(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
วันนี้เรารวบรวมองค์ชายผู้มีเชื้อสาย
และหัวหน้าเผ่า
และผู้สืบสายเลือดจากท่านเจงกิส ข่าน
เราภาวนาต่อนภาสีฟ้า และขอพรเพื่อการตัดสินใจ
ที่จะเกิดขึ้นวันนี้
ขอพรแก่ธงอันศักดิ์สิทธิ์ ของท่านเจงกิส
ซึ่งตั้งอยู่เบื้องหน้า ของธงขาวแห่งสันติ
- ธงขาวแห่งสันติงั้นเหรอ - เฝ้ามองเรา เทนกรี
เจ้าล้อเล่นกับสันติภาพอยู่
เอาธงดำออกมา ธงแห่งสงครามน่ะ จงทำในสิ่งที่เจ้าเริ่มให้เสร็จ
เจ้ากำลังดูหมิ่นพิธี
เจ้าหมิ่นพิธีนี้ด้วยการทำศึกสงคราม
ข่านแห่งอาณาจักรข่าน
ดังนั้น เราขอเริ่มเปิดสภาคูรูลไท
น่าเสียดายที่นายานมาไม่ได้
เสียใจด้วยเรื่องพี่ชายของท่าน
เพราะเจ้านั่นแหละ ที่แอบพาท่านพ่อออกจากค่ายเรา
เหตุใดจึงหลบไปยังเนินเขา ทำไมไม่พาท่านพ่อกลับไปหาข่าน
งั้นก็เท่ากับว่าส่งเขาไปตาย
เป็นวันสำคัญที่สุดในชีวิตข่าน
แต่บุตรชายเพียงคนเดียวที่เคียงข้าง กลับอ่อนแอ
คนอื่นจะไปไหนกันได้ล่ะ
นักธนูประจำอยู่ทุกเชิงเทิน
ห้ามใครเข้าออก
- ตามคำสั่งครับ - ดีมาก ซุกห์
คุกเข่าลง
การทุ่มเทรับใช้ ในช่วงที่บ้านเมืองไม่สงบสุข
และอำนาจที่ข่านแห่งอาณาจักรข่าน มอบให้แก่ข้า
ในฐานะรองผู้สำเร็จราชการ และเสนาบดีหลวงฝั่งซ้าย
ข้าขอมอบตำแหน่งออร์ล็อกให้เจ้า
เจ้าจะบัญชาการเป็นแม่ทัพ และกองทัพของข่าน
ให้คนของเจ้าออกไป
กลับไปประจำที่
รองผู้สำเร็จราชการ
- เจ้าได้รับคำสั่งแล้ว ขุนพล - ทำแบบนี้มันผิดมหันต์เลย
หุบปากซะ
คนนอกเผ่ามองโกลแต่งตั้ง คนนอกเผ่ามองโกลเป็นออร์ล็อก
ช่างผิดปกติยิ่งนัก
ไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้
ซุกห์
เก็บดาบซะ
ท่านขุนพล
เจ้าชื่ออะไร
คาซาร์
เห็นชัดว่าท่านขุนพลคาซาร์เสียขวัญ
จากยุคสมัยประหลาด ที่เราอาศัยอยู่กันนี้
ข้าไม่ได้เสียขวัญ
ข้าแค่สงสัย
ซุกห์ทำถูกแล้วที่ชักอาวุธ
ในสถานการณ์ปกติ สงสัยเช่นนั้นอาจทำให้เจ้าหัวกุดได้
อย่างที่ท่านกล่าว
นี่ไม่ใช่สถานการณ์ปกติ ท่านรองผู้สำเร็จราชการ
ท่านคงทราบถึงความกังวลของข้า
แน่นอน
มีอะไรที่ข้าพอจะบรรเทาความสงสัย ของท่านบ้างมั้ย
แสดงบัญชาจากท่านข่าน
กลับไปประจำที่ รักษาฐานที่มั่น ข้าจะแสดงคำสั่งทันที
ท่านจะพอใจหรือไม่ คาซาร์
- ถอยไป - ขอยื่นคำร้องแก่รองผู้สำเร็จราชการ
ถอยไป
เปิดประตูเดี๋ยวนี้
ถอยไป
ดื่ม
- คืออะไร - น้ำเปล่า
ขอบใจ
การอยู่จนวินาทีสุดท้าย ถือเป็นเกียรติ
พอนับคะแนนเสียง แล้วไม่มีใครลงให้ข้า
ไหนล่ะเกียรติที่ว่า
หากทุกคะแนนเสียงลงให้ท่าน ท่านพ่อ
แล้วยังไงเหรอ
โอรัสจะฟื้นขึ้นมาเหรอ
จะให้ข้ารับใช้อะไรมั้ย ขอรับ
การเปิดรับโดยไม่แบ่งแยก
นั่นคือข้อโจมตีข้า
เป็นข้อแรกในคำร้องเรียน
ถ้าอยากรับใช้ข้านะ
หายตัวไปซะ
เขาตอกย้ำความพ่ายแพ้ของลูกข้า
ความพ่ายแพ้ของท่านพ่องั้นเหรอ
นึกว่าเป็นของตระกูลท่านซะอีก
ความพ่ายแพ้ของท่าน ความผิดของท่าน
คนที่ต้องรับผิดก็คือท่าน
ข้ายอมรับผิดแต่โดยดี และยอมรับอย่างภาคภูมิ
นภาแห่งหมาป่าเคยพูดกับท่านบ้างมั้ย
หรือมีแต่อาเมด ที่เป่าหูท่านอยู่ตลอดเวลา
หากไม่ใช่เพราะคนอาหรับ
ข้าคงไม่บังคับพ่อเจ้า ให้ท้าทายกุบไลตั้งแต่แรก
ท่านคิดแต่จะสู้แบบลักไก่
มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
จะเริ่มรบทำไมถ้าเอาชนะไม่ได้
เพราะโอรัสตายแล้ว
และท่านพ่อถูกทำลาย
ก็เพราะท่าน
ร่างกายเจ้าจะฟื้นตัวในไม่ช้า
มันจะผ่อนคลายและมีน้ำนมไหลออกมา
สายไปแล้วเพคะ
หญิงแต่ละนางไม่เหมือนกัน
เราโกหกต่อไปไม่ไหวแล้ว ท่านแม่
ร่างกายข้ามันฟ้อง
มันฟ้องว่าข้าไม่ใช่แม่คน
มันฟ้องให้ทุกคนได้ยิน
ลูกเจ้าดูดนมของผู้หญิงคนไหนก็ได้
เจ้าต้องเลี้ยงพวกเขา
เจ้าต้องบ่มเพาะจิตใจพวกเขา ให้โตขึ้นเป็นข่านและราชินี
ที่เพียบพร้อม
ไปเถอะ ท่านแม่
ไปหาข่านของท่าน
ข่านต้องการท่านมากกว่าข้า
ทุกอย่างจะสูญเปล่าหากข่านไม่ชนะ
พวกเขาต้องการเจ้า
พวกเขาเป็นบุตรของเจ้า โคคาชิน เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเจ้า
มันไม่มีวันสูญเปล่า
ข้าอยู่นี่
เห็นข้ามั้ย
ข้าได้รับคำท้าให้มายังคูรูลไท และข้าก็รับคำท้า
ข้าเดินทางมาไกล ด้วยศักดิ์ศรีและความศรัทธา
แต่ข้ากลับเจอการกบฏและสงคราม
"การกระทำด้วยความโกรธ คือการกระทำที่ล้มไม่เป็นท่า"
เจงกิส ข่านท่านปู่ของเราได้กล่าวไว้
เราเป็นเผ่าเร่ร่อน
เราไม่ได้ขี้ขลาดตาขาวกันไม่ใช่เหรอ
เรามีพลังอยู่ในสายเลือด
เมื่อประชาชน ดินแดน
และวิถีชีวิตของเราถูกคุกคาม
เราก็พร้อมที่จะทำสงคราม
"ถึงตัวข้าจะตาย ก็ปล่อยมันไป
แต่อย่าปล่อยให้มองโกเลียตาย"
สงสัยจังว่าเราควรพูดกันอีกมั้ย
หิมะก็ยังไม่ตกจากท้องนภา
- เจงกิส ข่านได้กล่าวไว้ - อย่างที่ท่านได้ทำนายครั้งก่อน
"ชัยชนะไม่ได้ตกเป็นของคนที่ทำตามกฎ
เป็นของผู้ที่สร้างกฎ
คนที่บังคับใช้ต่อศัตรูต่างหาก"
ผู้ที่เกิดมาเป็นนักสู้ได้กล่าวไว้
คนที่มีไฟอยู่ในนัยน์ตา ใบหน้าดูมีสง่าราศี
คนที่เป็นลูกผสมของหมาป่าสีน้ำเงิน และกวางแดง
บรรพบุรุษแห่งชนเผ่าเร่ร่อน
ไคดูพูดถึงวิถีชีวิต
เขากล่าวถึงชนเผ่าเร่ร่อน ราวกับข้าไม่สนใจใยดีวงศ์ตระกูล
ข้าไม่ได้ขี่ม้าถ่อมาถึงนี่หรอกเหรอ
"การยึดครองโลกบนหลังม้าน่ะง่าย
แต่การลงจากหลังม้าและปกครองน่ะยาก"
เจงกิส ข่านได้กล่าวไว้
ลูกชายท่านดูจะไม่รู้ตัวว่าจะแพ้นะ
- มีศิลป์น้อยกว่า - เป็นกรรมพันธุ์สินะ
- การเอาชนะคน - ส่วนสามีเจ้าก็อ้วนเฟอะฟะ
นั่นก็กรรมพันธุ์สินะ
การเอาชนะคน เทียบไม่ได้กับการเอาชนะตน
เจงกิสไม่ได้กล่าวเหรอว่า "หาคนที่ละเว้นการดื่มมาให้ข้า
นั่นแหละคือคนที่จะนำทัพของข้า"
เจงกิสได้กล่าวไว้
แต่เจงกิสก็กล่าวไม่ใช่เหรอว่า
"จงมีจิตใจและศรัทธาหนึ่งเดียว"
ข้าเห็นมากับตา
ทุกความเชื่อ ล้วนมีศูนย์กลางอยู่ในอาณาจักรข่าน
ในเมืองจีนนั่น ต้องใช้คำว่า "การยอมจำนน"
ไม่ ไคดู ต้องใช้คำว่า "อิจฉา" ต่างหาก
จากเครือญาติของเราเอง
จากคนในครอบครัวที่ใกล้ชิด
ชะตากำหนดเรามาแล้ว เราได้รับเลือก
ท่านถูกกีดกัน ถูกลืม
ส่วนเจ้าเป็นสามัญชน สายเลือดของเจ้าไม่ใช่กษัตริย์
ต่อให้ต้องเลือกตั้งอีกกี่ครั้ง ก็เปลี่ยนไม่ได้หรอก
โดยเขี้ยวของงูดำ อย่าให้เราโดนกัด
แต่ลูกของข้าจะเป็นข่าน เช่นเดียวกับลูกของเขา
มาเชื่อใจกันเถอะ
สายเลือดของข้าน่ะมั่นคง แต่ของท่านจะสิ้นสุดคืนนี้
ข้าไม่ได้พูดในฐานะชาวมองโกล
แต่ในฐานะประชาชนในจักรวรรดิมองโกล
เปิดประตูแก่คนนอก ความลับจะแพร่งพราย
ท่านพี่
ข้าควรปล่อยให้เจ้า นอนจมกองเลือดตายอยู่ในถ้ำนั่น
ก็คงงั้น
แต่ท่านไม่ทำ
พวกมันอยู่ไหน
ลูกกระจ๊อกของข่านคนไหนมาล่าข้าเหรอ
มาร์โคเหรอ
บียัมบาเหรอ
นักสู้ร้อยเนตรเหรอ
มีใครสักคนมั้ย หรือว่าหมดเลย
ส่งคนไปค้นหาในสลัม
หาผู้สมคบคิดกับมันและนำตัวมาหาข้า
จะให้ข้าปล่อยท่านไว้
กับเขาตามลำพังเหรอ
เขาไม่ฆ่าข้าหรอก
เขาจะพยายามบังคับให้ข้ายอมแพ้
กระจายกำลัง หาพวกมันให้เจอ
พวกมันกำลังตามหาเรา
ไปเร็ว
ตาท่านแล้ว นักบวช
ค้นให้ทั่วหมู่บ้าน
มองหน้าพวกมัน
หลบไป
ข้าบอกให้หลบ
อย่าดุด่าพวกเขาที่ทำตามคำสั่งข้าเลย
เจ้าไม่ควรอยู่ที่นี่
ต่อให้เจ้าห่วงนาง เหมือนที่นางห่วงเจ้า ก็ไม่สมควร
ที่นางบอกข้าน่ะจริงเหรอ
อย่าโกหก
ทำไม
มันจะเป็นลางบอกเหตุ สำหรับชีวิตวัยหนุ่มของเจ้ารึไง
นี่ชีวิตของข้า
ท่านทำเรื่องเลวร้าย
เช่นนั้น ข้าขอต้อนรับเจ้า เป็นพวกเดียวกับเรา
ข้าทรยศท่านพ่อก็เพื่อข่าน
และกุบไลเมินเฉยอย่างที่สุด
เขาไม่เคยรู้ถึงความเสียสละ ของผู้ใต้บังคับบัญชา
แต่ข้าไม่ใช่
- กลับบ้านไปซะ - บ้านเหรอ
ท่านลืมแล้วเหรอ ท่านจักรพรรดินี ข้ากลับไม่ได้
- ข่านไม่ยอมปล่อยข้า - เจ้าต้องทนรับสภาพนั้น
เขาจะเก็บเจ้าไว้จนนึกขึ้นได้ว่า เจ้านั่นแหละที่ทำร้ายเขา
เจ้าไม่อยากอยู่จนถึงวันนั้นแน่
ในตอนเช้า เมื่อข่านมองหาเจ้า
ข้าจะให้ทหารสอดแนม รายงานว่าเจ้าขี่ม้าไปทางตะวันออก
ข้าจะกุมความลับของเจ้า ตราบเท่าที่เจ้ากุมความลับของข้า
ช่วยบอกนางหน่อยได้มั้ยว่าข้าลาล่ะ
"ในขณะที่บิดาเจ้ายังมีชีวิต
สร้างมิตรไมตรีให้มากที่สุด
มองดินแดนให้มากที่สุด"
จำคำเหล่านี้ได้มั้ย จำได้หรือไม่
การแข่งขันจบแล้ว
กินสุราและมื้อค่ำแล้ว
บทสวดก็สวดไปหมดแล้ว
ข้าได้รับเกียรติ ให้ถามพวกท่านคนละหนึ่งคำถาม
ในนามของหัวหน้าเผ่าผู้ทรงเกียรติ
ท่านไคดู
ท่านอ้างว่าไม่ต้องการพันธมิตร จากภายนอก
ทว่าท่านระดมกองทัพกับพวกคริสเตียน
และสมคบคิดกับรองผู้สำเร็จราชการ เพื่อล้มล้างข่าน
และบัดนี้ รองผู้สำเร็จราชการคนนั้น ยึดครองและปิดเมืองหลวง
ของจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ของเรา
ข้าทำจริง
มีใครได้ยินคำถามหรือยัง
เหล่านี้คือข้อเท็จจริง ห้ามโต้แย้ง
นี่ต่างหากคือคำถาม
ในการทรยศนี้ ท่านเอากุบไลข่านบังหน้า
และฆ่าคนของข้าหรือไม่
ทุกสิ่งที่ข้าทำ
ก็เพื่อคุ้มกันอาณาจักรข่าน
เพื่อปกป้องพวกเรา จากวิสัยทัศน์อันดื้อดึงของเขา
ตอบคำถามด้วย
วิสัยทัศน์ ที่ท่านรู้แก่ใจว่าไม่ชัดเจน
ตอบมาครับ
รองผู้สำเร็จราชการ ไม่ได้ยึดเมืองหลวง บ้านของเรา
สิทธิที่เราจะทิ้งให้ลูกหลาน ไม่ได้อยู่ข้างนอกเช่นกุบไลอ้าง
มันอยู่ที่นี่ บนดินแดนนี้
ใต้นภาสีฟ้า ที่เรายืนอยู่ด้วยกันวันนี้
ตอบคำถามมา
ข้าทำจริง
ท่านกุบไล
ท่านจะยังเป็นข่านแห่งอาณาข่าน
เมื่อได้รับเลือกเป็นข่าน ท่านจะทำยังไงกับเขา
ข้าจะเอาตัวไคดู
และเครือญาติทุกคน
และผู้ฝักใฝ่ ที่ยังอยู่ในตระกูลโอโกเด
ข้าจะฝังพวกมันไว้ที่นี่
ในดินแดนอันเป็นที่รักของเขา
นักบวชตาบอดเดินผ่านกำแพงเช่นนี้เอง
ทุกตำนานต้องมีจุดจบ
วางอาวุธลง
- เราไม่อยากทำร้ายเจ้าและสมุน - วางลง ไม่งั้นข้าจะยึดมา
เจ้ารับใช้คนทรยศ
ข้ารับใช้รองผู้สำเร็จราชการ ตามคำบัญชาของข่าน
ท่านพ่อของข้าส่งเรามาหยุดเขา
พวกท่านทั้งสองไม่มีอำนาจ
วางอาวุธลง ข้าจะพาท่านไปหาองค์ชาย และรองผู้สำเร็จราชการ
เราเดินทางมากับองค์ชาย
องค์ชายยอมมอบตัว เพื่อให้เราเข้ามาโดยไม่ให้ใครเห็น
องค์ชายเป็นนักโทษ
คิดว่าบังเอิญนักรึไงที่เรามาที่นี่
เขาเป็นพี่ชายข้า มันไม่มีค่าเลยเหรอ
ไคดูหรือข่าน
ข้าไม่รู้ว่าท่านรับใช้ผู้ใด ลูกนอกสมรส
แล้วนักบวชล่ะ เจ้าสงสัยความภักดีของเขาต่อข่านเหรอ
เจ้ารู้อยู่แก่ใจ
ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น เว้นแต่หน้าที่คอยรับใช้จักรวรรดิ
ยึดอาวุธ
ข้ามีจดหมายที่อาจช่วยครอบครัวได้
จดหมายจากอาเมด
ส่งถึงท่านแน่นอนล่ะ
เอาล่ะ
เจ้าทำให้ข้าสนใจได้แล้ว
ถ้าท่านพ่ออ่านให้หัวหน้าเผ่าฟัง มันก็คงพอ
พอที่จะอะไร
ทำลายข่าน
คนอาหรับช่วยเราอีกครั้ง
ช่วย
หรือไม่ช่วย
เจ้าจะทำลายทางรอดของเราเหรอ
ข้าไม่อยากให้โกหกและหลอกลวงอีก
มันจะไม่เกิดขึ้น
ถ้ายังมียุคทรราชย์ของกุบไล
คำโกหกและหลอกลวงก็จะเพิ่มมากขึ้น
จนเราเวียนว่ายอยู่ในวังวน
ของพวกคนนอกลอบกัดและพวกทุจริต
สิ่งดีๆ ไม่ได้เกิดขึ้น จากความเจ็บปวดและทุกข์ทน
- ข้าบังคับให้เขาทำ - บังคับอะไร
พ่อเจ้า
ข้าบังคับให้เขาผ่าเจ้าออกจากท้องแม่
พ่อเจ้าไม่อยากให้เจ้ารู้ว่า เขาฆ่าแม่เจ้าเพื่อช่วยเจ้า
เจ้าจะเป็นสิ่งที่ดีของเขาหรือไม่
หรือความเจ็บปวดและทุกข์ทนนั้นไร้ค่า
อนาคตของตระกูลโอโกเด ครอบครัวของเรา
เป็นของเจ้า
จะทำลาย
หรือไม่
มันขึ้นอยู่กับเจ้า
เจ้าหวังให้กองทัพปกป้องเจ้า เมื่อข่านกลับมางั้นเหรอ
หากกลับมา เขาจะไม่ได้เป็นข่านอีกต่อไป
ทหารสอดแนมของเจ้าไม่ได้รายงาน ชัยชนะของเราที่แม่น้ำแฝดเหรอ
รายงาน
เจ้าจะจัดการกับความจริง แล้วก็ความเพ้อฝันของเจ้ายังไง
เจ้าคิดว่าข้าปฏิบัติการโดยไม่โดนจับ
ตลอดหลายปียังไง
เจ้าเชื่อจริงๆ เหรอว่า ข้าไม่มีแผนหากกุบไลชนะ
ดูที่ที่ข้านั่งและเจ้ายืนสิ
อาเมด
หยุดเถอะ
มากับข้า บอกท่านพ่อว่าเจ้าโดนปั่นหัว
ไม่มีใครปั่นหัวข้า
ไม่เคยมี
แต่นั่นอาจเป็นความจริง
คำจากคนทรยศกับคำจากบุตรชาย
ข้าไม่อยากให้เป็นความจริง
เจ้าไม่เข้าใจเหรอ
ข้าอยากให้บันทึกอย่างชัดแจ้งว่า
เด็กชายที่ถูกพรากจากพ่อแม่
จากสิทธิแต่กำเนิดอันน้อยนิด ลุกขึ้นสู้
และแอบทำลาย
ผู้มีอำนาจที่สุดในประวัติศาสตร์
ซึ่งจะทำให้ข้าเป็นผู้มีอำนาจที่สุด ในประวัติศาสตร์
อย่าหลอกตัวเองเลย
นี่ไม่ใช่การเจรจา
ข้าไม่มีเงื่อนไขให้ต้องยอมแพ้
และท่าน ท่านพี่ของข้า
จะต้องตายอยู่ในนี้
เจ้าเรียกข้ามาเหรอ
ก่อนข้าพาลูกเข้านอน
ข้าเล่าเรื่องราวบรรพบุรุษ
เรื่องสงคราม
การทรยศ
เกียรติ
เรื่องราวที่เป็นบทเรียน เพื่อบอกเล่าและเตือนใจ
เพื่อเป็นแนวทางการใช้ชีวิตและเป็นผู้นำ
ข้าชอบเรื่องของบอร์ทที่สุด
ภรรยาและท่านแม่คนแรกของข่าน
นางแต่งงานกับเทมูจิน
ที่สักวันจะขึ้นปกครอง ในนามเจงกิส ข่านได้ยังไง
นางถูกชาวเผ่าเมอร์กิตสามคน ลักพาตัวไปกลางดึกยังไง
นางมองดูสามีราวกับทิ้งนาง
ขณะเขาหนีเข้าป่ายังไง
สามีผู้นั้นติดตามนาง สู้เพื่ออิสระของนาง
และฆ่าคนเพื่อชิงนางกลับ ในแปดเดือนต่อมายังไง
แปดเดือน
และนางกลับไปยังบ้านเทมูจิน อุ้มท้องบุตรคนแรก
เจ้าเล่าเรื่องกล่อมข้าหลับเหรอ
เริ่มมีข่าวลือต่างๆ นานา
ข่าวลือที่แม้แต่เจงกิสผู้ยิ่งใหญ่ ก็ไม่อาจปกปิด
ข่าวลือที่ว่าบุตรไม่มีทางเป็นของเขา
ข่าวลือที่จะทำลายโอกาสของเด็ก
ในการขึ้นสู่บัลลังก์ตามสิทธิของเขา
การหลั่งเลือดทั้งหมด
การหักหลังทั้งหลาย
การตกลงทั้งหมด
มันล้มล้างได้ด้วยข่าวลือที่ว่า
ลูกสาวข้าได้รับข่าว จากรองผู้สำเร็จราชการ
ว่าด้วยองค์หญิงโคคาชิน และทายาทตระกูลโทลุอิ
ให้ข้าอ่านให้ฟังหรือไม่
ให้จักรพรรดินีอธิบายดีกว่า
เจ้ามีเวลาถึงเสียงแตรเริ่มลงคะแนน
หากประชาชนมองโกเลีย ไม่ได้รับคำสละบัลลังก์
ข้าจะเดินเข้าปะรำ และกล่าวให้ทุกคนได้ฟัง
เจ้าคิดบ้าอะไรอยู่กันแน่
เจ้าจะปกป้องบัลลังก์
หรือปกป้องครอบครัว
เลือกเอา
โคคาชิน
ท่านมาบอกลา
ทำไมถึงบอกข้าล่ะ
- เจ้าสมควรได้รู้ - ไม่
ทารกที่มีตาสีฟ้า
ไม่
องค์ชาย
จิงอิมรักเจ้าจริงๆ
บอกรักข้าหน่อย มาร์โค
บอกสิว่าท่านรักเนอร์กุย
โคคาชิน
ไปได้แล้ว
ข้าชนะ
ข้าทำได้
อย่างที่เจ้าต้องการเลย
ขอร้อง ต่อรอง ข้าเล่นตามกฎ
แต่ตอนนี้ข้าต้องออกไปสละทั้งหมด
ต้องยกให้มัน เพราะเจ้าคนเดียว
เราจะปฏิเสธ
มีภรรยาถึงสี่นาง ก็ไม่ช่วยอะไรจนถึงเวลาที่ต้องช่วย
บอกข้าสิ บุตรของไอ้คนใด ที่จะขึ้นครองบัลลังก์ข้า
ใคร
ไม่มีใคร
ไม่ ไม่มีเลย
ข้าทำลายครอบครัวเรา
เจ้าทำเพราะมันจำเป็น
- ไม่ - ใช่ๆ
เจ้าทำเรื่องที่มันยากเย็น
เพื่อครอบครัวเรา ดินแดนของเรา
- ท่านสมควรโกรธข้า - ไม่
- ข้าสมควรโดนทุบตี - ไม่ ชาบิ
ไม่
เจ้าทำเพื่อข้า
ข้าผิดไปแล้ว เมียของข้า
ที่คิดว่าอยู่ได้โดยไม่มีเจ้า
และตอนนี้
มันจบแล้ว
มีใครอีกมั้ยที่รู้เรื่องนี้
- ใครอีก - ที่รู้เรื่องนี้
โคคาชิน
มาร์โค
ใครนะ
ข้าส่งเขากลับเวนิซซึ่งเป็นที่ของเขา
กับความลับที่อาจทำลายเรางั้นเหรอ
มันไม่สำคัญ
เขาจะบอกใครได้ ใครในแดนตะวันตกจะใส่ใจล่ะ
ไม่มีใครแล้วใช่มั้ย
แล้วก็
ตอนนี้ก็คูตูลัน
ไคดู
สุราจากต้นไม้เงิน
ข้าเกลียดสิ่งนั้น
มันโดดเด่นใช่หรือไม่
มองเกอมักมีความโก้เก๋
เป็นคำเดียวที่บรรยายถึงพี่ชายเจ้า
คูตูลันอยู่ไหน
เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างเรา
ก็ได้
ข้ารู้มาตลอด ไม่ก็หวังว่าจะรู้
ถ้าข้าจะพูดตรงๆ
ซึ่งล้ำค่าจนข้าจ่ายไม่ไหว
เพื่อสนองความสำเร็จและอำนาจ
ราคานั้นดูเหมือนจะเป็นลูกชายข้า
วันนี้เราจะไม่เอาเขามาซื้อขาย
แล้ว
ข้าจะบอกสาธารณชนยังไง
เจ้าออกไป
บอกพวกเขาว่า ข้าจะเป็นข่านแห่งอาณาจักรคนต่อไป
และทำให้พวกเขาเชื่อ
ออกไป อย่ากลับมาอีก
แด่การเปลี่ยนแปลงอันสงบสุข
ข้าไม่อยากชนะแบบนี้
จริงเหรอ
ข้าเตรียมจะทำลายเจ้าตั้งแต่แรก
แต่คนรอบกายข้าทำให้ไขว้เขว
คำแนะนำที่ข้าได้รู้แล้วว่า
มีเล่ห์เหลี่ยมและขี้ขลาด
และได้ผลกับคนนอก
พวกของเจ้า
เจ้าชนะ ไคดู
ชนะตามแบบขนบธรรมเนียม
โดยทำทุกวิถีทาง
โคคาชิน
ข้าจะไปหาเจ้า
โคคาชิน
ข้าขอโทษ
ไม่เป็นไรเพคะ
ท่านแม่
นักโทษของท่าน ท่านรองผู้สำเร็จราชการ
ทำได้ดีมาก ท่านขุนพล
เจ้าจะได้รางวัลอย่างงาม
สำหรับการอุทิศตนให้แก่ข่าน และประโยชน์ของข่าน
ซุกห์ นำนักโทษไปยังห้องขัง
จากนี้ไป ข้าจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ข้าจะทำเหมือน ไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ใช่มั้ย
พรุ่งนี้อาณาจักรข่านจะเป็นของเจ้า
เจ้าจะทำอะไรก็เชิญ
ดื่มกันหน่อย
เจ้าเตรียมจะทำลายข้า
ตั้งแต่แรก
พิษจากต้นโกโย
เราต้องไปแล้ว
เราต้องไปเดี๋ยวนี้
ท่านอาจยังอยากถือมันไว้
นึกว่าจะไม่ได้เจอเจ้าอีกแล้ว
- คิดหรือหวังล่ะ - คิด
ข้าหวังว่าเจ้าจะกลับมา
ข้าต้องการเจ้า
ท่านต้องการข้างั้นเหรอ
ท่านรู้หรือไม่ว่า นางสนมได้รับการฝึกมายังไง
บอกข้าสิ
กระจก
กระจกเหรอ
พวกมันขังเราไว้ในห้องกระจก
เป็นวัน
เป็นสัปดาห์
ผ่านไปสักพัก เวลาจะเริ่มหมดความหมาย
ทำไมต้องกระจกน่ะเหรอ
เพื่อฝึกอารมณ์
ร่าเริง
เล่นตัว
ใจสลาย
อ้างว้าง
แต่มีอารมณ์หนึ่ง
ที่เราได้รับการสอนว่า ไม่ให้แสดงออกมา
นั่นก็คือความโกรธ
เพราะไม่มีชายใด ต้องการหญิงที่คุกคามเขา
เพื่อการเอาชีวิตรอด
เราเรียนรู้ที่จะอดทน
เพื่อรอเวลา
ข้าอาจไม่มีวันรักท่าน
แต่ข้าอาจสนับสนุนท่าน
สู้เพื่อท่าน
แม้กระทั่งรับใช้ท่านจนตัวตาย
มันเป็นการด่วนตัดสินใจ
การขายลูกสาวข้า อยู่ในแผนของท่านมาโดยตลอด
ถ้าข้ารู้ว่าเรื่องจะจบแบบนี้
ข้าคงชำแหละนางต่อหน้าเจ้าแทน
งั้นข้าก็ดีใจที่จบแบบนี้
ข้าอาจหนีไปกับลูกต่อไป
ท่านอาจไม่มีวันเจอข้าอีก
นางอยู่ไหน
ไปทางใต้กับผู้พิทักษ์
อย่าได้กลับมาอีก
ข้าจะพาพระสนมไปหาบุตรสาว และดูแลให้นางอยู่ที่นั่น
เมื่อข้ารู้แน่ว่าท่านพ่อชนะ เราจะพบกันที่นี่
ที่บ้าน