จัสติน: เรื่องก็คือ, ไม่มีใครรู้แน่ชัด
ว่าเกิดอะไรกับชายผู้หลั่งน้ำตา ในหน้าร้อนนั้น
บ้างก็ว่า เขาจมน้ำตายในทะเลสาบ,
บ้างก็ว่า เห็นเขาเป็นผี,
วนเวียนอยู่ในป่านี้, เพื่อตามหาน้องสาวที่หายสาบสูญ
จริงๆ แล้ว, ว่ากันว่าถ้าพวกนาย เงียบและฟังอย่างตั้งใจ...
นายจะได้ยินเสียงเขา ยังร้องไห้อยู่ตลอดมา
คุณครอส, นั่นเป็น, เอ่อ, เสียงร้องไห้ที่แย่ที่สุดที่เคยเจอ
จริงหรือ?
ฉันว่าทำได้ดีแล้วนะ
พวกนายคิดว่า เราโกหกใช่ไหม
จำไว้ว่าต้องอยู่ไม่ห่าง จากแคมป์ไฟคืนนี้, โอเค?
เฮ้, พวก นายได้ยินเสียงนั่นไหม?
เสียงอะไร?
เสียงฮัมเพลง
อยู่ตรงนี้นะ ฉันจะไปดู รอบๆ พื้นที่ตั้งแคมป์
อะไรกำลังฮัมเพลง?
ค-คุณครอส หายไปไหน?
เขาแค่ แกล้งให้เรากลัว
ไม่เข้าท่า
ไม่เอาน่า, พวก มาเอาสมอร์นี่ไป
เอาละ, อันนี้ของนาย
หูย, ฉันอยากได้มาร์ช-- อุ๊บ, มาร์ชเมลโล่มากกว่า
เอาละ, ฉันรู้ -- ทอมมี่, ฉันรู้ ว่านายชอบช็อคโกแล็ต เอาไป
แต่อย่าเก็บมาร์ชเมลโล่เอาไว้คนเดียว, โอเค?
อือ-หือ
ทุกคนไปที่รถเดี๋ยวนี้!
ไป, ไป! ไป!
คุณครอส?
มาเถอะ, พวกเรา ไปตามหาเขากันเถอะ
เขาเป็นอะไรไหม?
อยู่ใกล้กันเข้าไว้
คุณครอส, คุณสบายดีไหม?
คุณครอส!
อ๊าาาาา!
ออกกำลังเรียกเหงื่ออยู่หรือคะ, หัวหน้า?
ฉันไม่ได้เหงื่อออก ฉันแค่ส่องประกาย
ความดันโลหิต, อัตราการเต้นของหัวใจ, เคมีร่างกาย -- ทุกอย่างปกติ
เหลืออย่างเดียว คือตัวอย่างเลือด
เธอน่าจะรู้ -- ฉันไม่ถูกกับเข็ม
บอกหน่อยสิ, คะ --
คุณรู้สึก แพ้อากาศหรือเปล่าช่วงนี้?
ทำไม?
ฉันแค่สังเกต จากตารางนัด
คุณยังไม่ถึงรอบ ที่ต้องตรวจสภาพร่างกาย
ซึ่งจะครบ ในอีกสามเดือนข้างหน้า
ฉันคิดผิด -- ที่ไปรับโทรศัพท์ จากนักกายภาพบำบัดของฉัน
ถามฉันว่ารู้สึกอย่างไร ฉันบอกไปว่า "ขึ้นสนิม" นิดหน่อย
มารู้ตัวอีกที, ก็กลายเป็นหนูติดจั่นอยู่นี่แหละ
แหม, คุณบอกนักกายภาพ ของคุณได้เลยว่า
คุณน่ะฟิต พอๆ กับนักดนตรีชื่อดัง,
โดยเฉพาะสำหรับคน อายุขนาดคุณ
คนอายุขนาดฉัน?
นั่นเป็นวิธี ที่ใช้พูดกับคนแก่
เหรอคะ?
เอาละ, ฉันจะให้ อิเล็กโตรไลต์คุณ, ตกลงไหม?
ฮื่อ
ขอโทษนะ, ฟิทซ์
ใกล้เคียง, แต่ยังไม่ใช่
จริงหรือ?
เพราะนักสืบโคลสัน ไม่มีปัญหาอะไร
มันหนักไป หนึ่งออนซ์
หนึ่งออนซ์? จริงหรือ?
มันสร้างความแตกต่าง ระหว่างสำเร็จกับล้มเหลวได้เลย
ถ้าเธออยู่บนหลังคา ที่ความเร็วลม 15 ไมล์ต่อชั่วโมง,
เป้าหมาย อยู่ห่างออกไป 500 หลา --
ใช่, แต่เรามีปืนไรเฟิล
เอาออกหนึ่งออนซ์
ได้, โอเค เดี๋ยวจัดให้
"เอาออกหนึ่งออนซ์"
ฉันคือนักสืบแกรนท์ วอร์ด,
และฉันสามารถยิงขาตัวหมัดขาดออก จากกันได้ในระยะ 500 หลา,
ตราบเท่าที่ ไม่มีลม
เฮ้ นั่นเป็นเสียง ที่ฉันไม่ได้ยินมาสักพัก
ใช่, แหม, นายคงหัวเราะ ไม่ได้เท่านี้
ถ้าอยู่ภายใต้ การเฝ้ามองของวอร์ด
เธอขอโทษ, ทุกคนแล้วนี่
เขาจะยังสงสัยอะไรได้อีก?
ไม่รู้เหมือนกัน อืม
ฉันพยายาม บังคับตัวเอง,
ให้จดจำระเบียบการต่างๆ ของชิลด์ทั้งหมด,
ทำตามคำสั่งทุกๆ อย่าง
"ใช่, ค่ะ" "ไม่ใช่, ค่ะ"
หรือแม้แต่ยอมให้ติดป้าย เหมือนสุนัขจรจัด
หมายถึง, ฉันรู้ว่าฉันโกหกพวกนาย,
แต่ฉันทำไปเพื่อ ปกป้องแฟนของฉัน
รู้ไหม, ทุกคนทำผิดพลาดได้
และใครจะไปส-- ฉันไม่สน --
ใครจะไปสน เรื่องแฟนเก่าของเธอ?
ไม่ใช่ว่า ฉันเปรียบเทียบวอร์ดกับไมล์สนะ,
แต่อย่างน้อยอยู่กับไมล์ส,
ฉันไม่ต้องคอยกังวล กับอารมณ์ที่ขึ้นๆ ลงๆ นี่
ไม่ต้องเล่นสงครามประสาท อืม
รู้ไหม? เราพูดภาษาเดียวกัน, ใช่
ใช่, นิดหน่อย ถูกเป๊ะเลย
นายกับซิมมอนส์ ดูเหนียวแน่น,
เหมือนกับว่า พวกนายผูกพันกันทางกายภาพ
ไม่, เธอ -- ไม่, จริงๆ แล้ว, ไม่ ฉันไม่คิดอย่างนั้น
แล้ว, วอร์ดมานี่ใช่ไหม? ฉันเดาว่า -- หาปืนไนท์-ไนท์อีกล่ะสิ?
ใช่
โอ, ใช่, และเขาบอกว่า มันหนักไปหนึ่งออนซ์
นั่นแหละเขาล่ะ
ฉันคือนักสืบแกรนท์ วอร์ด,
และฉันสามารถดีดม้ามนายแตก ได้ด้วยนิ้วก้อยซ้ายนิ้วเดียว --
ทั้งๆ ที่หลับตา!
เหมือนมาก
เฮ้ เร่งมือหน่อย เอาอุปกรณ์ไปด้วย
เรามีภารกิจ
มีอะไรตลกหรือ?
โถ, ฟิทซ์ทึ่มเอ๊ย
เขาบังเอิญเหลือกระสุนปลอม ค้างไว้ในกระบอกปืน
น่าจะหนักพอดีแล้วนะ
เยี่ยม ขอบใจนะ
โคลสัน: หัวหน้ากลุ่มนี่ มีชื่อว่า อดัม ครอส
ปรากฏว่า, เขาแจ้ง ว่าได้ยินอะไรบางอย่างในป่า,
เลยออกไปตรวจสอบ
นั่นเป็นที่ที่เกิด ไฟฟ้าสถิตย์ประหลาด
สิ่งที่ฉันเข้าใจก็คือ, ปกติแล้ว,
มันเกิดจาก พายุเหนี่ยวนำไฟฟ้าในปริมาณมาก...
แต่ไม่มีพายุเกิดขึ้น
ในระยะหนึ่งพันไมล์รอบๆ นี้ เมื่อคืนที่ผ่านมา
ความผิดปกตินี้แตกต่างออกไป ---
มันส่งผลข้างเคียง ที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน
คือแบตเตอรี่ปลิวออกจาก กระโปรงรถ เข้าไปในป่า
วอร์ด: มาตกตรงนี้
พลังบ้าอะไรที่ทำให้เกิด วิถีโคจรแบบนี้กัน
หือ
เธอกำลังทำอะไร?
ฉันทำตามอย่าง ผู้ดูแลการปฏิบัติการของฉัน
ตามอย่าง, ไม่ใช่เกะกะ
มีรอยไหม้ ไปทั่วต้นไม้นั่น
โชคดีที่ป่าทั้งป่า ไม่ลุกไหม้
ฉันไม่เข้าใจเลย
ฉันว่าเจ้า กระแสไฟกระชากนี่
เกิดจากสายฟ้าแลบ ประหลาดๆ
หมายถึง, ทำไมต้องเรียกเรา? ทำไมจึง --
โอ้
ไม่ต้องพูดละ
น่าเศร้าที่เขาต้องมาตายแบบนี้... แต่มันก็, มหัศจรรย์
ฟิทซ์-ซิมมอนส์, คิดว่าอะไร ที่ทำให้เกิดผลอย่างนี้?
มีข้อสันนิษฐานปรากฏการณ์คลื่นเดี่ยว เอาละ, โอเค, ดูจากรอยตามแนวนอน...
อาจเกิดจาก, นาโนแบตเตอรี่ -- ...ปล่อยประจุไฟฟ้า, หรืออาจเป็น --
หมดเวลา เอาใหม่
คิดว่าอะไร ที่ทำให้เกิดผลอย่างนี้?
ฉันจะรู้ได้อย่างไร เอ่อ, ไม่, ไม่รู้
วอร์ด: ฉันเห็นว่า เรากำลังเจอกับ
ปรากฏการณ์ธรรมชาติพิลึกพิลั่น หรือไม่ก็อุปกรณ์ไฮเทค
หรืออาจเป็นฝีมือใครบางคน จากรายชื่อลับเหนือมนุษย์ของคุณ?
ไม่มีใครในรายชื่อ ที่มีพลังแบบนี้
เท่าที่เรารู้
ฉันจะติดต่อนักสืบเบลค ที่สำนักงานใหญ่ของชิลด์
ขอให้เขาตรวจสอบ
ใครหรืออะไรก็ตาม, ที่รับผิดชอบเรื่องนี้,
เราปล่อยให้เรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นอีกไม่ได้
ฟิทซ์, เห็นหน้าผากของเขาไหม?
ดูการเปลี่ยนสีของเนื้อเยื่อนั่น
ใช่, รูปแบบการกระจายเดียวกับ รอยที่อยู่บนรถบรรทุกนั่น
อาจเกิดเป็นรอย แล้วทำให้ใหม้เฉียบพลัน
ประหลาด
ได้อะไรจาก ศพครอสไหม?
จริงๆ แล้วก็หลายอย่าง, แต่คุณรู้หมดแล้ว,
ขอบใจสำหรับกลไกควบคุม รูปอาคารชิลด์ที่สวยงามนี้
มันติดตามทุกการรูดบัตร,
พฤติกรรมออนไลน์ของฉัน, ระดับคอเลสเตอรอลฉัน
หวังว่ามันจะมีสีให้เลือก ...หรือไม่ก็เอาออกไปเลย
เหยื่อคือ?
อดัม ครอส -- โสด, ไม่มีบุตร,
เกิดที่ริกลี่ย์, เพนซิลวาเนีย,
ไม่ไกลจากที่นี่
ฉันเคยอยู่ที่นั่น
พวกเขามีเทศกาลสตรอเบอร์รี่ ที่น่ารัก
ในฤดูใบไม้ผลิ
อาชีพ?
ครูพละ ที่โรงเรียนมัธยมท้องถิ่น
และเป็นโค้ชเบสบอลมหาวิทยาลัย
เป็นหัวหน้ากลุ่ม และนักผจญเพลิงอาสาสมัคร
หมอนี่ทำให้กัปตันอเมริกา ดูเป็น "ไอ้งั่ง" ไปเลย
จาก "ลีบาวสกี้ บ้าหลุดโลก"
ไม่รู้จริงหรือ?
เกี่ยวกับเรื่องประวัติอาชญากรรม, หรือการฝ่าฝืนคำสั่งล่ะ,
บางอย่างที่สามารถชี้ ผู้ต้องสงสัยได้?
ไม่มี -- ไม่มีแม้กระทั่งบัตรจอดรถ
ฉันสุ่มตรวจข้อความของเขา, หรือใครที่เชื่อมโยงกับเพจของเขา,
หวังว่าจะเจอแฟนเก่า หรือพวกลอบติดตามยอดพลัง,
สะอาดเอี่ยมอ่อง
ผู้ร้ายทุกคนดูเหมือนบริสุทธิ์ ในครั้งแรกเสมอ
โคลสัน: วอร์ดพูดถูก
เราต้องคลาดอะไรไปบางอย่าง ค้นให้ลึกกว่านี้
นายค่อนข้างกดดัน เธอไปหน่อย
เธอโกหกเรา --
ติดต่อกับไรซิ่งไทด์ ในระหว่างปฏิบัติภารกิจ
ถ้าเธออยากได้ความไว้วางใจ กลับคืน, เธอต้องพิสูจน์
การตรวจประวัติของครอส เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
เอาขึ้นไป บนเซิร์ฟเวอร์
ฉันอยากให้เมย์ ได้ดู
เมื่อเธอเสร็จ การสอบสวน
เอาคุกกี้ไหม
ได้เวลาพอดีเลย, ค่ะ
ฉันวิเคราะห์ ภาพซ้ายขวาและหน้าหลัง
สมองของเหยื่อ
ฟิทซ์ไปทำอะไร อยู่ตรงนั้น?
เขากำลังตรวจสอบพลังงานประหลาด ที่ออกมาจากศพ
เขากลัว, ไม่ใช่หรือ?
กลัวกลิ่นต่างหาก! ไม่ต้องอายหรอกน่า, ฟิทซ์
ความกลัว เป็นเรื่องธรรมชาติ
เปล่า, สิ่งเดียว ที่ฉันกลัว
คือกลิ่นเน่าๆ, ของเนื้อที่กำลังย่อยสลาย
รุกล้ำ ความเป็นส่วนตัวของฉัน
เธอจำ ครั้งล่าสุดได้ไหม
ที่เธอเอาของตายแล้ว เข้าห้องทดลอง?
โอ, เรื่องแมวงี่เง่านั้นอีกแล้วหรือ
แมวนั่น -- บอกเขาเรื่องแมวนั่นสิ!
และมันเป็นห้องทดลองของ เรา, ฟิทซ์ ไม่ใช่ของ นาย
เธอทิ้งตับของมัน ไว้ข้างอาหารกลางวันฉัน!
พวกเธอ! ขอได้ไหม...
ได้, ค่ะ
อืม, จากที่พูดค้างไว้, นี่คือสมองของเหยื่อ
ที่ดูเหมือน มันฝรั่งอบไหม้ๆ
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อมันถูกช็อต
ด้วยพลังงานไฟฟ้าสถิตย์ เกือบ 2,000 เมกะจูลส์
ซึ่งสูงกว่า ฟ้าผ่าเกือบสองเท่า
เด็กนั่นบริสุทธิ์
คิดออกหรือยังว่า ทำไมศพจึงลอยได้?
ยัง
ความหนาแน่นโมเลกุล ของเหยื่อ
ถูกเปลี่ยนแปลงชั่วขณะ จากแหล่งพลังงานที่ไม่ปรากฏ
ฉันหวังว่าจะได้อะไร จากผลกระทบของมัน
หลังจากที่ฉันแยก ตัวอย่างเนื้อเยื่อสมองออกมา
มันเกิดขึ้นอีกแล้ว! มันคือวิทยาศาสตร์, ฟิทซ์!
ฉันต้องแยกส่วน บางอย่างออกจากกัน
เปล่า, ฉันหมายถึง ดาวเทียมตรวจจับ
ปรากฏการณ์ไฟฟ้าสถิตย์ได้อีกครั้ง ห่างจากนี่ไม่เกิน 20 กม.
ฟิทซ์, ค่าที่อ่านได้ล่าสุดคือ?
อยู่ที่ 324 เมกะจูลส์ และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ --
ที่นั่นอันตรายแล้ว, ครับ
มีฟาร์มอยู่ห่างออกไป หนึ่งไมล์ทางเหนือ,
ตรงจุดศูนย์กลาง ของสัญญาณ
ต้องใช่ที่นั่นแน่
สกาย, หาทุกอย่างที่หาได้
ว่าใครอาศัย อยู่ที่ในฟาร์มนั่น
เราต้องรู้ ว่ากำลังรับมือกับอะไร
ฟิทซ์: รอเดี๋ยว, ตอนนี้
เกิดอะไรขึ้น? อืม, มันหายไปแล้ว
อะไรหายไป? สัญญาณไฟฟ้าสถิตย์ --
เหมือนมันจะขยับ, แล้วก็หายไป
เราต้องใช้ทางลัด
ประตูถูกล็อค จากด้านใน
ที่เก็บฟางเปิดอยู่
เราใช้รถ พังเข้าไปได้
หรือไม่ก็...
ตรวจสอบบริเวณนี้
ใครก็ตามที่ทำเรื่องนี้ ต้องอยู่ไม่ไกล
ขังตัวอยู่ด้านใน เพื่อไปหยิบปืน
เขาจะต้องกลัว, และพยายามป้องกันตัวเอง
จากใคร? พวกมันเข้าถึงเขาได้อย่างไร?
รอยไหม้อีกรอย บนหน้าผาก
ไม่มีร่องรอยของใครเลย --
ไม่มีรอยล้อรถ, ไม่มียานพาหนะบนพื้นถนน
สกาย, เราต้องใช้กล้องสังเกตการณ์ ดาวเทียมแบบเรียลไทม์
ตรวจสอบบริเวณนี้ ตอนนี้เลย
รอเดี๋ยว
ฉันคิดว่าเจออะไรบางอย่าง คุณน่าจะอยากเห็นก่อน
กำลังส่งไปเดี่ยวนี้แล้ว
เจ้าของฟาร์มนี้ชื่อ แฟรงค์ เวเลน
เขาเป็นนักผจญเพลิงอาสาสมัคร ที่สถานีเดียว
กับเหยื่อรายแรก, อดัม ครอส
เหยื่อสองราย รู้จักกันและกัน
ทั้งคู่เป็นอาสาสมัครปฏิบัติการ เมื่อตอนเอเลี่ยนบุกนิวยอร์ค
เหยื่อสองราย จากสถานีดับเพลิงเดียวกัน,
พบศพ ที่แปลกประหลาดเหมือนกัน
คนที่เราเห็นอยู่คือ ฆาตกร
จับได้ล่ะ!
เฮ้, อืม, มีใคร สังเกตเห็นโลหะ
ตกอยู่รอบๆ ศพ,
เหมือนเคยเกิด สนามแม่เหล็กไฟฟ้าบ้าง?
คำถามคือ, อะไรทำให้มันเกิดขึ้น?
เราต้องนำศพเขากลับไป ที่ห้องทดลองโดยเร็ว
มีบางอย่างเกี่ยวกับ รอยแผลพวกนี้ที่...
โคลสัน: สกาย, เธอเจออะไรบ้าง เกี่ยวกับสถานีดับเพลิงนั่น?
ปรากฏว่า พวกเขาส่งอุปกรณ์ไปที่นิวยอร์ค
พร้อมอาสาสมัครอีกหนึ่งโหล หลังจากเอเลี่ยนชิทอรี่รุกราน,
ซึ่งรวมถึงครอส กับเวเลน ด้วย
บางทีมันอาจเกี่ยวกับ สาเหตุที่พวกเขาถูกหมายหัว?
หรือพวกเขาถูกฆ่าได้อย่างไร
นายหมายถึง... อาวุธต่างดาว?
โคลสัน: เรายังไม่รู้เรื่องนั้น
ตอนนี้ต้องให้แน่ใจว่า เราไปถึงนักผจญเพลิงพวกนั้น
ก่อนใครอื่น
สายัณห์สวัสดิ์, สุภาพบุรุษ
นักสืบฟิล โคลสัน และชิลด์
เราเคยอยู่ภาคพื้นดินกับพวกคุณ ที่นิวยอร์ค
ชิลด์, ใช่ แล้วนี่เรื่องอะไรกัน?
เราอยากถาม สองสามคำถามกับคุณ,
ไปตรวจดูรอบๆ
เฮ้, พวก, อะไร, เอ่อ -- เกิดอะไรขึ้น?
เธอกำลัง หาอะไร?
กลิ่นเทียน ไม่ได้หมายถึงนาย
รอยแผลนี่ -- บางอย่าง ดูไม่สมเหตุสมผล
ในตอนแรก, ฉันคิดว่า นี่เป็นแผลเข้า,
เหมือนที่เกิดจากกระสุน
แต่มันไม่ใช่ -- มันเป็นแผลออก
คุณหมายความว่าอย่างไร? แฟรงกี้ตายแล้ว?
ผมเสียใจด้วย คุณรู้ไหมมันเกิดขึ้นได้อย่างไร?
เกิดแบบเดียว กับเพื่อนของคุณ,
คุณครอส, ตายหนึ่งวันก่อนนั้น
ตกลงเขาตายอย่างไร, กันแน่?
ขอโทษนะ คุณชื่ออะไร...?
โทนี่ โทนี่ ดิแอซ
สบายดีไหม, คุณดิแอซ?
จริงๆ แล้ว, เอ่อ...
จริงๆ แล้วผม ไม่รู้สึกถึงความร้อนสักเท่าไร
วอร์ด, ระวังประตูหลัง อย่าให้ใครเข้าหรือออก
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าอาวุธนี้ เข้าไปในสมอง
ด้วยปริมาณไฟฟ้า เกินกว่าที่จะรับไหว,
ทำให้เกิดการคลายประจุ, เหมือน E.M.P.*? (* การระเบิดของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า)
นายกำลังสันนิษฐานว่าเรากำลัง รับมือกับแหล่งพลังงานภายนอก
ฉันกำลังบอกว่า มันมาจากข้างในตัวเขา
บางอย่างเกิดขึ้น --
ดาวเทียม ตรวจจับค่านั่นได้อีกครั้ง
มันมาจาก สถานีดับเพลิง
เสียงฮัมนั่น -- คุณได้ยินไหม?
ไม่ ไม่ได้ยิน
คุณเคยอยู่ที่นิวยอร์ค กับคุณครอสและคุณเวเลน
หลังมนุษย์ดาวชิทอรี่รุกราน?
ไม่เอาน่า คุณไม่ได้ยินเลยหรือ?
มันทำให้ผมแทบคลั่ง
คุณดิแอซ, เป็นอะไรหรือเปล่า?
คุณกำลังทำอะไรก็ตาม, ขอให้หยุดเสีย
ผ-ผมเปล่า ทำอะไร!
คุณซ่อนอาวุธไว้ตรงไหน? อะไรนะ?
โคลสัน, ฉันเจอแล้ว มันคือหมวกนิรภัยของชิทอรี่
ฟิทซ์-ซิมมอนส์, พวกเธอเห็นไอ้นี่หรือยัง?
มันไม่ใช่อาวุธ,
แต่ก็ทำให้เกิด การคลายประจุในกระโหลกศีรษะ
คุณทำอะไร กับหมวกนิรภัย?
อะไร, ไอ้ -- ไอ้ของของเอเลี่ยนนี่?
ม-มันเป็นของที่ระลึก
อา! ไม่เอาอีกแล้ว!
ตอบคำถาม, คุณดิแอซ --
คุณทำอะไร กับหมวกนิรภัยนี่?
เป็นครั้งแรกที่มีคน สัมผัสมันนับตั้งแต่ที่นิวยอร์ค
คือเมื่อสองคืนที่แล้ว ทำไม?
มันมีสนิมขึ้นเต็มไปหมด เราต้องทำความสะอาดมัน
นั่นไม่ใช่สนิม
เมย์, อย่าแตะต้องมัน!
หัวหน้า, เขาไม่ได้ใช้อาวุธ -- เขาติดโรค
ฉันคิดว่าหมวกนิรภัย เป็นต้นกำเนิดไวรัสเอเลี่ยน
เราแค่ทำความสะอาดมันเท่านั้น -- ผมสัญญา
ผม, แฟรงกี้, และอดัม -- เรา --
เรารู้สึกเบื่อ ที่ต้องอยู่กะสาม, ก็เลย --
เราก็เลยตัดสินใจ ทำความสะอาดมัน
อดัมกับแฟรงกี้...
คุณดิแอซ, ผมจะเก็บปืน, โอเค?
หัวหน้า, ไฟฟ้าในตัวเขาสูง 600 เมกะจูลส์และยังเพิ่มเรื่อยๆ
หัวหน้า?
ให้ทุกคนออกไป
เดี๋ยวนี้
ผ-ผมจะไม่รอดเหมือนคนอื่นๆ, ใช่ไหม?
นั่งพักก่อนไหม?
คุณมีครอบครัว -- ภรรยา, ลูก, บ้างไหม?
มีใคร ที่คุณอยากคุยด้วยไหม?
อะไรที่ผมทำให้ได้?
ฟิทซ์: หัวหน้า, คุณต้องออก จากที่นั่นเดี๋ยวนี้!
เขากำลังจะ --
ฟังผมนะ
ผมเคย ตกที่นั่งเดียวกับคุณมาก่อน
ดังนั้นโปรดเชื่อเถอะ เมื่อผมบอกว่า
คุณไม่ต้อง กลัวอะไร
คุณพูดเรื่อง -- คุณพูดเรื่องอะไรกัน?
งานของคุณ --
มันค่อนข้างอันตราย, ว่าไหม?
ของผม, เช่นกัน
ผมถูกทำร้ายครั้งหนึ่ง -- หนักเอาการ
และผม...ผมตาย
บางคนบอก มันแค่ 8 วินาที,
แต่ผมรู้ว่า มันนานกว่านั้น
ผมรู้ ผมไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกแล้ว
ผมไปอยู่ที่นั่น
มันเป็นอย่างไร?
มันสวยมาก
คุณน่าจะไปเสีย, เพื่อน
ไป
ผ่าน -- ไม่เหลือร่องรอย พลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าสถิตย์
แล้วนักผจญเพลิง คนอื่นๆ ล่ะ?
พวกเขาจะถูกคัดแยก และเฝ้าติดตาม
ที่ศูนย์ป้องการการติดเชื้อ ของชิลด์
อืม, มีใครสังเกต
ว่าพวกเขากำลังเอา หมวกที่ติดเชื้อเอเลี่ยนขึ้นเครื่องเรา?
เราจะบินไปที่ แซนด์บ็อกซ์
แซนด์บ็อกซ์?
เป็นศูนย์วิจัยของชิลด์ เหนือน่านฟ้าแอตแลนติก
พวกเขาเชี่ยวชาญ เรื่องควบคุมการติดเชื้อจากวัตถุ
ถ้าสิ่งที่เธอสงสัยเป็นเรื่องจริง, ว่านี่คือไวรัส,
แล้วนักผจญเพลิงพวกนั้น อาจติดก็ได้,
พวกเขาจะต้องใช้ยารักษา
หามา
ได้, ค่ะ
เราจะถึงปลายทาง เวลาประมาณ?
3:37 นาฬิกา ตามเวลาแอฟริกาตะวันตก
ใช้เวลาเดินทาง 4 ชั่วโมง 26 นาที
คุณสบายดีไหม?
สบายดี
ฉันแค่อยากให้วัตถุเอเลี่ยนนี่ ออกไปจากเครื่องของเรา
เร็วที่สุด เท่าที่มนุษย์จะทำได้
อยากเล่าให้ฟัง เกี่ยวกับร่างกายคุณไหม?
ไม่มีอะไรต้องเล่า
นักกายภาพบำบัดของฉัน แจ้งมาว่า
เขากำลังอัพเดตไฟล์ของเขา ทำนองนั้น
คุณต้องบอกฉัน ถ้ามีอะไรผิดปกติ
แน่นอน
ซิมมอนส์: หัวหน้า, ฉันคิดว่า ฉันเจออะไรบางอย่าง
รบกวนลงมาที่ ห้องทดลองหน่อยค่ะ?
เดี๋ยวฉันไป ฟิล
นักผจญเพลิงนั่น --
คุณทำทุกสิ่งที่ทำได้ เพื่อเขาแล้ว
จริงๆ แล้ว, ฉันกำลัง ดูอะไรอยู่?
รอสักครู่
นั่นมันอะไร?
การค้นพบใหม่ล่าสุด!
ฉันเชื่อว่านักผจญเพลิงพวกนั้น ติดไวรัสตั้งแต่
ตอนที่ทำความสะอาดหมวก, เริ่มขัดสีฉวีวรรณ
ร่างของชิทอรี่ ที่ย่อยสลายไปนานแล้ว --
เดี๋ยว
เซลล์พวกนี้มาจากร่าง ของนักผจญเพลิงพวกนั้น?
เซลล์สมอง, ใช่ -- ส่วนสุดท้าย ที่มีร่องรอยติดเชื้อ
ไวรัสบางชนิด "หลับ" อยู่ในเซลล์ของเจ้าของ
นานหลายปี กว่าจะแตกตัวใหม่,
เหมือนที่พวกมันอยู่ในหมวก -- ต้นกำเนิด
แต่สิ่งที่เซลล์พวกนั้นบอกเรา คือเรากำลังรับมือ
กับไวรัสที่กำลังขยายพันธุ์, ซึ่งแปลว่า --
ไวรัสสามารถ ติดจากคนหนึ่งไปสู่อีกคน
ใช่เลย!
และนั่นคือ ส่วนที่น่าตื่นเต้นที่สุด --
วิธีการแพร่กระจายของมัน --
ไม่ใช่ทางอากาศ หรือการถ่ายเทของเหลว,
แต่ผ่าน กระแสไฟฟ้าสถิตย์
มันไม่เหมือน อะไรที่เราจะพบเจอบนโลกได้
ฉันไม่คิดว่า เป็นไปได้ที่ไวรัสจะแก้ไข
ความหนาแน่นและคุณสมบัติ โมเลกุลของเจ้าของ
นั่นอธิบาย ว่าทำไมจึงลอยได้
ฉันรอ นักไวรัสวิทยา
จากซีดีซี และ สนง.ญ.ชิลด์ มาดูเจ้านี่แทบไม่ไหว
หัวหน้า, มีอะไรผิดปกติ?
เสียใจด้วย, เจมม่า
โอ, ไม่นะ
โคลสัน: ซิมมอนส์เชื่อว่า เธอติดไวรัส
ประมาณ 36 ชั่วโมงก่อน ตอนเธอได้รับ
กระแสไฟฟ้าสถิตย์ จากเหยื่อรายแรก
เธอเหลือเวลามากแค่ไหน?
ขึ้นอยู่กับว่า นักผจญเพลิงนั่นติดไวรัสเมื่อไร,
เร็วแค่ไหนกว่าจะแสดงอาการ ...นานสุดสองชั่วโมง
นั่นเพียงพอแล้ว, ใช่ไหม?
หมายถึง, ชิลด์ มีห้องทดลองเป็นโหลๆ
และมีนักวิทยาศาสตร์ ทำงานด้านนี้, ใช่ไหม?
มี
เธอพาพวกเรา ลงจอดได้เร็วแค่ไหน?
สามชั่วโมง
ทางที่จะไปยังแซนด์บ็อกซ์ทำให้เรา
ต้องผ่านใจกลางแอตแลนติก
หัวหน้า, บอกด้วยถ้าผมพูดผิด,
แต่ถ้าเราไม่สามารถลงจอด ทันเวลา...
ซิมมอนส์ จะปล่อยกระแส
ที่จะพัดพาเครื่องบินลำนี้ กระเด็นหายไปในอากาศ
เราไม่สามารถนั่งดูเธอตายได้
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
มีคนคนเดียว บนเครื่องนี่
ที่สามารถ หาทางออกเรื่องนี้ได้,
และฉันขอพนันด้วยชีวิต ว่าเธอต้องทำได้
เมย์: เธอเป็นแค่เด็ก
ฉันเชื่อว่าเราได้ผู้ชนะแล้ว
เร็วและมีประสิทธิภาพ --
กลไกการส่งของที่สมบูรณ์แบบ
โอ, เฮ้, อืม, ไม่ใช่เรื่องง่ายว่าไหม
ที่จะหาทางออก เกี่ยวกับแร่ธาตุ
ที่สามารถชะลอวัคซีน และผลิตไฟฟ้าไปพร้อมๆ กัน
ฉันว่านายไม่ควรใช้ คำว่า "วัคซีน"
มันคล้าย แอนติเซรุ่มมากกว่า
โอเค, ดังนั้น...
แอนติบอดี้นี้ควรจะสามารถ จัดการกับแอนติบอดี้ของไวรัส,
ถ้าไวรัสเอเลี่ยนกระหายเลือดนี่ มีแอนติบอดี้นะ
เอาเลย, เร็ว
เร็วๆ
เอาละ... พวกหนูนั่นไม่ค่อยให้ความร่วมมือ,
สักเท่าไร, ว่าไหม?
สกาย: ทำไมนายไม่ไปข้างล่างนั่น?
พวกนั้นไม่ต้องการผู้ชม
เธอจะอยู่ก็ได้...
ถ้าต้องการ
ฉันเกลียดนี่
ฉันแค่รู้สึก --
ไร้ประโยชน์
ใช่
ฉันอยากให้มันเป็นคน, พวกโรคจิตพลังมหาศาล --
คนที่ฉันอัดมันได้, คนที่ฉัน...ลงโทษได้
ถ้าแบบนั้นฉันทำได้
ที่ฉันทำไม่ได้ คือปกป้องพวกเธอ
จากสิ่งที่ฉันมองไม่เห็น หรือไม่เข้าใจ
แล้ว, เราจะทำอย่างไร?
เราจะรอ...
...และเตรียมพร้อม
พร้อมสำหรับ?
สำหรับอะไรก็ได้ ที่ต้องทำตาม่
โคลสัน, ยินดีที่เห็น คุณยังไม่ตาย
คุณได้ผลวิเคราะห์ไวรัส ของเราหรือยัง?
ได้แล้ว, และชิลด์ไม่เคยมี บันทึกของอะไรอย่างนี้
ไม่มีใครมี
ดังนั้นจึงจำเป็นที่มันจะต้อง มาถึงแซนด์บ็อกซ์อย่างปลอดภัย
ถ้าไวรัสแพร่กระจาย, เราจะต้องใช้มัน
ผมทราบแล้ว,
แต่ผมไม่อยากได้คำสั่ง หรือคำขาด
ผมอยากได้คำตอบ
ผมคิดว่า มีคำตอบเรื่องนั้น
ผมเสียใจ, โคลสัน -- มันเป็นคำสั่งให้แจ้งคุณ
ว่าถ้าคุณมีสินค้าที่ติดเชื้อ, คุณต้องทิ้งมันไปเสีย
เข้าใจไหม, โคลสัน?
คำสั่งพวกนี้ มาจากเบื้องบน
ผมเสียใจ -- การสื่อสารขัดข้อง
ผมไม่ได้ยินช่วงสุดท้ายนั่น
อย่าแม้แต่จะคิด
ฉันไม่จำเป็นต้องคิด นั่นหน้าที่คุณ
ไม่เป็นไร ทุกสิ่งจะไม่เป็นไร
ได้โปรด หยุดพูดแบบนั้น
ฉันเห็นนายดูนาฬิกา
แน่ใจนะว่าเธอไม่ต้องการ ให้ช่วย --
นายแน่ใจ ว่าไอ้นี่จะได้ผล?
ได้สิ, แหม, เธอก็รู้ว่ามันได้ผล
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่อุปกรณ์นั่น -- แต่อยู่ที่วัคซีน
แอนติเซรุ่ม!
และนายแน่ใจหรือว่า ตั้งค่ามันถูกต้องแล้ว
เฮ้, ไม่ใช่อุปกรณ์ที่มีปัญหา เฮ้, อย่ามาลงที่ฉันสิ
ฉันรักษามันอย่างดี
เก็บไว้ในตู้เซฟ, ในร่ม, และไม่เคลื่อนที่ ที่ศูนย์ฝึก!
อ้อ! เธอช่วยเร่งไม่ให้ เราต้องขึ้นสวนสัตว์ลอยฟ้านี่ได้ไหม!
นี่มันไม่อยู่ในการประเมิน ภาคสนามของเรา, ด้วยซ้ำ!
โอ, ได้โปรด, ฉันไปบังคับนาย ตามฉันมาตอนไหนไม่ทราบ
เธอบอก, ฉันทำตาม...
"โอ, ฟิทซ์,
"มันเป็นโอกาสที่ดีที่สุด
"ที่เราจะได้ท่องโลก!
เราจะโง่มากถ้าปล่อยให้ผ่านไป!"
ฉันเกลียด ที่นายทำเสียงแบบนั้นจริงๆ
นั่นไม่เหมือน เสียงของฉันสักนิด
และนายกลัวล่ะสิ ที่ต้องลงภาคสนาม
ฉันเปล่ากลัว
และเมื่อเดือนก่อนนายไม่กล้า แสดงออกแบบนี้ด้วยซ้ำ
นี่ยังไม่ได้พูดถึงเรื่อง ชีวิตเหนอะหนะของนายเลยนะ!
เหนอะหนะ? อ๋อ, เอาจริงหรือ?
แหม, เธอกลายเป็น พวกประชดประชันตั้งแต่เมื่อไร?
เพราะฉันแน่ใจ ว่าทุกนาทีของทุกวัน,
เธอจะติดอยู่ในห้องทดลอง ไม่ห่างจากฉัน
ทั้งที่ศูนย์ฝึก, ที่ห้องปฏิบัติการ, บนเครื่องบินลำนี้ --
เธอต้องอยู่กับฉันตลอดเวลา!
เธอต้องแก้ไขเรื่องนี้ให้ได้นะ
ฉันไม่รู้ต้องทำอย่างไร, ฟิทซ์
แอนติบอดี้ที่ได้จาก
จากนักผจญเพลิงสามคน
ไม่แข็งแรงพอสู้ไวรัสนี้ได้
มันเกิดจากดีเอ็นเอของเอเลี่ยน
ที่ไม่เคยมีใคร... นำมาผลิตแอนติเซรุ่ม
เพราะไม่เคยมีไคร รอดมาได้ นอกจาก...
ชิทอรี่ ชิทอรี่
เอาละ, ไอ้เวรตะไล ที่สวมหมวกนิรภัยนั่น
มันติดไวรัส...
ใช่, และรอดมาได้
โดยที่ไม่ปลดปล่อย กระแสไฟฟ้าสถิตย์เป็นเพราะ...
มันมีภูมิคุ้มกัน ใช่
เธอ -- เธอเป็นแค่พาหะ, เหมือนไทรอยด์
เอ่อ, "เธอ"? เอาละ, ไม่, เดี๋ยว
นี่ -- เธอไม่ได้คิดนะว่า นี่ -- โอเค, ไม่เป็นไร
อืม, ดังนั้นถ้า -- ถ้าฉันขูด เนื้อเยื่อของเซลล์
มาจากด้านในหมวกนิรภัย, เราก็สร้างวัคซีนได้?
ใช่!
แอนติเซรุ่ม, แต่ ใช่
ที่เห็นนั่นใช่... ฟิทซ์!
ไม่, เอ่อ... นายเข้ามาในนี้ไม่ได้
ไม่ทันแล้ว ฉันเข้ามาแล้ว
แค่เธอพยายาม
ไม่แตะต้องฉันก็พอ, โอเค?
ฟิทซ์, ฉันไม่รู้ว่านาย คิดจะทำอะไร, แต่ --
ฉันทำ ในสิ่งที่เราทำเสมอ
เราจะแก้ไขเรื่องนี้ -- ด้วยกัน
มันจะต้องได้ผล
ขอฉันรับหน้าที่นี้ได้ไหม?
ลุ้นจนหายใจไม่ออกแล้ว
เราทำได้
ไม่นะ
หัวหน้า, ฉันรู้เรื่องกฎระเบียบ ในสถานการณ์แบบนี้,
แต่คุณช่วย บอกพ่อฉันเป็นคนแรก?
ฉันคิดว่า
แม่น่าจะรับได้ ถ้าพ่อเป็นคนบอก
เรายังไม่ถึงขั้นนั้น ยังมีเวลา
โปรดเถอะ, ค่ะ
พวกคุณจะว่าอะไรไหม ถ้าฉันขออยู่กับฟิทซ์ตามลำพัง?
ไปกันเถอะ
เราจะลองอีกครั้ง
กระแสไฟฟ้าสถิตย์จาก หนูตัวที่สามดูจะน้อยลงเยอะ,
เรากำลังคืบหน้า
ถ้าเราตรวจวัด แอนติเซรุ่ม...
แอนติเซรุ่ม, ใช่
ในที่สุดนายก็เรียกถูก, ฟิทซ์
ฉันขอโทษ
อา!
เมย์: นักสืบเบลครอสายอยู่
เขาอยากรู้ ว่าเกิดอะไรขึ้น
ถ้าคุณไม่ตอบ, เขาขอคุยกับวอร์ด
หัวหน้า... คำสั่งของเราคืออะไร?
ไม่เปลี่ยนแปลง
นั่นมันเสียงอะไร?
ใครบางคนกำลังลดบันได ถ่ายสินค้าลง
เฮ้ มันได้ผล
กระแสนั่น แค่ทำให้หนูหมด...สติ
เจมม่า?
เจมม่า!
เจมม่า, มันได้ผล!!
ได้โปรด, อย่า! เจมม่า! เจมม่า, อย่า!
เจมม่า!!
เจมม่า!
แอนติเซรุ่มได้ผล, แต่เธอโดดลงไปแล้ว!
โคลสัน: อย่าเข้าใจผิด!
ฉันดีใจที่ทั้งสองคนมีชีวิต -- จริงๆ
และรู้ว่าเธอ พยายามช่วยทีม,
แต่สิ่งที่เธอทำวันนี้ -- ไม่ใช่หน้าที่ของเธอ
ไม่ใช่แค่พาเธอขึ้นมาจากน้ำ --
รู้ไหมว่ามันลำบากแค่ไหน
ที่ต้องติดต่อกับออฟฟิศ ชาวโมร็อคโก?
อย่าคิดที่จะทำอะไรแบบนั้น อีกเป็นอันขาด
เราไม่อยากเสียเธอไป, เจมม่า
ขอบคุณ, ค่ะ
โอ, แปลว่าพวกเรา ไปได้แล้ว?
เอาละ, เธอคิดอย่างไร กับการดิ่งพสุธาครั้งแรก?
ด้วยความสัตย์, ฉันจะไม่ คิดถึงมันอีกแล้ว
ฉันคิดว่าสิ่งที่เธอทำ มันกล้าหาญเหลือเชื่อ
โอ
เอาละ, ฉ-ฉันหวังว่า นี่คงเป็นเวลาที่เหมาะ
ที่จะบอกคุณว่า, อืม, ฉันอาจทำให้เข้าใจผิดก่อนหน้านี้
คือว่า, ตอนที่ฉันคืนปืน ไนท์-ไนท์ให้คุณ,
ฉันโกหก -- มันยังหนักไปหนึ่งออนซ์
ฉันรู้
คุณรู้?
แน่นอน ถึงอย่างไรแล้ว...
ฉันก็คือนักสืบแกรนท์​ วอร์ด
ฉันกระโดดจากเครื่องบิน โดยไม่มีร่มชูชีพ
และช่วยชีวิตเธอ!
จริงๆ แล้ว, ไม่ใช่แบบนั้น
เสียงมันจะต้องออกจมูก มากกว่านั้น
โอ
ฮัลโหล, สกาย
โอ!
ซิมมอนส์เป็นอย่างไรบ้าง?
ฟื้นตัวเร็วเหลือเชื่อ
ดูเหมือนไม่รู้ว่าตัวเลยว่า เธอเกือบตายไปแล้ว
ประสบการณ์แบบนั้น -- ต้องใช้เวลาจึงจะคุ้นเคย
นี่รายงานผลการตรวจ?
ของฉัน, ใช่, ในที่สุดผลเลือดก็มา
ฉันปกติทุกประการ -- มีธาตุเหล็กมากไปหน่อย
แต่ไม่ต้องห่วง --
เธอไม่ต้องเรียกฉัน ว่า "ไอรอนแมน"
ไม่เคยคิดอยากเรียก
หมอของฉันไม่เคยขอ ผลทดสอบใดๆ
ฉันขอเอง, แต่เธอรู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว
กระดาษแผ่นนี้บอกฉันว่า
ทุกอย่างปกติดี, แต่...
ฉันรู้สึกไม่ปกติ
ฉันรู้สึกแตกต่าง
ถอดเสื้อคุณออก
ว่าไงนะ?
เสื้อเชิ้ต...
ปลดกระดุมออก
ไม่ว่า 8 หรือ 40 วินาที คุณก็เคยตาย
ไม่มีทางที่คุณจะผ่าน ภาวะแบบนั้นมาได้
โดยไม่มีอะไร เปลี่ยนแปลง
คุณรู้ไหมนานแค่ไหน ที่ฉัน --
ฉันรู้
สิ่งเหล่านี้ ช่วยเตือนเราว่า...
ไม่มี ทางหันหลังกลับ --
มีแต่ก้าวไปข้างหน้า
คุณรู้สึกแตกต่าง... เพราะคุณแตกต่าง...
ฉันกำลังจะไปช่วยเธอ ฉันรู้นายจะทำ
ฉันมีแอนติเซรุ่ม, มีร่มชูชีพ -- มีทุกสิ่ง
ฉันแค่รัดเข็มขัดไม่ทัน
ฟิทซ์, ได้โปรด
และ, รู้ไหม, บางทีฉันควรทำ
อะไรอย่าง "เจมส์ บอนด์ กลางอากาศ" นั่นได้
ฟิทซ์, เงียบก่อน, ได้โปรด, เพียงแค่...
วอร์ดทำ ในสิ่งที่อัศจรรย์, ก็จริง
แต่ไม่ใช่วอร์ด ที่เคียงข้างฉันในห้องทดลองนั่น,
ตอนที่คิดค้นยารักษา
ไม่ใช่วอร์ดที่ให้ความหวัง เวลาที่ฉันหมดหวัง
แต่เป็นนาย หือ
นายคือฮีโร่
จริงหรือ?
ใช่ ขอบคุณ
เบลค
โคลสัน
นั่นข้อแก้ตัวที่ดีที่สุด ที่หาได้แล้วหรือ --
"การสื่อสารขัดข้อง"?
ผมถูกบีบคั้นเรื่องเวลา แย่มาก
คุณก็รู้ว่าการสนทนาของเรา ไม่เป็นส่วนตัว
ไม่เคยเป็น
ผมไม่รู้เกิดอะไรกับคุณที่นิวยอร์ค,
ไม่ว่าคุณจะถูกฆ่า
หรือแค่อยากบอกให้รู้ ว่าคุณอยู่ระดับเจ็ด,
แต่อะไรก็ตามที่เกิดขึ้น ไม่ได้ทำให้คุณมีอภิสิทธิ์
ขัดคำสั่งตรงที่มาจาก สนง.ญ.
ถ้าคุณยังทำแบบนั้นอีก, อาจมีคนตัดสินใจ
พรากทีมในฝันเล็กๆ นี้ไปจากคุณ
ผมอยากให้เขาลองดู
นั่นดูแล้วไม่เหมือน ฟิล โคลสัน ที่ผมเคยรู้จัก
ไม่, ผมคิดว่าไม่
ปรับตัวให้ได้ก็แล้วกัน