SERIAL NETFLIX
Laura zabiera mi ubrania bez pytania.
To twoja siostra.
Tak, ale wszystkiego się wypiera, więc…
Kamera z domku dla ptaków. Przyłapana na gorącym uczynku.
- Konferencje charytatywne. - Wiem.
- Mamo, to twój hotel? - Tak, Imperial.
- Zgadza się. - Super.
Tylko się zachowuj.
Pa.
HOTEL IMPERIAL
To twoja mama? Ale laska.
ŻMIJE
- Co ona tu robi? - Nie wiem.
Po co by tu przyjeżdżała? Przecież nie trafiła tu przypadkiem.
Tylko celowo.
Nie wiem.
W następny weekend jest karnawał.
Będą tłumy. Może wtedy tu wrócimy?
I co, spróbujemy wejść?
Tak. Zobaczymy, po co tu przyjechała.
Ale jak tam wejdziemy?
Przyłączycie się?
Wskakujcie.
Dobra. Chodźmy.
Pięknie.
O, drinki!
Dziękuję.
Dwa, jeden!
Potrzebuję cię.
Co robisz?
- Dosypał ci czegoś do drinka. - Nie!
Tak. Patrz, sprawdziłam.
Zabierajmy się. Potrzebujemy taksówki. Gdzie one są?
Mam jego kluczyki. Trzymałam je, kiedy zakładał mi naszyjnik.
- Oddajcie kluczyki. - Biegiem!
Wracajcie tu!
- No i? - Odpowiem jednym słowem.
Barista!
Siódma trzydzieści, a ja już rządzę. To będzie dobry dzień.
Śniadanie na stole!
Laura?
Grzeczna dziewczynka. Naładowałaś telefon? Bardzo grzeczna.
- Na sto procent. - Słodki chłopiec. I grzeczny.
Kayleigh?
Do boju. Wstawaj, szkoda dnia.
Gdzie twój telefon?
Tu jest.
A ja dziś nie idę. Powtarzam w domu.
No to wstawaj i powtarzaj. „Nie idę” nie oznacza leżenia.
No dobra.
Ale mamo…
Laura zabiera mi ubrania.
Możesz ją upomnieć? Tym razem wzięła czerwoną sukienkę.
Dobrze. Porozmawiam z nią.
On wrócił. Stewart Green.
Cassie?
Przepraszam.
Dobrze, że wciąż tu mieszkam.
Niestety nie mam kawy.
Mam różne herbaty.
Albo…
mam coś takiego.
Obrzydliwe, ale zdrowe.
- Proszę. - Dzięki.
To jak mogę ci jeszcze pomóc?
Skontaktuj mnie z tą osobą, która niby widziała Greena.
Rozmawiasz z nią.
Czemu nie mówiłaś?
Nie chcę się pojawić na jego radarze.
Gość mnie przeraża.
Byłam wieczorem w biurze.
Usłyszałam krzyki dochodzące z baru. Sprawdziłam, a on tam był.
Stewart Green.
Właśnie wychodził.
Ogolona głowa, garnitur, biała koszula. To on.
Odwaliło mu.
Krzyczał.
„Wiem, że Cassie tu była.
Wiem, bo ją tu widziano”.
Tak.
Myślałam, że gada bzdury, ale przejrzałam nagrania z kamer.
I ty tam byłaś.
Poszłam tam tylko raz.
Raz wystarczyło.
Nawet nie myślałam, żeby wrócić. Całe lata.
Nagle miałam wziąć ślub,
a Żmije jakby zmieniły się w magnes, który mnie przyciąga,
bo nie miałam szansy się pożegnać.
Tylko zniknęłam.
To miało być tylko pożegnanie, nic więcej.
Co ja zrobiłam?
Mam rodzinę, Lorraine.
Będzie dobrze.
To nic.
Wszystko będzie dobrze.
Naprawdę.
Tylko musisz uważać.
Właśnie to odkryłam.
Poszłam do Harry’ego.
Był nieprzytomny.
Były z nim jakieś podejrzane typy.
Największym dokonaniem Harry’ego jest to, że wciąż żyje.
Czyli już nie pracuje?
Pracuje na pełen etat. To jego życie.
Wali w żyłę i walczy w słusznej sprawie.
Gdy dziewczyny go potrzebują, pomaga.
Harry Sutton to wzór dobrze funkcjonującego narkomana.
No dobrze.
Odwiedzę go znowu.
Tulas Cassie.
Bałagan na biurku to bałagan w głowie. Znalazłeś już Carltona Flynna?
Działaj, do cholery!
Witam panie.
Klub jest zamknięty.
Policja.
TAK SIĘ POMAGA POLICJI
Możecie je rozłożyć w klubie?
Dziękuję.
ZAGINIONY CARLTON FLYNN
Nie dotykaj mnie.
Stawaj na nogi.
- Dobra. - To co?
Upewniam się, że nic ci nie jest.
ZWIERZAKI HANNIBALA
Simona.
Ray.
Cześć.
Wiem. Jestem coraz większa.
Kiedy masz termin?
Za dwa tygodnie.
Świetnie wyglądasz.
To dziwne, bo to poznaję,
to jest pani sierżant.
Ale tego jeszcze nie ogarniam.
Nie martw się, to minie.
Herbaty? A nie, mam coś dla ciebie.
Od dawna chciałem ci to dać.
Gdzie one są?
Tak.
STREFA WOJNY RAY LEVINE
Nakład się skończył.
No, nigdy nie był duży.
Właściwie to nie wiem, czy ktoś to kupił,
ale ty i cała jednostka macie tu świetne zdjęcia.
Pałac w Basrze.
Na patrolu.
Proszę, prezent ode mnie.
Ochroniłaś mnie przed ostrzałem więcej razy, niż chciałbym pamiętać.
Tak, nada się też na odbojnik.
No tak. Herbata.
Nie, Ray…
Widziałeś Guya?
Tak. W zeszły piątek.
A potem?
Nie.
Nie odzywał się?
Po wieczorze karnawałowym już nie.
Zaraz, ty też go potem nie widziałaś?
Nie widziałam ani z nim nie rozmawiałam.
Nie odbiera telefonu.
W końcu się pokaże.
Czy on…
mówił o dziecku, kiedy się widzieliście?
Na karnawale byliśmy wcięci.
Nawaliliśmy się.
Ale na pewno nie mówiliśmy o dzieciach.
Mam wrażenie, że coś się stało.
Może mnie porzucił.
Bo to go przerosło.
Nie.
Nie wiem, co mówię.
Ale muszę go znaleźć.
Muszę obskoczyć jeszcze kilka miejsc. Jeśli zadzwoni…
Oczywiście.
A jeśli mógłbym jakoś pomóc…
Dzięki.
Cześć, tu Guy. Po sygnale rób swoje.
Guy, tu Ray.
Słuchaj, właśnie widziałem się z Simoną. Szuka cię, stary.
Zadzwoń do niej, dobrze?
Albo zadzwoń do mnie. Tylko…
odezwij się.
Wiem, że w Żmijach zrobiło się gorąco.
Zadzwoń do mnie.
Kiedy mówisz: „Ten dupek z twarzą jak moszna to chuj”,
rozumiem cię…
Trzeba było powiedzieć, jak się nazywa.
Nie… W sumie to nie byłoby złe,
ale czy nie możesz ująć tego trochę inaczej?
To trafi do sądu.
Może trochę nad tym popracuję?
- Kocham cię, Harry. - Wiem o tym.
Umowa stoi. Zajmij się tym. Do zobaczenia.
Na razie.
Witaj, Harry.
Jak się masz?
Dobrze, dziękuję.
„Dobrze, dziękuję”?
Chodź tu.
Kiedy uciekłaś ze Stewartem Greenem,
myślałem, że już więcej cię nie zobaczę.
Harry, nie uciekłam z nim.
- Owszem. - Nie…
Uciekłam przed nim.
Zniknęliście naraz. Spotykaliście się.
Harry, on był psychopatą.
Musiałam mu uciec.
Jedyne, co mogłam zrobić, to zniknąć bez śladu.
Żeby już nigdy mnie nie znalazł.
Myślałam, że panuję nad sytuacją. Że dam sobie radę.
Ale nagle wszystko…
stało się zbyt straszne.
Ale najwidoczniej dobrze sobie radzisz.
Już nie tańczysz na rurze, prawda?
Nie.
Pracujesz w sklepie zoologicznym?
Miałem zamiar zrobić tu remont. Jeszcze się za niego nie wziąłem.
O co właściwie chodzi?
Czemu przyszłaś teraz?
Bo Stewart Green wrócił i mnie szuka.
Czemu wrócił?
Nie mam pojęcia. Myślałam, że może coś wiesz.
Siedemnaście lat temu uciekł z kupą kasy.
Były podejrzenia o oszustwo. To wszystko, co wiem.
Byłam wczoraj w jego starym domu. Domu jego żony.
Jest na sprzedaż, więc udawałam zainteresowaną.
Szybko zaczęła mnie podejrzewać.
Ale miałam wrażenie, że Green tam był.
Usłyszałam coś w piwnicy.
Jego żona to zignorowała, ale ja to słyszałam.
Wchodząc do piwnicy, rozstrzygniemy tę kwestię,
a to nam to umożliwi.
Pozostaje pytanie, czemu miałby wrócić teraz?
Skończyły mu się pieniądze, więc żona sprzedaje dom?
Nie wiem. Ale muszę wiedzieć, czy naprawdę wrócił.
Bo jeśli tak, to mam ogromny problem.
NA SPRZEDAŻ
- Pani Sarah Green? - Tak.
Dzień dobry. Przepraszam za najście.
Zajmuję się dokumentami potencjalnego nabywcy domu.
Ale zgłoszono, że były jakieś prace na dachu,
na które nie było pozwolenia, jakieś 11 lat temu,
a to może wpływać na ewentualną transakcję.
Nie było żadnych prac. Kto to zgłosił?
Nie mogę powiedzieć.
Ale nie widzę, żeby coś było robione z elewacją od frontu
ani z boku.
Nie ma powodu, żebym wchodził do środka,
ale gdybym mógł obejrzeć drugi bok i tył, mielibyśmy to z głowy…
Może chodzi o remont jakiegoś innego domu.
- Tak. - O, trawnik okala cały dom.
Podoba mi się.
ŻMIJE PRZEDSTAWIAJĄ… CASSIE
Tak. Dziękuję bardzo.
Dostałaś się do piwnicy?
- Tak. - I?
Jest tam stary bunkier z mocnymi drzwiami.
Na tyle duży, żeby kogoś pomieścić.
Były też stare ulotki Żmij, od których ścierpła mi skóra.
Co robisz?
Dom jest na sprzedaż, więc sprawdźmy opis.
Kiedy byłem mały, domy z tej epoki miały schrony na wypadek nalotów.
Nie, nic.
No to pokaż zdjęcia dzieci.
To auto wręcz krzyczy „rodzina”.
Dobrze.
To Jordan. Ma 11 lat.
- To Dave. - Wygląda na miłego.
Taki jest.
A te dwie to Laura i Kayleigh.
Urocze.
O Boże, za godzinę muszę być w sądzie.
- Podwiozę cię. - Dziękuję.
Zostaniesz potem w pobliżu? Znam kogoś, kto może ci pomóc.
- Skontaktuję cię z pewnym policjantem. - Nie pójdę na policję.
To Mike Broome. Porządny gość.
Zada pytania, na które nie mogę odpowiedzieć.
- Porozmawiaj z nim nieoficjalnie. - Nie.
Harry, nie mogę rozmawiać z policją.
To jak ochronisz siebie i swoją rodzinę?
Jeszcze nie wiem.
Ale zrobię to.
Muszę.
Wiesz, co jest nie tak z tym nowym komisariatem?
To jedna z wielu wad.
Nie ma zapachu.
- Niczym nie pachnie. - Mnie się podoba.
- Podoba ci się? - Ten budynek mi pasuje.
Czemu?
No tak.
Mogę prosić wszystkich o uwagę?
Świetnie. Dziękuję. Wszyscy, tak?
Dziś koncentrujemy się na Carltonie Flynnie.
A zwłaszcza na znalezieniu jego auta.
Do roboty. Niech obywatele nam pomogą.
- I wydajmy kolejny komunikat prasowy. - Potrzebuję nagrań z szesnastego.
Wykasowali je.
Naprawdę?
Halo?
Gdzie mój rejestrator, Broome?
Rudy. Oddałem go do serwisu.
Weź mi go, kurwa, oddaj.
Pomagam wam.
Po tym masz mi dać spokój.
Po czym?
Nasza tancerka, Karmelowa Pokusa,
spotyka się z tym młodym, który zaginął. Chce z tobą pogadać.
Kameliowa co?
Nie kameliowa. Karmelowa. Jak słodycze.
I Pokusa, jak…
Jak jebana pokusa!
- Już jadę. - Robisz postępy?
- Wybierz kartę. - Erin.
Właśnie zaparkowałam, ale słuchaj…
Zostań w aucie. Pojedziemy gdzieś.
Carlton Flynn podobno spotykał się z tancerką ze Żmij.
Dziewczyna chce pogadać.
Dobrze. To mi się podoba. Idź.
Ale najpierw wybierz kartę.
Siódemka trefl?
Tak!
Dobrze, znajdźmy coś na temat auta Carltona.
W końcu rzuca się w oczy.
- Mamy przełom. - A ja mam…
Prowadź. Jedziemy do Żmij.
Carlton Flynn spotykał się z jedną z tancerek. Jedziemy.
Jak Stewart Green i Cassie. Nie zakładam, że to się wiąże.
Nie chcę sobie niczego dopowiedzieć, dlatego będziesz tam…
Mama.
Właśnie. Problem z opiekunką.
- Jesteś policjantką. - Oraz matką.
- Przychodzisz do pracy… - Miałam oglądać monitoring.
Do wielu miejsc pracy nie należy brać dziecka.
Miałaś być przy tej rozmowie.
I gdybyś to powiedział, coś bym zorganizowała…
O Boże! Nie dawaj mu tego. Co ty sobie myślisz?
Kukiełki zostały na komisariacie.
Byłby z ciebie świetny tata.
Halo?
Cześć.
No proszę.
Słodka Lorraine.
Mój ulubiony detektyw.
Chodź. Pokusa jest tam.
Rudy przyjdzie?
Przykro mi. Nie może się pokazywać przed zachodem słońca.
Proszę. Pokuso.
To Mike Broome.
Cześć.
Podobno chcesz pogadać. Wiesz, gdzie jest Flynn?
Nie wiem.
No dobrze.
Ale spotykasz się z nim?
Nie. Tańczyłam dla niego tutaj.
Nie robię dla klientów nic więcej i nie spotykam się z nimi.
Tylko że…
będę się szkolić na pielęgniarkę,
więc odkładam pieniądze.
Pewnego wieczoru, po pracy,
Carlton czekał na zewnątrz.
Wymachiwał banknotami.
W zamian za prywatny występ.
Pokuso.
Wiem.
Pojechaliśmy na taki cypel.
Włączył muzykę,
wysiedliśmy z auta.
Miałam na sobie to, co na ulotce.
Próbował włożyć mi banknoty za dekolt,
żeby móc mnie dotknąć, co jest zabronione.
Ale kiedy to powiedziałam, złapał mnie za nadgarstek i…
O Boże.
Wyłamał mi dwa palce.
Kiedy to było?
Dzień przed karnawałem.
Dlatego mnie nie było.
- Mówiła, że się przeziębiła. - Widziałaś go potem?
Nie. Nie chcę wnosić oskarżenia.
Ale nie chciałam niczego ukrywać.
Kandydatki na pielęgniarki są sprawdzane.
Jeśli ktoś był upominany albo skazany, nie może zostać pielęgniarką.
Pokuso, rozumiem.
Wszystko gra.
Dzięki, że się zgłosiłaś.
Nie przyniosłeś rejestratora, co?
Przyślę go.
Mój numer. W razie czego.
Znam numer na policję.
Dasz mi swój?
Nie jestem już taka łatwa.
- Cześć! - Dzień dobry.
- Mamy dobre wieści. - Właśnie dla ciebie.
- Nie zabierzemy wiele czasu. - Możesz wiele wygrać.
To miłe, ale tylko zmarnujecie czas.
Wcale nie.
Dziś się wyprowadzam
i trochę mi się spieszy.
Dobrze. A czy mogę ci coś dać?
Co wiesz o Carltonie Flynnie?
Ten gość z karnawału jest w wiadomościach. Patrz!
Zaginął. Patrz, to on!
Carlton. To jego imię?
Nie wiem. Najwyraźniej. Patrz, nie widziano go od karnawału.
Kiedy podmieniłam drinki.
Wracajcie tu!
Ledwo wtedy kontaktował. Może leży gdzieś nieprzytomny?
Może spadł z klifu? Musimy się przekonać. Ja prowadzę.
Teraz? Nic mu nie jest.
To nie ty podmieniłaś drinki. Jedziemy.
Dobrze, oto co się stanie.
Chcemy wiedzieć, gdzie jest Carlton Flynn.
Rozumiem. Trzeba cię przekonać.
Wiesz co, możesz przytrzymać?
Dziękuję.
Myślę, że najpierw musimy…
Jeśli ktoś ma wypadek z powodu czegoś, co zrobiłaś,
to za co ty jesteś odpowiedzialna?
- Cześć, mamo. - Cześć.
Jest tam Jordan? Wyłączył telefon.
- Nie. - No dobrze.
Kiedy wróci, możesz go nakarmić?
Jestem u Bei. Robimy próbne egzaminy. Na czas, jak mówiłaś.
- Co to było? - Co takiego?
Klakson.
Przesłyszało ci się. Dzwoń do Laury. Pa.
- Halo? - Cześć. Jesteś już w domu?
Będę za pięć minut.
Nakarmisz Jordana? I daj go do telefonu.
Nie jechaliśmy razem.
Może złapał poprzedni autobus i sam się nakarmi.
Jasne. Daj mu pizzę czy coś.
Dobra. Pa.
Tak będzie dobrze.
Tak.
Nie wydaje mi się.
Jest śliczny, ale nie tutaj.
- Tylko coś wezmę. - Jest na biurku.
Erin, mam coś dla ciebie.
Wiesz już coś?
Carlton Flynn to nieprzyjemny gość.
Jak to?
Łamie palce młodym kobietom, które mu się sprzeciwiają.
Broome. Ten gość to Guy Tatum.
Jego dziewczyna, Simona Farr, zgłosiła, że zaginął.
Ostatnio widziano go tej samej nocy co Flynna.
- Tej samej nocy? - Szesnastego.
Czyli dwóch mężczyzn zaginęło dokładnie 17 lat po Stewarcie Greenie.
Co do tego, to weź głęboki oddech i zastanów się:
„to wzór czy przypadek”?
Dupa, nie przypadek.
Daj akta wszystkich zaginionych z ostatnich 17 lat.
Już to robiliśmy.
Tym razem się przyłożymy.
O co tyle hałasu?
Weź go na dziesięć minut. Dziękuję.
Dokąd idziesz? Mamy szukać samochodu Carltona Flynna.
Nazywa się Seamus. Przepraszam.
No dobrze, Seamus.
Lubisz magię? Jasne, że tak. Patrz.
Wybierz dowolną kartę.
- Cześć. - Mamo.
Jordana tu nie ma, więc zadzwoniłam do jego kumpla Joey’ego,
a on powiedział, że widział go, jak rozmawia z facetem w skateparku.
Co ty mówisz? Jakim facetem?
To wszystko, co wiem. Gdzie jesteś?
- Jestem na mieście. - To pojedź do skateparku.
Tak, jasne.
Dobrze, pa.
No, szybciej.
DRUŻYNA DAVE’A
Cześć, tu Dave. Nie mogę odebrać. Zostaw wiadomość.
Widziałam to.
Nie, mamo. To jest na żywo.
- Widziałam to wczoraj. - Nie mogłaś.
- Wiem, kto wygra. - Kto?
- Obstawię wynik. - Zobaczysz.
- No, powiedz, co się teraz stanie. - Oglądaj.
Utknął, a piłka…
Widzisz? Mówiłam.
Mamo, nie widziałaś tego meczu. Jest na żywo. Grają teraz.
Daj spokój. Już to widziałam.
Policja ponownie prosi o informacje
w sprawie zaginionego Carltona Flynna.
Ostatnio widziano go w okolicy Livingstone.
Prowadził subaru imprezę,
numer rejestracyjny FL55 FLM, w piątek…
Mam to założyć na ślub?
Nosił charakterystyczny…
To na mój kawalerski. Myślałem, że ci się spodoba.
Kto jeszcze był w Żmijach?
Karmelowa Pokusa wyszła. Świetne imię. A ty zostałeś.
Upewniałem się, że rozwiesili ulotki o Flynnie.
Lorraine Griggs ci pomagała?
Chwila moment.
Zaginięcie Tatuma zgłoszono dzisiaj, 20 kwietnia.
- Ale ostatnio widziano go… - Szesnastego.
Tak, 16 kwietnia.
Tak samo jak Carltona.
I dokładnie…
17 lat po tym, jak ostatnio widziano Stewarta Greena.
16 KWIETNIA
- Daj mi wydruk akt Carltona. - Mam do nich dostęp stąd.
- Chcę je mieć w rękach. - Kiedy wszystko będzie cyfrowe…
Przecież to proste. Wkurza mnie to. Nienawidzę postępu.
Zatem…
Stewart Green.
Carlton Flynn.
Guy Tatum.
Ostatnio widziano ich 16 kwietnia.
Dobra. Wszyscy zaginieni z ostatnich 17 lat.
Sprawdźmy, kiedy byli ostatnio widziani. A nie, kiedy zgłoszono zaginięcia.
Tu jest jeden. Jacob Farrel, 2017. Nie co do dnia, ale blisko.
Ostatnio widziany 21 kwietnia.
Peter Berman, 2013. Zaginięcie zgłoszono 10 lipca.
Ostatnio widziano go 19 kwietnia.
Greg Wagman, 15 kwietnia 2016 roku.
To seryjny morderca.
Czuję to.
Widziano ich po raz ostatni w ciągu tych samych dwóch tygodni roku.
Tak, i wszyscy są zaginieni. Nie martwi.
A co dopiero zamordowani.
Sean przyjechał po Seamusa.
W radiowozie znaleziono zdjęcia. Są w recepcji.
- Przyniesiesz je? - Jasne.
Skoncentruj się na zaginionych, dobrze?
Ale to dziwna zbieżność.
GUY SIĘ NIE ODEZWAŁ. BYŁAM NA POLICJI.
Cześć, tu Guy. Po sygnale rób swoje.
16 KWIETNIA 2004
Dobra. Na razie mamy dziesięciu.
Te zdjęcia zostawiono w radiowozie. To Carlton Flynn.
Nie rozumiem.
Kto je zrobił? Czemu je podrzucono?
- Pojęcia nie mam. - To chyba krew.
Chłopcy.
Jordan.
- Widzieliście go? - Nie.
Tak, był tam z kimś.
- Z kim? - Jakimś facetem.
Możesz go opisać?
Ogolona głowa.
Ciemny garnitur. Chyba był dziany.
Jordan!
ŻMIJE PRZEDSTAWIAJĄ… CASSIE
16 KWIETNIA
Napisy: Krzysiek Ceran