Wiosną 2017 roku
50 kilometrów od Puerto Cayo uprowadzono dwie Amerykanki.
Wiele osób straciło życie w wynikłych w ten sposób brutalnych zajściach.
Porywacze też swoje przeskrobali.
Jak się kojarzy?
"Włożyłam na plażę pierwszy ciuch z brzegu",
czy "przekombinuję każdy strój"?
To tylko koszulka z ptakiem.
Chodzi mi o nastrój.
Do Ekwadoru w sam raz.
Dlaczego akurat Ekwador?
Wszędzie indziej roi się od turystów.
Nie jesteśmy kolejnymi białymi siksami.
Bez urazy.
Chcę wypocząć.
Sączyć Mai Tai,
zapalić skręta, a potem...
wieczorem sięgnąć po wino.
I szkocką.
A jak spytają: "Brałaś kiedyś ayahuascę?",
odpowiem: "Nie, to bezpieczne?"
I walnę, co mi tam.
Czy dobrze stoję z forsą?
Nie, zupełnie nie.
Ale czy się odkuję?
Na tysiąc procent.
Mówiłam, że kapela Michaela się rozkręca?
Tak.
Zaraz skończą się problemy z kasą.
Do twarzy mi w tym?
Macie to w moim rozmiarze?
Nie.
Przykro mi.
Dziękuję.
Udanej wycieczki.
Miło mi.
- Obyś znalazła klucze. - Kurna, klucze!
Pasuje mi.
Powaga?
Co tam?
Masz sprzedawać ciuchy klientkom,
nie sobie.
I co robisz na sklepie?
Odwieszam kiecki.
- Zwalniam cię. - Co?
Mam dość.
Przemyśl to, potrzebuję tej fuchy.
A reszta, to co?
Choćby ta suka. Ciągle się obija!
Nierób!
- Nie pracuje tu. - Aha.
Cześć! Dziękujemy za wizytę.
Pogadajmy o tym, jak wrócę z Ekwadoru.
Skąd?
Ty nawet nie wzięłaś urlopu!
Rzeczywiście. Zapomniało mi się.
Won!
Jezu! Chrzanię tę fuchę.
Wybawię się w Ekwadorze,
a ty siedź i przewieszaj godzinami bluzki.
Wali mnie to!
Nakopię ci.
Zabieram!
Odkładaj to!
I wtedy powiedziałam:
"Nie pracowałabym tu nawet za kasę".
I wyszłam. Nara!
Znajdą sobie inną.
No nie?
Ale starczy o tym.
Wolę gadać o nas
i o plaży. Słuchasz mnie?
Nie jadę z tobą.
Jak to nie?
Nie jadę do Ekwadoru.
Wiesz, że nam nie zwrócą?
Nie chodzi o forsę.
Ona przychodzi i odchodzi - a do mnie akurat przestała.
Zrywam z tobą.
Kiedy?
Teraz. Właśnie w tej chwili.
Boisz się, bo tak dobrze nam się układa?
- Na pewno! - Nie.
Nigdy tak kogoś nie kochałeś.
To jasne.
Wyjaśnię ci.
Kapela jest coraz sławniejsza.
Wiem!
To ja. Wzbijam się ku niebu.
A to - ty.
Na dnie.
- Tu jestem. - Nie.
Przestań.
- Lecę tam. - Ja też!
No to tam.
Albo tam.
Już nie dosięgniesz.
Słuchaj.
Tam dokąd lecę, będzie pełno...
- Natchnienia. - ...dup.
- Natchnienia? - Dup.
Weszłam ci w słowo, ale brzmiało jak...
- Dup. - Słyszałam.
Tak?
Ale muzyka cię inspiruje.
Nie, bo dupy.
Ja mam dupę.
Jedną.
Tam czekają setki innych.
Nie wolisz mojej, ale setki razy?
Marne natchnienie.
Chcesz to zepsuć?
Stój.
Słuchaj. Nie masz celu w życiu.
Czyli?
Nic nie robisz i się nie rozwijasz.
Wiesz co? Przykro mi.
Bez urazy, ale znudziłeś mi się.
Że co?
Jesteś super,
ale mam sporo na głowie.
Serce mi się kraje.
Poznasz kogoś wspaniałego.
Spadam. Nara.
Idź sobie!
Wynocha stąd.
Masz dokładkę.
Ty nie, Andrew, nabroiłeś.
Tu Emily. Nagraj się.
Córciu, uważaj na siebie.
W Delaware napadli na bank.
Wiem, że jesteś w Nowym Jorku,
ale przezorny zawsze ubezpieczony.
Jak rozweselić kota
Samotna kociara. Uwielbiam przesiadywać z dziećmi.
Kocham przygody.
I oglądać Chirurgów.
Dobrze.
Kotki?
Kładziemy się.
Od wieków nie pisałaś.
Kto leci ze mną do Ekwadoru?
Nie po tamtym.
Mogę z dziećmi?
Piszę pracę.
Wisisz mi trzy stówy!
Przestępcy seksualni
Emily Middleton zmieniła status
Samotna
Linda Middleton skomentowała
Co?
Sukinsyn.
Nie!
MAMO!
Co się stało?
Nic.
Wyluzuj. Masz jeszcze dwa lata, żeby kogoś poznać.
Jakoś się ułoży.
Piszesz mi na tablicy.
To nie prywatna wiadomość. Wszyscy to widzą.
Jak to?
Nie widziałam cię TRZY TYGODNIE.
CAPSLOCK SIĘ ZACIĄŁ
SZLAG
POMÓŻ MI Z KOMPUTEREM
To tu, dziękuję.
Biedulko! Strasznie wyglądasz.
Dzięki.
Za kogo on się ma?
Może to ja go rzuciłam?
Rzuciłaś?
Nie.
- No jasne. - Puść mnie już.
Za chwilkę.
Stęskniłam się.
Starczy tego dobrego.
Cześć, Philip.
Możesz zostać ile chcesz. Czym chata bogata.
Wracam jeszcze dziś.
- Dziś? - Tak.
Ja ci nie bronię.
Będziemy w kuchni.
Jeffrey w domu? No co ty.
Ani słowa.
Agorafobia to nie żarty.
Mamciu?
Cześć.
Pomyliłem was, bo macie takie same głosy.
Nieprawda.
Fryzury też.
- A ty wiesz, jak to? - Kto?
Harry Potter.
To największy czarodziej świata,
bohater i wspaniały wzór. Dla mnie to komplement.
Mogę mleko czekoladowe?
Mamciu!
- Co? - Zimny jak lód.
Nie zagrzałam.
Taki się je.
Włożysz do tostera?
Jasne, włożę.
Nie wyręczaj się nią!
Nóg nie masz, czy co?
Siedzę, a ona stoi.
Dzięki, sam pomaślę.
- Naprawdę, pomaślisz? - Tak jest.
Karmi cię jak pisklaka?
Już ty się nie martw. Stój!
Otwiera gębę!
Nieprawda. Żuję jak człowiek!
Otworzyła!
- Znowu łże. - Ludzie!
Miało być fajnie!
Wiem, co cię gryzie.
Litości.
Michael złamał ci serce.
Kaszana.
Lepszy już się nie nawinie.
- Mogę zjeść na górze? - Nie!
Ja zjem z tobą, mamciu.
- Lecisz na nią, cioto? - Nie!
Tak.
To kobieta, ma pochwę.
Robisz jej gałę.
Spokój tam!
Bo nie ugotuję obiadu
i będziecie głodni.
Dosyć.
Rozejm.
Kici, kici!
Arthur nie wybiegł na dwór?
Tam jest.
Dobrze.
Rusza się?
Obejrzymy film?
Wszystko jedno.
Wiem, że ci smutno.
Ale wszystko będzie dobrze.
Gdy tata odszedł,
myślałam, że to już koniec z seksem.
I słusznie.
Co?
Naprawdę ulżyło mi, że nie lecisz na tę wycieczkę.
Kto tak powiedział? Pewnie, że lecę.
Tylko nie wiem, z kim,
bo wszyscy się piszą.
Nie truj mi teraz.
Daj spokój. Nie mam humoru.
Dobrze.
A ty nie gryź.
Shadee, a co powiesz, żebym zamiast czynszu za ten miesiąc...
wręczyła ci bilet na wycieczkę do Ekwadoru?
No weź!
Przecież jesteś stamtąd.
Właśnie, że ty brzmisz jak rasistka.
Ale żeby od razu słowa na "K"?
Co za małpa.
Mamo?
Pożyczysz bluzkę?
Pewnie. Wiszą w szafie.
Pakuj się.
Lecisz ze mną do Ekwadoru.
Wykluczone! Kolana mi strzelają.
Lecimy!
Patrz, co znalazłam.
Kiedyś byłaś taka rozrywkowa.
W ogóle cię nie poznaję!
Popatrz.
To było dawno temu.
To by ci wyszło na dobre.
Wyjazd trzeba planować przez dwa lata!
- Nie! - Daruj.
Nic tu nie robisz.
Robię!
Dwa razy w tygodniu chodzę na basen i na glinę.
Popatrz tylko!
Mówiłam ci, że tego nie uznam.
Tak po prostu nie wolno.
Trzymaj go, gdzie chcesz, ale jest dołujący.
Nie chciałam ci mówić...
ale słuchaj.
Czego?
Bilety...
są bezzwrotne!
Jezus Maria!
Każdy wie, żeby takich nie brać!
Wiem,
ale po ptakach. Nikt nie chce ze mną jechać.
Nikt.
Ale piszę się na wycieczkę.
I nie godzę się na to,
by jakiś Michael decydował,
czy jako wolna kobieta pojadę na nią,
czy nie.
Sprostam temu wyzwaniu,
i pójdę w ślady nieustraszonych,
niezależnych kobiet,
które mnie natchnęły.
Wszystkich panien!
Bo stoję teraz na ich barkach!
I się nie poddam!
Nie!
Staję teraz przed tobą, Lindo,
i pytam...
czy...
Lindo, moja matko, Middleton...
pojedziesz...
ze mną w tę pielgrzymkę?
Nie.
Nie zwrócą mi!
Nie mogę.
Niech będzie równie fajnie...
co drogo.
EKWADOR
Wlazłaś w kadr.
Odchyliłabyś się?
Cudnie.
Wkładaj.
Co to jest?
Gwizdek alarmowy.
Właśnie, że psi.
Psy mnie zgwałcą,
czy co?
Pokaż.
Nie spojrzałam.
To gwałciciele?
Mniejsza.
Powiedz: "Dziękuję, mamo".
Dziękuję.
"Pies mnie posuwa"!
Działa.
- Witamy. - Dziękuję.
- Tam jest recepcja? - Witamy.
Dziękuję, nie trzeba.
- To ja. - Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
- Co to? - Witamy panie.
Wytrzepane?!
"Witamy panie".
Przepraszam.
To nie sperma.
Wytrę się.
Nie było smaczne.
Podwójne łóżko?
Nie, jednak nie.
Takie zamówiłam,
ale później musiałam to zmienić.
Chcemy dwa osobne.
Na pewno?
Dzwoniłam.
Mam tu notkę.
To może ją pan przeczytać...
i wprowadzić w życie?
Niestety nie.
Mam dzielić z matką łóżko w romantycznym kurorcie?
Ułoży się pani odwrotnie.
To jak 69.
Super.
Wiem, co to znaczy.
Naprawdę?
Nie zaczynaj.
Cześć.
Zjadłaś beze mnie!
Tak, wybacz.
I już pijesz?
Jest druga.
Ano.
Połamiesz sobie palce.
- Nie. - Japonki są niezdrowe.
- Dobra. - Znam się.
Przeżyję, jestem dorosła.
Ale dzięki.
A ty ubrałaś się
jak pszczelarz.
Zażyj słońca.
Słońce jest bardzo groźne.
Mamo!
Nasmaruję cię.
Dostaniesz mi tu czerniaka.
Po co aż tyle?
Daruj.
Mamo!
Poczytam sobie.
Jak miło.
Nie wiedziałam, że mają opiekunki dla starszych.
Nie czaję!
To ohydne.
Rety.
Kiedy rozmawiałaś z tatą?
Dalej mieszka z Susan na Florydzie.
Wyskoczmy.
Nie mogę.
Chodź, tylko we dwie.
- Nie! - Dlaczego?
Włosy, puder, cycki... Odstrzelimy się.
Błagam.
Nie będę się przechadzać po zmroku po Ekwadorze!
Ale z ciebie tchórz. Dałabyś spokój.
Ominie cię cała wycieczka. Nie bój się wszystkiego.
A właśnie, że powinna.
Dziękujemy.
Jestem Ruth, a Barb to moja psiapsióła.
Zwykle jeździmy do Arizony na giełdę minerałów,
ale w tym roku padło na ten kurort.
Zabawcie się.
Nie przeczę,
że to ładne miejsce.
Ale trzeba się pilnować.
Właśnie tak!
Za tą bramą dzieją się same paskudne rzeczy.
Racja. Świata trzeba się bać.
W Ameryce Południowej porywają co czwartego turystę.
- Nie do wiary! - Bujda.
Skąd.
Raz, dwa, trzy... i czwartego brak.
Nieprawda.
Barb od roku jest na emeryturze.
To ona. Wreszcie sobie odetchnie.
Była komandoską.
Sporo widziała.
Cześć!
Komandoska! Nie w kij dmuchał.
Nie odpowie ci.
Ucięła sobie język, gdy odeszła ze służby.
Żeby nie wyjawiła żadnej tajemnicy państwowej,
jak będą ją przesłuchiwać.
Co za kłopot kazać jej to napisać?
To ja już pójdę.
To mój numer, jakbyście chciały zjeść kolację,
obiad, śniadanie albo coś.
Albo se posiedzieć.
Wiecie.
Dziękujemy, Ruth.
Widzimy się na kolacji.
Ja planuję spędzić bardzo przyjemny wieczór
z nowelkami.
To ja pójdę się napić.
Nie może być.
Mogę się dosiąść?
Pyta cię.
Nie ciebie.
Ciebie.
Mógłbym?
Jasne, proszę.
Jednak mnie.
Spadaj, przeszkadzasz.
- Jak leci? - Jestem James.
Emily.
- Miło mi. - Mnie też.
Co sobie zrobiłeś?
Chciałeś się zabić z brzydoty?
Nie.
Byłem parę tygodni w Koh Phangan.
Ostatniego dnia przypomniał mi się cytat:
"Nie odkryje oceanów
ten, kto boi się spuścić z oka brzeg".
Podoba mi się, że nie wstydzisz się gadać jak dziwak.
Chciałem sobie zrobić odpowiedni tatuaż,
ale wyraźnie byłem nachlany,
ŻONA
bo nie wiem, co ma do tego Borat.
- Ale masakra. - Fakt.
To nic.
Popatrz.
Miałam 18 lat.
Wypukły, pomacaj.
Koszmar.
Gorzej być nie mogło.
Co za obciach.
Jest skończony?
Niejeden na nim kończył.
Wybacz.
Nie wiem, dlaczego się wydurniam.
A jak trafiłaś tutaj?
Jestem modelką.
Nie przyleciałaś z chłopakiem?
Też model?
Nie, jestem z...
moją...
mamą.
Ale numer.
A ja - ze swoją.
Serio?
W życiu.
To byłoby żałosne. Jestem już duży.
Mówi się "dorosły".
Byłeś w Egipcie?
Byłem.
Teraz to dość ryzykowne.
Chodziłem po górach w Iranie, uciekałem przed bykami w Hiszpanii,
jadłem trujące japońskie ryby...
To dla takich chwil warto żyć.
Spijam każde twoje słowo.
Pewnie jesteś królem Instagramu.
Nie mam żadnych profilów.
To skąd wiadomo, co robisz?
Nie wiadomo. Sam to przeżywam.
Wyskoczymy dokądś na wieczór?
Zrobimy coś szalonego albo odjechanego?
No!
Raczej wymyślimy jakąś przygodę.
Dobra.
Wszystko gra, Emily?
Dziś je poznałam.
Pamiętaj: tyle kielichów, ile cycków.
Góra dwa.
Wiem, ile mam cycków.
Idźcie sobie.
Patrzyłaś wilkiem?
Co to znaczy?
Chcę, żebyś spierdzielała.
Zrobiłaś tak.
Nieprawda.
Prawda.
Tak to działa.
Won!
Idźcie stąd!
Jak chcesz.
Barb, wyluzuj.
Dzięki. Pa.
Cześć.
To wcale nie tak.
Myłam sobie szparkę na wypadek, gdybyśmy się bzyknęli.
Tak wyglądało.
Czasem śmierdzi zupą, jak piję.
Wyjdziemy?
No.
Jaką zupą?
Nie twoja sprawa.
Powaga?
Zwolnij.
Jesteśmy.
Gdzie?
Patrz tylko.
Nie!
Ale numer!
Co myślisz?
Nie do wiary!
Są spontaniczne.
- To jakieś drzewo? - Tak.
Do wieczora wszystkich poznasz.
Po jednym.
Capoeira.
Szlag!
Przepraszam, nie zna się.
Chyba go zabiłaś.
Przepraszam!
Ładnie.
- Całe ze szkła. - To fakt.
A winda - ze stali. Trafisz sama do pokoju?
Tak.
Wcześniej mną bujało,
ale już przeszło.
Cycek ci widać.
Tobie też.
Ale twój się naprawdę...
wynurzył.
Dlatego tak wiało.
Odwrócisz się?
Oczywiście.
Chciałabym cię zaprosić...
ale nie mogę.
Mam już 69 z matką.
To może
nastaw budzik na 9:00
i znów pojedziemy za przygodą?
Tak! Bardzo chętnie.
O, szlag.
Ale mama.
Zabierz ją.
Będzie fajnie.
Raju, James!
Dzięki.
Ależ nie ma za co.
Wskakuj do łóżka
i do zobaczenia.
Też do zobaczenia.
Wybacz.
Świetnie się bawiłam.
Ćwiczyłam capę.
I tańczyłam z taką jedną...
Żyję.
Twerkowałam...
Ty umiesz?
- Nie. - To proste.
Luzujesz krzyż i podskakujesz.
- Widzisz? - Tak.
Wtedy szło mi lepiej.
A skąd ten nawiedzony łabędź?
Won stąd!
Mamo...
- Poznałam faceta. - Tak?
I to prawdziwego.
Picie z mężczyzną w obcym kraju.
Bardzo mądrze i odpowiedzialnie.
Dzięki.
Wiem, że mówisz szczerze i dziękuję.
Ominęła cię przezłowróżbna noc.
Szkoda. Idź spać.
Nie wcisnę się.
- Wsadź nogi. - Ciasno!
Przed kim się popisują?
- Śpij. - To moja bratnia dusza.
Na pewno. Jutro ci przejdzie.
Zabiera nas na wycieczkę.
Jedziesz.
Nie jadę, bo wolę książkę.
Doczytam do końca,
skoro już nie śpię.
Tylko żebyś nie zaczęła chrapać.
Chcesz poznać koniec?
I to bardzo.
Poznasz tylko, jak pojedziesz.
- Teraz jest moja. - Nie.
A tak!
Jesteś na to za młoda!
A ty - za stara.
Oddawaj!
Nie!
Jedziesz!
- Ciekawi cię, jak się kończy? - Tak.
To z nami jedziesz.
Coś ty zrobiła?
Mam je między zderzakami.
Jutro widzę się z tobą i z Jamesem.
- Dobranoc. - Wredna jesteś.
Daruj, Emily.
To łabędź.
Mamo?
Patrzy na mnie?
- Patrzy? - Nie patrzy.
Idzie tu.
Pijemy!
Proszę.
Dzięki!
Zdrówko.
Co w tym jest?
Sam nie wiem.
To stary rodzinny przepis.
Ach tak?
Smaczne.
Jak chcecie wracać?
Proponuję dłuższą trasę.
Nad wodospadami zawsze widać tęcze.
Są obłędne. Chyba,
że wolicie nudną, brudną autostradę.
Dla mnie - autostrada.
Co ty mówisz?
Niszczysz mi życie.
Wiesz,
że ma rację. Tak zaoszczędzimy całe...
pięć minut.
Dobra.
Wodospady i tęcze.
Gdzie my jesteśmy?
Zaraz zrobi się śliczny widok.
Macie zasięg? Bo ja w ogóle.
Nic nie wysyła.
Koniec.
Żadnych wodospadów. Wracajmy na autostradę.
Na pewno?
Nie chcesz zażyć trochę kultury?
- Nie chcę. - Wyluzuj.
Nie ma mowy!
Chcę wracać, i to już.
- W tej chwili. - Wybacz.
Wybaczcie, jeśli was wystraszyłem.
Wykręcę tutaj
i zaraz wrócimy.
Jak się nazywał ten taniec z wczoraj?
Że też nas nie widziałaś.
Capoeira.
Jezu!
Jesteś cała?
Gdzie jesteśmy?
Dlaczego nas zabrali?
Ja kurwię!
Co nic nie mówisz?!
Bo chcę zachować spokój.
Gdy myślę, co się stało, wpadam w panikę -
a tego nie chcę.
Dlatego wmówiłam sobie, że czytam bardzo ciekawy artykuł
o uprawianiu roli.
To świerszczyk?
Bo...
jak myślę o całej reszcie...
to się wściekam!
Dlatego przewracam kartkę, by poczytać...
o jej dupie.
Już nie wiem, co robić.
Co się stało z Jamesem? Jest tu z nami?
Nie wiesz, że James jest z nimi w zmowie?
Jak możesz być taka głupia
i do tego nie dojść?
Przykro mi, że tak się stało.
Ale nas stąd wyciągnę, jasne?
Zadzwonię...
Jezu, zabrali mi komórkę!
Nie mam komórki!
W porządku.
Pozbieramy materiały...
i zrobimy kosę. Wiem jak.
- Nie. - Tak.
Wtedy zginiemy.
Jasny gwint!
Skąd jasny gwint?
Zobaczyłaś krew? No cóż.
To co powiesz na skorpiona w rogu?
Jezu! Pierdolony skorpion!
Zabij go!
Nie zabiję!
Nie mogę.
Gdzie jesteśmy?!
Mamy bardzo wpływową rodzinę. Nieźle wpadliście.
Co to, kurwa, jest?
Środek antykoncepcyjny. Nie może się grzać.
Pojechałyśmy w dzień!
Nigdy nic nie wiadomo.
Jaki masz PIN?
Raz...
Dwa...
Trzy...
Cztery.
Zmieniłabym.
Masz męża?
Już nie.
A ja - jeszcze nie.
Ale mam syna, Jeffreya.
Jezu, Jeffrey ma nas ratować?
Chujowo. Grasz jak noga.
Pomyśl, jak grać lepiej.
Jeffrey.
Witaj.
Mamy twoją matkę i siostrę.
Chcemy okup.
- Słucham? - Sto tysięcy.
Płatne do południa.
Nie wiem, coś za jeden,
ale odwal się, bo zadzwonię po gliny
i trafisz do pudła, jasne?
Jacob uczy się pianina. Spierdalaj.
Przykro mi, ale...
Linda i Emily
mają kłopoty.
Czekaj na telefon.
Mamciu? Halo?!
Ujdzie.
To uciążliwe, ale muszę was przewieźć.
Na szczęście mnie nie wkurzyłyście.
Bo jeśli kiedyś to zrobicie...
obedrę cię ze skóry na oczach twojej matki.
Co to znaczy?
Nie!
Szarp się!
Bezwład!
Bierny opór!
Boję się ich.
Czego, bagażników?
Chyba nie ty jedna.
Chyba to rozwiążę!
Poluzowało się.
Czekaj...
Teraz ja!
Ściągnij to.
Dobra, już.
Stoimy.
Wysiadł. Co robimy?
W telewizji mówili,
że można szarpnąć za jakiś drut.
Czuję jakiś.
Złapać?
Szarpnąć?
Wyszłyśmy!
Szybko, tędy!
- Co z tobą? - Moje kolana!
Prędzej!
Co ci mówiłam o japonkach?!
To nie ich wina!
Kurna! Biegnij!
Prędzej!
Staram się!
- Dawaj! - Idę!
Dogoni cię!
Złapał mnie!
Stoimy.
Dojechałyśmy... dokądś.
Myślisz, że tamten jakimś cudem wróci do siebie?
Mózg mu wyleciał.
Pocieszyłabyś mnie!
Dziękujemy!
Jest pan kochany!
Kto? Hector Morgado?
Zaraz.
Jest zły.
A pan dokąd?
Wsiąść z powrotem?
Co teraz?
Chodź, trzeba stąd wiać.
Liczy się tyle, że uciekłyśmy.
Dlaczego dałam się w to wciągnąć?
Mogłam zostać.
Nie chcę się kłócić na głodnego.
Słyszysz,
jak mi burczy w brzuchu?
- Jezu! - Telefon!
Udko!
Chwileczkę.
Mówi Morgan z Departamentu Stanu.
Niech pan słucha uważnie! Porwano mnie i moją matkę!
Gdzie jesteście?
W Puerto Matias.
To południe Kolumbii.
Chwileczkę.
Jesteśmy w Kolumbii.
To tylko inny kod pocztowy.
Ale daleko!
Proszę zapisać:
"Calle"...
Że jak?
To jakiś wysoki budynek,
z którego nas zabiorą?
To adres naszego konsulatu w Bogocie.
Ale musicie po nas przyjechać.
Jesteśmy... obywatelkami USA.
Przykro mi, ale powinny panie być świadome ryzyka.
Kolumbia to śliczny i bezpieczny kraj -
ze szczególnym wyjątkiem Puerto Matias.
Nie ufajcie nikomu.
Życzę powodzenia i dziękujemy za telefon.
I co ci powiedział?
Trzeba zadzwonić dokądś indziej.
Spokojna głowa.
Mogłyście już zapomnieć,
ale Barb to komandoska.
Umie sobie radzić w takich sytuacjach.
Coś wam opowiem.
Zaraz skończy nam się karta.
Kuwejt, 1991.
W chuj gorąco.
Jezu.
Nie tak źle.
Cześć.
Kiedy odjeżdża autobus?
Dopiero za półtora dnia.
Ale kolega może wam pomóc.
Jasne, na pewno.
Raczej zrobić z nas dziwki.
Przepraszam.
Spokojna głowa.
Oni chcą młode ślicznotki.
Was nie porwą.
Bardzo miło.
Jak śmiesz?
Wstydź się.
Kochanie...
Obrażasz moją matkę!
Zjedz orzeszka.
Mam się schować i zaczekać,
aż spotka się z tamtym typem?
Nie rób tego.
Ciebie też nie wezmą.
W sensie?
Masz za tłustą japę.
Tam siedzi ten kolega.
Słucham panie?
To nasz!
Cześć, rodaku!
Jestem Emily, a to Linda.
Nawet nie wiesz, przez co przeszłyśmy.
Porwano nas.
Jedziemy do konsulatu
w Bogocie.
Goni nas czas. Znasz najłatwiejszy sposób?
Łatwy?
Nie z was się śmiali.
Tu nic nie przychodzi łatwo.
Od północy otaczają nas góry...
Chodź!
po bokach - dżungla,
a od południa - przepotężna rzeka.
Nie ma lekko.
Dlatego nazywają ten kraj "worem jaguara".
Pierwsze słyszę.
Mam łódź na rzece.
Możemy popłynąć Amazonką i odbić na północ.
Stamtąd w miarę łatwo
dotrzecie do Bogoty.
Nazywam się Roger Simmons,
a załoga właśnie się szykuje.
Zaraz po was wrócę.
Dzięki.
Stawiam paniom skrzydełka.
Ochronię was.
Dzięki.
Łódka.
Gdzie te skrzydełka?
Poproszę.
Przestań mnie macać.
Kochanie.
Jakbyś znów miała trzy latka.
Znajdź sobie chłopa.
- Co? - Serio.
A ty znowu swoje?
Było, minęło.
Idę siku.
Pilnuj skrzydełek.
Ratunku!
To on.
Jezu.
Cześć!
Pamięta nas pan?
Stul pysk.
Po co tu przyjechałyście?
Ja nie chciałam.
By poznać waszą kulturę,
odwiedzić Czerwony Krzyż...
Przyjeżdżacie,
nocujecie w kurorcie,
patrzycie na nas...
jak na małpy w zoo.
Co, kurwa?
Nic sobą nie wnosicie,
a zabieracie wszystko.
A potem...
zabijacie mi siostrzeńca.
O, nie.
Nie wiedziałyśmy!
Jesteśmy tu nowe.
Ładny był.
I szybki! Wie pan, jak zasuwał przed śmiercią?
Porwaliście nas.
Inaczej by nie zginął. To...
przez was.
Zaraz.
To kochane dziecko.
Chyba śmieć.
Nie...
Tak.
- Racja. - Właśnie.
Jestem śmieciem. Nigdy nie głosowałam,
a po hiszpańsku znam jedno słowo.
Puta. Tak mi wołali w robocie.
To chyba znaczy "księżniczka".
"Szmata".
Pasuje.
Odebrałaś mi kogoś bliskiego.
Teraz ja odbiorę kogoś tobie.
Takie tu mamy reguły. Nie ja ją wymyśliłem.
Nie tę.
Czekaj. Patrz.
Harpun.
Złap go i do niego wymierz.
- Ja ich zagadam. - Dokąd?!
Zajmę ich.
Jak?
Mój syn!
Mój jedyny syn!
Co?!
Zabić je!
Miałaś mu pogrozić!
To jego syn?!
Ktoś się pisał na rejs?
Morda, Roger!
Mój syn! Mój pierworodny!
W nogi!
Manuel, prędko!
Morgan Russell.
Panie Russell!
Dzwoniłem w sprawie pań Middleton
w Ameryce Południowej.
Jaki jest plan?
Ma się odezwać, gdy dojadą do Bogoty.
Niestety nic więcej nie wskóram.
Ale domyślam się, że macie jakąś...
grupę specjalną.
Czterech bandziorów,
którzy odpowiedzieli za cudzą zbrodnię,
a teraz żyją w ukryciu
i pomagają ludziom?
Ma pan 40-parę lat?
Tak.
Bo to Drużyna A.
Macie taką?
Rozwiązaliśmy ją w 1994 roku.
Kurwa!
Proszę wziąć kartkę i zapisać:
"Jeśli znów zechcesz zadzwonić,
nie rób tego".
To pańska rada?
No.
Nie wiem, od jak dawna nie piłam.
Wyluzuj, mamo.
Stresuję się.
Nie mogę!
Najstraszniejszy facet świata
chciał porąbać nas maczetą na kawałki!
I to zanim zabiłaś mu syna.
To było niechcący.
- Mamo? - Co?
Grunt, że już nic nam nie grozi.
Czyżby?
Tak uważasz?
Jestem na łodzi.
Migiem nas znaleźli!
Będę się ich bała do końca życia.
A gdy będę się kładła spać,
przypomni mi się, jak grot wbił się facetowi w gardło.
Nie wracaj do tego!
Pocieszyłabyś mnie!
Bądź dobrym rodzicem, z łaski swojej.
- Pocieszyć cię? - Tak.
Jesteś bardzo zdolną zabójczynią.
To, że nie panujesz nad sytuacją, nie znaczy,
że możesz się na mnie wyżywać.
Ręce mi się trzęsą.
Może spasuj trochę z tym piciem.
Roger odwiezie nas do domu.
To się liczy.
Ufam Rogerowi
tak samo, jak temu całemu Jamesowi.
Czaisz?
Rusz głową.
Linda, Emily?
Luis mówi, że 50 kilometrów za nami
ktoś szukał dwóch Amerykanek.
Boziu!
Nie mówiłam?
Trzeba się przesiąść do szalupy.
Przeprowadzę was przez wór jaguara.
Zabawne.
Gonię za przygodą, odkąd dotarłem na to zadupie.
A teraz...
to przygoda dogoniła mnie.
To fakt.
Słabo mi.
Zjedz coś.
To jadalne?
Pewnie.
W sensie, trujące?
Nie wiem. Pewnie tak.
Kurna!
Słuchajcie.
Jedzenie darów wora to wielkie ryzyko.
W końcu będziecie musiały wybrać.
śmierć głodowa...
albo trutka.
Vatmonos.
Jak ja odpalałem, drewno było takie mokre.
No nie?
Dzięki, Linda,
spisałaś się.
- Brawo. - Dzięki, kochanie.
Opowiedz nam coś, Roger.
Od zawsze jesteś przewodnikiem?
Przewodnikiem?
Tego jeszcze nie słyszałem.
Już mówię.
Jestem tu...
już trzeci tydzień.
Pierwszy rejs samolotem.
Dawniej byłem kierownikiem sklepu w Rochester.
Chociaż można uznać...
że tam to dopiero było jak w dżungli.
Lekarz stwierdził, że jestem chory,
więc uznałem: "Co mi tam,
jadę nad Amazonkę".
Coś ci jest?
Tak, złapałem bakcyla.
Bakcyla! No jasne.
I raka.
Dawali mi koło miesiąca, czyli został jakiś tydzień.
W końcu gdy zaczynasz brodzić w Amazonce,
nie licz, że z niej wyjdziesz.
I tyle.
Jutro ważny dzień.
Powinniśmy się przespać.
Kto bierze wartę?
Obudzicie mnie za dziesięć godzin?
W życiu nie zasnę na tych kamieniach.
Dlaczego dalej ufamy kasjerowi?
Kierownikowi.
Nie trać wiary.
Możecie pić z kałuży.
To czyściutka woda.
Guzik wiesz!
Stójcie.
To urwisko...
to najkrótsza droga do Bogoty.
Przeskoczymy na tej lianie.
Po kolei.
Ja pierwszy...
bo jestem facetem.
Kurwa mać!
Do dupy z tym wszystkim!
Może żyje.
Dobra. Dobra.
- Dobra? - Dobra.
Russell.
Witaj, Morgan.
To już 12. telefon od rana.
Porozumiałem się z konsulatem w Bogocie,
a oni zawiadomili
policję i wojsko.
Możemy tylko czekać.
Ciekawe...
co na to Joanne.
Joanne?
W sensie, moja żona?
Grozisz mi pan?
Nie mówiłem "Joanne".
Tak!
Tylko "joł, Anne".
Wlazłeś mi na Facebooka?
Słuchaj no. Dzwonisz do pracownika rządowego
i grozisz jego żonie.
A teraz siedź
i grzecznie posłuchaj.
Wykręć ten pierdolony numer jeszcze raz,
to przyjadę do ciebie,
przykuję cię do zderzaka
i zatargam do pudła, gdzie będą cię rżnęli w pysk
noc w noc, i tak mocno, że prawie wykitujesz.
Nie polecam!
Tak? A ja przyjadę i wydymam cię w fiuta!
A chuj.
Joł, joł, joł.
Teraz jeszcze rasizm? Zjebało cię?
Mówi... Derrick.
A nazwisko?
Black.
Słuchaj.
To była debilna groźba.
Jadę do ciebie. Znam twój adres.
Dokąd teraz?
Roger mówił, że to tam.
Roger się zabił.
Pamiętam!
I guzik wiedział.
Masz mapę.
Jezu!
To tacka z knajpy!
Będzie dobrze.
Na razie nie jest, Emily Louise.
Rozejrzyj się!
Jesteśmy w środku Amazonii!
Tak bardzo chciałam cię zobaczyć.
Ciągle wpadam.
Tylko, jak czegoś chcesz.
Nieprawda.
A gdy tylko usłyszysz choć jedno słowo krytyki...
"Słowo krytyki"?
Ty mnie otwarcie obrażasz! I to stale!
Co?
To niewychowawcze.
Co ty wiesz o wychowywaniu?
W ogóle coś wiesz?
Tylko cykasz sobie fotki.
Zgadza się, ale robię to po to,
by ludzie myśleli, że mam ciekawe i bujne życie
i chwalili mnie w komentarzach.
Ja nie potrzebuję do tego zdjęć.
Ty masz ciekawe życie?
Całe dnie sprawdzasz zamki
i wymieniasz kotom żwirek!
Chowasz się w domu z dorosłym synem!
Czyli zmarnowałam sobie życie?
Nie.
Mylisz się!
Urodziłam ciebie i twojego brata.
Nawet nie waż się tak mówić! Wszystko wam oddałam!
Wszystko!
I to całkiem sama!
Co ty dla kogoś zrobiłaś?
Przez 18 lat
matka była najważniejszą osobą w twoim życiu,
a potem...
nagle zniknęłaś.
Miałam się ot tak dostosować?
Tak się nie da.
Byłaś moja,
ale już nie jesteś.
I...
tęsknię za tobą.
Jestem tutaj.
Ja cię tu zabrałam.
Zabrałaś mnie, bo nie chciałaś sama sączyć drinków.
Nie! Jesteś tęgi chrust!
Że co znowu? Jaki tęgi chrust?
Emily!
Bogu dzięki!
Co jest?
Mamy szczęście.
Szukałam pomocy po całej dżungli,
aż znalazłam doktora Armanda.
Uczę Maco angielskiego.
Dawaj.
Witam.
Brawo.
Razem próbujemy znaleźć pewien roślinny środek,
który... Gotowe?
Leczy raka.
Wspaniale!
Prawda? Też tak sądzę.
Dziękujemy.
Idziemy?
Spadamy stąd.
Nie puszczę cię.
Masz pasożyta.
- Co? - Jak to?
Mama mówiła,
że stale chodzisz głodna.
Na szczęście zesrałaś się,
gdy zemdlałaś.
Na szczęście.
Rekordowo.
Było jak człowiek.
Dobra, dotarło.
- Masa gówna. - Przepraszam.
Zbadaliśmy próbkę stolca
i wyszło, że masz tasiemca.
Tasiemca?
Mogę zerknąć?
Coś nie wierzę.
Proszę.
Jak to się leczy? Dostanę proszki?
Skoro już wpływa na twój apetyt...
jest dość spory.
Skończył się środek,
więc trzeba go wydobyć ręcznie.
Że jak?
- Rękami. - Ohyda!
Spokojnie. Tasiemiec jest bardzo głodny.
Dlatego rozewrzemy ci usta...
i pomachamy kawałkiem mięsa.
Wywabimy go.
Wychyli się, a ja go złapię.
- Nie! - Powoli.
Wyciągniemy i plask!
Będzie po nim.
We dwóch?
Inaczej nie da rady.
- Mam tasiemca. - Wiem.
- Mamo! - Jestem.
- Zabierz go! - Jestem przy tobie.
Witam.
Kiedy będzie wiadomo, że wychodzi?
Gdy zobaczymy jego ślepia.
Wyłaź tu.
Tak, pokaż mordę.
Idzie.
Co?
Dobrze, wyłazi.
Mamy go.
Znieczul mnie!
Co ty robisz?
Pomóż!
Tęskni za domem.
Ja myślę. O, idzie.
Cześć!
Lepiej ci?
O wiele.
Dobrze.
Byłaś dzielna.
Cześć, Maco. Dzięki.
Mieszkańcy zrobili dla ciebie tradycyjny prezent.
To okrycie.
- Dla mnie? - Tak.
Raju!
Ale miło!
Ciężkie i grube.
Aż boli.
Ciasne.
Kanye jak się patrzy.
Chodzą tak cały dzień?
Tak.
Tak. My postawiliśmy windy.
Dawniej chodziły przez góry.
Teraz jest łatwiej.
Bardzo miło.
A faceci co, zbijają bąki?
Zgodnie z tradycją, kobiety pracują,
a mężczyźni bronią wsi.
To... chujowo.
Nie dla panów.
Fajnie. Już rozumiem.
Wkręciłam się.
Doktor mówi, że zawiezie nas do Bogoty!
Odjazd.
Ale zaczekajcie chwilę,
chcę pomóc damulkom.
Dzięki.
Na mnie można liczyć.
Jak ładnie.
Pomocna jestem.
Nie chciałam powiedzieć...
Że jestem żałosna, czy samolubna?
Bo już nie wiem.
Nie byłam szczera.
Spoko. Wiem, co we mnie widzisz.
Szlag!
Szukają was jacyś bardzo źli panowie!
Zastawili wyjazd!
Chujnia!
Żadna chujnia! Mam pomysł!
Zagadam ich.
Wiejcie!
Właź!
Nie utrzyma nas obu.
Nie. Jesteś w sam raz.
W sam raz.
Trzymaj się.
Jak zjedziesz, biegnij do ambasady.
Zostaję z tobą!
Mamo!
Wszystko będzie dobrze.
Kocham cię!
Halo?
Emily?
Cześć.
Hotel przysłał wasze rzeczy.
A co z mamą?
Jeszcze nie wiemy.
Ale odeskortujemy cię do bazy lotniczej,
z której wrócisz do domu.
Nie chcę.
Bez matki się stąd nie ruszam.
Będę szczery.
Tak?
Jestem tu trzeci dzień.
Pewnie dlatego nie wiedziałem, że wszyscy
biorą wolne w piątki.
Zabierz pudełko i jedź, dobrze?
Co pan gada? Muszę znaleźć matkę.
Po to tu jestem.
Jest tu tylko przeze mnie.
Wyciągnęłam ją, bo byłam samolubem.
Ktoś musi mi pomóc ją znaleźć - a został mi tylko pan.
Bądź pan tym ktosiem!
Kto jest kimś?
Nie ja!
Nigdy nie byłem!
Chciałbym zwalić cię z nóg,
zostać twoim bohaterem,
a potem cię bzyknąć...
Co?
Ale nie jestem tym facetem i tyle.
Więc ty bądź tą dziewczyną,
która zabierze swoje rzeczy i wyjdzie,
nim wszyscy ogarną się, że nie wiem, co robię.
A mogę zadzwonić?
Wolno mi zrobić chociaż tyle?
Tak. To mi akurat wolno.
Chodź.
Nie wiem, jak...
No weź!
Witaj.
No nie.
Uważałbym na twoim...
Nie!
- Puść! - Ochrona!
Umyj się!
Zarazki!
Niech to szlag! Należy mi się proces!
Czekajcie!
Jestem facetem w średnim wieku, który nie wychodzi z domu.
Mam tylko mamcię i siostrę.
Jeśli coś im się stanie,
zostaniesz mi ty.
A ostrzegam...
że jestem wkurwiający.
Czytałem całą Grę o tron.
Będę wysyłał spoilery.
Błagam.
Nie chcę iść do sierocińca! Nie mogę!
Chcę do mamci!
Pomóż mi ją znaleźć!
Nie miałam do kogo zadzwonić.
Typ z ambasady to jakiś świrus.
Już my ci pomożemy.
Barb ma tylko jedną sprawę.
Nie chce stosować na przesłuchaniu przemocy seksualnej.
Że co?
No dobra.
Mam to w dupie! Pomóżcie mi!
Presidente Apartments,
o 19:00.
Spróbujemy namierzyć jej komórkę.
Kolumbijskie wojsko właśnie rozstawia nadajniki.
Jednostka wkroczy jutro.
Szkoda tylko,
że powinna wczoraj.
Zamknij, kurwa, ryj!
Mówcie.
Według doniesień są jakieś 80 kilometrów od Bogoty.
To teren Morgada.
Co za jeden?
Morgado? Gówno cię to obchodzi.
- Lecę z wami. - Nie!
- Proszę! - W życiu!
- Jako tłumacz. - Z hiszpańskiego?
Z dothraki.
I klingońskiego.
Znasz klingoński?
Nie.
- Co to znaczy? - Nic.
- Lecę. - Zapomnij.
Chyba je widzę. To one?
Dwie plamki.
Zbliżenie.
Wyjdź na korytarz. Jazda.
Ćwok.
I co?
Chyba masz z kimś do pogadania.
James?
Co jest grane?
Emily, musisz mi pomóc!
Siedział w barze i zarywał do kolejnej młodej laski.
To lipa.
Barb się na niego zaczaiła,
rąbnęła w potylicę, wsadziła do wozu...
i oto jest!
To wariatki.
Jesteście popierdolone!
Czyżby?
Jeszcze nic nie widziałeś.
Pamiętasz moją platoniczną towarzyszkę, Barb?
Barb?
Mogłyśmy być na targu minerałów w Arizonie,
a siedzimy i użeramy się z tobą.
Wyobraź sobie, że Barb służyła w grupie specjalnej.
Nie w chujowej zwykłej.
Wypisali ją,
więc nie ma narzędzi.
Ale zrobiła parę własnych.
I domyślam się, że wszystkie będą miały do czynienia z twoim fiutem.
Jest w Esmeraldas,
jakąś godzinę drogi stąd.
Ale gadatliwy!
Pokażę na mapie.
Pisz.
Jedziecie stąd...
Barb się zawiodła.
Droga czasem się nie pokazuje,
ale odbijcie w nią,
bo tak można ominąć spory korek.
- W drogę. - Emily?
Sprawdź wszystkie sale.
Powinna być na drugim piętrze.
Za mało ci płacą, czy co?
Emily, posłuchaj...
świetnie wyglądasz.
Miałam tasiemca.
Pomógł ci.
Czy...
jeszcze się zobaczymy?
Nie wiem.
Jakbyś był w Nowym Jorku...
Goń się, skurwielu.
Cicho sza.
Jesteś u celu.
Gaś!
Ratujmy ją.
Idź.
Zeskoczymy, przejdziemy dołem
i ją zabierzemy.
Kurwa.
Kochanie!
Zrobiłam kosę.
Żyjesz!
Wybacz, że cię w to wplątałam.
Powinnam cię posłuchać!
Zawsze byłaś przy mnie.
Nawet, gdy dzwonię o trzeciej nad ranem,
ty odbierasz.
Zawsze.
Wiem.
Jesteś moją podporą.
Przepraszam.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Starczy tego tulenia.
Jeszcze chwileczkę! Myślałam, że nie żyjesz.
Miło mi, ale trzeba stąd spierdalać.
Tam jest wóz.
Wszystko gra?
Nie.
Jezu!
Zamknij okno!
Masz jakąś pigułę z cyjankiem?
Prędzej!
W sumie nie boli, ale otwieraj.
Nie.
Otwieraj, małpo!
Guziczek!
Zaciął się.
Tak?
Tak, na razie.
Cześć!
A teraz cię zabiję.
Wara od mojej córki!
Leżeć.
Że co?
Tańczymy?
Tak!
Nieźle kopiesz, jędzo.
Nieźle.
Ale...
teraz zatańczysz po mojemu.
Błagam, nie strzelaj!
Zadarłeś ze złymi szmatami.
To fakt.
- Rozwal go. - Nie mogę.
Ty powinnaś.
Nieprawda.
- Nie umiem. - A ja?
- Tobie wychodzi. - To było niechcący!
Ręka mi wysiada.
Dobra, walę.
Odliczam.
Błagam.
100...
99...
Kurwa.
Bogu dzięki!
Strzelaj!
- To co innego! - Daj.
Nie mogę. Uniosłam się.
Stój!
Zabiję was.
Bardzo nieładnie! Wstyd!
Dobra, wchodzimy!
Tego nas uczyli! Ty, na dach!
Ty też!
I ty! Wszyscy na dach!
Też się boję!
Zamknij mordę, do chuja!
Jeffrey?
Mamcia!
Mamciu!
Tęskniłem.
Tak się cieszę, że cię widzę!
Wyszedłem!
Ja ich ściągnąłem!
Co?
Żeby was zabrali!
- Tęskniłem! - Ja też!
Agent Russell.
Poproszę.
Dobra robota.
Długo go szukaliśmy.
Straszny wredus.
Pani brat bardzo was kocha.
Ale to smutas.
Okropny!
Tu się zgadzam.
Morgan?
Co?!
Dzięki.
Rządzisz!
Rządzisz! Dzięki za pomoc!
Wracajmy do domu!
Jestem głodny!
Spierdalamy stąd.
ROK PÓŹNIEJ
Poproszę to, co reszta.
Twoją specjalność.
Cześć.
Co cię tu sprowadza?
Wolontariat.
Ekstra.
Kupa frajdy.
Napijesz się?
Jestem już z kimś.
- Kochanie? - Mamo!
Ale fajnie!
No nie?
Poznałam niesamowitą kobietę.
Zaprasza nas do domu
i nauczy nas piec murtabak.
- Co to? - Placek z nadzieniem.
Super.
Zamówię sobie jakiś utwór!
Kocham cię!
Jesteś z matką?
No.
Dlaczego?
Bo jest zajebista.
Urocze.
Cycek jej wypadł.
Co?
Mamo!
BABSKIE WAKACJE
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak