‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ดูนั่นสิ
‪- คิดเหมือนกันหรือเปล่า ‪- มาดูกัน
‪ใช่เลย ใจตรงกัน
‪มาแล้ว เตรียมตัวไว้เลย และ…
‪มือผม ผมจับโดนหน้าอกคุณ
‪- ขอโทษจริงๆ ครับ ยกโทษให้ด้วย ‪- ไม่เป็นไร
‪- ไม่ได้ มือปัดใกล้เกินไป ‪- ไม่เป็นไรจริงๆ
‪- แน่ใจนะ ‪- แน่ใจสิ
‪นี่!
‪ไม่เป็นไรเมื่อพลาด ไม่ใช่ให้จงใจจับ
‪ขอบคุณ เราปฏิญาณกันแล้ว
‪- ใช่ ‪- เราจะไม่ผิดคำ
‪- ใช่ ‪- และจะทำสิ่งที่เราตั้งใจมาทำ
‪จอร์แดน!
‪คาไซ เห็นจอร์แดนบ้างไหม
‪ไม่เห็นครับ ขอโทษที
‪- ลอร่า ‪- น้องกลับมาแล้ว สบายดี
‪หายหัวไปไหนมา แม่ขอคุย!
‪แม่อยากคุยด้วย
‪- แม่ ‪- ลูกไปไหนมาแล้วไปกับใคร
‪บริษัทผลิตเกมครับ พวกเขาหาคนทดลองเกม
‪ของจริงนะครับ ผมมีจดหมายให้ด้วย
‪รอแม่อยู่ที่บ้านนะ
‪- อันที่จริง ลูกถูกกักบริเวณ ‪- ว่าไงนะ
‪- ฟรานเซส ‪- เขากลับมาอีกแล้ว
‪- ใครคะ ‪- ผู้ชายที่ชอบเข้ามาในห้องฉัน
‪เขาอยู่ที่นี่
‪ฟรานเซส เราคนนึงจะไปหาเดี๋ยวนี้เลย
‪โทษที
‪เย่!
‪น่าจะเล่นอีกรอบ
‪- คุณ… ‪- แต่ง!
‪คุณยังไม่รู้เลยว่าผมจะพูดว่าไง
‪อีกรูป อย่าขยับนะ
‪- มีอะไร ‪- เปล่า
‪ฮัลโหล
‪ครับ กำลังไปตอนนี้เลย
‪- โทษทีที่มาสาย ‪- มาเร็วทุกคน
‪ฉันอยากให้พวกเธอแต่ละคน ‪ถ่ายรูปกำแพงนั้นคนละรูป
‪แต่รูปนั้นต้องน่าภาคภูมิใจ ‪อยากเอาให้เพื่อนๆ ดูนะ
‪- เช็ดเลนส์หน่อยนึง ‪- ขอบคุณครับ
‪ไหนดูซิ ใช่ จับให้ตรง
‪เอาละ จะเป็นช่างภาพที่ดีได้ต้องเลือกให้เป็น
‪ต้องเลือกว่าจะโชว์อะไรให้เห็น
‪และเลือกว่าจะไม่โชว์อะไร
‪ที่จริงแล้วสิ่งที่เราพยายามทำ ‪คือการพาคนดูเข้ามาอยู่ในหัวเราชั่วขณะ
‪และอาจให้พวกเขา
‪เห็นสิ่งที่เราเห็น
‪รู้สึกเหมือนกับเรา
‪ภาพสวย
‪อืม
‪- ใครถ่ายรูปนี้ ‪- ผม
‪เยี่ยมมากเลย
‪เธอเลือกส่วนนึงของรูปแล้วซูมเข้าไปใกล้ๆ
‪จนบังคับให้ฉันต้องเห็นมัน ‪ซึ่งทำให้เป็นภาพถ่ายที่ดีมาก
‪ไหนบรรยายภาพสิ
‪เธอดูมีความสุขมากครับ ‪คงเพราะเธอรู้ว่าจะได้ขึ้นเครื่องเล่นอันใหญ่
‪และถึงแม้จะซูมขนาดนี้ อารมณ์นั้นก็ยังไม่หายไป
‪- เรย์! ‪- ไม่ ขอร้อง
‪- มองไฟสิ ‪- คุณนี่…
‪เยี่ยม มองแสงไฟ
‪อืม
‪โอเค อาทิตย์หน้าค่อยมาต่อ
‪- ริชี่ ‪- คนนั้นผู้หญิงจากรูปผมนี่นา
‪- คนเดียวกันใช่ไหมครับ ‪- ตาดีมาก
‪คุณถ่ายมาเยอะเลย แฟนเหรอครับ
‪- ริชี่ พอแล้ว ‪- ใช่ไหม
‪ไม่เป็นไรครับ
‪เป็นแฟนจริงๆ ด้วยใช่ไหมครับ
‪แฟนเก่า
‪เธอชื่ออะไรครับ
‪แคสซี่
‪(แคสซี่)
‪วันนี้ให้ดูแค่เพียงเท่านี้
‪- น่าจะปรินต์ออกมาติดกำแพงด้วยนะครับ ‪- ฝันไปเถอะ
‪นี่แฟ้มอะไรครับ ทำไมสีขาวล่ะ
‪- พอได้แล้ว ‪- ไป กลับบ้านได้แล้วจ้ะ
‪- แฮร์รี่ ‪- ผมเสร็จธุระแล้ว
‪คุณอยู่ไหน
‪ฉันต้องกลับบ้านน่ะ เกิดเรื่องใจหาย
‪เป็นไรไหม ผมโทรหาไมค์ บรูมให้ได้นะ
‪ไม่แฮร์รี่ ฟังนะ
‪ห้ามแจ้งตำรวจ
‪เข้าใจผิดน่ะ
‪ผมตามหานักบัญชีของสจ๊วต กรีนเจอแล้ว
‪และเขาบอกว่ามีคนลือกันว่า
‪กรีนแอบซุกเงินสดจำนวนมหาศาล
‪ก่อนจะหายตัวไป
‪- ได้ยินมาเหมือนกันหรือเปล่า ‪- ไม่ ไม่เคยรู้เลย
‪ก็คุณสงสัยนี่ว่ากรีนกลับมาเอาเงินหรือเปล่า
‪เพราะงั้นเขาอาจกลับมาเอาเงิน ‪ไม่ใช่มาตามหาคุณ
‪แคสซี่
‪ค่ะ
‪- แฮร์รี่ ฉันต้องวางสาย ‪- โอเค
‪- ระวังนะ ‪- ค่ะ
‪- เขาอาจแอบกลับเข้ามาใหม่ ‪- ค่ะ แต่คงไม่มีอะไรหรอกค่ะฟรานเซส
‪เข้าไปข้างในกันนะคะ
‪ไม่มีใครอยู่ที่นี่
‪หลังม่านล่ะ
‪ไม่มี
‪ตู้เสื้อผ้า
‪โอเค เปิดดูกันค่ะ
‪- ไม่มีใครอยู่ในนี้ ‪- ฉันพูดว่าเธอกำลังมาหา
‪เขาถึงหนีออกไปไง ฉันพูดว่า "เมแกนกำลังมา"
‪เขาถามว่า "เมแกนเป็นใคร" ‪ฉันเลยเอารูปให้ดู แล้วเขาก็พูดว่า
‪"นั่นแคสซี่"
‪แล้วผู้ชายคนนี้หน้าตาเป็นยังไง
‪แต่งตัวดีมาก
‪สมาร์ตมาก
‪รองเท้าเงาวับ
‪โกนหัวด้วยไหม
‪แปลว่าเธอรู้จักเขาใช่ไหม
‪แคสซี่
‪- เป็นไรไหมจ๊ะคนดี ‪- ฟรานเซส
‪เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ
‪อย่าเรียกฉันว่าแคสซี่
‪โอเค คาร์ลตัน ฟลินน์ยืนอยู่ตรงนี้
‪เขาถ่อมาทำอะไรตั้งไกลถึงที่นี่
‪ตอนดึกๆ ดื่นๆ
‪และนี่…
‪เคยมีเลือดเปื้อนตรงนี้
‪- คำสำคัญคือ "เคย" ‪- ฝนตก อาจโดนล้างไปแล้ว
‪เก็บตัวอย่างดินนี่ไปเปรียบเทียบ ‪กับดีเอ็นเอของคาร์ลตัน ฟลินน์
‪คำถามคือใครเอารูปมาให้ และเพื่ออะไร
‪ตั้งใจทำอะไร ต้องการอะไร
‪โอเค กล้องเห็นรถของคาร์ลตัน ฟลินน์ ‪บนถนนห่างจากที่นี่ไป 24 กิโลเมตร
‪พวกเขาตามหาเขาที่นั่น เราเก็บตัวอย่างที่นี่
‪ไปหาแฟนของกาย เททั่มกัน
‪เขาเป็นคนหายรายล่าสุด เธอเป็นคนแจ้งความ
‪ต้องมีเรื่องไม่ดีแน่ และเราต้องลงมือจัดการ
‪จอร์แดน!
‪นี่ไง จดหมายที่เขาให้ผม ยังไม่ได้เปิดเลย
‪ของจริงนะครับ พวกเขาจ้างเด็กไปเล่นเกม
‪ลูกรู้ว่าไม่ได้พกมือถือ แล้วก็รู้ว่าแม่ติดต่อหาไม่ได้
‪ถ้าพ่อรู้เรื่องนี้ บ้านแตกแน่
‪แม่ อย่าบอกพ่อนะ
‪แม่
‪แม่ อย่าบอกนะครับ ขอร้อง
‪สวัสดีทุกคน
‪มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
‪เรื่องแม่ผมเหรอ
‪ค่ะ
‪เธอพูดไม่หยุดว่ามีคนอยู่ในห้องของเธอ
‪เราก็ตอบไปว่าไม่มี เหมือนเราไม่เชื่อเธอ
‪ก็ไม่เชื่อไง
‪เราอาจควรเชื่อนะ
‪อาจมีคนเข้าไปในห้องของเธอจริงๆ
‪หรือไม่เธอก็คิดไปเอง หรืออาจจะแค่เหงา
‪ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม เธอไม่มีความสุขที่นั่น
‪ดังนั้นเราควรย้ายเธอไปอยู่ ‪ที่ที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยขึ้น
‪ฟังนะ คืนนี้ฉันจะไปอยู่เป็นเพื่อนเธอ
‪- ไม่ ผมสิที่ควรไป ‪- ไม่ต้อง ฟังค่ะ คุณอยู่บ้าน
‪หาอะไรให้เด็กๆ กินแล้วดูหนังด้วยกัน
‪ครับ ถ้าคุณมั่นใจ
‪มั่นใจค่ะ
‪ซิโมน่า ฟารร์ใช่ไหม
‪ค่ะ
‪- คุณกับกายคบกันนานแค่ไหนแล้ว ‪- ไม่นาน สักปีนึงได้
‪อืม นี่อาจเป็นวิธีหนีของเขา
‪เจอเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไร
‪- กำลังจะคลอดเหรอวะเนี่ย ‪- ไม่ใช่ เธอเศร้า
‪- โทษทีค่ะ ‪- ไม่เป็นไร
‪ตั้งแต่เกิดเรื่องนี้ บ่อน้ำตาฉันแตกง่ายมาก
‪- ก็เข้าใจได้ค่ะ ‪- ค่ะ แต่นั่นรูปฉัน
‪ไม่ชินกับแบบนี้เลย
‪จ่าทหารเหรอ
‪- จ่าสิบตรี ‪- ครับ
‪ฉันเจอกายครั้งสุดท้ายเมื่อบ่ายวันศุกร์
‪เขาเป็นยังไงบ้าง
‪เขากับเพื่อนๆ กำลังจะไปปาร์ตี้ในเมือง
‪ท่าทางตื่นเต้นอยากไปกันมาก
‪เขาทำอาชีพอะไร
‪ช่างก่อสร้าง
‪- เขาดูแลตัวเองได้ ‪- ขอชื่อเพื่อนร่วมงานเขาได้ไหมคะ
‪ค่ะ
‪- ไปที่ไซด์ก่อสร้างกัน ‪- ได้เลย
‪สายสืบบรูมครับ
‪สายสืบบรูม
‪- สวัสดีครับ ‪- สะดวกคุยไหม
‪แน่นอน
‪แต่รูดี้เพิ่งโทรมา
‪ถามว่าคุณคืนเครื่องอัดวิดีโอหรือยัง
‪เดี๋ยวเอาไปคืน
‪คือว่าคุณช่วยเอาไปคืนที่บ้านฉันได้ไหม
‪ถ้ายังจำที่อยู่ฉันได้นะ
‪- จำได้สิ ‪- เย็นวันนี้นะคะ
‪ผมจะเอาไปคืนเองเลย
‪วางใจได้
‪แล้วเจอกัน บ๊ายบาย
‪ไม่น่าไปหยิบเครื่องอัดวิดีโอ ‪กล้องวงจรปิดนั่นมาเลย
‪ฉันเอาไปคืนให้ได้นะ
‪ไม่ต้อง ไม่ๆ ไม่เป็นไร
‪พาผมไปส่งที่โรงพัก ‪เดี๋ยวผมหาคนไปที่ไซด์ก่อสร้างกับคุณ
‪(ไวเปอร์ส)
‪เรย์ เลอวีน
‪สวัสดี…
‪ลอร์เรน
‪เป็นไรหรือเปล่า
‪ไม่ได้เข้ามาในนี้นานมากแล้ว
‪ใช่
‪แล้วมีอะไรให้ช่วยคะ
‪ผมตามหาคนคนนึงอยู่
‪เขาชื่อกาย เททั่ม
‪ตอนที่พูดว่าไม่ได้มานานแล้ว
‪ผมเข้ามาในเมืองกับกาย เททั่มเมื่อวันศุกร์
‪แล้วผมจำเหตุการณ์คืนนั้นไม่ได้เลย
‪แต่รูปที่ผมถ่ายฟ้องว่าเราเข้ามาที่นี่
‪งานคาร์นิวัลคนแน่นตลอด
‪ส่งรูปให้ฉันสิ เดี๋ยวจะเอาไปถามให้
‪ขอบคุณ
‪แคสซี่ติดต่อมาบ้างไหม
‪ติดต่อมาสินะ
‪- เปล่า… ‪- ขอร้อง
‪ผมดูออกว่าคุณได้คุยกับเธอ
‪บอกมา
‪ก็ได้
‪เมื่อประมาณห้าหรือหกปีที่แล้ว
‪จู่ๆ แคสซี่ก็โทรมาบอกว่าเธอป่วย
‪เธอเป็นมะเร็งปากมดลูกซึ่งลุกลาม
‪เธอไม่ยอมบอกว่าอยู่ที่ไหน ‪ไม่อยากให้ใครไปเห็นเธอในสภาพนั้น แต่ฉัน…
‪ฉันโทรกลับไปที่เบอร์นั้นอาทิตย์ต่อมา
‪แล้วคนในโรงพยาบาลที่เธอไปนอนรักษารับสาย
‪เขาบอกว่าแคสซี่ตายเช้าวันนั้น
‪ไม่จริง
‪เสียใจด้วยค่ะเรย์
‪เครื่องอัดวิดีโอกูอยู่ไหน!
‪ฉันตามอยู่!
‪ถึงแล้ว
‪เขาเริ่มวิ่งไล่เราจากตรงนี้ ‪ตอนกลางวันไม่เหมือนเวลามืดเลยเนอะ
‪เธอขับช้ามาก นึกว่าจะถึงเที่ยงคืนซะแล้ว
‪ถ้าคนวิ่งแซงได้ แปลว่าเธอขับช้าเกิน
‪ฉันขับไม่ประมาท ก็มาถึงที่แล้วนี่ไง ‪แถมคนนั้นวิ่งแซงตอนติดไฟแดง
‪ไฟเขียวต่างหาก กว่าจะมาถึง
‪ยังไงก็เถอะ เราวิ่งเข้าไปตรงนั้น ‪เพราะเขาวิ่งไล่เรามาทางนี้ ไปเร็ว
‪คิดดีแล้วเหรอ
‪เห็นแก่คาร์ลตันที่อาจอยู่ก้นเหว
‪ขาหัก สมองกระทบกระเทือน
‪- หรือไม่ก็โดนราวเจาะ… ‪- เออ โอเค
‪เราแยกกันตรงนี้
‪เพราะฉันขึ้นไปทางนี้ ‪ส่วนเธอกับเขาคงวิ่งไปทางนั้น
‪นำทางไปสิ
‪- ทำอะไรของเธอ ‪- เขาไม่อยู่ข้างล่างนี่
‪อย่าทำแบบนั้นสิ
‪เขาเกือบตามฉันทันตรงนี้
‪เมื่อฉันหาแกเจอนะ…
‪งั้นคาร์ลตันมาตรงนี้เหรอ
‪- เราไปกันเถอะ ‪- เขามายืนตรงนี้เหรอ
‪- ฉันไม่เห็นเขา ‪- นี่
‪เมื่อคืนก่อนไปเที่ยวไวเปอร์สกันหรือเปล่า
‪- วิ่งเร็ว ‪- หยุดนะ ฉันแค่อยากคุยด้วย
‪เร็วเข้า!
‪หยุด!
‪เถอะน่า ไวเปอร์สเป็นทางผ่านไปไซด์ก่อสร้าง
‪แวะคืนเครื่องอัดวิดีโอก็ได้ ‪แต่ไม่อยากทำแบบนั้นใช่ไหมล่ะ
‪ทำไมนะ
‪อ๋อ เพราะนัดเจอลอร์เรน กริกส์
‪- เปล่านะ ‪- อย่ามา นิสัยคุณชัดๆ
‪กลับไปหาทุกครั้ง ชอบบอกลาแต่ไม่เคยไปซะที
‪- พูดอะไรของคุณก็ไม่รู้ ‪- อย่างซาร่าห์ กรีน
‪- กลับไปกี่ครั้งล่ะ ‪- นั่นมันหลายปีมาแล้ว
‪แต่คุณชอบทำแบบนั้นกับผู้หญิง ‪ทันทีที่ได้เขา คุณก็หนี
‪หายไปเลย เพียงเพื่อกลับไปใหม่ เป็นงี้ทุกที
‪รอไปเถอะแม่คุณ ขอโทษที นี่อะไร
‪- ทำอะไร ‪- ทำงาน
‪นี่โต๊ะผม
‪ตอนนี้ทุกโต๊ะเป็นของส่วนกลางแล้ว ‪ต้องแบ่งกัน ไม่มีโต๊ะประจำ
‪พูดเรื่องห่าเหวอะไร ‪นี่โต๊ะผม ผมวางของไว้บนโต๊ะนี้!
‪ใครเอาของผมไปไว้ตรงนั้น
‪โกลด์เบิร์กทำ
‪เคลียร์ของคุณไปเลย ‪นี่คุณ วางบิสกิตลงเดี๋ยวนี้ ไป๊!
‪ไม่ได้ฟังหรือไง
‪นี่ ตรงนี้
‪คือ… โต๊ะ…
‪ของบรูม!
‪(โต๊ะของบรูม)
‪- ลบไม่ออกนะ ‪- ดี เอาของผมไปวางที่เดิม
‪- ไม่เอาน่า ‪- ต้องไปไซด์ก่อสร้างไม่ใช่เหรอ
‪บรูม มาคุยกันหน่อย
‪ลงมือสิ
‪ไปที่โรงอาหารกันครับ สายสืบบรูมจะได้บอก…
‪โกลด์เบิร์กครับ
‪ครับผม ไม่ครับ กำลังเดินทางอยู่ ‪ทันทีครับ ขอข้อมูลหน่อย
‪เดี๋ยวมานะครับ
‪ขอพูดกันตรงๆ เลย
‪เพราะเห็นได้ชัดว่า ‪พวกคุณไม่เข้าใจว่าลูกสำคัญต่อผมแค่ไหน
‪- คุณฟลินน์ เดี๋ยวก่อนครับ ‪- ไม่ต้องมาเดี๋ยว
‪เพราะคุณยังหาเบาะแสไม่ได้เลย ‪ไม่เจอสักอย่าง!
‪คุณฟลินน์ เราพยายามตามหาคาร์ลตันเต็มที่…
‪มันยังไม่ดีพอ
‪ต้องทำมากกว่านี้!
‪ดังนั้นผมจะประกาศเสนอ ‪รางวัล 100,000 ปอนด์แลกกับข้อมูลคาร์ลตัน
‪ขืนเสนอเยอะแบบนั้น ‪คนจะแห่กันมารายงานเรื่องไม่เป็นเรื่อง
‪แล้วก็ต้องมีคนคัดกรอง ‪แต่ตอนนี้ยุ่งทำอย่างอื่นกันแล้ว
‪ผมจะเสนอรางวัล
‪จะมีคนแจ้งเข้ามาว่าเห็นเขา ‪ก่อนที่จะหายตัวไป มันเร็วไป
‪ยังไงก็จะทำ!
‪ของฝากให้กิ๊กคุณ
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดีค่ะ
‪- โทษที ‪- ไม่ต้อง
‪- มันดีมาก ‪- แน่ใจนะ
‪มั่นใจ
‪โอเค รูดี้อยากได้ของคืนสุดๆ ‪ เพราะงั้นเรามีเวลาไม่มาก
‪แต่ถ้าเราสองคนร้องเพลงเดียวกัน ฉันว่า…
‪ข้ามท่อนเปิดได้ใช่ไหม
‪ตัดไปถึงท่อนคอรัสเลยก็ได้
‪ซึ่งเท่าที่ผมจำได้ มันติดหูมาก
‪(ซี สายเข้า)
‪ว่าไง
‪ตำรวจคนที่คุณรู้จัก
‪ไมค์ บรูม
‪ฉันต้องใช้เขา อยากเจอกับเขาคืนนี้
‪แฮร์รี่
‪เป็นอะไรไหม
‪ไม่
‪คุณอยากคุยกับไมค์ บรูม
‪ใช่
‪ฉันไปถึงที่นั่นได้ทันสองทุ่มครึ่ง
‪ได้เลย
‪ต้องรับสายหรือเปล่า
‪ไม่
‪นี่คือสายสืบไมเคิล บรูม ‪ฝากข้อความไว้แล้วผมจะโทรกลับ
‪- ตอนผมตื่นขึ้นมาเมื่อเช้า… ‪- ใครจะไปคิด
‪- ทำไมคราวก่อนเราไปกันไม่รอดล่ะ ‪- คุณแต่งงาน
‪เออเนอะ
‪แล้วเป็นไง
‪หย่ากันแล้ว
‪แต่ยังเป็นคู่หูกันอยู่
‪ที่ทำงาน
‪ไม่ใช่ในทางอื่น
‪เธอเป็นตำรวจ
‪อืม ฉันจำได้
‪ดังนั้นเรื่องความสัมพันธ์ ผมไม่มีใคร
‪พร้อมหาเรื่องใส่ตัว
‪แล้วนี่จะเอายังไงต่อล่ะ
‪ฉันจะไปทำงาน
‪ให้ตาย
‪รูปสวยนี่
‪ค่ะ พวกนั้นเป็นเด็กๆ กลุ่มปัจจุบัน น่ารักมาก
‪ผมชอบคนนั้นมาก ทอว์นี่
‪ค่ะ เธอน่ารักมาก ฉันจะคิดถึงเธอ
‪แต่เธอจะเป็นพยาบาลที่ดี
‪อยากได้อะไรก่อนไปไหม
‪มีอะไรจะเสนอให้ล่ะ
‪อยากได้อะไรล่ะ
‪(ยาออนดานเซทรอนไฮโดรคลอไรด์)
‪พี่สาวผมก็เคยกินยานี่
‪เธอเป็นอะไรเหรอ
‪มะเร็งปากมดลูก
‪(สายเข้า เอริน)
‪รับสายเถอะ
‪ว่าไง
‪กำลังไป
‪ไปเถอะ ไม่เป็นไร
‪ที่จริงก็เป็นทางออกที่ดี หายไปเลย
‪เข้ากลีบเมฆเหมือนไม่มีอะไร ไม่มีใครเจ็บช้ำ
‪ผมจะไป
‪ผมต้องไป
‪แต่ผมจะกลับมา
‪ผมจะกลับมา
‪ทุกอย่างไม่ต้องจบแย่เสมอไป
‪มีคนโทรแจ้งว่าศพอยู่ไหนจากโทรศัพท์สาธารณะ
‪เจอตู้ที่โทรติดด้วยเหรอ
‪เสียงผู้ชาย อู้อี้
‪- ขอบคุณ ‪- ทุกคนถอยไป
‪- กาย เททั่มใช่ไหม ‪- ใช่
‪ต้องมีคนไปแจ้งซิโมน่าแฟนเขา
‪- เป็นไปได้ไหมว่าเธอเป็นผู้ต้องสงสัย ‪- เธอท้องแปดเดือน
‪เธอเป็นจ่าสิบตรีด้วย มีประสบการณ์รบ
‪- แจ้งข้อมูลหน่อย คาร์ลตัน ฟลินน์หรือเปล่า ‪- กาย เททั่ม
‪เวลาตาย
‪เราต้องชันสูตรดูก่อน แต่จากที่แฟนของเขาบอก
‪ตอนเจอกันครั้งล่าสุด ‪เขาใส่ชุดนั้น ซึ่งนั่นก็สี่วันมาแล้ว
‪แฮร์รี่
‪กี่โมงและที่ไหน
‪ผมไปแน่
‪- ทายซิว่าผมจะได้เจอใคร ‪- ใคร
‪จำแคสซี่ มอร์ริสได้ไหม
‪คิดสิ แคสซี่ มอร์ริส ‪สจ๊วต กรีน
‪กิ๊กเขาน่ะเหรอ
‪ได้เรื่องใหม่ใช่ไหม ใครโทรมา
‪แฮร์รี่ ซัตตันรู้จักคนที่อาจเป็นพยานคดี
‪คดีไหน อันนี้เหรอ
‪- คดีคาร์ลตัน ฟลินน์เหรอ ‪- อาจเกี่ยวข้องกับทั้งสองคดี ผมต้องไปแล้ว
‪เออ ไป
‪(ซี สายเข้า)
‪แคสซี่
‪แฮร์รี่ ฉันเข้ามาในเมืองแล้ว ‪ว่าไง จะได้เจอกันไหม
‪เจอสิ ทางเหนือของท่าเรือ
‪โอเคนะ ทางฝั่งทะเล
‪สองทุ่มครึ่ง
‪โอเค เจอกันที่นั่น และแฮร์รี่ ขอบคุณค่ะ
‪เจอกันที่นั่น
‪(สายเข้า บรูม)
‪ลอร์เรน กริกส์
‪(ศูนย์มะเร็ง)
‪เอาสั้นๆ ไม่มีใครอยากฟังพอดแคสต์ของคุณ
‪ฮัลโหล นี่ผมเอง ไว้จะโทรไปใหม่
‪วิ่งเร็ว!
‪ว่าไง
‪ไม่ เธอไม่บอกข้อมูล ‪เพราะงั้นขอบใจที่ไม่ช่วยอะไรเลย
‪ขอชื่อนั้นอีกที
‪แล้วไปหาเขาได้ที่ไหน
‪หวังว่าเขาจะเต็มใจให้ข้อมูล ‪มากกว่าแดนเซอร์นั่นนะ
‪นี่แฮร์รี่ ซัตตัน กรุณาฝากข้อความ
‪แฮร์รี่ คุณอยู่ไหน ‪ฉันคุยกับตำรวจเองคนเดียวไม่ได้
‪คุณต้องอยู่กับฉัน โทรกลับด้วย
‪แคสซี่
‪โอเค มาถึงที่อยู่นั่นแล้ว
‪คุณแฮร์รี่ ซัตตันหน้าตาเป็นยังไง
‪ห้าสิบกลางๆ แต่งตัวมอซอ ‪สำนักงานอยู่ในร้านขายสัตว์เลี้ยงเก่าๆ
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล