ความเดิมตอนที่แล้ว
- ฉันไม่ควรมาที่นี่ - คิลเลียน
ฉันคิดว่าพี่ชายจะแต่งงานทั้งที ฉันควรมาแสดงความยินดีด้วย
ลูก ๆ ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ขอให้ติดคอ
ฉันทำให้เขาสำลักด้วยพลังจิต
มีบางอย่างที่แม่ต้องบอกลูก มันคือความจริงเกี่ยวกับตัวตนของเรา
- ได้โปรดอย่าบอกว่าเราเป็นแม่มด - เราเป็นแม่มด
พี่มีศัตรู เดอะชิฟเตอร์ มีคนทำเรื่องชั่วร้ายในร่างของพี่
เขาจะไม่หยุดจนกว่าพี่และลูก ๆ จะตาย
ฉันสามารถช่วยให้แกได้แก้แค้น นังแม่มดที่ทำให้แกต้องเป็นแบบนี้
เธอขังฉันไว้กลางทะเลทรายมา 80 ปี
- ใครก็ได้ - หยุดนะ
พี่ต้องช่วยเฟรยา เขาต้องการฆ่าเธอในภาพ
- เพราะเขารู้ว่าถ้าทำสำเร็จ... - แกจะเกิดใหม่ไม่ได้
ฉันรู้ว่าใครฆ่าสามีของฉัน
โจแอนนา โบชอมป์ คุณถูกจับข้อหาฆาตกรรมบิล แทตเชอร์
ลูกต้องไปช่วยน้อง
ฉันก็อยากช่วยพี่
บนตู้มีที่กั้นหลอกอยู่ ลูกจะเจอทุกอย่างที่ต้องการในนั้น
พระเจ้า
โอเค มันต้องมีวิธีอะไรสักอย่าง
โอมมะลึกกึ๊กกี๋ย
เธอมันงี่เง่า อิงกริด มันคงไม่เปิดออกแค่เพราะเธอพูดว่าเปิด
พระเจ้า
พระเจ้าช่วย
กรีมัวร์
มันเป็นเรื่องจริง
โอเค คาถา... เพื่อช่วยเฟรยา
ฉันต้องการคาถาเพื่อช่วยเฟรยา
เพื่อช่วยเฟรยา
คุณต้องช่วยฉันนะ นี่ ช่วยฉันด้วย ขอร้องล่ะ มีคนพยายามจะฆ่าฉัน
เฟรยา
- นี่ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย - เฟรยา...
"แม่มดสาวแห่งอีสต์เอนด์" "ตอน: มาริลิน เฟนวิค จงสู่สุคติ"
"ตำรวจอีสต์เอนด์"
เรามาคุยกันเรื่องคืนที่บิล แทตเชอร์ถูกฆ่าดีกว่า
ผมได้คุยกับมอร่า แทตเชอร์เมื่อคืนนี้
แล้วเธอ... เธอสงบมาก รู้มั้ย
มีสติดี และน่าเชื่อถือมาก
และเธออ้างว่าเธอกับสามีกำลังพาสุนัข เดินเล่นอยู่ในสวนใกล้กับแฟร์ฮาเวน
เมื่อพวกเขาเดินมาเจอคุณ กำลังวาดสัญลักษณ์นี้อยู่บนพื้น
คุณจำสัญลักษณ์นี้ได้มั้ย บอกได้มั้ยว่ามันแปลว่าอะไร
ไม่ค่ะ ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อน
เธอบอกว่าคุณดูหมกมุ่นกับอะไรบางอย่าง กระวนกระวาย โกรธเกรี้ยว
และเมื่อพวกเขาพยายามจะคุยด้วย คุณก็ทำร้ายพวกเขา
เธอบอกว่าคุณฆ่าสามีต่อหน้าต่อตาเธอ อย่างเลือดเย็น
และคำบรรยายการทำร้าย ก็ตรงกับอาการบาดเจ็บของเขาเป๊ะ ๆ
- ฉันขอบุหรี่หน่อยได้มั้ยคะ - คุณสูบบุหรี่ด้วยเหรอครับ
เฉพาะตอนถูกกล่าวหาคดีฆาตกรรมน่ะ
คาถาคืนชีพ
เตรียมตัวไว้นะคะ น้าเวนดี้ หนูจะพาน้ากลับมา
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
ฉันไม่เข้าใจว่าคุณทำแบบนี้ทำไม ฉันไม่รู้จักคุณซะหน่อย
เธอจำไม่ได้จริง ๆ ใช่มั้ย เธอไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
พระเจ้า เธอคงกลัวมากสินะ
นี่ ทำไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอก เธอเคยขังฉันไว้ในภาพเขียนครั้งนึงแล้ว
เธอไม่คิดบ้างเหรอว่าถ้าฉันร่ายคาถา ให้ออกไปได้ ฉันคงทำไปแล้ว
- ฉันไม่ได้ขังคุณไว้ในรูปไหนซะหน่อย - ขังสิ เธอขังฉันไว้บนผนังเหมือนถ้วยรางวัล
และฉันก็แค่รักเธอ ฉันไม่อยากซ้อมเธอ ฉันแค่ต้องการให้เธอฟังฉัน
ฉันอยากแต่งงานกับเธอ
แต่กลายเป็นว่าเธอมันก็แค่แม่มดจอมอาฆาต
เหมือนคนอื่น ๆ นั่นแหละ
- ได้โปรดอย่าแทงฉันเลย - แทงเธอเหรอ
ไม่หรอก ฉันไม่ได้จะแทงเธอ คนสวย มีดนี้คือทางออกเดียวจากที่นี่ต่างหาก
แกยังมีชีวิตรอด
- ใครมีชีวิตเหรอครับ - มอร่า แทตเชอร์น่ะค่ะ
ฉันดีใจที่เธอยังมีชีวิตอยู่
ฉันอยากโทรหาทนายแล้วค่ะ
น้าเวนดี้
เธอทำให้น้าฟื้นคืนชีพมาเหรอ เธอคิดอะไรอยู่น่ะ อิงกริด
หนูขอโทษค่ะ หนูนึกว่าน้าจะดีใจซะอีก
ยังไงเดี๋ยวน้าก็ฟื้นกลับมาอยู่แล้ว มันแค่ต้องใช้เวลาสองสามชั่วโมง
แต่น้าตายไปแล้วนี่คะ แบบ... ตายสนิท
สำหรับน้ามันไม่เป็นอย่างนั้นหรอก ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว
แม่เธออยู่ไหนล่ะ เขาไปช่วยเฟรยาทันรึเปล่า
ไม่ค่ะ แม่ถูกจับข้อหาฆาตกรรม พวกเขามาจับตัวแม่ไป
ว่าไงนะ แล้วเฟรยายังติดอยู่ในนั้นเหรอ พระเจ้า เราซวยเละแน่ ๆ
- หนูไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น - มันมีผลลัพธ์ อิงกริด
อยู่ ๆ เธอจะทำให้คนฟื้นจากความตาย โดยไม่มีผลลัพธ์ไม่ได้
น้าล่ะโมโหแม่เราจริง ๆ ที่ไม่สอนลูกให้รู้จักวิธีใช้พลัง
นี่มันเป็นความผิดของเขาคนเดียว
- น้าหมายถึงอะไรคะ ที่ว่าผลลัพธ์ - มันมีราคาของมัน
- คาถาแบบนั้นมันมีค่าของมันเสมอ - ราคาแบบไหนเหรอคะ
ถ้าเราทำให้คนที่รักฟื้นคืนชีพขึ้นมา งั้นคนที่เรารักก็ต้องตาย
- เฟรยา - คงไม่ใช่ถ้าเราไปช่วยเขาได้ทัน
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
- คุณทำอะไรอยู่น่ะ - ฉันอยากให้เธอโดนเผา
เหมือนที่ฉันโดนอยู่กลางทะเลทราย ฉันอยากให้เธอหายใจไม่ออก
ฉันอยากให้เธอรู้สึกทุกความเจ็บปวด ที่ฉันได้รับจากเธอ
และจากนั้น... ฉันอยากให้เธอตาย
เธอไม่มีพลังอำนาจเลยรึไง
ฉันผิดหวังในตัวเธอจริง ๆ เฟรยาคนเก่าคงสู้ขาดใจ
ฉันเคยรักเธอจริง ๆ นะ แม่สาวจอมขบถ
แม่จอมซ่าของฉัน
ไปลงนรกซะ
ฉันไปมาแล้วล่ะ ทีนี้ก็ถึงคราวเธอบ้าง
ลาก่อน เฟรยา
"บาร์เดอะเบนต์เอลโบว์"
นี่ นายเห็นเฟรยาออกไปรึยัง ฉันหาเธอไม่เจอ
ไม่นี่
- คิลเลียน นายมาทำอะไรที่นี่ - มาดื่มน่ะสิ แปลกดีนะ
แม่นายเป็นห่วงนะ นายเลิกส่งอีเมล์ นายไม่สนใจจะส่งโปสการ์ดมาอีกแล้ว
นายไม่น่าไปลงโทษแม่แค่เพราะนายโกรธฉัน
- ฉันไม่ได้โกรธนาย - นายโกรธฉันมาตั้งแต่เกิดแล้ว
นายยังคิดไม่ออกว่า มันไม่ใช่ความผิดฉันที่ชีวิตนายแย่
อยากบอกฉันมั้ยว่านายมาทำอะไรที่นี่ ฉันไม่ได้เจอนายมาห้าปี
นายต้องการอะไร คิลเลียน
- ฉันไม่อยากได้อะไรจากนายทั้งนั้น - นายต้องการบางอย่างจากฉันเสมอ
และนายมักเอามันไปโดยไม่ขอ
อยากเล่นต่อมั้ย
ดีใจที่ได้เจอนายนะ แดช
- นี่ โทษครับ คุณเห็นเฟรยารึเปล่า - ไม่ค่ะ ฉันยังไม่เห็นเธอเลย
โอเคครับ
หนูไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่ามันเกิดอะไรขึ้น แฟนเก่าของเฟรยาอยากฆ่าเธอเหรอคะ
- ใช่ - ใช่จอช ไมเยอร์จากสมัยมัธยมรึเปล่า
ไม่จ้ะ ที่รัก นี่คือแฟนเก่า จากเมื่อนานมาแล้ว จากชาติก่อน
น้าหมายความว่ายังไง
เธอกับเฟรยาเกิดและตายมาเป็นสิบครั้งแล้ว
มันเป็นส่วนหนึ่งของคำสาปน่ะ
- เราโดนสาปเหรอคะ - ผู้หญิงทุกคนในครอบครัว
- ต่างโดนสาปกันทั้งนั้น - ทำไมล่ะคะ
โอเค น้าจะปล่อยให้แม่เธอ อธิบายเรื่องนั้นเองแล้วกัน
แต่ประเด็นก็คือเธอน่ะเคยใช้ชีวิตมาก่อน แต่เธอจำอะไรไม่ได้เลย เฟรยาก็เหมือนกัน
แล้วหมอนี่ แฟนเก่าของเฟรยา เขาทำแบบนี้ไปทำไมล่ะคะ
โอเค นั่นอาจเป็นอีกเรื่องที่เธอควรรู้ไว้
ผู้หญิงทุกคนในครอบครัวนี้ เราโชคไม่ดีเท่าไหร่เรื่องผู้ชาย
- และนั่นคือส่วนนึงของคำสาปเหรอคะ - ไม่หรอก พวกเราแค่โง่เรื่องนั้นเอง
- แฮร์ริสัน - โจแอนนา
ดีจริง ๆ ที่ได้กลับมาอีสต์เอนด์ ผมรักอากาศริมทะเลจริง ๆ
- มาถึงเร็วดีนะ ถึงแม้จะเป็นคุณก็เถอะ - พวกเขาสร้างรถได้ดีขึ้นแล้ว
- ก็จริง มันนานเท่าไหร่แล้ว - ผมว่าสัก 50 ปีเป็นอย่างน้อย
- พระเจ้า คุณดูเหมือนเดิมเลย - ชีวิตอมตะก็อย่างนี้ล่ะ
คุณน่ะสิ ผมหมายถึงว่า พระเจ้า คุณดูดีกว่าเดิมซะอีก
อาจจะอีกไม่นานเท่าไหร่ เห็นว่ามีใครพยายามจะฆ่าฉัน
- มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ - มันก็ยากอยู่ แต่ไม่ถึงกับเป็นไปไม่ได้
และใครคนนั้นก็ดูจะมุ่งมั่นพยายาม
ผมไปห้ามคนโรคจิตไม่ให้ฆ่าคุณไม่ได้
แต่ที่แน่ ๆ คือผมพยายามพาคุณออกไปจากที่นี่ได้
ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี ลูกฉันกำลังเป็นอันตราย
เอาล่ะ เราแก้ไปได้หนึ่งปัญหาแล้ว อย่างน้อย
ผมเพิ่งคุยกับผู้พิพากษามา ทายซิใครจะได้เป็นอิสระ เพราะฝีมือผม
คุณทำได้ยังไง
แค่เพราะผมไม่มีอำนาจเสกคาถา ไม่ได้แปลว่าผมไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไรเลย
ผมอาจไม่มีพลังเวทมนตร์ แต่ผมพอรู้จักคนแบบนั้นอยู่บ้าง
พวกเขาเห็นอะไรมาเยอะ ขุดคุ้ยได้ไม่ยาก
คุณไปขอความช่วยเหลือจาก หนึ่งในลูกความที่ไม่น่าไว้ใจของคุณเหรอ
ผมต้องบอกมั้ยว่าคุณเองก็เป็นหนึ่ง ในลูกความที่ไม่น่าไว้ใจของผม ที่รัก
ผมเพิ่งขอประกันตัวให้คุณได้ในข้อหา ฆาตกรรม คุณควรจะกอดผมเลยเดี๋ยวนี้
ฉันบริสุทธิ์ ฉันไม่จำเป็นต้องใช้ การตกลงที่ไม่ชอบมาพากลที่ไหน
ขอแค่ทนายฝีมือดีก็พอ
อีกอย่างคุณต้องใช้เงินเยอะเลยล่ะ เพราะเงินประกันตัวตั้งไว้ที่หนึ่งล้านเหรียญ
เฟรยา
คุณน่ะเอง
- โอ้โฮ คุณคงรู้สึกดีขึ้นแล้วสิ - ไฟดับแล้ว ทุกคน ช็อตต่อไปดื่มฟรี
- คุณมาทำอะไรที่นี่คะ - เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ผมหาคุณไม่เจอ
และอยู่ ๆ ผมก็ได้กลิ่นควัน
และคุณก็หมดสติอยู่ในห้องน้ำ ท่ามกลางไฟที่กำลังไหม้
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันกำลังปาลูกดอกอยู่กับคิลเลียน
จากนั้นฉันก็ไปเข้าห้องน้ำ นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันจำได้
- คุณเล่นปาลูกดอกอยู่กับคิลเลียนเหรอ - ใช่ ฉันแค่... ฉันไม่แน่ใจ
ฉันคงเป็นลมไปหรืออะไรสักอย่าง แต่ฉันฝันประหลาดสุด ๆ เลยล่ะ
ฉันอยู่ที่ร้านเหล้ายุคเก่า และผู้ชายคนนึงพยายามจะฆ่าฉัน
เฮ่ นี่ ฟังนะ ผม... ผมดีใจที่คุณไม่เป็นไร
ฉันคงสภาพแย่มากเลยตอนนี้
ไม่หรอก คุณน่ารักดีออก เหมือนเพิ่งกวาดปล่องไฟสมัยศตวรรษที่ 19
- อย่ามาล้อฉันนะ - เปล่าซะหน่อย ผมพูดจริง
- คุณลุยไฟเพื่อช่วยฉัน - ใช่สิ แน่นอนอยู่แล้ว
- เกิดอะไรขึ้นในนี้เนี่ย - น้ารู้สึกแปลก ๆ
หมายความว่าไงคะ
คาถาคืนชีพที่เธอเสกใส่น้า มันทำให้น้ามึน ๆ น่ะ
มีโอกาส 50 เปอร์เซ็นต์ ที่น้าอาจกลายร่างเป็นแมวโดยไม่ตั้งใจ
ถ้าเป็นอย่างนั้น น้าอาจติดอยู่ในร่างนั้นสักพัก
ฉะนั้นบอกมาว่าเธอจำคาถาที่น้าสอนให้ได้
- เธออาจต้องจัดการเรื่องนี้คนเดียว - พระเจ้า อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ
ล้อกันเล่นใช่มั้ยเนี่ย บางทีเราอาจมาช้าไป
เราจะทำยังไงกันดี
อ้อ ช่วยได้มากเลยล่ะ
เร็วเข้า เฟรยา กลับมาสิ
อิงกริด พี่ทำอะไรอยู่น่ะ
- เธอออกมาจากรูปนี่ได้ยังไง - พี่รู้เรื่องความฝันของฉันได้ยังไง
มันไม่ใช่ความฝัน เราต้องไปกันแล้ว แม่กำลังลำบาก
- นั่นแมวของน้าเวนดี้รึเปล่า - ใช่
นี่ค่ะ โทรหาอิงกริดที่เบอร์นี้ และอ่านในนั้นให้แกฟัง
- มันหมายความว่าอะไร - เดี๋ยวแกก็เข้าใจเอง
จริงเหรอ เดี๋ยวนี้ต้องพูดเป็นรหัสลับ
คุณกลัวว่าถ้าผมรู้ว่าเงินคุณอยู่ที่ไหน แล้วผมจะไปขโมยมารึไง
เรามีประวัติกันมา แฮร์ริสัน ประวัติที่ยาวนานและซับซ้อน
ถ้าคุณไม่เชื่อใจผมแล้วคุณจ้างผมทำไม
คุณคือทนายคนเดียวที่รู้ความจริงเกี่ยวกับฉัน
คุณคือคนเดียวที่จะเชื่อว่าฉันบริสุทธิ์
- พวกเราเป็นแม่มดเหรอ - เราเป็นแม่มด
แต่พี่ไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยซ้ำนี่
เอาเป็นว่านี่เป็นคืนของความขัดแย้ง ของการรับรู้อย่างรุนแรง
และแม่ก็รู้มาตลอดเหรอ แม่โกหกเรามาตลอดชีวิตเลยเนี่ยนะ
ก็ประมาณนั้น อีกอย่างเธอกับฉัน เกิดและตายมาหลายรอบแล้ว
แต่เราจำไม่ได้
- เพราะมีคำสาปติดตัวเราอยู่ - ว่าไงนะ
และนั่นไม่ใช่แมวของน้าเวนดี้ นั่นน่ะคือน้าเวนดี้
- นี่ไม่ใช่เรื่องจริง - แล้วก็แม่ถูกจับข้อหาฆาตกรรม
- ตาเถร - ไง หลาน ๆ
พอจะมีเสื้อผ้าน้าติดมามั้ย เพราะข้างหลังนี่มันหนาวขั้วโลกเลยล่ะ
- ค่ะ - เดี๋ยวนะ
- ทำไมแม่ถึงถูกจับข้อหาฆาตกรรมล่ะ - ไม่ ใจเย็น นั่นก็เพราะเดอะชิฟเตอร์
- ตัวอะไรนะคะ - เดอะเชปชิฟเตอร์
ทุกคน ฉันเพิ่งได้ข้อความเสียง มาจากทนายของแม่
ฟังนะ คนแบบเราน่ะ มีพลังแตกต่างกันไป
บางคนอาจแปลงร่างเป็นสัตว์ได้เหมือนน้า และบางคนอาจแปลงร่างให้เหมือนคนอื่นได้
- หนูทำได้มั้ยคะ - ไม่จ้ะ
- บินได้มั้ยคะ - ไม่จ้ะ ฟังนะ
เดอะชิฟเตอร์ที่ตามล่าแม่เธออยู่ เขาทำให้ตัวเองอยู่ในร่างของแม่เธอ
ฆ่าบิล แทตเชอร์ ทิ้งมอร่าไว้เป็นพยาน
แล้วนังนั่นก็มาบ้านเราเมื่อเย็นนี้ และแทงน้าจนตาย
- แต่น้ายังอยู่นี่คะ - ใช่ ประมาณว่าเป็นความผิดฉันเอง
- ฉันทำเรื่องโง่ ๆ ลงไป - ไม่จ้ะ น้ามีเก้าชีวิต เหมือนแมวน่ะ
- โอเค แล้วทนายว่ายังไงล่ะ - เขาบอกว่าเราต้องหาเงินมาแสนเหรียญ
เพื่อประกันตัวแม่ แต่ไม่ต้องห่วงเงินอยู่กับป้ามาริลิน
ป้ามาริลินเหรอ เป็นไปไม่ได้ ป้าตายไปแล้วนี่
- เราเคยไปเยี่ยมแกที่สุสานสมัยเราเด็ก ๆ - นั่นสิ ฉันไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร
แปลว่าแม่เธอน่ะเป็นแม่มดจอมเล่ห์เหลี่ยม และเราจะต้องใช้พลั่ว
เอ่อ...
- ไม่อยากเชื่อว่าไอ้นี่ยังใช้การได้อยู่ - นั่นสิ
พระเจ้า ฉันเคยรักเรือลำนี้มาก
นี่จำสมัยเราเด็ก ๆ กันได้มั้ย พ่อปล่อยให้เรานอนบนพื้นเรือตอนหน้าร้อน
เราเรียกว่าการแคมปิ้ง
นายต้องการอะไร แดช
ยังไงนายก็เป็นน้องฉัน ไม่ว่าจะทำอะไรลงไป
ฉันอยากให้นี่ไว้ ใช้ซะ เอาไว้ตั้งตัวใหม่
- ไม่ล่ะ ขอบใจ ฉันอยู่ได้ - รับเช็คไปเถอะน่า คิลเลียน
นายจะต้องใช้มันเมื่อนายไปจากเมืองนี้ ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี
ฉันเพิ่งมาถึงเอง ออกจะชอบมันด้วย คิดว่าฉันคงอยู่อีกสักพัก
รู้มั้ย มันเคยมีช่วงเวลาที่ฉันพร้อมตายเพื่อนายได้
แต่ตอนนี้พอฉันเห็นหน้านาย ฉันต้อง ทำทุกอย่างเพื่อไม่ฆ่านายด้วยมือของฉันเอง
ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้นดี
ระวังหน่อย คิลเลียน
ไงคะ ที่รัก ค่ะ ฉันกำลังไป เดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว ฉันก็รักคุณค่ะ
- อย่าร้อง - ฉันไม่มีเงินให้แกหรอก
ฉันไม่อยากได้เงิน
แต่ฉันจะเอารถแกไป
เฟรยาหนีไปได้ และเธอรู้แล้วว่าเธอเป็นอะไร
แต่ไม่ต้องห่วง ยังไงฉันก็จะฆ่าเธอให้ได้
ขอบอกเลยนะ ว่านี่มันทำให้น้าร่าเริงอย่างประหลาด
น้าคิดถึงการทำอะไรแบบนี้กับพวกเธอจริง ๆ
หนูไม่เข้าใจ เราเป็นแม่มด เราแค่ดีดนิ้วแล้วเรียกเงินมาไม่ได้เหรอคะ
ไม่ ๆ เราไม่ทำอย่างนั้น อยู่ ๆ เธอจะเสกทีวี หรือรถ หรือเงินล้านขึ้นมาเฉย ๆ ไม่ได้
- มันต้องมีที่มา อย่างนั้นก็เท่ากับเราขโมย - แต่น้ากำลังบอกว่ามันเป็นไปได้
ทำไมเธอถึงทำตัวเป็นโจรอยู่เรื่อยเลย
- ใช่ว่าพี่ไม่คิดเหมือนฉันสักหน่อย - ที่จริงฉันก็ไม่ได้คิดนะ
- ไม่อยากเชื่อเลยว่าป้ามาริลินไม่มีอยู่จริง - รู้มั้ย ต้องยกให้แม่เธอเลยนะ
เขาสร้างคนตายไปแล้วขึ้นมา เขาจะได้ฝังเงินไว้ในที่แจ้ง
พาพวกเธอมาที่นี่ตอนเด็ก ๆ เพื่อจะได้จำได้ เมื่อถึงเวลาต้องใช้เข้าสักวัน
- ฉลาดเอามาก ๆ ตามตำราโจแอนนาเป๊ะ ๆ - ที่จริงแล้ว ทั้งหมดนี่ไม่มีอะไรตามตำราเลย
ใช่สิจ้ะ
- เอาจริงนะ ไม่ช่วยกันหน่อยเหรอ - ก็ได้
แล้วเมื่อก่อนในชาติอื่นหนูเป็นยังไงคะ ต่างจากตอนนี้รึเปล่า
ไม่หรอก เธอก็เหมือนเดิมนั่นแหละ ซ่า หัวแข็ง สนุก จอมขบถ
- ดื้อ มีความรักเสมอ และดราม่ามาก ๆ - หนูไม่ดราม่าซะหน่อย
ขอเถอะ อย่างเธอน่ะได้ออสการ์สบาย ๆ
แล้วอิงกริดเป็นยังไงคะ ขี้กลัว หนอนหนังสือ
มีเหตุมีผลแบบน่าเบื่อรึเปล่าคะ
- การมีเหตุผลไม่น่าเบื่อซะหน่อย - เธอจะแปลกใจว่าอิงกริดต่างไปขนาดไหน
เธอเป็นคนฉลาดมาแต่ไหนแต่ไร ฉลาดจนน่ารำคาญเลยล่ะ
แต่เธอไม่ค่อยกลัวอะไรขนาดนี้
หมายถึงว่า น้าไม่รู้ว่า เพราะวิธีการเลี้ยงดูคราวนี้หรืออะไร
เธอน่ะมีพลังมากกว่าที่คิดนะ
หนูไม่รู้สึกมีพลังเลยค่ะ แค่รู้สึกแปลก ๆ
ทุกอย่างที่หนูเคยคิดว่ารู้มันก็หายไป
เท่าที่เห็น บอกเลยนะคะว่า หนูเลือกเป็นบรรณารักษ์ขี้อายมากกว่า
ส่วนฉันน่ะ ลึก ๆ ก็รู้มาตลอด แต่แม่ทำให้ฉันคิดว่าฉันบ้าไปเอง
- แม่เขาทำไปเพื่อปกป้องพวกเธอนะ - ก็ไม่ได้แปลว่ามันถูกนี่คะ
ฉันดีใจที่แม่ไม่บอก ตอนนี้ก็ยังไม่อยากรู้เลย
อิงกริดหลานรัก สิ่งที่เราเป็นมันเป็นได้หลายอย่าง
ไม่ได้จะแย่หรือน่ากลัวไปซะหมด
บางอย่างมันก็ดีเอามาก ๆ และน่าตื่นเต้น เดี๋ยวเธอก็จะเห็นเอง มันเป็นของขวัญนะจ๊ะ
- มันเป็นคำสาป เราถูกสาปกันทั้งนั้น - พวกเรา ดูนั่นสิ
นี่
เดี๋ยวนะ...
ทุกคน ถ้าเราคิดผิดล่ะ ถ้ามันมีแต่ศพอยู่ในนั้นล่ะ
ก็มีทางเดียวที่จะรู้
โอเค
ใช่ เอาล่ะนะ
- แม่เจ้า - ขอบคุณค่ะ ป้ามาริลิน
นี่มัน...
ขอบคุณค่ะ ป้ามาริลิน
- นี่ พี่รู้สึกดีขึ้นรึยัง - การอาบน้ำนี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ
ขอบใจนะ ขอบใจ ทุกคน สำหรับทุกอย่างที่พวกเธอทำคืนนี้
ฉันรู้ว่ามันลำบาก
และเฟรยา แม่เสียใจจริง ๆ ที่ลูกต้องโดนลากเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้
แม่อยากจัดการกับเดอะชิฟเตอร์ด้วยตัวเอง
แม่ไม่เคยต้องการให้ใครเป็นอันตรายทั้งนั้น
แล้วทำไมเดอะชิฟเตอร์ตนนี้ถึงมาตามล่าแม่ล่ะคะ
แม่เป็นครูสอนศิลปะ แมงมุมแม่ยังไม่ฆ่าเลย
อิงกริด แม่เธอน่ะ สวยเผ็ดดุ
เขามีพลังอำนาจอย่างที่เธอนึกไม่ถึงเลยล่ะ
เขามีชีวิตอยู่มานานมากและก็มีศัตรูมากด้วย
- ฉันว่าไม่เยอะขนาดนั้นหรอก - งั้นก็มีคนอื่นที่เหมือนเราอยู่เยอะเหรอคะ
ไม่หรอกจ้ะ ก็มากพอจะก่อปัญหา
สิ่งสำคัญก็คือตอนนี้ลูกรู้ตัวตนของตัวเองแล้ว
ลูกต้องเก็บมันไว้เป็นความลับ
บอกใครไม่ได้ทั้งนั้น แม้กระทั่งแดชนะ เฟรยา
เฟรยา นี่คือกฎที่คนแบบเราต้องทำตาม เราไม่เปิดเผยตัวตนกับใครทั้งสิ้น
กฎแรกของชมรมแม่มด คือการไม่พูดถึงชมรมแม่มด
- เฟรยา ลูกเข้าใจมั้ย - ค่ะ
แม่อยากให้หนูโกหกทุกคน เหมือนที่แม่โกหกหนูมาตลอดชีวิต
- แม่แค่พยายามจะปกป้องลูก - โดยการบอกว่าหนูเป็นบ้า
เพราะหนูสัมผัสได้ถึงความจริงเหรอคะ ปกป้องได้ดีมากจริง ๆ
แม่เสียใจจ้ะ แม่เข้าใจว่าทำไมลูกถึงโกรธ
แม่เสียใจเหรอ มันควรจะมีความหมายอะไรกับหนูเหรอคะ
แม่เสียใจที่หนูรู้ความจริง แม่ไม่เสียใจเลยที่โกหก
แม่มีเหตุผลของแม่ เฟรยา
ลูกไม่มีทางเข้าใจสิ่งที่เราต้องแลก กับการเป็นแบบที่เราเป็น
ความทุกข์ทรมานที่เราต้องทนรับ
แม่ตัดสินใจเลือก เพราะลูกสมควรจะได้สิ่งที่ดี
ลูกสมควรจะมีชีวิตที่เป็นปกติ
ปกติเหรอ แม่ล้อเล่นรึไง แม่ส่งหนูไปบำบัดจิต
แม่ทำให้หนูคิดว่าตัวเองมีอะไรผิดปกติ เพราะหนูรู้ความจริง
หนูไม่มีวันยกโทษให้แม่หรอก
เดี๋ยวแกก็ทำใจได้ ในที่สุด
ถ้าเธอเชื่ออย่างนั้น แปลว่าเธอไม่รู้จักลูกสาวฉันดีพอ
เฮ่
- เฮ่ คุณมาทำอะไรที่นี่ - ไม่รู้สิ
- แล้วแดชล่ะ - ฉันรักแดช
คุณมาถึงที่นี่เพื่อบอกว่าคุณรักพี่ชายผมงั้นเหรอ
- เพราะแค่นั้น ส่งข้อความมาก็ได้ - ไม่ ฉันแค่...
ฉันรู้ว่าถ้าฉันไปหาแดช เขาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
นั่นคือสิ่งที่เขาทำ
แต่ฉันไม่อยากให้ใครมาแก้ไขอะไรตอนนี้
ตอนนี้ฉันแค่อยากอยู่นิ่ง ๆ และโกรธและรู้สึกแย่...
และฉันรู้สึกได้ว่าคุณถนัดเรื่องแบบนั้น
- ผมว่านั่นไม่ใช่คำชมนะ - ฉันหมายความในแง่ดีค่ะ
- แล้วมีปัญหาอะไรล่ะ - ดราม่าครอบครัวน่ะ
- ผมว่าผมคุ้นเคยกับเรื่องนั้นอยู่ - เหรอคะ
- แล้วคุณรับมือยังไงล่ะ - ผมเหรอ ผมมีเทคนิคที่ได้ผลมาก
ผมจะโกรธแบบสุด ๆ
แล้วจากนั้นผมก็จะหนีไปให้ไกลที่สุดและเร็วที่สุด
- อันนั้นมันเรื่องถนัดผม - ฟังดูดีนะคะ
มันไม่ได้ผลจริง ๆ หรอก
ต่อให้หนีไปไกลแค่ไหน สุดท้ายปัญหาก็ตามเราทันอยู่ดี
รู้มั้ย คุณนี่ฉลาดกว่าที่เห็นนะเนี่ย
- อีกแล้วนะ ไม่ใช่คำชม - ฉันแค่หมายถึงว่าคุณต่างไปจากที่เห็นน่ะ
- ต่างในทางที่ดีหรือไม่ดีล่ะ - ฉันก็ยังไม่รู้
- ผมไม่คิดว่าคุณควรอยู่ที่นี่ - ฉันไม่ควรมาอยู่ที่นี่อย่างที่สุด
- แล้วเกิดอะไรขึ้นกับคุณมาล่ะ - เราแค่เป็นคนสภาพชีวิตแย่ ๆ สองคน
นอนเล่นบนเรือของคุณ มองขึ้นไปบนฟ้า ไม่คุยกันได้มั้ย
ได้สิ ได้ ผมว่าผมทำได้นะ
แล้วคุณคิดจริง ๆ เหรอว่า คุณกับผมเป็นแค่เพื่อนกันได้
- มองข้ามว่าจริง ๆ แล้วเรารู้สึกต่อกันยังไง - ฉันบอกว่าไม่คุยกันไง
- เธอต้องไปนอนแล้วจ้ะ - ไม่ได้หรอกค่ะ หนูสติแตกเกินไป
เพราะคาถานั่นที่หนูเสกใส่น้า คนที่หนูรักจะต้องตาย
และหนูเอาแต่คิดถึงผู้คนที่หนูรัก และรู้มั้ยคะว่าแปลกตรงไหน
มีคนที่หนูรักมากกว่าที่คิดไว้ซะอีก ไม่รู้ว่ามันคือข่าวดีหรือไม่ดี
อิงกริด มันอาจไม่เกิดขึ้นเลยตอนนี้ มันอาจใช้เวลาเป็นเดือน หรือแม้แต่เป็นปี
งั้นมันก็เหมือนมีดาบเล่มใหญ่แขวนอยู่ บนหัวหนูจนกว่ามันจะร่วงลงมาเหรอคะ
อิงกริดจ๊ะ ชีวิตทุกคนก็เป็นอย่างนั้น
เรามีดาบเล่มใหญ่แขวนอยู่เหนือหัว เราแค่ชอบทำเหมือนว่ามันไม่มีอยู่จริง
- โอเค แต่เราแก้ไขอะไรมันไม่ได้เลยเหรอ - ไม่จ้ะ
ความสมดุลจะต้องคืนกลับ มันเป็นกฎสากล
- แล้วทำไมน้าถึงไม่อยากให้หนูบอกแม่ล่ะ - ยังไงมันก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้
และแม่เขาก็มีเรื่องให้ต้องห่วงมากอยู่แล้ว
อีกอย่าง เราไม่คุยกันมาเป็นร้อยปี และน้าไม่อยากเสี่ยงให้เขาโกรธน้าอีก
- มันไม่ใช่ความผิดของน้านี่คะ หนูผิดเอง - มันไม่ใช่ความผิดของใครหรอกจ้ะ
เดี๋ยวเธอก็เก่งขึ้นเอง น้าสัญญา จำไว้ น้าน่ะรู้จักเธอมาหลายศตวรรษ
และเธออาจจะเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่สุด ในพวกเราแล้ว
แต่หนูไม่อยากมีนี่คะ
ชีวิตหนูก่อนหน้านี้บางทีมันอาจไม่น่าตื่นเต้น
แต่มันก็สบายดีและปลอดภัย และหนูก็ชอบแบบนั้น
หนูอยากไม่รับรู้อะไรพวกนี้เลย หนูเกลียดมัน
หนูแค่อยากให้มันกลับไปเป็นเหมือนเดิม
มานี่สิจ๊ะ คนดี
เกิดอะไรกันขึ้น
มันก็แค่เรื่องใหญ่ที่ต้องมารับในคราวเดียวน่ะ
หนูสบายดีค่ะ
ลูกรัก แม่เสียใจ
- แม่ไม่เคยตั้งใจจะให้เรื่องนี้ทำร้ายลูกเลย - หนูรู้ค่ะ มันก็แค่...
มันแปลกน่ะค่ะ
แบบว่าทุกอย่างแตกต่างไปหมด ทุกอย่างดูแปลกไปสำหรับหนู
แม้แต่ภาพเขียนตรงนั้น
ก็เพราะมันแปลกไปน่ะสิ ดั๊กไม่อยู่ในนั้นอีกแล้ว
รู้มั้ยรูปนั้นในบาร์น่ะ รูปที่เฟรยาหลุดเข้าไป รู้รึเปล่าว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน
- ไม่รู้สิคะ มันโดนเผาไปนิดหน่อย - งั้นเราก็ไม่รู้แน่ ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
- เดี๋ยวนะ พี่คงไม่คิดว่า... - อะไรเหรอคะ
- เขาหนีไปได้ครั้งนึง ทำไมเราต้องเสี่ยงอีก - พี่พูดถูก เราไปที่บาร์กันเถอะ
"แม่"
- ฉันไปก่อนดีกว่า ฉันก็จะกอดคุณอยู่หรอก... - อย่าเลย ผมอาจชอบใจเกินไป
นี่คุณ ขอบใจนะ
เฟรยา โทรกลับหาแม่ด้วยนะ มันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
จะปิดแล้วนะ ทุกคน รอบสุดท้ายแล้ว
เฟรยา
เทียน
เฟรยา เฟรยา เฟรยา
เฟรยา
เราอยากลงมือเองมั้ย
บางทีเราน่าจะเก็บไว้บนผนังนะคะ ไม่ชอบเลยเวลาเราทำแบบนั้น
เราทำอย่างนั้นแล้วครั้งนึง ผลออกมาไม่ค่อยดีเท่าไหร่
เราจำเป็นต้องเก็บมันไว้ในที่ที่จะไม่มีใครหาเจอ
- บางทีเราน่าจะเผามันไปเลย - ไม่ได้ เพราะเขาจะตาย เราไม่ทำแบบนั้น
อีกแล้ว
มันก็ไม่ใช่รูปที่แย่ที่จะโดนขังไว้หรอกนะ มันดีกว่ารูปที่แล้วตั้งเยอะ
หนูคนนึงล่ะ ที่ไม่สนถ้าเขาต้องทรมานนิดหน่อย
สิ่งสำคัญก็คือเขาจะปลอดภัยอยู่ที่นี่ และเราก็ปลอดภัย
เธอรู้ตัวรึเปล่าว่าเกือบถูกเผาทั้งเป็น และจมน้ำทั้งหมดในคืนเดียว
ใช่ เท่าที่เป็นแม่มดมา มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ
- มันจะดีขึ้นแน่ ๆ น้าสัญญา - ขออย่าให้แย่ลงไปกว่านี้เลย
- หนูยังโกรธแม่อยู่นะคะ - แม่รู้จ้ะ
และหนูก็เริ่มเหนื่อยกับการขุดดินเต็มทีแล้ว
สวัสดีครับ สาว ๆ
- ไงคะ - ผมจะถามดีมั้ยเนี่ย
มันเป็นเรื่องที่เพี้ยนและยาวมาก
ฟังนะ ผมได้ข่าวเรื่องที่เกิดขึ้น เรื่องแม่คุณกับข้อหาพวกนั้น
ค่ะ มันบ้าบอมาก
แต่เราไม่ห่วงอะไรหรอก หมายถึงว่าแม่บริสุทธิ์
แน่อยู่แล้ว ฟังนะ ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะทำได้
รู้มั้ย ผมจะหาทนายที่ดีที่สุดให้เลย
ไม่เป็นไรค่ะ เราจัดการเรื่องนั้นแล้ว
- คุณจะเข้ามามั้ยคะ - ไปสิ
เตียงฉัน มันช่างแสนสบาย
ที่รัก เอาจริง ๆ นะ มันเกิดอะไรกันขึ้น
เมื่อคืนมันแค่แปลกเอามาก ๆ
เฟรยา คุณก็รู้ว่าคุณบอกผมได้ทุกเรื่อง
คุณจะยังรักฉันมั้ย ถ้าคุณรู้ว่าชีวิตฉันเละเทะขนาดไหน
รักสิ ที่ผมรักคุณก็เพราะคุณเละเทะนี่แหละ
หมายถึงว่าคุณทั้งบ้าบอและตลก
และดราม่าและน่ารัก และคุณคิดว่าคุณมีพลังจิต
แต่คุณก็ทำกุญแจหายตลอดเวลา แล้วก็ชอบลืมว่าจอดรถไว้ตรงไหน
และมันก็โอเค ผมรักมันทุกอย่างนั่นล่ะ
ผมลุยด้วย... ตลอดไป ไม่ว่าจะยังไง
- ที่รัก คุณเป็นแผลหมดแล้ว - ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ
ไม่ ให้ผมจัดการเอง เดี๋ยวผมเอาน้ำแข็งมาให้
คุณไม่วิ่งหนีปัญหาเลยใช่มั้ย
คุณวิ่งเข้าหามันและแก้ไขมัน
แน่นอน นั่นคือสิ่งที่เราทำเพื่อคนที่เรารัก
ทำไมพี่เอาแต่เปิดไพ่พวกนั้นล่ะ มันจะไม่เปลี่ยนหรอกนะ
มันจะต้องมีทาง ลูก ๆ ไม่เคยมีชีวิตมานานขนาดนี้
ฉันคิดว่าฉันคงรับการสูญเสียพวกแกไปอีกไม่ไหว
เราจะไม่เสียแกไปหรอก เราจะหาเดอะชิฟเตอร์ให้เจอ
และเราจะรักษาชีวิตเด็ก ๆ ไว้ ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
แปลว่าเธอจะยังอยู่ใช่มั้ย
พี่เคยเห็นฉันวิ่งหนีการสู้ครั้งไหนด้วยเหรอ
"แปลโดย: SDI Media"