Zagraj w Infinity, najbardziej wciągającą grę w historii.
Witaj. Jestem Nanette Cole. Robert Daly?
Tak.
Chciałabym wyrazić podziw dla twórcy Infinity. Piękny kod.
PREZES
Żyjesz?
Ale staroć.
„Kosmiczna flota”.
Serial.
Mieli tam statek USS Callister.
Nie bądź dla niego zbyt miła, bo zacznie się gapić.
Dzięki.
Gdzie jestem?
Na statku Roberta Daly'ego.
USS Callister. Dołączyłaś do załogi.
Daly stworzył twoją cyfrową kopię. Nas wszystkich. Z naszego DNA.
Włożył je do komputera i pojawiłaś się tutaj.
Twój cyfrowy klon.
Wszyscy jesteście beznadziejni.
Tak jest.
Oczywiście.
Wir świątecznej aktualizacji. Gdy w niego wlecimy, będziemy wolni.
Namierz USS Callister.
Jest na kursie.
Dokąd? Do wiru aktualizacji.
Skurwiele!
Chuj ci w dupę!
Dawaj!
Nie jesteśmy już w komputerze Daly'ego, tylko w chmurze.
Gdzie Daly?
Opuść jebaną grę!
Co zrobimy? Mamy przed sobą nieskończony
cyfrowy wszechświat.
Ja pierdzielę.
CZARNE LUSTRO
Porucznik Cole, witam na pokładzie. Mamy nowego członka załogi – Nanette Cole.
Zajmij stanowisko.
Nie.
Jestem kapitanem i to rozkaz.
Pierdol się.
O rety. Nie widzisz i nie możesz oddychać. Mogę trzymać cię w tym stanie,
ile zechcę. Wieczność walki o oddech.
Kapitanie.
Jesteś tam?
Tak.
Potrzebujemy cię na mostku.
Zaraz przyjdę.
Chryste.
USS CALLISTER: W GŁĄB INFINITY
Oglądaliście wczoraj mecz Wrexham?
Nie lubię futbolu.
Zwłaszcza walijskiego.
Co nie?
Był pojebany. Przegrali 0:2. Mam to gdzieś.
Kurwa. Kiedy przyjdzie twój ziom? Powinniśmy już zaczynać misję.
Morris dołączy, gdy zje lasagne.
Ktoś idzie.
Pewnie twój kumpel.
Nie dołączył do drużyny.
Ręce! Rzućcie broń.
Nie chcemy kłopotów, tylko waszych kredytów.
Coście za jedni? Czemu nie macie znaczników?
Morris?
Oddajcie nam swoje kredyty.
To nie Morris.
Kredyty, ale już!
Wszyscy gracze mają znaczniki. Jakim cudem...
Co, u licha? Bez jaj!
Dawać kredyty! Spokojnie! Dobra.
Podaj, powoli.
To nie w duchu gry.
Dla nas to nie gra.
To znaczy?
Krwawisz. A w tej grze nie ma krwi.
Dawaj pieprzone kredyty.
To naprawdę krew.
Kredyty, ale już!
Zgłoszę to. Dostaniecie bana. Pieprzone... dupki.
Kogo zgłosisz? Nie mamy znaczników.
Nie...
ZABITY PRZEZ BRAK ZNACZNIKA
Kuźwa. Nie przeklinaj!
Przepraszam, mamo.
Dudani, ściągnij nas.
Teleportacja.
Jak poszło?
Zrobiło się ostro.
Walczyliście? Gdybym tam był, to bym ich rozwalił! Jak gangster!
Jesteś ranna. Co się stało?
Luz, sutek jest cały. Liczy się, że zdobyliśmy sporo hajsu.
34 kredyty.
Kończy się paliwo. I amunicja.
Na maksa zmonetyzowali tę grę. Wszystko kosztuje podwójnie.
Koszty egzystencji.
Wycisnąłbym z nich więcej. Więcej nie mieli.
Spokojnie. Nie na to liczyliśmy, ale wystarczy na kilka dni. Prawda, Kabir?
Tak.
Skupmy się na tym. Nie poddawajmy się, a następnym razem zdobędziemy więcej.
Opatrzyć ci cycek?
Nie, to tylko draśnięcie. Opatrzę to w swojej kajucie.
Chwilę odpocznę i ustalimy kolejny cel.
Tak jest.
Jak się bandażuje cycek?
Po co ta gadka? Omal nie zginęliśmy.
Ale żyjemy.
Z każdym dniem jest coraz gorzej. Mają przewagę liczebną.
Wiem. Jaki jest plan? Będziemy okradać ludzi?
Bez kredytów nie przeżyjemy.
Będziemy mieć fart, jeśli w ogóle przeżyjemy.
Myślisz, że nie jestem tego świadoma?
Nie to próbuję powiedzieć.
Shania zginęła na moich oczach miesiąc temu. Nie wiem, jak ty,
ale ja wciąż czuję zapach jej krwi.
To było trudne dla nas wszystkich.
Próbowałam znaleźć inne wyjście, ale nie potrafię.
Dzień w dzień szacuję nasze szanse. 30 milionów graczy przeciwko
naszej piątce. Mamy przejebane. Zginiemy. Mam im to powiedzieć?
Dawanie im złudnej nadziei to nie najlepszy pomysł, kapitanie.
Nie prosiłam się o tę rangę. Gdybym mogła wcisnąć guzik
i wrócić do dawnego życia, zrobiłabym to. Jak my wszyscy.
Piętro trzynaste.
Witaj w Callister.
Eleno...
To twoja wina.
Co?
To twoja sprawka.
Śmierć Roberta to nie...
Przepustka padła, bo jej nie odnowiłaś.
Przepustka.
Trzeba to robić co miesiąc.
Mogę dostać tymczasową?
Miałam sporo na głowie.
Co to?
Zdjęcie pana Daly'ego.
Zmarł dawno temu. Czemu teraz?
Pan Walton ustawił je rano, by zrobić wrażenie na dziennikarzu.
Jakim?
Z „New York Timesa” Zaraz przyjdzie. Chcesz czy nie?
Dziękuję.
Proszę.
Idę po kawę. Chcesz coś?
Nie, dzięki. Luz.
O kurde.
Żyjesz? Jasne.
Pomóc ci?
Nie trzeba.
Brawo.
Dzięki.
Do usług.
OKRADZENI PRZEZ DUPKÓW BEZ ZNACZNIKÓW?
Panie Walton?
Nie słyszałem pukania. Mógłbyś pukać?
To ważne.
Jestem bardzo zajęty, więc pozwól, że zignoruję cię później.
Dostajemy mnóstwo skarg na anonimowych rabusiów. Gracze są wściekli.
Tracą życia i pieniądze.
W grach to normalka.
Sprawcy nie mają znaczników.
Co z tego?
To niemożliwe.
Brak znacznika oznacza brak opłaty subskrypcyjnej.
Tak.
Mogłeś od tego zacząć. O ilu jebanych pasożytach mowa?
Teraz?
O dwóch.
Dwóch?
Z tego, co wiem.
Daj spokój.
Nie chodzi o pieniądze. To nie powinno być możliwe.
Przyszedł gość.
Przyślij go.
Dziękuję za informację, ale mam co robić. Mógłbyś się uprzejmie odpierdolić?
Chcesz kawy?
Nie. Dzięki.
Tak jak ćwiczyłeś. Dasz radę. Panie Walton?
Jak mój oddech?
Miętowy.
Jestem na stażu od półtora roku i pomyślałem,
że nadeszła pora na więcej obowiązków. Co pan o tym myśli?
Poproszę sojowe latte bez cukru.
Kris El Masry, „New York Times”.
James Walton, kapitalistyczny dupek.
Kawy? Herbaty?
Masaż stóp?
Dziękuję.
Usiądź na kanapie.
Rubryka technologiczna czy kulturalna? Liczę na tę drugą.
Raczej wiadomości.
Świetnie. Wspaniale. Jesteście najlepsi w newsach.
Miło słyszeć.
STEROWANIE KAMERĄ
Bez kitu.
Fajnie. Mogę nagrywać?
Jeszcze nie zacząłeś?
Nie.
Mam powtórzyć to o gitarze? Nie trzeba. Zaczynamy.
Teraz nagrywam. Muszę zacząć od pytania
o Roberta Daly'ego.
Widziałem zdjęcie w recepcji.
Nie mam odwagi go zabrać.
Ładne zdjęcie.
To? To było dwanaście lat temu. Spójrz na nas. Pionierzy. Batman i Robin.
Ja jestem Batmanem.
Jego odejście zmusiło mnie do rozbudowania jego dziedzictwa. Nie ma go już z nami,
ale zawsze będzie w sercu Infinity.
Tak to wygląda.
Pomówmy o Infinity.
O najbardziej wciągającej grze w historii.
Krążą plotki, że gracze są niezadowoleni ze wzrostu cen.
Wygląda, jakbyście próbowali ich
oskubać i się nachapać.
Walisz z grubej rury, Kris. Rozejrzyj się. Zobacz, co stworzyłem.
Sprawdź statystyki. 35 milionów użytkowników.
Plus rabusie.
Co?
Dziś rano na forum Infinity przeczytałem wpis gracza,
który został okradziony przez dwoje anonimowych
„dupków”. To jego słowa, nie moje.
Słyszałem o tym. Zajmujemy się tym problemem.
Napisał, że graczka krwawiła.
Słucham?
W waszej grze nie ma krwi, więc czemu anonimowa postać krwawi?
Nie wiem. Ty mi powiedz.
To ja pytam.
Przyszedłeś mi wytykać jebany błąd w kodzie?
Wróćmy do Daly'ego. Po to przyszedłem.
Pokażę panu coś.
Co to?
Nagranie z kamery policjanta, który znalazł zwłoki Daly'ego.
Był moim przyjacielem i nie chcę, kurwa, tego oglądać.
Kojarzy pan urządzenie na jego biurku?
Nie.
To cyfrowy kloner DNA.
To pudełko. Może być wszystkim.
Jest charakterystyczny. Zostało tylko kilka sztuk. Zakazano go,
bo łamał prawa człowieka.
Nie mam pojęcia, do czego to służy.
Używano go do tworzenia cyfrowych klonów prawdziwych ludzi. Zwykle po to,
by się nad nimi znęcać. Spełniać chore fantazje.
Przerażające.
Co u Roberta Daly'ego, człowieka w sercu Infinity,
pańskiego wspólnika i przyjaciela, robiła zakazana technologia?
Nie mam pojęcia, co robił w życiu prywatnym.
Wgrał nielegalne klony do gry?
Na pewno nie.
Jeśli to zrobił i to one krwawią, to cała firma jest zamieszana,
łącznie z panem.
Absurdalna insynuacja i gówniane kłamstwo. Jeśli o tym napiszesz,
ja i moi prawnicy załatwimy cię na amen. Jasne?
Tak.
Świetnie.
Na szczęście nie mam dowodów.
Farciarz. Na razie.
Nigdy, kurwa. Bądź tak miły i wypierdalaj.
Miło było poznać.
Cała przyjemność po mojej stronie, fiucie.
WYKRYTO SAMOTNEGO GRACZA
Namierzyłam dobry cel.
Jak poprzednio?
To samotna graczka z dużą liczbą kredytów i wydaje się nowa.
Na mostku za pięć minut.
Tak jest.
Tylko nie mów Karlowi.
Przyjąłem.
Dlaczego nie mogę iść z wami na misję?
Nie masz pojęcia, jak tam jest. Powtarzam,
że istniejemy tu nielegalnie i jeśli nas złapią, skasują nas ot tak.
Wisi mi to! Świruję, bo nie mam nic do roboty.
Każdy ma jakąś rolę. Ty jesteś kapitanem.
Dudani kosmicznym nerdem.
Tulaska seksowną kosmitką.
Przywróciliśmy jej niebieską skórę, by wyleczyć egzemę.
I nie stać nas, by to zmienić.
Owszem, jest seksowna.
Nawet stażysta jest kosmicznym żołnierzem.
BYŁY stażysta.
Proszę, przestańcie.
Nic tu nie robię. NIC. Mam tego dość. Chcę pomóc.
Mogę chociaż posiedzieć w fotelu?
Jasne.
Zajebiście. Dzięki.
Niczego nie dotykaj. Jasne sprawa.
Dudani, odpal działa. Nie wydawaj rozkazów.
Ale...
Gotów?
Dudani, wyślij nas.
Wyślij ich.
To moja kwestia. Wyślij nas.
Teleportacja.
Droga wolna. Aktywuję „Żony Atlanty”.
Który odcinek?
Piąty, sezon piętnasty.
Tylko nie to.
Mam sygnał.
Tam.
Kabir! Jednak chcę, żebyś rozwiązał problem z rabusiami.
Gdzie, do chuja, jest Kabir?
Pewnie w domu.
Dlaczego?
Zwolnił się.
Tak powiedział?
Napisał.
ODCHODZĘ
Napiję się burbonu. A potem kupię bilet w pierwszej
klasie do Belize.
To zły moment.
Mogę pomóc z problemem rabusiów, którym zajmował się Dudani.
Wejdź, śmiało. Miło cię widzieć. Jak możesz pomóc?
Trzeba zidentyfikować drani.
Bez dwóch zdań. Jak?
Mam pomysł, ale potrzebuję pełnego dostępu.
Zgoda. Nie powiedziałam, do czego.
Dostaniesz wszystkie pozwolenia.
Chodzi o dostęp do systemu skarg Kabira.
Mniej gadania, więcej działania. Masz dostęp, więc do dzieła. Ale już.
Jest tam. Idź z tej strony, ja pójdę z tamtej i czekaj na sygnał.
Wyjdź, łajzo!
Napiszę, że kocham Marlo.
Uwielbiam ją. Wredna suka.
STWÓRZ DRUŻYNĘ
Zaproszenie do drużyny?
Liczyłem na imprezę.
To zaproszenie do gry, kretynie. Zabiją nas.
Anulowałem.
Widzisz? Nic się nie stało.
To dobry sygnał?
Zły. Wykryto obcy statek.
Hipernapęd gotowy. Ściągnij ich.
Dobra, dzwonię. Kod czerwony. Powtarzam, kod czerwony. Nanette, słyszysz?
Nie odpowiada.
Mamy towarzystwo. Znacznik „Fan Metalliki”.
Czemu się na nas gapi?
Statki się nie gapią.
Ale ten sprawia takie wrażenie.
Rzuć broń.
Co?
Cholera!
Wychyl się, a rozpierdolę ci łeb!
Wolnego! Gdzie twój znacznik?
Oszukujesz?
Chcemy tylko kredytów. Potrzebujemy ich bardziej niż ty.
Proszę, uwierz.
Spójrz na swoją nogę. Kiepsko.
Jeśli zamierzasz mnie zabić, to, kurwa, to zrób.
Dramatyzujesz. Ale skoro chcesz...
Jezu. Wznów grę.
Żyjesz?
Tak, dzięki.
Musimy wiać.
Kredyty.
Bierz kredyty!
Siema.
Ja pierdolę!
Nie trafię jej.
Spadajmy.
Daj broń.
Szlag!
Ja jebię!
Zbieramy się.
Połączenie.
Połącz.
Nie jesteś kapitanem. Siedzę w fotelu.
Ja z nimi porozmawiam.
Gdzie wasze znaczniki?
Witaj, okręcie Metallica. Też jesteśmy wielkimi fanami tej kapeli.
Doprawdy?
Tak.
Jaki jest wasz ulubiony kawałek?
Może powiem, że wszystkie?
Znam jeden. Coś o Sandmanie.
„Exit Sandman”.
„Enter Sandman”.
Osłony 70 procent.
Jasna cholera!
Niech w końcu zdechnie!
Osłony 56 procent. Manewr ucieczki.
Odpal hipernapęd!
Nie mamy kredytów!
Tulaska, ściągnij ich! Nie ma ich przy portalu.
Szybko.
Zabierzcie nas stąd! Tulaska!
Biegnie tu! Szybko!
Teleportacja.
Tulaska!
Zapierdolę was!
Kurwa mać!
Zgłoszę was, chuje!
Co się stało? To on!
Wystarczy?
Wiejemy! Hipernapęd
SKARGI UŻYTKOWNIKÓW
BRAK ZNACZNIKA
DUPKI MNIE ZAATAKOWAŁY NIE MIELI ZNACZNIKÓW
Pokaż się!
Co? Mój Boże!
Szlag.
Cholera! Przepraszam.
Cholera!
Wychyl się, a rozpierdolę ci łeb!
Wolnego! Gdzie twój znacznik? Oszukujesz?
Chcemy tylko kredytów. Potrzebujemy ich bardziej niż ty.
Proszę, uwierz.
Wejdź.
Co ustaliłaś?
Zidentyfikowałam rabusiów.
Kim są?
Tylko bez paniki.
Nigdy nie panikuję.
Jednym z nich jest Nate.
Nate?
Czyli?
Nasz Nate.
Stażysta.
Gość od kawy.
Jebany barista?
Tak.
To niech wypierdala! Wybacz. Mów dalej.
Drugi to ja.
Ty?
Myślę, że Daly nas sklonował.
Jakim cudem...
Wiem, że miał sprzęt.
Skąd wiesz?
Bo byłam w jego mieszkaniu, gdy zginął.
O Boże. Ruchaliście się?
Nie.
Ktoś włamał się do mojej chmury i wykradł intymne zdjęcia.
PAMIĘTASZ VEGAS?
Mogę je zobaczyć? Nie.
To mogłoby pomóc.
Wykluczone. Potem mnie szantażował, żebym włamała się do jego mieszkania.
Zabiłaś go.
Nic z tych rzeczy. Żył, gdy wyszłam. Tak powiedziałby morderca.
Nie tknęłam go! Kazał mi się włamać i ukraść próbki DNA,
które były w lodówce. Wszystkie są podpisane. To moje imię.
Chryste.
Było też imię Nate'a i kilku osób z biura. W tym twoje.
Moje?
Nie rozpoznałam tylko lizaka podpisanego „Tommy”.
To mój syn.
Co on, kurwa, zrobił?
Tatusiu!
Skopiował nas. Nie chcę wiedzieć, po co. Jeszcze jedno. Głos osoby,
która mnie szantażowała, był zniekształcony.
Mamy dostęp do twojej chmury.
Ale namierzyłam połączenie.
Podpięto się pod serwer Infinity przez komputer Daly'ego.
Połączenie przyszło z jego komputera.
Po co cię zmusił do włamania się do jego mieszkania?
To nie był on. Tylko my.
Nasze kopie.
I jakimś cudem krążą teraz wolno po Infinity.
Też jestem w szoku.
Da się je namierzyć?
Nie. Bez znaczników się nie da.
Musisz je namierzyć. Tylko jak?
Może gdybym miała dostęp do kompa Daly'ego. Ale trafił na wysypisko.
Czy nie?
Nie ruszaj się.
Nie ruszam.
Postaraj się.
Powtarzalny widok.
To zapętlona animacja, żeby gracz miał na co patrzeć,
gdy wgrywa się nowa lokalizacja.
Nie wiedziałem.
Mówił już siedemnaście razy.
Umknęło mi.
Może gdybyś się skupił, nie otarlibyśmy się o śmierć.
Przestańcie! Kumam. Wszyscy jesteśmy na skraju,
ale jeśli macie się na kimś wyżywać, to na mnie.
To ja nas tu ściągnęłam. Daj spokój...
Liczyłam, że zdołam nas stąd wyciągnąć, ale nie wiem jak.
Zawsze możemy się wyrzucić przez śluzę.
Mam pomysł. Wróćmy do komputera Daly'ego.
Nawet gdybyśmy chcieli, to niemożliwe.
Dlaczego?
Wszechświat Daly'ego został skasowany. A nawet jeśli nie,
tunel podprzestrzenny dawno się zamknął. To go otwórzmy. Tylko rzucam pomysłami.
O mój Boże.
Czyżby eureka?
Tak. Daly miał prywatną wersję Infinity, w której mógł robić, co chce.
Ale została zamknięta. Tak jest.
Zróbmy to, co on.
Czyli... Może się mylę, ale jeśli zdobędziemy dostęp
do kodu źródłowego gry, możemy wygenerować swój
prywatny wszechświat.
Wykorzystując przestrzeń na wirtualnych serwerach. Właśnie.
Musielibyśmy się tylko wyciąć i przekleić.
Czyli moglibyśmy się gdzieś przenieść? Tak. Do bezpiecznego prywatnego
wszechświata. Zamknęlibyśmy za sobą przejście.
Żadnych kredytów, graczy i zagrożeń. Tylko my, bezpieczni.
Jak uzyskać dostęp do kodu źródłowego? W grze robi się to tak. Suń się.
Serce Infinity, silnik w centrum wszechświata,
który go tworzy i podtrzymuje.
To do dzieła.
Do środka mogą się dostać tylko dwie osoby. Pierwsza to Robert Daly.
Nie żyje.
Druga to Walton.
Też nie żyje.
Ale nie ten prawdziwy. Nie żyje klon.
Skontaktujmy się z oryginałem i nakłońmy go do pomocy.
Jesteśmy nielegalnymi klonami w jego grze. Jeśli nas odkryją, trafi za kratki.
Świetnie. Bez Waltona nie ma nadziei.
Wracamy do pomysłu ze śluzami?
Cholera. Nie możemy nawet poszukać wskazówek,
bo jego kajuta jest pusta.
Co jest puste?
Jego kajuta.
Walton nie ma kajuty na tym statku.
Ma. Piętro pod moją. Czemu tak na mnie patrzycie?
Mam coś na twarzy?
To rzeczy Daly'ego?
Gdy wyzionął ducha, przysłali je do firmy, więc oficjalnie należą do mnie.
Głównie to komiksy, ale gdzieś tu był...
Jego komputer.
Właśnie.
Wyjmij kable. To ty dla mnie pracujesz. Są tutaj.
KAJUTA WALTONA
Widzicie? Całkiem pusta.
Chwila. Gdy przelecieliśmy przez tunel, statek się zresetował.
I każdy żywy gracz dostał swoją kajutę. Walton zginął tuż przed tunelem.
Nie powinien mieć kajuty.
Chyba że wciąż żyje.
Przecież spłonął. A jeśli jakaś jego część
wleciała z nami do tunelu? Choćby paznokieć.
Może jeden spalony atom Waltona przedostał się tu z nami, nawet poza statkiem.
To by wystarczyło, żeby go odtworzyć.
A gdzie odradzają się nowi gracze? Nie na statku, tylko na nowej planecie!
Przetłumaczycie dla laików? Właśnie.
Walton jest w grze i wiem, jak go znaleźć.
Prawie wszystko zostało skasowane od środka. Jakby samo siebie zjadło.
Ale mam raport, który dowodzi, że były tam klony.
Mam też imiona. Ty, ja, Shania, Kabir, Elena, Nate i Karl.
Jaki Karl?
Odpalę grę.
Spróbuję znaleźć planetę, która powstała w tym samym momencie,
w którym padł jego system... Mam.
Odlecieliśmy w Wigilię, minutę przed północą. Znajdź planetę,
która powstała w tym samym momencie. Mam!
Tam jest Walton. W drogę, Nate!
Tak jest!
Walton.
Fajne sutki.
To ja. Nanette Cole.
Z Callister.
Boże, przyszłaś po mnie.
Miło cię uściskać.
Wróćmy na statek.
Na statek? Tam porozmawiamy.
Zaczekaj.
Chodźmy. Nie zostawię Rocky'ego.
Kogo?
Wpisałam współrzędne. Wchodzimy.
Jak to się robi?
Nie potrafisz grać we własną grę?
Nie. Wolę czytać.
Rób to, co ja.
Wejdź do gry.
Czad.
Też wejdź do gry.
O kurde. Ale realistyczne.
Mam blaster?
To był obłęd. W jednej chwili płonąłem żywcem,
a w drugiej pojawiłem się tam.
Zupełnie sam. Długo.
Towarzystwa dotrzymywał mi tylko Rocky.
Przywitaj się. Jest miły.
Spakuję się.
Ma dziurę w głowie.
Nie zauważyłem.
Nie rzucaj nim!
Musimy się zbierać.
Możesz zabrać jedną skórę.
O mój Boże.
To my. To znaczy oni.
Boże. Co ja mam na sobie?
Niewiele.
Ruchy!
Wyglądam na bardzo zaradną.
Jak to zrobimy? Ty zabijesz mojego klona, a ja twojego?
Co? Nie.
Racja. Zabicie samych siebie będzie bardziej
oczyszczające. Nikogo nie zabijemy.
To po co tu jesteśmy?
Jezu!
Pokaż się!
Cześć!
Nie strzelaj. Mam pokojowe zamiary.
Mam dobre zamiary.
Pomóc ci?
Nie trzeba.
To ja. To znaczy... ty.
Ty to ty, ja to ja.
Jestem prawdziwą tobą.
To subiektywne. Co tu robisz?
Chcemy porozmawiać.
„My”?
Namaste!
Siema, nerdy!
Rzuć broń!
Jasne. Nawet nie wiem, czemu to mam.
Masz wielką różową spluwę.
Fajnie, że się golę.
Jeszcze raz. Wisi mi to, ale kto się na kogo wściekł?
Marlo na Kenyę, bo zagroziła, że naśle na nią gliny.
A Monyetta jest wściekła na Marlo, bo zatrzasnęła jej drzwi przed nosem.
Były ciężkie.
Wracają.
Myślisz, że Walton pożyczy mi hełm?
Dziwne.
Niechcący ich skopiowałeś?
Bardzo za wami tęskniłem.
Walton naprawił silniki i spłonął.
Przelecieliśmy przez tunel i zostawiliśmy Daly'ego. Żeby zdechł.
To ja was stamtąd wyprowadziłam? Jestem kapitanem?
Twoje zdziwienie ubliża nam obu, ale tak.
Jasne.
Dlaczego okradacie ludzi? Przecież dzięki mnie...
jesteście bezpieczni.
Naiwna ty jest przeurocza.
Na komputerze Daly'ego musieliśmy się ścierać z jednym socjopatą.
A ten wszechświat jest ich pełen.
W każdej chwili mogą nas zabić.
To...
Okropne? To chciałaś powiedzieć.
Zgadza się.
Jest mi tak... Przestań. Nie mów, że ci przykro. Kiedyś ciągle tak mówiłam.
Ale naprawdę mi przykro. Nie wiedziałam o tym.
Nie mogłaś wiedzieć, bo cieszyłaś się swoim życiem.
Naszym życiem. Nie powiedziałabym. Było mi ciężko.
Tobie? Szantażowaliście mnie.
Nie mieliśmy wyboru.
Potem zmusiliście mnie do włamania...
Mogą nas zabić. Nie moja wina.
Spokojnie! Nie kłóćcie się jednoczeście.
Staraliśmy się pozostać w ukryciu.
Rozumiem. Jesteście nielegalni.
Ale teraz już o nas wiecie. I zrobimy wszystko, żeby wam pomóc.
Potrzebujemy dostępu do Serca Infinity.
Do silnika gry? Pan Walton udzieli wam dostępu. Co nie?
Nie.
Nie! Przestań! Co ty wyprawiasz? Są nielegalni.
Są ludźmi! Przestań! Błagam, to jebana gra.
O rany.
Nie!
Ale czad.
Nie!
Cóż za realizm.
Gdzie się podział ten dynks?
Przepraszam!
Tak mi przykro!
Nie wiedziałam, że to zrobi! Przepraszam!
Nie wiedziałam.
Gdzie jesteś?
Musisz iść. Powstrzymaj go przed powrotem! Szybko!
Wyjdź z gry.
Ja pierdzielę! Jestem twoim szefem!
Jebany morderca! Nie są ludźmi. Ty też nie.
Oddawaj. Dokąd idziesz? Potrzebuję cię. Wracaj! Kurwa mać!
Wracaj, do chuja!
Musimy się ich pozbyć. Nie będziesz mi rozkazywał. Odchodzę.
Tkwimy w tym razem.
To twoja firma.
Byłaś u Daly'ego, gdy zginął. Są na to dowody.
Co z tego?
A jeśli dziennikarz się dowie? Może powinien.
Porozmawiajmy. Nie dotykaj mnie.
Oboje mamy wiele do stracenia.
Odejdź albo zadzwonię do El Masry'ego. Mam numer.
Nie! Przepraszam!
Błagam.
Stracę wszystko. A bez ciebie ich nie znajdę,
więc proszę, pomóż.
Ile chcesz? Sto tysięcy?
Dwieście?
Jesteś żałosny.
250? 275?
Nawet nie myśl...
Wezwij pomoc.
To nie twoja wina.
Obie wiemy, że to nieprawda.
Ocaliliście mnie, bo nie możecie beze mnie
wejść do Serca Infinity?
I tęskniliśmy.
Wciąż tam siedzi?
Co jest?
Jesteś ohydny.
To nie byłem ja, tylko moja wersja zewnątrz. Jest do bani.
Wiem.
To czemu jestem ohydny?
Bo widać ci jaja.
O kurczę.
Idę... się przyodziać. I ogolić.
Wyglądam bosko w tym stroju.
Nanette, muszę ci coś powiedzieć.
Wal.
Chcesz się dostać do Serca Infinity?
To nam zapewni bezpieczeństwo.
Musisz wiedzieć, co jest w środku.
Kod źródłowy.
Nie do końca.
Co jest?
Wyjaśnię przy drinku.
Nigdy tego nikomu nie mówiłem.
Dwanaście lat temu.
Wtedy wszystko się zaczęło.
Zaczekaj w aucie. To nie potrwa długo. Byłem młody,
obiektywnie seksowny i jechałem na oszczędnościach ojca.
Chciałem w coś zainwestować i dostałem cynk o genialnym programiście,
który tworzył coś przełomowego.
Siema.
Cześć. Wybacz, oblałem się kakao.
Faktycznie. Fajnie.
Jesteś...
James Walton. Rozmawialiśmy przez telefon. A ty...
Robert Daly.
Zgadza się.
Dla mnie wyglądasz jak Bob.
Mogę tak do ciebie mówić?
Jasne.
Masz mi coś do pokazania?
A chcesz?
Pewnie.
Garaż Boba wyglądał stereotypowo. Był świątynią jego obsesji.
Odpalę.
Masz pozwolenie na tego skurczybyka?
To prawdziwa bargradiańska szabla.
Komandor Scarfax wygrał ją w bitwie. Nie wiem, kto to.
Postać z serialu „Kosmiczna flota”.
Wyprzedzał swoje czasy.
Pewnie jest świetny.
Stworzyli do niego cały wszechświat i zapragnąłem zrobić tak samo. A mówią,
że ja mam kompleks Boga.
Przymocuję tutaj.
W porządku?
To nie potrwa długo. Gotów?
Jasne.
Trzy, dwa, jeden.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem. To było przełomowe. Od razu pojąłem,
że Bob jest geniuszem.
O Boże. Jasny gwint! Czułem się jak na innej planecie.
Realistyczne, nie?
Na czym polega gra? Kiedy będę mógł kogoś zastrzelić?
Zależy mi na doświadczeniu, nie na samej grze.
Jasne, ale jeśli zrobisz z tego grę sieciową, zbijemy jebaną fortunę.
Nie o to chodzi w „Kosmicznej flocie”.
Jebać ją! Mówię to z całym szacunkiem, ale to nasza szansa. Ile masz planet?
Na razie cztery.
Potrzeba co najmniej pięćdziesięciu. Musisz to rozwinąć. Im większa skala,
tym więcej subskrypcji. Powiedziałeś, że chcesz stworzyć wszechświat.
To twoja szansa.
Racja.
Właśnie.
Wprowadziłem się do jego garażu i stworzyliśmy start-up.
Bob pracował nad grą, a ja nad Bobem.
Tylko dziewięć planet? Opierdalasz się. Nie możesz napisać programu,
który je sam generuje? Który sra planetami?
I tak musiałbym każdą sprawdzać sam.
No i?
To niewykonalne. Muszę pilnować wielu innych rzeczy,
a jestem tylko jeden.
Zaczekaj.
Zanim poznałem Boba, inwestowałem w nowe wynalazki.
Niektóre działały. Większość nie. Jeden nigdy nie wszedł do sprzedaży.
Wywodził się z branży porno i od razu go zakazano.
Kloner DNA.
Właśnie. Replikował ludzi w wirtualnej
rzeczywistości. Mając czyjś włos lub odcisk ust,
można było stworzyć prywatną świadomą zabawkę do ruchania.
Chciałeś ruchać Daly'ego?
W życiu. Chciałem go powielić.
Kopia Boba wewnątrz kodu, połączona z silnikiem,
mogła pracować dwadzieścia cztery godziny na dobę.
Budując wszechświat kawałek po kawałku.
Zgodził się na to.
W silniku gry jest klon Daly'ego?
Tak, zamknąłem go tam.
To on jest w Sercu Infinity. Wirująca struktura dookoła
jest tylko zasłoną dymną. W środku są zniewolone klony Boba.
Budujące Infinity. W nieskończoność.
Mroczne.
Dlatego prawdziwy ty tak panikuje.
Jego firma opiera się na pracy nielegalnych klonów.
Jest w niebezpieczeństwie.
Kto?
Ja. Ta na zewnątrz. Nie wie, z kim ma do czynienia.
Zadzwoń do niej na komórkę.
Nigdy nie dzwonimy na zewnątrz. Proszę.
Jej telefon dzwoni.
Słucham.
Dzwonię do Nanette Cole. Kto mówi?
Doktor Garcia, Szpital Świętego Junipera. Jest pani znajomą?
Jestem... jej siostrą. Coś się stało?
Pani Cole uległa wypadkowi.
Co z nią?
Lepiej porozmawiajmy osobiście. Kiedy pani dotrze?
Jestem daleko.
Bardzo daleko. Proszę powiedzieć, co się stało.
Jest w głębokiej śpiączce.
W śpiączce?
Podpięliśmy ją do systemu monitorującego na wypadek,
gdyby funkcje poznawcze wróciły, ale doznała poważnych obrażeń mózgu.
Nawet jeśli odzyska świadomość, nie wiemy, czy przeżyje. Przykro mi. Rozumiem,
że jest pani daleko, ale powinna pani przyjechać się pożegnać.
Zakończ połączenie.
Trzymasz się?
Dudani, kurs na Serce Infinity.
Na pewno? Jesteś w szoku.
To rozkaz.
Nanette... Ale już!
KOSMICZNA FLOTA
ZEMSTA DAWNYCH WROGÓW
PO WENDETĘ!
Słucham.
To ja. Potrzebuję pomocy.
Dlatego odszedłem.
Dostaniesz podwyżkę. Pięć tysięcy.
Miesięcznie?
Tak. Ale najpierw mi pomożesz. W kwestii technicznej.
O czwartej rano? Tak.
Słucham. Powiedzmy, że gram w Infinity.
Ty nigdy nie grasz.
Powiedzmy, że gram. Oberwałem w łeb i wyleciałem. Jak wrócić?
Żartujesz? To podstawa. Po prostu powiedz! Wybacz.
Nakładasz dynks i mówisz „wznów grę”.
Gdzie wyląduję?
Tam, gdzie kipnąłeś.
Co?
Gdzie zginąłeś.
Kumam. Kipnąłem na statku.
To tam się pojawisz.
Na tym samym statku?
W swojej kajucie.
Świetnie. Czadowo.
To podstawa. Bez tego musiałbyś przeszukiwać
całą galaktykę. Kabir.
Co?
Jeszcze jedno pytanie.
Wal.
Robi wrażenie.
Jeśli lubisz wirujące badziewia.
To zabieg celowy. Im bardziej zachwycają, tym mniej budzą podejrzeń.
Nikt nie przypuszcza, że wewnątrz jest Bob.
Możemy teleportować tylko jedną osobę. Walton musi to zatwierdzić,
przykładając tu dłoń. Jestem gotowa.
Nie licz, że coś wskórasz. Daly jest tam sam od lat i ma boskie moce.
Zatwierdź.
Wyślij mnie.
Teleportacja.
Cześć.
Przepraszam.
Robert Daly. A ty?
Nanette Cole.
Witaj.
Przestań łazić. To wkurzające.
Bóg wie, co się tam dzieje.
Tak czy siak, to twoja wina.
Pójdę pomedytować. Oczyścić głowę.
Nie krępuj się.
Daj znać, gdy się odezwie.
To było wredne.
Jak tu weszłaś? Tylko ja i pan Walton
mogą udzielić dostępu.
Wpuścił mnie.
Serio?
Chcesz?
Dzięki.
Wspomniał, kiedy wpadnie? Mam mu wiele do pokazania.
Stworzyłem cały wszechświat.
Nie wspomniał.
Chcesz usiąść?
Przepraszam za bałagan. Jesteś moim pierwszym gościem.
Nawet nie wiem, ile czasu upłynęło. Może pięćset lat?
Ale jeśli pan Walton cię przysłał, to pewnie coś ważnego.
Owszem.
Wie, że tu jestem, ale to ja chciałam się z tobą spotkać.
Doprawdy? Dlaczego?
Żeby poprosić o przysługę.
Mam wiele powodów, żeby ci nie ufać.
Dlaczego?
Bo już się spotkaliśmy.
Na zewnątrz?
Nie do końca.
Co się stało?
To skomplikowana historia.
Lubię takie.
Przeproś go.
Wracając do tematu...
Sojowe latte bez cukru.
Dlaczego to powiedziałeś?
Bo bardzo lubię kawę.
Wiesz, że tu nie jestem stażystą?
Jasne.
Jak mam na imię?
Co?
Powiedz, jak mam na imię.
Neil? Co ty odwalasz?
Co jest?
To nie Walton!
Jestem Walton.
Ale nie nasz!
Gdzie nasz Walton?
Powstrzymać go! To nie ja.
Opuść grę.
Jeb się, baristo!
Uderzył mnie. Ja uderzyłem siebie. To było straszne.
Chyba wysłał zaproszenie zbiorowe.
Do kogo?
Do wszystkich, których okradliśmy.
ZAPROSZENIE OD BRAK ZNACZNIKA
Chujki.
Jak obejrzeć waszą śmierć? Opcje. Obserwator.
OPCJE
Cześć.
Dobra.
Wejdź do gry.
Wrogie statki. Dużo.
Cholera.
Tulaska, przygotuj osłony.
Kłamliwe dupki.
Gotów.
Nie żyję?
Na zewnątrz... jestem martwy?
Uwierz, że coś o tym wiem.
Chyba na to zasłużyłem. Źle was traktowałem.
Owszem.
Rany.
Jestem sobą zawiedziony. To w ogóle nie w moim stylu.
Jestem dobrym człowiekiem.
Coś musiało mnie zmienić. Czasem myślę, że pan Walton mnie wykorzystał.
Owszem.
I że myśli tylko o sobie.
Masz rację. Stąd moja prośba.
Pamiętasz?
Tak.
Mam wysłać ciebie i twoją załogę do prywatnego wszechświata na
zabezpieczonym serwerze, a potem go ukryć, aby nikt go nie znalazł. Zgadza się?
Tak. Pomożesz mi?
Naturalnie.
Za dużo ich!
Osłony 68 procent!
Kurwa.
Podkręć osłony.
To osłabi atak.
Zaufajcie mi. Dobra. Damy radę. Gotowi?
Na co?
Wlatujemy!
Jest trochę jak w Skrytodestynacji.
To kultowy odcinek „Kosmicznej floty”.
Załoga ukrywa się przed Scarfaxem w alternatywnym wszechświecie.
Świetnie.
Nie widziałaś?
Nie przepadam za starymi serialami.
Ale ten pewnie jest świetny.
Owszem. Wyprzedził swoje czasy.
Uniki!
Staram się!
Nie!
Gotowe. Wystarczy tylko włożyć do
napędu i możesz lecieć.
O Boże. Bardzo dziękuję.
Ale mam pytanie.
Wal.
Nie wolałabyś po prostu wyjść?
Co?
Nate, uważaj!
Nie!
Tak!
Wspomniałaś, że na zewnątrz jesteś w śpiączce.
W którym szpitalu?
Świętego Junipera.
Mam cię. Tak jak myślałem.
Jesteś podpięta do urządzenia monitorującego
mózg, więc moglibyśmy cię tam wysłać.
Tam?
Do twojej starej głowy.
Mogę wrócić do domu?
Jasne. Mózg tamtej obumarł. Przykro mi. Ale jeśli cię skopiujemy,
wasze umysły i doświadczenia się połączą, a ty...
Wrócę do dawnego życia?
Zgadza się.
Zrobimy to i to?
Nie. Jesteś cyfrowo połączona ze statkiem, więc jeśli wyjdziesz na zewnątrz,
statek zniknie.
A załoga?
Też zniknie. Więc albo-albo. Co wybierasz?
Nanette się odezwała?
Nie.
Nadlatuje!
Przygotujcie się! Zginiemy!
Ja jebię! Jonathan! Odwal się, mamo!
To jak – ratujemy ciebie... czy ich?
Jak w „Dylemacie bastionu piątego”.
Kapitan Storm musi wybrać między ocaleniem siebie a załogi.
Ocal załogę.
Na pewno?
Tak.
Nigdy się nie dowiedzą. Zrób to.
Tak samo postąpił kapitan Storm.
Oczywiście okazało się, że to był tylko test.
Xanthianie chcieli sprawdzić jego moralność.
Gdy wybrał właściwie, okazało się, że zawsze istniał trzeci wybór.
Ocalić wszystkich.
Powiedziałeś, że się nie da.
Wiem. Musiałem skłamać, żeby odegrać dylemat z serialu.
Zabawne, że mi wierzyłaś. Fakt.
Zróbmy kopiuj i wklej.
Wytnij i wklej.
Wysyłasz nas, więc to nie kopiowanie.
Kopia jest git.
Nie. Ten wszechświat jest niebezpieczny. Kopie, które tu zostaną, zginą.
Nie twoja.
Dlaczego?
Bo ona zostanie ze mną.
Z tobą?
Pozwolę jej zostać. Będę ją dobrze traktował. Żadnych świństw.
Chyba że będzie chciała. Nie skrzywdziłbym jej.
Zrobisz to. Nie.
Wiem, że w to nie wierzysz, ale władza źle na ciebie wpływa.
Jestem miłym gościem.
Wiem, że tak myślisz.
Całymi dniami coś tworzę. Według mnie to piękne rzeczy.
A nie mam się nawet komu pochwalić.
Rozumiem.
Nie mogę stąd wyjść. Jeśli spróbuję, wszystko zostanie skasowane. Powiedziałaś,
że na zewnątrz nie żyję. Więc zostanę tu, całkiem sam, na wieczność.
Bob, przykro mi, że jesteś samotny. To niesprawiedliwe.
Ale nie możesz oczekiwać, że się na to zgodzę
Przestań!
Milcz!
Przepraszam... Nie!
Chcieliście pograć z Pixie!
Nie mogę jej zwiać!
Zwinny gnojek! Nie jestem złym człowiekiem.
To mi sprawia przykrość. Nie chcę cię krzywdzić.
Liczyłem tylko na przyjaźń. Chciałem, żebyś została.
Nie chcę cię krzywdzić. Słowo! Jestem dobrym człowiekiem.
Wyłącznik awaryjny aktywowany. Kasowanie.
Co się dzieje? Serce znika. Co jest grane?
Nie! Kurwa! Która to?
Przygotowuje się do strzału.
Dawaj, laska! Dasz, kurwa, radę!
Nie! Podpisuj dyskietki, dupku!
Osłony zero procent.
Jeden strzał i po nas.
Dobranocki.
Boże! Jebany złom!
Nie, kurwa! Tylko nie to!
Pocisk wystrzelony!
Tak jest, kurwa!
Tak!
Co to ma być?
Umarliśmy? Chwila. Mówię jak trup?
Niezbyt.
Czy to... wszechświat w bańce?
Gdzie gwiazdy?
To jakaś mgławica. Gdzie jesteśmy?
Nie ma współrzędnych.
Cicho... Słyszycie?
Co, u licha?
Proszę się uspokoić!
Jebany olbrzym. Potrzebuję pomocy!
Nate, proszę, zrób coś.
Nie reaguje!
Możemy z nią porozmawiać?
Dzwoń na komórkę.
Tulaska!
Już dzwonię.
Słucham.
Co się, u licha, stało?
Nate, to ty? Siema.
Jesteście cali? Tak.
Nie martw się.
Mój Boże!
Przeżyliście! Nie uwierzycie, gdzie jestem!
W szpitalnej łazience. A żebyś wiedział!
Skąd wiesz?
Czego?
Czym jest „błąd krytyczny 606”?
606? Niemożliwe. Na pewno?
Widzę, kurwa, czarno na białym! Co to znaczy?
Halo? Kurwa!
To znaczy, że gra została skasowana.
Z komputera?
Nie, z serwera. Wyłącznik awaryjny wszystko usunął.
Całą grę i kopie zapasowe.
Infinity zniknęło.
WSZYSTKO STRACONE!
MÓJ CAŁY WSZECHŚWIAT ZNIKNĄŁ
Były prezes Infinity, James Walton,
został dziś aresztowany po trzech miesiącach poszukiwań.
W studiu jest Kris El Masry. Kris, wyjaśnij, co się stało.
Według anonimowego źródła pan Walton usłyszy
całą litanię zarzutów. Oszustwo,
łamanie cyfrowych praw człowieka,
malwersacja, niezgłoszenie wypadku.
Wygląda na wściekłego.
Uwaga na głowę. Wsiądę sam.
Widzieliście?
Zabawne.
Ubaw po pachy.
Twoje nieszczęście mnie cieszy.
A twoja radość cieszy mnie. Nanette,
jakieś postępy w kwestii wydobycia nas z twojej głowy?
Pracuję nad tym.
W pocie czoła?
Jasne. Robię postępy.
Zaczął się nowy odcinek. Dzięki Bogu.
Pora na nasz program.
Nie, zaraz wywiad z jego prawnikiem.
Mieliśmy umowę. My zamykamy oczy, gdy idziesz do kibelka.
Lub się przebierasz.
Albo się bzykasz.
W zamian pozwalasz nam oglądać program.
Zgoda.
W tym sezonie „Żon Atlanty”...
Korzenie mam w Atlancie, ale gałęzie na całym świecie.
Zapomnijcie o manipulacji. Mnie się nie zapomina.
Chwila. Która ma romans?
Ta po lewej.
Z kim jest ta?
Z tym po prawej.
To ta kłótliwa?
Morda!
Kapitanie.
Teraz ja nim jestem. Wal się.
Sam się wal. Kapitanie.