﻿Υπέροχα.
﻿Ήταν...
﻿το κάτι άλλο.
﻿Ένιωσα λες και μεταφέρθηκα σε εντελώς διαφορετικό μέρος.
- Πού; - Σε ένα ιταλικό δάσος.
﻿Πριν εκατό χρόνια, όμως.
﻿Ήταν απίστευτα.
﻿Συμφωνούμε.
﻿Έχω γυναικεία θέματα.
﻿Σωστά.
﻿Πριν φύγω, θα έρθω να δω εσένα και τον Παύλο.
- Τρελό πλάνο. - Ιδιοφυές θες να πεις.
﻿Πιθανώς και τα δύο, σίγουρα κάποιο.
﻿Θα το εκλάβω ως κομπλιμέντο.
﻿Καλή διασκέδαση στη διακυβέρνηση της Ρωσίας.
﻿Άρχι!
- Δεν είδα τίποτα. - Τι κάνεις εδώ;
﻿Ο Θεός με εγκατέλειψε.
﻿Ήπια πολύ, ξύπνησα εδώ.
﻿Με έπνιγε ο αέρας της αγάπης.
﻿Σε άκουγα να κλαις, λέγοντας "Μην πάψεις να μου το κάνεις".
﻿Δεν ήθελα να ενοχλήσω, γι' αυτό έμεινα στο πάτωμα.
- Ευγενικό από μέρους σου. - Οι καλοί τρόποι είναι το παν.
﻿Εσύ και ο Πέτρος. Ο κόσμος έχει εκτροχιαστεί.
﻿Εγώ πιστεύω ότι μπήκε σε τροχιά.
- Ο Θεός σε εγκατέλειψε; - Πιθανώς να το αξίζω.
﻿Πάντα πίστευες τόσο βαθιά.
﻿Πώς θα ηγηθείς της εκκλησίας αν δεν πιστεύεις;
﻿Είναι πρόβλημα αυτό.
﻿Θα συναντήσω τον σουλτάνο και θα λήξω τον πόλεμο.
- Μεγάλη μέρα. - Είσαι ικανός διπλωμάτης.
﻿Θα μου χρειαστείς. Έλα μαζί.
﻿Είμαι διπλωμάτης, όταν δουλεύω με τον Θεό, επειδή δεν υπηρετώ εμένα.
﻿Υπηρέτησε εμένα τότε.
﻿Θα το ήθελα, μα είμαι εξουθενωμένος.
﻿Πρέπει να ξαπλώσω.
﻿Να πιω. Να διαβάσω τη Βίβλο.
﻿Ενίοτε το μαστίγωμα βοηθά.
﻿Αικατερίνη
﻿Τι μεγάλο δωμάτιο! Χοντροκομμένα έπιπλα.
- Μου αρέσει πόσο απαθής είσαι. - Χιούγκο!
﻿Ήθελα να μάθω τι λες για μια εισβολή στη Σουηδία;
﻿Λήγω έναν πόλεμο, δεν ξεκινώ άλλον.
﻿Τέλειωσε, μα μπορείς να μείνεις όσο θέλεις.
- Μακαρόν; Είναι για τα στρατεύματα. - Φανταστικά.
﻿Γεια σας, αυλικοί. Πείτε "γεια" στον Παύλο.
﻿Γεια σου, Παύλο.
- Είναι όντως μαζί; - Φρίκη!
- Ανάθεμα! - Τι συμβαίνει;
﻿Τι στο καλό συνέβη; Υποτίθεται ότι θα ήταν νεκρός.
﻿Και τώρα είναι μαζί; Εφιάλτης.
﻿Ορίστε το μενού του γάμου. Θα σου αρέσει.
﻿Δεν μπορούμε να φάμε μόνο παγωτό.
﻿Άφησέ το μου.
﻿Δε θα έπρεπε να κρίνεις τις σχέσεις των άλλων.
﻿Λοιπόν;
﻿Με έβαλε να φάω μακαρόν με γεύση καμένου σκύλου.
- Αρνήθηκε; - Ναι.
- Χιούγκο! - Να τος!
- Γιατί φορά το παιδί του; - Αηδιαστικό.
- Εσύ δεν άγγιξες τα δικά μας. - Γιατί να το έκανα;
- Ο Παύλος τρώει φουά γκρα. - Εκπληκτικό!
﻿Κι εσύ λίγο!
- Είναι τόσο καλός μπαμπάς. - Είναι;
﻿Τι θα πει όταν ο Παύλος ρωτήσει πώς ήταν η γιαγιά;
- Έκανε καλό κρεβάτι μα τη σκότωσα; - Έχει αλλάξει. Κοίταξέ τον.
﻿Πεινάς, αρκουδάκι;
﻿Πού πας;
- Θα σε δω μετά. - Θα της το πεις.
﻿Να της πω ότι πήγε με τη μητέρα της και μετά τη σκότωσε;
﻿Δεν θα ήσουν τόσο ανόητη. Θα έκανες τον κόσμο άνω κάτω.
﻿Και η αλήθεια είναι ότι τώρα ο κόσμος είναι πολύ ωραίος.
- Αρκεί να αφήσουμε το παρελθόν. - Σωστά.
﻿Αν το έκανες, θα τον σκότωνε και μετά, εγώ εσένα.
﻿Θα είχαμε πολλούς σκοτωμούς.
﻿Αλλιώς, θα έχεις έναν ωραίο γάμο με πολύ παγωτό.
﻿Και θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
﻿Καλό ακούγεται.
- Μάριελ. - Εντάξει! Αγαπώ το παγωτό.
﻿Επίσης, αγαπώ κι εσένα
﻿Κι εγώ εσένα.
- Λάμπεις, αγαπητή μου. Σας είδα... - Κι εσύ;
﻿Δεν θα το ξανακάνω, παρά μόνο αν μου ζητηθεί.
﻿Μακαρόν;
- Αηδιαστικό. - Ντομάτα και φασκόμηλο.
﻿Πάλι πειραματίζονται.
- Έχεις μήνυμα για τα στρατεύματα; - Θα έρθω μαζί σου.
﻿Ο Σουλτάνος απάντησε. Θα με συναντήσει.
﻿Θα το λήξω.
- Είσαι ένα θαύμα. - Είμαι ευτυχισμένη.
﻿Προσάρμοσα την καρδιά μου στην αλήθεια της.
﻿Τώρα θα προσαρμόσω και το βασίλειό μου.
- Είσαι εκθαμβωτική. - Φεύγεις, λοιπόν.
﻿Σε μια ώρα. Έπρεπε να σε δω.
﻿Εσύ παντρεύεσαι! Θα είμαι πίσω εγκαίρως.
﻿Ελπίζω να πάνε όλα καλά. Καλύτερα να πηγαίνεις.
﻿Χάθηκα σε ένα ιταλικό δάσος σήμερα ενώ πλάγιασα με τον Πέτρο.
- Σε δάσος; - Ήταν εκπληκτικό.
﻿Όταν άνοιξα τα μάτια και τον είδα, έλιωσα.
- Ωραία ιστορία. - Τον αγαπώ!
﻿Ελπίζω να βρεις με τον Μάξιμ παρόμοια αγάπη.
﻿Χωρίς τη συνουσία, μια και είναι 8 ετών.
﻿Το γνωρίζω. Καλύτερα να πηγαίνεις.
﻿Νιώθω καλύτερα από ό, τι περίμενα.
﻿Δεν αντέχω το συναίσθημα. Εκρήγνυμαι συνεχώς.
﻿Είναι διαφορετικό.
﻿Είναι τόσο υπέροχα περίπλοκο.
﻿Και οι δύο είμαστε.
﻿Το αναγνωρίζουμε και αγκαλιάζουμε την περιπλοκότητά μας.
﻿Άσε με να πάρω μια βαθιά ανάσα.
- Σε σφίγγει το φόρεμα; - Κάτι τέτοιο.
﻿Στ' αλήθεια πιστεύεις ότι άλλαξε;
﻿Η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει.
﻿Εγώ πάντα θα είμαι μια μέγαιρα.
﻿Εκείνος, ένα τέρας.
﻿Πάντα θα είναι.
﻿Πρέπει να προσέχεις.
﻿Δεν χρειάζεται. Τον ξέρω.
﻿Τον άλλαξα. Ο Πέτρος είναι η μεγάλη μου αγάπη.
﻿Γι' αυτό θα έκανε σεξ με τη μητέρα σου και τη σκότωσε.
﻿Ψεύτρα!
﻿
﻿Σκεφτόμασταν με τον Παύλο...
﻿Μαμά, θέλουμε να έρθουμε μαζί σου.
﻿Ποιο είναι το πιο αβάσταχτο πράγμα στον κόσμο για εμάς τους τρεις;
﻿Να είμαστε χώρια.
- Δεν νομίζω... - Σε παρακαλώ, μανούλα.
﻿Δώσ' μου τον!
﻿Πεινάει, νομίζω.
﻿Πολτοποίησα μήλο και καρύδι.
﻿Κοίταξε. Ο Σουλτάνος είναι τρελός που δεν βλέπει τους λόγους...
﻿εκτός αν είναι στο μαχαίρι μέσα στο μάτι του.
﻿Σχήμα λόγου. Δεν θα έκανα κάτι τέτοιο.
﻿Μπορείς να πάρεις ένα άτομο. Πάρε εμένα.
﻿Θα σε προστατεύσω.
﻿Όχι-
﻿Εσύ μείνε με τον Παύλο.
﻿Θα σου λείψουμε.
﻿Ναι.
﻿Είσαι καλά; Δεν μιλάς.
﻿Έχω μια σημαντική δουλειά.
﻿Είμαι σίγουρη. Ήρεμα με τον Βελεμέντοφ.
﻿Είναι εγωιστής και...
﻿Δεν θέλω άλλα κηρύγματα, είναι κουραστικό.
- Να βοηθήσω θέλω. - Ακόμα μιλάς;
- Αικατερίνη... - Τράβα να μοιράσεις μακαρόν.
﻿Βελεμέντοφ.
﻿Ο Σουλτάνος συμφώνησε α συναντηθούμε. Έχω ευφυές σχέδιο.
﻿Είμαι στα πρόθυρα της απόλυτης νίκης.
﻿Σύμφωνα με τη λίστα των απωλειών, και να νικήσουμε, θα έχουμε χάσει.
﻿Μιλήσαμε τη γλώσσα τους, το ξέρουν αυτό.
﻿Και εσύ απέδειξες πόσο αιματηρό και ανώφελο είναι.
﻿Τώρα επεμβαίνω εγώ, το τελειώνω, και κάνουμε ό, τι γεννήθηκα να κάνω.
﻿Αλίμονο, είμαστε όλοι μαριονέτες σου.
﻿Θα τον συναντήσουμε αύριο.
﻿Χρειάζομαι ένα ποτό.
﻿Στις δέκα το πρωί.
﻿
﻿Ωραία.
﻿Πολύ ωραία.
- Δεν μπορούσες να με κοιτάξεις. - Τι;
﻿Όχι, απλώς συγκεντρωνόμουν, για να τελειώσω.
﻿Και με το νυφικό ένιωσα λες και απατώ τον Μάξιμ.
﻿Που δεν το κάνω.
﻿Έσκασα με αυτό το φόρεμα. Χρειάζομαι λίγο νερό.
﻿Καλύτερα να φύγω.
﻿Στο διαμέρισμά σου είμαστε.
- Σωστά. - Θα φύγω εγώ.
﻿
﻿Να πάρει.
﻿Θέλετε να μπείτε;
﻿Να πάρει.
﻿
- Κοίτα μούτρα. - Φύγε.
﻿Έφυγα και γύρισα.
﻿Γρηγόριε, τι συμβαίνει;
- Είδες πόσο σε πλήττει η Μάριελ; - Γελάσαμε.
﻿Πες μου. Πάντα νιώθεις καλύτερα. Είμαστε ακόμα παντρεμένοι.
- Παράτα με. - Σε αγαπώ πολύ, για να το κάνω.
- Πάμε για κυνήγι. - Ο Γρηγόριος έχει ένα μυστικό.
﻿Τι μου λες.
- Τι στο καλό, Τζορτζ; - Ήταν μυστικό ότι είχες μυστικό;
- Δεν συντονιζόμαστε. - Δεν μπορεί να μου κρύψει τίποτα.
- Ξεχάστε το. - Έχει πλάκα αυτό;
﻿Πέτρο, ξέρεις πώς να τον κάνεις να σου πει τα πάντα.
﻿Αν δεν μου πεις, θα σε πνίξω με το σώβρακό σου και θα πέσεις σε κώμα.
- Κλαις; - Τι στο καλό είναι;
﻿Γρηγόριε;
﻿Καλώς, ας έρθει η συντέλεια.
﻿
﻿ζερει για τη μητέρα της.
﻿Τι έπαθε η μητέρα της;
﻿Εντάξει.
﻿Μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Το ακούτε;
﻿Να πάρει. Πώς;
﻿Η Μάριελ. Δεν ξέρει ότι το γνωρίζω, έχουμε πλεονέκτημα.
﻿Όχι, εγώ έχω έναν γκρεμισμένο κόσμο, Γρηγόριε.
- Τι θα κάνουμε; - Πρώτα, θα σκοτώσουμε τη Μάριελ.
﻿Τι έκανε στη μαμά;
﻿Δεν θα φάμε στρούντελ για γαμήλια τούρτα.
﻿Κέικ βατόμουρου σε σχήμα σκύλου;
﻿Όχι.
- Πέτρο, μην το κάνεις. - Τι στο καλό;
- Της το είπες. - Πώς το έμαθες;
- Από το ύφος σου. - Δεν σε κοιτούσα.
﻿Σκότωσέ με, δεν με νοιάζει. Έπρεπε να της το πω.
﻿Ήταν καλά;
﻿Όχι, το 'κανες με τη μάνα της και τη σκότωσες.
﻿Μπράβο, αγόρι μου.
﻿Δεν τη σκότωσα.
﻿Να πάρει, κλαις. Γιατί κλαίνε όλοι
﻿Ναι, κλαίω. Έκανα κομμάτια την καρδιά της γυναίκας μου.
﻿Της πήρα την πνοή...
﻿την ελπίδα.
﻿Πρέπει να είναι συντετριμμένη.
- Όντως άλλαξες. - Σου το είχα πει.
﻿Και σου είπα τις συνέπειες. Όλοι θα πεθάνουν τώρα.
﻿Τα κατέστρεψες όλα, επειδή δεν είσαι αισιόδοξη.
﻿Δεν μπορείς να πιστέψεις στην αγάπη.
﻿Κοντεύεις να μου φωνάξεις.
- Επειδή τα θαλάσσωσες! - Αυτός το έκανε, όχι εγώ.
﻿Να πάρει.
﻿Να ζήσετε, παρεμπιπτόντως.
﻿
﻿Είστε παντρεμένοι πολλά χρόνια.
﻿ζέρετε τι κάνει έναν γάμο επιτυχημένο.
- Πιστεύετε ότι θα με συγχωρέσει; - Για ποιο πράγμα;
﻿ζέρει ότι το έκανα με τη μάνα της και τη σκότωσα.
﻿Παιδιά, πηγαίνετε μέσα.
﻿Εμείς δεν έχουμε βρεθεί σε τέτοια θέση.
- Το 'κανες με τη μάνα της; - Σκάσε, αδιάκριτε Σουηδέ.
﻿Επέστρεψε!
﻿Στο στόμα; Μα φυσικά, γιατί ρωτάω;
﻿Εκπληκτικό, σου βγάζω το στέμμα.
﻿Μας συγχωρείς, νομίζαμε ότι είχες γίνει φλώρος.
﻿Πήγα με τη μάνα της, είναι αισχρό. Με απεχθάνομαι γι' αυτό.
﻿Τι θα κάνουμε;
﻿Νομίζω ότι χρειάζεται μια έντονη εγκάρδια άρνηση.
﻿Θα ανακαλύψει ότι η Τζοάνα δεν επέστρεψε από τη Γερμανία.
﻿Ωραία, να βρούμε και να διορθώσουμε όλα τα κενά κάθε σχεδίου.
﻿Πείθω τη Μάριελ να ανακαλέσει, ξεθάβουμε την Τζοάνα...
﻿Άθλιο σχέδιο ως τώρα, αλλά θα σε ακούσω. Συνέχισε.
﻿Και τσακίζουμε μια άμαξα.
﻿Βάζουμε εκεί το πτώμα και λέμε ότι είχε ατύχημα.
﻿Καλό.
- Και η αποσύνθεση στο πτώμα; - Οι λύκοι θα το κατασπαράξουν.
- Αυτός σε βοηθούσε να κυβερνάς; - Άγκνες, σεμνά.
﻿Η Μάριελ της το είπε και δεν με σκότωσε όταν με συνάντησε.
﻿Ίσως δεν αγαπούσε τη μητέρα της...
﻿ή ίσως η αγάπη μας είναι όντως τόσο ισχυρή όσο πιστεύω εγώ.
﻿Ήταν σοκαρισμένη, γι' αυτό δεν έδρασε αμέσως.
﻿Θα ανασυγκροτηθεί και θα επιστρέφει να σε σκοτώσει.
﻿Το ξέρουμε όλοι.
﻿Είναι απλό. Σκότωσέ την πρώτος.
﻿Θέλει κανείς σαμπάνια;
﻿
- Γεια. - Τι κάνεις;
﻿Πεινούσα. Ξέρεις τι με πιάνει.
- Όντως σε πιάνει πείνα. - Ακριβώς.
- Έφαγα κάτι, που δεν έπρεπε. - Κάποια πράγματα απαγορεύονται.
﻿Κι εσύ πεινάς, απλώς για άλλα πράγματα.
﻿Για τη Ρωσία, την τέχνη, τη γνώση.
﻿Πα τη Ρωσία, την τέχνη, τη γνώση.
﻿
﻿Δεν μπορείς να τρως τα πάντα. Δεν θα απομείνει κανείς μας.
﻿-ξέρεις ότι δεν θα μπορέσεις να με σκοτώσεις.
﻿Πρέπει να το κάνω, όμως.
- Αυτό δεν αλλάζει τίποτα. - Θα το κάνει, αν το θελήσεις.
﻿Έχεις γεύση φάλαινας.
﻿Όλα είναι αλμυρά.
﻿Κάθαρμα.
- Ναι; - Ελεεινό κάθαρμα.
﻿Ένοχος.
﻿Είναι άσχημο, πολύ άσχημο.
﻿Πάντως, ο Άρχι λέει ότι ο οίκτος πρέπει να δίνεται απλόχερα.
﻿Αυτός το κάνει με γογγύλια.
﻿Θα σε σκοτώσω...
﻿πάρα πολύ αργά...
﻿καί πολύ οδυνηρά.
﻿Και θα σου ψάλλω πολλά γαλλικά με τέλεια προφορά...
﻿καθώς θα σε γδέρνω ζωντανό και θα σε αλείφω με αλάτι.
﻿Σε αγαπώ πολύ, όταν μιλάς. Ερεθίζομαι.
﻿Σταμάτησες να με αγαπάς, για να το κάνεις με τη μάνα μου.
﻿Ήταν επτά άσχημα λεπτά.
﻿Κάθε γάμος δεν έχει προβλήματα;
﻿Αυτό που έκανες δεν είναι αγάπη.
﻿Όχι, ήταν δειλία.
﻿Δεν ήξερα τη διαφορά μεταξύ δειλίας και θάρρους, πριν σε γνωρίσω.
- Θες να κολακευτώ; - Μη με-σκοτώσεις.
- Θες να κολακευτώ; - Μη με σκοτώσεις.
﻿Ήσουν τόσο κοντά στο να αποκτήσεις τα πάντα.
﻿Δεν θα με σέβεσαι, αν δεν το κάνω.
﻿Δεν θα με αγαπάς.
- Μπορώ να διαφωνήσω; - Όχι.
- Εγώ δεν θέλω να σε σκοτώσω. - Το έκανες ήδη.
- Τώρα είναι η σειρά μου. - Σίγουρα υπάρχει λύση.
﻿Μου αρέσει που το πιστεύεις αυτό.
﻿Αν δεν βλέπεις, το κάνω μ' με έναν στρατιώτη...
﻿που κοντεύει να πνιγεί με ένα μακαρόν.
﻿Με άλλα λόγια, έχω δουλειά.
﻿Εκτός αν ήρθες να δώσεις εξηγήσεις.
﻿Ξέρω τι έκανε ο Πέτρος.
﻿Καθώς και ότι το γνώριζες και τον βοήθησες.
- Θέλω να παραδόσεις ένα μήνυμα. - Θες να τελειώσεις;
﻿Πολύ γλυκό, αλλά, όχι. Τελείωσα.
- Μας το έστειλε ο Θεός. - Γεια σας.
- Καλώς την αυτοκράτειρα. - Ήρθε η ώρα.
- Μακάρι να ήμουν εκεί. - Για να δεις το ύφος του.
﻿Θα με περιμένει. Θα έρθεις;
﻿ζέρεις πώς γίνεσαι σουλτάνος;
﻿Οι γιοι στο χαρέμι μεγαλώνουν μαζί...
﻿και πρέπει να σκοτώσουν τους υπόλοιπους.
﻿Ήταν μόνο 16.
﻿Αν κοιτάξει τα αφτιά σου...
﻿Ναι, θα αλλάξω στρατηγική.
- Θα είναι έτοιμος να μου τα κόψει. - Σου ζητάω να έρθεις μαζί μου.
﻿
﻿Καλώς, θα πάω μόνη.
﻿Θα περιμένω τα νέα του θανάτου σου με ανακούφιση.
- Ήσουν σκληρός. - Μόνο έτσι καταλαβαίνει.
- Δεν θα πάει μόνη. - Αικατερίνη.
﻿Άφησα το πορτοφόλι μου στη σκηνή.
- Πας να κάνεις τρέλα. - Δεν θύμωσα επειδή έκλεψες λεφτά.
﻿Η πράξη σου έδειξε ότι δεν πίστευες πως θα αλλάζαμε τα πράγματα.
﻿Μου έδειξες ότι έλεγες ψέματα, όταν μου ορκίστηκες με αίμα...
﻿επειδή πιστεύεις στη διαφθορά...
﻿και σε γέρους, ου συνωμοτούν σε σκοτεινά δωμάτια.
- Δεν θα καταφέρεις τίποτα. - Πώς το ξέρεις, Όρλο;
﻿Άσε ελεύθερη τη φαντασία και το θάρρος σου.
﻿Είναι επικίνδυνο.
﻿Γεννήθηκα, για να κάνω επικίνδυνα πράγματα.
- Υπάρχει άλλος τρόπος. - Με λέτε τρελή, αλλά φοβάστε.
﻿Πιστεύετε ότι θα γκρεμίσετε κάτι, χωρίς να σπάσετε τίποτα.
﻿Η στρατηγική σου είναι κακή.
﻿Θέλω ανθρώπους που πιστεύουν σε εμένα...
﻿όχι που προσπαθούν να με σταματήσουν.
- Πώς σε λένε εσένα; - Άλεξ.
﻿Έλα μαζί μου.
- Σουλτάνε. - Δεν απορώ που σέρνεις τον Πέτρο.
- Το εκλαμβάνω ως κομπλιμέντο. - Είναι.
﻿Κάθισε.
﻿Ακόυσα μια ιστορία για εσένα.
﻿Σκότωσες τους αδελφούς σου, για να γίνεις σουλτάνος.
﻿Κι εγώ θα ήθελα να είχα σκοτώσει κάποιες από τις αδελφές μου.
﻿Μεταφορικά μιλούσα.
﻿Αναγκάστηκες να κάνεις κάτι φρικτό.
﻿Με λυπεί πολύ.
﻿Υποθέτω ότι ένιωσες πολύ δυστυχισμένος.
﻿Παράξενο που το ανέφερες.
﻿Το πρωί έκλαιγα για τον αδελφό μου, τον Νεφίζ.
﻿Κολυμπούσαμε μαζί κάθε μέρα, συζητούσαμε τα πάντα.
﻿Ήταν αξιολάτρευτος και έλεγε τις καλύτερες ιστορίες.
﻿Και το ύφος του όταν τον...
﻿Καταρρακώθηκα.
﻿Δώσε μου μισό λεπτό.
﻿Τέλος πάντων.
- Σου λείπει. - Ναι.
﻿Είναι, όπως λένε, ένα αναγκαίο κακό.
﻿Γιατί ήταν αναγκαίο; Ήσουν αναγκασμένος να το κάνεις;
- Έτσι έχουν τα πράγματα. - Δεν χρειάζεται.
﻿Είναι όπως τα πολιτικά μας.
﻿Ίσως το μόνο δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι είμαι εχθρός σου...
﻿και δεν θα σταματήσω μέχρι να πάρω ό, τι θέλω.
﻿Η ιδέα του να καταστραφούμε, για να κερδίσουμε, είναι χαζή.
﻿Με είπες χαζό;
﻿Μια ερώτηση έκανα.
﻿Πώς πρέπει να κυβερνάμε;
﻿Έχω πολλές ιδέες για τον κόσμο. Υπερβολικά πολλές.
﻿Κι εσύ κυβερνάς αποδεχόμενος το πώς είναι. Υπερβολικά πολύ.
﻿Μπορούμε να λύσουμε μαζί αυτόν τον γρίφο...
﻿και να δημιουργήσουμε κάτι νέο;
- Αν μπορώ να σε κοιτάω στα μάτια. - Μπορείς.
﻿Κοίτα.
﻿Έχω σχεδιάσει τα νέα σύνορα των χωρών μας.
﻿Μόνο σε αυτό θα συμφωνήσω.
﻿Είναι πολύ ντεμοντέ.
﻿Το να χαράζεις σύνορα.
﻿Θα σκοτωθούν πολλοί, θα αντισταθώ, θα σκοτωθούν κι άλλοι.
﻿Θα χαράξουμε νέα σύνορα.
﻿Θα φτιάξουμε μια κοινή ζώνη προοδευτικών ιδεών και βιομηχανίας.
﻿Θα γίνουμε φάρος ειρήνης στην Ευρώπη.
﻿Μιλάς πολύ.
﻿Το λατρεύω.
﻿Άλεξ!
﻿Θα χρησιμοποιήσω άλλο μαχαίρι για τα αφτιά σου.
﻿Είναι κυρτό, για να κόβει πιο ευθεία.
﻿Θα τα κρεμάσω σε δική τους αλυσίδα, όπως τους αρμόζει.
﻿Είσαι καλά;
﻿Κοίταξε τα αφτιά μου.
﻿Καλύτερα να φύγουμε.
- Σ' ευχαριστώ. - Τίποτα.
"Uploaded by Stomae"
﻿Κυρίες, βρίσκομαι σε φάση συλλογισμού.
﻿Ετοιμάσου να στηρίξεις τον Πέτρο. Θα ανακτήσει τον θρόνο.
﻿Ακόμα έχω τη μυρωδιά του σεξ τους στα ρουθούνια μου.
﻿Μου φέρνει ζαλάδα.
﻿Άρχι, διάλεξε τη σωστή πλευρά.
﻿Πιστεύω ότι είναι μάγισσα. Πριν έρθει, όλοι ήταν χαρούμενοι.
﻿Κοιτάς τα στήθη μου;
﻿Επίμονα.
﻿Θέλουμε να γίνουν όλα όπως ήταν. Ήμασταν πιο χαρούμενοι τότε.
﻿Μπορείς να έχεις ό, τι θέλεις.
﻿Απλώς στήριξέ τον.
- Είναι τρελό και γενναίο. - Απερίσκεπτο.
﻿Επειδή τώρα θα υπάρξουν άγνωστες συνέπειες, όπως είχα πει.
﻿Έκοψε το κεφάλι του φιδιού.
﻿Έχουν αποδιοργανωθεί.
﻿Θα τους κατατροπώσουμε.
﻿Φορούσε αλυσίδα με κομμένα αφτιά.
﻿Πρέπει να βοηθήσω όσους υποδούλωσε.
﻿Θα τους στείλω πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Είστε μαζί μου;
- Δεν θα ρωτήσω δεύτερη φορά. - Ζήτω.
﻿
﻿Πρέπει να έχω φωνή, Αικατερίνη. Και το θάρρος σου με ντροπιάζει...
﻿αλλά πρέπει να νιώθω ότι μπορώ να αναμορφώσω τη χώρα μας.
- Γι' αυτό θα σκότωνα τον Πέτρο. - Όρλο, άσε την να ηρεμήσει.
﻿Μόλις σκότωσε έναν άνθρωπο.
﻿Σκέψου πόσο ντροπιάστηκες που δεν ήσουν εκεί.
﻿Μην ανακατεύεσαι. Την επηρεάζεις και δημιουργείς πρόβλημα.
﻿Εξαιτίας σου ζει και ο Πέτρος.
﻿Δώσε μου μισό λεπτό.
- Έλα να σε πάμε σπίτι. - Όχι, δεν μπορώ.
﻿Επειδή θα πρέπει να κάνω κάτι. Δεν μπορώ να τον σκοτώσω, τον αγαπώ.
﻿Ποιον αγαπάς; Νομίζω ότι κάτι δεν γνωρίζω.
﻿Όντως τους θυμάμαι αμυδρά να είναι αγαπημένοι.
﻿Αγαπώ πολύ τον Πέτρο...
﻿και αν τον σκοτώσω, δεν θα αλλάξει αυτό.
﻿Τον αγαπάς;
﻿Είναι ένα κτήνος, που κατέστρεψε τον λαό του.
﻿Ρισκάραμε τις ζωές μας, για να τον εκθρονίσουμε.
﻿Και τώρα το 'κανε με τη μητέρα μου και τη σκότωσε, που είναι κακό.
﻿Όντως είναι.
﻿Λέω να κάτσω κι εγώ.
﻿Πρέπει να τον σκοτώσω.
﻿Πάντα συμφωνούσα με αυτό. Φέρνω τις άμαξες.
﻿Κακώς δεν σε βοήθησα με τον σουλτάνο.
﻿Άσε με να το κάνω τώρα.
- Τι κάνει ρίμα με τον ιπποπόταμο; - Γιατί να βάλεις τέτοια λέξη;
﻿Η αγάπη μας είναι σαν ιπποπόταμος.
﻿Λοιπόν, το βρήκα.
"Ρόδα και βιολέτες θα σου δώσω, τη μάνα σου δεν ήθελα να σκοτώσω".
﻿Συνέχισε.
﻿Να πάρει.
﻿Έχω σπουδαία νέα.
﻿Η αυτοκράτειρα σκότωσε μόνη της τον σουλτάνο.
﻿Της λάσκαρε η βίδα από την οργή, υποθέτω.
- Θα τη σκοτώσουμε. - Όχι.
﻿Δεν μπορώ, την αγαπώ.
﻿Ενίοτε, πρέπει να παραδεχόμαστε πότε έχει τελειώσει μια σχέση.
﻿Όταν θέλει να σε σκοτώσει, χτυπάει καμπανάκι.
﻿Όχι, θα φύγουμε.
- Πού θα πάμε; - Στη Γαλλία, ίσως.
﻿Στην Ισπανία έχει ζέστη, αντζούγιες, βούτυρο, ψωμί.
﻿Στον Παύλο αρέσει η Ισπανία.
﻿Και είναι και η πριγκίπισσα που σε περιποιήθηκε.
- Θα πάμε όλοι; - Φυσικά.
﻿Τον αγαπάει, τον αγαπάει...
﻿τον αγαπάει.
﻿Σταμάτα να το λες, Όρλο. Μου τη δίνεις στα νεύρα.
﻿Αν δεν το ξέρει, είναι εύκολο να τον σκοτώσουμε.
- Όχι γι' αυτήν. - Τον αγαπάει. Έλεος.
﻿Θα σου ρίξω μπουνιά στα μούτρα.
﻿Θα έλεγα να ηρεμήσετε, αλλά γουστάρω να το δω.
﻿Τον συμπαθώ πραγματικά...
﻿αλλά είναι γιος του Πέτρου του Μέγα και είναι πολύ επικίνδυνος.
﻿Είναι εκκρεμότητα. Δεν θα βασιλέψει σωστά όσο ζει εκείνος.
- Τι κάνεις; - Μπες, Γρηγόριε.
﻿Δεν πρόλαβα να πακετάρω. Τα λέμε εκεί.
- Το έβαλε στα πόδια; Αίσχος. - Απίστευτο.
﻿-Να βρούμε πού έπεσε ο ανδρισμός του;
﻿Καλό.
﻿Πρέπει να κερδίσουμε την εύνοιά της τώρα. Ιδέα:
﻿Να πάρω ένα άλογο και να τον σκοτώσω για εκείνην;
- Ως δώρο; Τι λες; - Μου αρέσει.
﻿Τον αγαπάει, όμως, οπότε μπορεί να μας θεωρήσει-δολοφόνους.
﻿Ενδιαφέρον.
﻿Θα τα πας καλά χωρίς εκείνην.
﻿Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω, αλλά θα τα πάμε περίφημα.
﻿Είμαι καλός μπαμπάς και δεν χρειάζεσαι μάνα.
- Είναι παράξενες. - Μπορείς να του βρεις άλλη.
- Θα είναι πιο ευτυχισμένος. - Όλα είναι πιθανά.
﻿Τι παράξενος πόνος μου τρυπάει την καρδιά;
- Δεν έφυγες; - Ας το σκάσουμε.
- Πού; - Οπουδήποτε.
﻿Το μελέτησες πολύ βλέπω.
﻿ζέρω ότι δεν μπορείς να τον εγκαταλείψεις.
﻿Το έκανα.
﻿
﻿Κοίτα.
﻿Να πάρει.
﻿Η ελπίδα επιστρέφει.
﻿Είσαι πιο ελκυστικός όταν αισιοδοξείς.
﻿Σημειώθηκε.
﻿Δεν μπορώ να της πάρω τον Παύλο.
﻿Πήγαινέ τον πάνω, χρειάζεται γάλα.
﻿Θα φύγουμε;
﻿Δεν μπορώ να εγκαταλείψω τον Παύλο.
﻿Που να την πάρει.
﻿Που να την πάρει! Γιατί δεν μπορεί να με αγαπήσει όπως είμαι;
﻿Δεν πρόκειται ποτέ να το κάνει.
﻿Που να με πάρει
- Τι κάνουμε τώρα; - Δεν ξέρω.
﻿Οι επιλογές, όμως, μειώνονται εξαιρετικά.
- Γεια σου, φίλε. Είσαι καλά; - Δεν θα το έλεγα.
﻿Έχω μους φουντουκιού.
﻿Παράξενο, έτσι ακριβώς νιώθω.
﻿Είμαι ο μόνος που σε καταλαβαίνει. Ξέρεις γιατί;
- Είμαστε βασιλιάδες. - Ακριβώς.
﻿Άκου, αγαπώ την Αικατερίνη. Είναι γλυκιά.
﻿Και αν τα πηγαίνατε καλά, πιστεύω ότι θα κάναμε ωραίο τρίο.
﻿Κι εγώ. Δεν θα ήταν τέλειο;
﻿Αυτό το όνειρο τελείωσε, όπως και η γενιά σου.
﻿Υπάρχει ο Παύλος. Η γενιά μου θα συνεχιστεί σίγουρα. Ευτυχώς.
﻿Μην είσαι τόσο σίγουρος. Σκέφτεται όπως εγώ...
﻿και θα καταστρέψει τη Ρωσία...
﻿και ο Παύλος θα γίνει ένα αντικείμενο χλευασμού...
﻿που θα κάνει στοματικό και θα πουλάει αντίκες έξω από τη Μόσχα.
﻿Είναι διάδοχος του Πέτρου του Μέγα.
- Θα του εξηγήσεις τι συνέβη; - Δεν θα πουλάει αντίκες.
﻿
﻿Πάντα αγωνιζόμασταν να γίνουμε εκείνοι που ήθελαν οι πατέρες μας.
- Εγώ έγινα όπως ήθελα. - Το έλεγα κι εγώ αυτό.
﻿Με το ίδιο ύφος, που χρησιμοποίησες εσύ.
﻿Χάσαμε τα βασίλειά μας. Εσένα θα σε σκοτώσει η γυναίκα σου...
﻿και η δική μου θα με στείλει στη Γερμανία να κονσερβοποιώ ψάρια.
﻿Ας πεθάνουμε από το πολύ ποτό.
﻿Θα είναι το πιο αντρίκειο.
﻿Είδα το πνεύμα του πατέρα.
﻿Είπε ότι δεν ήξερε αν θα αναλάμβανα τη δύναμη του γένους μου.
﻿Απίστευτο.
﻿Ο δικός μου εμφανίζεται και γελάει στα μούτρα μου...
﻿φτύνει αίμα, κλαίει και μετά εξαφανίζεται.
- Ο δικός σου σε αγαπάει ακόμα. - Μάλλον.
﻿Θα αφανιστούμε.
﻿Ή έχω μια ιδέα, που μόλις σκέφτηκα.
﻿Ανακτάς τον θρόνο σου, φτιάχνουμε στρατό, παίρνω πίσω τη Σουηδία...
﻿και γραφόμαστε στην ιστορία...
﻿ως εκείνοι που έσωσαν την αριστοκρατία στην Ευρώπη.
﻿Να πάρει, ωραίο ακούστηκε.
- Και τι κάνω, εφόσον την αγαπώ; - Σκότωσέ την γρήγορα.
- Προσπαθούσα να αλλάξω. - Κι εγώ.
﻿Δεν γίνεται, όμως.
﻿Η Άγκνες έχει μια θαυμάσια αδελφή.
﻿Κάνει στοματικό λες και παίζει οξύαυλο.
- Ήταν ατύχημα. - Το σεξ ή ο φόνος;
- Και τα δύο. - Μου είπατε ψέματα.
- Το συγκαλύψατε. - Δεν θέλαμε να σε πληγώσουμε.
﻿Παλιο-Βυζαντινοί. Θα έπρεπε να σκοτώσω εσάς.
﻿Θέλαμε να σε προστατεύσουμε από τη μητέρα σου.
﻿Ήταν πράξη αγάπης, όχι προδοσίας.
﻿Αικατερίνη, έχεις ψευδαισθήσεις για τους ανθρώπους.
﻿Αυτό είναι το σπουδαίο χάρισμά σου.
﻿Είναι, όμως, και κατάρα.
﻿Σε αγαπάει, τον άλλαξες.
- Σκότωσε τη μάνα μου. - Όχι.
﻿Η υπερβολική εμπιστοσύνη της στα περβάζια το έκανε.
- Αυτό είναι το επιχείρημά σου; - Το έκανε μαζί της με το ζόρι...
﻿αφού τον κυνήγησε, για να σφετεριστεί τη δύναμή σου...
﻿ενώ εκείνος ένιωθε απελπισμένος, που δεν ήταν άξιος για εσένα.
﻿Δεν έχει σημασία γιατί το έκανε ή πώς.
﻿Φυσικά έχει.
﻿Εκεί ζει ένας άνθρωπος.
﻿Στο πώς και στο γιατί...
﻿όχι στο πρέπει.
﻿Αν δεν μπορείς να χωνέψεις τις αντιλήψεις σου...
﻿για την αγάπη και τη φιλοσοφία με αίμα και θάρρος...
﻿όσους αποτυγχάνουν προσπαθώντας, αλλά σε αγαπούν και σε υπηρετούν.
- Θέλω ολόψυχα να τον σκοτώσω. - Όχι ολόψυχα.
﻿Αλλιώς δεν θα χαστούκιζες τον εαυτό σου.
﻿ζερω ότι μας αγαπάς και τους δύο...
﻿αλλά πρέπει να διαλέξεις πλευρά.
﻿Ήδη το έκανα.
﻿Σήμερα.
﻿Σταμάτα!
﻿Μοιράζω μερικά δωράκια.
﻿Σμίρνοφ.
﻿Εμείς.
﻿Βίνοντελ. Ακαθόριστη.
﻿Άρχι.
﻿Τριγύριζα, ελπίζοντας ο Θεός να μου πει τι να κάνω.
﻿Είναι κακή στιγμή να μην Τον έχω, ενώ θα πολεμήσετε με τον Πέτρο.
- Ξέρει ότι το γνωρίζω. - Φυσικά.
﻿Έχει κάποια συμβουλή ο Θεός;
﻿Δεν μου είπε.
﻿Μετά, σκάφτηκα: Τι θα κάνω χωρίς Εκείνον;
﻿Και είναι πολύ έντονο να πρέπει να αποφασίσω ποιον θα στηρίξω.
﻿Πιστεύεις ότι θα με σκοτώσει;
﻿Με αγαπάει.
﻿Το ξέρω.
﻿Δεν ξέρω.
﻿Δεν έχω ιδέα.
﻿Να είσαι έτοιμη, όμως.
﻿Δεν ξέρω πώς θα ζήσω χωρίς αυτόν.
﻿Έτσι νιώθω κι εγώ για τον Θεό.
﻿Υποθέτω ότι πρέπει να κάνουμε το επόμενο βήμα.
﻿Σε στηρίζω.
﻿Επειδή έχεις πίστη.
﻿Πες τους ότι θα έρθω στον γάμο.
﻿Θα τον δω εκεί.
﻿Καλή τύχη.
﻿Και στους δυο μας.
﻿Πάμε.
﻿Ήρθε η ώρα.
﻿Είσαι έτοιμος;
﻿Μην κάνετε τίποτα, αν δεν κινηθώ.
﻿Και τότε;
﻿Ναι.
﻿Στο ευτυχισμένο ζεύγος.
﻿Ευλογίες, ευλογίες.
﻿Ζήτω!
- Έφερες τον Παύλο; - Δεν θα με σκοτώσει όσο τον κρατάω.
- Αυτό είναι το σχέδιο; - Ένα από όλα.
- Πάρε έξω τα παιδιά. - Το ίδιο σκεφτόμουν.
﻿Εκτός από τον γαμπρό, υποθέτω.
﻿Θα βγάλω λόγο για την αγαπημένη σύζυγό μου.
﻿Οι γονείς μου τσακώνονταν συνεχώς. Εμείς δεν πρέπει να το κάνουμε.
﻿Κάποτε, εκείνη τον χτύπησε με ένα πουλί που σκότωσε.
- Το ράμφος τρύπησε το μάτι του... - Τελείωνε, Μάξιμ.
﻿Φυσικά, αγαπητή μου.
﻿Ανυπομονώ να ζήσουμε για πάντα μαζί...
﻿και ελπίζω να φάτε πολλή τούρτα. Είναι σοκολάτα με σμέουρα.
﻿Θα ήθελα κι εγώ να ευχηθώ στο ζευγάρι.
﻿Και να πω λίγα λόγια για τον γάμο.
﻿Δεν καταλάβαινα τον γάμο, πριν γνωρίσω τη γυναίκα μου.
﻿Τώρα ξέρω ότι μοιάζει με το τρενάκι που έφτιαξε.
﻿Έχει σκαμπανεβάσματα, σε συναρπάζει...
﻿έχεις την τρομακτική αίσθηση ότι όλα θα πάνε στραβά...
﻿και ότι θα πεθάνουν όλοι.
﻿Στο τέλος, όμως...
﻿σε κρατούν στις ρόγες...
﻿η βαρύτητα...
﻿και η δύναμη της αγάπης σου.
﻿Ζήτω.
﻿- Ζήτω
﻿Εγώ σε συμβουλεύω να περιμένεις το απροσδόκητο.
﻿Ο γάμος έχει χαρές, αλλά βιώνεις και αβάσταχτη δυστυχία.
﻿Αν η αγάπη σας είναι δυνατή, όλες οι δυστυχίες είναι υποφερτές.
﻿Όχι όλες.
﻿Υπάρχουν όρια.
- Πήγα με τη μάνα σου. - Τι;
﻿Με πέτυχε ευάλωτο...
﻿χύνοντας βρομόλογα και υποσχέσεις στα μάτια και το πέος μου...
﻿σαν ζεστό τσάι πάνω σε κέικ. Που ξέρουμε ότι το διαλύει.
﻿Και αντιστάθηκα, λέγοντας πράγματα όπως:
"Στην ίδια σου την κόρη;"
"Όχι, δεν θα το κάνουμε σε αυτό το δέντρο..."
"παρότι ξέρω ότι είσαι ερεθισμένη".
﻿Άθλια επιχειρήματα.
﻿Επίσης, ζητάς από κάποιον να είναι ερωτευμένος...
﻿να γλείφει χωρίς ανταπόκριση το αντικείμενο που ποθεί...
﻿να περιφρονείται, χωρίς ίχνος ανταπόδοσης...
﻿κι όμως...
﻿παρότι παλιά είχα πάει με κάθε γυναίκα εδώ μέσα...
﻿εκτός από την Ελίζαμπεθ, αν και κάναμε άλλα πράγματα...
- Μάριελ; - Ένα όργιο. Δεν μετράει αυτό.
﻿...δεν πήγα...
﻿με καμία...
﻿εκτός από δύο καμαριέρες και τη μητέρα σου.
﻿
﻿Τρομερά επιχειρήματα υπεράσπισης.
﻿Είπες πέντε επιχειρήματα;
﻿Έχω κι εγώ πέντε.
﻿Συζητάμε. Είμαι όλος αφτιά.
﻿Είναι κακή μέρα, για να αναφέρεις αφτιά...
﻿αλλά ορίστε τα πέντε επιχειρήματα μου με τυχαία σειρά.
﻿Πήγες με τη μάνα μου.
Πήγες με τη μάνα μου.
﻿Πήγες με τη μάνα μου.
﻿Πήγες...
﻿μάνα μου.
﻿Θα πάμε μαζί της.
﻿Αικατερίνη...
﻿ειλικρινά...
﻿λυπάμαι πάρα πολύ.
﻿
﻿Τελικά, το χειρότερο πράγμα στη ζωή...
﻿είναι να αντιμετωπίζεις τα ίδια σου τα όρια...
﻿να τσακίζεσαι, και ενώ πέφτεις...
﻿να συνθλίβεις τον άνθρωπο που αγαπάς.
﻿
﻿Ανέκαθεν ήμουν ρομαντική με τους ανθρώπους.
﻿Ίσως σε υπερβολικό βαθμό.
﻿Αυτό άλλαξε πάρα πολύ πρόσφατα.
﻿Είδα μια σπουδαία αγάπη ως την τέλεια αγάπη.
﻿Ίσως δεν είναι.
﻿Ίσως μια σπουδαία αγάπη, όπως μια σπουδαία χώρα...
﻿ή ένας σπουδαίος ηγέτης
﻿είναι ελαττωματική.
﻿Ίσως την κάνει σπουδαία η αποδοχή των αποτυχιών μας...
﻿των ουλών μας...
﻿των σφαλμάτων μας.
﻿Αρκεί να αναζητούμε πάντα το καλύτερο...
﻿ξέροντας ότι θα απογοητευτούμε τόσο συχνά όσο ελευθερωνόμαστε.
﻿Ίσως ένας σπουδαίος γάμος είναι η ικανότητα να κρατάς όλα αυτά...
﻿μέσα σε μια ευαίσθητη και γεμάτη πόθο καρδιά.
﻿
﻿Τώρα, ας φάμε τούρτα και ας ακούσουμε μουσική.
﻿Επιβάλλεται ο πρώτος χορός. Σπρώξτε το τραπέζι προς τα πίσω.
- Θέλω να τον βάλω για ύπνο. - Φυσικά.
﻿Τα λέμε στο δωμάτιό σου.
﻿Εντάξει.
﻿Ζήτω!
﻿Θέλω να πάω για ύπνο.
﻿Έφαγα πολλή τούρτα, πρέπει να ξεράσω.
﻿
- Η αγάπη νικάει τα πάντα. - Στη Ρωσία είμαστε.
﻿Αστείο.
- Ποτό; - Μετά χαράς.
﻿Καληνύχτα, Παύλο. Θα είμαστε μια χαρά.
﻿
﻿Φρουροί, συλλάβετέ τους.
﻿Τι στο καλό;
﻿Καλησπέρα, κυρίες και κύριοι.
﻿Σηκωθείτε! Όχι εσύ, Τζορτζίνα.
﻿Τι στο καλό κάνετε;
﻿Μάριελ! Τι στο καλό συμβαίνει;
- Όχι εμένα! - Αφήστε την.
- Πάρτε την. - Βοηθήστε με!
﻿Δεν πλήττεις ποτέ εδώ.
﻿Ζήτω!
﻿Ο Πούγκατσεφ.
﻿Πονάει πολύ.