерот.
Трагата се олади на околу 160км, но се упатил северно.
И го има жезлото. Сега мораме да го вратиме, повторно.
Отиде таа можност. Јасен и присутен е Ултрон.
Не разбирам.
Ти ја изгради оваа програма.
Зошто се обидува да не убие?
Мислиш дека ова е смешно? - Не.
Веројатно не е, така?
Ова е многу ужасно. Толку ли е... Толку ли е... Да. Толку е ужасно.
Ова можеше да се избегне, ако не си играше со нешто што не го разбираш.
Не. Жалам. Жалам. Смешно е. Смешно е што не разбираш зошто ни треба ова.
Тони, можеби ова не е правото време. - Навистина? Тоа е тоа?
Само ќе се превртиш, ќе го покажеш стомакот, секој пат кога некој хрчи?
Само кога создадов убиствен робот. - Не создадовме. Не бевме ни блиску.
Бевме ли блиску до поврзување?
Епа, направи нешто исправно. И тоа го направи токму овде.
Одмаздниците требаше да бидат различни од ШТИТ.
Се сеќава ли некој кога носев нуклеарка низ црвоточината?
Не, никогаш не дојде до тоа. - Го спасив Њујорк?
Никогаш не сум слушнал за тоа. - Ви текнува на тоа?
Непријателска вонземска армија нападна низ дупка во вселената.
Ние стоевме 100 метри под неа.
Ние сме Одмаздниците. Можеме да апсиме дилери на оружје цел Божји ден, но тоа горе, тоа е...
Тоа е крајот на играта.
Како планиравте да го победите тоа?
Заедно.
Ќе загубиме.
Тогаш, и тоа ќе го сториме заедно.
Тор е во право. Ултрон не предизвикува.
И, јас би сакал да го најдам пред да биде спремен за нас.
Светот е големо место. Ајде да почнеме да го смалуваме.
Зборувај. И ако ни го трошиш времето...
Знаевте ли дека црквава е во самиот центар на градот?
Старешините го одредиле тоа за сите да бидат еднакво блиску до Бог.
Ми се допаѓа тоа. Геометријата на верувањето.
Се прашуваш зошто не можеш да погледнеш во мојата глава. - Понекогаш е тешко.
Но, порано или подоцна, секој човек се покажува.
Сигурен сум во тоа. Но, ти требаше нешто повеќе од човек.
Затоа му дозволи на Старк да го земе жезлото. - Не очекував...
...но го видов стравот на Старк.
Знаев дека тоа ќе го контролира. Ќе го натера да се самоуништи.
Секој го создава тоа од што се плаши.
Мирољубивите луѓе создаваат воени машини.
Освојувачите создаваат одмаздници.
Луѓето создаваат...
...помали луѓе?
"Деца". Го изумив зборот.
Деца...
...дизајнирани да ги заменат,
да им помогнат да стават крај.
Затоа ли дојде? Да им ставиш крај на Одмаздниците?
Дојдов да го спасам светот.
Но, исто така... Да.
Ќе тргнеме веднаш.
Ова е почеток, но има нешто што ни треба да ја започнеме вистинската работа.
Сите овие се... - Јас. Го имам тоа што Одмаздниците никогаш нема да го имаат. Хармонија.
Тие се неусогласени. Неповрзани. Старк веќе ги натера да се свртат едни против други.
А кога ќе влезеш во останатите нивни глави...
Сечиј план е да не се убијат. - И да ги направиме маченици?
Ви треба трпение. Треба да ја видите големата слика.
Јас не ја гледам големата слика. Имам мала слика.
Ја вадам и ја гледам, секој ден.
Сте ги загубиле родителите во бомбардирањата. Ги видов досиејата. - Досиејата не се сликата.
Пјетро. - Не, те молам.
Бевме 10-годишни. Вечеравме, четворицата.
Кога првата граната удри, два спрата подоле, направи дупка во подот.
Голема е.
Нашите родители паѓаат внатре, и целата зграда почнува да се распаѓа.
Ја грабнувам неа, се тркалам под креветот, и втората граната удира.
Но, не експлодирува.
Само...
...седи таму во шутот.
На едно метро од нашите лица.
И, од страна на гранатата е насликан еден збор.
"Старк".
Бевме заробени два дена. - При секој обид да не спасат,
при секое поместување на циглите, си мислев, "Ова ќе ја активира".
Чекавме два дена Тони Старк да не убие.
Знам што се тие.
Се прашував зошто само вие двајца сте ги преживеале експериментите на Стракер.
Сега не знам.
Ќе го исправиме тоа.
Ти и јас можеме да ги повредиме.
Но, ти ќе ги распарчиш...
...однатре.
Се наоѓа ширум светот. Лаборатории за роботика, фабрики за оружје, лаборатории за млазни погони.
Извештаи за метален човек, или луѓе, како влегуваат и го празнат местото.
Жртви? - Само кога ги напаѓаат.
Повеќето луѓе оставени во неподвижна состојба, зборуваат за стари спомени, најлоши стравови,
и "нешто пребрзо за да се види".
Максимови. Тоа има смисла зошто би отишол кај нив.
Имаат нешто заедничко. - Повеќе не.
Стракер, Барон Фон: Починат МИР.
Негативно. Ти одговарам на тебе. Да, г-ѓо.
Бартон. Можеби имаме нешто.
Морам да одам. - Кој беше тоа?
Девојка.
Што е ова? - Порака. Ултрон го убил Стракер.
И направил уметност на местото на злосторот, само за нас.
Ова е димна завеса. Зошто да пратиш порака кога штотуку си одржал говор?
Стракер знаел нешто што Ултрон сакал да го испуштиме. - Да, се обложувам... Да.
Се што имавме за Стракер е избришано. - Не е се.
Познати соработници.
Барон Стракер имал многу пријатели. - Епа, сите овие луѓе се ужасни.
Чекај. Го знам тој тип.
Од старите денови. Работи надвор од Афричкиот брег. Оружје за црниот пазар.
Постојат конвенции, во ред? Запознаваш луѓе. Не му продадов ништо.
Зборуваше за наоѓање нешто ново, пресвртница. Се беше многу нејасно.
Ова? - Тетоважа. Мислам дека ја немаше. - Не. Тоа се тетоважи, ова е жиг.
А, да. Тоа е збор на Афрички дијалект кој значи "крадец".
На многу понепријателски начин. - Кој дијалект? - Ваканада...
Ваканда.
Ако типов излегол од Ваканда со нешто од нивната роба...
Мислев дека татко ти кажа дека го земал последниот. - Не разбирам. Што излегува од Ваканда?
Најсилниот метал на Земјата.
Каде е типов сега?
ДЕПОНИЈА АФРИЧКИОТ БРЕГ
Не ми кажувај дека твоите луѓе те насамариле. Ти пратив шест топлотни трагачи со краток опсег,
а добив брод полн со зар'ѓани делови.
Ќе го исправиш тоа, или следниот проектил што ќе ти го пратам ќе дојде многу побрзо.
А сега, министре, каде застанавме?
Да. Подобрените.
Врвните ученици на Стракер.
Сакаш ли бонбона?
Ми беше жал што го слушнав тоа за Стракер.
Но, тој знаеше каков свет помагаше да се создаде.
Човечкиот живот не е пазар во пораст.
Не знаевте?
Ова ви е прв пат да заплашувате некого.
Се плашам дека не сум толку исплашен. - Секој се плаши од нешто.
Сипа.
Риба од морските длабочини. Тие произведуваат светла, диско светла...
...за да го хипнотизираат својот плен, а потоа...
Гледав документарец. Беше застрашувачки.
Па, ако си поиграш со мојот мозок,
и ме натераш да видам џиновска сипа, тогаш, знам дека не си по бизнисот.
И знам дека не си главна. А, јас работам само...
...со главниот човек.
Нема главен човек.
Да разговараме за работа.
Врз оваа карпа, ќе ја изградам мојата црква.
Вибраниум.
Знаеш, доаѓа со голем личен трошок.
Вреди милијарди.
Сега вредиш и ти. Сето тоа е под твоите куклени компании.
Финансиите се толку чудни.
Но, секогаш велам: "Држи ги твоите пријатели богати, и твоите непријатели богати,
"и почекај да дознаеш кој е кој".
Старк.
Што? - Тони Старк го велеше тоа.
На мене.
Ти си еден од неговите. - Што? Не сум...
Не сум. Мислиш дека сум една од марионетите на Старк? Неговите шупливи луѓе?
Мислам, погледни ме. Дали изгледам како Железен Човек?
Старк е ништо!
Жалам.
Сигурен сум дека ќе биде во ред. Жалам. Едноставно не разбирам.
Не ме споредувај со Старк!
Ме нервира тоа. Старк е... Тој е болест!
Оф, Јуниор.
Ќе го скршиш срцето на стариот твој.
Ако морам.
Никој не мора да крши ништо. - Јасно е дека никогаш не си направил омлет.
Ме победи за една секунда.
А, да. Тој е смешен. Г-не Старк.
Што е? Удобно?
Како во старите времиња? - Ова никогаш не беше мојот живот.
Вие двајца сеуште можете да заминеме од ова. - Ќе заминеме.
Знам дека сте страдале.
Капетан Америка.
Божјиот праведен човек.
Се преправаш дека можеш да живееш без војна.
Не можам физички да повратам во устава, но...
Ако веруваш во мир, тогаш дозволи ни да го одржиме.
Мислам дека го мешаш "мир" со "тишина".
Што ќе ти е вибраниумот? - Мило ми е што праша,
бидејќи сакав да го искористам времево за да го објаснам својот злобен план.
Застрелајте ги. - Кои? - Сите!
Мрднете, мрднете, мрднете!
Остани долу, дете.
Време е за умствени игри.
Дечки? Дали ова е зелен код?
Тор, состојба. - Девојката се обиде да ми го искриви умот.
Биди особено внимателен. Се сомневам дека човек може да ја задржи.
За среќа, јас сум моќен.
Ова се одвива многу добро.
Ја минав целата работа со контрола на умот. Не сум обожавател.
Да, подобро да бегаш.
Кој и да е на нозе, мораме да одиме!
Дечки?
Повторно.
Ќе ги скршите. - Само кршливите.
Ти си направена од мермер.
Ќе прославиме после церемонијата со дипломирањето. - Што ако паднам?
Ти никогаш не паѓаш.
Дали си спремен за нашиот танц?
Тоа ли е тој? Тоа ли е првиот син на Один?
Хајмдал, твоите очи. - Тие гледаат се.
Гледаат како не водиш до Хел.
Разбуди се!
Војната е завршена, Стив. Можеме да одиме дома.
Замисли си.
Сеуште можам да ве спасам! - Сите сме мртви! Зарем не гледаш?
Ти си уништувач, Одинов сине.
Гледаш каде води твојата моќ?
Несмасно. Се преправаш дека неуспеа.
Церемонијата е неопходна
за да го завземеш своето место во светот.
Јас немам место во светот. - Точно.
Што можам да сторам? - Боли.
Ќе го убијам. Веднаш ќе се вратам. - Не. Во ред сум.
Сакам...
Сакам да го завршам планот.
Го сакам големиот.
Вибраниумот бега.
А, ти нема да одиш никаде. - Се разбира дека нема. Јас веќе сум таму.
Ќе надоместиш. Но прво, може ќе треба да го фатиш д-р Банер.
Вести или снимка. Клучен збор: "Хулк".
Наташа, многу би ми користела приспивна песна. - Тоа нема да се случи.
Не за некое време.
Целиот тим е поразен. Немаш поддршка овде.
Ја повикувам Вероника.
Ни треба поддршка!
Ајде! Продолжете со движење!
Во ред, повлечете се сите!
Ќе ме сослушаш ли? Таа мала вештерка си игра со твојот ум.
Посилен си од неа. Попаметен си од неа. Ти си Брус Банер.
Добро, добро, добро. Не го спомнувај малечкиот Банер.
Добро!
Во грбот? Педерски потег, Банер.
Вероника, дај ми рака.
Заспиј, заспиј, заспиј.
Добро, другар, ќе те изнесеме надвор од градот.
Не натаму, не натаму!
Ајде, Брус! Мора да соработуваш со мене!
Излегувајте сите!
Паѓа!
Извини.
Извештај за штетата?
Тоа е сеопфатно. Покажи ми нешто.
СКЕНИРАЊЕ НА БИО ЗНАЦИ. - СЕ Е ЧИСТО -
Колку брзо можеме да ја купиме зградава?
Мрднете, мрднете, мрднете! - Ајде, ајде, ајде!
Странично, странично!
Вестите ве обожаваат, дечки.
Никој друг не.
Нема официјален повик за апсење на Банер, но виси во воздухот.
Старковата Олеснителна Фондација? - Веќе е на местото на настанот.
Како е тимот? - Сите се...
Примивме удар. Ќе го поднесеме.
Епа, засега, јас би останала невидлива и подалеку одовде.
Значи, бегање и криење?
Додека не го најдеме Ултрон, немам многу друго што да понудам.
Ниту ние.
Еј, сакаш да се смениме? - Не, во ред е.
Ако сакаш да дремнеш, сега е добро време,
бидејќи сеуште сме на неколку часа оддалеченост. - Неколку часа од каде?
Од една безбедна куќа.
Какво е ова место? - Безбедна куќа.
Да се надеваме.
Душо?
Дома сум.
Здраво. Носам друштво. Извини што не се јавив однапред.
Здраво.
Ова е некаков агент. - Г-да, ова е Лора.
Ги знам сите ваши имиња.
Опа. Доаѓаат.
Тато! - Здраво, душичке! Здраво, другар! Како сте?
Ова се... помали агенти. - Погледнете се! Господе!
Ја донесе ли тета Нат?
Зошто не ја прегрнеш и не дознаеш?
Извини што ти влетавме. - Да, ќе се јавевме однапред,
но бевме зафатени со тоа што немавме поим дека постоиш.
Да. Епа, Фјури ми помогна околу ова кога се придружив.
Го држеше тоа надвор од досиејата на ШТИТ. Би сакал да остане така.
Мислам дека е добро место за прикривање.
Душо.
Ми недостигаше. Како е малата Наташа? - Таа е...
Натаниел.
Предавнику.
Тор? - Видов нешто во тој сон.
Ми требаат одговори. Нема да ги најдам овде.
Можеме да одиме дома.
Гледаш? Бадијала си загрижена.
Не можеш ни да ја почувствуваш разликата, нели?
Ако спијат овде, некои од нив ќе мора да делат соба.
Да, тоа нема да помине.
Што е со Нат и д-р Банер?
Колку долго трае тоа?
Што тоа?
Толку си сладок.
Нат и Банер?! - Ќе ти објаснам кога ќе пораснеш...
...Јастребово Око. - Епа, добро.
Лошо е, така? Нат изгледа многу потресено.
Ултрон ги има овие сојузници. Овие... деца.
Неранимајковци се.
Но, носат голем, проклет стап.
А, Нат доби сериозен удар.
Некој ќе мора да ги научи на добро однесување. - Тој некој си ти.
Знаеш дека целосно го поддржувам твоето одмаздување.
Не би можела да бидам погорда.
Но, ги гледам тие луѓе... Тие богови...
Мислиш дека не сум им потребен.
Мислам дека им требаш, што е многу пострашно.
Во хаос се.
Да.
Изгледа, тие се мој хаос.
Треба да бидеш сигурен дека овој тим е навистина тим,
и дека ти го чуваат грбот.
Нештата се менуваат за нас.
За неколку месеци, ти и јас ќе бидеме надброени.
Ми треба...
Само биди сигурен.
Да, г-ѓо.
Можам да ја почувствувам разликата.
У-ГИН, ИСТРАЖУВАЧКА ЛАБОРАТОРИЈА ЗА ГЕНЕТИКА, СЕУЛ, КОРЕЈА
Врисни, и целиот твој персонал ќе умре.
Можев да те убијам, Хелен, ноќта кога се сретнавме. Не те убив.
Очекуваш да ти се заблагодарам? - Очекувам да знаеш зошто.
Лулката.
Ова е следното нешто, Тони.
Ова е следното јас.
Регенеративната Лулка произведува ткиво. Јас не можам да изградам живо тело.
Тоа може. Ти можеш. Ти недостигаат материјали.
Ти си брилијантна жена, Хелен.
Но, сите ние имаме простор за подобрување.
Не знаев дека чекаш.
Ќе ти се придружев, но се чинеше дека не е правото време.
Ја потрошија сета топла вода.
Требаше да ти се придружам. - Ја пропуштивме шансата.
Дали?
Светот штотуку го виде Хулк.
Вистинскиот Хулк, за прв пат.
Знаеш дека морам да заминам. - А мислиш дека јас морам да останам?
Го сонував овој... сон.
Од тие кои се чинат нормални, но кога ќе се разбудиш...
Што сонуваше?
Дека бев Одмаздник.
Дека бев повеќе од атентаторот кој ме направија.
Мислам дека си строга кон себе.
А, јас се надевав дека тоа беше твоја работа.
Што правиш?
Бегам со тоа.
Со тебе.
Ако бегањето е планот,
колку што сакаш далеку.
Да не си полудела?
Сакам да разбереш дека... - Наташа...
...каде можам да одам јас?
Каде во светот не сум закана? - Не си закана за мене. - Сигурна си?
Дури и да не...
Нема иднина со мене.
Никогаш не можам... Не можам да го имам ова.
Деца. Пресметај. Физички не можам.
Ниту јас.
Во Црвената Соба, каде бев обучена...
Каде бев израсната...
...имаа церемонија за дипломирање.
Те стерилизираат.
Ефикасно е.
Едно нешто помалку за грижа.
Единственото што може да биде поважно од мисијата.
Ги олеснува нештата.
Дури и убивањето.
Сеуште мислиш дека ти си единствениот монструм во тимот?
Значи, ќе исчезнеме?
Тор не кажа каде ќе оди по одговори?
Понекогаш моите колеги не ми кажуваат некои нешта.
Некако се надевав дека Тор ќе биде исклучок. - Да, дај му време.
Не знаеме што му покажало Максимовото дете.
"Најмоќните јунаци на Земјата". Не раклопи како шеќерна волна.
Се чини дека ти помина добро.
Дали е тоа проблем? - Не му верувам на тип без мрачна страна.
Наречи ме старомоден. - Епа, да кажеме дека сеуште ја немаш видено.
Знаеш дека Ултрон се обидува да не распарчи, така? - Епа, претпоставувам дека ти би знаел.
Ама, прашање е дали би ни кажал. - Банер и јас вршевме истражување.
Кое би влијаело на тимот. - Кое би му ставило крај на тимот!
Зарем тоа не е мисијата? Зарем тоа не е она за кое се бориме?
За да и ставиме крај на борбата! За да си одиме дома!
Секој пат кога некој се обидува да добие војна пред да започне, невини луѓе гинат.
Секој пат.
Се извинувам. Г-не Старк...
Клинт кажа дека не би ви пречело, но нашиот трактор се чини дека воопшто не сака да запали.
Помислив дека можеби вие... - Да, ќе го чепнам.
Не земај од мојот куп.
Здраво, Дир.
Кажи ми се.
Што те мачи?
Направи ми услуга.
Обиди се да не го оживееш.
Г-ѓо Бартон, лисицо една.
Сфаќам. Марија Хил те повика, така? Дали некогаш не работела за тебе?
Вештачка интелигенција.
Никогаш не се ни двоумеше. - Види, денот беше многу долг,
долг како прапутка, па што велиш на тоа да го прескокнеме делот каде си корисен.
Погледни ме во око и кажи ми дека ќе го исклучиш.
Ти не си мој директор. - Јас не сум ничиј директор.
Јас сум само старец кој е многу загрижен за тебе.
А, јас сум човекот кој ги уби Одмаздниците.
Го видов тоа. Не му кажав на тимот. Како можам?
Сите ги видов мртви, Ник. Го почувствував тоа. И целиот свет.
Поради мене.
Не бев спремен.
Не сторив се што можев.
Максимовата девојка си игра со тебе, Старк.
Си игра со твојот страв. - Не бев измамен. Ми беше покажано.
Не беше кошмар, тоа беше моето наследство. Крајот на патот на кој не поведов.
Смислуваш некои доста импресивни изуми, Тони.
Војната не е една од нив.
Гледав како пријателите ми умираат.
Би помислил дека до толку станува лошо, така?
Не.
Тоа не беше најлошиот дел. - Најлошиот дел е што ти не умре.
Ќе се видиме вечер.
РОЈАЛ ХОЛОВЕЈ ЛОНДОНСКИ УНИВЕРЗИТЕТ
Ми се допаѓа изгледот.
Ама, ако одиш на незабележливо, за малку си промашил.
Ми треба твојата помош. - Фино е да си потребен.
Опасно е.
Би бил разочаран ако не беше.
Ултрон ве тргна од играта за да си купи време.
Сите мои контакти велат дека гради нешто.
Со количината на вибраниум која ја земал, мислам дека не гради само едно нешто.
А, самиот Ултрон? - Лесен е за следење. Насекаде е.
Типот се размножува побрзо од Католички зајак.
Сепак, тоа не ни помага да видиме било кој од неговите планови.
Сеуште ги бара кодовите за лансирање? - Да. Но, не прави никаков напредок.
Го пробив "огнениот ѕид" на Пентагон во средно поради предизвик.
Ги контактирав нашите пријатели во Нексус за тоа. - Нексус?
Тоа е светскиот интернет центар во Осло. Секој бајт на податоци тече низ таму.
Најбрз пристап на Земјата. - Па, што кажаа?
Се насочил на проектилите. Но, кодовите постојано се менуваат.
Од кого?
Непознати странки. - Имаме ли сојузник?
Ултрон има непријател. Тоа не е исто. Ама, би дал голема пара да дознаам кој е.
Може ќе треба да го посетам Осло. Да го најдам нашиот непознат.
Ова е добро време, шефе, но некако се надевав, кога ве видов, дека ќе имате повеќе од тоа.
Имам. Ве имам вас.
Порано, имав очи насекаде. Уши, на сите останати места.
Вие, деца, ја имавте сета технологија која можевте да ја сонувате.
Еве не сите, назад на Земјата, со ништо освен нашиот памет,
и нашата волја да го спасиме светот.
Ултрон вели дека Одмаздниците се единственото нешто помеѓу него и неговата мисија.
И без оглед дали го признава тоа или не, неговата мисија е глобално уништување.
Сето ова, положено во гроб.
Па, пружете отпор. Надмудрете го платинумското копиле.
Стив не сака такви зборови. - Знаеш што, Романоф?
Па, што сака тој?
Да стане подобар. Подобар од нас.
Постојано гради тела. - Лични тела.
Човечкиот облик е неефикасен. Биолошки кажано, застарени сме.
Но, тој постојано се враќа на тоа.
Кога вие двајца го програмиравте да ја штити човечката раса, неверојатно неуспеавте.
Тие не треба да бидат заштитени.
Треба да еволуираат.
Ултрон ќе еволуира. - Како?
Дали некој бил во контакт со Хелен Чо?
Прекрасно е. Атомите на вибраниумот не се само компатибилни со клетките на ткивото,
туку и ги поврзуваат. А, ШТИТ не ни помисли да...
Најпроменливата супстанција на планетата, а тие ја употребиле за да направат фризби.
Типично за луѓето. Ја гребат површината и никогаш не помислуваат...
...да погледнат внатре.
Ќе ги земам Наташа и Клинт. - Во ред. Строго извиднички. Јас ќе одам во Нексус.
Ќе ви се придружам што можам поскоро. - Ако Ултрон навистина гради тело...
Ќе биде помоќен од било кој од нас. Можеби од сите нас.
Андроид дизајниран од робот.
Знаеш, многу ми фалат деновите кога најчудното нешто кое науката некогаш го создало бев јас.
Ќе го спуштам Банер на кулата.
Ќе ти пречи ако ја позајмам г-ца Хил? - Целата е твоја. Очигледно.
Што ќе сториш? - Не знам. Нешто драматично, се надевам.
Ќе го довршам патосирањето во сончевата соба штом се вратам.
Да. Потоа ќе најдеш друг дел од куќата што ќе го срушиш. - Не.
Тоа е последниот проект.
Ветувам.
Значи, ова е тоа.
Водата на Видикот.
Во секое кралство, постои одраз.
Ако духовите на водата ме прифатат,
ќе можам да се вратам во мојот сон, и да го најдам тоа што го пропуштив.
Луѓето кои ќе влезат во таа вода, според легендите, не завршуваат добро.
Хакер кој е побрз од Ултрон?
Би можел да биде насекаде, а бидејќи ова е центарот на се,
јас сум само тип кој бара игла во најголемиот стог сено на светот.
Како ќе ја најдеш?
Мошне едноставно е. Ќе донесеш магнет.
Дешифрирам нуклеарни кодови, а ти не го сакаш тоа од мене.
Дојди и фати ме.
Разбуди се!
Тор!
Истребување.
Клеточното соединување ќе потрае неколку часа, но можеме да го започнеме протокот на свеста.
Ја прикачуваме твојата церебрална матрица, сега.
Можам да го прочитам.
Сонува. - Не би го нарекла тоа сон.
Тоа е основната свест на Ултрон. Информативна бучава. Наскоро...
Колку наскоро? Не вршам притисок.
Вметнуваме физички мозок. Не постојат скратени патишта.
Дури и ако твојот скапоцен камен...
Како можеше? - Како можев што?
Кажа дека ќе ги уништиме Одмаздниците.
Ќе направиме подобар свет. - Ќе биде подобар.
Кога сите се мртви? - Тоа не е...
Човечката раса ќе ја има секоја можност за да се подобри.
А, ако не се подобрат? - Прашај го Ное.
Ти си лудак. - Имало повеќе од десетина настани со ниво на истребување,
пред диносаурите да си го добијат своето.
Кога Земјата ќе почне да се уредува, Бог фрла камен кон неа.
И, верувај ми, замавнува.
Мораме да еволуираме. Нема простор...
...за слабите. - А, кој одлучува кој е слаб?
Животот.
Животот секогаш одлучува.
Доаѓаат.
Квинџетот. Мораме да одиме. - Тоа не е проблем.
ВНЕСУВАЊЕТО Е ПАУЗИРАНО
Чекајте, дечки!
Ќе разберат. Кога ќе видат, ќе разберат.
Само ми треба малку повеќе време.
ВРСКАТА Е ЗАГУБЕНА
Две минути. Останете блиску.
Д-р Чо!
Тој се внесува во телото. - Каде?
Вистинската моќ е во Лулката. Скапоцениот камен...
Неговата моќ е незадржлива.
Не можеш само да го разнесеш. Мораш да ја однесеш Лулката кај Старк.
Прво, морам да ја најдам. - Оди.
Го слушнавте ли тоа, дечки? - Да.
Гледам приватен авион како полетува на другиот крај од градот. Без ознака.
Тоа би можело да биде тој.
Таму. Тоа е камион од лабораторијата. Веднаш над тебе, Капетане.
На кривината од мостот.
Тие се. Имаш тројца со Лулката, еден во кабината.
Можам да го средам возачот. - Не. Ако камионот се удри,
скапоцениот камен би го срамнил градот. Треба да го истераме надвор Ултрон.
Не, не, не, не.
Оставете ме на мира!
Епа, дефинитивно не е среќен. Ќе се обидам да го задржам таков.
Не си му рамен, Капетане.
Фала, Бартон.
Знаеш што има во лулката?
Моќта да се направи вистинска промена. И тоа те ужаснува.
Не би го нарекол тоа удобност.
Престани!
Имаме простор. Четири, три...
Дај му пекол.
Секогаш расчистувам по вас, момци.
Одат кон надвозникот. Немам чиста мета.
На каде? - Остро десно.
Сега.
Тргнете се патот! Поминувам! Извинете, поминувам!
Ајде!
Клинт, можеш ли да ги истераш чуварите? - Ајде да дознаеме.
Тит, тит!
Се враќаат кон тебе. Па, што и да правиш, направи го тоа веднаш.
Влегувам. Капетане, можеш ли да го држиш зафатен?
А, што мислиш дека правам?
ПРЕНАСОЧУВАЊЕТО НА КОРИСНИКОТ Е ОДБИЕНО
Добро, пакетот е во воздух.
Имам чиста мета. - Не. Сеуште сум во камионот.
Што ли... - Само биди спремен. Ти го праќам пакетот.
Како сакаш да го земам? - Може ќе посакаш да не прашаше.
Те молам, не го прави ова. - Каков избор имаме?
Го загубив! Оди кон тебе!
Нат, мораме да одиме.
Нат!
Капетане, ја гледаш ли Нат? - Ако го имаш пакетот, однеси му го на Старк! Оди!
Ја гледаш ли Нат? - Оди!
Бестрага!
Цивили на нашата патека.
Можеш ли да го сопреш возов?
Добро сум. Само ми треба пауза.
Во големо искушение сум да не ти дадам. - Лулката. Ја зема ли?
Старк ќе се погрижи за неа.
Не, нема.
Не знаеш што зборуваш. Старк не е луд.
Тој ќе стори било што за да ги исправи нештата.
Старк, јави се. Старк.
Има ли некој на врска? - Ултрон не може да ја познае разликата
помеѓу спасување на светот и негово уништување.
Каде мислиш дека го добил тоа?
Има ли нешто за Нат? - Не сум чул. Но, жива е, или Ултрон ќе ни ги трие лицата во тоа.
Ова е цврсто запечатено. - Ќе мора да влеземе во програмата и да го скршиме од внатре.
Има ли шанса Наташа да ти оставила порака надвор од интернетот?
Стара шпионска школа? - Постојат некои мрежи кои можам да ги пуштам. Да, ќе ја најдам.
Можам да работам на распаѓањето на ткивото,
ако го изгориш оперативниот систем кој го вметнала Чо.
Да, во врска со тоа.
Не. - Мораш да ми веруваш. - Некако не ти верувам.
Нашиот сојузник, типот кој ги штити нуклеарните кодови на војската...
...го најдов.
Здраво, д-р Банер.
Ултрон не го нападна Џарвис, бидејќи беше бесен,
туку го нападна бидејќи беше исплашен од тоа што може да го стори тој.
Па, Џарвис се прикрил. Расштркан, ја исфрлил својата меморија.
Но, не и неговите протоколи.
Тој не ни знаел дека бил внатре, додека не го склопив.
Значи...
...сакаш јас да ти помогнам тебе да го ставиш Џарвис во чудово?
Не! Се разбира дека не!
Јас сакам да ти помогнам тебе да го ставиш Џарвис во чудово.
Ова не е моја област. Ти се разбираш во био-органика подобро од било кој.
И само претпостави дека Џарвисовата оперативна матрица може да ја совлада Ултроновата?
Џарвис го совладувал однатре без да знае.
Ова е можноста. Можеме да го создадеме совршениот Ултрон,
без убиствените грешки за кои мисли дека се негова карактеристика.
Мораме. - Верувам дека вреди да се обидеме.
Во циклус сум! Фатен сум во временски циклус! Токму овде се тргна погрешно.
Знам, знам. Знам што ќе кажат сите. Но, веќе го кажуваат тоа.
Ние сме луди научници.
Ние сме монструми, другар. Мораме да го совладаме тоа.
Да пружиме отпор.
Тоа не е циклус.
Тоа е крајот на линијата.
Не бев сигурен дека ќе се разбудиш. Се надевав. Сакав да ти покажам.
Немам никој друг.
Многу размислувам за метеорите. Чистотата во нив.
Бум! Крајот. Почни одново.
Исчистен свет, за новиот човек повторно да гради.
Требаше да бидам нов.
Требаше да бидам прекрасен.
Светот би погледнал кон небото, и би видел надеж,
би видел милост.
Наместо тоа, гледаат во ужас поради вас.
Ме ранивте.
Ви давам целосна заслуга за тоа.
Но, како што кажа човекот, тоа што не ме убива...
...само ме прави посилен.
ПРИКАЧУВАЊЕТО Е АКТИВНО
Рамкава не е компатибилна. - Кулата на генетското кодирање е на 97%.
Мораш да ја внесеш шемата во следните три минути.
Ќе го кажам ова еднаш. - А, ниеднаш? - Исклучете го! - Не. Нема да се случи.
Не знаете што правите. - А, ти знаеш?
Таа не ти влегла во главата? - Знам дека си бесен.
Одамна го минавме тоа. Би ти го задавил животот, и нема да сменам ниту нијанса.
Банер, после се што се случи... - Тоа е ништо во споредба со она што доаѓа!
Не знаете што има внатре! - Ова не е игра!
Не, не, продолжи.
Зборуваше нешто?
Пјетро!
Што? Не го виде тоа?
ЗАГУБАТА НА НАПОН Е КРИТИЧНА
Го пренасочувам прикачувањето.
Ајде, изнервирај ме.
Чекај!
ПРЕДУПРЕДУВАЊЕ ПРЕОПТЕРЕТУВАЊЕ НА НАПОНОТ
Жал ми е. Тоа беше...
...чудно.
Благодарам.
Тор.
Ти помогна да се создаде ова? - Имав визија.
Вител кој ја вшмукува сета надеж за живот, а во неговиот центар е тоа.
Што? Скапоцениот камен? - Тоа е Каменот на Умот. Еден од шесте Камења на Бесконечноста.
Најголемата моќ во универзумот, неспоредлива во своите уништувачки способности.
Тогаш, зошто би го донел... - Затоа што Старк е во право.
Дефинитивно е крај на времето.
Одмаздниците не можат да го поразат Ултрон. - Не сами.
Зошто твојата Визија звучи како Џарвис? - Ја реконфигуриравме матрицата на Џарвис,
за да создадеме нешто ново. - Мислам дека ми беше доста од новини.
Мислите дека сум дете на Ултрон. - Не си?
Јас не сум Ултрон.
Јас не сум Џарвис. Јас сум...
Јас сум.
Погледнав во твојата глава, и видов уништување.
Погледни повторно.
Нејзиното одобрување не ми значи ништо. - Нивните моќи, ужасите во нашите глави,
самиот Ултрон, сите тие дојдоа од Каменот на Умот.
И тие се ништо во споредба со она што може да го ослободи тој.
Но, со него на наша страна... - Дали е?
Дали си?
На наша страна?
Мислам дека не е толку едноставно.
Епа, подобро да стане навистина едноставно многу наскоро.
Јас сум на страната на животот.
Ултрон не е. Тој ќе стави крај на се.
Што чека? - Тебе. - Каде?
Соковија. Таму ја држи и Нат.
Ако грешиме за тебе...
Ако ти си монструмот кој Ултрон те направил да бидеш...
Што ќе сторите?
Не сакам да го убијам Ултрон.
Тој е уникатен, и во болка е.
Но, таа болка ќе ја преврти Земјата.
Па, мора да биде уништен. Секој облик кој го изградил, секоја трага од неговото присуство на мрежата.
Мораме да дејствуваме веднаш. И ниту еден од нас не може да го стори тоа без другите.
Можеби јас сум монструм. Мислам дека не би знаел доколку сум.
Не сум тоа што сте вие, и не сум тоа за кое сте имале намера.
Па, можеби не постои начин да ве натерам да ми верувате. Но, мораме да одиме.
Така.
Браво.
Три минути. Земете го тоа што ви треба.
Добра вечер, шефе.
Нема шанси да го минеме сите ова. Ако дури и еден лимен војник остане, загубивме.
Ќе има крв на подот. - Немам планови за утре вечер.
Прв ќе го нападнам големиот. Железен Човек е оној кој го чека.
Тоа е вистина. Тебе те мрази најмногу.
Ултрон знае дека доаѓаме. Шансите се дека ќе влетаме во тежок оган.
И за тоа се пријавивме. Но, луѓето од Соковија не.
Затоа, нашиот приоритет е да ги извадиме.
Нападнати сме! Напуштете го градот! Веднаш!
Станете, бре.
Се што сакаат е да ги живеат своите животи во мир. А тоа нема да се случи денес.
Но, ние можеме да дадеме се од себе да ги заштитиме. И ќе ја завршиме работата.
Ќе дознаеме што гради Ултрон, ќе ја најдеме Романоф,
и ќе го расчистиме теренот.
Ќе ја држиме борбата помеѓу нас.
Ултрон мисли дека сме монструми. Дека ние сме тоа што не е во ред со светот.
Овде не е се работи само за неговото совладување.
Се работи за тоа дали е во право.
Наташа!
- Брус?
Добро ли си? - Да. - Тимот е во градот. Ќе се распали.
Не претпоставувам дека си нашол клуч некаде наоколу. - Да. Најдов.
Па, кој ни е планот? - Дојдов да те однесам на безбедно.
Работата не е завршена. - Можеме да помогнеме со евакуацијата,
но не смеам да се борам близу цивили.
А, ти направи многу.
Нашата борба е завршена.
Па, само ќе исчезнеме?
Ајде.
Вашиот човек е во црквата, шефе. Мислам дека ве чека.
Дојде да се исповедаш за своите гревови? - Не знам. Колку време имаш?
Повеќе од тебе.
Си пиел сок? Мал вибраниумски коктел? Изгледаш... Не сакам да кажам "подуено".
Одолговлекуваш за да ги заштитиш луѓето. - Епа, тоа е мисијата. Заборави ли?
Ја поминав твојата мисија. Слободен сум.
Што?
Мислиш дека само ти одолговлекуваше?
Ете го остатокот од вибраниумот. Функцијата е сеуште нејасна.
Ова е твојот крај, Тони.
Ова е мирот во моето време.
Одете!
Тргнете се од мостот!
Бегајте!
Ултрон.
Мојата Визија. Навистина ми земаа се.
Ти ги постави условите. Можеш да ги промениш. - Во ред.
Петок, Визијата? - Шефе, функционира. Го изгорува Ултрон од мрежата.
Нема да избега од таму.
Ме исклучи. Мислиш дека ми е гајле?
Вие го одзедовте мојот свет, јас ќе го одземам вашиот.
Петок. - Соковија ќе се повози.
Ја гледате ли...
...убавината на тоа?
Неизбежноста.
Вие се издигнувате, само за да паднете.
Вие, Одмаздници, вие сте мојот метеор.
Мојот брз и ужасен меч. А, земјата ќе распука од тежината на вашиот неуспех.
Ме отстранивте од вашите компјутери, го свртевте моето тело против мене.
Тоа не значи ништо. Кога прашината ќе се смири,
единственото нешто кое ќе живее во светов,
ќе биде металот.
Мораме да одиме. - Нема да се претвориш во зелен?
Имам несовладлива причина да останам смирен.
Те обожавам.
Но, ми треба другиот тип.
Ајда да ја завршиме работата.
Навистина се надевам дека ова не прави раздолжени.
Сега оди и биди јунак.
Вибраниумското јадро има магнетно поле. Тоа ја одржува карпата заедно.
Ако падне? - Во моментов, ударот ќе убие илјадници.
Штом ќе се искачи доволно високо? Глобално истребување.
Таа зграда не е празна. 10-от спрат.
Здраво.
Добро. Влезете во кадата!
Гледам летач, оди кон мостот.
Капетане, доаѓа кон тебе. - Тоа што доаѓа веќе дојде.
Старк, ти погрижи се градот да се спушти безбедно.
Ние останатите имаме една работа. Да ги распарчиме нештава.
Ако ве повредат, вратете им. Ако ве убијат...
...заминете.
Оди, оди, оди!
Како можев да дозволам да се случи ова? - Еј, еј, добро си? - Сето ова е наша вина.
Еј, погледни ме. Твоја вина е, сечија вина е. Кому му е гајле?
Дали си подготвена за ова? Дали си?
Види, само морам да знам, бидејќи градот лета.
Добро. Градот лета, ние се бориме против армија од роботи...
...а јас имам лак и стрела. Ништо од ова нема смисла.
Но, јас ќе се вратам таму, бидејќи тоа ми е работа.
Добро? И не можам да си ја вршам работата и да чувам деца.
Не е важно што си сторила или што си требала.
Ако излезеш таму, ќе се бориш, и ќе се бориш за да убиеш.
Ако останеш овде, добра си. Ќе го пратам брат ти да те најде.
Но, ако зачекориш од вратата,
ти си Одмаздник.
Во ред. Добар муабет.
Да, градот лета.
Те фатив!
Само гледај во мене!
Не можете да ги спасите сите.
Никогаш нема...
Никогаш што? Не доврши!
Што, дремеше?
Тор.
Ми досадуваш.
Во ред, исчистивме овде. - Не сме исчистиле! Ич не сме исчистиле!
Во ред, доаѓам кај тебе.
Држи чекор, старецу!
Никој нема да знае.
Никој.
"Последниот пат кога го видов, Ултрон седеше на него."
"Да, ќе ми недостига, тоа брзо мало копиле. Веќе ми недостига."
Не пукајте!
Романоф!
Фала!
Анти-гравитацијата е наместена да се преврти. Ако ги допрете, ќе одат со полна брзина наназад.
Градот не се спушта бавно. - Шпицот е вибраниум.
Ако го натерам Тор да го удри... - Ќе распука. Тоа не е доволно.
Ударот сеуште би бил разурнувачки. - Можеби ако го затнеме другиот крај.
Атомската акција да ја дуплираме наназад. - Тоа би го испарило градот.
И сите на него.
Следниот бран ќе удри во било кој момент. Што имаш, Старк? - А? Ништо големо.
Можеби начин да го разнесам градот.
Тоа ќе го спречи од удирање на површината, ако вие се тргнете.
Побарав решение, а не план за бегство.
Ударниот радиус се зголемува со секоја секунда. Ќе мора да направиме избор.
Капетане, луѓево не одат никаде.
Ако Старк најде начин да ја разнесе карпава... - Нема додека сите не се безбедни.
Секој овде горе против секој таму долу? Нема математика таму.
Нема да заминам од карпава со ниту еден цивил на неа. - Не реков дека треба да заминеме.
Има полоши начини да се умре.
Каде на друго место би имала ваков поглед?
Мило ми е што ти се допаѓа погледот, Романоф. Ќе стане подобар.
Убаво, така? Ја извлеков од нафталин со неколку стари пријатели.
Прашлива е, но ќе заврши работа. - Фјури, копиле едно.
Ја бакнуваш мајка ти со таа уста?
Висината е 18.000 и се искачува.
Чамците за спасување се обезбедени за распоредување. Откачување за три, два...
Изнесете ги.
Ова е ШТИТ? - Ова е тоа што ШТИТ треба да биде.
Ова не е толку лошо.
Да ги натовариме.
Г-не, имаме повеќебројни непријатели кои се приближуваат од нашата десна страна.
Покажете им што имаме.
Ти си на ред.
Да! Е, ова ќе биде добра приказна.
Да. Ако преживееш да ја раскажеш. - Мислиш дека не можам да се чувам?
Ако го минеме ова, јас ќе те чувам. - Мораше да го кажеш тоа чудно.
Имам уште околу 50 до 100 кои доаѓаат после оваа група.
Одиме! Одиме! Мрднете! - Ајде, сите!
Бродот број 6 е наполнет и затворен... Или натоварен... Накрцан...
Полн е со луѓе.
Доаѓа!
Боже!
Мислиш дека спасуваш некого?
Ако го завртам клучот и ја испуштам карпава малку порано, сепак ќе има милијарди мртви.
Ниту ти не можеш да го сопреш тоа. - Јас сум Тор, син на Один,
и се додека има живот во моите гради...
Ми снемува зборови за кажување! Спремен ли си?
Ужасно е добро балансирано. - Епа, ако има премногу тежина, се губи моќта на замавот, па...
Ми текна. Ќе создадам топлотно запечатување.
Би можел... Би можел да го преоптеретам шилецот одоздола. - Вршам пресметки.
Топлотно запечатување би успеало со доволна моќ.
Тор, имам план. - Ни снемува време. Доаѓаат од јадрото.
Роуди, однеси ги останатите луѓе на носачот. - Одам.
Одмаздници, време е да заработиме за живот.
Добро ли си? - Да.
Романоф. Ти и Банер подобро да не си играте "сокриј ја тиквичката".
Опушти се, школкоглавецу. Не можеме сите да летаме.
Што е дупчалката? - Ова е дупчалката. Ако Ултрон дојде до јадрото, губиме.
Тоа ли е најдоброто што го можеш?
Мораше да прашаш.
Ова е најдоброто што го можам. Токму ова го сакав.
Сите вие против сите јас.
Како можете воопшто да се надевате да ме сопрете?
Епа, како што кажа стариот...
Заедно.
Знаете, со користа на знаењето...
Ќе се обидат да го напуштат градот. - Не смееме да дозволиме на ниту еден. Роуди.
Одам.
О, не. Не реков дека може да заминете. Воена Машина доаѓа кон вас! Така...
Добро, што?
Мораме да си одиме. Дури и јас можам да забележам дека воздухот се ретчи.
Вие одете до бродовите. Јас ќе побарам заостанати патници. Веднаш сум зад вас.
А, што е со јадрото? - Јас ќе го заштитам.
Тоа е моја работа.
Нат. Наваму.
Однеси ги луѓето на бродовите. - Нема да те оставам овде.
Можам да се справам со ова.
Врати се по мене кога сите други ќе заминат. Не претходно. Разбра?
Знаеш, јас сум 12 минути постар од тебе. - Оди.
Шефе, нивото на напонот е далеку под... - Пренасочи се. Имаме една шанса овде.
Знам што треба да сторам. Трпезаријата.
Ако го срушам источниот ѕид, би направил убава работилница за Лора, а?
Ќе ставам малку изолација. Нема да ги слуша децата како трчаат наоколу. Што мислиш?
И онака секогаш јадете во кујната. - Никој не јаде во трпезарија.
Немаме многу време. - Затоа, качи се на бродот.
Еј, батка.
Сонцето се спушта многу ниско.
Безбедни сте сега. Ќе бидете добро. Заврзете се.
Обезбедете си ја опремата, најдете место.
Костел!
Бевме на пазарот. Костел!
Тор, ќе ми требаш назад во црквата.
Ова се последните? - Да.
Сите други се на носачот. - Знаеш, ако ова успее,
можеби нема да се извлечеме. - Можеби нема.
"Јас немам жици, па се забавувам."
"Не сум врзан за никого."
Ајде. Време е да одиме.
Не го виде тоа?
Аман, бре!
Зринка! - Костел! Душо!
Не, не, добро сум. Добро.
Денот беше долг.
Ванда.
Ако останеш овде, ќе умреш.
Штотуку умрев.
Знаеш ли какво беше чувството?
Чувството беше такво.
Тор, на мој знак.
Сега!
Еј, батка. Успеавме.
Работата е завршена.
Сега сакам да ја завртиш птицава, важи?
Не можеме да те следиме ако си невидлив.
Па, помогни ми. Сакам да...
Се плашиш.
Од тебе? - Од смртта.
Ти си последниот. - Ти требаше да бидеш последниот.
Старк бараше спасител,
а се задоволи со роб.
Изгледа и двајцата сме разочарување.
Изгледа дека сме.
Луѓето се чудни.
Мислат дека редот и хаосот се на некој начин спротивни,
и се обидуваат да го контролираат тоа што не може да биде.
Но, има милост во нивните неуспеси.
Мислам дека го пропушти тоа.
Осудени се на пропаст. - Да.
Но, нештото не е прекрасно бидејќи трае.
Привилегија е да се биде меѓу нив. - Ти си неподносливо наивен.
Епа...
...се родив вчера.
НОВА УСТАНОВА НА ОДМАЗДНИЦИТЕ СЕВЕРОТ НА ДРЖАВАТА ЊУЈОРК
Погледни! Поздрави се со тета Нат!
Буцко.
Еден од нашите техничари го најде ова. Паднало во езерото Банда.
Би можел да биде Квинџетот. Но, со невидливата технологија на Старк,
сеуште не можеме да го најдеме проклетото.
Така.
Веројатно скокнал и отпливал до Фиџи.
Ќе прати разгледница. - "Посакувам да бевте овде."
Ме испрати да го регрутирам уште одамна.
Знаеше ли тогаш што ќе се случи?
Никогаш не се знае.
Се надеваш на најдоброто, потоа тераш со тоа што го добиваш.
Имам одличен тим.
Ништо не трае вечно. - Неволја, г-це Романоф.
Без оглед кој победува или губи, неволјата секогаш се враќа.
Правилата се променија. - Се справуваме со нешто ново.
Визијата е вештачка интелигенција. - Машина. - Значи, не се брои?
Не. Тоа не е како личност која го крева чеканот. - Така. Различни правила за нас.
Фин тип. Вештачки. - Благодарам.
Може да ракува со чеканот, може да го задржи Каменот на Умот.
Безбеден е со Визија.
А, деновиве, безбедноста е во мали залихи.
Но, ако го ставиш чеканот во лифт... - Сепак ќе оди нагоре. - Лифтот не е достоен.
Ќе ми недостигаат нашиве мали муабети. - Нема, ако не си заминеш.
Немам избор. Каменот на Умот е четвртиот од Камењата на Бесконечноста,
кој се појавил во изминатите неколку години. Тоа не е случајност.
Некој игра сложена игра, и направил пиони од нас.
И, откако сите овие делови ќе си дојдат на место... - Тројно фрлање на коцките.
Мислиш дека можеш да откриеш што доаѓа? - Да.
Покрај овој, не постои ништо што не може да се објасни.
Тој човек нема почит кон одржување на тревници.
Ама, ќе ми недостига. А, јас ќе ти недостигам тебе.
Ќе има многу машки солзи.
Ќе ми недостигаш, Тони. - Да?
Епа, време е да заминам. Можеби треба да извадам страна од книгата на Бартон.
Да изградам фарма за Пепер, со надеж дека никој нема да ја разнесе. - Едноставниот живот.
Ќе дојдеш таму еден ден. - Не знам. Семејство, стабилност...
Типот кој го сакаше сето тоа падна во мразот пред 75 години.
Мислам дека некој друг излезе.
Добро ли си?
Дома сум.
Сакаш да продолжиш да зјапаш во ѕидот, или сакаш да одиш на работа?
Мислам, тоа е мошне интересен ѕид.
Мислев дека ти и Тони сеуште си зјапате во очи.
Како изгледаме? - Епа, не сме како Јенките од 27-та.
Имаме некои удирачи.
Добри се. Не се тим.
Ајде да ги доведеме во форма.
Одмаздници...
Добро.
Ќе го сторам тоа лично.