‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ไวเปอร์ส)
‪เฮ้ย!
‪กลับมานี่นะ!
‪เมื่อฉันหาแกเจอนะ…
‪เคย์ลี่
‪ลอร่า จอร์แดน
‪ใครก็ได้
‪ไงครับแม่
‪- สวัสดีจ้ะสุดหล่อ ถุงในรถ ช่วยแม่ได้ไหม ‪- ตอนนี้เลยเหรอ
‪- พรุ่งนี้ตอนบ่ายๆ มั้ง พ่ออยู่ไหน ‪- ในสวน
‪เจ็ดสิบเอ็ด เจ็ดสิบสอง เจ็ดสิบสาม เจ็ดสิบสี่…
‪ทำอะไรอยู่เนี่ย
‪เจ็ดสิบแปด เจ็ดสิบเก้า ตอนนี้มีพยานอิสระแล้ว
‪พ่อบอกว่าจะไม่เริ่มทำมื้อเย็นจนกว่าจะชนะแม่
‪งั้นไปหาของว่างกินซะ
‪- นึกว่าคืนนี้แม่จะไปปาร์ตี้สละโสด ‪- ไปสิ
‪แม่ควรจะได้เป่าลมหุ่นผู้ชาย ‪แล้วติดป้าย "มือใหม่…"
‪เดฟ ระวัง!
‪- เม็ก ‪- ซวยจัง
‪- ถือไหวไหมเนี่ย ‪- อะไร
‪- ได้ไปหรือเปล่า ‪- เคย์ลี่ ถุงกับข้าว
‪ไลล่าไปด้วย
‪แม่ไลน์บอกก็ได้
‪สวยไหมคะ
‪สวยเกินไปที่จะออกไปสังสรรค์กับพวกผู้หญิง
‪คิดดูสิ พอเราแต่งงานกันแล้ว ‪เราจะมีเซ็กซ์ได้ในที่สุด
‪ผมไม่เคยหลับนอนกับผู้หญิงแต่งงานแล้วมาก่อน
‪ผมเคยจูบแม่หม้ายครั้งนึง ที่ออสเตรเลีย
‪คิดดูสิ คุณกำลังจะสละ ‪ประสบการณ์ทางเพศที่เผ็ดร้อน
‪มารักเดียวใจเดียวกับฉันจนวันตาย
‪แท็กซี่ ต้องไปแล้ว
‪ครับ รักนะ
‪ที่รัก หมวกอยู่ตรงประตูหน้า
‪ขอบคุณค่ะ
‪จะได้แต่งซะที อยู่กินกันมาตั้ง 16 ปี
‪- แด่เมแกนและเดฟ ‪- เมแกนและเดฟ
‪ขอบใจนะ ขอโทษจริงๆ ที่ให้ใส่หมวกงี่เง่า
‪เราชอบหมวกมาก
‪เราต้องถ่ายรูปไปให้เดฟดู ทุกคนเข้ากล้อง
‪เราจะถ่ายเซลฟี่ ทุกคนเบียดเข้ามา
‪- พูดว่าปีโนต์กรีโจ! ‪- ปีโนต์กรีโจ!
‪โอเค ส่งละ
‪ฉันรู้ว่านี่ไม่ใช่คืนสละโสดตามธรรมเนียมดั้งเดิม
‪- เรามีระดับ ไม่จ้างผู้ชายมาระบำโป๊หรอก ‪- อย่ามาเหมารวมย่ะ!
‪แต่ว่าเราก็มี
‪มาร์คัส!
‪เพราะงั้นเติมไวน์ให้เต็มแก้ว ‪หยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่ แล้วเริ่มวาดรูปกันเลย
‪ไม่ ฉันไม่อยากเมาเร็ว
‪ฉันว่ามันเยี่ยมไปเลย ‪ที่เธอกับเดฟจะแต่งงานกันซะที
‪น่าจะแต่งตั้งหลายปีแล้ว
‪คู่อื่นๆ เลิกกันหมด ‪แต่เธอกับเขาเหนียวแน่นขึ้นเรื่อยๆ
‪- ขอช็อตเพิ่ม! ‪- ไม่เอา!
‪เมแกน ต้องซดช็อตเพิ่ม นี่คืนสละโสดเธอนะ
‪ฉันรู้
‪นั่นเป็นคำสั่ง
‪สวัสดีค่ะ
‪- อีกสองแก้ว ‪- ได้ครับ
‪- อีกสอง ‪- อีกสอง
‪ขอบใจ บ๊ายบาย
‪(แคสซี่)
‪เมแกน ทำอะไรอยู่เหรอ
‪ไม่มีอะไรค่ะ
‪ฉันเมามากเลย
‪ถึงมาอยู่ในนี้เหรอ
‪ฉันแค่อยากทำให้ตัวเองสร่างเมา ‪ก็เลยเปิดดูอะไรในเน็ตน่ะ
‪อะไร หนังโป๊เหรอ
‪- คุณจะดูหนังโป๊ใช่ไหมล่ะ ‪- ไม่ใช่
‪จับได้คาหนังคาเขา
‪มานอนสิครับ ว่าที่เจ้าสาว
‪ที่จริงผมต้องไปฉี่ก่อน
‪ขอสองนาทีนะครับ
‪ผมบอกว่าด่วน
‪ก็มาแล้วไง
‪- เรื่องด่วนอะไร ‪- คนหาย
‪อายุ 20 ปี ชื่อว่าคาร์ลตัน ฟลินน์
‪คาร์ลตัน
‪ฟลินน์
‪และเรามีกล้องที่ตรวจพบเลขทะเบียนรถเขา
‪อายุ 20 แต่ขับคันนั้นเนี่ยนะ ‪เด็กไปไหมที่จะมีวิกฤตวัยกลางคน
‪- หายตัวไปนานแค่ไหนแล้ว ‪- สองวัน
‪สองวันเหรอ ให้ตำรวจยศต่ำๆ ทำคดีสิ
‪ให้ไปแล้ว แต่ผมอยากให้คุณ ‪ไปคุยกับเดล ฟลินน์พ่อเขา
‪ให้เขารู้ว่าเราจริงจังกับคดีนี้มาก
‪เดล ฟลินน์
‪ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
‪เพราะผมขอให้ทำไง
‪ฟังนะ เดลมีเส้นสายเยอะ ‪และเขายืนกรานว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกแน่ๆ
‪เพราะงั้นก็ซดกาแฟแล้วไปบ้านเขาซะ
‪เอริน มันแปลก
‪ไม่เห็นจะแปลก ฉันไม่ได้ขอรายละเอียดซะหน่อย
‪ดี เพราะผมไม่บอกหรอก
‪บอกมาว่าเธอนิสัยดีไหม ไม่ได้ถามละเอียดเลย
‪คุณควรได้ผู้หญิงนิสัยดีๆ
‪- เธอนิสัยดี ‪- ดี ฉันดีใจ
‪- แต่กระตือรือร้นไปหน่อย ‪- กระตือรือร้น
‪พร้อมเอาใจ
‪เหมือนหมาพันธุ์ลาบราดอร์
‪ได้จูบเธอไหม
‪หรือโยนลูกบอลให้เธอ
‪คุณฟลินน์ครับ สายสืบไมเคิล บรูม
‪นี่สายสืบเอริน คาร์ตไรต์ ‪ขอเข้าไปในบ้านได้ไหม
‪เราบอกตำรวจในเครื่องแบบแล้ว ‪ว่าคาร์ลตันไม่เคยหายไปนานแบบนี้
‪- เกิดเรื่องไม่ดีแน่ๆ ‪- เดล
‪ไม่ ฟังนะ ผมขอโทษนะที่รัก ‪แต่ผมเป็นพ่อเขา
‪และลางสังหรณ์ผมแรงมาก
‪เขาเรียนมหาลัยปีสุดท้ายแล้ว เขามีสอบ
‪แล้วก็มือถือ เขาไม่เคยปิดเครื่องเลย ‪แทบจะทากาวติดมือ
‪วันที่เขาหายตัวไปไม่มีการทะเลาะกันใช่ไหม
‪ไม่มีเรื่องที่ทำให้เขาอยากห่างสักพัก
‪ไม่มีเลย
‪มาร์ลีนเป็นแม่เลี้ยงของเขา
‪พวกเขาไม่ค่อยจะเห็นตรงกัน ‪แต่แค่นั้นเขาไม่หนีไปหรอก
‪เราคิดแล้วคิดอีก
‪เขาขับรถออกไป อาจประสบอุบัติเหตุก็ได้
‪ผมรู้ว่าเกิดเรื่องร้าย มั่นใจเลย ‪ผมจะบ้าตายอยู่แล้วเพราะลางสังหรณ์…
‪คุณฟลินน์ครับ เขาเป็นหนุ่มอายุ 20
‪เราไม่ค่อยกังวลนักเลย
‪เราแค่ต้องทำแบบนี้ แค่ขั้นตอน
‪ค่ะ เราอยากจะเผยแพร่ ‪ภาพถ่ายคาร์ลตัน ถ้าคุณมีสักใบ
‪- เผื่อมีใครเห็นเขา ‪- ฉันจะไปหามาให้
‪ที่เพิ่งถ่ายนะ
‪นี่เป็นฝันร้ายของพ่อแม่ทุกคน
‪- มีลูกไหม ‪- สองขวบค่ะ
‪ไม่มี เมียเก่าผมไม่อยากมีลูก
‪เขาไม่ได้เล่นโซเชียลเลย ‪หยุดไปเฉยๆ เมื่อวันที่ 16 เมษายน
‪- 16 เมษายนเหรอครับ ‪- ใช่
‪ผมนึกว่าคาร์ลตันหายตัวไปวันที่ 17
‪ไม่ใช่ วันที่ 17 ‪คือวันที่เราไหวตัวว่ามีอะไรผิดปกติ
‪ครับ
‪ชื่อสจ๊วต กรีนมีความหมายอะไรกับคุณไหม
‪ไม่ สจ๊วต กรีนมันเป็นใคร
‪ถามผมทำไม
‪รูปนี้ได้ไหมคะ ถ่ายเมื่อสองสามเดือนก่อน
‪ตัดเขาออกไปก็ได้
‪เยี่ยมเลย
‪ใช่ รูปนี้เขาหล่อมาก
‪และเขาไม่เคยถอดสร้อยเส้นนี้ ไม่เคยเลย
‪ค่ะ
‪สจ๊วต กรีนเหรอ
‪- วันนี้ครบ 17 ปี ‪- ลืมมันไปได้แล้ว
‪- ก็ลางสังหรณ์ผมแรงมาก ‪- คุณโยงไปหมดทุกเรื่องแหละ
‪ผมโยงเมื่อมันควรโยง ตำรวจที่ดีเขาทำกัน
‪ไม่ใช่มั้ง มันเป็นคดีเดียวที่คุณไขไม่ได้ ‪ฉันว่าคุณทะนงตนซะมากกว่า
‪ทะนงเหรอ ผมทำครอบครัว ‪และภรรยาเขาผิดหวัง
‪ผมบอกว่าจะหาเขาเจอ เธอเศร้ามาก
‪- แล้วที่ไปนอนกับเธอช่วยให้หายเศร้าไหม ‪- นั่นมันหลายปีต่อมา คุณก็รู้
‪ตอนที่ผมอกหัก
‪และขอบอกไว้นะว่าฉันอยากมีลูก
‪- แค่… ‪- ไม่ใช่กับผม
‪- ยินดีด้วยกับงานบาร์มิตซวาห์ ‪- สาวโชคดีคนไหนจะได้เต้นกับนายคนแรก
‪- ผมมีสิทธิ์ในความเป็นส่วนตัว ‪- ถอยไป ไอ้สวะ!
‪หลีกไป!
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪เขามองฉันด้วยแหละ มองตาเลยเธอ
‪- "ไอ้สวะ" เหรอ ‪- โทษทีว่ะเพื่อน
‪- ไอ้เปรต ‪- ว่าไงนะ
‪ไม่ใช่นาย เขา "มีสิทธิ์ในความเป็นส่วนตัว"
‪แต่งตัวอย่างกับไอศกรีม
‪ถ้าใครอยากแสร้งทำเป็นคนดัง ‪ฉันยินดีรับเบี้ยเสมอ
‪เบี้ยเหรอ ดูหนังเยอะไปแล้วไหม
‪- ขอรูปภายในวันพรุ่งนี้นะ ‪- ได้
‪มาเซลทอฟ เรย์มอนด์
‪(สวนสนุกโกลเด้นไมล์)
‪ไม่ อย่า!
‪นี่มันอะไรกัน ทำไมเขาถึงมีสามตาล่ะ
‪ผมว่าดูดีนะ
‪ขอบใจจ้ะลูก แม่สอนวาดได้นะถ้าต้องการ
‪จะสอนลูกเมาไวน์ขาวเหรอ
‪โชคดีนะ
‪- พี่ไม่ไปด้วยเหรอ ‪- ไม่ว่าง
‪ขอบใจ ไม่เสียแรงที่หนูไปดูทุกนัดที่พี่แข่งเน็ตบอล
‪เป็นลูกคนที่สองก็งี้แหละจ้ะ
‪- แม่คุณโทรมา ‪- ทำไมแม่ชอบโทรหาคุณตลอด
‪- เพราะย่าคิดว่าพ่อคือลุงแฟรงค์ ‪- โรคสมองเสื่อม ขำมาก
‪สวัสดีค่ะฟรานเซส
‪- มีคนขโมยมันไป ‪- ขโมยอะไรคะ
‪รองเท้าแตะฉัน ‪ฉันไว้ตรงนี้ แต่ตอนนี้หายไปแล้ว
‪และเชื่อเถอะว่าฉันพอจะรู้ว่าใครเอาไป
‪- แม่เป็นไรไหม ‪- เธอคิดว่ามีคนขโมยรองเท้าแตะ
‪วิกฤตใหญ่เลย
‪เรากำลังจะไปดูลอร่าแข่งเทนนิส ‪ไว้ค่อยโทรกลับได้ไหมคะ
‪มีคนขโมยไปแล้ว
‪โอเค ลองเปิดตู้เย็นดูสิคะ ‪คราวที่แล้วก็ไปเจอในนั้นนี่ จำได้ไหม
‪ไว้จะโทรกลับนะคะ ฉันสัญญา
‪ทุกคนไปกันแล้ว มาหาสิ
‪ว่าไงคะ
‪(เป็นคนจ๊าบแบบนี้น่าจะผิดกฎหมาย)
‪รูดซิปเลยเดฟ
‪- คุณชอบเสื้อนี้ ‪- ฉัน…
‪ไม่ชอบสักนิด
‪เริ่มได้
‪สิบห้าต่อศูนย์
‪สิบห้าต่อสิบห้า
‪- ขอทางหน่อย ‪- จะไปไหน
‪หลีกไปสิ ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ
‪เก่งมาก
‪แคสซี่
‪ไม่ใช่ที่นี่
‪ไม่ใช่ตอนนี้
‪แล้วที่ไหนล่ะ
‪เรย์!
‪เปิดสิเรย์
‪เรย์!
‪สภาพเหมือนโดนอุรังอุตังจับไปเป็นทาสกาม
‪เอ้านี่
‪ให้ใช้แทนกล้องที่โดนขโมยไป ‪จนกว่าจะมีเงินซื้อใหม่
‪ขอบใจ ซึ้งว่ะ
‪เรื่องแค่นี้เอง อีกอย่าง ‪คืนนี้ฉันอยากให้นายทำงานอีก
‪ไม่ เฟสเตอร์ ไม่ได้เด็ดขาด
‪- ค่าแรงเท่าครึ่ง ‪- ไม่
‪สองเท่าล่ะ
‪โอเค อาจได้
‪ดี ในระหว่างนี้ ‪ฉันอยากได้รูปจากงานบาร์มิตซวาห์
‪แบ็กอัปขึ้นคลาวด์แล้วใช่ไหม
‪ถามได้ คิดว่าฉันเป็นพวกมือสมัครเล่นหรือไง
‪ก็ไม่ใช่มืออาชีพต้นแบบแล้วกัน
‪ดูไอ้เด็กเวรนี่สิ
‪มันเตะฉันเป็นแผลเลย ฉันจะฟ้องร้องพ่อแม่มัน
‪เออ เหมือนได้กลับไปอยู่ในสนามรบเลยเนอะ
‪ส่งรูปมาให้ฉัน
‪พวกนี้อะไร
‪อ้าวดูสิ ยังมีจิตวิญญาณศิลปินอยู่นี่หว่า
‪พูดจริงนะ รูปสวยมาก
‪ลืมอยู่เรื่อยเลยว่านายมีพรสวรรค์
‪- เดี๋ยวนะ รูปนั้นมีคนด้วยเหรอ ‪- ไหน
‪- นั่นไง ‪- คนเมาที่ซากหักฟังเหรอ แล้วไง
‪- กลับไป ‪- มีอะไร
‪กลับไปอีก กลับไป นั่น
‪ซูมเข้าไป
‪- หมอนี่ออกข่าว ‪- เหรอ
‪ใช่ เถิบไป
‪ใช่แล้ว เขาหายตัวไป
‪สาบานได้เลยว่าใช่คนนี้
‪คาร์ลตัน ฟลินน์
‪เวร ใช่จริงด้วย
‪เขาเป็นอะไร ท่าทางดูไม่ปกติ
‪ตอนนายโดนปล้น มันขโมยอย่างอื่นไปไหม
‪กระเป๋าเงิน มือถือ
‪เอาไปแค่กล้อง
‪แค่กล้อง
‪ดูดีนี่
‪เช่นกัน
‪โกหกเนียนนะ
‪เธอโกหกเก่งเสมอมา
‪ฉันสั่งกาแฟใส่นมมาให้ ของโปรดเธอเมื่อก่อน
‪ขอบใจ
‪หรือว่าเดี๋ยวนี้ชอบกิน ‪ลาเต้นมข้าวโอ๊ตปั่นไขมันต่ำแล้วล่ะ
‪หาฉันเจอได้ยังไง
‪ทุกคนหาเจอได้หมด คนดี
‪ขอบอกเลยนะว่าฉันประทับใจมาก
‪มีบ้าน มีลูก
‪งานการกุศล
‪ต้องการอะไร ลอร์เรน
‪แค่อยากคุย
‪แล้วคิดว่าวิธีชวนคุยที่ดีที่สุด ‪คือการวางการ์ดน่าขนลุกไว้ให้
‪แล้วแอบตามฉันไปดูลูกเล่นเทนนิสเหรอ
‪ก็ฉันยังชอบสร้างเรื่องตื่นเต้นเร้าใจอยู่นี่
‪งั้นก็คุยสิ
‪พวกเขารู้ไหม ครอบครัวเธอน่ะ
‪รู้อะไร
‪ว่าในชีวิตก่อนหน้านี้เธอเคยเป็นใคร
‪ฉันเดาว่าคงไม่รู้ ‪เพราะเธอเปลี่ยนชื่อและลุคใหม่หมด
‪ครั้งแรกที่เห็นเธอ ฉันแทบจำไม่ได้
‪- แอบตามฉันมาตลอดเหรอ ‪- เปล่า
‪ใช่
‪ใช่ ฉันแอบดู
‪งั้นก็รู้สินะว่าฉันไม่ใช่แคสซี่อีกต่อไปแล้ว
‪สำหรับฉัน เธอจะเป็นแคสซี่ตลอดไปจ้ะคนดี
‪ไม่ แคสซี่ตายไปแล้ว
‪ชีวิตนั้นจบลงแล้ว
‪คนเราชอบพูดแบบนั้นนะ
‪อดีตผ่านไปแล้ว
‪แต่มันไม่เคยจางหายไป จริงไหม
‪ฉันคิดถึงเธอนะแคสซี่
‪ฉันก็คิดถึงคุณ
‪เคยนึกถึงพวกเรา พวกสาวๆ…
‪ในชีวิตใหม่ของเธอไหม
‪คิดสิ
‪คุณเคยเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน
‪เคยเป็นครอบครัวฉัน
‪แต่ฉันจากมาแล้ว และฉันไม่อยากเจอคุณอีก
‪ไม่ว่าจะคุณหรือใครก็ตามจากโลกนั้น
‪ฉันเคยเห็นสาวๆ คนอื่น ‪จากไปมาก่อน แคสซี่ แต่เธอ…
‪หายวับไปเลย
‪ไม่ร่ำลา ไม่เก็บของจากห้อง ‪ทำไมถึงรีบหนีออกมาล่ะ
‪มันแค่ถึงเวลาแล้ว
‪ใช่สิ
‪อย่าคิดว่าฉันจะหลงเชื่อ คนดี
‪ตำรวจมาตามหาเธอ
‪ฉันเก็บของชิ้นนึงไว้ให้เธอ
‪ใช่ว่ามันจะมีประโยชน์อะไร ‪เพราะตอนนี้เธอมีวงใหม่แล้ว แต่…
‪ถ้าเธอแค่อยากทิ้งชีวิตนั้น
‪ทำไมถึงทิ้งแหวน ‪กับคนที่สวมแหวนวงนั้นให้เธอล่ะ
‪เธอทำเขาใจสลาย
‪- เจอเขาบ้างไหม ‪- ไม่
‪ไม่เจอมาหลายปีแล้ว
‪พอได้แล้ว
‪ฉันมีลูกสามคนที่ฉันรัก
‪ฉันมีคู่ครองที่ฉันรัก ฉันมีชีวิต
‪และในสายตาคุณ ‪ชีวิตนั้นอาจดูปลอดภัยและน่าเบื่อ
‪แต่มันคือชีวิตของฉัน
‪ดังนั้นฉันจะถามคุณอีกครั้งนะ ‪ลอร์เลน ต้องการอะไร
‪เขากลับมาแล้ว
‪สจ๊วต กรีน
‪เขากลับมาที่คลับ ‪เด็กเราคนนึงบอกว่าเขาถามหาแคสซี่
‪- โกหก เขาตายแล้ว ‪- เหมือนจะยังไม่ตายนะ
‪เขาตายแล้วลอร์เรน!
‪- ไม่ใช่เขาหรอก ‪- แน่ใจนะ
‪แน่ใจ
‪เด็กคนนั้นพูดว่าไง
‪เขามาตามหาฉันเหรอ รู้ได้ไงว่าเป็นเขา
‪- เธอรู้ได้ไงว่าเป็นเขา ‪- เป็นเขาแน่ๆ
‪ฟังนะ ฉันแค่มาเตือนเธอ ‪เผื่อจะอยากหายตัวไปอีก
‪เธอไม่อยากให้คนอย่างเขา ‪เข้าใกล้ครอบครัวใหม่ที่น่ารักหรอก
‪แล้วได้อะไรมาบ้าง
‪สายสืบบรูมครับ
‪- ลีแอนน์ มอร์แกน ‪- มาใหม่เหรอ
‪มาใหม่ตอนเพิ่งเปิดออฟฟิศ เมื่อหกเดือนที่แล้ว
‪ยินดีต้อนรับ เจออะไรบ้าง
‪รถของคาร์ลตัน 21.08 น. ‪วิ่งผ่านหน้ากล้องนี้ซึ่งบันทึกเอาไว้
‪กล้องตัวเดิม สองชั่วโมงสองนาทีต่อมา ‪รถขับกลับไปอีกทาง
‪แล้วในระหว่างนั้นล่ะ
‪ไม่ผ่านกล้องตัวอื่น ซึ่งน่าสงสัย
‪เพราะมีกล้องจับทะเบียนรถ ‪ทั่วบริเวณนี้ ให้เขาดูสิ
‪ชายหาดอยู่ตรงนี้ ‪พูดได้เต็มปากว่าคาร์ลตันไม่ได้ขับรถลงทะเล
‪อีกสองเส้นทางหลักออกจากเมือง เส้นนี้กับเส้นนี้
‪ถ้าขับผ่าน ยังไงกล้องก็ต้องเห็น
‪งั้นอะไร เขาอยู่ในเมืองเหรอ
‪เดาว่าเขาจอดรถตรงนี้แล้วอยู่ภายในบริเวณนี้
‪ตรงนี้มีอะไร
‪ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด ปั๊มน้ำมัน บาร์
‪เดี๋ยวก่อน
‪กลับไป
‪ใช่ เลื่อนไปอีก ซูมเข้าไป
‪ไวเปอร์ส บาร์ที่สจ๊วต กรีนเคยไปสิงสถิตบ่อยๆ
‪มีความเชื่อมโยงทุกที่ ไปเร็ว
‪ขอบคุณ
‪ถ่านไฟเก่าอีกคนเหรอ
‪ผมไม่รู้เลยว่าคุณพูดถึงอะไรอยู่
‪- ที่นี่ดูไม่เหมือนอย่างที่จำได้เลย ‪- ยุคสมัยเปลี่ยนไป
‪เคยมีคนหัวล้านน่ารำคาญเฝ้าประตู ‪หวังว่าเปลี่ยนคนแล้วด้วยนะ
‪พับผ่า
‪ตำรวจ
‪ไม่มีส่วนลดให้ตำรวจ
‪เรากำลังสืบสวนการหายตัวไป ‪ของชายหนุ่มชื่อคาร์ลตัน ฟลินน์
‪เขาน่าจะมาที่คลับของคุณเมื่อคืนวันศุกร์
‪ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน
‪ขอถามคนอื่นได้ไหม อาจมีใครเห็นเขา
‪คุณดูคุ้นๆ นะ
‪ความจำดีนี่ ผมเคยมาที่นี่บ่อยเมื่อหลายปีมาแล้ว
‪- ผมหงอกเยอะแล้วนี่ ‪- หัวล้านทำมาพูด
‪ผมเลือกที่จะหัวล้าน โกนเองเลย
‪- เราอยากคุยกับสาวๆ ‪- พวกเขาทำงานอยู่
‪ไปคุยตอนเลิกงานสิ
‪แล้วนั่นล่ะ น่าจะบันทึกภาพทุกคนที่เข้ามา
‪- ใช่ ‪- แล้วขอดูได้ไหม
‪คืนวันศุกร์ใช่ไหม
‪- ถูกลบไปแล้ว ‪- ลบทำไม
‪ถ้าไม่มีเรื่องอะไรก็ลบทิ้ง นโยบายร้าน
‪นโยบายแปลกดีนะ
‪ไปเปิดบาร์แล้วใช้นโยบายอื่นสิ
‪- ทำแน่ ‪- ดี
‪หัวล้านแปลว่ามีกำลังวังชา
‪นี่ เป็นไรไหม
‪คืนนี้คุณดูไม่เป็นตัวเอง
‪ก็แค่เมาค้างน่ะค่ะ
‪เครียดอะไร
‪เครียดเรื่องแต่งงานหรือเปล่า
‪เปล่า
‪เพราะผมขอทุกปีตั้งแต่เราคบกันแล้ว
‪น่าจะก่อนจอร์แดนเกิดด้วยซ้ำ
‪มันไม่ใช่เรื่องนั้น
‪มานี่มา
‪(กฎของครอบครัวชอว์)
‪(พูดเพราะๆ และขอบคุณทุกครั้ง ‪แบ่งปัน อย่างอแง)
‪(จุ๊บก่อนนอน ‪พูดความจริงเสมอ)
‪(สจ๊วต กรีนหายตัวไป)
‪(ตำรวจสืบสวนการหายตัวไป ‪ของสจ๊วต กรีนผู้รักครอบครัว)
‪(สจ๊วต กรีน) ‪(สำนักข่าวลิฟวิงสโตน)
‪(สจ๊วต กรีนจากถนนเฮเซลตัน)
‪(ถนนเฮเซลตัน ฮีตันเวล)
‪(เลขที่ 19 ถนนเฮเซลตัน ‪ฮีตันเวล ลิฟวิงสโตน)
‪(ลักษณะบ้าน) ‪(แปลนบ้าน)
‪ไงคะ
‪- ไปไหนมาทั้งคืน ‪- ข้างนอก
‪ตอบกวนมาก ที่ไหน
‪ไปกับบี
‪กินเหล้าเหรอ
‪เปล่า
‪อย่าหงุดหงิดสิ นี่ก็ไม่ดึกนะ
‪นี่ดึกแล้ว
‪- แม่จะโหลดแอปติดตามใส่มือถือลูก ‪- แม่ไม่ทำหรอก
‪พนันกันไหมล่ะเคย์ ‪ถ้าไม่ให้ทำก็ห้ามออกไปเที่ยว
‪โอเค ได้
‪หนูจะโหลดใส่เครื่องแม่ ดูว่าแม่ไปไหน
‪- เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแม่ ‪- ใช่เหรอ
‪ลูกไม่ใช่เด็กคนแรกที่ต่อต้านผู้ใหญ่นะ
‪คิดว่าแม่ไม่เคยเป็นแบบนั้นเหรอ
‪ไม่รู้ เป็นไหมล่ะ
‪เป็นสิ แรงกว่าด้วย
‪แม่ไม่เคยเล่าเรื่องนั้น
‪ก็ลูกไม่เคยถาม
‪- นึกภาพแม่ต่อต้านใครไม่ออกเลย ‪- เหรอ
‪เพราะแม่ต่อต้านจริงๆ
‪จริงๆ นะ
‪ลูกอาจไม่อยากเป็นเหมือนแม่ ‪แต่ลูกเหมือนแม่กว่าที่คิด
‪แม่แค่ไม่อยากให้ลูกทำพลาดแบบเดียวกัน
‪พลาดยังไง
‪ตอนที่ลูกเกิด
‪ลูกเปลี่ยนชีวิตแม่
‪แม่มองใบหน้าน้อยๆ ของลูก
‪และทุกอย่างในอดีตก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป
‪แปลว่าอะไรคะ
‪แปลว่า
‪ลูกล้ำค่ามาก
‪และแม่เป็นห่วงลูก
‪ยังไงก็ไม่ให้โหลดแอปตาม
‪แม่จะไปนอนนะ
‪ฝันดีค่ะ
‪(ตำรวจสืบสวนการหายตัวไป ‪ของสจ๊วต กรีนผู้รักครอบครัว)
‪(ขาย)
‪สวัสดีค่ะ ขออภัย คุณเป็นใคร
‪ฉันเห็นประกาศขายบ้าน พอดีแค่ผ่านมาน่ะค่ะ
‪ฉันสอดรู้สอดเห็น ‪ไม่รู้ว่าคุณอยู่บ้านค่ะ ขอโทษที
‪- ต้องนัดชมเท่านั้นค่ะ ‪- ทราบค่ะ ขอโทษด้วย
‪ไม่
‪ไหนๆ ก็มาถึงที่แล้ว เข้ามาดูบ้านสิคะ
‪- บ้านสวยดีนะคะ กว้างมาก ‪- ค่ะ
‪- ขอถามได้ไหมคะว่าย้ายออกทำไม ‪- ก็ถึงเวลาแล้วน่ะค่ะ
‪ลูกๆ จะไปกันแล้ว ‪คนนึงไปเรียนต่อ อีกคนก็ใกล้แล้ว
‪ก็เลยได้เวลาย้าย
‪เดินชมบ้านสิคะ ฉันจะเอากาแฟไปให้
‪เอาสิคะ ขอบคุณ
‪- นี่ค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪- แล้วคุณประกาศขายบ้านหรือยัง ‪- ค่ะ มีคนเสนอราคามาแล้ว
‪- เป็นคนท้องที่ใช่ไหม ‪- ก็ว่าได้ ริดจ์วูด
‪อืม น่าอยู่
‪นั่นสามีคุณสินะคะ
‪ที่จริงแล้วเขาไม่อยู่
‪"ไม่อยู่" พูดเหมือนติดคุกเลย
‪ไม่ใช่ เขา…
‪หายตัวไป
‪หายตัวไปเหรอคะ
‪เสียใจด้วยค่ะ
‪ค่ะ มันทำใจลำบาก
‪แต่มันก็นานมาแล้ว
‪ตอนนั้นลูกๆ ยังเล็ก จำเขาไม่ได้เลย
‪ก็แค่ใบหน้าในรูปถ่าย
‪เสียใจด้วยค่ะ
‪ฉันเก็บบ้านไว้ ทุกอย่างยังสภาพเดิม
‪เพราะวันนึงพ่อจะเดินเข้ามา
‪แต่ในที่สุดฉันก็ยอมรับว่า
‪เขาจะไม่กลับมา ก็เลย…
‪ได้เวลาก้าวต่อไป
‪- ไปดูชั้นบนไหมคะ ‪- สิบเจ็ดปี
‪ตั้งความหวังและเฝ้ารอนานมากนะคะ
‪ก็เขาเป็นพ่อของลูกฉันนี่
‪- คุณคงรักเขามากๆ ‪- ใช่ และยังรักอยู่
‪ฉันไม่ได้บอกว่า 17 ปี
‪- คุณเป็นใคร รู้เรื่องนั้นได้ไง ‪- ขอโทษค่ะ ฉันควรไปแล้ว
‪- บ้านนี้ไม่เหมาะกับฉัน ‪- เดี๋ยว
‪(ชายฝั่ง) (กลางเมือง)
‪ไงบรูม
‪พร้อมไปเรียนมหาลัยหรือยัง
‪ก็เท่าที่จะพร้อมได้
‪อย่ายุ่งกับสมุนไพรแปลกๆ ‪ฉันไปคุยกับตำรวจที่นั่นให้ไม่ได้นะ
‪แม่เป็นไงบ้าง
‪คุณก็รู้ว่าแม่เป็นไงใกล้วันครบรอบ แม่โอเค
‪เธอเป็นใคร
‪ไม่รู้ค่ะ เธอบอกว่าอยากซื้อบ้าน
‪แต่เธอโกหก ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร
‪แต่ฉันว่าเธอรู้จักสจ๊วต
‪ผมตั้งใจจะโทรหาคุณพอดี เพราะเป็นวันครบรอบ
‪แต่มีงานต้องไปทำ
‪- ไม่เป็นไรค่ะ ‪- มันเกี่ยวข้องกัน
‪เป็นไปได้ว่าอาจเกี่ยวข้องกัน
‪มีหนุ่มชื่อคาร์ลตัน ฟลินน์ คุณอาจเห็นข่าวแล้ว
‪เขาหายตัวไปเมื่อสองสามวันก่อน ‪วันเดียวกันกับที่สจ๊วตหายตัวไป
‪ค่ะ
‪- ฉันไม่เข้าใจ ‪- ผมก็ไม่เข้าใจ
‪แต่สจ๊วตของคุณหายตัวไป ‪เมื่อวันที่ 16 เมษายน 17 ปีที่แล้ว
‪และตอนนี้มีคนหายไปอีกคนวันเดียวกันเป๊ะ
‪บริเวณเดียวกัน วันเดียวกัน
‪ค่ะ มันก็แปลกแต่…
‪มีความเชื่อมโยงอื่นอีกไหม
‪ผมกำลังสืบอยู่
‪(เอ็มแอนด์ซี ‪มาร์แชลล์และคาร์เวอร์)
‪(นักกฎหมาย)
‪พระเจ้าช่วย ขอโทษจริงๆ ค่ะ
‪มีอะไรให้ช่วยคะ
‪เรื่องนี้แปลกค่ะ
‪เมื่อไม่กี่ปีก่อน ฉันเคยอาศัยอยู่แถวนี้
‪สาบานได้เลยว่านี่เคยเป็น ‪สำนักกฎหมายของแฮร์รี่ ซัตตัน
‪นั่นนานมาแล้ว เขาออกไปนานแล้วค่ะ
‪ฉันไม่ควรพูดแบบนี้เลย ‪แต่ฉันรู้ว่าเขาเจอปัญหาหนักมาก
‪น่าจะโดนภรรยาทิ้งไป ‪มีเรื่องติดเหล้าด้วย หรือแย่กว่านั้น
‪- ค่ะ ‪- แต่แถบนี้แพงเกินไปสำหรับเขา
‪ก็ไม่น่าแปลกใจใช่ไหมคะ
‪เขารับทำแต่คดีไม่มีค่าตอบแทน ‪ช่วยสาวเต้นจ้ำบ๊ะกับผู้หญิงหากิน
‪ฉันไม่ได้ตำหนินะ ทุกคนต้องพึ่งกฎหมายทั้งนั้น
‪ค่ะ
‪คุณพอจะรู้ที่อยู่ของเขาหรือเปล่า
‪(ฮันนิบาลส์แอนิมอลส์)
‪(สำนักกฎหมายแฮร์รี่ ซัตตัน ‪บริการทางกฎหมายครบครัน)
‪ครับ
‪- สวัสดีค่ะ ฉันมาหาแฮร์รี่ ‪- คุณเป็นใคร
‪ฉันเคยรู้จักเขา
‪แคสซี่ค่ะ
‪รอเดี๋ยว
‪เข้ามา
‪เขาอยู่ข้างบน
‪ค่ะ
‪โธ่แฮร์รี่
‪แฮร์รี่ นี่แคสซี่
‪แฮร์รี่ ได้ข่าวจากสจ๊วต กรีนไหม
‪เขาติดต่อคุณหรือเปล่า ยังมีชีวิตอยู่ไหม
‪แฮร์รี่
‪เอาละ ไปได้แล้ว
‪วางแหวนกับนาฬิกาทิ้งไว้
‪- นี่… ‪- ถอดวางทิ้งไว้ แล้วจะปล่อยให้ไปได้
‪นี่แหวนหมั้นของฉัน แฮร์รี่รู้จักฉัน
‪- เอาแหวนมาสิวะ! ‪- เอาแหวนมาซะดีๆ
‪ฝันไปเถอะ!
‪- ได้ยัง ‪- ได้แล้ว
‪ทีนี้ก็ไสหัวไปซะ
‪ใช่เลย
‪(ไวเปอร์ส)
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล