วันอลวน วิญญาณอลเวง
บางครั้งผมคิดว่าผมถูกสาป
เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่ผมยังไม่เกิด
เมื่อนานมาแล้ว มีครอบครัว ๆ หนึ่ง
ปาป้าของผมเป็นนักดนตรี
เขากับครอบครัวจะร้องเพลงเต้นรำ และชื่นชมสิ่งที่ตนมี
แต่ปาป้ามีความฝัน อยากขับกล่อมคนทั้งโลก
วันหนึ่งเขาจากไปพร้อมกีตาร์คู่ใจ และไม่เคยกลับมา
และมาม่าของผม...
ไม่มีเวลาร้องไห้พิรี้พิไรหาเขา
หลังจากท่านอัปเปหิดนตรีไปจากชีวิต
ท่านพบหนทางที่จะเลี้ยงลูกสาว
กัดฟันสู้ชีวิต และฝึกทำรองเท้า
ท่านจะทำขนม ดอกไม้ไฟ แม้แต่กางเกงใน...
นักมวยปล้ำก็ได้ แต่ไม่... ท่านเลือกรองเท้า
แล้วจากนั้นท่านก็สอนลูกสาวทำรองเท้า
ต่อมาก็สอนลูกเขย
แล้วหลาน ๆ ก็เข้ามาในวงจร
ครอบครัวขยายตัว ธุรกิจก็เช่นกัน
ดนตรีทำลายครอบครัวแตกแยก
แต่รองเท้าประสานเราเข้าด้วยกัน
ผู้หญิงคนนั้นคือยายทวดของผม มาม่าอิเมลด้า
ท่านตายไปนานแล้วก่อนผมเกิด
แต่ครอบครัวผมยังเล่าเรื่องของมาม่า ทุกปีใน เดีย เดอ ลอส มัวร์โตส
คืนแห่งความตาย
และลูกสาวของท่าน คือทวดของผม มาม่าโคโค่
หวัดดีฮะมาม่าโคโค่
เป็นไงบ้าง ฮูลิโอ้
จริง ๆ ผมชื่อมิเกลนะ
มาม่าโคโค่ความจำเลอะเลือน
แต่ได้คุยกับทวดเป็นเรื่องดี ผมเล่าให้ทวดฟังเกือบทุกอย่าง
ผมเคยวิ่งอย่างนี้ เดี๋ยวนี้วิ่งอย่างนี้ เร็วขึ้นเยอะ
และผู้ชนะคือ ลูชาดอร่า โคโค่!
ผมมีลักยิ้มข้างนี้ ข้างนี้ไม่มี
ลักยิ้ม ไม่มีลักยิ้ม ลักยิ้ม ไม่มีลักยิ้ม
มิเกล กินอาหาร
อาบัวลิต้าของผมเป็นลูกสาวมาม่าโคโค่
เจ้ากุ้งแห้งผอมกะหร่อง กินเยอะ ๆ
ไม่ฮะ ขอบคุณ
ยายถามว่าจะเติมทามาเล่อีกมั้ย
ฮะ?
นึกแล้วหลานต้องพูดอย่างนี้
อาบัวลิต้าปกครองบ้านเหมือนมาม่าอิเมลด้า
ไม่เอาดนตรี!
ผมว่าเราเป็นบ้านเดียวในเม็กซิโก ที่เกลียดดนตรี
คนในบ้านผมไม่คับข้องใจ แต่ผม...
- กลับมากินเที่ยงนะลูก - รักแม่นะฮะ
ผมไม่เหมือนคนอื่น ๆ ในบ้าน
- หวัดดีมิเกล - หวัดดี!
- ขอบคุณมาก - ไม่เป็นไร มิเกล
เฮ้ ดานเต้!
นั่ง นอน กลิ้ง สะบัด
ชนหมัด!
เก่งมาก ดานเต้!
ผมรู้ผมไม่ควรรักดนตรี
แต่ไม่ใช่ความผิดผม ความผิดเขา!
เออร์เนสโต เดอ ลา ครูซ นักดนตรีผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล
ณ จัตุรัสนี้ เออร์เนสโต เดอ ลา ครูซเริ่มก้าวแรกของเขา
ในการเป็นนักดนตรีที่มีคนรักมากที่สุด ในประวัติศาสตร์เม็กซิกัน
เขาเริ่มต้นเป็นคนไร้ชื่อเสียง จากซานตาเซซิเลีย เหมือนผม
แต่เมื่อเล่นดนตรี เขาทำให้ผู้คนหลงรักเขา
เขาแสดงภาพยนตร์
เขามีกีตาร์ที่เจ๋งที่สุด เขาบินได้
และเขาแต่งเพลงที่ดีที่สุด
เพลงในดวงใจของผมคือ...
- จำฉันให้ดี - จำฉันให้ดี
แม้ว่าเราต้องเอ่ยคำลา
- จำฉันให้ดี - จำฉันให้ดี
อย่าได้ตรอมตรมอุรา ห่างไกลแค่ไหนคงเป็นเพียงกาย
แต่หัวใจยังเคียงกัน ด้วยเพลงของสองเรายังกังวาน
ดังเหมือนเธอแนบข้างฉัน จำฉันให้ดี
แม้ฟากฟ้าจะกั้นกายเรา
- จำฉันให้ดี - จำฉันให้ดี
ยามได้ยินเสียงกีต้าร์เปลี่ยวเหงา
อยากให้รู้เราคงมีกันได้เท่าที่เราจะมี
จนวันที่เราได้เจออีกครั้ง
เขาใช้ชีวิตแบบที่คุณใฝ่ฝัน
กระทั่งปี 1942
เขาถูกระฆังยักษ์ทับตาย
ผมอยากเป็นเหมือนเขาจัง
บางครั้งผมมองดูเดอ ลา ครูซ และผมมีความรู้สึกว่าเราเชื่อมถึงกัน
เหมือนกับว่า... ถ้าเขาเล่นดนตรีได้ สักวันผมก็เล่นได้
ถ้าไม่ติดที่ครอบครัวผม
- เออ ๆ ๆ เจ้าหนู - เหอ?
ฉันให้แกขัดรองเท้า ไม่ได้ขอฟังเรื่องของแก
ฮะ ขอโทษฮะ
ผมคุยเรื่องนี้ที่บ้านไม่ได้น่ะ
ถ้าฉันเป็นแก ฉันจะเดินไปหาคนในบ้านแล้วพูด...
"เฮ้ ผมเป็นนักดนตรี ทำใจซะ"
- ผมไม่พูดอย่างนั้นหรอก - แกเป็นนักดนตรีรึเปล่า
ผมก็ไม่รู้ ผมแค่เคยเล่นฟังเอง
เดอ ลา ครูซ นักดนตรีเบอร์หนึ่งของโลก โดยการปิดบังความสามารถเหรอ
ไม่! เขาเดินไปกลางจัตุรัสนั้น แล้วเล่นกระหึ่มเลย
ดูสิ ดูสิ เวทีคืนนี้!
การแข่งดนตรีใน เดีย เดอ มัวร์โตส
"ทาเลนท์ โชว์ จัตุรัสซานตาเซซิเลีย - 19.00 น. "
แกอยากเป็นเหมือนฮีโร่มั้ย ไปสมัครเลย
คนที่บ้านผมคลั่งแน่
ถ้าแกกลัวนักก็สนุกกับการขัดรองเท้าไป
บอกซิ คำคมของเดอ ลา ครูซคืออะไร
สู้เพื่อฝัน?
เล่นให้ฉันดู เจ้าหนู
ฉันจะเป็นผู้ชมคนแรกของแก
มิเกล!
- อาบัวลิต้า! - หลานมาทำอะไรที่นี่
อย่ายุ่งกับหลานฉัน
คุณผู้หญิง ผมจ้างเขาขัดรองเท้า
ฉันรู้แผนแก ไอ้นักดนตรี เขาพูดอะไรกับหลาน?
เขาแค่เอากีตาร์ให้ผมดู
หน้าไม่อาย!
หลานชายฉันเป็นเทวดาน้อย ๆ น่ารัก!
เขาไม่อยากเล่นดนตรีของแก ไอ้นักดนตรี อยู่ให้ห่างเขา
หนูน้อยน่าสงสาร หลานไม่เป็นไรนะ
หลานก็รู้ว่าไม่ควรมาที่นี่
หลานจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้!
เราบอกแกกี่ครั้งแล้ว ที่จัตุรัสนั่นนักดนตรียั้วเยี้ย
ครับ ทีโอเบอร์โต้
- อย่า ๆ ๆ ๆ - ไปให้พ้นนะแก ไป!
นั่นเจ้าดานเต้
อย่าตั้งชื่อให้หมาข้างถนน มันจะตามแกดิ๊ก ๆ ไปเอารองเท้าฉันมา
ฉันเจอลูกเธอในจัตุรัสนักดนตรี
มิเกล
ลูกก็รู้อาบัวลิต้าไม่ชอบจัตุรัสนั้น
- ผมแค่ไปขัดรองเท้า - รองเท้านักดนตรี!
จัตุรัสเป็นที่คนเดินพลุกพล่าน
ถ้าอาบัวลิต้าห้ามไปจัตุรัส ก็คือห้ามไป
- แล้วคืนนี้ล่ะฮะ - คืนนี้ทำไม?
มีแข่งขันโชว์ความสามารถ ผมคิดว่าผมอาจไป...
- สมัครเหรอ - ก็อาจจะ
จะโชว์ความสามารถ เธอต้องมีความสามารถ
แล้วแกจะทำอะไร ขัดรองเท้าเหรอ
คืน เดีย เดอ ลอส มัวร์โตส
จะไม่มีใครไปไหน นี่เป็นคืนของครอบครัว
ไปห้องหิ้งบูชา เร็ว ๆ
อย่ามองหน้ายายแบบนั้น
นี่เป็นคืนสำคัญของปี บรรพบุรุษจะกลับมาเยี่ยมเรา
เราตั้งรูปพวกท่านบนหิ้งบูชา วิญญาณจะข้ามกลับมาได้
นั่นสำคัญมาก
ถ้าเราไม่ตั้งรูป วิญญาณก็มาไม่ได้
เราทำอาหารไหว้ สิ่งของที่ท่านเคยชอบตอนมีชีวิต
ทั้งหมดเพื่อให้ครอบครัวอยู่ด้วยกันอีกครั้ง
ยายไม่ให้หลานแอบหนีออกไปไหน จะไปไหนล่ะ
ผมนึกว่าจบเรื่องแล้ว
โธ่เอ๊ย การเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว หมายถึงอยู่ที่นี่เพื่อครอบครัว
- ยายไม่อยากเห็นหลานจบลงเหมือน... - เหมือนพ่อของมาม่าโคโค่?
อย่าพูดถึงคน ๆ นั้น เขาสมควรถูกลืม
แต่ว่ายายเป็นคน...
ผมเพียงแค่...
แต่ผม...
ปาป้า ปาป้ากลับมา?
มาม่า ใจเย็นนะ ใจเย็น ๆ
ปาป้าจะมาบ้านมั้ย
ไม่จ้ะ มาม่า ไม่มีอะไรนะ หนูอยู่นี่
เธอเป็นใคร
ไปนอนนะมาม่า
ยายดุเพราะรักเธอนะ มิเกล มิเกล? มิเกล?
เราจะทำยังไงกับเจ้าหลานคนนี้
ใช่แล้ว นั่นแหละที่เขาต้องการ
แกน่ะเอง เข้ามาสิ ดานเต้ เร็ว ๆ เข้า
แกจะหาเรื่องมาให้ฉันไอ้หนู เดี๋ยวมีใครได้ยิน
ฉันก็อยากให้มีคนได้ยินเหมือนกัน
นอกเหนือจากแก... อึ๋ย โอเค
เพอร์เฟ็กต์!
จำฉันให้ดี
ผมต้องร้องเพลง ต้องเล่นดนตรี
ดนตรีไม่ใช่แค่อยู่ในตัวผม มันคือผม
เมื่อชีวิตโหดร้ายกับผม ผมเล่นกีตาร์
คนทั้งโลกอาจทำตามกฎเกณฑ์ แต่ผมทำตามเสียงของหัวใจ
ความรู้สึกเมื่อเสียงเพลงในอากาศ
และมันเล่นเพื่อคุณคนเดียว
อยู่แค่นี้ตรงหน้า
ดังจะเอื้อมคว้าเอามาได้
ฉันไม่เคยฝันว่าสิ่งไหนที่ใจต้องการเท่านี้เลย
คุณต้องมีศรัทธา ซิสเตอร์
โอ้ แต่ปาเดร เขาไม่ฟังฉันหรอก
เขาจะต้องฟัง...เสียงดนตรี
บทเพลงหนึ่งเดียว บทเพลงหนึ่งเดียว มีพลังเปลี่ยนใจ
อย่าได้มองข้ามพลังของดนตรี
แต่พ่อของฉันไม่มีวันอนุญาต
ผมเบื่อกับการขออนุญาต
เมื่อคุณเห็นโอกาส คุณต้องไม่ปล่อยให้ผ่านไป
คุณต้องคว้าไว้
ซินญอร์เดอ ลา ครูซ คุณทำยังไงถึงสู้เพื่อความฝันได้
ผมมีศรัทธาในความฝัน ไม่มีใครหยิบยื่นให้ผม
ผมเท่านั้นที่จะเอื้อมมือคว้ามัน
- จับให้มั่น และทำให้ฝันเป็นจริง - และทำให้ฝันเป็นจริง
เราไม่หลบซ่อนแล้ว ดานเต้ ฉันจะสู้เพื่อฝัน
ฉันจะไปเล่นดนตรีที่จัตุรัสนักดนตรี ถึงตายก็ยอม
เดีย เดอ ลอส มัวร์โตส เริ่มแล้ว!
ไม่ ๆ เราต้องทำทางเดินให้ชัดเจน
กลีบดอกไม้จะนำบรรพบุรุษกลับมาบ้าน เราไม่อยากให้วิญญาณหลงทาง
เราอยากให้ดวงวิญญาณ มาดื่มกินอาหารไหว้บนหิ้งบูชา
มาม่า ให้วางโต๊ะตัวนี้ไว้ไหน
วางที่สนามเลยหนุ่ม ๆ
- ไว้ข้างครัวมั้ยครับ - ได้... ไว้ข้าง ๆ อีกตัว
- มุดลงไป มุดลงไป - มิเกล!
เปล่าฮะ มาม่า ปาป้า ผม...
มิเกล อาบัวลิต้ามีความคิดที่ยอดเยี่ยมมาก
เราตัดสินใจแล้ว ให้ลูกไปช่วยงานที่โรงงาน
- อะไรนะ? - ไม่ต้องขัดรองเท้าแล้ว
ลูกจะไปทำรองเท้า ทุกวันหลังเลิกเรียน
มิเกลจะสืบทอดประเพณีของบ้านเรา
ในคืน เดีย เดอ ลอส มัวร์โตส บรรพบุรุษจะภูมิใจมาก
เจ้าจะทำรองเท้าแตะ เก่งเหมือนกับทีอาวิคตอเรีย
และทำรองเท้าหุ้มส้นเหมือนปาป้าฮูลิโอ้
แต่ถ้าผมทำรองเท้าไม่เก่งล่ะ?
โธ่มิเกล ลูกมีครอบครัวคอยนำทาง
ลูกเป็นริเวร่า และครอบครัวริเวร่า...
เรื่องรองเท้า เราช่ำชอง
อย่างนี้สิลูกพ่อ! เบอร์โต้!
เอาของดี ๆ ออกมา ฉันอยากฉลอง
ดานเต้ ไม่ ดานเต้ หยุดสิ!
ไม่ ๆ ๆ ๆ ไม่ ไม่นะ
กีตาร์ของเดอ ลา ครูซ
ปาป้า ปาป้า
มาม่าโคโค่ ปาป้าของทวดคือ เออร์เนสโต เดอ ลา ครูซเหรอ
ปาป้า ปาป้า
ปาป้า ปาป้า! เขาจริง ๆ !
ผมรู้แล้วว่าตาทวดของผมเป็นใคร
มิเกล ลงมาจากหลังคา
พ่อของมาม่าโคโค่คือ เออร์เนสโต เดอ ลา ครูซ!
- ลูกพูดอะไร? - ผมจะเป็นนักดนตรี
นี่มันอะไรกัน หลานมีความลับกับครอบครัวเหรอ
ตลอดเวลาที่เขาอยู่จัตุรัส
- เขามโนฟุ้งซ่าน - ไม่ใช่ฟุ้งซ่านนะ
ชายคนนี้คือเออร์เนสโต เดอ ลาครูซ นักดนตรีผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล
เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขา
แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร เขาทิ้งครอบครัว
ไม่ใช่แบบอย่างที่ดีของลูกชายฉัน
แต่ปาป้าบอกว่าครอบครัวจะนำทางผม
เดอ ลา ครูซเป็นครอบครัวผม
ผมเกิดมาเพื่อเล่นดนตรี
ไม่ได้! ดนตรีของเขาเป็นคำสาป ยายไม่อนุญาต
- ถ้ายายจะให้ผม... - มิเกล
ลูกจะต้องเชื่อฟังผู้ใหญ่ ห้ามเล่นดนตรี
- พ่อฟังผมเล่นก่อน - ไม่ต้องเถียงแล้ว
อยากเป็นแบบผู้ชายคนนั้นรึไง ถูกลืม
ไม่ได้อยู่บนหิ้งบูชาครอบครัว
ผมไม่สนหรอกว่าจะอยู่บนหิ้งบูชารึเปล่า
- อย่า! - มาม่า!
เอาล่ะ ห้ามเล่นกีตาร์ ห้ามเล่นดนตรี
โธ่ มาเถอะ หลานจะรู้สึกดีขึ้น หลังกินอาหารกับครอบครัว
ผมไม่อยากอยู่ครอบครัวนี้!
มิเกล มิเกล
ผมอยากเล่นที่จัตุรัสเหมือนเดอ ลา ครูซ ผมยังสมัครทันมั้ย
เธอมีเครื่องดนตรีรึเปล่า
ไม่มี แต่ถ้ามีกีตาร์ให้ผมยืม...
นักดนตรีต้องเอาเครื่องดนตรีมาเอง
ไปหากีตาร์นะ ฉันจะลงชื่อไว้ให้
- ผมขอยืมกีตาร์ได้มั้ย - เสียใจนะ เจ้าหนู
- คุณมีกีตาร์สำรองมั้ย - ไม่
- ผมอยากยืมกีตาร์ใช้สักเดี๋ยว - ไปให้พ้นไอ้หนู
คุณตาทวดฮะ ผมควรจะทำยังไง
สู้เพื่อฝัน - เออร์เนสโต เดอ ลา ครูซ
ไม่ ๆ ๆ ดานเต้ อย่าเห่า เงียบนะ ชู่ว!
ขอโทษนะ
ซินญอร์เดอ ลา ครูซ อย่าโกรธนะ ผมมิเกล
เหลนทวดของท่าน ผมต้องขอยืมนี่
ครอบครัวเราคิดว่าดนตรีเป็นคำสาป
ไม่มีใครเข้าใจ แต่ผมรู้ว่าท่านจะเข้าใจผม
ท่านจะต้องบอกให้ผมทำตามเสียงหัวใจ ให้ผมสู้เพื่อฝัน
ถ้าท่านไม่ว่าอะไร ผมจะเล่นดนตรีที่จัตุรัส เหมือนที่ท่านเคยทำ
กีตาร์หายไป!
มีคนขโมยกีตาร์เดอลาครูซ
หน้าต่างแตกด้วย ดูสิ
เอาล่ะ ใครอยู่ในนั้น?
ผมขอโทษ มันไม่ใช่อย่างที่เห็น เดอ ลา ครูซเป็น...
ในนี้ไม่มีใครเลย
- มิเกล - มาม่า!
มิเกล กลับบ้าน ลูกอยู่ไหน มิเกล
อุ๊ยตายแล้ว พ่อหนูน้อย เป็นอะไรรึเปล่า นี่ มาให้ฉันช่วยนะ
ขอบคุณฮะ ผม...
ขอคืนได้มั้ย โว้ว!
ดูสิโตขึ้นเยอะเลยนะ
ดานเต้!
แกมองเห็นฉันเหรอ เดี๋ยวสิ เกิดอะไรขึ้น... ดานเต้
โอ๊ะ ขอโทษฮะ ขอโทษฮะ
มิเกล?
- มิเกล? - มิเกล?
เธอมาที่นี่ มาที่นี่ได้เหรอ มองเห็นเราด้วย?
มิเกลของเรา!
เรารู้จักกันยังไงเหรอ
เราเป็นครอบครัวของเธอ เด็กน้อย
- ทีอาโรซิต้า? - ใช่
- ปาป้าฮูลิโอ้ - หวัดดี
ทีอาวิคตอเรีย?
เขาดูไม่เหมือนคนตายเลย
แต่ก็ดูไม่เหมือนคนเป็นนะ
เราต้องหามาม่าอิเมลด้า ท่านรู้ว่าจะแก้ยังไง
ใช่แล้ว มาม่าอิเมลด้า...
ข้ามสะพานมาไม่ได้
- ติดแหง็ก - อยู่ที่ข้างฝั่งโน้น
ทีโอออสการ์ ทีโอฟิลิเป้
เฮ้ มิเกล
ฉันสังหรณ์ใจว่านี่ต้องเกี่ยวกับเธอ
ถ้ามาม่าอิเมลด้ามาหาเราไม่ได้
เราต้องไปหามาม่า เร็วเลย!
มาเถอะมิเกล ไม่เป็นไรหรอก
ดานเต้ ดานเต้! ดานเต้ รอด้วย!
แกต้องอยู่กับฉันนะ เราไม่รู้ นี่ที่ไหน?
นี่ไม่ใช่ความฝัน ทุกคนที่ตายแล้วอยู่ที่นี่
- คิดว่าไม่มีผีเหรอ - ผมไม่รู้
ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่แต่งขึ้น
- เหมือนไวตามิน - มิเกล ไวตามินเป็นเรื่องจริง
ผมก็เริ่มคิดแล้วว่าเป็นจริง
ลูกจ๊ะ จ้องมองคนอื่นไม่ดี... ว้ายตายแล้ว!
นั่น... อาเลบริเฮ! แต่พวกมัน...
อาเลบริเฮตัวจริง สัตว์แห่งวิญญาณ
มันนำทางให้ดวงวิญญาณ
เดินระวังนะ มันอึเรี่ยราดเลย
ขอต้อนรับกลับสู่ดินแดนแห่งความตาย
เตรียมของเซ่นให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบ
ขาเข้า
ยินดีต้อนรับกลับ มีของแจ้งมั้ย
ชูโร่น่ะ ของไหว้ที่บ้าน
ดีจังเลย คิวต่อไป
หากท่านใดมีปัญหาในการเดินทาง เจ้าหน้าที่แผนกพบปะครอบครัว
พร้อมจะให้ความช่วยเหลือ
ขาออก
ครอบครัวต่อไปค่ะ
รูปคุณอยู่บนหิ้งบูชาของลูกชาย ขอให้มีความสุขค่ะ
ขอบคุณ
กรุณากลับมาก่อนอาทิตย์ขึ้น ขอให้มีความสุขค่ะ
ต่อไป รูปคุณอยู่บนหิ้งบูชาของหมอฟัน ขอให้มีความสุขค่ะ
- ขอบคุณ - ต่อไป
ใช่ นี่ฉันเอง ฟรีดา คาห์โล
ข้ามขั้นตอนเลยได้มั้ย
ฉันมีรูปอยู่บนหิ้งเพียบท่วมจอคุณแน่ ๆ
แหม แย่จัง ดูเหมือนไม่มีใคร เอารูปคุณขึ้นหิ้งเลย ฟรีดา
ที่ผมบอกว่าผมเป็นฟรีดา ผมโกหก
ผมขอโทษที่โกหก
ไม่มีรูปบนหิ้งบูชา ข้ามสะพานไม่ได้
ผมจะแว้นข้ามไปเลย คุณจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมไปแล้ว
เฮ้
เกือบถึงแล้ว แค่อีกนิดเดียว
เอาล่ะ ลุกขึ้นมา
เออ ก็ได้ ได้ ใครสนล่ะ สะพานดอกไม้โง่ ๆ
น้าคงทำอะไรไม่ถูก ถ้าไม่มีคนตั้งรูปน้าบนหิ้ง
- ต่อไป - โอ๊ะ มาเร็วหลาน ถึงคิวเราแล้ว
ยินดีต้อนรับกลับ มีของแจ้งตรวจมั้ย
จะว่ากันจริง ๆ ก็มี
หวัดดีฮะ
เรียกตัวมาร์ธา กอนซาเลส รามอส รายงานตัวที่ชั้นเจ็ด
คิดถึงจมูกจัง
แผนกการพบปะครอบครัว
ช่วยกันหน่อย อามิโก้ เราจะได้ของไหว้เยอะเลยคืนนี้
เราจะไม่ไปเยี่ยมครอบครัวเมียเก่าคุณ ในคืน เดีย เดอ ลอส มัวร์โตส!
ฉันขอคุยกับหัวหน้าคุณ!
ขอโทษค่ะ ซินญอรา ในนี้บอกว่าไม่มีใครตั้งรูปคุณบนหิ้ง
ลูก ๆ หลาน ๆ ตั้งรูปฉันบนหิ้งบูชาเสมอ
เจ้ากล่องปีศาจนั่นมันโกหกเธอ
- มาม่าอิเมลด้า - โอ้ ลูกหลานฉัน!
พวกเขาไม่ให้ฉันข้ามสะพาน
บอกหล่อนกับกล่องปีศาจของหล่อนซิว่า รูปแม่อยู่บนหิ้งบูชา
เรายังไปไม่ถึงหิ้งบูชา
- อะไรนะ? - พอดีเราไปเจอ...
- มิเกล? - มาม่าอิเมลด้า
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ครอบครัวริเวร่าใช่มั้ย
- เธอโดนคำสาป - อะไรนะ?
เดีย เดอ ลอส มัวร์โตส คือการให้แก่ผู้ตาย แต่เธอขโมยจากคนตาย
- แต่ผมไม่ได้ขโมยกีตาร์ - กีตาร์เหรอ
มันเป็นของตาทวดผม เขาจะต้องยกให้ผม
เราไม่พูดถึงนักดนตรีคนนั้น เขาตายไปจากครอบครัวนี้แล้ว
แต่ท่านทุกคนตายแล้ว
ขอโทษนะ ใครเป็นเจ้าของสัตว์ตัวนี้?
มันชื่อดานเต้
มันไม่ได้มีอะไรเหมือนอาเลบริเฮ
มันเหมือนหมาน้อยธรรมดา
หรือไส้กรอกที่ตกอยู่ในร้านตัดผม
มันจะเป็นอะไรก็ตาม ฉันแพ้ขนสัตว์
แต่ดานเต้ไม่มีขน
ฉันก็ไม่มีจมูก แต่ก็ยังแพ้
แต่นี่ไม่ใช่เหตุผลที่ฉันข้ามสะพานไม่ได้
อ๋อ!
เธอเอารูปทวดออกจากหิ้งบูชาเหรอ
- มันเป็นอุบัติเหตุ - เราจะส่งเขากลับไปได้ไง
เพราะมันเป็นเรื่องในครอบครัว
ทางเดียวที่จะถอนคำสาปครอบครัว คือให้ครอบครัวอวยพร
แค่นั้นเหรอ
ให้ครอบครัวอวยพร แล้วทุกอย่างจะกลับเป็นเหมือนเดิม
แต่ต้องสำเร็จก่อนอาทิตย์ขึ้น
จะเกิดอะไรถ้าอาทิตย์ขึ้น
โอ๊ะ แย่แล้ว! มือเธอ!
โว้ว มิเกล อย่าเพิ่งเป็นลม
แต่ไม่ต้องห่วง ครอบครัวเธออยู่ที่นี่ อวยพรเดี๋ยวนี้เลยก็ได้
ดอกมาริโกลด์ ดอกมาริโกลด์ อ่าฮ่า! ขอโทษครับ ซินญอรา
เอาล่ะ มองดูคนเป็น แล้วเอ่ยชื่อเขา
มิเกล
นั่นแหละ! แล้วพูด "ฉันขออวยพรให้เธอ"
ฉันขออวยพรให้เธอ
ฉันขออวยพรให้เธอ กลับไปบ้าน
เอารูปฉันกลับไปวางหิ้งบูชา และไม่เล่นดนตรีอีกเลย
หา? ทวดทำแบบนั้นไม่ได้
เอาจริง ๆ เธอจะเติมอะไรลงไปก็ได้
- ได้ - ทีนี้คุณส่งกลีบดอกไม้ให้มิเกล
ไม่มีโครงกระดูก
จัตุรัสนักดนตรี ฉันมาแล้ว
แค่สองวินาทีเธอก็ผิดสัญญา
ทวดไม่แฟร์ นี่ชีวิตผม ทวดใช้ชีวิตทวดแล้ว
ปาป้าฮูลิโอ้ อวยพรผมนะฮะ
ทีอาโรซิต้า ออสการ์
ฟิลิเป้ ทีอาวิคตอเรีย
อย่าเรื่องมาก เจ้าหนู กลับแบบตามใจทวด หรือไม่กลับ
ทวดเกลียดดนตรีขนาดนั้นเลยเหรอ
ทวดจะไม่ให้เธอเดินเส้นทางเดียวกับเขา
เส้นทางเดียวกับเขา... เขาเป็นครอบครัว
- เชื่อมาม่าอิเมลด้าเถอะ - ท่านหวังดีกับหลาน
มีเหตุผลหน่อย
ผมขอไปห้องน้ำนะ เดี๋ยวมา
เราควรบอกเขามั้ยว่า ไม่มีห้องน้ำในดินแดนความตาย
ไปกันเร็ว
มีครอบครัวกำลังตามหาเด็กที่มีชีวิต
ถ้าอยากเป็นนักดนตรี ฉันต้องให้นักดนตรีอวยพร
เราต้องตามหาตาทวดของฉัน
หยุดนะ เจ้าหนู
ผมเจอเด็กที่มีชีวิตแล้ว ขอโทษนะ
ขอโทษนะทุกท่าน
อย่า อย่า ดานเต้
ก่อกวนความสงบ หลบหนีเจ้าหน้าที่ เขียนคิ้วติดกัน
- ผิดกฎหมายด้วยเหรอ - ผิดร้ายแรงด้วย
คุณต้องทำตามกฎระเบียบ อามิโก้
อามิโก้? ผมรู้สึกดีจังได้ยินคำนั้น เพราะผมเพิ่งเจอ...
คืนที่เลวร้าย และผมอยากมีเพื่อนสักคนหนึ่ง
และเพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อน
ถ้าคุณให้ผมข้ามสะพานคืนนี้ ผมจะทำให้คุณคุ้มค่าเลย
คุณชอบเดอ ลา ครูซมั้ย เขากับผมรู้จักกันมานาน
ผมหาที่นั่งหน้าเวทีคอนเสิร์ต ซันไรส์ อัศจรรย์ล้ำลึกได้
ผมพาเข้าหลังเวทีเอามั้ย ให้คุณเจอเขา
แค่ให้ผมข้ามสะพานไป
ผมควรส่งคุณเข้าห้องขังช่วงวันหยุด
แต่ผมใกล้ออกเวรแล้ว ผมอยากไปเยี่ยมครอบครัว
ฉะนั้นผมจะปล่อยคุณไป แค่มีหมายเตือน
- ผมขอชุดคอสตูมคืนได้มั้ย - ไม่
เพื่อนห่วย ๆ
เฮ้ เฮ้ คุณรู้จักเดอ ลา ครูซจริงเหรอ
ใครอยากรู้ล่ะ จ๊าก! แกยังไม่ตาย!
ใช่ ผมยังไม่ตาย ถ้าผมอยากกลับไปดินแดนคนเป็น
ผมต้องได้พรจากเดอ ลา ครูซ
เจาะจงแปลก ๆ นะ
เขาเป็นตาทวดของผมน่ะ
เขาเป็น... ตาทวด อะไรนะ?
เดี๋ยว ๆ ๆ ๆ ๆ
เดี๋ยว ไม่ เดี๋ยว ๆ ๆ
เดี๋ยว ใช่! เธอจะกลับไปดินแดนคนเป็น
รู้มั้ย นี่อาจไม่ใช่ความคิดที่ดี
ไม่ ไม่ พ่อหนู ๆ ๆ ฉันช่วยเธอ เธอก็ช่วยฉัน
เราช่วยกันได้ แต่สำคัญที่สุดคือ เธอช่วยฉันได้
- มิเกล! - ฉันเฮคเตอร์
ดีฮะ!
รอฉันด้วยสิ ไอ้หนูน้อย
เขาจะพาตัวเองไปตาย ฉันต้องการวิญญาณนำทาง... เพพิต้า
ใครมีกลีบดอกไม้ที่เขาแตะ
นี่ อาเลบริเฮใจดี
เอ๊ะ ๆ นิ่ง ๆ เงยขึ้น ดูซิ ดูซิ เงยขึ้น เงยขึ้น
เงยหน้าไว้ นั่นแหละ ดูเส้นผมซิ
โอเค เฮ้! ต๋าดา!
เหมือนคนตายเด๊ะ
มิเกล ที่นี่อยู่ได้ด้วยความทรงจำ
เมื่อมีคนจดจำเราได้ มีคนจัดวางรูปเรา เราก็จะ...
ข้ามสะพานกลับไปเยี่ยมญาติ ในวันแห่งความตาย ยกเว้นฉัน
คุณข้ามไปไม่ได้เหรอ
ไม่มีใครตั้งรูปฉันบนหิ้ง แต่เธอเปลี่ยนมันได้
นี่คุณเหรอ
หล่อใช่ป่ะ?
คุณจะพาผมไปหาตาทวดของผม
แล้วให้ผมวางรูปคุณบนหิ้งเมื่อกลับไป
ฉลาดมาก! ใช่! สุดยอดไอเดีย! ใช่! ปัญหาเดียว
เดอ ลา ครูซเป็นคนที่เข้าถึงยาก และฉันต้องรีบข้ามสะพาน
คืนนี้! เธอมีญาติคนอื่นที่รู้จักอีกมั้ย
คนที่เข้าถึงตัวง่ายหน่อย
ไม่มี
อย่าเล่นแง่กับฉัน ไอ้หนูน้อย เธอต้องมีญาติคนอื่นอีก
มีแค่เดอ ลา ครูซ ถ้าคุณไม่ช่วย ผมจะหาเขาเอง
โอเค ๆ ไอ้หนู ได้! ได้! ฉันจะพาเธอไปหาตาทวด
มันไม่ได้ง่ายนะรู้มั้ย เขางานยุ่งมาก เธอทำอะไร?
ผมเดินแบบโครงกระดูก เพื่อความเนียน
ไม่ โครงกระดูกไม่ได้เดินอย่างนี้
- ก็คุณเดินอย่างนี้ - ไม่ ฉันเปล่า หยุดเลย!
เออร์เนสโต เดอ ลา ครูซ คอนเสิร์ตซันไรส์ อัศจรรย์ล้ำลึก สุดยอด!
ทุกปีตาทวดของเธอจะจัดคอนเสิร์ตโง่ ๆ
ส่งท้ายคืนแห่งความตาย
คุณพาเราเข้างานได้!
เฮ้ คุณบอกว่าคุณหาตั๋วแถวหน้าได้
ฉันโกหกน่ะ ขอโทษก็หายแล้วป่ะ
ใจเย็นน่ะ ไอ้หนูน้อย ฉันจะพาเธอไปหาเขา
ยังไงล่ะ
เพราะฉันบังเอิญรู้ว่าเขาซ้อมดนตรีที่ไหน
จำฉันให้ดี อย่าได้ตรอมตรมอุรา
เอาชุดที่ฉันสั่งมา เฮคเตอร์
หวัดดี เซซี
- หวัดดีฮะ - เซซี ฉันทำชุดหาย
นึกแล้วไม่ผิด!
ฉันต้องหาชุดให้แดนเซอร์สี่สิบคน
เป็นเพราะเธอ ฉันถึงขาดตัวเปิดฉากไปคนหนึ่ง
ดานเต้! เราไม่ควรเข้ามา
อย่า อย่า ดานเต้ มานี่มา
แก! เข้ามาได้ไง!
- ผมตามหมาของผม... - โอ้ หมาโชโลผู้ยิ่งใหญ่
ผู้นำทางวิญญาณหลงทาง เจ้าพาวิญญาณหลงทางของใครมาหาฉัน
ผมไม่คิดว่าเขานำทางวิญญาณ
สัตว์ในโลกความตายมีหลายรูปแบบ
มันมีความลี้ลับ และทรงพลังอำนาจ
มันอาจเป็นหมาน้อยธรรมดา มา ช่วยฉันดูหน่อย
เธอจะเป็นคนดู ความมืด
และความมืดปรากฏเป็นมะละกอยักษ์!
แดนเซอร์ผุดจากมะละกอยักษ์ และแดนเซอร์ทั้งหมดคือฉัน
และพวกเขาไปดื่มน้ำนมจากมารดา นั่นคือตะบองเพชร
ซึ่งก็คือฉันอีก น้ำนมเธอไม่ใช่นม แต่เป็นน้ำตา
ฉันเล่นใหญ่ไปเหรอ
ผมว่าเล่นใหญ่กำลังดี
น่าจะใช้ดนตรีช่วย อ้อ ถ้าหากทำแบบ...
อ้อ แล้วก็ใช้เสียง...
แล้วถ้าทุกอย่างไหม้ไฟ?
ใช่ ไฟ ไฟไหม้ลุกโชน!
แรงบันดาลใจ! เธอมีจิตวิญญาณศิลปิน
แดนเซอร์ออกไป ดนตรีเบาลง ไฟดับมืด
แล้วเออร์เนสโต เดอ ลา ครูซขึ้นเวที!
เหอ?
เขาเล่นสองสามเพลง อาทิตย์ขึ้น ทุกคนร้องเชียร์...
ขอโทษฮะ เดอ ลา ครูซตัวจริงอยู่ไหน?
เออร์เนสโตไม่เคยมารอบซ้อม
เขายุ่งกับการจัดปาร์ตี้หรู บนยอดหอคอยสูง
ไอ้หนูน้อย วิ่งหนีมาอย่างนี้ไม่ได้ เลิกกวนใจคนดังซะที
คุณบอกว่าตาทวดผมจะมาที่นี่
เขาอยู่ห่างไปครึ่งเมือง จัดปาร์ตี้ใหญ่
บ้าจริง! คนอะไรไม่มาซ้อมคอนเสิร์ตตัวเอง
ถ้าคุณเป็นเพื่อนสนิท ทำไมเขาไม่เชิญคุณ?
เขาเป็นตาทวดเธอ แล้วทำไมเขาไม่เชิญเธอ?
เฮ้ กุสตาโว รู้เรื่องปาร์ตี้นี้มั้ย
ตั๋วหายากเว่อร์
แต่ถ้าไม่อยู่ในรายชื่อแขก ไม่ได้เข้าไปแซ้บหรอก เจ้าไส้กรอก
เฮ้ เจ้าไส้กรอก เจ้าไส้กรอก
- ตลกจังเลย ตลกมาก - ไส้กรอกเหรอ
หมอนี่คนดัง ถามสิ ถามสิ ถามว่าเขาตายยังไง
ฉันไม่อยากพูดถึงมัน
เขาสำลักไส้กรอกตาย
ไม่ได้สำลัก ฉันอาหารเป็นพิษ มันต่างกันลิบ
นี่แหละฉันถึงไม่ชอบนักดนตรี หลงตัวเองนึกว่าเก๋
- เฮ้ ผมก็เป็นนักดนตรี - อุ๊ยเหรอ
ถ้าเธออยากเจอเออร์เนสโต จะมีประกวดดนตรี...
ที่จัตุรัสเดอ ลา ครูซ ผู้ชนะจะได้แสดงในปาร์ตี้เขา
ไม่ ไม่ ไอ้หนูน้อย เธอบ้าแน่ถ้าคิดว่า...
ผมต้องได้คำอวยพรจากตาทวด
ผมจะหากีตาร์ได้จากไหนรู้มั้ย
ฉันรู้จักคนนึง
หาตัวเขาเจอมั้ย เพพิต้า เจอหลานเรามั้ย
- มีรอยเท้า - บู๊ทบ้านริเวร่า
- เบอร์เจ็ด - เจ็ดครึ่ง
- เดินกดเข้าใน - มิเกล
แล้วทำไมอยากเป็นนักดนตรีล่ะ
ตาทวดของผมเป็นนักดนตรี
ใช้ชีวิตแสดงเหมือนลิงให้คนแปลกหน้าดู
ไม่ ไม่เอาล่ะ ไม่!
คุณจะรู้อะไร กีตาร์อยู่อีกไกลมั้ย
ใกล้ถึงแล้ว
ตามมาไอ้หนูน้อย รีบมา
- พี่เฮคเตอร์! - เฮ้ ทุกคน! เฮ้ ทีโอ!
- เกิดอะไรขึ้น - คนพวกนี้เป็นครอบครัวคุณเหรอ
จะว่างั้นก็ได้ เราเป็นพวกไม่มีใครวางรูปบนหิ้งบูชา
ไม่มีครอบครัวให้ไปหา ใกล้จะถูกลืม
เราเลยนับญาติกัน เรียกกันเป็นลุงป้าน้าอา
- เฮคเตอร์ - ทีอาเชโล่!
ขอบคุณมาก
เฮ้ เก็บไว้ให้ฉันบ้าง ชิชาร์รอนอยู่มั้ย
ในบังกะโล ไม่รู้เขามีอารมณ์ต้อนรับแขกมั้ย
ใครจะไม่ชอบล่ะ พี่เฮคเตอร์มาเยี่ยม
นอนหลับฝันดีเหรอ ชิชาร์รอน
ฉันไม่อยากเห็นหน้าโง่ ๆ ของแก เฮคเตอร์
ไม่เอาน่า นี่ เดีย เดอ มัวร์โตส ฉันเอาของมาฝาก
- ไปให้พ้นหน้าฉัน - ไปแน่ ชิช
แต่พอดีฉันกับเพื่อนฉัน มิเกล
เราต้องขอยืมกีตาร์นาย
- กีตาร์ฉันเหรอ - ใช่
- กีตาร์คู่ใจฉัน? - ฉันสัญญาว่าจะรีบเอามาคืน
เหมือนตอนแกคืนรถตู้ฉัน? ตู้เย็นฉัน?
- โธ่ คือว่า... - หรือผ้าเช็ดปากฉัน?
เชือกคล้องวัว? กระดูกขาฉัน?
- ไม่เหมือนกันสิ - กระดูกขาฉันอยู่ไหน แก...
- เป็นอะไรมั้ย อามิโก้ - ฉันกำลังจะสลาย เฮคเตอร์
ฉันรู้สึกได้เลย ฉันไม่สามารถเล่นกีตาร์ได้อีกแล้ว
แก... เล่นเพลงให้ฉันฟัง
ไม่ นายก็รู้ว่าฉันเลิกเล่นแล้ว ชิช กีตาร์ยืมให้เด็ก
แกอยากได้ แกก็ต้องทำงานแลก
ได้ เพื่อนายนะ อามิโก้
เจาะจงเพลงมั้ย
นายก็รู้เพลงโปรดของฉัน เฮคเตอร์
ชื่อเธอใครก็รู้ฮัวนีตา
ที่ตาข้างละสีไม่ซ้ำกัน
และฟันยื่นล้ำ แล้วก็คางอย่างสั้น
อีกข้อนิ้วนั้น...
ลากพื้นไปทุกที่
- เพลงไม่ได้ร้องแบบนี้ - มีเด็กอยู่นี่นา
เส้นผมก็ยุ่งอย่างเถาวัลย์
และขาโก่งดังคันศรโค้งรี
ถ้าฉันไม่หน้าตาอย่างกับผี
อาจมีทางได้โอกาสสักครั้ง
ทำให้ฉันคิดถึงความหลัง
ขอบคุณ
เดี๋ยว เกิดอะไรขึ้น?
วิญญาณที่ถูกลืม
เมื่อไม่มีใครในโลกของคนเป็นจดจำเธอ
เธอจะหายไปจากโลกนี้ เราเรียกมันว่า ความตายสุดท้าย
แล้วเขาไปไหน
ไม่มีใครรู้
แต่ผมเจอเขาแล้ว ผมจดจำเขาได้เมื่อผมกลับไป
ไม่ มันไม่ได้เป็นแบบนั้น ไอ้หนูน้อย
ความทรงจำต้องถูกถ่ายทอด โดยคนที่เคยรู้จักเราตอนมีชีวิต
ในเรื่องราวที่เขาเล่าถึงเรา
แต่ไม่มีคนเหลืออยู่เล่าเรื่องราวของชิช
เฮ้ มันก็เป็นกันแบบนี้ทุกคนแหละ
มาเถอะ เดอ ลา ครูซิโต้ เธอต้องไปแข่งเพื่อชนะ
คุณบอกว่าคุณเกลียดนักดนตรี ไม่เคยบอกว่าคุณเคยเป็น
แล้วเธอคิดว่าฉันรู้จักตาทวดเธอได้ยังไง
เราเคยเล่นดนตรีด้วยกัน ฉันเป็นคนสอนเขาทุกอย่าง
ไม่มีทาง! คุณเนี่ยนะเล่นดนตรีกับเดอ ลา ครูซ
นักดนตรีผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล
เธอนี่ฮากลิ้ง คิ้วหนาใหญ่ล่ะคงใช่
แต่ดนตรีเนี่ยนะ? ไม่เท่าไหร่หรอก
คุณไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไร
ขอต้อนรับสู่จัตุรัสเดอ ลา ครูซ ถึงคิวแสดงแล้ว ไอ้หนูน้อย
รับมั้ยครับ! เสื้อยืด! ตุ๊กตาหัวดุ๊กดิ๊ก!
ยินดีต้อนรับทุกคน!
ใครพร้อมจะฟังเพลงแล้ว?
มันคือการประชันวงดนตรี อามิโก้!
ผู้ชนะจะได้เล่นดนตรีกับเจ้าตำนานตัวจริง เออร์เนสโต เดอ ลา ครูซ
และงานเลี้ยงของเขาในคืนนี้
นั่นใบเบิกทางของเรา เจ้าหนู
เริ่มการแข่งขันได้ ณ บัดนี้!
แล้วจะเอายังไง เธอจะเล่นเพลงไหน
แน่นอน เพลง "จำฉันให้ดี"
- ไม่ ไม่เอาเพลงนั้น - ได้ไง เพลงสุดฮิตของเขานะ
มันฮิตเกินไป
จำฉันให้ดี แม้ฟากฟ้าจะกั้นกายเรา
- จำฉันให้ดี - อย่าได้ตรอมตรมอุรา
- ถ้าเอาเพลง "หัวหมุนติ๊ด ๆ" - ยอดเลย! นั่นล่ะเพลงนั้น
เดอ ลา ครูซิโต้ เตรียมขึ้นเวที ลอส ชาชาลาคอส คิวต่อไป
ลอส ชาชาลาคอส!
ก่อนขึ้นแสดงจะเครียดแบบนี้เหรอ
ไม่รู้สิ ผมไม่เคยแสดงมาก่อน
อะไรนะ! ไหนบอกว่าเป็นนักดนตรี
ผมเป็น หมายถึง ผมจะเป็น
- โอ้ - เมื่อชนะ
นั่นเหรอแผน ไม่ เธอต้องชนะ ชีวิตของเธอขึ้นอยู่กับ...
ชัยชนะนี้ แล้วเธอไม่เคยแสดงเลย ฉันจะขึ้นไปแทน
- ไม่! ผมต้องเล่นเอง - ทำไมล่ะ
ถ้าเพลงเดียวผมยังเล่นไม่ได้ ผมจะเรียกตัวเองเป็นนักดนตรีได้ไง
แล้วมันสำคัญยังไง
ผมไม่ได้แค่ต้องการพรจากเดอ ลา ครูซ
ผมต้องพิสูจน์ว่า ผมมีคุณค่าพอ
โอ้ มันช่างอ่อนหวานสะเทือนใจ แต่มันใช่เวลามั้ย!
โอเค ๆ อยากแสดงใช่มั้ย งั้นเธอออกไปแสดง
ขั้นแรก เธอต้องคลายเครียด สลัดความเกร็งออกไป
ทีนี้กรี๊ดสุดพลังปอด
- สุดพลังปอด? - ร้องเลย ร้องเสียงดัง ๆ
รู้สึกดีจัง ทีนี้ตาเธอ
เร็วสิ ไอ้หนู
เดอ ลา ครูซิโต้ ขึ้นเวที!
มิเกล มองฉันนี่ เฮ้ มองฉันนี่ เธอทำได้
ดึงความสนใจคนดู อย่าปล่อยหลุด
ให้เขาฟังเพลงเธอ ไอ้หนูน้อย เธอทำได้
เดอ ลา ครูซิโต้!
เขาทำอะไร ทำไมเขาไม่เล่น?
เอานักร้องจริง ๆ ขึ้นมา!
ดีมาก เร็ว ๆ เข้า วู้!
ทำไมฟ้ามันดูพร่า โอ้ใจเอย โอ้ใจเอย
เธอบอกสีมันแดงจ้า โอ้ใจเอย โอ้ใจเอย
แล้วรองเท้าไว้ไหนดี โอ้ใจเอย โอ้ใจเอย
เธอบอกเอาไว้บนหัวซี่ โอ้ใจเอย โอ้ใจเอย
เธอทำให้ฉันมันหัวหมุน แค่ติ๊ด ๆ ก็ต้องว้าวุ่นไป
อาการที่เธอให้เดาใจ เห็นทีไรฉันก็ต้องอ่อน
คิดว่าเบื้องบนท่านให้พร
ที่ต้องหัวหมุนติ๊ด ๆ เข้าแล้วเรา
ไม่ ไม่ ไม่
- ถือว่าใช้ได้สำหรับคนตาย - เธอก็ไม่เลว เจ้าอ้วนน้อย นั่นแหละ
เขาอยู่ใกล้ ๆ นี่แหละ หาให้เจอ
อาการที่เธอทำหัวหมุน ลุ้นทุกวันไป ไม่เคยได้เจอ
จะทำแบบนี้ก็ได้เหรอ
ต้องตามใจเธอทุก ๆ อย่าง
แค่คิดก็ ไม่วายวิ่งวุ่น แค่หัวหมุนติ๊ด ๆ เข้าแล้วเรา
- เรากำลังหาเด็กมีชีวิต - อายุ 12
คุณเห็นเด็กชายที่ยังมีชีวิตมั้ย
เฮ้ เธอเก่งมาก ฉันภูมิใจในตัวเธอ ยอดเลย!
เอาอีก! เอาอีก! เอาอีก!
- เฮ้ จะไปไหนล่ะ - เราต้องไปจากที่นี่
อะไร? จะบ้าเหรอ เรากำลังจะชนะ
คุณสุภาพบุรุษและสตรี ฉันมีเรื่องฉุกเฉินมาประกาศ
ได้โปรดช่วยกันมองหาเด็กชายที่มีชีวิต เขามีชื่อว่ามิเกล
เมื่อหัวค่ำของวันนี้ เขาหนีครอบครัวมา
พวกเขาแค่ต้องการส่งเขา กลับไปดินแดนคนเป็น
เดี๋ยว ๆ ๆ ไหนบอกเดอ ลา ครูซเป็นญาติคนเดียว
คนเดียวที่ส่งเธอกลับบ้านได้
ผมมีญาติคนอื่นแต่...
เธอเอารูปฉันกลับไปได้อยู่แล้ว
แต่พวกเขาเกลียดดนตรี ผมต้องการพรจากนักดนตรี
- เธอโกหกฉัน - แหม คุณกล้าว่าคนอื่น
ดูฉันสิ กำลังจะถูกลืม มิเกล
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า จะรอดคืนนี้มั้ย
ฉันจะไม่ยอมพลาดโอกาสเดียว ที่จะข้ามสะพานเพราะว่า...
เธออยากเพ้อเจ้อโง่ ๆ เรื่องดนตรี
- ดนตรีไม่ได้โง่ - ฉันจะพาเธอไปหาครอบครัว
- ปล่อยผม - แล้วเธอจะขอบใจฉัน
คุณไม่ได้อยากช่วยผม คุณห่วงแต่ตัวเอง
เอารูปโง่ ๆ ของคุณไป อย่ายุ่งกับผมอีก
ไม่
เฮ้ ไอ้หนูน้อย ไปไหนแล้วล่ะ?
ไอ้หนูน้อย ฉันขอโทษ กลับมา
ดานเต้ อย่าสิ ดานเต้ หยุดนะ!
เขาช่วยฉันไม่ได้ ดานเต้ หยุด!
หยุดสิ อย่ายุ่งกับฉัน!
แกไม่ได้นำทางวิญญาณ แกเป็นแค่หมาโง่ ๆ ไปซะ!
- เขาอยู่นั่น - เด็กที่ยังมีชีวิต
- ฉันได้ยินเรื่องของเขา ดูสิ - เขายังไม่ตาย
- เด็กยังไม่ตาย
จบเรื่องไร้สาระเดี๋ยวนี้ มิเกล!
ทวดจะอวยพรให้เธอ และเธอจะกลับบ้าน
ผมไม่ต้องการพรจากทวด
มิเกล หยุดนะ
กลับมา! มิเกล!
ทวดกำลังช่วยชีวิตเธอนะ
- ทวดทำลายชีวิตผม - อะไรนะ?
ดนตรีคือสิ่งเดียวที่ทำให้ผมมีความสุข ทวดอยากเอามันไปจากผม
ทวดไม่มีวันเข้าใจ
ผมนึกว่าทวดเกลียดดนตรี
ทวดรักมัน ทวดยังจำความรู้สึกนั้นได้
สามีเล่นดนตรี ทวดร้องเพลง สิ่งใด ๆ ก็ไม่สำคัญแล้ว
แต่พอเรามีโคโค่ ทันใดนั้น ก็มีบางสิ่งในชีวิตของทวด...
ที่สำคัญกว่าดนตรี ทวดต้องการสร้างครอบครัว
เขาต้องการขับกล่อมชาวโลก
แต่ละคนต้องเสียสละเพื่อสิ่งที่เราต้องการ
ตอนนี้เธอต้องเลือก
แต่ผมไม่อยากจะเลือกข้าง
ทำไมทวดอยู่ข้างผมไม่ได้ ครอบครัวต้องอยู่ข้างเดียวกับเรา
สนับสนุนเรา แต่ทวดจะไม่ทำ
- ขอให้สนุก - โอ้ ตื่นเต้นจัง
เอลซานโต้ ผมเป็นแฟนคลับ จะว่ามั้ยถ้าผม...
ขอบคุณครับซินญอร์
- บัตรเชิญ - ไม่ต้องบัตร
ผมเป็นหลานทวดของเออร์เนสโต
- ขอโทษครับทุกคน - เฮ้พวก เด็กที่ร้องโปโค่ โลโค่
- เธอแสดงดีมากคืนนี้ - คุณก็เหมือนกัน
เราเป็นนักดนตรีด้วยกัน ผมมีเรื่องขอร้อง
ผู้ชนะการแข่งขัน ยินดีด้วยนะ หนุ่ม ๆ
ขอบคุณครับ!
- เฮ้ สนุกกับปาร์ตี้นะ นักดนตรีน้อย - ขอบคุณฮะ
โอ้!
ดูสิ นั่นเออร์เนสโต!
เดอ ลา ครูซ!
ซินญอร์เดอ ลา ครูซ
ขอโทษฮะ ซินญอร์เดอ ลา ครูซ! ซินญอร์เดอ ลา...
เมื่อคุณเห็นโอกาส คุณต้องไม่ปล่อยผ่านไป
คุณต้องคว้าไว้
คนนี้ฉลาดจริง ๆ
เราเกือบถึงแล้ว ดานเต้
ซินญอร์เดอ ลา ครูซ! ซินญอร์เดอ ลา...
เราจะทำยังไง ไม่มีหวังเลย
- คุณต้องมีศรัทธา ซิสเตอร์ - แต่ปาเดร เขาไม่ยอมฟังหรอก
เขาจะต้องฟัง...เสียงดนตรี
คุณผู้หญิงและคุณผู้ชาย อยู่พร้อมมากมาย คงเพราะโชคพา
นี่แหละวันดีที่ได้พบหน้า เชิญทุกท่านมาฟังผมบ้างสิ
ในคืนนี้ที่ได้พบพวกท่าน ปลาบปลื้มเกินคาดฝันมันแสนดี
ก็ภาษาผมนั้นมันคือดนตรี และโลกนี้เปรียบดังครอบครัว
เพลงนี้คือภาษาของผม และโลกนี้คือครอบครัวของผม
ก็ภาษาผมนั้นมันคือดนตรี และโลกนี้เปรียบดังครอบครัว
ก็ภาษาผมนั้นมันคือดน...
เธอเป็นไรมั้ย เด็กน้อย
นี่เธอ! เธอคือเด็กคนนั้น จากดินแดนคนเป็น
คุณ... รู้เรื่องของผมเหรอ
ทุกคนพูดถึงเธอน่ะสิ ทำไมเธอมานี่ล่ะ
ผมคือมิเกล ผมเป็นเหลนของคุณฮะ
ฉันมีเหลนด้วยเหรอ
ผมต้องการพรจากคุณ เพื่อกลับไปบ้านและเป็นนักดนตรี
เหมือนกับคุณ คนที่เหลือในครอบครัวไม่ยอมฟังผม
แต่ผมหวังว่า คุณจะฟังผม
พ่อหนู ด้วยความสามารถอย่างเธอ ฉันจะไม่ฟังได้ยังไง
ผมมีเหลนทวด!
- ที่รัก ดูสิ นั่นฟรีดา - ใช่แล้วล่ะฉันฟรีดา คาห์โล
- เป็นเกียรติครับ ซินญอรา - ขอบคุณ
เฮ้ เนเกรตเต้ อินแฟนเต้ รู้จักเหลนทวดของผมรึยัง
เหลนทวดของฉันเอง
เขายังไม่ตาย และเป็นนักดนตรีดาวรุ่ง
ลักยิ้ม ไม่มีลักยิ้ม ลักยิ้ม ไม่มีลักยิ้ม
ไม่มีลักยิ้ม
แด่มิตรภาพของเรา
ฉันจะเขย่าสวรรค์และโลกให้นาย เพื่อนของฉัน ฉลอง!
ยาพิษ
รู้มั้ยทวดเล่นฉากบู๊เองเลย
แม้เราต้องบอกลากัน จำฉันให้ดี
ของทั้งหมดนี้มาจากแฟนคลับเหนียวแน่น ในดินแดนคนเป็น
พวกเขาให้ของเซ่นไหว้ จนทวดไม่รู้จะเอาไปทำอะไร
อ้าวเป็นอะไรล่ะ มากไปเหรอ เธอดูอึ้ง ๆ
- เปล่าฮะ มันเยี่ยมมาก - แต่?
เพียงแต่ผมดูคุณตาทวด เป็นแบบอย่างมาตลอด
ท่านประสบความสำเร็จ
แต่ท่านเคยรู้สึกเสียใจมั้ย ที่เลือกดนตรี แล้วทิ้งทุกอย่าง
มันเป็นเรื่องยาก ตัดใจจากซานตาเซซิเลีย มุ่งหน้าไปคนเดียว
แล้วการทิ้งครอบครัวล่ะ?
ใช่ ถ้าย้อนกลับไปทวดก็ทำเหมือนเดิม
เราปฏิเสธชะตากรรมของเราไม่ได้
และเธอเป็นเหลนทวดฉัน เธอเกิดมาเพื่อเป็นนักดนตรี
เธอกับฉัน เราเป็นศิลปิน มิเกล เราไม่ได้เป็นคนในครอบครัวเดียว
โลกนี้คือครอบครัวของเรา
เขายิงพลุกันแล้ว
ปาร์ตี้จะเคลื่อนข้ามเมือง มางานคอนเสิร์ตซันไรส์อัศจรรย์ล้ำลึก
มิเกล เธอมางานคอนเสิร์ตของทวดสิ เป็นแขกรับเชิญ
- จริงเหรอฮะ - แน่นอนสิหลาน
ไม่ได้ ผมต้องกลับบ้านก่อนอาทิตย์ขึ้น
ทวดต้องส่งเธอกลับบ้านนี่นะ
ทวดรู้สึกเป็นเกียรติ ทวดเสียใจที่เธอจะต้องไป มิเกล
ทวดหวังว่าเธอจะตายเร็ว ๆ
เธอเข้าใจทวดใช่มั้ย
- มิเกล ทวดขออวยพรให้เธอ - เราตกลงกันแล้ว ไอ้หนูน้อย
นายเป็นใคร นี่หมายความว่ายังไง
ฟรีดา นึกว่าเธอไม่รอดกลับมา
เธอสัญญาจะเอารูปฉันกลับไป เธอสัญญาแล้ว มิเกล
รู้จักเขาเหรอ
ผมเพิ่งเจอเขาคืนนี้ เขาบอกผมว่ารู้จักคุณตาทวด
เฮคเตอร์
ได้โปรด มิเกล วางรูปฉันบนหิ้ง
นี่เพื่อน นายกำลังจะถูกลืม
- แล้วความผิดใครกัน - เฮคเตอร์ ได้โปรด
เพลงฉันที่นายเอาไป เพลงฉันทำให้นายโด่งดัง
อะไรนะ?
ถ้าฉันจะถูกลืม ก็เพราะ นายไม่เคยบอกใครว่าฉันเป็นคนแต่ง
บ้าไปแล้ว เดอ ลา ครูซแต่งเพลงของเขาเอง
นายจะบอกเขา หรือให้ฉันบอก
เฮคเตอร์ ฉันไม่ตั้งใจขโมยเครดิต เราเป็นทีมที่ยอดเยี่ยม แต่นายตาย...
และฉันร้องเพลงของนาย เพื่อรักษาส่วนหนึ่งของนายให้มีชีวิต
โอ้ มีน้ำใจจริงนะ
คุณเคยเล่นดนตรีด้วยกัน
ฉันไม่ได้มาชวนทะเลาะ ฉันแค่อยากให้นายแก้ไข
มิเกลกลับไปวางรูปของฉัน ให้ฉันข้ามสะพานได้
ฉันจะไปหาลูกสาวฉัน เออร์เนสโต จำคืนที่ฉันตายได้มั้ย
เรื่องมันนานมากแล้ว
เราดื่มด้วยกัน นายบอกฉันว่า นายจะเขย่าสวรรค์และโลก
เพื่อเพื่อนของนาย ฉันขอให้นายทำตอนนี้
สวรรค์กับโลก เหมือนในหนังเหรอ
- อะไร? - นั่นคือคำพูดของดอนฮิดาลโก้
ในหนังของเดอ ลา ครูซ "เอล คามิโน อา คาซ่า"
- ฉันกำลังพูดถึงชีวิตฉัน มิเกล - ไม่ มันอยู่ในหนัง ดูสิ
คำพูดที่จริงซะยิ่งกว่าจริง เราต้องดื่มฉลอง แด่มิตรภาพของเรา
ฉันจะเขย่าสวรรค์และโลกเพื่อนาย เพื่อนของฉัน
ในหนัง ดอนฮิดาลโก้วางยาพิษในเหล้า
- ฉลอง! - ยาพิษ!
คืนนั้น เออร์เนสโต คืนที่ฉันตาย...
เราตะเวนแสดงกันมาหลายเดือน ฉันคิดถึงบ้าน
และเก็บเพลงใส่กระเป๋า
นายจะเลิกตอนนี้เหรอ เราใกล้จะถึงความฝัน
มันเป็นความฝันนาย นายทำเองสิ
ฉันทำไม่ได้ถ้าไม่มีเพลงของนาย เฮคเตอร์
ฉันจะกลับบ้าน เออร์เนสโต เกลียดฉันเลยก็ได้ แต่ฉันตัดสินใจแล้ว
ฉันไม่เกลียดนายหรอก ถ้านายต้องไป งั้นฉันจะดื่มส่งนาย
แด่มิตรภาพของเรา
ฉันจะเขย่าสวรรค์และโลกเพื่อนาย เพื่อนของฉัน ฉลอง!
นายเดินไปส่งฉันที่สถานีรถไฟ ฉันรู้สึกปวดท้องมาก
ฉันนึกว่ามันเป็นเพราะอาหารที่กิน
เป็นเพราะไส้กรอกมั้งเพื่อน
หรือเหล้าที่ฉันดื่ม
ฉันตื่นขึ้นมากับความตาย
นายวางยาพิษฉัน
นายสับสนเอาหนังมาปนความจริง เฮคเตอร์
ตลอดเวลา ฉันนึกแค่ว่าฉันดวงไม่ดี
ฉันไม่นึกเลยว่านายจะทำฉัน... นาย...
- แกทำได้ไง - เฮคเตอร์
รปภ. รปภ.
แกแย่งเอาทุกอย่างไปจากฉัน ไอ้เลว
เอาเขาไปดูแล เขาไม่สบาย
ฉันก็แค่อยากกลับบ้าน ไม่! ไม่!
ขอโทษด้วยนะ เราพูดถึงไหนแล้ว
คุณตาทวดกำลังจะให้พรผม
ใช่ ใช่
มิเกล ชื่อเสียงของทวด...
มันสำคัญกับทวดมากเลย ทวดไม่อยากให้เธอคิดว่า...
ทวดฆ่าเฮคเตอร์ เพื่อขโมยเพลงเขา
เธอไม่ได้คิดแบบนั้น ใช่มั้ย
ผม... เอ่อ เปล่า ทุกคนรู้ว่าทวดเป็นคนดี
ปาป้าเออร์เนสโต พรของผมล่ะ?
รปภ. ดูแลมิเกลซิ เขาจะต้องอยู่ยาว
อะไร? ผมเป็นครอบครัวของท่านนะ
เฮคเตอร์ก็เป็นเพื่อนสนิทฉัน
ความสำเร็จไม่ได้มาฟรี มิเกล
เธอต้องพร้อมจะทำทุกอย่าง สู้เพื่อฝัน
ฉันรู้ว่าเธอจะเข้าใจ
ไม่! ไม่!
ปล่อยผม! ไม่!
ช่วยด้วย! มีใครได้ยินผมมั้ย ผมอยากจะกลับบ้าน!
- เฮคเตอร์ - ไอ้หนู
เฮคเตอร์ คุณพูดถูก ผมควรจะกลับไปหาครอบครัวผม
พวกเขาบอกผมว่าอย่าเป็นเหมือนเดอ ลา ครูซ แต่ผมไม่ฟัง
ผมบอกผมไม่สนว่าพวกเขาจะจำผมได้มั้ย
ผมไม่สนว่ารูปผมจะอยู่บนหิ้งรึเปล่า
เฮ้ ไอ้หนูน้อย ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ผมบอกพวกเขาว่าผมไม่สน
เฮคเตอร์ เฮคเตอร์!
เธอกำลังจะลืมฉัน
- ใคร? - ลูกสาวฉัน
เธอคือเหตุผลที่คุณอยากข้ามสะพานไป
ฉันอยากเจอเธออีกสักครั้ง ฉันไม่น่าจากซานตาเซซิเลียมา
ฉันอยากจะไปขอโทษ
ฉันอยากบอกเธอว่าปาป้าของเธอ พยายามจะกลับบ้าน
บอกว่าเขารักเธอมาก
โคโค่ของพ่อ
โคโค่?
เธอเอามาจากไหน
นี่มาม่าโคโค่ของผม นี่มาม่าอิเมลด้า
แล้วนั่นคือ... คุณ?
เราเป็นครอบครัว?
ฉันหวังเสมอว่าจะได้เจอเธออีกครั้ง หวังว่าเธอจะคิดถึงฉัน
หวังว่าเธอจะวางรูปฉันบนหิ้ง แต่มันไม่เคยเกิดขึ้น
รู้มั้ยมันแย่ที่สุดตรงไหน
ถึงฉันไม่ได้ไปเจอโคโค่ในโลกคนเป็น
ฉันคิดว่าสักวันฉันจะเจอเธอที่นี่ กอดเธอให้สมกับที่คิดถึง
แต่เธอคือคนสุดท้ายที่จะจำฉันได้
กว่าเธอจะตายจากโลกคนเป็น
คุณก็จะหายไป... จากโลกนี้แล้ว คุณจะไม่ได้เจอเธอ...
อีกเลย
รู้มั้ย ฉันเคยแต่งเพลงให้เธอเพลงหนึ่ง
เราเคยร้องเพลงนั้นทุกคืนในเวลาเดิม
ไม่ว่าเราจะแยกกันไกลแค่ไหน
เพลงที่ฉันจะไม่ได้ร้องให้เธอฟังเป็นครั้งสุดท้าย
จำฉันให้ดี
แม้ว่าเราต้องเอ่ยคำลา จำฉันให้ดี
อย่าได้ตรอมตรมอุรา
ห่างไกลแค่ ไหนคงเป็นเพียงกาย แต่หัวใจยังเคียงกัน
ด้วยเพลงของสองเรายังกังวาน
จำฉันให้ดี
ปาป้า
แม้ฟากฟ้าจะกั้นกายเรา จำฉันให้ดี
ยามได้ยินเสียงกีต้าร์เปลี่ยวเหงา
อยากให้รู้เราคงมีกันได้เท่าที่เราจะมี
จนวันที่เราได้เจออีกครั้ง
จำฉันให้ดี
เขาขโมยกีตาร์คุณ ขโมยเพลงคุณ
คุณต่างหากเป็นคนที่โลกต้องจำ ไม่ใช่เดอ ลา ครูซ
ฉันไม่ได้แต่งเพลง "จำฉันให้ดี" ให้ชาวโลก ฉันแต่งให้โคโค่
ฉันเป็นตาทวดที่แย่จนไม่น่าอภัย
พูดเป็นเล่น เมื่อกี้ผมนึกว่าผมเกี่ยวดองกับฆาตกร
คุณดีกว่าเยอะเลย ตลอดชีวิต มีบางอย่าง...
ที่ทำให้ผมไม่เหมือนคนอื่น และผมไม่รู้ว่ามันมาจากไหน
แต่ผมรู้แล้ว มันมาจากคุณตาทวด
ผมภูมิใจที่เราเป็นครอบครัวเดียวกัน ผมภูมิใจที่เป็นครอบครัวของเขา
ฉันภูมิใจที่เป็นครอบครัวของเขา!
ดานเต้
เจ้าดานเต้
- อิเมลด้า - เฮคเตอร์
สวยเหมือนเดิม
ดานเต้ แกรู้มาตลอดว่า เขาเป็นปาป้าเฮคเตอร์ของฉัน
แกเป็นผู้นำทางวิญญาณจริง ๆ
ใครเป็นผู้นำทางวิญญาณที่ดี แกไง
ดานเต้!
พวกเขามาแล้ว
มิเกล มิเกลลิโต้ ดูสิ นั่นมิเกล เขาปลอดภัย
ขอบคุณพระเจ้า ดีแล้ว
ทวดเป็นห่วงมากเลย โชคดีที่เราเจอเธอทันเวลา
และคุณ... ฉันไล่คุณไปกี่ครั้งแล้ว
อิเมลด้า
ฉันไม่อยากเกี่ยวข้องกับคุณ ไม่ว่าตอนเป็น หรือตอนตาย
ฉันใช้หลายสิบปีปกป้องครอบครัว จากความผิดพลาดของคุณ
เขาอยู่กับคุณแค่ห้านาที ฉันต้องงมเขาขึ้นมาจากน้ำ
ผมไม่ได้ตกน้ำเพราะเฮคเตอร์
เขาตกลงน้ำก็เพราะผม เขาพยายามจะช่วยผมกลับบ้าน
ผมไม่ยอมฟัง แต่เขาพูดถูก
ไม่มีอะไรสำคัญกว่าครอบครัว
ผมพร้อมจะรับพรจากยายทวด
และเงื่อนไข แต่ก่อนอื่น ผมต้องตามหาเดอ ลา ครูซ
เพื่อเอารูปของเฮคเตอร์
- อะไรนะ? - ให้เขาได้เจอโคโค่อีกครั้ง
เฮคเตอร์ควรอยู่บนหิ้งของเรา เขาเป็นครอบครัวของเรา
เขาทิ้งครอบครัวเราไป
เขาอยากกลับบ้านหายายทวดและทวดโคโค่ แต่เดอ ลา ครูซฆ่าเขา
- เรื่องจริง อิเมลด้า - จริงแล้วยังไง?
คุณทิ้งฉันให้เลี้ยงลูกคนเดียว
แล้วฉันต้องยกโทษให้คุณเหรอ
อิเมลด้า ผม...
เฮคเตอร์
เวลาของผมเหลือน้อย เพราะโคโค่...
เธอกำลังจะลืมคุณ
ยายทวดไม่ต้องอภัยให้เขา แต่เราไม่ควรลืมเขานะ
ฉันอยากจะลืมคุณ
ฉันอยากให้โคโค่ลืมคุณด้วย แต่...
นี่เป็นความผิดผม ไม่ใช่คุณ
ผมขอโทษ อิเมลด้า
มิเกล ถ้าเราช่วยเธอเอารูปเขามาได้ เธอจะกลับบ้าน
ไม่เล่นดนตรีนะ?
ครอบครัวต้องมาก่อน
ฉันให้อภัยคุณไม่ได้
แต่ฉันจะช่วยคุณ
เราจะเจอเดอ ลา ครูซได้ไง
ผมอาจรู้วิธี
"ซันไรส์ อัศจรรย์ล้ำลึก"
- โชคดีนะ เจ้าหนู - ขอบคุณ ฟรีดา
- มาให้ผมช่วยคุณ... - อย่าโดนตัวฉัน
- ทุกคนเข้าใจแผนนะ - หารูปเฮคเตอร์
- มอบให้มิเกล - ส่งมิเกลกลับบ้าน
กลีบดอกไม้พร้อม?
เราแค่ต้องหาตัวเดอ ลา ครูซ
ครับ?
ผมรู้จักคุณมั้ย
โทษฐานที่แกฆ่าคนรักของฉัน
- ใคร ใครเหรอ - เธอหมายถึงฉันไง
- ผมเป็นคนรักของคุณเหรอ - ฉันไม่รู้ ฉันยังโมโหคุณอยู่
เฮคเตอร์ นี่นายมา...
นี่คือโทษฐานที่คิดจะฆ่าหลานฉัน
- หลานเหรอ - เธอหมายถึงผม
เธอ! เดี๋ยวนะ เธอเป็นญาติกับเฮคเตอร์?
รูป!
ตามเขาไป
รปภ. ช่วยฉันด้วย!
- คุณพูดว่าคนรักของคุณ - ฉันก็พูดพล่ามไปเรื่อย
ผมได้ยินแบบนั้น
เข้าที่ครับ ซินญอร์ มีเวลา 30 วินาที
มิเกล ทวดได้มาแล้ว!
เร็วเข้า เร็วเข้า
ท่านสุภาพบุรุษและสตรี
หนึ่งเดียว เขาคนนี้ เออร์เนสโต เดอ ลา ครูซ!
เอาเธอลงจากเวที
ร้อง! ร้อง!
ปล่อยฉันนะ
ฉันลืมความรู้สึกนั้นไปแล้วแท้ ๆ
คุณร้องเพราะเหมือนเดิม
มิเกล ยายทวดขออวยพรเจ้า
ขอให้เจ้ากลับบ้าน เอารูปเราขึ้นวาง และอย่าได้...
อย่าได้เล่นดนตรีอีกเลย
อย่าได้ลืมว่าครอบครัวของเจ้ารักเจ้าแค่ไหน
กลับบ้านได้แล้ว
แกจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
อิเมลด้า
ถอย ถอย แกทุกคน ถอย อย่าเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว
ดานเต้!
เออร์เนสโต หยุดเถอะ ปล่อยเขาไป
ฉันลำบากมามาก ลำบากเกินกว่าจะให้เขาทำลายทุกอย่าง
เขาเป็นเด็กที่ยังมีชีวิต เออร์เนสโต
มันเป็นตัวอันตราย!
แกคิดว่าฉันจะปล่อยมันกลับไป ดินแดนคนเป็นพร้อมกับรูปแก?
เพื่อให้มีคนจำแกได้เหรอ ไม่!
- คุณมันขี้ขลาด! - ฉันคือเออร์เนสโต เดอ ลา ครูซ
นักดนตรีผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล
เฮคเตอร์คือนักดนตรีตัวจริง
คุณคือคนที่ฆ่าเขาและขโมยเพลงเขา
ฆ่ากันเหรอ
ฉันคือคนที่จะทำทุกอย่าง เพื่อคว้าโอกาสของฉัน
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร
ไม่!
มิเกล
ขอโทษนะเพื่อนเก่า แต่การแสดงหยุดไม่ได้
ได้โปรด ครอบครัวของผม
ฆาตกร!
ออร์เคสตร้า เอ้าหนึ่ง เอ้าสอง เอ้าหนึ่ง...
จำฉันให้ดี แม้ว่าเราต้องเอ่ย... เฮ้!
ดูสิ
เจ้าแมวเหมียว
ปล่อยฉันลง อย่า ได้โปรด ฉันขอร้อง หยุด หยุด ไม่!
ไม่! ไม่!
ฉันพลาดอะไร?
เก่งมาก ดานเต้
มิเกล!
เฮคเตอร์! รูป... ผมทำหลุดมือ
ไม่เป็นไร เด็กน้อย ไม่เป็นไร
เฮคเตอร์! เฮคเตอร์!
โคโค่!
ไม่ เรายังหารูปได้นะ
มิเกล อาทิตย์ใกล้ขึ้นแล้ว
ไม่ ๆ ผมทิ้งตาทวดไม่ได้
ผมสัญญาว่าจะวางรูป ผมสัญญาจะให้ทวดเจอโคโค่
เราสองคนหมดเวลาแล้ว เด็กน้อย
ไม่ ไม่ เธอไม่ลืมคุณตาทวดหรอก
ทวดแค่อยากให้เธอรู้ว่าทวดรักเธอ
- เฮคเตอร์ - เธอได้พรจากเราแล้ว มิเกล
ไม่มีเงื่อนไข
ไม่ ปาป้าเฮคเตอร์ ได้โปรด
ไม่!
- กลับบ้าน - ผมสัญญา ผมจะไม่ให้ทวดโคโค่ลืมท่าน
เขาอยู่นั่น
มิเกล หยุดนะ!
- หลานไปไหนมา? - ผมต้องไปหามาม่าโคโค่ ได้โปรด
แล้วเอาไอ้นั่นมาทำอะไร เอามาให้ยาย!
มิเกล หยุดนะ มิเกล! มิเกล!
มาม่าโคโค่ ได้ยินผมมั้ย ผมมิเกล
ผมเจอปาป้าของทวด จำได้มั้ยฮะ ปาป้า?
ได้โปรด ถ้าทวดลืมเขา เขาจะหายไป ตลอดกาล
มิเกล เปิดประตูนะ
นี่ กีตาร์ของเขาใช่มั้ย เขาเคยเล่นให้ทวดฟัง
เห็นมั้ย เขาอยู่นี่ ปาป้า จำได้มั้ย ปาป้า?
- มิเกล - มาม่าโคโค่ ได้โปรด อย่าลืมเขา
เธอทำอะไรคุณทวดที่น่าสงสาร ไม่เป็นไรนะ มามิต้า ไม่เป็นไร
ลูกเป็นบ้าอะไรไป
พ่อนึกว่าเสียลูกไปแล้ว มิเกล
ขอโทษฮะ ปาป้า
เราทุกคนอยู่ด้วยกัน นั่นแหละสิ่งสำคัญ
ไม่ใช่ทุกคน
ไม่เป็นไรนะ มามิต้า มิเกล เธอต้องขอโทษมาม่าโคโค่
มาม่าโคโค่
เอ้า ขอโทษสิ
มาม่าโคโค่ ปาป้าของทวดอยากให้ทวดฟังเพลงนี้
มาม่า รอเดี๋ยว!
จำฉันให้ดี
แม้เราต้องบอกลากัน
จำฉันให้ดี
อย่าได้ตรอมตรมอุรา
ห่างไกลแค่ ไหนคงเป็นเพียงกาย
แต่หัวใจยังเคียงกัน ด้วยเพลงของสองเรายังกังวาน
ดังเหมือนเธอแนบข้างฉัน
จำฉันให้ดี
แม้ฟากฟ้าจะกั้นกายเรา
จำฉันให้ดี
ยามได้ยินเสียงกีต้าร์เปลี่ยวเหงา
อยากให้รู้เราคงมีกันได้เท่าที่เราจะมี จนวันที่เราได้เจออีกครั้ง
จำฉันให้ดี
เอเลน่า เป็นอะไรเหรอลูกสาว?
เปล่าค่ะมาม่า ไม่มีอะไร
ปาป้าทวดเคยร้องเพลงนี้ให้ทวดฟัง
เขารักมาม่าโคโค่นะฮะ
ปาป้าของทวดรักทวดมาก ๆ
ทวดเก็บจดหมายเขา
บทกวีที่เขาเขียน แล้วก็...
ปาป้าเป็นนักดนตรี
ตอนที่ทวดยังเด็ก
เขากับมาม่าจะร้องเพลงเพราะ ๆ ด้วยกัน
"หนึ่งปีต่อมา"
จำฉันให้ดี
และทางนี้คือหนึ่งในขุมทรัพย์ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของซานตาเซซิเลีย
บ้านของนักแต่งเพลงความสามารถเอก เฮคเตอร์ ริเวร่า
จดหมายที่เฮคเตอร์ส่งกลับบ้าน ถึงลูกสาว,โคโค่
มีเนื้อเพลงโปรดทุกเพลงของพวกคุณ ไม่เพียงแค่ "จำฉันให้ดี"
คนนั้นคือปาป้าฮูลิโอ้
แล้วก็ทีอาโรซิต้า และทีอาวิคตอเรีย
สองคนนั้นคือออสการ์กับฟิลิเป้
นี่ไม่ใช่แค่รูปภาพเก่า พวกเขาคือครอบครัว
และพวกเขาต้องพึ่งพาให้เราจดจำเขา
บอกสิว่าฉันบ้า หรือว่าฉันนั่นเซ่อ
ขอให้มีความสุขค่ะ เฮคเตอร์
แต่เมื่อคืนดังว่าในความฝันฉันเห็นเธอ
- ปาป้า! - โคโค่!
และเมื่อปากฉันเปิดอ้าก็มีเพลงกังวานก้อง
คำที่เธอนั้นจำมั่นและพวกเราพากันร้อง
ท่วงทำนองของน้องพี่ จิตวิญญาณที่มีให้
ด้วยลีลาเร่งเร้าลึกลงในตัวตนเรานั่น
และรักแท้แห่งพวกเราจะยืนยาวชั่วนิรันดร์
ตราตรึงจิตใจที่เชื่อมั่นไม่สั่นคลอน
และรักแท้แห่งพวกเราจะยืนยาวชั่วนิรันดร์
ตราตรึงจิตใจที่เชื่อมั่นไม่สั่นคลอน
พี่น้องร่วมบ้านเกิด
ร้องให้ลือลั่น
ว่ารักแท้แห่งพวกเรา จะยืนยาวชั่วนิรันดร์
ตราตรึงจิตใจที่เชื่อมั่นไม่สั่นคลอน
พี่น้องร่วมบ้านเกิด
ร้องให้ลือลั่น
ว่ารักแท้แห่งพวกเราจะยืนยาวชั่วนิรันดร์
ตราตรึงจิตใจที่เชื่อมั่นไม่สั่นคลอน