Matthieu!
Znałam kiedyś jednego Matthieu.
Jestem Matthieu.
Matthieu...
NA POCZĄTKU BYŁA PUSTKA I POŻĄDANIE
KREW I STRACH
NA POCZĄTKU BYŁA...
KSIĘGA CZAROWNIC
Kiedyś świat pełen był dziwów,
ale teraz należy do ludzi.
My, stworzenia, prawie wyginęliśmy.
Demony, wampiry, czarownice...
ukrywamy się na widoku,
nieufni nawet wobec siebie nawzajem.
Ale jak mawiał mój ojciec:
„Każde zakończenie rodzi nowy początek”.
- Nowe spodnie, Hamish? - Dzień dobry.
Nie musiałeś przychodzić.
- Miło cię widzieć. Wzajemnie. - Na polowanie mogę iść sam.
I tak planowałem wypad na wrzosowiska.
Jordan szykuje auto.
Na motywach sagi „Księga wszystkich dusz” pióra Debory Harkness
- Zmieniłeś wystrój. - Rozjaśniłem wnętrze.
Wygląda jak tort weselny.
Nie przyjechałeś, żeby szydzić z mojego gustu.
- O co chodzi? - To skomplikowane.
Jak zawsze.
- Sprawa jest bardziej... - Pojebana? Spójrz na nas.
Wampir i jego kumpel demon.
SCENARIUSZ
Uciekłem tu przed czarownicą.
REŻYSERIA
Czy poprzez ucieczkę rozumiesz...
Pożądam jej.
Kim pan jest? Bez pozwolenia...
Zaraz zadzwoni z nim twój szef. Szukam ciała turysty z wczoraj.
Tak.
Oczywiście.
Ciało.
W ogóle nie było w nim krwi.
Na miejscu zbrodni też. Dziwne.
Czy coś o nim wiadomo?
Był Francuzem.
Nazwisko?
Matthieu Beny.
Matthew.
Stój.
- Gdzie? - 35 metrów poniżej linii.
Udanych łowów.
- Spory dziś ruch. - Dziwne.
Studenci jeszcze nie wrócili.
Doktor Bishop?
Słucham?
Nazywam się Peter Knox.
Zapewne w bibliotece rzadko przebywa tak wiele stworzeń.
Fakt.
Zapewne usłyszeli o rękopisie, który wypożyczyłaś.
Przepraszam, czekam na książkę.
Dyskrecja się przyda,
ale zapewniam, że jestem przyjacielem.
Omówimy to przy kawie?
Nie sądzę.
Wolisz herbatę, jak twoja matka?
Mojego ojca też pan znał?
Z widzenia.
Z twoją matką poznaliśmy się, gdy byliśmy nastolatkami.
Bardzo ją lubiłem.
Jaka była?
Pełna pasji, bystra, uparta jak osioł.
Serio?
Fatalna historia.
Wiele o tobie myślałem
i zawsze chciałem się skontaktować, ale ciotka bardzo cię chroniła.
Fakt.
- Dwie herbaty. - Oczywiście.
- Lepiej? - Tak.
Dziękuję.
Dobrze robisz, trzymając się od niej z daleka.
Problem w tym, że ma coś, czego potrzebuję.
Czy raczej - potrafi to zdobyć.
- Po prostu ją zamówiłaś? - Tak.
Jak?
Normalnie.
Dziwne, bo ja zamawiałem 782 dziś rano,
- ale jej nie było. - Nie?
Zaginęła.
Według katalogu lata temu.
Bez sensu. Wypożyczyłam ją.
I oddałaś?
Oczywiście. Nigdy nie okradłabym biblioteki.
Może to kwestia daty.
Może księga ukazuje się tylko w trakcie przesilenia?
Albo jest zaklęta, a ty zdjęłaś z niej czar.
Nie jestem moją matką.
Nie odziedziczyłam jej mocy.
- Co się stało, gdy ją otworzyłaś? - Widziałam jedną stronę.
- Co na niej było? - Rycina.
- Czego? - Alchemicznego dziecka.
Na pewno zobaczyłaś więcej.
Dlaczego to takie ważne?
Bo jeśli ta księga jest tym, czym myślę,
zawiera pierwsze zaklęcia czarownic.
Powie nam, jak stworzyliśmy wampiry.
To tylko mit.
Dzięki sile i długowieczności wampiry zdobyły zbyt wielką władzę.
Ale jeśli je stworzyliśmy,
możemy je również zniszczyć.
Nie chcę brać w tym udziału.
Musisz znów ją wypożyczyć.
- Od lat tylko ty ją widziałaś. - Puść mnie.
Jeszcze się zobaczymy.
Spodziewałem się większej uległości.
Chyba wymaga ostrzejszego podejścia.
Dobry wieczór, Juliette.
Ojcu nie wolno przeszkadzać.
Myślę, że będzie chciał mnie wysłuchać.
Oby to było ważne.
Jest.
Policja się tym zajmuje.
Wyjdź.
Co złego się stanie, jeśli wypożyczysz księgę dla kogoś ze starszyzny?
Byłaś tam, też to czułaś.
To potężna księga.
Nie ufam zamiarom Petera Knoxa.
Nienawidzi innych gatunków.
- Wykorzysta tę księgę przeciwko nim. - Nie nasze zmartwienie.
Skąd wie, że ją wypożyczyłam?
Wieści szybko się rozchodzą.
Nie chcę brać w tym udziału.
Pragnę normalnego życia.
Znam cię. Nie potrafisz tak żyć.
Nie dziwne, że coś takiego przytrafiło się tobie.
Co mam zrobić?
Wypożycz ją i zapomnij.
Skup się na pracy.
Przy tylu stworzeniach w bibliotece to praktycznie niemożliwe.
A wampir, który cię śledził?
Chyba sobie odpuścił.
Przynajmniej tyle dobrego.
Sama nie wiem. Zwrócił moją uwagę.
Jakby wiedział o tej księdze więcej od innych.
Powinnam była go o to spytać, a kazałam mu się odczepić.
I dobrze.
Rozmawiałaś kiedyś z nimi?
Nie!
- Czyli nie wiesz, jacy są. - A ty wiesz po jednej rozmowie?
Nie wyglądał na tak uprzedzonego wobec nas, jak my wobec nich.
Muszę lecieć. Dziekan zaprosił mnie na przyjęcie.
Dziękuję i przepraszam za kłopot.
Mimo że Księga może rozwiązać nasze problemy,
moje zainteresowanie jej zagraża.
Wszyscy będziemy zagrożeni, jeśli jej nie zdobędziemy.
Wśród demonów wzrasta liczba samobójstw.
- Problemy psychiczne, bezdomność. - Wiem.
Obserwuję statystyki.
Jest nam ciężko.
- Czy ta księga opisuje nasze pochodzenie? - Tak.
To byłoby coś.
- Gdzie Matthew? - Nie tutaj.
Miał zadzwonić z wynikami.
Są już?
Te Jamesa.
Wyniki w normie.
Czyli chodzi o mnie?
Na to wygląda.
Szybko.
Co ci się stało?
Księga ci to zrobiła?
Kim jesteś?
- Byłaś w bibliotece. - Jesteś niczym magnes.
Magia przyciąga magię.
Ale twoja jest ukryta.
Ktoś ci coś zrobił.
A może zrobiłaś to sobie sama?
Boisz się prześladowania?
Właśnie zaczęłam.
Przyszłaś z Peterem Knoxem. Przekaż mu, że nie wypożyczę tej księgi.
Nie chodzi tylko o nią.
Chodzi o ciebie.
Słyszałaś o Peterze Knoxie?
- Jest w Oksfordzie? - Podobno znał mamę.
- Szalał za nią. - Tak to zabrzmiało.
- Odciągał ją od twojego ojca. - Lubiła go?
Przyjaźnili się, ale potem się czymś zajął.
- Czym? - Czarną magią.
- Po co przyjechał? - Po księgę, o której ci opowiadałam.
- Chce ją zdobyć. - Twój ojciec mu nie ufał.
Pod koniec twoja mama też.
Uważaj.
Juliette.
Na słówko.
Gdzie byłaś dwie noce temu?
Zwiedzałam miasto.
Pozwoliłeś mi.
Pod warunkiem, że będziesz grzeczna.
- Byłam. - Jeśli o czymś nie wiem,
Baldwin użyje tego przeciwko mnie.
Nie ma go w Wenecji.
Widzi i słyszy wszystko!
Ten turysta to robota bezczelnego wampira.
A Domenico, ten wścibski skurwiel,
wyczuł na nim ciebie.
To nieprawda. Domenico mnie nienawidzi.
Matthew...
Nauczyłeś mnie pożądać Matthew!
Ojcze!
Ta wypożyczona księga...
Słyszałem o niej.
Podobno czarownice wykradły ją wampirom. Wampiry czarownicom...
- Kłamstwa. - Oczywiście demony jej nie widziały.
Jest dla nas istotna, a nawet nie możemy spytać dlaczego.
Bo przecież jesteśmy tak nieistotni.
- Możemy unikać polityki? - Ciebie nie spychają na margines.
Ciebie raczej też. Praktycznie kierujesz Londynem.
Nie o to chodzi. Jestem anomalią.
Szach mat.
Ochrona królowej to za mało.
Czekaj! Przemyśl następny ruch.
Stworzenia będą chciały zdobyć księgę.
- Muszę ją odebrać Dianie przed nimi. - Dlaczego Marcus tego nie zrobi?
Nie dopuszczę go w pobliże Diany.
Zagraża jej mniej od ciebie.
Co się stało z ostatnimi dwiema, których pożądałeś? Eleanor, Cecilią?
- Żałuję, że ci powiedziałem. - Ale to zrobiłeś.
Żebym został twoim sumieniem.
Wiesz, że po Cecilii poprzysiągłem sobie,
że nigdy już nie zwiążę się z ciepłokrwistą!
Ale nigdy też nie mówiłeś o nikim tak, jak o Dianie Bishop.
Próbuję cię tylko chronić!
- Spróbuję posłuchać twojej rady. - Nie próbuj, zrób to.
Jeśli ją skrzywdzisz, nigdy sobie nie wybaczysz.
Nie wracaj do Oksfordu,
dopóki nie będziesz w stanie się przy niej kontrolować.
- Doktor Bishop! - Dobry wieczór, profesorze Marsh.
- Witamy. - Dziękuję.
Podobno dałaś świetny wykład,
który teraz spisujesz.
Istotnie.
Chętnie go przeczytam.
Musimy cię wpisać na listę kandydatów.
- Dziękuję. - Chciałbym ci kogoś przedstawić.
Ma ciekawą specjalizację.
Nauki okultystyczne.
Alchemia: ciekawy temat.
Szczególnie dla kogoś niezainteresowanego magią.
Brak mi do niej również talentu.
Czyżby?
Księga ukazała się tylko tobie.
Już mówiłam: nie wiem dlaczego.
Nie powiedziałaś tylko, że śledzi cię wampir.
- Skąd pan wie? - Jeśli zdobędą księgę,
dojdzie do katastrofy. Jesteś w niebezpieczeństwie.
Potrafię o siebie zadbać.
Godne pochwały, acz naiwne.
Zaangażowanie wampirów czyni tę kwestię bardzo pilną.
- Nie wypożyczę jej dla pana. - Dlaczego?
Bo nie podoba mi się pomysł zniszczenia innego gatunku.
Zrobiliby nam to samo, gdyby mogli.
Jestem jak moja matka.
Gdy podejmę decyzję, już jej nie zmieniam.
Diana!
Przemyśl swoje postępowanie.
Bądź szczera wobec swojej krwi,
swojego dziedzictwa.
Żebym nie musiał cię zmuszać.
Diana!
Nie odchodź.
Tak łatwo mi nie uciekniesz.
Będę przy tobie, gdziekolwiek pójdziesz.
Potrzebuję tej księgi.
My jej potrzebujemy.
Precz z mojej głowy!
Jak ci idzie z Dianą?
Wypożyczyła rękopis?
Nie.
A wczoraj użyła magii żywiołów.
- Diana? - Wiedziałaś, że jest potężna?
Nie... Aż ciężko uwierzyć...
Nigdy tego nie okazywała...
Może pomaga sobie magią w karierze.
I dlatego ukrywa przed tobą swoje moce.
Dobrze, że jesteś. Nie odbierasz telefonów.
Jeśli ta księga jest tym, czym myślę...
Moglibyśmy zniszczyć wampiry.
Skąd on wie, że ją wypożyczyłam?
Wieści szybko się rozchodzą.
Nie chodzi tylko o księgę.
Chodzi o ciebie.
Chodzi o znacznie więcej niż alchemia.
Ashmole 782 zaginął wieki temu, a ty go wypożyczyłaś.
Nie jesteś ciekawa dlaczego?
Musisz uważać.
Do profesora Clairmonta.
Miałeś rację.
Stworzenia szukają tej księgi.
Knox ze Zgromadzenia.
I jakaś skandynawska czarownica.
Nie znam jej.
Uspokój się. Masz wysoki poziom adrenaliny.
- Wyczuwasz to? - Oczywiście.
Dziękuję.
Dlaczego do mnie przyszłaś?
Powiedziałaś, że nie chcesz mnie więcej widzieć.
- Bo tylko z tobą mogę porozmawiać. - Masz przyjaciół.
Nie mogę im ufać.
To był błąd.
- Przepraszam za najście. - Czy Knox chce zdobyć księgę?
Twierdzi, że zawiera pierwsze zaklęcia czarownic.
Też tak myślisz?
Wierzy, że czarownice stworzyły wszystko i wszystkich.
Nie podzielam tej opinii.
- Czy wie, że ją oddałaś? - Tak.
- Chce, żebym znów ją wypożyczyła. - Zrobisz to?
Nie chcę, żeby ją dostał.
„Szanowny Panie,
pański list z 15 października nareszcie do mnie dotarł”.
- Znałeś Karola Darwina? - Tak.
Kilka razy się spotkaliśmy.
Szczególnie podczas przygotowań do wydania „O powstawaniu gatunków”.
Zastanawiałem się, czy jego teorie dotyczą też nas.
Bardzo chciałem poznać nasze początki.
Już wtedy słyszałem o księdze
ukrytej przed ludźmi w alchemicznym zbiorze.
- Ashmole 782. - Ashmole...
Miał niezwykłą umiejętność odkrywania dziwnych rękopisów.
Przeczytałem je wszystkie.
Poza 782.
Szukasz tej księgi od 1859?
- Ile masz lat? - Więcej, niż wyglądam.
Trzysta?
Pięćset?
Znałeś Machiavellego?
- Przetrwałeś upadek Kartaginy? - Który?
Chciałbym pokazać ci moje laboratorium.
Prowadzimy badania nad pochodzeniem stworzeń.
Nie zrobię ci krzywdy. Masz moje słowo.
Zgoda.
Załóż.
- Zimno ci. - Skąd wiesz?
Adrenalina nasila wytwarzanie ciepła.
Jej poziom już u ciebie spadł, podobnie jak tętno.
Słyszysz moje serce?
Tak.
Przez cały czas.
Setki laboratoriów prowadzą badania nad pochodzeniem człowieka.
Ale w naszym zajmujemy się nie tylko ludźmi.
Badacie geny wampirów?
Czarownic i demonów też.
Materiał pobieramy głównie z miejsc pochówków.
Cześć, Matthiew.
Pomagał mi, gdy cię nie było.
Kierownik laboratorium, doktor Miriam Shepherd.
- Doktor Diana Bishop. - Miło mi.
Doktor Marcus Whitmore. Inny rodzaj doktora.
AB minus. Mogę pobrać ci krew?
- Ciężko o próbkę od żywej czarownicy. - Nie.
Skoro nie przyszła oddać krwi, to po co?
Chciałem jej udowodnić ponad wszelką wątpliwość,
że stworzenia wymierają.
Wampiry się nie płodzą,
- demony coraz częściej popadają w obłęd. - A czarownice?
Tracą moce.
Sama zobacz.
Usiądź.
- Pozwól. - Dziękuję.
Widzisz tutaj DNA mitochondrialne czarownicy zwanej Benvenguda.
Żyła w VII wieku w Brytanii i była bardzo potężna.
Prawdziwy cud.
W wieku pełnym cudów.
Porównaj to z wykresem Beatrice Good,
ostatniej znanej potomkini Benvengudy.
W jej DNA widać znacznie mniej markerów typowych dla czarownic,
co dowodzi, że w miarę upływu stuleci
jej potomkowie coraz mniej polegali na magii.
Czy wypieranie się swoich mocy
nie jest przypadkiem powodem, przez który czarownice ostatecznie...
wyginą?
Z kim mogła rozmawiać?
Poza mną nie ma tu wielu znajomych.
Wybacz. Chyba jeszcze się nie znacie.
Panna Jarvinen.
Nasza nowa reprezentantka w Zgromadzeniu.
Rany...
Gratuluję.
- I? - Próbowałam ją przejrzeć.
Interesuje mnie.
Uważasz, że 782 pomoże ci w badaniach?
Może wyjaśnić nasze pochodzenie.
Przecież nie wyginiemy już jutro.
Na świecie żyje sporo stworzeń.
Inaczej postrzegamy czas.
Gdy ludzie mówią o zmianach klimatycznych,
właśnie takiego argumentu używają:
czapy polarne będą się roztapiać wiele lat. Co z tego?
Pamiętam, jak każdego roku Tamiza zamarzała.
Jeździłem po niej na łyżwach.
Jednak masz rację,
to nie nastąpi jutro.
Ale już się zaczęło.
Pewnego dnia pozostanie tylko jeden gatunek -
ludzie.
A oni w ogóle tego nie zauważą, bo nigdy nie zauważali nas.
Ale w końcu zrozumieją,
że magia powoli zniknęła ze świata
i wszyscy wokół są tacy sami.
Uważasz, że powinnam używać swoich mocy.
A przynajmniej się ich nie bać.
Choć w sumie chyba tylko dwa uczucia napędzają ten świat:
pożądanie i strach.
Magia to urzeczywistnianie pragnień.
Słowa mojej ciotki.
Cóż...
Ta księga to palimpsest.
Nowy tekst skrywa pod spodem stary.
Była ciężka i miała dziwny zapach.
Wycięto z niej trzy strony.
Widziałam tylko rycinę dziecka
unoszącego się w odwróconym naczyniu.
Zapewne chodziło o alchemiczne dziecko,
ale nigdy nie widziałam, żeby przedstawiono je w taki sposób.
Dziękuję.
Myślałem, że znasz się na wampirach.
Że dlatego mnie zaprosiłaś.
Potrzebuję Ashmole'a 782.
Dasz księgę wampirowi?
- Dokąd jedziemy? - Do mnie.
Czy rzuciłaś czar, by ją wypożyczyć?
Dlaczego prowadzasz się z wampirem?
Może się tobą żywić. Ujrzeć, co zobaczyłaś w tej księdze.
Matthew de Clermont nęka czarownicę.
Czy twój informator podał którą?
- Nazywa się Diana Bishop. - Nas unikasz,
a szukasz towarzystwa wampira?
Nie jestem uprzedzona jak ty.
Pożądasz jej.
- Jak bym smakowała? - Nie powstrzymałabyś mnie.
Nawet ja nie dałbym rady.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Moszczyński