Madeleine?
Znowu chcesz jeść?
Jesz za dużo, bo jesteś przygnębiona.
Madeleine!
Tak?
Madeleine!
Tak, mamo?
Chcę mi się pić, aniołku.
Już idę.
- Weźmiesz swoje leki? - Tak, skarbie.
Zagramy w grę?
Czekam na powrót taty.
Kim jest twój tata?
Lekarzem?
Leczy ludzi.
Nie, nie.
Twój tata zabija ludzi.
- Nie. - Podoba ci się to? Zabijanie?
Mamo. Mamo. Mamo!
Zostaw mnie. Idź się bawić.
Mamo!
Zostaw mnie!
Mamo!
- Pan White jest w domu? - Nie, nie ma go.
Jestem Lyutsifer Safin.
Pani mąż zabił moją rodzinę.
Mówiłam, że go nie ma.
Wiem. Tym bardziej będzie to go boleć.
W porządku?
Tak.
Chodźmy.
Jak widok?
Coraz lepszy.
Możesz jechać szybciej?
Bez pośpiechu.
Mamy mnóstwo czasu.
Ciągle się oglądasz.
- Co? - Nikt nie przyjdzie.
Nie oglądałem się.
- Patrzyłeś. - Nie. Będziemy się o to spierać?
Co oni palą?
Tajemnice, życzenia. Porzucają przeszłość.
Czas na nowe rzeczy.
O czym myślałaś? Dzisiaj w wodzie.
Powiedz mi.
Powiem, jeśli ty powiesz mi o Vesper.
Dlatego tu jesteśmy?
- Jest pochowana na Akropolu. - Wiem.
Możesz o niej zapomnieć? Dla nas?
Dla mnie już dawno odeszła.
Dopóki będziemy oglądać się za siebie, przeszłość się nie skończy.
Musisz pozwolić jej odejść, nawet jeśli to trudne.
Jeśli chcemy mieć przyszłość?
A jeśli to zrobię...
Zdradzę ci wszystkie moje tajemnice.
Dobrze.
Zrobię to.
A kiedy wrócę, zjemy śniadanie.
Dziękuję.
A potem powiesz mi, dokąd pojedziemy następnym razem.
Do domu.
Tęsknię za tobą.
WYBACZ MI
Co...
Madeleine?
Blofeld pozdrawia.
Wiesz, że...
Madeleine jest córką Spectre.
Jest córką Spectre.
Pański bagaż jest już na dole, panie Bond.
Na prośbę pańskiej żony.
Miałaś rację.
Trudno jest wyjechać.
James.
Co się stało?
- Co się stało? - Skąd wiedzieli, że tu jestem?
- O co ci chodzi? - Madeleine, skąd wiedzieli?
- Nie wiem o czym ty... - Spectre. Skąd wiedzieli?
O czym ty mówisz? James!
Nic nie zrobiłam.
Wychodzimy.
Muszę ci coś powiedzieć.
Zapewne.
James!
Odbierz!
Mówi Blofeld, kochanie. Ojciec byłby z ciebie taki dumny.
Twoja ofiara będzie naszą chwałą.
- Nie rozumiem. - Brawo.
- Słucham? - Wypuść owce.
- Dlaczego? - Bo inaczej cię zabiję.
James, dlaczego miałabym cię zdradzić?
Każdy ma swoje tajemnice, ale twoich jeszcze nie poznałem.
James, posłuchaj.
Wolałabym umrzeć niż ciebie...
James!
Zrób coś! James!
Powiedz coś, James!
Proszę.
Dobra.
Chodź.
To już koniec?
Tak.
Skąd mam wiedzieć, że nic ci nie jest?
Nie będziesz.
Już nigdy mnie nie zobaczysz.
NIE PORA UMIERAĆ
PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
Weszliśmy.
Kontynuujcie.
Przypominamy o zrobieniu kopii zapasowych do 22:00
zgodnie z zaplanowaną konserwacją serwera.
W porządku?
Chodzi o wirusa ospy SL5, którego miałam tu dziś rano.
Widziałeś go? Włożyłam go do pojemnika.
Valdo, widziałeś może pojemnik z ospą?
To była dobra zupa.
Teraz już po niej, nawet jeśli to żart.
Moja pomidorowa jest inteligentniejsza, niż wasze mózgi razem.
Valdo, to nie jest miłe. To takie...
Pewnego dnia dodam ebolę do waszej herbaty.
A potem będę się śmiał i patrzył, jak wasze twarze ociekają krwią.
Nie denerwuj się.
Ma okropną wyobraźnię, prawda?
Dr. Obruchev.
Nadchodzą.
- Kto? - Spectre.
- Safin. - Nie próbuj ich zatrzymywać.
Czekaliśmy na to.
Poproszą cię o dostęp do zamrażarki z 4. poziomem bezpieczeństwa biologicznego,
żeby zabrali broń.
Nikt nie zobaczy, co robisz.
Nie zabiją cię. Potrzebują cię.
Nie zabije mnie?
Pliki są przesyłane.
Gotowe. Co mam z tym zrobić?
Połknij to. Żegnaj.
Połknąć...
Tak. Lubię zwierzęta!
Żegnaj.
Niebezpieczeństwo. Wykryto nielegalny dostęp.
Natychmiast zabezpieczyć materiały biologiczne.
Ruchy!
Nie!
Uwaga. Nieautoryzowany personel w sektorze.
Jesteśmy naukowcami. Nie mamy broni. Czego chcecie?
Valdo Obruchev.
Witam.
Otwórz zamrażarkę z 4. poziomem bezpieczeństwa biologicznego.
I daj mi broń.
Jaką broń? Mamy...
Heraklesa.
Wymaga weryfikacji dwuskładnikowej.
Który?
On.
Hardy! Nie pozwól im.
Nie pozwól im. Proszę.
Uwaga. Zamykanie placówki w toku.
Wszystkie wyjścia zamknięte.
Uwaga. Zamykanie placówki w toku.
Wszystkie wyjścia zamknięte.
Co to jest... Pas bezpieczeństwa?
To nie zadziała.
Tu nie ma windy!
Magnesy.
Właśnie dostałem naprawdę dziwnego...
Widziałem to.
Mój Boże.
Czym jest projekt Herakles?
To laboratorium oficjalnie nie istnieje.
Tak.
- Są ofiary. - To był wyciek gazu.
Poinformować premiera?
To był wyciek gazu. Zajmę się tym.
Moneypenny.
Gdzie 007?
Co za niespodzianka, Felix.
James.
Kim jest ten blondyn?
Logan Ash, Departament Stanu. Miło mi cię poznać.
Dużo o panu słyszałem. Jestem pana wielkim fanem.
- Babylon. - Psie.
Potrzebuję przysługi, bracie.
Nie dostałeś wiadomości? Jestem na emeryturze.
Nie prosiłbym, gdybyś wciąż służył Jej Królewskiej Mości.
A co to zmienia?
Nasi wybrani przywódcy nie lubią bawić się razem w piaskownicy.
James.
Czy nasza trójka mogłaby gdzieś spokojnie porozmawiać?
Spokojnie?
Miałem nadzieję, że odbierzesz paczkę.
- Pięć. - Cztery.
Gdzie to jest?
Niedaleko. Kuba.
Spodoba ci się tam.
Spodoba?
Valdo Obruchev.
Pewnie powiesz, że go nie znasz.
- Nie znam go. Dwa. - Trzy.
Życie jest piękne.
Nie znasz go?
Nie zwiał wam za twojej kadencji w MI6?
Został uprowadzony z tajnego laboratorium MI6 trzy dni temu.
Dwa dni temu jego gębę rozpoznał system w Santiago de Cuba.
I najlepsza rzecz.
Spectre.
Mój kontakt mówi, że się spotykają.
Zbieg okoliczności?
Daj spokój. Będzie jak dawniej.
- Trzy. - Dwa.
Tylko ty możesz to zrobić.
- Tylko ty. - Moja kolej.
Cześć.
- Szkocka. - Robi się.
Gdzie znalazłeś tego mormona?
Nominacja polityczna. To nie mój wybór.
Chyba inteligencja nie jest już najważniejsza.
Za dużo się uśmiecha.
Pomóż nam w tej sprawie.
Czyli tobie?
Nie jestem tylko piękny.
Przestałem już ufać takim ludziom, Felix.
Słyszałem. Pech.
- Zła ocena sytuacji. - Tak.
Dziś trudno odróżnić złego od dobrego, czy złoczyńcę od bohatera.
Potrzebuję cię, James. Tylko tobie mogę zaufać.
Nie wkręcam cię.
Chcę wrócić do mojej rodziny i powiedzieć im, że uratowałem świat.
A ty nie?
Dzięki za spotkanie, Felix.
- Weź chociaż mój numer. - Już go mam.
Jakiś problem?
Nieustannie.
Podwieźć cię?
Jasne. Czemu nie?
Trzymaj się.
- Jak masz na imię? - Nomi.
- A ty? - James. Mów mi James.
- Czym się zajmujesz, Nomi? - Nurkuję.
- Gdzie? - Lubię stare wraki.
To trafiłaś we właściwe miejsce.
Prowadź.
Piękny dom.
Dziękuję.
To sypialnia?
W rzeczy samej.
Myślałem, że najpierw zdejmiesz coś innego, ale...
Tak.
Wyglądasz na człowieka, którego ciągnie do akcji, panie Bond.
Przejdziemy do sedna?
Jestem tu z zawodowej uprzejmości.
Cóż, nie jesteś uprzejma.
Zepsułaś mi wóz...
I komandor Bond, ale to już wiesz.
- Agent 00? - Dwa lata.
- Bardzo młoda. - Odnoszę sukcesy.
Mój Boże.
Świat się zmienił, odkąd odszedłeś na emeryturę.
- Być może nie zauważyłeś. - Prawdopodobnie nie.
A moim skromnym zdaniem, świat niewiele się zmienił.
Wiedziałam, że tak powiesz.
Posłuchaj, żyjesz tu jak w raju, niczym w jakiejś bajce.
Ale to oczywiste,
że potrafisz jedynie zabijać, i nie potrafisz bez tego żyć.
Valdo Obruchev jest poza zasięgiem.
Nie wchodź mi w drogę, bo strzelę ci w kolano.
Twoje dobre kolano.
Musisz zadać sobie pytanie.
MI6 i CIA ścigają tego samego człowieka, ale się ze sobą nie komunikują...
To niedobrze.
Wiesz co? Pozdrów M, ale...
Już dla niego nie pracuję.
Sam mu to powiedz.
A przy okazji, nie jestem agentem 00.
Jestem 007.
Zapewne sądziłeś, że go zachowasz.
To tylko numer.
Tak.
Widzimy się na Kubie?
Jak sytuacja, Q?
Wykasowano kilka dużych plików z dysku twardego Obrucheva.
Pracował nad zaawansowanym algorytmem...
- Możesz odzyskać dane? - Próbuję.
Odzyskaj co się da i zniszcz dysk twardy.
Gdybym wiedział, czego szukam...
Dziękuję, Q. To wszystko.
Chwila. Znowu premier.
To 007. Powiedz mu cokolwiek.
- 007. - M, najdroższy.
Kilka rzeczy.
- Bond. - Poznałem nowego 007.
Rozbrajająca młoda kobieta.
Zatem, Obruchev.
Nadal z nim współpracowałeś, prawda?
Nie mieszaj się do tego. To nie twoja sprawa.
Moja. To Spectre.
Mallory, co ty zrobiłeś?
- Kłopoty? - CIA jest o krok przed nami.
Połącz z Blofeld'em.
Rozmawia tylko ze swoim psychiatrą.
Wiem. Daj obraz na żywo.
Pozostają w środku.
A potem go prowadzą.
Jest taki na co dzień.
- Dzień koronacji. - Dobrze.
- Co się dzieje? - Nic takiego.
Żeby było jasne. Każdy chce się zabawić.
Chcesz, żeby cię usłyszeli.
Byłbym zaskoczony.
Felix, wchodzę w to.
Wchodzi w to.
Chcę, żebyś poznał pewną kobietę w Santiago.
Paloma?
- Jesteś spóźniony. Vamos. - Ja...
A kapelusz? Paryż...
Co? Kapelusz?
Kiedy się denerwuję, zapominam o rzeczach.
To moje największe zadanie, jakie miałam.
Mieszkasz tu?
To piwniczka z winem.
Podejdź.
Nie powinniśmy najpierw się lepiej poznać zanim...
Nie, nie.
Wybacz.
- W porządku. - Załóż to.
Dziękuję.
Mogłabyś...
- Pójdzie nam znakomicie. - Wiem.
Mam za sobą trzy tygodnie treningu.
Napijmy się.
Dobry pomysł.
Dwie wódki martini, wstrząśnięte, nie mieszane.
Tak, proszę pana.
Żebym cię słyszała.
Za co wypijemy?
- Za Felixa? - Za Felixa.
Przypomnij mi, żebym kupił mu cygaro.
Vamos?
- Jasne. - Dobrze.
Czy ta próbka ci wystarczy?
Jeśli jej użył, tak.
Trwa przetwarzanie.
Wybacz.
Okropne rękawiczki. Są takie śliskie.
Przepraszam.
Długo jeszcze?
Za świetlaną przyszłość Spectre.
Zrobione.
Ty w prawo, a ja w lewo.
Co to jest? Spectre bunga-bunga?
Byłaś na takiej imprezie?
A skąd mam tą pracę?
Nie rozpraszaj się.
Poszukujemy naszego rosyjskiego naukowca.
Widzę wielu agentów Spectre.
Tak.
Chyba są tu wszyscy.
Twoi znajomi?
Cyklopi. Poznaliśmy się we Włoszech.
To było... uświadamiające doświadczenie.
Mają słuchawki.
Skanuję.
- To moja impreza. - Znalazłam.
Świętuj moje urodziny, mój dzień koronacji.
Kim jest solenizant?
- Ernst Stavro Blofeld. - Jest tutaj?
Nie, on...
Daj się ponieść. Podążaj za muzyką.
Jest uwięziony w Londynie.
Skąd ta pewność?
Bo sam go tam umieściłem.
...poczuj mój ciepły uścisk.
Doświadcz wspaniałej niespodzianki.
Poprowadzimy ludzkość z naszą nową mocą.
Wypatrzyłam naszego rosyjskiego naukowca.
Widzisz go?
- Tak. - Idź za nim.
Widzę cię moim oczkiem, które mówi "cześć".
Teraz to widzicie...
Wyłaniamy się z cienia, niczym bogowie na górze Olimp.
Nadchodzi koniec naszego wygnania.
Moje brzemię, mój brat...
James Bond.
Żegnaj, James.
Jesteś popularny.
Nie uciekniesz.
Już za późno.
Czujesz to już pod skórą.
Spokojnie, to szkodzi tylko jemu.
Tylko jemu. Cudownie.
Sir!
To działa.
Tylko Spectre umierają.
Witam.
Jesteś moją esko...
Nie?
Biegnij!
- Dziękuję. Wezmę to. - Nie!
- Co to było? - Zabić ich!
Pora ruszać!
Czysto.
Mogę?
Biegnij za nim. Zatrzymam ich.
Zabezpieczyć wyjścia!
Paloma.
Nie pozwólcie im uciec!
Masz ich?
Prawie.
Nie!
Na ziemię!
Nie pozwólcie im uciec!
Paloma, wiem, że jesteś zajęta, ale pora stąd zwiewać.
Załatwię wóz.
Zaraz będę.
Nie wstawaj!
Ruchy!
Chodź!
Trzy tygodnie szkolenia? Serio?
Mniej więcej.
Wciąż potrzebujemy auta.
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
Dokąd mnie zabierasz?
Do twojej Matki, kochanie.
Matki? Nie.
Tu jesteś.
Nie!
Zostań tam!
- Jesteś cała? - Tak.
Pożyczę twój samolot. Wybacz.
To skrót.
Tu się rozstajemy. Żegnaj.
- Byłaś wspaniała. - Ty też.
- Następnym razem zostań dłużej. - Zostanę.
- Cygaro dla Felixa. - Dzięki. Chodź.
- Ciao. - Ciao.
Dalej.
Nie wsiądę do tego.
Szkoda, bo nie mamy wyboru.
Wsiadaj.
Dobra. Co my tu mamy?
Właśnie ocaliłem panu życie. Proszę o tym pamiętać.
Możesz mi powiedzieć, o co tu chodzi?
Dokąd mnie zabierasz?
W bezpieczne miejsce.
Chociaż udawaj, że było trudno.
Dzięki za zasadzkę, Felix. Właź.
- Zasadzkę? - Spectre nie żyją. Siadaj.
- Którzy? - Wszyscy.
Dobrze.
Co to jest? Wyjaśnij mi to.
I tak tego nie zrozumiesz.
Spróbuj.
To doskonałość.
W czym?
Co? Zabójstwie.
Dzięki, Bond, skończyłeś misję.
- Czemu nie zginąłem? - Nie musisz odpowiadać. Bond!
Czemu Spectre?
- Przestań pytać. - Cicho!
Mów.
Bo nie byłeś zamierzonym celem.
Nie był? Czemu?
Zmieniłem DNA, tak jak ustaliliśmy.
Teraz, gdy to zakończono, jestem zdezorientowany.
Jacy "my"? Czy M ci to zlecił?
Przegina, Felix.
Czy M kazał ci zabić Spectre?
- Nie odpowiadaj! - Czy M za tym stoi?
- Przegina! - Felix!
Ash, stul ryj!
M pomógł mi to zbudować.
- Ale nie ma wizji, jak tego użyć. - A kto ją ma?
Blofeld? Skąd wiedział, że tam będę?
Pracuję dla Safina. Rozumiesz?
Tak. Jestem Dr. Obruchev.
Wiem, kim jesteś.
Nie wiem jak ty, ale chyba Ash nie jest po naszej stronie.
Musimy porozmawiać o dobieraniu twoich partnerów.
Zgadzam się.
Sporo krwi.
Dokąd lecimy?
Wsiądź do samolotu, doktorze.
To chyba moja ostatnia misja. Jak sądzisz?
Po prostu szukasz wymówki, żeby mi nie pomóc.
Trzymaj.
Paloma dała mi cygaro dla ciebie, a ty je zapalisz.
To miłe, ale może na razie z tym poczekaj.
Zostań tutaj. Uciskaj to.
Wydostanę nas stąd.
Będę czekał.
Musimy przestać spotykać się w takich...
Byłem jego wielkim fanem.
Felix!
Źle to wygląda.
Byliśmy już w gorszych tarapatach. Chodźmy.
Jak za dawnych czasów na łodzi z krewetkami.
Jesteś z Milwaukee.
Tak? To chyba to zmyśliłem.
Już po mnie.
Zostaw mnie.
Rozumiesz?
Tak.
Oby było warto.
James, to dobre życie, prawda?
Najlepsze.
Felix.
- Nazwisko? - Bond.
James Bond.
Jak emerytura?
Spokojna.
Cześć. Gdzie Obruchev?
Zostawię was samych.
- Raport, 007. - Dziękuję.
00... 7.
Zapewne irytujące.
Gdzie jest?
Zostawił mnie dla kogoś innego.
To...
- Zgubiłeś go? - Możesz wejść.
- Dziękuję. - Dzięku...
Tylko on.
Zapewne irytujące.
Mam ochotę go zabić.
Cóż, wielu już próbowało.
Masz większe biurko?
Czy ty się zmniejszyłeś?
Nie będę udawał, że wielu żałowało, kiedy od nas odszedłeś,
ale zniknąłeś nam z radaru i myśleliśmy że nie żyjesz.
Teraz już wiem, że żyjesz...
i pracujesz z CIA.
To spory cios.
Poprosili mnie o to.
Szkoda, że wyszedłeś z wprawy.
Nie byłoby tego bałaganu.
To twoja sprawka.
Blofeld chciał mnie zabić na Kubie, ale ktoś pokrzyżował mu plany.
A ktokolwiek ukradł twoją broń, użył jej do zabicia Spectre.
Teraz twoja broń zniknęła i nikt nie wie, kto ją ma.
Teraz wiesz, czemu wróciłem.
Przyglądamy się temu.
Mogę wskazać człowieka, który ma Obrucheva.
Co chcesz w zamian, Bond?
Blofelda.
Niemożliwe. Jest w Belmarsh.
Tak. Prowadził spotkanie Spectre na Kubie z Belmarsh.
- Jak? - Nie.
Jak? Nikt nie ma do niego dostępu.
Dlaczego tego nie zakończyłeś?
Dlaczego nie zakończyłeś Heraklesa?
Odpowiadam przed moim krajem, nie tobą.
- A Felix Leiter? - Zapewniam cię, że nie.
Może dlatego, że nie żyje.
Przykro mi.
Szanowałem go.
Jeśli masz jakieś informacje, to z chęcią je poznam.
- Zabierz mnie do Belmarsh. - Nie.
Blofeld to jedyny członek Spectre, który wciąż żyje.
Nie mogę ryzykować.
A mogłeś ryzykować wynalezienie broni DNA
przez skorumpowanego naukowca przez 10 lat?
Nic nie wskazywało na to, że Obruchev pracował dla kogoś innego.
Mój Boże, akurat teraz musisz pić.
Nie masz prawa tak do mnie mówić.
Nie masz prawa mnie osądzać.
Jeśli nie masz informacji, to jesteś nieistotny.
Zrobiłeś swoje, dziękujemy za twoją służbę.
Ponownie. Żegnam.
Moneypenny, przyślij 007.
Możesz iść, Bond.
To zdecydowanie to samo biurko.
Dziękuję.
Jedź do Belmarsh.
Przeskanuj wszystko, czego Blofeld słucha, ogląda i dotyka.
Przeskanuj całą celę.
Przeskanuj całe więzienie.
I przeskanuj jego.
Wezmę moje rękawiczki.
James...
Masz plany na kolację?
- Czyli jednak żyjesz? - Cześć, Q. Tęskniłem.
Cudownie pachnie.
Spodziewasz się kogoś?
Nie. Co... Przepraszam.
To pierwszy raz, kiedy... Będzie tu za 20 minut.
Nie mogę się skupić...
Powiedz mi, co to jest.
Nie. Muszę nakryć do stołu.
W dzisiejszych czasach są z futrem.
Chcę się wyrazić jasno. Nie mogę ci pomóc.
- I przysięgałem... - Chodzi o Heraklesa.
M zapewne o tym nie wie.
Nie, ale coś jest nie tak, Q. Musimy się tego dowiedzieć.
Cóż, nigdy nie chodziło o ciebie, prawda?
Dziękuję.
- Bond? - Tak?
Wiesz, gdzie to było?
Zapewne wszędzie.
Do środowiska testowego.
Dziękuję.
To baza danych.
Nie dotykaj tego, proszę.
Co to za dane?
To DNA. Wielu osób.
M nad tym pracował?
Powinien to zamknąć wiele lat temu.
- Witam. - Co?
Zawiera również ukryte pliki.
Miałem odzyskać dane z dysku Obrucheva po eksplozji i mam przeczucie...
że tego mi brakowało. Tak. Cała zawartość.
Obruchev pracuje dla kogoś, kto zlecił zabicie wszystkich Spectre?
Nie wszystkich.
Blofeld.
Pokażesz mi inne pliki?
Chwila, to nie tylko Spectre.
Mój Boże. Są ich tysiące.
Kim są?
Są skatalogowani. Potrzebuję więcej czasu...
Były włamania na całym świecie do baz danych z DNA.
- Namierzamy ich. - Nasi?
Nie wiem co z tym zrobią, kimkolwiek są.
Blofeld będzie ich znał.
Q, muszę jechać do Belmarsh.
Rozmawia tylko z jedną osobą.
Kim? M mówił, że nikt nie ma dostępu.
- Poważnie? - Naprawdę?
Co to?
Mogę spędzić miło wieczór, zanim świat się skończy?
Kto ma dostęp? Kto?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Nowy pacjent. Jest dziwny.
Nie możesz tak mówić.
Przepraszam za spóźnienie.
Nie oczekiwałam nowego pacjenta.
Przepraszam, jeśli cię tym zaskoczyłem.
Nie. Lubię niespodzianki.
Jesteś bardzo ładna, jak na psychoterapeutę.
To niebezpieczne dla twoich klientów.
Zazwyczaj są niebezpieczni dla samych siebie.
Naparstnica.
Piękna.
- Sama je wybrałaś? - Tak.
Pasują tutaj.
Wiesz, że ich zjedzenie powoduje, że twoje serce po prostu...
staje.
Zatem tego nie zrobię.
Znasz się na kwiatach?
Mój ojciec miał ogród.
Nauczył mnie.
Umarł, kiedy byłem dzieckiem, ale zapał pozostał.
To trudne stracić rodzica.
Szczególnie za młodu.
Tak, śmierć ma szczególny wpływ na dzieci.
Prawda?
Jak to wpłynęło na ciebie?
Ogromny.
Ale uratowałem kogoś.
To bardziej na mnie wpłynęło.
Czemu?
Uratowanie kogoś łączy cię z tą osobą, tak jakbyś zabrał mu jego życie.
Należy do ciebie.
Nie lubię mówić o sobie, więc przyniosłem pudełko wspomnień.
Sądziłem, że to cię zainteresuje.
Czasami przedmioty są bardziej sugestywne niż wspomnienia.
Nigdy nie zapomnę twoich oczu pod lodem.
Potrzebowały mnie.
To szok zobaczyć je wiele lat później.
Nadal mnie potrzebują.
Pochłaniają mnie.
- Czego chcesz? - Przysługi.
Jesteś mi to dłużna.
Zabiłeś moją matkę.
A twój ojciec zabił całą moją rodzinę.
Rodziców.
Musisz dla mnie kogoś odwiedzić i zabrać to ze sobą.
Nic ci się nie stanie.
Tylko ty możesz to zrobić.
Nie.
Dlaczego miałabym to zrobić?
Ponieważ jestem kimś, kto może zabić najdroższą ci osobę.
Straciłam już wszystkich, których kochałam.
Twoje groźby nic już nie znaczą.
Przykro to słyszeć, Madeleine.
Ale to nie prawda...
czyż nie?
Madeleine Swann, serio?
Potraktowaliśmy twoje informacje poważnie,
ale to było pięć lat temu. Nic nie znalazłem.
Jest inteligentna i dobrze ukrywa fakty.
Jest bardzo pomocna.
To jedyny psychoterapeuta, z którym zgodził się mówić.
Musiałem dokonać oceny...
I w tym problem.
Broń miała ratować życie
i wyeliminować ryzyko śmierci naszych agentów.
Czysty, pewny strzał. Za każdym razem.
Ale miała to być tajemnica.
Mamy wystarczająco dziur w naszym bezpieczeństwie narodowym.
Jeśli świat się dowie, co ta broń potrafi...
Zabiją za nią.
Słuchaj...
Jeśli popełniono jakiś błąd, to biorę za to odpowiedzialność.
Poświęciłem swoje życie obronie tego kraju.
Wierzyłem, że robię to dla tego...
Tego.
Ale musimy dostać się do wroga i spojrzeć mu w oczy.
A teraz...
Wrogowie są nieuchwytni. Nawet nie wiemy, czego chcą.
Blofeld.
Zdobyliśmy dostęp do bazy danych jego celów.
"My"?
Na litość boską.
Rozumiem.
A po zabiciu Blofelda, czego zechcą?
Trudno powiedzieć.
Może światowi przywódcy,
niewinni cywile, wolność, tego typu rzeczy.
To co zwykle.
Blofeld komunikował się ze swoimi agentami na Kubie
za pomocą bionicznego oka, które obecnie posiadamy.
Nie ma za co.
Zniszczenie Spectre ma poważne konsekwencje.
Ktokolwiek to zrobił, jest niebezpieczny i potężny.
Potrzebujemy wszystkich informacji, jakie zdołamy zdobyć.
Sir.
Bond.
Czyli plotki są prawdziwe. Dobrze wyglądasz.
Tanner.
Sir, mamy przełom.
Zaczęli po prostu upadać, jeden po drugim.
Muszę przyznać, że to było niepokojące.
Poczekaj aż zobaczysz to z bliska.
- Bond jest w biurze. - Co?
Bond. Nie widziałem cię od...
- Jak emerytura? - Zamknij się, Q.
wiem, że z nim współpracujesz.
Ty też nie jesteś bez winy.
- Co się dzieje? - Ma znów status agenta.
- 00? - Co masz?
Q zbadał próbki krwi, które pobrałam od ofiar na pogrzebie.
Spójrzmy na to.
Na co patrzymy?
To pogrzeb jednego z agentów Spectre z Kuby.
To są członkowie jego rodziny, którzy mieli kontakt z ciałem.
Znaleźliśmy Heraklesa we wszystkich próbkach krwi.
Dobra robota, Nomi.
Dziękuję. Jaki 00?
- Co to? - To... nanoboty.
No tak.
Mikroskopijne bioroboty, które dostają się do ciała
przy najmniejszym kontakcie ze skórą.
Zaprogramowane DNA namierza określoną osobę.
Herakles był...
Był stworzony jako najlepsza broń w naszym arsenale.
Jest nieszkodliwy dla ludzi, zanim dotrze do zamierzonego celu.
Ale Obruchev zmodyfikował nanoboty,
aby zabiły każdego, kto jest spokrewniony z celem.
- Każdego? - Tak, jest oparty na DNA.
Rodzinach i ich cechach genetycznych.
Pojedyncze warianty nukleotydów i poliformizm,
które mogą zabić określoną osobę lub...
całą narodowość.
Zainfekuj dość ludzi...
A ludzie staną się bronią.
Nigdy nie miała być bronią masowego rażenia.
Była...
Muszę zadzwonić do premiera.
Tanner, poddaj kwarantannie rodziny z pogrzebu.
Tak jest.
Q, zhakuj bioniczne oko Blofelda. Zobacz co znajdziesz.
Twoje życzenie się spełniło.
Idź do Blofelda i zobacz co z niego wydusisz.
I znajdź tego karalucha Obrucheva.
Sir.
Nie mamy żadnych tropów.
Logan Ash. Departament Stanu. Były pracownik.
Znajdując jego, znajdziesz Obrucheva.
Powodzenia.
Dzięki.
Poczekam na zewnątrz. Przygotuj się.
To zajmie chwilę.
W porządku.
Oko Blofelda odblokowane.
Dostęp do strumienia multimedialnego.
Wiem, że wiele was łączy, ale obserwujemy ją od kilku lat.
Spełnia wymagania.
Jeśli Bond zrobi coś dziwnego,
wyświadcz mi dużą przysługę i nie ułatwiaj mu tego, dobra?
Dobra.
To nasz najcenniejszy atut, jaki ma ten kraj.
Znam waszą historię, ale nie daj mu się sprowokować.
Jeśli poczujesz, że tracisz kontrolę...
Tanner, spokojnie.
Nie stracę...
kontroli.
Dr. Swann, dzień dobry.
Panie Bond.
007.
Tu was zostawię. Powodzenia.
Zdobądź imię.
Musi być miło regularnie odwiedzać starego przyjaciela.
Jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek.
To było niezręczne.
Na wszystkie kobiety tak działa?
Pół na pół.
Nigdy nie wiadomo.
Trzęsiesz się.
To przez tą sytuację.
Otworzyć drzwi.
Otworzyć drzwi!
- Zostaw. - O co chodzi?
James, nie masz pojęcia co to jest.
Nie zmuszaj mnie.
Proszę.
Otwórz drzwi.
- Otwórz drzwi. - Otwórz.
Co...
Dokąd idziesz?
Do domu.
- Pójdę po nią. - Czekaj.
- Nie porozmawia bez niej. - Zaczekaj.
Specjalna dostawa.
James.
Witaj, Blofeld.
Może mi w czymś pomożesz.
Na Kubie była niezła impreza.
- Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję.
Próbuję się dowiedzieć, co się stało.
To znaczy, byłeś tam czy tu, z najpotężniejszymi ludźmi świata,
przyjaciółmi, w jednym pokoju, wiążąc mi pętlę wokół szyi,
mając w posiadaniu najcenniejszą broń na świecie.
To tak jakby...
świadectwo twojej wielkości.
Uczczenie tego, kim jest Ernst Stavro Blofeld.
Tak, James.
Tak.
Ale potem się posypało, prawda?
Mój drogi Jamesie, czego chcesz?
Twoi wrogowie się zbliżają, Blofeld.
A zwrotem akcji będzie to, że jeśli mi to powiesz,
to mogę cię uratować.
Mój anioł zemsty.
Mój obrońca spraw beznadziejnych.
Teraz nawet bronisz mnie.
Ale zadajesz złe pytanie.
Tak. Kuba była rozczarowaniem, ale na urodzinach wszyscy płaczemy.
Musisz zadać sobie pytanie, dlaczego tu jesteśmy.
Odtwarzam plik 472.
Nieźle wyglądasz, Bond.
473.
474.
475.
476, 477, 478.
479.
Logan Ash. Miło pana poznać.
Boże, to on.
Wyrazy współczucia.
Zapewne wiesz kogo reprezentuję i dla kogo pracuję?
Nadarzyła się okazja dla ciebie.
Ciągle do mnie wracasz.
Sądziłem, że cię już nie zobaczę, ale los nas znów połączył.
Q znalazł Logana Asha.
- Idź. - Tak.
Daj znać jak poszło.
Mamy wspólnego wroga. Jak do tego doszło?
Żyjesz już dość długo...
Tak. Spójrz na nas.
Dwóch staruszków w celi, próbujących rozgryźć kto ich wrabia.
Wciąż cię kocha. Wiesz o tym?
Złamałeś jej serce, a ona ciebie zdradziła.
Jest nieistotna.
Nie byłbym taki pewien.
Sam powiedziałeś, że dobrze ukrywa fakty.
A kiedy jej sekret ujrzy światło dzienne,
wtedy zginiesz.
Podaj imię.
Madeleine.
Proszę. Bez żadnych gierek.
Madeleine.
Wiesz co? Powinniście przyjść razem.
Na terapię dla par.
Chciałbym zobaczyć twoją twarz, kiedy powie ci prawdę.
Powiedz mi kim są, Blofeld...
i odejdę. Zostawię cię samego.
Nie chcę żebyś odchodził.
Dopiero poznajemy się na nowo.
Podejdź.
Jesteś nietypowym pacjentem.
Muszę ci coś dać, żebyś nie przyszedł tu na darmo.
Ostrożnie, Bond.
To byłem ja.
- Zniszczyłeś Spectre? - Nie.
Grób Vesper.
Madeleine tego nie zrobiła. To moja sprawka.
Wiedziałem, że go odwiedzisz,
Musiałem tylko poczekać na odpowiedni moment.
Zaprowadziła cię prosto tam z dobroci swojego serca.
A ty ją zostawiłeś, dla mnie.
- To bez znaczenia. - Ależ tak.
Wciąż ma, prawda?
Moja biedna kukułeczka.
Zawsze byłeś bardzo wrażliwy.
To nie działa.
Kontynuuj.
Zmarnowałeś tyle czasu, zamiast wieść spokojne życie.
A najlepsze i najpiękniejsze w tym wszystkim jest to,
że przyszedłeś do mnie szukając odpowiedzi,
podczas gdy jedyną osobą, która je zna jest ona.
To Madeleine. Ona skrywa sekrety.
Wszystkie. Nie muszę cię zabijać.
Już cię złamałem.
Chciałem ci dać pusty świat...
tak jak ty dałeś go mi.
Niemal tego żałuję.
Niemal.
Zdychaj.
Zdychaj, Blofeld.
Jezu. Otwórz drzwi.
Bond! Bond! Bond!
Otwórz drzwi. Bond!
Kukułeczka.
Co ty wyprawiasz?
Wiem jak przesłuchiwać świadka.
- Koniec przesłuchania. - Tanner, nie pouczaj mnie!
Bond, naruszyłeś główną zasadę całej strategii.
Stój.
Obawiam się, że będę tego potrzebował.
Nie żyje.
Dobrze że nie jesteś spokrewniony, bo też byś nie żył.
- Jak się tego pozbyć? - Nie da rady.
Nanoboty nie pojawiają się na Gwiazdkę.
Kiedy Herakles przeniknie do ciała, pozostaje w nim na zawsze.
Znaleźli auto?
Tak, ale je porzuciła.
Byli w jej mieszkaniu, ale jej nie było.
- Jest jedną z nich? - Nie wiem.
James, domyślasz się, gdzie mogła pójść?
Nie. Nie znam jej tak dobrze.
To na mnie?
Nie.
To czemu tu przyszedłeś?
Bo mi powiedziałaś.
Nie sądziłam, że będziesz pamiętał.
Pamiętam wszystko.
Musisz mi powiedzieć kto ci dał truciznę, Madeleine.
Nie żyje?
Tak.
I dobrze.
Powiedział mi, że mnie nie zdradziłaś.
Rozumiem, że nie ufasz ludziom.
- Tak samo jak ty. - Bylibyśmy głupcami.
Chciałbym.
Nie wiem czy chciałaś, żebym tu przyszedł,
ani czemu chciałaś zabić Blofelda,
ani kto ci dał truciznę, czy jak długo dla nich pracujesz,
ale wiem że...
czuję jakby całe życie mignęło mi przed nosem.
Chciałem być z tobą.
I nie chodzi tu o brak zaufania.
Tak po prostu czuję.
Przyszedłem tutaj dowiedzieć się, kto ci dał truciznę.
Ale nie odejdę stąd, nie mówiąc ci,
że kochałem cię
i wciąż cię kocham
i nie żałuję ani chwili życia, które doprowadziły mnie do ciebie.
Poza wsadzeniem cię do pociągu.
Wiesz jaką masz wadę?
Brak wyczucia czasu?
Przestań.
Poczucie humoru?
Przestań.
- Co? - Wyglądasz...
Wyglądasz niesamowicie.
To Mathilde.
Cześć. Jestem James.
Znaleźliśmy Logana Asha. 007 chce mówić.
- Dobra robota, 007. - Dziękuję.
Proszę o zgodę na schwytanie lub zabicie.
Uzgodniliśmy to z Amerykanami?
Zgadzam się. I dziękuję, że pytasz.
Przestrzegam zasad.
Cóż, twój poprzednik działał inaczej.
Szczerze mówiąc, to komandor Bond dał mi ten trop.
Cieszę się, że się dogadujecie.
Znalazłeś Dr. Swann?
Na razie nic.
Dziękuję.
Słysząc hałas, co robisz?
Chowam się.
Bardzo dobrze.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Powiedz "dobranoc". - Dobranoc.
Dobranoc.
Nie jest twoja.
Ale...
Te niebieskie oczy...
Nie jest twoja.
Muszę ci coś pokazać.
Kolejne dziecko?
O co chodzi z twoim ojcem i sekretnym pomieszczeniem?
Mów.
Chciałem cię przyprowadzić tu wcześniej.
I wszystko ci opowiedzieć.
Blofeld kazał mojemu ojcu zabić tą rodzinę.
Chłopiec przeżył.
Nazywa się Lyutsifer Safin.
Kiedy byłam dzieckiem, przyszedł zabić mojego ojca.
Ale znalazł tylko mnie i moją matkę.
Oszczędził mnie.
A teraz powrócił.
- Czego chce? - Zemsty.
Mnie.
- Kim oni są? - Trucicielami Spectre.
Mój ojciec wydał dla nich bankiet, używając ich receptury w deserze.
Dioksyny.
Mieli strasznie cierpieć.
Błagać go o życie.
Rodzina ma wyspę.
Nazywają ją Zatrutym Ogrodem.
Czyli... Blofeld przejął ją i kontynuował pracę,
a teraz ten Safin chce ją odzyskać.
Q, znajdź Lyutsifera Safina.
Miejsce pobytu nieznane i brak aktualnych zdjęć,
ale prześlę ci jego zdjęcia z dzieciństwa.
I zdjęcie wyspy. Wierzę w ciebie.
I będę potrzebował dużego samolotu.
Wkrótce prześlę ci moją lokalizację.
Zamierzasz go znaleźć?
Istnieją tysiące powodów dla których musimy go znaleźć.
Ty dałaś mi powód, dla którego go zabiję.
Jestem głodna.
Smakuje?
Może być.
Przepraszam.
- Tak? - Bond.
Znalazłeś wyspę?
To część archipelagu na spornych wodach pomiędzy Japonią i Rosją.
Jest tam fabryka chemiczna z czasów II wojny światowej z ciekawą historią.
Japoński wywiad donosi o podejrzanej aktywności na wyspie.
Q, pokaż zdjęcia satelitarne. wysłałem ci je.
Są sprzed kilku dni.
- Jeśli jest tam Safin... - To Herakles też.
Gdzie podesłać samolot, Bond?
Chwileczkę, Q. Czy 007 znalazła Logana Asha?
Jest już blisko. Wyślę ci jej lokalizację.
Sądziłem, że szuka Logana Asha, nie mnie.
Co? I tak jest.
James, gdzie jesteś?
Posadź ją z tyłu.
Usiądź tutaj. Uważaj na głowę.
Dokąd jedziemy?
Na wycieczkę, kochanie. Trzymaj się.
Q, potrzebuję szybko samolotu.
Jestem blisko bazy NATO w Orland.
Dasz radę?
Tak. Będzie czekał.
- Dziękuję. - Mamo.
Ugryzł mnie komar.
Nic ci nie będzie.
Dou Dou, lubisz komary?
Mamo.
- Czy komary mają przyjaciół? - Nie wiem.
Nie sądzę.
Trzymaj się.
James.
Mathilde!
Są nad nami!
Pozbądź się go! James!
Zostań tutaj.
Niedługo wrócę.
Jeśli ktokolwiek tu wejdzie, zabij go.
Oprócz mnie.
Bądź cicho, dobrze? Bardzo cicho.
Jedź!
Tam! Przejedź go!
Niezłe zagranie, Bond.
Sam go nie powstrzymasz...
...więc może mi pomóż, bracie?
Miałem brata.
Nazywał się Felix Leiter.
Podwieźć cię?
Gdzie byłaś?
Podążałam twoim tropem.
- Ash? - Martwy.
Porwali Dr. Swann.
I jej córkę.
Nie wiedziałam, że miała córkę.
M załatwił samolot?
Nasz samolot. Lecę z tobą.
Dziękuję, 007.
- Witaj, Q. - Bond.
Wybacz, że cię obudziłam.
Wytyczne tej misji są trojakie.
Potwierdzić obecność Heraklesa.
Zabić Obrucheva a Safina.
Wydostać Dr. Swann i jej córkę z wyspy.
Mam nadzieję, że tam są, Bond.
Dziękuję panu.
Chciałabym, żeby komandor Bond został przemianowany na 007.
To tylko numer.
Zgadzam się.
Powodzenia.
Bond, twój zegarek.
Generuje impuls elektromagnetyczny na niewielką odległość.
Spowoduje przepięcie w każdym obwodzie, jeśli znajdujesz się blisko.
Jak silny jest?
Całkiem silny.
"Całkiem silny". Co to znaczy?
Nie mieliśmy jeszcze okazji go przetestować, więc uważaj.
Dobrze, to jest Q-DAR.
Mapuje przestrzeń, w której się znajdujesz.
Nie dotykaj.
Jeszcze to do monitorowania...
funkcji życiowych.
Bond, nie masz nic przeciwko dwóm szybkim w pracy?
Gotów?
Cóż, nie piłem nic od trzech i pół godz...
Godzin.
To do ciebie niepodobne.
Dobrze.
Zakładam, że wiecie jak to działa.
Nie mam pojęcia.
Dzięki grawitacji.
Witamy ponownie, panie Safin.
Witam pańską rodzinę.
Jak postępy?
Bardzo dobrze, panie Safin.
- A moja prośba? - Svetlana?
Kontynuuj.
- Co to jest? - Zabezpieczenie.
Jeśli spadnie ci choć włos z głowy, twoje życie będzie w moich rękach.
I twoje.
Jak musisz być podły, żeby grozić dziewczynce.
A ty nie jesteś podła?
Kochasz mordercę.
Urodziłaś jego dziecko, pomimo jego odrzucenia.
Ukrywałaś je i kłamałaś przez całe życie.
Zrobisz wszystko...
żeby przeżyć.
Rozumiesz mnie, tak jak ja ciebie.
Ruchy.
Ogród mojego ojca.
To był jego toksyczny skarb.
Pokażę go jej.
- Daj mi ją. - Nie.
Nic jej nie zrobię.
Mathilde.
Pamiętaj, co mówiłam. Niczego nie dotykaj.
Mathilde.
To trujący ogród...
ale całkowicie bezpieczny.
Mój ojciec go stworzył.
Tak bardzo kochał te rośliny, że nawet im śpiewał.
Pokaże ci moje ulubione.
Niektóre z tych roślin są bardzo niebezpieczne,
ale nie wszystkie są szkodliwe dla ludzi.
Mam rośliny służące do wielu celów.
Mathilde!
Nie.
Ta roślina sprawia, że robisz to, co ci każe,
więc zawsze bądź posłuszna i grzeczna.
Nie możesz się źle zachowywać, Mathilde.
Ani twoja matka.
Nigdy.
- Podoba ci się tu? - Nie.
Przywykniesz.
Dorastałem tu, ty też będziesz.
Cudowne dziecko.
Napijmy się herbaty.
- Nie. - Niech zobaczy światło.
Nie możesz nas rozdzielić!
- Mathilde! - Mamo!
Pamiętaj, co ci mówiłam. Znajdę cię.
Bez obaw.
Masz mnie.
Jak tylko zobaczysz wyspę, obniż pułap, żeby być poza zasięgiem radaru.
Pilotowałaś to już?
Nie.
Nie zapomnij o spadochronie i rozłożeniu skrzydeł.
Grawitacja nie zawsze jest twoim przyjacielem.
Odszukaj betonowy kompleks po zachodniej stronie wyspy.
To najlepszy sposób na dotarcie tam.
Dotarliśmy, Q.
Dobrze.
Powinniście być obecnie w porcie z czasów II wojny światowej.
Nie ma dużej aktywności, ale uważajcie na kamery.
Użyj zegarka, Bond.
- Co jest? - To sprzęt.
Kamery nie działają.
Cały dolny sektor.
Zrestartuję system.
Tu jesteście.
- Weszli. - Tak, widzimy.
Powinniście widzieć całą architekturę fabryki.
- Który to Bond? - To ten...
- Ten trójząb. - Opisz to miejsce.
Tak.
Jesteś na skraju toksycznej karuzeli.
Głowna aktywność powinna być w węźle centralnym,
bezpośrednio nad tobą.
Bond.
Bond, jest coś...
Jest coś dużego przed tobą.
Nie mam pojęcia co to. Jest...
Te ściany muszą być grube.
Bond.
Bond? 007, odbiór?
Straciliśmy kontakt.
Weszli w martwy punkt.
Nie mają pojęcia gdzie idą.
Sprowadzić ich z powrotem.
Spójrz na te drzwi.
To był silos rakietowy.
Tak.
Ruszajmy.
Wszyscy do rogu! Już!
- Co? Jak? - Ruchy!
Ruchy! Na podłogę!
Alarm.
I nie wstawaj.
Co ty robisz?
Nie możesz wysadzić laboratorium.
To samobójcza misja. Przestań.
Nigdy nie opuścisz tej wyspy żywy.
To była farma.
A to jest fabryka.
To produkcja masowa.
Nomi, spójrz na to.
Posłuchaj, nie zatrzymasz tego.
Mamy wielki plan.
- Mamy obliczenia. - Co to?
To symulacja.
Nie zamierzają atakować pojedynczych celów.
Planują zabić miliony.
Tym razem nie wystarczy walizka.
Naprawdę mnie wkurza.
To mu przywal.
Mój nos.
Musimy zniszczyć całą fabrykę.
Przemoc tu nie pomoże.
Panie Safin, mają ładunki wybuchowe.
Zamknij się.
Panie Bond, ma pan coś mojego, a ja mam coś pańskiego.
Może do mnie przyjdziesz, to porozmawiamy.
Jak dorośli.
Gdzie jest Safin?
Jeśli nie wrócę, rozwal to wszystko.
Nie mamy wystarczająco materiałów wybuchowych.
Tak, ale oni o tym nie wiedzą.
Mówi, że musisz pić.
- Dla zdrowia. - Ufasz mu?
Zmusił mnie do zabicia twojego poprzedniego pana.
Jak sądzisz, czemu pozwolił ci dołączyć?
Sądzę że chce, żebyś się napiła.
Chcę żeby oddał mi córkę.
Jeśli będziesz grzeczna, to ją zobaczysz. Pij.
Czy wiesz, jak działa ten kwiat?
Powoduje ślepotę.
Wystarczy kropla w oku, żebyś przestał widzieć.
Utrata oka to tragedia.
Utrata obu...
- Bez gierek. - To nie gra.
Witaj.
Na podłogę.
Twój pistolet.
Ostrożnie.
- Jest lekka niczym piórko. - W porządku!
Usiądź, proszę.
Wszystko będzie dobrze.
Obiecuję ci, że wszystko będzie dobrze.
James Bond.
Historia przemocy.
Licencja na zabijanie.
Zemsta na Ernstie Blofeldzie.
Zakochany w Madeleine Swann.
Jakbym mówił do lustra.
Dokonujemy nieco innych wyborów.
Nie. Mamy inne metody, ale cel pozostaje ten sam.
Twoje umiejętności przepadną wraz z tobą.
A moje będą trwać nadal, nawet po mojej śmierci.
A w życiu jest ważne, żeby zostawić coś po sobie.
Prawda?
Nie musi tak być.
Zostaw moje dziecko w spokoju, a ja zostawię twoje.
Co ty na to?
Myślę, że masz rację.
Dziękuję.
Jesteśmy tacy sami.
Obaj znamy to uczucie, kiedy wszystko tracimy
zanim jeszcze rozpocznie się walka.
Byłoby miło mieć szansę, nie sądzisz?
Każdy ją powinien mieć.
Ale to, co tu stworzyłeś,
zmieni cały świat w pole bitwy.
Nikt nie dostanie szansy.
Rzecz w tym, że nikt nie chce przyznać,
że większość ludzi chce, żeby coś im się stało.
Opowiadamy innym kłamstwa o walce o wolność i niepodległość,
a tak naprawdę tego nie chcemy.
Chcemy, żeby nam mówiono jak mamy żyć,
a potem umieramy, kiedy nikt nie patrzy.
Ludzie pragną nicości,
a kilku z nas się rodzi, żeby im to dać.
I oto jestem. Ich niewidzialny bóg...
zakradający się pod ich skórę.
Historia źle się obeszła z tymi, którzy bawili się w Boga.
Tak jak ty?
Obaj eliminujemy ludzi, żeby świat był lepszy.
Ja chcę żeby był trochę... czystszy.
Bez strat w cywilach.
Chcę, żeby świat ewoluował, a ty chcesz, żeby pozostał taki sam.
Spójrzmy prawdzie w oczy...
- Jesteś zbędny. - Nie.
Dopóki na świecie są ludzie tacy jak ty.
I z całym szacunkiem dla twoich ogromnych...
małych osiągnięć,
jedyne, co tak naprawdę robisz, to ustawiasz się w długiej kolejce
wściekłych dzieciaków.
Nie jestem wściekły, tylko żarliwy.
Rozbrój ładunki i wynoś się z wyspy,
a będziesz mógł zabrać tego aniołka ze sobą.
A Madeleine?
- Zostaje. - Nie zgadzam się.
Szkoda.
Sądziła, że się zgodzisz.
Wie, że tylko tak przeżyje.
Nie wierzę. Niech sama mi to powie.
Jaka matka nie poświęciłaby się dla własnego dziecka?
Tak było z twoją?
Moja matka leżała u mych stóp, a ja patrzyłem jak umiera.
Zaczekaj! Zaczekaj.
Zrobię co zechcesz.
Wiem.
Przepraszam.
Wybacz.
Prosty wybór, panie Bond.
Chcesz umrzeć na oczach córki?
Czy twoja córka ma zginąć na twoich?
Nie. Nie. Nie.
Przepraszam.
Spójrz na ojca, Mathilde.
To jest władza.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
James!
Gdzie ona jest?
- Pierwszy ładunek gotowy, doktorze. - Bardzo dobrze.
Mój Dou Dou.
Jeśli nie chcesz mojej ochrony...
to możesz iść.
Idziemy. Przybył nasz pierwszy kupiec.
Właśnie wykryłem podejrzaną aktywność.
Kilka łodzi transportowych zmierza ku wyspie.
Pochodzenie nieznane.
Wciąż ani śladu 007.
Dalej, Bond. Gdzie ty jesteś?
To beznadziejna sytuacja. Proszę.
Bond.
Jest więcej ludzi niż miejsc na sali.
Proszę, wypuść mnie.
Nigdy stąd nie wyjdziesz.
Skończ z tymi bzdurami.
I tak nie masz szans.
Mam coś dla waszego ludu.
Dla uchodźców z Afryki Zachodniej. Może się przydać.
Nie potrzebuję laboratorium,
żeby wytępić całą twoją rasę z powierzchni Ziemi.
- Wiesza, jaka jest pora? - Co?
Pora umierać.
Nie!
Ruchy!
Zeszli na niższy poziom. Muszą tam prowadzić jakieś schody.
Mama?
Zgubiłam mojego Dou Dou.
Mathilde.
Wszędzie cię szukałam. Gdzie byłaś?
Ukrywałam się, jak mi mówiłaś.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Musimy iść.
Tu Q. Słyszysz mnie?
Zgłoś się, 007, tu Q.
Wykryto obiekt.
- Chyba coś przeleciało. - To dwa rosyjskie MiGi.
Załączam TCAS.
Rozumiem. Robię co w mojej mocy.
Proszę zaczekać.
Marynarka japońska i rosyjska dyszy mi nad karkiem,
żądając odpowiedzi dlaczego nasz C-17 krąży nad sporną wyspą.
Na razie nic im nie mów.
- W samą porę. - Nomi, zrozum...
Madeleine i Mathilde to moja...
- Cześć. - Cześć.
Rodzina?
Q, jesteś?
Tak, Bond.
- Czy mamy jakiś okręt w pobliżu? - Tak, a co?
Będziemy potrzebowali natychmiastowego uderzania.
Cała ta wyspa to zakład produkcyjny dla Heraklesa.
Nie mamy zgody na atak rakietowy, prawda?
Bond, powinieneś coś wiedzieć.
Kilka niezidentyfikowanych obiektów zmierza w waszą stronę.
Płyną po Heraklesa. Za ile dotrą?
20 minut.
Q, połącz mnie.
- 007. - M.
Nasza operacja przyciągnęła międzynarodową uwagę.
Zrobimy, co możemy.
Tędy.
Chodźcie.
Na zewnątrz będzie bardzo zimno, dlatego chcę...
żebyś to miała.
Ogrzeje cię.
Muszę to zakończyć. Dla nas.
Wiem.
Zaraz wracam.
Zadbam o nie.
To może się przydać.
Dziękuję.
Q, mów.
Nasi nieproszeni goście będą za 15 minut.
Bond, tu M. Sytuacja dyplomatyczna jest skomplikowana.
Nie mamy wyboru. Odpalaj na mój znak.
Jeśli to zrobimy, to Rosjanie, Japończycy,
a nawet Amerykanie zażądają odpowiedzi.
To nic im nie mów.
Racjonalne myślenie, Bond.
Nie chcę, żeby to eskalowało w wojnę totalną.
Mallory, jeśli tego nie zrobimy, nie będzie co ratować.
Odpalaj na mój znak..
007, mamy kolejny problem.
- Chodzi o to pomieszczenie. - Tak, wiem.
Muszę otworzyć grodzie.
W przeciwnym wypadku nasze pociski nic nie zdziałają.
Tak, wiem.
Znajdź sterownię.
Powinna być w wieży nad silosem.
Dotarcie tam rakiet od startu zajmie 9 minut.
Zdołasz to zrobić, zanim dotrą tam okręty?
To mnóstwo czasu.
Bond, słyszysz mnie?
Tak.
Tak, Q.
Słyszę.
Sapiesz jakbyś grał w rugby.
Pokazałem komuś twój zegarek.
Aż padł z wrażenia.
Dobrze. Znalazłeś sterownię?
Mój rosyjski już trochę kuleje, ale chyba znalazłem.
Dobra, Q.
Rozejrzę się.
- Stare schematy... - Q, będę potrzebował...
Tak?
Bond?
- Halo? - Zasilania.
Zasilania?
Infrastruktura jest z 1950 roku,
więc posiada skomplikowany system przełączników.
Kolejność ich przełączania musi być niezwykle precyzyjna.
Przed sobą masz panel sterowniczy.
Obok powinna być dźwignia przeciwwagi.
Słuchaj uważnie, 007.
Po pierwsze musisz...
Już.
Tak sądzę.
Udało się. Odpalaj rakiety.
Jak stamtąd wyjdziesz.
Powiedz M, żeby odpalał rakiety.
Dobra. Zrozumiałem.
M, Bond każe odpalać.
Tu HMS Dragon.
- Admirale. - Sir.
- Tu M. - Jakie rozkazy?
Macie zgodę na ostrzał.
Zrozumiałem. Rozpoczynam ostrzał.
Pociski odpalone. Dotrą za 9 minut.
Nie.
Nie. Nie. Nie!
Narobiłeś sporo bałaganu. Niczym zwierzę.
Teraz obaj mamy zatrute i złamane serca.
Dwóch bohaterów tragedii, którą sami spowodowali.
Kogokolwiek dotkniemy, będzie przeklęty.
Dotknięcie policzka, czy pocałunek
natychmiast ich zabije.
Tak...
Madeleine.
Tak, Mathilde.
Zmusiłeś mnie do tego, widzisz?
To był twój wybór.
Q, odbiór?
Bond, jesteś.
Są bezpieczne, Q?
Tak.
Bond, uciekłeś z wyspy?
Jest mały problem z grodziami.
Daj mi chwilę.
Nie, Bond. Rakiety już odpalono.
Uciekaj stamtąd.
Q, jak to...
Jak to zniszczyć?
Jeśli silos jest otwarty, rakiety zrobią resztę.
Nie. Gdybyś to miał...
Jak się tego pozbyć?
Wiesz, że to niemożliwe.
Zostaje na zawsze.
Dlatego musimy to zniszczyć.
Na litość boską, James. Uciekaj z wyspy.
Jest nieszkodliwy, jeśli jesteś daleko od celu.
Cóż, to nie zadziała.
Mój Boże.
Chodzi o Madeleine.
W porządku, Q.
W porządku.
Połączysz mnie z Madeleine?
Oczywiście. Idiota ze mnie.
Nomi, zgłoś się. Możesz dać Madeleine?
Madeleine.
- James. - Madeleine.
Jestem.
Gdzie jesteś?
Już po wszystkim?
- James? - Tak. Nie żyje.
- Jesteście tam obie? - Tak.
Jesteście bezpieczne. To dobrze.
Uciekłeś już?
Nie.
Nie uda mi się.
Co?
- Madeleine. - Obiecałeś.
Uciekaj z wyspy.
Dasz radę.
Już jest dobrze.
Nikt nas już nie skrzywdzi.
Madeleine...
urodziłaś...
najpiękniejszą istotę, jaką kiedykolwiek widziałem.
Jest idealna.
Bo jest twoja.
Mój Boże. Fiolka.
Otruł cię.
Tak.
Musi być jakiś sposób.
Potrzebujemy więcej czasu.
Gdybyśmy go tylko mieli.
Masz mnóstwo czasu.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Ma oczy po tobie.
Wiem.
Trudno mi cokolwiek powiedzieć,
ale uznałem, że powinniśmy się zebrać i uczcić jego pamięć.
Uznałem, że tak wypada.
"Zadaniem człowieka jest życie, nie zaś egzystencja.
Nie będę tracić dni na próbę ich przedłużania.
Wykorzystam swój czas."
Za Jamesa.
- Jamesa. - Jamesa.
Jamesa.
Wracajmy do pracy.
Mathilde.
Opowiem ci historię...
o mężczyźnie.
Nazywał się Bond.
James Bond.
Tłumaczenie: DobraDusza