www.NapiProjekt.pl - nowa jakosc napisów. Napisy zostaly specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
/Poprzednio w "Hannibalu"...
/Agent specjalny Jack Crawford. Prowadzę sekcję behawioralną w FBI.
Will Graham pracuje dla FBI, ale nie jest agentem.
/Łapie szalonych ludzi, /ponieważ myśli tak jak oni.
Poznaj doktora Lectera.
Musisz potrafić uciec od mroku, /w który wysyła cię Jack.
/Will łączy morderstwa, których wcześniej nic nie łączyło.
/Łapiesz tych zabójców, wchodząc w głąb ich umysłów.
/Ale również wpuszczasz ich /do swojego.
Miałem halucynacje, że ją zabijam. /Ale to nie było prawdziwe.
/Willu Grahamie, jesteś aresztowany /pod zarzutem morderstwa.
/Ktokolwiek mi to robi, jest blisko ciebie.
/Musisz być ostrożniejszy, Hannibalu. Zaczynają dostrzegać twój wzorzec.
/Kiedy Jack Crawford zacznie /ci się przyglądać, coś może wyjść na jaw.
12 TYGODNI WCZEŚNIEJ
To mukozuke.
Połączenie sashimi, jeżowca, małży oraz kałamarnicy.
Wspaniale podane, doktorze.
Kaiseki to japońska sztuka, łącząca smak i elegancję.
Czuję się niemal winny, że to jem.
Ja nie odczuwam winy bez względu na to, co jem.
- Nie mogę rozpoznać, co to za ryba. - Flądra.
Ostatnio przygotowywałem ten posiłek dla mojej ciotki Murasaki
- w podobnie niefortunnych okolicznościach. - Czyli jakich?
W obliczu straty.
To prawdziwa strata.
Will jest naszą stratą. Opłakujemy jego śmierć.
- To moja wina, nie pańska. - Obydwaj za to odpowiadamy.
Nie mogę przestać myśleć o tym, że może być skazany za pięć morderstw,
- a ja odpowiem za tylko jedno. - Nikt nie wytoczył ci procesu.
Wytoczy mi go wewnętrznie FBI. Panu również.
Will twierdzi, że za wszystko odpowiada właśnie pan.
Był twoim psem gończym. Nie możesz ignorować jego zdania.
- Nie zamierzam. - Musisz mnie sprawdzić.
- Leży to w naszym interesie. - Owszem.
Nie mogę też zignorować tego, że mój pies gończy oszalał,
- zanim pana oskarżył. - Nie możemy oceniać Willa
tylko na podstawie jego szalonych zachowań.
Nie możemy w ogóle go oceniać.
- Co powiedziałeś? - Zapytałem, jak się z tym czujesz.
Jakbym...
siedział nad zbiornikiem z wodą, do którego wrzucasz piłeczki,
licząc, że mnie ochlapie, ale nieustannie chybiając.
Na szczęście mam sporo czasu. Jesteś w moim szpitalu.
- Jesteś teraz moim pacjentem, Will. - Nie będę z tobą rozmawiać, Frederick.
Chcę pomówić z doktorem Lecterem.
{y:b}{c:$00008B3}.:: GrupaHatak.pl ::.
{y:b}{c:$00008B3}www.facebook.pl/GrupaHatak
{y:b}{c:$00008B3}Tłumaczenie: Igloo666
{y:b}{c:$00008B3}HANNIBAL [2x01] Kaiseki
Doktor Bloom twierdzi, że ostrzegała cię przed wysyłaniem Willa Grahama w teren.
Zgadza się.
I wiedziałeś, że doktor Bloom złoży taki raport?
- Tak, uprzedziła mnie o tym. - Odradzałeś to?
Powiedziałem, by zrobiła to, co uzna za konieczne.
Jak widać uznała, że musi napisać ten raport.
To służbowe wykroczenie. Ciężka sprawa, Jack.
Nigdzie tak tego nie ujęłam. Według mnie to błąd w ocenie.
Czyli służbowe wykroczenie. Dojdzie do wewnętrznego śledztwa.
I powinno.
Federalny doradca to osoba, która pojawia się po bitwie
i dobija rannych. Postąpiła tak pani z agentem Crawfordem.
Kto według pani na tym ucierpi?
Pragniemy zamknąć tę sprawę szybko i dyskretnie.
Dlatego byłabym pani wdzięczna, gdyby wycofała pani ten raport.
Nie! Życie Willa zostało zniszczone. Musi zostać to dołączone do sprawy.
Przykro mi, Jack.
- Ciężko jest przekonać doktor Bloom. - To będzie paskudna sprawa.
Już taka jest.
ROCKVILLE W STANIE MARYLAND
- Przeszła tędy burza? - Raczej znów ktoś rozwalił tamę bobrów.
- Ale cuchnie! - Pewnie martwe bobry!
Buck!
Wyciągnij mnie!
Will Graham chce się ze mną zobaczyć.
Ja również pragnę go odwiedzić.
Nadal ciekawi mnie jego sposób myślenia bez względu na to, co się stało.
Nadal ma na ciebie wpływ.
Zdradził swoje zamiary. Chce cię zmanipulować.
Co jeśli się zgodzę?
Zdradzisz swoje zamiary. Będziesz chciał go zmanipulować.
Tęsknię za nim.
Masz obsesję na punkcie Willa Grahama.
- Jestem nim zaintrygowany. - Obsesyjnie.
- A on to wykorzysta. - Jest moim przyjacielem.
Dlaczego?
Uważa swoją mentalność za groteskową, ale i przydatną.
Niczym krzesło z poroży. Nie może stłumić swojej natury.
- To szczerość, którą podziwiam. - I którą znasz z własnego doświadczenia.
Czego ty nie możesz stłumić?
SZPITAL STANOWY W BALTIMORE DLA PSYCHICZNIE CHORYCH KRYMINALISTÓW
Witaj, Will.
Doktorze Lecter.
- Zagubiony we własnych myślach? - Zagubiony? Nie.
Już nie.
Wcześniej słyszałem własne myśli. Miały ten sam ton, tembr i barwę.
- Jakbym rzeczywiście je wypowiadał. - A teraz?
A teraz mam w głowie pana.
I nie mogę się tego pozbyć.
W przyjaźni czasami dochodzi do naruszenia indywidualności.
Nie jest pan moim przyjacielem.
Namiastka przyjaźni nie grozi nam przez najbliższy milion lat.
Tak daleko nam do bycia przyjaciółmi.
Zapewne łatwiej ci wierzyć, że to ja popełniłem te zbrodnie,
- aniżeli zaakceptować, że byłeś to ty. - Oczywiście, że tak.
Twój wewnętrzny głos może pomóc ci w odzyskaniu panowania nad sobą.
Przyjęcia odpowiedzialności za swoje zbrodnie.
Wypowiadanie swoich myśli na głos może nadać umysłowi trzeźwości.
Myślę bardzo trzeźwo.
O panu.
Nasze rozmowy miały tylko jeden cel: uzmysłowić ci twoją prawdziwą naturę.
W mojej głowie kryje się odpowiedź na to, co mi pan zrobił.
Znajdę ją.
Przypomnę sobie wszystko, doktorze, a wtedy przyjdzie czas na rozrachunek.
Bardzo w ciebie wierzę, Will.
Zawsze wierzyłem.
Jestem zdziwiony, z jakich tajemnic odzierani są tutaj najlepsi z nas.
Lekcja zaczerpnięta z rozpadu komórek. Ciesz się całym światem,
- a potem oddaj jego odrobinkę. - Zawsze próbuję pozostawić po sobie ślad.
Oby nie było to DNA.
Jak długo będziecie trzymać moje garnitury?
- Radzę kupić sobie nowe. - Często to robię.
To tylko formalność. Nikt nie spodziewa się, że coś znajdziemy.
- Może poza Willem Grahamem. - Spotka go rozczarowanie.
Piękno pani pracy, panno Katz, opiera się na pewności.
To pani dowody doprowadzą do skazania Willa.
Mam ich wystarczająco.
Nie ma tutaj miejsca dla wniosków, domysłów czy zaufania.
O wiele prostsza sprawa niż psychiatria.
Will stara się zrozumieć, gdzie jest i z jakiego powodu.
- Miał go pan chronić. - Przed nim samym?
Nie gniewam się na pana bardziej niż na siebie.
Wszyscy to przegapiliśmy... Czymkolwiek to było albo jest.
- Ale nie wszyscy jesteśmy podejrzani. - Nie jest pan podejrzanym.
Jest pan nowym Willem Grahamem.
- Dziękuję za przyjście, doktorze. - W czym mogę pomóc, Jack?
Liczę na pańską pomoc w nakreśleniu profilu.
Mamy kolejne ciało!
Tędy, doktorze.
To już czwarte odkryte ciało. Na dole jest jeszcze przynajmniej jedno.
- Jak długo sie tam znajdowały? - Trudno określić, ale ktoś się napracował,
aby dobrze się zachowały. Pokryto je czymś w rodzaju żywicy.
Największe było pokryte częściowo i zaczęło gnić od środka.
Pozostałe wyglądają, jakby je zabalsamowano.
Cokolwiek robi nasz sprawca, próbuje doskonalić swój warsztat.
- Wstrzyknięto im silikon? - Coś na pewno.
- Silikon? - Jak z wypełnionymi żywicą rybami.
Ciało nie kurczy się po śmierci.
Tworzy modele z ludzi.
Robi się tak z rzeczami, które chce się zachować.
- Tych ludzi wrzucono do rzeki. - Może nie byli idealni.
To jego odpady.
Oto zgoda na udzielanie informacji o mnie jako o pacjencie.
- Komu? - Jackowi Crawfordowi.
"Stopień ujawnienia informacji powinien być zależny od sytuacji".
- A jak wygląda sytuacja? - Will Graham wysunął pewne oskarżenia.
- Jack nie chce niczego pominąć. - Trzymasz go blisko siebie.
Dzielimy tę samą obsesję.
Musiałem wczuć się dzisiaj w rolę Willa Grahama.
Doradzałem FBI na miejscu zbrodni.
Odgrywałem rolę Willa, patrzyłem na wszystko jego oczami
i ujrzałem śmierć...
w takiej formie, w której zapewne on ją widział.
Dlaczego godzisz się na bycie obiektem śledztwa FBI?
Staram się być jak najbardziej szczery i otwarty.
Propagujesz swoją otwartość...
i jednocześnie doprowadzasz do tego, że będę musiała o tobie kłamać.
- Ponownie. - Nie kłamiesz jedynie dla mnie.
Jak daleko posuniesz się z tymi gierkami z FBI?
Zdajesz się podejrzewać mnie bardziej niż Jack Crawford.
Jack Crawford nie wie, do czego jesteś zdolny.
Podobnie jak ty.
Chodźcie!
/- Jak tam psy? /- Dobrze.
/Winston cały czas ucieka, /ale inne się przyzwyczajają.
Dokąd ucieka?
- Do domu. - Nie znajdzie mnie tam.
Dzisiaj nie. /Ale być może kiedyś tak.
/- Jeśli dobrze przemyślisz obronę. - Nie mam obecnie obrońcy.
- Ciągle zwalniasz swoich prawników. - To prawnicy pracujący dla FBI.
Więc znajdę ci takiego, który nie będzie powiązany z FBI.
- Jaką linię obrony byś sugerowała? - Automatyzm.
Nie możesz odpowiadać za czyny dokonane w stanie nieświadomości.
- Nieświadomości? - Will...
Twój umysł był ogromnie przeciążony.
Nie panowałeś nad tym, co robisz ani tego nie pamiętałeś.
A jeśli mógłbym sobie przypomnieć, jak mi to zrobiono?
Jeśli mógłbyś sobie przypomnieć, jak to zrobiłeś?
Wierzysz Hannibalowi.
Wierzę, że stojący przede mną Will Graham jest niezdolny do takiej przemocy.
/Uważam, że straciłeś rozum /i przez pewien czas nie byłeś tą osobą.
Słyszę głos Hannibala w głębi swojego umysłu.
Wypowiada słowa, których nigdy nie wypowiadał.
I nie jest to moja wyobraźnia. To coś innego.
Pomagałaś kiedyś pacjentowi w odzyskaniu wspomnień?
Zamknij oczy.
Poczuj szczęście, rozchodzące się po ciele.
Wyobraź sobie, że jesteś w bezpiecznym i spokojnym miejscu.
Na tyle bezpiecznym, że możesz całkowicie się zrelaksować.
Bez względu na to, jak bardzo się zagłębisz, mój głos podąży za tobą.
- To nie działa. - Co zobaczyłeś?
Co zobaczyłeś?
Pieczony seler korzenny z solną posypką w stylu francuskim.
Frederick, postawiłeś mnie przed nie lada wyzwaniem.
- Rzadko kiedy gotuję bez mięsa. - Straciłem nerkę.
- Muszę dawkować proteiny. - Nie straciłeś. Wycięto ci ją.
Jestem pod wrażeniem tego, jak szybko powróciłeś do zdrowia.
Buraki da się pokochać.
Alana Bloom odwiedziła dziś twojego byłego pacjenta.
- Will nie był moim pacjentem. - Jak na ironię jest teraz moim,
ale nie chce ze mną rozmawiać.
Czuję się przez to niczym studencina, po raz pierwszy dobierający się do majtek.
Will będzie wyzwaniem dla każdego psychiatry.
Jest klarowny i wnikliwy.
Ekspert w dziedzinie psychologii kryminalistycznej i seryjny morderca.
Jest cennym pacjentem. A raczej powinien nim być.
- Jak przebiegła wizyta doktor Bloom? - Poprosił, by go zahipnotyzowała,
aby mógł odzyskać wspomnienia. Coś przepysznego.
- Udało mu się? - Zabawił się jej kosztem.
Szkoda, że tak błyskotliwy psychiatra padł ofiarą tak klasycznego triku.
Chce mu uwierzyć. Podobnie jak ja.
Wie pan, że jest pan jego ulubionym tematem do rozmów?
Hannibal, Hannibal, Hannibal. Nie ze mną, ale z każdym innym.
Opowiada wszystkim, że jest pan potworem.
W takim przypadku jadłbyś kolację z psychopatycznym mordercą.
Masz ładną skórę.
To wszystko, co mamy o całej szóstce. Dorośli, ale obydwóch płci.
Różny wiek, rasa, stan zamieszkania. Nic wspólnego poza jednym.
- Wszyscy zniknęli sprzed domu z autem. - U wszystkich wykryto sporo heroiny.
- Śmiertelną dawkę? - Wielokrotnie.
Skąd ta dziwna zmiana koloru skóry?
Są od butylowanego hydroksytoluenu, który zachowuje kolor.
Chce, by wyglądali jak żywi.
Wstrzykuje im heroinę, a potem środek konserwujący.
Następnie wypełnia ciała silikonem, aby zatrzymać kurczenie
- i pokrywa żywiczną skorupą. - Skąd te rany kłute?
Są podobne do dziurek po szwach. Coś przez nie przeciągał.
- Ciała były wieszane. - Jak wybiera ofiary?
Tutaj leżymy. Ofiary wydają się losowe, ale skoro to tylko odpady,
- to ciekawe, ile zatrzymał. - Chcę listę zaginionych osób,
które zniknęły wraz z pojazdami we wszystkich sąsiadujących stanach.
Robi się.
- Miło cię widzieć. - A ja nie wiem, co o tym sądzić.
- Dam znać, gdy do tego dojdę. - Jack wie, że tu jesteś?
- Nie, ale nie będzie zaskoczony. - Ja jestem.
Próbuję wszystkich sposobów.
Zaginęło wiele osób.
- Masz akta sprawy? - Tak.
- Ze zdjęciami? - Tak.
Pierwsze sześć ciał znaleziono w tym samym miejscu: pod tamą bobrów.
- Co z nimi robi? - Wybiera, śledzi ich, porywa z domu
- i próbuje zachować w idealnym stanie. - Chcecie wiedzieć, jak wybiera ofiary?
Pomyślałam, że może na coś wpadniesz.
To zdjęcia zaginionych w podobnych okolicznościach osób z trzech stanów.
Powiedz, co widzisz.
Paletę kolorów.
Cześć, Winston. Chodź tutaj, piesku.
Pewnie też mnie obwiniasz, co?
Witaj, Jack.
- Musisz bardziej go pilnować. - Wiem, czuję się okropnie.
Założyłam wszystkim chipy i przynajmniej mogę je odnaleźć, gdy już uciekną.
Szukał tylko Willa.
To cię tu sprowadza?
Rozumiem, dlaczego uznałaś, że musisz złożyć ten raport.
- Słusznie zakwestionowałaś mój osąd. - Wiem.
I jeśli zostanie uznany, pomoże Willowi w obronie.
Willowi bardziej zależy na pogrążeniu Hannibala niż na sobie.
- Hannibal jest niewinny. - Podobnie jak Will.
Ale wmawia sobie, że to sprawka Hannibala, aby nie stawić czoła temu, że to był on.
Przekonaj mnie, że nie wiedział, co robi. Chciałbym, abyś była w stanie to zrobić.
Psychopata nie lękałby się prawdy. Will jest przerażony,
ale nie powstrzymuje go to przed próbą dotarcia do niej.
Ktoś musi dokopać się do prawdy, co nie, Winston?
Jeśli Will nie przypomni sobie, co zrobił, nigdy nie zaakceptuje prawdy.
Witaj, Will.
- Cześć, Jack. - Gdzie byłeś przed chwilą?
Na rybach. Co cię tutaj sprowadza?
Muszę przypomnieć sobie, kim kiedyś byłeś.
Człowiekiem, do którego sali wszedłem dwa miesiące temu.
Pamiętam tego człowieka. Pozostały mi już tylko wspomnienia.
Wyobraź sobie, jak miło jest natrafić na nowe.
Byłem niemal pewny, że zrobił mi to Hannibal Lecter.
Wątpliwość to zabawna rzecz.
Nie miałem nic, co mogłoby udowodnić mnie lub komukolwiek,
że to sprawka Hannibala. Nawet żadnego wspomnienia.
A teraz coś się pojawiło? Przypomniałeś sobie o czymś?
- Tak. - To bez znaczenia.
Nie dla mnie.
Genialnie to wykonał.
A dowodów wcale nie było tak wiele. Tylko tyle, by cię przekonać.
Dokładnie sprawdziliśmy twoje oskarżenia dotyczące doktora Lectera.
Sprawdziliśmy każde włókno jego ubrań. Pobraliśmy jego DNA oraz odciski.
- Niczego nie znaleźliśmy. - Wpuściliście lisa do kurnika.
Stałeś nad ciałem Cassie Boyle i opisywałeś mi siebie.
- Opisywałem Hannibala Lectera. - Nie mogę już tego słuchać.
Nie jestem inteligentnym psychopatą, którego poszukujesz.
Żegnaj, Will.
Możesz mi teraz nie wierzyć.
Ale uwierzysz.
/W tym sezonie...
Zignoruj obciążające mnie dowody.
/Proszę wziąć głęboki oddech. Nigdy nie widział pan czegoś takiego.
Nie wątpię.
/Zostanie uznany winnym /i skazany na śmierć.
Bawi się z wami. Trzymaj się z dala od Hannibala Lectera.
Wierzę ci.
/Jeśli Hannibal jest Rozpruwaczem, to co robi ze swoimi trofeami?
Zjada je.
.:: GrupaHatak.pl ::.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakosc napisów. Napisy zostaly specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.