Nog steeds niet recht, hè? -Nee.
Zal ik de ladder weer halen? -Nee. Maar geef me even een zetje.
Je gaat toch niet proberen...
Skylar. Zo breek je je nek nog. -Niet doen.
Hoe hangt het nu?
Hoeveel jaar heb je geturnd? -Zes. En een half.
Dat was een echt 'probeer dit niet zelf'-moment.
Doe je dit ook thuis? Want dan snap ik waarom je ouders zo overbezorgd zijn.
Over m'n ouders gesproken, ik moet er om zes uur zijn. Klaar?
Ik pak m'n tas even.
Hé, Sky. Wil je nog wat zingen voor je gaat?
Ja, hoor.
Goed, zeg. -Te gek. Bedankt, Skylar.
Jullie gaan knallen morgen. -Denk je?
Pardon. We repeteren hier.
Doe het van voren af aan. Met een professionele zangeres.
Zo nep.
Hé, Sky. Bedankt voor je hulp. -Geen probleem.
Hij vindt je echt leuk. -Ryan? Kom nou.
We zijn al eeuwen bevriend. En hij heeft al een vriendin.
Ex-vriendin. Het is uit met Myra. -Alweer? Je houdt het bijna niet bij.
Zou daar een app voor zijn? -Dat ze nou in de band zingt.
Ze dwingt hem zowat tot verkering. Maar hij valt op jou.
Je bent knettergek. -Stekeblind.
Ik ben niet stekeblind. -Wel waar.
Wacht. Waarom loop je zo? -Ik ga via het kerkhof.
Alleen dan ben ik op tijd thuis.
Sky? Ik weet niet of dit wel zo'n goed idee is.
Waar maak je je zorgen over? Wat is er nou eng aan een kerkhof?
Dode mensen.
Nee, serieus. Er liggen hier overal doden.
Over de doden hoef je niet in te zitten. Wel degenen die levend zijn begraven.
Ander onderwerp voor ik een paniekaanval krijg.
Als Ryan me zo leuk vindt, waarom vraagt hij me dan niet mee uit?
Hij is waarschijnlijk bang. -Waarvoor?
Dat je nee zult zeggen. -Wat is er zo erg aan als ik nee zeg?
Afgewezen worden. De vernedering. De angst voor een totale afgang.
Ik zie het niet. -Je bent nergens bang voor.
Maar jij bent niet normaal. Dat gaat je ooit opbreken.
Welnee.
Wat was dat? -Dat was vast maar een kat.
Of een gereanimeerd lijk.
O, mijn god. Daar heb je 'm.
Ik vergis me. Het is een kat. Zombiekat. Eet graag mensenvlees.
Ik haat je. Ik maak geen grapje. -Gefopt.
Dat was erg op het nippertje. Ze horen er niet zo vroeg te zijn.
Dit is geen gewone Halloween.
Fijne Halloween.
Morgen, hou van je. Ik ben al laat. -Nee, niet zo snel. Eerst ontbijten.
Wat is dat? -Knoflook. Heel gezond.
Afweer tegen veel narigheid. -Zoals iedereen die m'n adem ruikt?
Je vader en ik gaan naar het jaarlijkse mycologiesymposium...
in het Natural History Museum vanavond.
Waarom is Halloween dé avond voor schimmels?
Waarom houden jullie je symposium niet op 1 november?
Zo is het nu eenmaal.
Ryan's feestje is vanavond.
Ik vroeg me af of ik iets later thuis zou mogen komen.
Een vaste tijd hoeft eigenlijk niet. -Echt?
Het is zo veel beter als je helemaal niet uitgaat.
Wat? Het is verderop in de straat. -Niet vanavond.
Elk jaar hetzelfde gedoe. -Je hebt ongure types.
Kleine kinderen verkleed als piraten?
Mam, ik moet er echt heen. Alsjeblieft, ik doe alles voor je.
Je bent tot alles bereid? -Alles.
Wat dacht je van niet naar het feestje gaan?
Waar is papa? -Skylar, ga niet naar beneden.
Je weet dat je niet in het lab mag komen.
Papa? Wil je mama zeggen niet zo belachelijk te doen?
Dat wil ze niet horen. -Wat is dat?
Dit is giftige schimmel. -Het veroorzaakt ernstige acne.
Wil je het zien?
Liever niet, dank je. -Je weet niet wat je mist.
Mag ik naar Ryan's feestje? -Tuurlijk.
Geweldig. Ik hou van je. -Steve?
Dat feestje is vanavond. -Dan mag je er niet naartoe.
Het zit zo, lieverd... -Pap, noem me niet zo.
Engel... -Dat is nog erger.
Als je ouder bent... -Hoe oud?
Zestien. -Maar dat ben ik al bijna.
Nog niet helemaal. -We houden van je. Dit is geen...
Verpest m'n leven dan niet. -Skylar, dat is...
Skylar, liefje... -Deksels nog aan toe.
Tieners. Bezorgen je alleen maar last.
Hoe kun jij dat weten? -Ik heb een kat.
Hij is op een erg moeilijke leeftijd.
Misschien moeten we het haar maar vertellen.
Er gebeurt zo veel momenteel.
Wil je je knoflook nemen?
Dat hebben we al zo vaak besproken. Knoflook weert geen monsters af.
Dat is bijgelovige onzin. -Dat zijn monsters ook.
Hier. -Ze heeft geen ongelijk.
Neem jij knoflook? -Nee, dat is belachelijk.
Kijk. Een volledige verschijning. We vingen 'm gisteravond.
Het was nog niet eens Halloween. -Wat is er aan de hand?
Wist ik het maar. -Dat was een retorische vraag.
Het is ook een retorisch antwoord.
Niet in de stemming.
Kom op. Je kunt toch gewoon even...
Ik moet thuisblijven van m'n ouders. -Meen je dat?
Hoe lang zien ze je nog als peuter? -Tot m'n zestiende.
Omdat je dan oud genoeg bent voor het klooster?
Goed geraden. -Wat achterlijk.
Je zou je gezicht moeten zien.
Ik gilde alleen uit beleefdheid. Dat is goed voor z'n eigenwaarde.
Je hebt in je broek geplast, denk ik.
Hoe kom je erbij? Dat is niet grappig. -Een beetje wel.
De amygdala is het deel van het brein dat de reactie op gevaar regelt.
Neem een pauze, je brandt nog door.
De hypothalamus zet aan tot vechten of vluchten.
Stress niet zo, je presentatie gaat vast goed.
Ik stort in onder druk. Als ik voor de klas sta...
kan ik niet meer praten en dan ga ik af.
Laat je niet intimideren. -Zei het meisje dat geen angst kent.
Hé, kijken jullie uit naar vanavond? -Ik kan niet wachten.
Dat wordt een topavond.
Haar ouders zien het helemaal zitten.
Zo gaaf dat m'n pa het McQuarry-landhuis regelde.
Niemand komt daar ooit binnen. -Dat wil ook niemand, het is eng.
Zou het er echt spoken?
Wie weet. Ze zeggen dat die ouwe McQuarry krankzinnig werd.
Hij sloot zich er jaren op.
Ryan, we moeten de setlist doornemen.
We repeteren na schooltijd. Kom langs. -Ik zou het niet willen missen.
Ik heb je heus wel door. Blijf uit Ryan's buurt of ik zweer je...
ik zal je leven vergallen.
Ik weet het niet, Myra. Dan zou het me wat moeten kunnen schelen wat jij vindt.
Dat Ryan ooit met haar ging. -Ik weet het. Ze is eng.
Z'n amygdala werkt niet zo best.
De gitaren moeten zachter in de mix. M'n fans willen mij kunnen horen.
Dat ziet er niet uit. M'n naam is veel te klein.
En het hangt nog scheef ook.
De conciërge weer om de ladder vragen? Hij ruikt naar voeten.
Ik haal Skylar wel. -Nee. Geef me maar een zetje.
Myra, Skylar heeft zes jaar geturnd. -Doe het nou maar.
Klaar? Wat naar links. Nog iets...
Dank je wel. Niet bewegen.
Kijk nou toch. Wat ben je snoezig. Zo snoezig. Ben je verdwaald?
Ben je verdwaald, klein hondje? Ben je dan de weg kwijt?
Hij had bijna vaste vorm aangenomen. Vóór zonsondergang.
Cobb, nog eentje. -Hij kan weinig meer aan.
Het systeem raakt oververhit. -De noodgenerator.
Schakel de noodgenerator in. -Ik zal het proberen.
Dat weet ik. Ik ben hier geen groentje in, hoor.
Je bent zo schattig als je prikkelbaar bent.
Ik haat Halloween.
Goed, stop.
Ik weet het. Vreselijk, hè?
Helemaal niet. Ik heb je alleen tijden niet meer horen zingen.
Ik heb een hekel aan m'n stem. Ik weet niet wat we moeten doen.
Waar is Myra? -Hier ben ik.
Wat is er met jou gebeurd?
Ze is gevallen. Dus nu hebben we geen leadzangeres voor vanavond.
Dat is een geweldig idee. Jij kunt met ons zingen.
Je kent de nummers. -Ik?
Ja, je hebt een prachtige stem. Dat zou te gek zijn.
Het punt is, m'n ouders... -Alsjeblieft, Sky. Ik heb je nodig.
Vooruit dan. Lijkt me heel leuk.
Te gek. Als je plankenkoorts krijgt... -Waarom zou ik?
Als je op het podium staat voor al die mensen die je aan staan te staren...
het is beangstigend.
Jij lijkt er geen last van te hebben. -Geintje zeker? Ik heb het niet meer.
Ik probeer alleen in de muziek op te gaan. Dat helpt.
Als het me overkomt, zal ik dat proberen.
Als je het even niet meer weet, let dan op mij. Dan zingen we samen.
Ik zal even bedenken hoe ik... Ik bedoel, me klaarmaken.
Kom niet te laat. Ik reken op je. -Tot kijk.
Jou vervangen door Skylar... Wat een geweldig idee.
Cobb, er is iets vreemds gaande.
Er is tien keer zoveel activiteit. Alsof Fairview ze aantrekt.
De tanks onttrekken meer energie dan je verwacht, gezien de plasmaniveaus.
Dat heeft vast te maken met onze eregast.
Hou vanavond Skylar in het oog. Het is gevaarlijk voor haar daarbuiten.
Zorg dat ze het huis niet verlaat.
Geen probleem. Maar ik reken wel 15 dollar per uur voor babysitten.
Of niets. Wat je zelf redelijk vindt.
Niets komt me beter uit. -Prima. Dan doen we dat toch. Niets.
O nee. -Wat?
Nu al nieuwe metingen. -Echt?
Het goede nieuws is dat ik alleen hoef te babysitten.
Het is dus uitgesloten? Daar blijf je bij? -Ik ben bang van wel, lieverd.
Oké, goed dan. -Je gaat er toch niet stiekem vandoor?
Natuurlijk niet. Dat is net zo kinderachtig als mij dwingen thuis te blijven.
Julie, er zijn nog twee monsters... Schimmelmonsters die mee moeten...
naar het symposium van vanavond. Dus laten we...
Laten we gaan.
Fijne avond, lieverd. -Dag, schat.
Veel plezier.
Wil je met oom Cobb wat klassieke bordspellen doen? Misschien Go Fish?
Heb je hem gestrikt als babysitter?
Geen babysitter. Gezelschap voor tieners. Tot je dienst.
Ik stel het alarm in, zodat je binnen veilig bent.
Een alarm? Serieus?
Je merkt er niets van. Tenzij je naar buiten wilt.
We houden van je. Vermaak je maar. En open geen deuren of ramen.
Maar ik ben bijna zestien.
Ik voel me er schuldig over. -Wil je dat ze op straat loopt?
Ze heeft geen idee wat ze is.
We hadden haar moeten voorbereiden. -Daarvoor is het nu te laat.
Ik ken de code niet, dus als je vrienden wilt uitnodigen...
moeten ze eigenlijk al in huis zijn.
Ik ga op m'n kamer zitten balen over m'n leven.
Zonder training wordt ze geen monsterjager, maar prooi.
Het is voor haar eigen bestwil.
Ze zal meer knoflook moeten nemen. -Begin niet weer.
Onderzoeken wijzen uit dat... -Ze saai zijn.
Nee, dat zijn ze niet. Je zou dit busje eens moeten laten nakijken.
Wacht. Wat? Ben je opgesloten?
Ik zie je over tien minuten voor m'n huis. -Wat ga je doen?
De stroom afsluiten. Ik ga ontsnappen.
Soms word ik bang van haar.
Dit zou veel leuker zijn met z'n tweeën.
Misschien later. -Waar ga je heen?
Wat dingen in de was doen.
De was in de...
Ik was aan het winnen.
Ik schakel gewoon alles uit.
Niet de stroom uitzetten.
Nee... -Cobb?
Terug. Stop, achteruit.
Blijf daar. -Wat is dat?
Zet de stroom aan.
Rennen.
Wat gebeurt er? -Eerst Skylar.
We moeten hier weg. Kom mee.
Hallo, wereld. Mama is thuis.
Dat is geen schimmel. -Nee, dat klopt.
Ik zie jullie wel op het feest. -We moeten bij Skylar blijven. Kom.
Waar zijn de jagers?
Ik werk hier alleen. Ik weet niks... -Doe ons geen kwaad.
Maak je geen zorgen, liefje. Daar is nog genoeg tijd voor.
Dat is supereng.
Zo mag ik het horen.
Theodosia, Bob, kom tot mij.
Jullie zien er goed uit. Met wiens angst heb je je gevoed?
Van hen.
Kijk ze eens terugdeinzen. Ze zijn vast verrukkelijk.
Kom, laten we op de jagers gaan jagen.
Wees gerust, liefje. Ik ben gauw terug, voor eeuwig.
Cobb, wat gebeurt hier? -Dat is nogal een lang verhaal.
Kun je het samenvatten?
Ze is onsterfelijk, wil je ouders doden en je ziel voor eeuwig bezitten.
Maar... ach.
Je hebt geen idee hoe goed het voelt vrij te zijn.
Vijftien jaar verfrommeld tot een bal.
Het is u niet aan te zien. U ziet er voortreffelijk uit.
Ja, u heeft zeker gesport.
Ik zat in een tank vast, idioot. -Sorry.
Zo veel in te halen. Hoe loopt de angst- business? Schrijft Stephen King nog?
Ja, maar z'n laatste roman was historische fictie.
Enge historische fictie? -Niet bijzonder.
Is de jeugd nog zo gek op horrorfilms?
Nee, vooral smakeloze comedy's. Maar vampieren zijn wel in.
Dat is hoopgevend. -Het zijn alleen romantische vampiers...
die verliefd worden.
Er is werk aan de winkel.
'U heeft zeker gesport?' Je hersens zijn echt van stro.
Logisch. De rest van me ook.
Geen zorgen, het is maar een kostuum. -Een heel overtuigend kostuum.
Steve, moet je kijken.
Zo'n plasmasignatuur heb ik vijftien jaar niet gezien.
Dat kan toch niet.
Terug in het busje. -Oké. Sluit jij de deur, schat?
Ik rij. Doe jij het. -Jij de auto, ik de apparatuur.
Zo is het altijd geweest.
Kom op, start nou.
Ik ben degene die haar zaakjes altijd voor elkaar heeft.
Jij bent de man, jij hoort de deur dicht te doen.
Dit is niet het moment.
Mijn ouders zijn monsterjagers?
Vierde generatie. De besten in het vak. Daarom leiden zij me op.
Mijn ouders, Steve en Julie? Nerds, overbezorgd, schimmels?
Met schimmels verdienen ze de kost. Monsters jagen draait niet om geld.
Het is vrijwilligerswerk. -Zoals helpen in een gaarkeuken?
Ja, Sadie. Zoals helpen in een monster-gaarkeuken.
Dat is m'n telefoon.
Het zijn je ouders.
Cobb, wat is er gebeurd?
We zaten wat te chillen en toen viel in het hele huis de stroom uit.
Wat? -En Deimata is losgebroken.
En jullie hadden geen fris meer... -Is alles goed met Skylar?
Ze maakt het best. Behalve dat er vijftien jaar angst door haar lijf giert.
Je moeder wil je spreken. -Mammie?
Skylar, is alles in orde met je? -Het gaat wel.
Alleen... je hebt me achtergelaten met Cobb en hij is tamelijk geflipt.
Nee, hij vertelt je de waarheid. Luister aandachtig naar hem...
en doe alles wat hij zegt.
Mam? Mammie?
De verbinding is verbroken. -Geweldig.
Skylar is in gevaar, we moeten Deimata tegenhouden.
Theodosia. Bob. -Ik zit vlak achter je.
Toen je zei dat de slechte dame Skylar's ziel wil bezitten...
Dit kan niet waar zijn. -Dat was toch bij wijze van spreken?
Nee, letterlijk. Dus als jullie twee helpen ervoor te zorgen dat Skylar niet...
alleen aan de wandel gaat. Waar ben je?
Laat me los. Ga van me af.
Waar ga je heen? Er jaagt een monster op je.
Dit is een droom. Ik ga naar Ryan's feest en word vanzelf wakker.
Skylar, je moet naar me luisteren.
Schei uit. -Sadie, er is iets heel erg mis met me.
M'n hart bonkt, m'n handpalmen zijn klam en m'n maag voelt raar.
Dat is angst. Heb ik elke dag, soms wel twee keer.
Zoals in de kleedruimte na gym.
Ik krijg het meer bij proefwerken. Huiswerk. Praten met jongens.
En meisjes. Leraren. Winkelbedienden. M'n ouders.
Ik heb het nooit. Waarom voel ik dit? -Omdat Deimata vrij is.
Deze astrale projecties van onze angst zien we meestal alleen in dromen.
Elke nacht. -Soms twee keer.
Maar hangt er genoeg angst in de lucht, zoals met Halloween...
dan kunnen ze een fysieke vorm aannemen.
De monsterjagers moeten voorkomen dat ze de hele boel overnemen.
Hoe bedoel je dat?
Elk monster verbindt zich met één persoon, vaak levenslang.
Als de angst diegene te veel beheerst, wordt hij geheel overgenomen.
Wie is die Deimata dan? -Zij is jouw monster.
Ze is een van de Oerouden. Onsterfelijk, niet te vernietigen...
en ze hechten zich altijd aan de sterkste gastheer, zoals je opa.
M'n opa? Die is vlak voor m'n geboorte gestorven.
Hij was zelf ook een monsterjager.
Hij zorgde er lang voor dat Deimata niet te machtig werd.
Maar uiteindelijk was ze te sterk voor hem.
Toen ging ze op zoek naar een nieuwe gastheer. Jij.
Hallo, baby Skylar.
Ga bij haar vandaan. -Of anders?
Monsterjagen zat je moeder in 't bloed. Je vader leerde 't vak ook, voor jou.
Dus bekeerde hij zich? -Ze waren toch al hervormd.
Als wetenschappers konden ze je opa's wapens aanpassen...
en bereikten iets wat niemand mogelijk had geacht.
Ze vonden een manier om een van de Oerouden te vangen.
Daardoor groeide je op zonder enige angst te kennen.
Nu komt het allemaal ineens terug.
Wauw. Interessant.
En volkomen onmogelijk, doeg.
Waarom hielden ze alles geheim? -Hoezo 'alles'? Het is niet waar.
Men geeft het door binnen de familie.
Doorgaans wacht men tot het kind 16 is, om het een normale jeugd te gunnen.
Nu we het over normaal hebben, ik ga naar Ryan's feestje.
Sky, er zit een monster achter je aan. -Het is geen slecht idee.
Als Deimata terugkomt, ben je daar beter af. Mits je bewapend bent.
Bewapend? -Ja.
Allemachtig.
Een blaster zal ze vertragen. Stun gun, geeft ze een opdoffer.
Maar om ze te vangen, hebben we deze nodig. Moleculaire atomizer.
Verstuift een monster weer tot damp. -Die heb ik eerder gebruikt.
In videospelletjes.
PCU. Draagbare opslageenheid.
Houdt ze vast tot je ze hier kunt lozen in de tank.
Die ik zo moet repareren, want zonder de tank zijn we verloren.
Kom je niet mee? -Bla bla bla. Kunnen we nu gaan?
Waarom gedraagt ze zich zo? -Ze kende nooit angst.
Laat staan zoveel. Ontkenning is een normale reactie.
Als jij niet meegaat, blijven wij hier.
Jullie moeten zorgen dat ze er veilig aankomt.
Ik hou jullie in de gaten met... de helmcamera.
Ik ga nu naar huis en me onder een bed verbergen, dus...
Nee, je blijft. Het gaat om Skylar en ze is in gevaar.
Laten we het nu maar doen voor ik ga hyperventileren.
Jongens, ik meen het. Ik ben weg.
Niet zonder je uitrusting. -Vergeet het.
Het is Halloween. Dan ben je verkleed als steampunk-figuur.
Dat ken ik niet eens.
Je generatie heeft geen benul van sciencefiction. Ik ben de babysitter.
Jij bent de baby die zit. Ga niet tegen me in.
Mij best.
Ik neem de kleine wel. -Neem dit ook mee.
En dit. Deze moet je zeker hebben.
Deze kan geen kwaad. Oké, sorry. Dat is iets overdreven.
Ze zijn hier. -Zou het een val zijn?
Beslist. -Laten dichtklappen?
Absoluut.
En ga ik als eerste? -Wat dacht je dan?
Oké, ik ga al.
Schiet op, het feest is begonnen.
Onthou, ik hou jullie in de gaten via de helmcamera, oké?
Er kan jullie niets gebeuren. Denk ik.
Het is grotendeels een placebo. -Het is vaak dubbelblind getest.
Ja, door de knoflookindustrie. -Wanneer was ik het laatst ziek?
Ik heb een verrassing voor jullie. -Mam, pap, help.
Mam, pap, schiet op.
Lieverd? -Hierboven.
Mam. Pap.
Mam, pap, help. Help.
Ouders. Zo simpel om de tuin te leiden.
Een van de monsters bij Deimata heb ik eerder gezien.
De heks?
Ja, ik zag haar voor 't eerst op school. De eerste keer bij een spelwedstrijd.
Ik werd zo bang dat ik 'geit' verkeerd spelde.
Dat spel je niet zo gauw fout.
Daarna kwam ze steeds als ik iets belangrijks op school had.
Zelfs als ik haar niet kan zien, voel ik hoe ze me bespot...
alsof ze weet dat ik ga falen, en dat gebeurt dan ook.
Ik ken die andere. -De vogelverschrikker?
Hij woont in het bos achter m'n huis.
Ik werd gepest omdat ik er niet durfde te spelen. Later ging ik 'm overal zien.
Net als bij jou, ook als ik 'm niet zie, weet ik dat hij er is.
Ik kan alleen maar wegrennen.
Dat is 'm.
Jongens, niet bang zijn. Ze voeden zich met angst, zei Cobb.
Als er iets op ons afkomt, blijf bij elkaar. -Jullie stellen je aan.
Denk ik.
Henry. -Cobb.
Sadie, Henry.
Cobb.
Ze vluchten, uit angst.
Wees niet bang, Henry. -Cobb.
Niet bang zijn. Henry, ze voeden zich met angst.
Probeer je hartslag te vertragen. Haal je diep adem?
Ik haal helemaal geen adem.
Verrassing.
Ik rook je angst van kilometers afstand. Gozer, je stinkt.
Waar is Henry?
Zullen we gaan kijken hoe het met hem is?
Toch maar wel.
Wat heeft hij? Gaat het met hem?
Hij is versteend. Verstijfd van schrik.
Dat gebeurt er als mensen het verliezen van hun monster.
Ik moet eens wat aan m'n conditie doen. -Kun je hem helpen?
Ik denk het wel. Maar niet hier. Ik moet hem meenemen naar het lab.
Eerst jullie naar het landhuis brengen.
Dus ze zijn echt? -Nou en of.
Stijf van angst. Wat een ironie.
Julie? Schat, waar... -Ik ben hier, lieveling.
Ik wist niet...
Ik had die knoflook moeten nemen. Schat, ga nou niet...
Waar zijn we?
Het oude lab van m'n vader. Het is niets veranderd.
Wat zou ze voor ons in petto hebben? -Uitstekende vraag, Steven.
Zo blij dat je 'm stelt. Ik ga jullie vernietigen natuurlijk.
Tuinmeubilair van jullie botten maken. Een soort ligstoel der verdoemenis.
Maar wat de manier waarop ik jullie zal vernietigen betreft...
wil iemand er een slag naar slaan? Nee? Toe nou, dat is juist zo leuk.
Vier woorden. Zie je wat ik doe?
Eerste woord. Jullie proberen het niet eens. Oké, eerste woord. Klaar?
Nee? Nog een keertje.
Oké, prima. Dan vertel ik het gewoon. Ik ga jullie...
laten sterven van angst.
Ja, veel succes daarmee. -En dat na vijftien jaar denkwerk?
Triest. Best gênant. -Vernederend.
Ik zou sterven van schaamte.
Wat zijn we professioneel. -Mycologen zijn wel wat gewend.
Ja, schimmels zijn pas eng.
Wacht maar af tot ik jullie dochter de stuipen op het lijf jaag in jullie bijzijn.
Daar heb je het al.
Zo mag ik het zien. M'n vlucht vertrekt. Tot ziens.
Genoeg zo. Geen geren meer.
Je laat ons toch niet achter? -Ik moet 'm terugbrengen en ontdooien.
En de tank moet hersteld zijn als je ouders met Deimata komen.
M'n ouders. Redden ze het wel?
Ja, hoor. Het zijn professionals.
Zal ik het redden?
Welja. Je bent immers een monsterjager.
Vijfde generatie. Jij maakt de monsters bang, niet andersom.
Ja, natuurlijk. Fluitje van een cent.
Oké, gewoon ademen. Haal adem.
Hou haar voor me in het oog. Jij zult de dapperste moeten zijn.
Je hebt geen idee hoe absurd dat is. -Afgesproken.
Neem me niet kwalijk.
Ga dan. Dit lukt me wel.
Wat zegt u ervan, baas? Grijpen we Skylar nu?
Nog niet. Ik ben nog niet helemaal op krachten.
Ik moet nog meer van haar angst eten.
Laten we dan van het dak neerdalen en... bon appétit.
Straks. Ik hunker nu eerst naar een andere smaak angst.
Waar gaat u heen? -Een Halloween-feestje.
Ik heb een kostuum nodig.
Hebben wij ook kostuums nodig?
Als je nog iets stommer was, kon ik je verkopen als presse-papier.
Doe niet zo gemeen.
Het verveelt nooit.
Dat noem ik nou... brandgevaarlijk.
Ze is er nog niet.
We kunnen niet de hele avond op Skylar wachten.
Dan zal ik wel zingen. -Vind je dat niet erg? Niet te nerveus?
Nee, laat het maar aan mij over.
Hoe zie ik eruit? -Hoe bedoel je?
Zit m'n haar stom? Zal ik het anders doen?
Is dat een puistje? Zo voelt het wel.
Wat klets je... Vijftien jaar angst, allemaal tegelijk.
Moet ik er wat op smeren? Misschien moet ik maar naar huis gaan.
Je bent mooi zo. We duiken tussen het publiek.
Er zal heus niemand naar je staren.
Daar is ze. Dames en heren, Skylar Lewis.
Skylar zal vanavond met ons zingen. -O nee, dat was ik totaal vergeten.
Maak even de weg vrij, iedereen.
Waarom voel ik me zo? -Kom maar naar voren, Sky.
Niet zo bescheiden.
Er is iets heel erg mis met me.
M'n hart bonkt. Er is iets mis met me.
Dus ze bestaan echt? -Als je op het podium staat...
Hallo, wereld. Mama is thuis. -Het is beangstigend.
Je bent nergens bang voor. Maar jij bent niet normaal.
Denk eraan, ga op in de muziek. -Kon ik dat maar.
Toe maar, jongens.
Je kunt het.
Niet bang zijn, Sky.
Plankenkoorts. Een van m'n favorieten.
Wonderbaarlijk. Dat was niet te beschrijven.
Dit moet zo vernederend voor je zijn. De grootste afgang van je leven.
Ik neem het wel over.
Wat meer tempo, jongens.
En je nek dan?
Ik heb een dokter gevonden die niet van deze wereld is.
Skylar, wat ben je aan het doen?
Ik had nog niet gegeten. -Rustig, zo verslik je je nog.
Van mij mag het. -Je kunt je angst niet wegeten.
Dat doe ik ook niet.
Ik eet een koekje.
Sadie, dit is de ergste dag van m'n leven.
Ik heb zo'n akelig gevoel in m'n maag en het gaat niet weg.
Ik zei je al, dat is angst.
Hoe maak ik er een eind aan? -Dat gaat niet.
Je moet ermee leren leven zoals iedereen op aarde.
Het is te veel.
Moet je zien. -Wat is er?
Het is m'n moeder.
Waar ga je heen? -Een band zoeken die niet vals speelt.
Je bent ballast, lieverd. Hoe vaak je ook oefent, je blijft een amateurtje.
Dat is het McQuarry-landhuis. Heeft ze hier gewoond?
Dit kan niet kloppen. Dat zou ze me hebben verteld.
Zoals dat je een jager bent? -Dat Deimata hem tot waanzin dreef.
Net als die ouwe McQuarry. Hij sloot zich hier jaren op.
Wat als Edgar McQuarry m'n opa is? -Misschien zijn ze daarom hier.
Is wie waar? -Skylar, moet je eens kijken.
Dit landhuis wemelt van de monsters. -We moeten hier weg.
Hoezo 'nee'?
Al onze vrienden zijn hier. Wat gebeurt er dan met hen?
Wat kunnen wij nou uitrichten? -We zijn als enigen tegen ze gewapend.
En een van ons is een vijfde generatie monsterjager.
Ik kan het niet. Ik ben te bang.
Ik ben m'n hele leven bang geweest. Weet je wat ik over angst heb geleerd?
Als je ervoor vlucht, wordt het alleen maar erger.
Kom op. Je kunt het best.
Ik haat je. -Ik jou ook. Kom mee.
Kom op, Henry.
Doe me geen pijn, Mr Vogelverschrikker.
Sorry, dat lag op het puntje van m'n tong.
Het kan de beste overkomen.
Man, wat was ik ver heen.
Ik kon alles horen en zien, maar ik was te bang om me te verroeren.
Ik heb het volledig laten afweten. Skylar en Sadie rekenden op me.
Volgende keer beter. -Ben je gek? Aan mij heb je niks.
Ik ga naar huis. -Goed idee. Als iets te lastig is...
kun je het beste in je schulp kruipen en opgeven.
Wat geeft het als je vrienden nog in de problemen zijn en je hulp nodig hebben.
Ik kan ze niet helpen.
Ik ben een lafaard.
Je hoeft geen held te zijn om dit geval te helpen repareren.
Wat heb je nodig? -Het is vooral laswerk en...
het is tamelijk walgelijk daarbinnen, dus...
Hé, Josh. -Waar is dat wapentuig goed voor?
Hoort gewoon bij het kostuum.
Je weet wel...
Grappig.
Waar zijn je voeten?
Sadie.
Ik pak de PCU. Schieten. -Ik kan niets zien zo.
Haal 'm uit de tas. Vlug.
Het is ons gelukt.
We zullen er meer nodig hebben.
Hoe ziet dit eruit? -Fantastisch. Je bent een natuurtalent.
Leg dat maar gerust daar neer.
Cobb, hoe is het met Henry? -Hij is ongedeerd. En met jullie?
Prima. We hebben een monster gevangen.
Maar het zijn er veel. We hebben PCU's nodig.
Oké, ik kom er een stel brengen.
Wacht.
Is alles goed met ze? -Ja. Ze hebben meer vallen nodig.
Ik wilde dat ik op twee plaatsen tegelijk kon zijn.
Blijf maar hier tot ik terugkom. -Wacht.
Geef mij de tas.
Ik breng 'm naar ze toe. -Zeker weten?
Ja, ik weet het zeker. -Neem ze te grazen, tijger.
Kun je dat wel alleen repareren? -Dat lukt me wel.
Die is er geweest.
Het doet er niet toe. -Het had veel uitgemaakt.
Schommel dezelfde kant op als ik. -Hoe weet ik welke kant dat is?
Werk nou samen. Nu bonk je alleen. -Ik bonk helemaal niet.
Theodosia, wat is er? -Waar gaan we heen? Wat doen we?
Ze wint aan vertrouwen. Hoe kunnen we de angstsappen weer laten stromen?
Blijf weg bij onze vrienden. -Ze lijkt nogal op haar vrienden gesteld.
Daar zijn er veel van in die balzaal.
Kom mee.
Verzamel de anderen. Het is tijd om wat massahysterie te kweken.
Wat moeten we met die anderen? -Je bent zo stom.
Dit kostuum begint te stinken.
Mag ik deze dans?
Dan niet. Je moet het zelf weten.
Myra, gaat het met je? -Er was een afschuwelijke vrouw.
Ze nam bezit van me. -Deimata. Waar ging ze heen?
Naar boven. De balzaal.
Bedankt. Kom op.
Tot kijk. -Hebben jullie m'n steunkraag gezien?
Kan iemand een taxi voor me bellen?
Heeft iemand Skylar gezien?
Hé, gozer. Lang niet meer geschrokken. Bedankt dat je me weer komt voeden.
Die zag ik niet aankomen. -Leuk geprobeerd, kluns.
Dit kan behoorlijk pijn gaan doen.
Hier had je niets over verteld. -Ik wist het ook niet.
Welkom in jullie ergste nachtmerrie.
Zeg eens, Henry. Moet je je broek al verschonen?
Ik ben niet bang voor je. -Natuurlijk wel.
Bang voor mij, bang in het donker, bang voor de pestkoppen bij gym.
Zie het toch onder ogen. Je bent overal bang voor.
Dat is niet waar. -Je bent een lafaard.
Altijd geweest en je zult het altijd blijven.
Ik ben niet bang voor je.
Ja, dat ben je wel. -Nee.
Laat me met rust.
Ik ben klaar met je.
Hoe lang kennen we elkaar al? Wees alsjeblieft bang voor me.
Het is afgelopen met je. -Afgelopen? Wacht, ik zal enger zijn.
Maak 'm open.
Het zijn er te veel. -Probeer kalm te blijven.
Dit is niet het moment voor paniek. -Dat weet ik nog zo net niet.
Het lijkt me juist het perfecte moment. Wat denk jij, heks?
Onloochenbaar. Nog een woord dat je niet kunt spellen.
Het is niet je avond. Hè, liefje?
Eerst verneder je jezelf met dat gruwelijke zingen waar iedereen bij is.
Reken maar dat dat je de rest van je leven zal achtervolgen.
Als je moed toont, verschrompelen ze tot niets.
Wat je ook angst aanjaagt, doe het gewoon.
Nonsens.
Ik ben slim en heb vertrouwen. -Je bent dom en zwak.
Ik heb vertrouwen. -Spel 'geit' voor me.
G-IJ...
Hé, Skylar. Ik heb je overal gezocht. -Pak je gitaar. Speel mee.
Verweer je tegen ze.
Verzet je. Waar je bang voor bent, doe dat nu.
Je gitaar is draadloos, hè? Volg me.
Zoek de band.
Wat voor leeghoofd kan 'geit' niet eens spellen?
G-I...
G-Y...
Zeg het.
Je gaat toch niet echt zingen, hè?
Ze schrikken zich nog dood.
Je bent de slechtste zangeres op aarde.
Kom daar vanaf. Je zult voor paal staan.
Hou op.
Verzet je tegen haar, Ryan. Je kunt het.
Waar heb je het over? Ik ben Ryan.
Doe iets waar je bang voor bent.
Wil...
Wil je met me uitgaan?
Ja.
G...
E...
I-T.
Spel 'verschrikt' voor me.
V-E-R-S-C-H-R-I-K-T.
Wat ik niet ben.
Bravo. Vertel eens, meisje.
Ben je in de loop van de avond soms je ouders kwijtgeraakt?
Nog één stap en ik laat ze vallen. Dacht je dat je me weg kon zingen?
Ik ben geen alledaags monster. Ze noemen me niet zomaar 'de Eeuwige'.
Skylar, ren weg. -Hou je mond, Steve.
Wees niet bang. Ze voedt zich met je angst.
Genoeg. Ik zweer je, nog één woord en jullie twee vallen te pletter.
Kom, Henry. We moeten haar helpen.
Je hebt de monsters beneden dan wel overwonnen, er komen er meer.
Er zijn er altijd meer, omdat er altijd angst zal zijn.
En het is angst dat de monsters schept, niet andersom.
Als je m'n ouders nu eens laat gaan en in plaats daarvan mij neemt.
Wat zei je daar?
Als je ze weer op het dak zet, kun je doen wat je wilt met mij.
Nee, lieverd.
Dat aanbod zou ik aannemen. Maar eerst die blaster weg.
Nee, schat. Niet doen.
Die andere ook. Aan je pols.
Verrassing.
Pak haar.
Hoe durf je me te bedriegen?
Mam, pap.
Ik heb je vast.
Geweldig.
Ze is gegroeid. -Ze voedt zich met je angst, lieverd.
Blijf hier.
Ja, ik blijf zeker hier. -Goed plan.
Waar ben je gebleven?
Och, kijk. Twee keer zoveel pret.
Wees niet bang. Het maakt haar sterker.
Ik ben niet bang. Ze voedt zich met jullie angst.
Mam, pap, vertrouw erop dat ik dit aankan.
Hou op met praten.
Leid Deimata af, ik heb wat tijd nodig.
Dat doen we samen wel. Ik...
Henry, wat hulp graag. -Ik doe m'n best.
Ik heb deze nog nooit gebruikt.
Kinderen. Heel aandoenlijk.
Skylar, waar ben je?
Mam, pap, hou vol.
Daar ben je dus. Je zult pijn kennen als nooit tevoren.
Drie stuks brengt geluk.
Wees eerlijk, maken drie hoofden me dik?
Nu.
Ik vertrouw op m'n dochter.
Ze is een slimme meid. Ze kan dit best aan.
Ze is geen kind meer, maar een jonge volwassene. Dat accepteren we.
Het is tijd dat we de teugels laten vieren. -Ja.
Ik heb haar.
Wie is nu je monster?
Goed gedaan, schat. Kan ik nu wat hulp met het touw krijgen?
We willen nu graag wat touw. -Komt eraan, pap.
Sadie. Henry. Bedankt, jongens.
Zie je wel? Jullie kunnen me vertrouwen. -We houden zo veel van je, lieverd.
Mag ik dan later thuiskomen? -Ja, een half uurtje erbij kan wel.
Ik heb jullie net het leven gered.
Daar zit wel wat in. -Dat is waar.
De waarheid is, een beetje angst is niet zo erg.
Want er is geen mooier gevoel dan te ontdekken wat je doodeng vindt...
en het dan toch te doen.
En je kunt angst niet uitroeien. Sommige dingen blijven eng.
Zoals spreken in het openbaar.
Dus concluderend, terwijl de amygdala angsten opwekt...
helpt een ander deel van de hersens, de prefrontale cortex, ze te beheersen.
Zonder angst zouden we niet weten wanneer we moeten vluchten.
Kijk uit waar je loopt, sukkelaar.
Wie noemde je daar 'sukkelaar', sukkelaar?
Let alleen wat beter op, oké?
Of hoe goed het voelt als je eindelijk van je afbijt.
Dit schimmeltje gedijt heel goed. Kijk maar eens.
O, wat een braaf hondje.