SERIAL NETFLIX
NAJWAŻNIEJSZE NUMERY
MAMA, TATA, SZPITAL
Ruszaj!
Ray. Co tu się odpierdala? Co sobie przypomniałeś?
Muszę porozmawiać z Cassie.
Nie rozumiem. Wciąż ich nie znaleźliście?
Próbujemy.
To próbujcie bardziej!
Zabili Harry’ego.
Gdy myślę, co mogło spotkać Kayleigh, gdybym tam nie dotarła…
Może pomogłoby, gdybyśmy wiedzieli, czemu cię prześladują.
Mówiłam.
Znalazłam w domu wiadomość. Kayleigh zniknęła.
Ludzie nie porywają dzieci dla zabawy.
Oni to zaplanowali.
Musi być jakiś powód,
przez który jesteś ich celem.
Coś przegapiliśmy.
Już wszystko wam powiedziałam.
Gdzie byłaś wieczorem 16 kwietnia?
To był zeszły piątek.
Z Dave’em i dziećmi. Czemu?
Pewien młody człowiek, Carlton Flynn, zniknął tamtej nocy.
Dokładnie 17 lat po Stewarcie Greenie.
Sądzimy, że te sprawy są powiązane.
Sądzimy też, że to, co spotkało Harry’ego i Kayleigh,
również miało z tym związek.
Nic nie wiem o żadnym Carltonie Flynnie.
Nie ma z nami nic wspólnego.
Ci wariaci uprowadzili moje dziecko.
Mogli ją zabić.
Nie wiem, czego chcą,
ale musicie ich znaleźć i powstrzymać, proszę.
Kayleigh opisała auto porywaczy.
Prześledziliśmy drogę do chaty i znaleźliśmy to.
Według rejestracji auto jest z wypożyczalni.
Wkrótce będziemy mieć zdjęcia i nazwiska.
Dobra robota.
O co chodzi?
Wygląda znajomo, prawda?
Kayleigh Shaw.
Hej.
Boże, nic ci nie jest.
- Chodź tu. - Hej.
- Nic ci nie jest? - Nie.
- Czemu ją porwali? - Nic nam nie jest.
Policja da nam nocleg na parę dni, kiedy będą sprawdzać dom.
Dobrze. Ale co się stało?
- Pójdę po kakao. - Nie spuszczę cię z oka.
Jesteśmy na komisariacie. Nic mi nie będzie.
Dobra.
Cały czas z nią będę.
Megan, co się stało? Kto ją porwał?
Nie wiem, kim oni są.
Ale chyba porwali Kayleigh, bo chcieli czegoś ode mnie.
Jak to?
Megan?
W tym rzecz. Nie zawsze byłam Megan.
Co?
Zanim się poznaliśmy…
byłam kimś innym.
I chyba dlatego porwali Kayleigh.
Mów.
Serio, jak ktoś,
kto kocha stymulanty, może nie mieć ekspresu?
Co?
Powiedziałeś, że wszystko pamiętasz.
No to dawaj.
Co się stało?
Nie.
- Co robisz? - Nie zadzwonisz do niej.
- Fester! - Nie, Ray.
Mogłem przymknąć oko na włamanie do Cassie,
ale jej dom jest pełen policji.
Cokolwiek się z nią dzieje, nie mieszaj się w to.
Muszę z nią pomówić.
Czemu? Minęło 20 lat!
Zostawiła cię, stary.
Wyparowała, porzuciła, kazała o sobie zapomnieć.
Oddaj telefon.
Ray,
nie lubię źle mówić o zmarłych lub udających zmarłych,
ale trzymaj się od niej z daleka.
Bo, jak to mówi młodzież, to szalona suka!
- Nie waż się! - A więc to tak będzie?
Tak? Pojawia się i nagle to ty i ona kontra cały świat?
Wiedziałeś, że żyje?
- Co? - Byłeś tam.
Musiałeś wiedzieć, gdzie jest. Ukrywałeś to przede mną?
- Wariujesz. - Nie.
Wszystko zaczyna nabierać sensu. Wiedziałeś, że żyje.
Okłamałeś mnie, a potem blefowałeś. Jak ze wszystkim.
Ja i Cassie rozwikłamy to razem.
Ciebie i Cassie już nie ma.
To koniec, finito. Nic już was nie łączy.
Ray.
Ona nigdy do ciebie nie wróci, Ray!
Tadam! Proście, a będzie wam dane.
Leanne zdobyła informacje z wypożyczalni.
Użyli fałszywych nazwisk, ale zdjęcia były prawdziwe.
Przedstawię ci przyjaznych porywaczy z sąsiedztwa.
Patrz, jacy młodzi.
Nie mają związku ze zniknięciem Greena. Mieli wtedy jakieś 12 lat.
Czemu są w to zamieszani?
- Co to? - Kurtka Kayleigh Shaw.
- Znaleźli ją przed chatą. - Co?
Moment.
Ta sama kurtka.
Czemu Kayleigh nie powiedziała, że była z Carltonem Flynnem?
Jak długo tu zostaniemy?
Przez kilka dni, dopóki policja sprawdza nasz dom.
No i jesteśmy.
W porządku?
Kayleigh!
Sprawa jest tak poważna, jak brzmi.
Możesz być kluczowym świadkiem
w sprawie zaginięcia Carltona Flynna.
I dlatego, Kayleigh,
musisz być z nami szczera.
To zdjęcie Carltona Flynna.
To ty, prawda?
Mamy nagranie z monitoringu,
na którym używasz bankomatu w pobliżu Żmij.
A bramkarz zidentyfikował cię
jako jedną z dziewczyn, które przyszły z Carltonem.
Byłaś 16 kwietnia w Żmijach z Carltonem Flynnem?
- Skąd go znasz? - Nie znam go.
Spotkałyśmy go na zewnątrz.
Chciałyśmy wejść z nim do środka i go zostawić.
Ale dosypał nam czegoś do drinków.
Co?
Skąd ta pewność?
Bea ma taki lakier do paznokci, który to pokazuje.
Dzięki.
Może zrobimy przerwę?
Nie. Musimy wiedzieć, czemu jest jedną z ostatnich osób,
które z nim rozmawiały.
- Zgadzam się, mamo. - Mów dalej.
To wszystko. Odkryłyśmy, co zrobił,
zostawiłyśmy go i wróciłyśmy do domów.
To, co zrobił wam Carlton, to poważna sprawa.
O jego zniknięciu trąbią w mediach. Nie pomyślałaś, żeby o tym wspomnieć?
Na początku nie wiedziałam,
a potem uznałam, że nie wiemy nic użytecznego.
To był paskudny typ.
Kiedy byliśmy w barze, ciągle się z kimś kłócił…
Była kłótnia?
Z kim się kłócił?
To był mężczyzna, kobieta?
Nie wiem. Jakiś facet.
Jak wyglądał?
- Nie wiem. Było ciemno. - Przypomnij sobie.
Miał na sobie różową bluzę z kapturem.
Pochodził z Azji Wschodniej.
Ile trwała kłótnia? Jak się skończyła?
Nie wiem. Było ciemno. Mówiłam, nic nie wiem!
Dość tego. Wystarczająco wiele przeszła.
Kayleigh,
posłuchaj mnie.
Jeśli powinniśmy coś jeszcze wiedzieć, musisz nam to teraz powiedzieć.
Mówię serio.
Cokolwiek to jest.
Nie, to wszystko.
Dobrze. Codziennie będzie tu policjant. W razie czego dzwońcie.
Jest statek w butelce, ale nie ma ciastek.
- Czemu okłamałaś policję? - Nie kłamałam. Dosypał nam czegoś.
Co jest przerażające i do tego wrócimy później,
ale Kayleigh,
ja cię znam.
Wiem, kiedy coś ukrywasz.
Ukrywanie tajemnic jest męczące.
I nigdy nie działa.
Policja nie jest głupia.
Powiedz prawdę. Co się stało?
Wierzę jej.
Po tym, co Pokusa nam powiedziała,
wierzę, że Carlton dosypywał coś do drinków dziewczyn.
Czemu dopiero teraz o tym słyszymy?
Ponad 50 świadków i żaden nie wspomniał o tej kłótni.
Czyli wiemy, co łączy Kayleigh i Carltona.
To wciąż nie tłumaczy porwania.
Porwali Kayleigh, bo chcieli czegoś od Megan.
Chyba nie wiedzieli, że Kayleigh była w Żmijach.
My dopiero się dowiedzieliśmy.
Nic nie sugeruje, że mają informacje, których my nie mamy.
Kiedy zginął Harry?
Chyba 21 kwietnia?
Tak, 21 kwietnia.
Pięć dni po zaginięciu Carltona Flynna.
Dzień po tym, jak skontaktował się z nami.
Tak samo było z Megan.
Przyszła do nas na komisariat,
a kilka godzin później ktoś włamał się do jej domu i porwał Kayleigh.
Nie.
Tak.
Mamy przeciek.
Komisarz Brian Goldberg. Zostaw wiadomość.
Goldberg, nie płacę ci, żebyś mnie ignorował.
- Co tu robicie? - Zaraz spłoniesz.
Pięćdziesiątka?
Kurwa, zakazałem wam tu przychodzić!
Mówiliśmy ci, nie lubimy przekleństw.
Mam to, kurwa, głęboko w zasranej dupie!
Gdzie mój syn?
Śledztwo pozostaje otwarte.
Ale moje kieszenie nie. Chcecie kasę, to go znajdźcie.
Wasze referencje były znakomite.
Jesteście najlepsi.
Wiem, że zrobicie wszystko, żeby go znaleźć.
Pieniądze mają być na naszym koncie za godzinę.
W porządku.
Wracajcie do Żmij.
Tam się zaczęło.
Zobaczcie, kto tam rządzi.
ŻMIJE
W interesach czy dla przyjemności?
Mamy nowego podejrzanego, liczyłem, że Rudy go rozpozna…
- Nic z tego? - Nie.
- Mówił, że jesteś u lekarza? - Tak, świetne wieści. Jestem zdrowa.
Wiem, że nie chcesz o tym rozmawiać, ale w Szwecji jest taki…
- Boże. - Powiesz, że to strata czasu.
Ale prowadzą tam badania
i testy, choć są na bardzo wczesnym etapie,
ale rezultaty są obiecujące.
- Mogłabyś zyskać więcej czasu. Spójrz. - Nie.
Nie.
- A jeśli jest szansa? - Nie ma.
Nie dla mnie.
To mój dom.
Zbudowałam to miejsce. Te dziewczyny są moją rodziną.
Nie chcę umrzeć daleko stąd, na drugim końcu świata, sama,
po kilku miesiącach udowadniania, że cudów nie ma.
Wybrałam cię, bo mnie rozśmieszasz.
Myślałam, że rozumiesz nasz układ.
Jesteś moją ostatnią szarżą.
Okazją, by poczuć, że żyję.
Kocham cię. Naprawdę.
Ale jeśli chcesz ignorować rzeczywistość i gonić za niemożliwym,
to koniec.
Właśnie odkryłem radość
Jestem szczęśliwy jak dziecko
Ze swoją nową zabawką
Bo poznałem moją słodką Lorraine Lorraine, Lorraine
Ma takie oczy
Jaśniejsze od letniego nieba
Gdy je ujrzysz, zrozumiesz
Za co kocham moją słodką Lorraine
Przelew przyszedł!
Wymarzony miesiąc miodowy jest w zasięgu ręki.
Wyspy Galapagos czekają.
Uwielbiam żółwie.
A gdybyśmy nie wrócili?
Nie z Galapagos, oczywiście, ale z miesiąca miodowego.
Moglibyśmy podróżować dalej.
Czemu?
Mogłeś zginąć przez tę kobietę i jej okropne rodzinne auto.
A z tym policjantem zaryzykowaliśmy.
Kto wie, co by było, gdyby nie był takim mięczakiem.
Podobno wczesna emerytura jest teraz w modzie.
Wszystkie pary coś łączy.
A to łączy nas.
- Tym się zajmujemy. - Wiem.
Wiem.
A gdyby było inaczej?
No proszę.
To pewnie szefowa.
Może detektyw powiedział jej coś godnego uwagi.
Długo będziesz się gniewać?
Okłamywałaś mnie przez 17 lat, więc jeszcze trochę.
Przez ciebie psychopaci wtargnęli w życie naszych dzieci.
Kim ty, kurwa, jesteś?
Dave, wiesz, kim jestem.
- Nawet nie wiem, jak masz na imię. - Megan.
Ale zanim cię poznałam,
miałam na imię Cassie.
Wszystko inne, co mówiłam o mojej przeszłości,
to, że straciłam rodziców, że byłam sama,
to wszystko prawda.
Nie udawałam.
Byłam młoda.
I naiwna. Utknęłam w gównianej sytuacji.
Z mężczyzną, który mnie krzywdził.
Pewnego dnia…
znaleziono go martwego.
Byłam przerażona, że pomyślą, że to moja sprawka, więc uciekłam.
Zaczęłam od nowa.
To wszystko.
Martwego?
Nie miałam z tym nic wspólnego.
Zaraz, czyli jakiś gość zginął,
a ty uciekłaś z miasta,
zaczęłaś udawać kogoś innego, a potem bajerowałaś mnie niemal 20 lat?
To nie tak.
Co, związek ze mną był wygodny?
Jesteśmy przykrywką na wypadek wizyty policji?
Jak mam uwierzyć, że wszystko, co zbudowaliśmy, jest prawdziwe,
skoro ukrywałaś coś takiego?
Bo nie chodziło o ukrywanie czegoś przed tobą.
Chodziło o bycie z tobą.
Uwielbiałam być twoją Megan.
Dlatego wyparłam się Cassie, bo mogła zniszczyć to, co mamy.
Ale teraz nawet nie wiem, czy on zginął. Może to on nasłał tych ludzi.
Kiedy wrócimy do domu,
odpocznijmy od siebie.
- Ja cię nawet nie znam. - Jasne, że znasz.
Lepiej niż ktokolwiek inny.
Zwłaszcza teraz. Gdy już to wiesz. Powiedziałam ci wszystko.
Skrzywdziłam cię.
Wiem, że muszę to naprawić.
Ale nasza rodzina jest dla mnie wszystkim.
Wszystkim, czego pragnęłam.
Czy nie to jest najważniejsze?
Znasz Megan?
Nie. A ty?
Pozwól, że cię o coś spytam. Ile razy byłaś zaręczona?
Co?
Ile razy byłaś zaręczona?
Taki jeden koleś wbił na mój weekend kawalerski.
Dziwny typ, bez przerwy o ciebie wypytywał.
A potem powiedział…
że byłaś już zaręczona.
Byłaś?
Że niby wiem już wszystko. Akurat.
Dave!
Masz jedną nową wiadomość.
Wiem, co się stało z Greenem.
Spotkajmy się jutro o 13 na molo.
Dość uciekania.
- Mamo! - Pora spać. Dobranoc.
Pa.
Hej. I jak?
Przejrzałem zdjęcia Priyi i zeznania świadków,
popytałem bramkarzy, ale nikt nie pamięta nikogo w różowej bluzie.
Czekaj.
Była tam taksówka.
Może miała kamerę?
Tak, ale sprawdzaliśmy już to nagranie. Nic na nim nie ma.
Nie szukałaś różowej bluzy.
Załatw mi nagrania
z aut stojących w pobliżu wejścia do Żmij, gdy była tam Kayleigh.
Taksówki, karetki z kamerami, cokolwiek tego rodzaju.
Jasne. Już się robi.
Muszę lecieć.
Mamy nagranie z kamery w domofonie w sprawie Suttona.
- Chcesz obejrzeć? - Jasne.
- Jak poszło z Kayleigh Shaw? - Nie wyszło z tego nic ciekawego.
Wiesz co, idź do domu. Sama je obejrzę.
- Serio? - Tak.
ZWIERZAKI HANNIBALA
ZESPÓŁ KRYMINALISTYCZNY
Do jutra.
- Czemu Goldberg był w mieszkaniu Suttona? - Nie wiedziałam, że tam był.
Ja też nie.
DOWÓD RZECZOWY LINA / PASEK
DOWÓD RZECZOWY STRZYKAWKA
KOSMYK WŁOSÓW
Akurat chciało mi się pić.
Cześć.
To, że twoje potomstwo nie rozumie różnicy między nocą i dniem…
Zamknij się!
Goldberg?
Już jadę.
Wstawanie o tej porze powinno być nielegalne.
Przepracowałaś więcej nocek od samego Szatana.
- Na razie. - Pa.
Od wczoraj Goldberg nie dał znaku życia.
Był z Megan i Kayleigh, choć nie powinien.
Nie ma powodu, żeby zabierał dowody. Coś jest nie tak.
- Masz nakaz? - Tak, a właściciel dał mi klucze.
Nie jest to szykowne mieszkanie kawalera, którego się spodziewałem.
No wiesz…
po rozwodzie został z niczym.
Z telefonem ciągle nic?
Nic, odkąd wczoraj rano opuścił komisariat.
Wydział spraw wewnętrznych próbuje go znaleźć.
W końcu…
Goldberg od lat chce zostać iluzjonistą.
Czy naprawdę dorabia jako geniusz zbrodni?
Zaginiona torebka z dowodami.
Magicy sprawiają, że rzeczy znikają.
ŚWIADKIEM HARRY’EGO SUTTONA JEST MEGAN PIERCE
Wszystko gra?
Dopiero dziś to do mnie dotarło.
Oni naprawdę chcieli mnie skrzywdzić.
Carlton też.
Gdyby nie Bea, wypiłabym tego drinka. Mógłby mi zrobić wszystko.
Ale nie skrzywdził cię. Oni też nie. Jesteś bezpieczna.
Jak to było?
Kiedy pracowałaś w Żmijach?
Przytrafiło ci się coś takiego?
Niedokładnie.
Ale…
tak.
Działy się różne rzeczy.
Ale nie to zapamiętałam z pracy w Żmijach.
Byłyśmy jedną wielką rodziną.
Dbałyśmy o siebie. Wszystkie razem.
Przez większość czasu było fajnie.
Uwielbiałam to.
Czemu odeszłaś?
Są ludzie, którzy robią gówniane rzeczy.
Ale są też ludzie,
którzy cię kochają i dbają o twoje bezpieczeństwo, jak ja.
I Bea.
Nie jesteś sama.
- Dobrze? - Tak.
Zostaniesz ze mną do przyjazdu Bei?
Tak, oczywiście.
Widziano cię, jak kłóciłeś się z Carltonem Flynnem w Żmijach 16 kwietnia.
Przed jego zniknięciem.
Skąd znasz Carltona?
Przez znajomych. Zna kogoś z farmacji.
- Jesteś farmaceutą? - Studiuję, żeby nim zostać.
Czy 16 kwietnia sprzedawałeś Carltonowi narkotyki?
Bez komentarza.
Jesteś podejrzany w sprawie zaginięcia, a może i morderstwa Flynna.
Zastanów się jeszcze nad tym komentarzem.
Wytwarzanie GHB jest legalne, o ile nie używa się go rekreacyjnie.
Poza tym nie sprzedaję go.
Nikt mi nie płaci.
O co się pokłóciliście?
Widziano was.
Nie wiem.
Wkurzyła go ilość czy coś takiego.
Rozmawialiśmy tylko kilka minut.
Byłem z kumplami, chcieli zmienić bar.
Patrz, mam dowód.
Gadałem z nim, wyszliśmy,
poszliśmy do Baumgart’s Café, a potem do mojego kumpla.
Mam zdjęcia z całego wieczoru.
Wszystkie są datowane. To chyba porządne alibi czy coś, nie?
Nie mam nic wspólnego z tym, co mu się stało.
Ten człowiek, Guy Tatum,
również wtedy zaginął. Znaleźliśmy zwłoki.
Sprzedałeś mu coś?
Nie.
Ale widziałem go przed rozmową z Carltonem.
Bił się z jakimś gościem.
Dość!
Widziałeś,
jak Guy Tatum z kimś się bił?
Tak.
Z kim?
Jak wyglądał?
Wysoki, zaniedbany. Miał ze sobą całkiem drogi aparat.
Nie pasował do jego menelskiej stylówy.
Czy to był on?
Tak. To on.
- Policja! - Policja!
Ray Levine, wychodź!
- Sprawdź piętro. - Czysto!
Czysto!
Nie ma po nim śladu.
Super. A telefonu wciąż nie namierzyliśmy.
Tutaj.
Masz coś?
Tak.
Tramadol, fentanyl, nitrazepam.
Karta kredytowa Carltona.
Była pod siedzeniem kierowcy.
Czemu Ray Levine ma kartę kredytową zaginionego człowieka?
- Co? - Cześć, stary.
Policja cię tu szukała.
Żeby cię aresztować.
Raczej nie za mandaty.
Słuchaj, cokolwiek dzieje się z Cassie,
nie możesz jej dłużej chronić.
Musisz się natychmiast ukryć.
Rudy.
Co tutaj robisz?
To ty zabiłaś Stewarta i zgarnęłaś jego kasę.
Co?
Całe lata myślałem, że uciekliście razem.
Myliłem się.
Kasa, którą ukrył Stewart, była też moja.
Wisiał mi moją dolę.
Obserwowałem cię.
Po Stewarcie nie ma śladu, czyli zabiłaś go i wzięłaś kasę.
Nowe życie kosztuje.
Nikogo nie zabiłam.
Wzięłam trochę kasy, żeby wyjechać z miasta.
Resztę zostawiłam jego żonie. Nie wiedziałam o twojej doli.
To byłeś ty.
Dałeś mojemu synowi starą ulotkę Żmij.
Cóż…
Czemu?
Tęskniłem za tobą, kotku.
Chcę tylko swoją działkę.
Pieniędzy już nie ma, Rudy.
Nie zbliżaj się do mojej rodziny.
- Wszystko w porządku? - Tak. Właśnie wracałam.
- Cześć. - Namierzyliśmy telefon Raya Levine’a.
Wysyłam ekipę, a tobie właśnie wysłałam namiary.
Jestem blisko. Jadę tam.
Cassie?
Czemu ścigasz mnie i Cassie? Czego chcesz?
Czemu się z nią tu spotykasz? Co was łączy?
Co się stało z Greenem? Cassie była w to zamieszana?
Nie!
Zabiłem Stewarta.
Nie dawał jej spokoju.
Obleśne chuje to ryzyko zawodowe, ale on był inny.
Chciał ją skrzywdzić. Poniosło mnie.
Zabiłem go, jasne?
Nie żyje.
Ale Cassie nie miała z tym nic wspólnego, więc zostaw ją i jej rodzinę.
To byłem ja.
A co z Guyem? Z Carltonem?
Biłeś się z Guyem. Ukradłeś kartę Carltona.
Jaką kartę? Niczego nie ukradłem.
A pozostali?
Siedemnaście lat. Tyle zniszczonych rodzin.
- To nie ja! - Nie zasłużyli na to!
Levine, aresztuję cię za morderstwo…
Detektyw Goldberg jest poszukiwany
w związku z morderstwem lokalnego prawnika
i zaginięciem studenta.
Zrobiłem coś, Marl.
Chodzi ci o nagrodę?
Stać nas.
Policja mierzy się z pytaniami
dotyczącymi roli Goldberga…
Coś innego.
POLICJA OSTRZEGA
Spójrz na mnie.
Musi wrócić do domu za wszelką cenę.
Tak?
Niczego nie żałuj.
Za wszelką cenę.
Dziękuję.
Jak się czujesz?
Jak pieprzony idiota.
Najpierw Goldberg, teraz Ray Levine.
Tuż pod moim nosem.
Co jeszcze przegapiłem?
Jedno było dziwne.
Przyznał się do morderstwa,
a potem zrobił aferę, bo powiedziałem, że ukradł kartę Flynna.
Czemu morderca miałby się o to obrażać?
O co chodzi?
Lorraine ma raka.
Jest źle?
Przykro mi.
Co masz w teczce?
A tak, znaleźliśmy coś jeszcze w studiu Raya Levine’a.
Pendrive ze zdjęciami z lasu, które nam podrzucił.
Okazuje się, że robił zdjęcia w lesie co roku od zniknięcia Stewarta.
Co?
Wszystkie są datowane na 16 kwietnia.
Karnawał co roku wypada inaczej, ale tu data jest ta sama.
Może morduje ich podczas karnawału,
ale 16 ma dla niego szczególne znaczenie, więc wtedy robi zdjęcia?
Po co? To pogmatwane.
Tak samo jak mordowanie raz do roku i pozbywanie się ciała.
Spójrz na to.
Co to jest?
Znowu to samo.
To było tutaj.
Tam. Ślady.
Po wózku magazynowym.
Erin.
To uchwyt.
Tak.
Dobra.
Jezu!
Jezu.
No dobra.
Na litość boską.
- Trzymasz się? - Tak.
ŻMIJE
Powiedz prawdę. Co się stało?
Napisy: Krzysiek Ceran