Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Pedro?
Theo?
Theo, içeri nasıl girdin?
Pedro beni değişim öğrencisi toplantısında ekti.
-Nasıl yani? -Gelmedi.
Aradım, telefona da cevap vermedi.
-Gelmedi. -Ne olmuş yani?
Branca, seni de aradım. Açmadın.
Yarım saattir kapıdayım, onu da açmadın.
Kapıyı açık bırakmışsın.
Theo, böyle olmaz.
Aramadan gelemezsin.
Pardon, Branca. Pedro burada mı?
-Anahtarı ver. -Branca, keşke tek sorun
anahtar taşıyıp taşımamam olsa.
-Her şey yolunda olurdu, değil mi? -Evet, sorun bu değil.
Sorun benim!
Burada yaşamaya devam etmem değil mi? Sorun bu, değil mi?
Zezé'nin parasını getirdim. Havuza su yalıtımını yapınca parasını ver.
-Tamam mı? -Neden yalıtım yapıyoruz?
Fayanslar ödendi. Haftaya getirecekler.
-Neden fayans? -Bilmiyorum, Branca.
Belki de deliği örtmek için.
Evi satıyorsan niye havuz yaptırıyorsun, Theo.
Fiyatı arttıracağından olmasın?
Evi alan adam havuz istemiyorsa?
-Sevmeyebilir. -Belki yüzemiyordur.
Konuyu kapatalım, lütfen.
Çok yorgunum. Satacak mıyız onu bile bilmiyoruz.
Bu ne demek? Anladığını sanmıyorum.
Kendime bir yer bulur bulmaz, buradan ayrılacağım.
Anlıyor musun?
-Neredeydin, oğlum? -Bilgisayarım bozuldu.
Tamire götürdüm.
Bugünkü toplantımızı unuttun mu?
Senin toplantın. Tek başına.
Benim toplantım.
Tek başıma.
Bugün gitmesi çok önemliydi.
Kural şu ki, çocuklar en az bir gün toplantıya gitmeli. Gitmezlerse...
...istedikleri şehri seçemezler.
Bir kez bile olsa gitmelisin.
Christchurch'e gitsin diye para verdim.
-Gitmeli. -Para mı verdin?
Gitmek zorundasın.
Yoksa istediğin şehri seçemezsin.
Baba, gitmeyeceğim. İstemiyorum.
Demek öyle.
Neden gitmiyorsun, Pedro? Bence...
Ona bir fırsat tanıyorum, değil mi?
Haksız mıyım? Bu güzel değil mi?
Seyahat. İngilizce konuşmak.
Dünya'nın en güzel şehrine gitmek.
Bir koyuna göre.
Theo, onu zorlayamazsın.
İki farklı kıtadan bahsediyoruz.
Keşke babam bana sunsaydı.
Hep istediğin olmaz.
Sen de iyi fikir diyordun.
Karar senin mi?
-Ne zaman karar verecek? -Ne zaman isterse, Theo. Eğer isterse.
Avustralya'ya zorla gönderemezsin.
Yeni Zelanda.
Konumuz bu değil.
Konu hep başka, değil mi?
Evet.
Her zaman başka.
Ne bu, Branca?
Ne?
-Theo -Bu sandalye ne arıyor burada?
Doğum günü için, Theo.
-Niye yapıyorsun? -Kimse bir şey yapmıyor.
Niye yapıyorsun?
Neden? Neden bu, Branca?
-Sakin ol, Theo. -Ne bu?
Bu sandalye de ne?
Niye yapıyorsun, Branca?
-Theo. Sakin ol. -Niye yapıyorsun?
-Bu sandalye ne, Pedro? -Büyük babam gönderdi.
Büyük baban mı, Pedro?
-Dinle. -Büyük baban kim?
-Odama koyacağım. -Bekle.
Büyük baban kim?
-Baba! -Ne var?
-Odama koyacağım. -Dur.
Bekle, Branca. Sorayım.
-Tamam. -Onu tanıyor mu?
Onu tanıyor musun?
-Sandalyemi ver. -Seni gördü mü?
-Bırak. -Dur konuşalım.
Bırak! Seni tanıyor mu?
Beni de tanımıyor. Seni de tanımıyor.
-Seni tanımıyor! -Artık burada yaşamıyorsun. Ver şunu!
-Seni tanımıyor. -Sandalyemi bırak!
-Kes şunu, Theo! -Hepiniz görürsünüz.
-Yapma, Theo! -Baba!
Anahtarını istiyor musun? İstiyor musun?
DOKTOR BRANCA GADELHA
Pedro?
Gidiyor musun?
Seni almaya mı geldiler?
Pazar günü döneceğim, anne.
-Yemek yer miyiz? -Evet.
Görüşürüz!
Mutlu yıllar!
Eşyalarımı aldım, gidiyorum.
-Yardım edeyim. -Sorun değil.
Üzgünüm.
-Bunu yapmana gerek yok, Theo. -Biliyorum, üzgünüm.
Bunu yapmamalıydın.
Beni affedebilecek misin?
Sandalye olayını biliyor muydun?
-Theo -Benim için hiç kolay değil, Branca.
Biliyorum.
Eve dönüp artık orada yaşamıyor olmak...
Hiç kolay değil.
Üzgünüm.
Pedro uyandı mı?
Pedro, seyahate çıktı.
-Pazar, doğum günü. -Levy'yle bir yere gittiler.
Ona izin mi verdin?
Sormadı, Theo.
Ama değişim programı iyi olur diye demiştim.
Hoşuna gider, sever diye düşünmüştüm.
Kendi başına kalması biraz iyi gelebilirdi.
İşleri yoluna koyardı.
İşler yoluna girmeyecek, Theo.
Kalıp bunları görmek zorunda değil.
-Buradan gidiyorum. -Bunu konuşmak istemiyorum.
-Ben... -Çoktan anahtarını verdim.
-Burada yaşamayı hiç istemedim. -İstemiyorsan gitmem.
Branca, bu evi senin için yaptım.
Bunu hep istedin, Theo.
Bu evi senin için yaptım.
-Evet. -Branca.
-Theo... -Evi senin için, Pedro için,
bizim için yaptım.
-Kes şunu. -Ne oldu bize? Söyle!
-Theo, bunu konuştuk. -Ne oluyor, Branca?
Ne yapmamı istiyorsun? Söyle!
-Theo... -Ne yapmamı istiyorsun?
Ne yapmamı istiyorsun?
Söyle!
Theo, bırak beni lütfen!
Theo...
Kes şunu, Theo.
-Alo? -Merhaba, Theo!
Pazar günü evde, Pedro'yla yemek yiyeceğim.
-Gelmek istersen... -Pekâlâ.
Geleceğim.
Nasılsın?
Merhaba, Theo.
İçeri gel.
Yemeği çoktan hazırlamışsın.
Sorun değil.
Şöyle koy!
-Pedro'nun sevdiği gibi. -Evet, çok sever.
Bir şey içmek ister misin?
Su!
Teşekkürler.
Otur, Theo.
Bunu bir türlü...
...çözemiyorum.
-İşte burada. -Hayır.
Sadece bir kablosu var.
Güzel görünüyor.
Evet, onun da sevdiği gibi.
Peki ya ödenek?
-Anca eylülde. -Doğru. Söylemiştin.
Gideceğin yere karar verdin mi?
Sanırım İspanya.
Uzmanlığın için Amerika daha iyi olmaz mıydı?
İspanya'da tıp okulunun dışında, İspanya'da olmak da var.
Evet.
-Pedro geç kaldı. -Ne zaman geleceğini söyledi mi?
-Söylemedi. -Sen söyledin mi?
-Yemeğe gel dedim. -Arayalım mı?
Zaten iki kez aradım.
Levy'yi arayayım.
Alo, Levy?
Ben, Branca. Döndünüz mü bakalım?
Ne demek "nereden"?
Seyahatte değil miydiniz?
Nasıl yani?
Pedro orada değil mi?
Bekle, Levy. Yerini bilmiyor musun?
-Renata. -Selam, Theo.
-Nasılsın? -Selam, Renata.
Peki, Levy. Neler oluyor?
Pedro, hafta sonunu seninle geçireceğini söylemiş.
Bana bir şey söylemedi.
Konuşmadınız mı? Aramadı mı?
-Cumartesiden beri hayır. -Pedro gideceği yeri söylemedi mi?
-Hayır, söylemedi. -Doğruyu söyle.
Bana seninle bir seyahate çıkacağını söyledi, Levy.
Buraya gelmedi, hiçbir şey söylemedi.
Bu imkansız, Levy!
Bu hafta pek konuşmadık.
Peki, sorun değil. Dinle...
Takıldığı başkalarını tanıyor musun?
Başka arkadaşı var mı?
Geceyi geçireceği birisi falan?
-Hayır, Theo. -Levy, düşün.
Bir şeyler hatırlamaya çalış.
Hafta boyunca farklı şeyler yapmış olabilir.
Okulda falan? Hiç mi hatırlamıyorsun?
-Düşün evlat. -Bilmiyorum, Levy. Bunun ciddiyetinin
farkına var. Pedro, kayboldu.
Anlıyor musun, kayboldu!
-Branca. Levy. -Tekrar düşün, evlat.
Bir şey hatırlaman çok önemli olabilir.
Bana şeyi sormuştu...
Acam Abrão'nun mağazasının adresini.
-Amcan Abrão kim? -Bilgisayarcı.
Bilgisayarını satmak istedi.
Tamir ettirmek istediğini söylememiş miydin?
Evet, öyle istiyordu.
Satmak istiyorum dedi.
-Ne diyorsun, Levy? -Tamir ettirmek istiyordu.
-Bize öyle söyledi. -Bana satmak istiyorum dedi, Theo.
Amcama satmaya çalıştı ama o almak istemedi.
Niye satmak istesin?
Paraya ihtiyacı olduğunu söyledi.
Numaradan emin misin?
Hayır, Theo. Oğlumun numarasını bilmiyorum.
-Evi ara, bakalım dönmüş mü. -Yeni aradım.
Hastanelere ve polise gitmeliyiz.
-Liste yapalım. -Pazar dönerim demişti.
-Öyle sanıyordum. -Bir delinin
-davranışlarında tutarlılık arıyorsun. -O daha çocuk.
Onun yaşında ben evdeydim.
-Anneme bakıyordum. -Ben sahildeydim, tanrıya şükür.
Cynthia'yı arayacağım.
Cynthia kim?
Sağlık bakanı.
O, devlet hastanelerine, biz de özellere bakarız.
Cynthia, ben Theo.
Acil olmasa evini aramazdım, Cynthia.
Oğlum. Pedro kayboldu, Cynthia.
İyi misin?
İyiyim.
Pedro?
Pedro, tatlım?
Pedro?
Oğlum?
Pedro, evde misin?
Pedro, gelir gelmez beni ara.
Theo.
Alo! Pedro Gadelha'nın evi lütfen.
Catumbi sokağında.
Bu neymiş? Ne yazıyor?
İşte. İşte orada.
Numarası ne?
352.
İşte.
ZOONOZ KONTROL MERKEZİ
PAZARTESİ - CUMA 09.00-17.00
Bu Relâmpago.
Relâmpago'yu almış.
Birkaç gün geçtikten sonra arayıp
hayvanın durumunu öğreniriz.
Yeni bir yere uyum sağlamaları zor oluyor.
At mı? Bir at mı almış?
Evet, güzel bir at.
Genç değil ama hâlâ çok güçlü.
Pedro at mı aldı?
Relâmpago'yu sahiplendi.
Ne demek sahiplendi?
Para vermedi. Hayvanın bakımını üstlenme sorumluluğunu aldı.
Burada sistem bu şekilde.
Atı nereye götürdü?
-Kır evine. -Ne evi?
-Ne kır evi? -Dedi ki...
Pedro'nun kır evi falan yok. Bizim bile bir kır evimiz yok.
-Yalan söylediyse... -Öyle yapmış.
Hayvana bakacak imkânı yoksa...
-Pardon, bir şey soracağım. -Bu kötü.
Bu kurallarımıza aykırı.
Lütfen. Sadece bir soru sormama izin verin.
Pedro kır evinin adresini bıraktı mı?
-Bu gerekli değil. -Demek gerekli değil.
Dostum, 15 yaşındaki bir çocuğun
bir atla gitmesine nasıl izin verdin?
-15 mi? -Evet, 15.
Nasıl yani, 15?
Bu işleri daha da kötü hâle getirir.
Bu ne?
Bunu Pedro mu yaptı?
Sahte bu.
Görmüyor musun?
Doldurulacak çok şey var.
-Bir sürü doküman. -Telefon çalıyor.
Eğer oğlunuz yaptıysa, bu dolandırıcılık.
-Pedro bu. -Sahte...
Alo, Pedro?
Alo, kiminle görüşüyorum?
Kiminle konuşuyorum?
-Ver şunu -Alo?
Bu oğlumun telefonu. Kimsin?
Alo? Alo?
-Evet. -Ne oluyor, Theo?
Sanıyor musun yoksa gördün mü?
Neyi görmüş?
-Seninle geliyorum, Theo. -Eve git.
-Dinle... -Seninleyim, Theo!
Branca, eve gitmelisin.
-Olmaz. -Konuşayım, dur.
-Dinle, eve git... -Hayır!
Dinle, eve gitmelisin.
Çünkü Pedro gelir ya da ararsa
evde olman gerekiyor, tamam mı?
-Eve git. -Pedro'yu getirecek misin?
Evet, onu getireceğim.
Pedro'yu bana getir, Theo!
-Lütfen, Theo! -Onu getireceğim.
-Tamam mı? -Theo, Pedro'yu getir.
Tamam, hadi. Hadi!
Pedro? Alo? Bu mesajı alınca...
Hey.
Kaza gibi duruyor, değil mi?
Bu mahallede birkaç kulübe var.
Burada yaşayan birileri bir şey görmüş olabilir.
Daha çok yardım etmek isterdim ama...
İyi şanslar, umarım oğlunu bulursun.
Çok teşekkürler. İyi şanslar.
Günaydın!
Oğlumu arıyorum, küçük bir çocuk.
Buradan atla geçen bir çocuk gördünüz mü?
Hayır, görmedim. Hiçbir şey görmedim.
Teşekkürler.
Bayan, lütfen. Yardıma ihtiyacım var.
Yakında bir kaza olmuş.
Sanırım cumartesi ya da pazar günü.
Oğlumu arıyorum. Ufak bir çocuk.
15 yaşında.
-At kullanıyor olabilir. -Siyah bir at mı?
Siyah at. Gördün mü?
-Hayır. -Ama siyah bir attı.
Öyle dedin. At üstünde bir çocuk gördün mü?
Büyük annem görmüş.
-Öyle mi? -Büyük annem değil, büyük babam.
-Nerede? -Orada yaşıyor.
-Beni götürür müsün? -Şimdi mi?
Şimdi, lütfen!
Burada, bir kaya gibi uyur, Bayım.
-Malina, uyan! -Malina!
-Benim! Uyan!
Bunu yapamazsın.
Nereye gittiğini söylemedi mi?
Ya da atla ne yaptığını?
Söylemedi. İşte Quico, şişeyi ver.
-Dinleyin... -Bacağını incitmişti.
Bacağını mı incitmişti?
Evet bir şey yapamadım.
-Çay verdim. -Bayan, lütfen.
Bacağını nasıl incitmiş?
Çok kötü bir şekilde çizilmişti.
Bayan, lütfen biraz durur musunuz?
Lütfen.
O iyi miydi?
İyiydi, bayım. Uyudu, uyandı,
domuz gibi yedi, eşyalarını aldı ve gitti.
-Nereye gitti? -Bunu sadece Beto bilir.
-Beto kim? -Beto mu kim? Beto işte, bayım.
Malina, onu Beto'ya götür.
-Şimdi mi? -Hemen.
Hadi gidelim.
İstemiyorsan içme.
Beto?
-Beto! -Geliyorum.
Tamam, sorun değil.
-Şu yolu gördün mü? -Şunu mu?
Evet, onu takip et.
Oğlun işte oraya gitti.
Atlar toprak yol içindir, trafik için değil.
At ürkmüştü.
Asfaltta, hayvanların öldürdüğü insanlar olmuştur.
Nereye gittiğini söylemedi mi?
Salvador.
Salvador'a mı gidiyor?
Hayır. Espírito Santo'ya.
Salvador mu, Espírito Santo mu?
Salvador'a ya da Espírito Santo'ya.
Hiç şüphesiz.
Biri ya da ötekisi. İkisi de o tarafta.
Theo?
Her şey yolunda, Branca. O iyi, sorun yok ve yaşıyor.
Hayatta mı, Theo?
Geceyi bir kadının evinde geçirmiş. Sabah erken ayrılmış.
-Nereye gittiğini bilmiyor. -O iyi mi?
Bacağını incitmiş.
Sadece bir çizikmiş.
Bilmiyorum, şu yolu takip edeceğim.
Adam dediğini bilmiyordu.
Önce Bahia'ya, sonra Espírito Santo'ya gidiyor dedi. Gerçekten bilemiyoruz.
-Nereye gidiyor? -Theo
odasına baktım ve bilgisayarı yoktu.
Nerede bilmiyorum.
O zaman bir mesaj gönder.
Belki bilgisayar hâlâ ondadır, mesajı alır
-ve cevaplar. -Peki.
Onu bul, tamam mı?
Onu bul ve eve getir.
Bayım!
Bir atla, buradan geçen bir çocuk gördün mü?
-Evet. -Gördün mü?
-Evet. -Ne zaman gördün?
-Buradan dün geçti. -Nereye gitti?
Diğer tarafa.
Nasıl geçti?
Ben geçirdim.
-Onunla mı? -Evet.
Onu ve atı geçirdim. Neden?
Karşıya geçirebilir misin? Beni ve...
Arabamı taşır mı?
Taşır tabii ki ama şu an imkanı yok.
Neden?
-Akıntı çok yavaş. -Hayır, yapabiliriz.
Yapabiliriz, sana yardım ederim.
-Olmaz. -Yardım ederim. İkimiz itebiliriz.
Buraya gelebilir misin?
Bekleyin. Dinleyin bayan, o benim oğlum.
Oğlum o benim, lütfen!
Tekneyi getirin, lütfen!
Lütfen!
Beraber hallederiz.
Buradan itersen, hareket eder.
Sen de arkadan yap.
Bak burası daha derin. Bak!
-Bayım, yararı yok. -Yardım edersen hallederiz.
Sadece buradan itmek gerekiyor, bak!
Eğer, eğer direği indirirsem
Sandalın falan var mı?
Onunla konuştun mu?
Atların ne yediğini sordu.
-Bilmiyor muymuş? -Hayır.
Başka bir şey söyledi mi?
Nereye gittiğini falan?
At için indirim yapmamı istedi.
Bir atın, insanlarla aynı ücreti almaması gerektiğini söyledi.
Relâmpadu.
-"Relâmpago" mu dedi? -Evet.
Relâmpago, Pedro'nun atının ismi.
Atının ismini mi söyledi?
-"Relâmpadu." -Relâmpago.
Relâmpago.
Evet, atı gördün mü?
Pedro'nun atını.
Atın yanında gördüğün çocuk bu muydu?
Ama atlar insanlardan daha ağırdır.
Başkası olsaydı, attan para alırdım.
Arabaya aldığım kadar.
Zor durumda mıydı?
Hayır, parası vardı.
Sonra, benden şapkamı istedi.
20 real teklif etti.
Ama şapkamı satmadım.
-Demek şapkanı istedi. -Evet.
-Kafandakini mi? -Evet.
Bir tane ister misin?
Bu botta mı yaşıyorsunuz?
Çok uzun zamandır.
Demek bu oğlun.
Evet.
Pedro.
Ona benzemiyorsun.
Evet, o...
-Oğlun kaç yaşında? -Beş.
Beş ya da altı.
Daha küçük.
Atın üstündeki çocuğa hiç benzemiyor.
Büyüdü.
Traktörü alabilirsin, rahatsız ettiysem üzgünüm.
-Tişörtü nereden buldun? -Traktör kalabilir.
O tişört oğlumun.
-Bir iş için aldım. -Neden kaçıyorsun?
Sende kalabilir.
Kalabilir.
Oğlum nerede? Pedro nerede?
Delirdin mi sen?
Belediyeden misin?
Bayım, belediyeden misin?
Oğlum...
-Pedro, nerede? -Bırak beni, bırak!
-Delirdin mi sen? Delirdin mi? -Oğlum nerede?
-Delirdin mi? -Pedro, nerede?
Ne Pedro'su?
Pedro nerede?
Pedro mu?
Bu tişörtün sahibi mi?
Benimle bu siktiğimin tişörtü yüzünden mi dövüşüyorsun?
Seni belediyeden sandım, kahretsin.
Bu tişörtle takas yaptım.
Çocuk, bir şişe Pinga'yla takas etti bunu.
Tanrı aşkına!
Sandım ki sen...
O tarafa gitti, yolun aşağısına.
Peşinden git, yakalayabilirsin.
Hadi, git!
Geldiler.
-Bu ne? -Fayanslar.
Nereye koyalım?
Neredesin, Pedro?
Evi ara. Meraktan öldük.
Bir şey söyle Pedro.
Günaydın.
Buradan at üzerinde geçen bir çocuk görmüş olma ihtimaliniz var mı?
Nerede telefon bulabilirim peki?
Bayan?
Günaydın.
Burada nerede bir telefon bulabileceğimi söyler misiniz?
-Telefon mu? -Telefon.
Burada telefon sadece Custódio'da var.
-Peki Custódio nerede yaşıyor? -Yan evde.
Şu ev mi?
Teşekkürler.
Custódio?
-Günaydın. -Günaydın.
Bay Custódio, ben Theo, Theo Gadelha.
Komşunuz telefonunuz olduğunu söyledi.
Oğlumu arıyorum, bir çocuk.
Kayboldu. Buradan bir atla geçmiş olmalı.
Buradan at üstünde geçmiş bir çocuk hatırlıyor musun?
-Atlı bir çocuk mu? -Siyah bir atın üzerindeki bir çocuk.
Buraya hep atlar gelir.
Tüm renkleri hatırlayamam, değil mi?
Telefonunuzu kullanabilir miyim, lütfen?
Karımı aramam gerek.
Çalışıyor mu?
-Sorun ne? -Kontör yok.
Uzun sürmez, Custódio. Çabuk halledeceğim.
Hayır, kontörlerimi bitiremem.
Kızım bundan hoşlanmaz.
Sorun değil, işte bu işimizi görür.
Sana para vereceğim, böylece daha çok kontör alırsın.
Hayır, burada satmıyorlar.
-Bunu nereden aldın? -Kızım aldı.
Demek kızınız? Ben biraz daha alacağım. Ona da para vereceğim.
Bununla yeni telefon bile alırsın.
Kızım buraya sadece cumaları geliyor.
Bay Custódio...
-Yardımınıza gerçekten ihtiyacım var. -Yapamam.
Kalp pili takıyorum.
Bir sorun olursa, kızımı aramam gerekiyor.
Ne yapacağımızı biliyorum.
Pekâlâ, sorun yok. Ödemeli arayacağım.
Ödemeliyi biliyor musun?
-Sana açıklayayım. -Hayır.
Sen para ödemiyorsun.
-Bunu anladın değil mi? -Anlamasam daha iyi.
Ödemeli aramayı biliyorsun, değil mi?
Buradan gitsen daha iyi olacak.
-Bu saçmalık. -En iyisi bu.
-Beni uğraştırmaya mı çalışıyorsun? -Çoktan söyledim bayım.
Kızım hoşlanmaz.
Ben de hiç ödemeyeceğini söyledim.
Sağır mısın sen?
Sağır değilim.
Kalp problemim var.
Ve sen de defoluyorsun.
Parayı buraya bırakıyorum.
Oğlumu bulmalıyım, çok üzgünüm.
Yeni bir telefon alabilirsin.
Delirdin mi sen? Geri gel!
Hey, ahbap!
Dur!
Geri gel, genç adam!
Yardım edin!
Geri gel! Benim telefonum o!
Dur!
-Alo, Theo? -O iyi, Branca.
O iyi, inan bana.
-Nehri geçmiş. -Ne nehri, Theo?
Mangrove'da bir nehir.
Feribota binmiş, sahibiyle konuştum.
Parası olduğunu ve iyi olduğunu söyledi.
Adamın şapkasını almak istemiş.
-İyi miymiş? -Branca.
Pedro'yla konuşan iki kişiyle tanıştım.
Tişörtünü takas etmiş. O iyi. Başının çaresine bakıyor.
Onu benim için bul ve eve getir.
Onu bugün getireceğim.
Yaklaştım, gerçekten çok yaklaştım.
Acele ediyorum.
Lütfen, bizi bırakabilir misiniz?
Benzinimiz bitti.
-Nereye gidiyorsun? -Mimoso'ya.
Bir festivale, uzak değil.
-Ne festivali? -Müzik, çoğunlukla rock.
Çok çılgın bir şey.
Senin yaşındakiler oraya gidiyor mu?
Evet, hatta genelde bu yaştakiler.
Hatta başka arkadaşlarım da var.
-Mimoso? -Çok uzak değil.
Şuradan gitsen yeter.
Dostum, bize bu iyiliği yapacak mısın?
-Mimoso'ya götürecek misin? -Nereye gidiyorsun?
-Nereye mi gidiyorum? -Evet.
-Bu güzel bir soru. -Bilmiyor musun?
Bir iyilik yap dostum.
Bizi Mimosa'ya götür.
-Ben oğlumu arıyorum. -Nasıl yani? Onu kayıp mı ettin?
Kaybettim.
Ama bulacağım.
Sizin yaşlarınızda bir çocuk.
Biraz daha küçük. Bir atla geziyor.
Atla demek.
Kesin Mimoso'ya gidiyordur. Kış festivaline.
Herkes bizim yaşımızda.
Belki de orada bulursun.
-Kesin Mimoso'dadır. -Gidelim mi?
-Haydi, Mimoso'ya! -Hadi gidelim çocuklar. Hadi!
Mimoso'ya gidiyoruz.
Bekle bir saniye.
-Hadi! -Hızlı ol dostum, çok eşyamız yok zaten.
Had, acele et. Hadi, China. Acele et dostum.
İşte oldu. Hadi, gidelim.
-Atla, atla. -Bu kadar.
Gerçekten çok sağ ol, dostum.
Siz nerelisiniz?
-Belo Horizonte. -BH.
-BH buradan çok uzak değil mi? -Sayılır.
-Bize çok sürmedi. -Sorun olmadı.
Peki araba, kimin babasının?
Benim.
Yolun ortasında öylece bırakacak mısın?
Her yerini kilitledim. Sorun olmaz.
-Onu kimse çalmaz. -Kötü hissediyorum.
-Rahatla biraz, dostum. -Rahatım zaten.
-Uğraşma benimle. -İyi misin sen?
-Midesi bulanıyor. -Zavallı.
Miden bozuksa çikolata iyi gelmez.
-Çikolata mı var? -Bana da ver, bana da!
Benim çikolatamdı o!
Biraz ister misin?
Çok sağ ol, dostum!
Gerçekten çok teşekkürler!
Selam! Senden sadece tek bir şey isteyeceğim.
Para.
Çünkü cüzdanımı kaybettim.
Bulacağım ama biraz zaman alacak.
Ve jambonlu bir sandviçe ihtiyacım var.
-Jambonlu mu? -Evet, jambonlu.
Ben oğlumu arıyorum.
Burada onlardan bir sürü var, istediğini seç.
Ama benim oğlum farklı. Oğlumun...
Oğlumun siyah bir atı var.
At mı? Olamaz, ben onu bir hikâye sanmıştım.
Yani gerçekten bir atla mı geldi?
Maura onun
-bir sürü fotoğrafını çekti. -Maura mı?
Mauro'yu bilirsin, her dediği...
-Nerede o? -Patrick'te.
-Beni götürür müsün? -Tabii.
Ama bana sandviç alır mısın? Lütfen, açlıktan ölüyorum.
Dün asit attım, festivalse bugün...
Ne var? Hiç yapmadım deme.
Sandviç için çok teşekkürler, gerçekten.
-Şurada dur, lütfen. -Bu kapıda mı?
Ben açacağım, sen şuraya park edebilirsin.
Benim yatağım.
Patrick dediğin adam, burada mı yaşıyor?
Patrick benim okuldaki Fransızca hocamdı.
-São Fernando'yu bilir misin? -Evet.
Yaz boyunca, bir çanta dolusu asitle beraber Mimoso'ya geldi.
Sonra birkaç çanta daha ve hâlâ burada.
-Baban burada olduğunu biliyor mu? -Burada mı? Umarım bilmiyordur.
-Gidelim mi? -Gidelim.
Kesin nehrin oradalardır.
-Patrick. -Nasıl gidiyor?
-Ça va? -Ça va bien.
Ça va bien.
Patrick, ben Theo.
Patrick. Ne vardı?
-Şu kız... -Alice.
Alice.
Bana, oğlumun senin kamp yerinde kaldığını söyledi.
-Kimmiş senin oğlun? -Pedro.
Pedro mu? Tanrım!
-Onu nasıl yaptı? -At meselesini mi?
-Ne heyecanlı, ne çılgın bir seyahat. -Ben de bilmek isterdim.
Çılgın bir seyahat.
Buralarda mı? Nerede? Hâlâ buralarda mı?
Ayrıldı!
Bu çalışmıyor.
Şöyle yapsak...
-Çoktan gitti demek. -Evet.
Yerini biliyor musun?
Acele ediyordu. Kalamayacağını söyledi.
Hatta onunla dalga bile geçtim. Dedim ki
"Acelen varsa, at sırtında gitmek
en hızlı ulaşım yolu değil, değil mi?"
Ama sonra düşündüm, uyanıp
partiden önce gittiğine göre, gerçekten acelesi olmalı.
-Ama geceyi burada geçirdi değil mi? -Evet, burada geçirdi.
Maura'nın çadırında kaldı.
İkisi oldukça iyi anlaştılar. Anlarsın ya.
Çok tatlı. Bu Maura!
Durun! Sizi şerefsizler!
Gidebilirsin.
Hayır!
Beni geri götür.
Çok acıtıyor!
Maura? Ben, Theo. Pedro'nun babası!
Pedro'ya pek benzemiyorsun, değil mi?
Cissa, beni suya geri götür.
-Nehre geri mi? -Üşümedin mi?
-Hayır, bebeğim geliyor! -Hayır.
Nehirde doğmasını istiyorum.
Beni nehre götürün.
Bebeğin nehirde doğamaz.
Evet, doğabilir.
-Öyle istiyorum. -Olmaz.
Çok soğuk.
Hastaneye gitmeli, Patrick.
São Pedro Hastanesi, iki saatlik mesafede.
Hastane olmaz!
Olmaz! Oğlumu burada doğuracağım.
-Sakin ol, Maura. -Beni nehre götürün.
Konuşmama izin ver.
Bebeği nehirde doğuramazsın.
Olmaz, anladın mı. Su çok soğuk.
Ama sana yardım edeceğim, tamam mı?
Ben doktorum.
-Doktor olmaz! -Hayır, doktor değil.
Ben Pedro'nun babasıyım.
Ve nehrin yanındayız.
Nehrin hemen yanındayız.
Suyu duyuyor musun?
Herkes sessiz olsun.
Çocuklar, geri çekilin. Sakin olun!
-Hadi nehri dinleyelim. -Yürüyün!
Duyuyor musun? Nehrin hemen yanındayız.
Bebeğini nehirde doğuracaksın.
Tamam mı? Patrick.
Biraz havlu getir ya da temiz kıyafet falan.
-Ve kaynar su. -Peki.
Bekle, Patrick.
Makas ve alkol de.
Şu Pinga da işimizi görür.
-Ellerimi yıkamak için. -Olmaz.
-Demek Pedro'ya benzemiyorum. -Hayır.
-Benden daha mı yakışıklı? -Evet, daha çok.
Bacaklarını biraz daha açmanı istiyorum.
Biraz daha. İşte böyle. Ben yanındayım, tamam mı?
Bunu beraber atlatacağız.
Sana yardım edeceğim.
Bir şey daha istiyorum.
Bacaklarını biraz daha aç. Bunu yapabilir misin?
Canının yandığını biliyorum.
-İşte böyle, biraz daha. -Acıyor.
Bunu birlikte yapacağız, tamam mı? İkimiz birlikte.
Yardım etmek için buradayım.
Her sancı olduğunda, biraz daha ıkınacaksın, tamam mı?
Tamam mı? Peki, şimdi. Hadi!
İşte böyle, Maura!
İşte böyle.
Şimdi derin bir nefes al. Nehre bak. Dinle onu.
Burada beraberiz. Sakin ol, her şey yoluna girecek.
Beraberiz, hadi! Bebek geliyor.
Geliyor. Bebek geliyor.
Hadi, devam.
Bir kez daha. İşte bu, Maura. İşte bu!
İşte bu. Kafasını hissedebiliyorum.
Geliyor. İşte bu, Maura.
İşte bu. İşte burada, geliyor.
Şimdi derin bir nefes al, bir sonraki seferde gelecek.
-Çok acıyor. -Çok acıdığını biliyorum.
Beraber başaracağız. Senin yanındayım.
Tamam mı? Hadi!
İşte böyle, evet!
Daha kuvvetli ıkın. Hadi!
İşte bu. Geliyor!
İşte bu, Maura! İşte bu!
Geliyor. İşte bu!
İşte, işte geldi!
Doğdu. İşte burada.
Çöp kamyonu geldi.
Bunu atayım mı?
At gitsin!
55 PIRATININGA SOKAĞI SÃO PAULO
YOKLUĞU, BANA DİĞER YOKLUKLARI HATIRLATTI
SEVGİLER, BÜYÜKBABAN
Bu benim şimdiki hâlim. Seninki neye benziyor?
Hep ne kadar az şeye sahip olursam, o kadar az şey kaybederim
diye düşünmüştüm.
Bu yüzden, tek sahip olduğum bir attı.
Pek bir işe yaramayan, yaşlı bir at.
Ama sonra, atım öldü.
Dur!
Bekle bir saniye!
-Branca? -Theo benim, Branca.
Theo, büyük babasının yanına gitmiş.
Pedro, babanın evine gitmiş.
Espírito Santo'ya, kır evine gitmiş.
Babanla birbirlerine çizimler yolluyorlarmış.
Birbirleriyle iletişim hâlindelermiş.
Çok uzun zamandır.
Theo, dikkatini bana var. Yaz bir yere. Dinle...
Ponta Negra, 187. kilometre.
Anladın mı?
Theo, bu seferki Pedro'yla alakalı. Tamam mı?
Geçmiş geçmişte kaldı. Gerisini sonra düşünürsün.
Beni duyuyor musun?
Arabaya bin. Seni hastaneye götürüyorum.
Arabam nerede?
Yolun ortasında o şekilde ne yapıyordun?
Oğlumu bulmam gerek.
Oğlun bekleyebilir. Hastaneye gidiyoruz.
Hayır.
Oğlumu bulacağım.
-Sürebilir misin? -Sanırım kemiğim kırıldı.
Bir bandaj ya da bir havlu falan varsa...
Makasın var mı?
Teşekkür ederim.
Oğlunu bulduğunda, onu eve götür.
Bir şey söyleme. Sadece eve götür.
Bu o...
Bunu oğlum çizmiş.
-Oğlun mu? -Evet.
Pedro. Oğlum.
Bir çocuk geldi, açlıktan ölmek üzereydi. Parasızdı.
Ben de bir anlaşma yaptım.
-Bunu bana satar mısın? -Hayır.
Buradaki sen misin?
Evet.
Çocuk oldukça yetenekli.
Evet.
Dostum, beni kimle karıştırıyorsun?
Çok yaklaştım.
Ona yarım saat içinde yetişirim.
Peki nasıl? O iyi mi?
Bir adamla konuştum, çok iyi olduğunu söyledi.
Çok açmış ve çizimlerinden bir tanesiyle
yemek takas etmiş, Branca.
Çizim gerçekten çok güzel.
Kızlar tarafından etrafı çevrilmiş bir adam, bilirsin işte
garajlarda olanlar gibi.
Satın almayı önerdim ama satmadı.
Çizimi gerçekten çok sevmiş.
Yaklaştım. Çok yaklaştım.
-Yakında yetişirim. -Bunu duymak harika, Theo.
Branca.
Seni seviyorum.
Öpüyorum.
Peki şuradaki motor? Onu satar mısın?
Sorun ne, dostum?
Kaza olmuş. Yolda bir hayvan var.
Pedro.
SAHİL
Merhaba, baba!
Theo.
Bu sen misin?
Güzel benzetmişler.
Evet, biraz.
Görüyor musun?
Harika, değil mi?
Oğlunun çizimleri.
Bana çekmiş. Çok iyi çiziyor.
Evet, bilmiyordum.
Bir kapı kadar sağırım. Seni duyamıyorum.
Eğer küfretmek istiyorsan, suratıma bakarak et.
Hadi!
Pedro'nun yeteneği olduğunu bilmiyordum.
-Duyamıyorum, anlamıyorum. -Önemi yok, boş ver.
Çizebiliyor.
Pedro'ya bir mektup yazdım...
...ve suratımın bir çizimini yolladım.
Cevap vereceğini de pek düşünmemiştim aslında.
O da bana bir çizim ve bir mektup yolladı.
Ben de düşündüm ki...
Şey...
Yani ben...
...düşündüm ki...
...harika bir çocuk yetiştirmişsin.
Çok harika bir çocuk.
Seninle yitirdiğim şeyleri bir kenara bırakıp...
...ona büyükbabalık yapmama izin verdiğini hayal ettim.
Seninle tanışmak için iki eyalet aştı.
Anlamıyorum.
Seni duyamıyorum.
Pedro at üstünde, iki eyalet aştı.
Seninle tanışabilmek için.
At üstünde mi? At üstünde mi geliyor? Emin misin?
Bana bir at getiriyor.
Evet, öyle.
Bu film, Chris Riera anısına yapılmıştır. Hikâyelerimizde yaşıyor.