Dizi, Arnoldo Mondadori Editore tarafından çıkartılan ve Roberto Saviano'nun...
...yazarlığını yaptığı Gomorra romanından yola çıkılarak çekilmiştir.
Çeviri: Kari Vaara
Şunu bana ver!
Olmaz. Siktir git!
- On. On. - Gerisini sen alırsın.
- On euro. - Bu kadar.
Alo? Kontrol paneli.
- Silah seslerini duyabiliyorum. - Emin misin?
Evet, ateş ettiler. Via Fuentes'te.
- Biri yaralandı mı? - Bilmem.
- Ne oluyor lan? - Hay si...
Sola.
Şimdi de sağa.
Ellerini tarayıcıya koy.
Üstündekileri çıkart.
Asker.
Burada sorunumuz olmayacak gibi.
Her geçen gün daha da kötü hissediyorum kendimi bu tımarhanede...
Serbest bırakıldığımda, Vesuvius dağı manzaralı posta kartları yollayacağım.
- Sana iyi gelir tabii. - Dalga mı geçiyorsun?
- Vesuvius'u sevmez misin, Anto? - Bir tane göndereceğimi hatırlat.
- Sen, Pietro Savastano. - Kimim umrunda?
- Seninle konuşmak istiyorum. - Duydun mu Antonio?
Hapse seninle görüşmek için girdim.
- Neden benimle görüşeceksin ki? - İş hakkında konuşmalıyız.
Bak sen şuna! Hangi iş? Nerede olduğumuzu göremiyor musun?
Bak şimdi görürsün. Konuşmamız bitti.
Anlamamışsın.
Çıkmak istiyorum buradan. Kalamam burada.
Duruşma ertelendi yine. Garip bir durum.
- Ne zamana? - Yaklaşık dokuz ay sonraya.
- Bu ne amına koyayım? Hamilelik mi bu? - Elimden geleni yaptım.
Hakim miskinin tekiydi. Ama böyle devam ederse, seni serbest bırakmak zorunda.
İşleri buradan yürütemiyorum. Yüz tane sorunumuz var dışarıda.
Sonra görevimi yapacağım. Bir yıl içinde çok geç olmuş olacak.
Tek bir çözüm var.
Nakil talebinde bulunmak. Kabul edersen...
Davul bile dengi dengine çalıyor.
Hay ben senin gibi...
Bu boktan yerde duş bile alamazsın.
Duşlar çalışmıyor.
Dışarı çık. Futbol oynamak hoşuna mı gidiyor? Çocuklar dışarıda oynuyor abicim.
- Erkekler işten bahseder. - Bak ne diyeceğim.
Anlamamışsın. İşimiz falan yok bizim.
Keşleri biliyor musun?
Çok saldırganlar. Tehlikeli bir iş.
Yüzde elli çok fazla. Yüzde on yeter bize.
On iki tarafta için çok iyi.
Çocuğumu küçükken hayvanat bahçesine maymunları görmeye götürürdük hep.
Şöyle demişti "Babacım, hayvanlar nasıl..."
"...bu kadar aptal olup, biz insanlara bu kadar çok benzeyebiliyor?"
Maymunlar yalnızca sahiplerine itaat ettiklerinde faydalıdırlar.
Karar vermek istediklerinde, tehlikeli olurlar ve gebertilmeleri gerekir.
Yüzdeleri konuşacağız.
Konuşacak bir şey yok. Konuştuk zaten.
Don Pietro'yla bir anlaşma yaptınız. Bizim değiştiremeyeceğimiz bir şey.
Bu yüzden, bir adamımı içeriye yolladım.
Ama Don Pietro onunla konuşmayı kabul etmemiş.
Tokumbo kardeşim gibidir. Benimle konuşabilir.
Ama Don Pietro bir daha bize böyle bir şey yaparsa, ben karar veririm.
Anlamıyorsun. İtalya'dayız, burada kararları biz veririz.
Söylediğiniz gibi yapıyorum.
"İpi sıkıkaştırırsan, dangalak herif..."
"Tuğlaları taşımak zorunda bile kalırız."
Eğer bize karşı gelirsen, sen ve arkadaşlarının mezar taşı olur onlar.
Sonra konuşacağız ama.
- Siyahilerle ilgili sorunumuz var. - Maymunlara ayıracak zamanım yok.
Anlaşılan paranın yarısından az bir miktar verdiler.
Seninle konuşacaklar, yoksa durumlar etkilenecekler.
Herkes benimle konuşmak istiyor, ama ben kimseyle konuşamam.
Afrikalı adamlarından birini buraya yolladı.
Söyleyecek bir şeyim yok. Bu bok çukuru için yetersiz bile kalır.
Ciro, Gennaro'yla bir ortalığı kolaçan etsin...
...ve siyahi domuzun fikrini değiştirmesini sağlasın.
Emin misin? İstediklerini dinlesek ya?
Zaten yeteri kadar sorunumuz var.
Afrikalılar'ın kuralları belirlemesine müsaade edemeyiz.
Gereksiz bir sorunu çözdüğünde, karşına yüz tane daha sorun çıkıyor.
Peki...
Ciro'yla konuşurum, merak etme.
Ciro'ya, Gennarino'yla gitmesini söyle.
- Dürüstçe konuşabilir miyim? - Evet.
Babam bölgeyi Afrikalılar'ın kontrolüne bırakmayacak. Aptallık bu.
Baban 20 yıldan beri klan lideri.
- Ne yapması gerektiğini bilir. - Ya burada sadece zenciler oturuyorsa?
Semt sikinde değil. Sadece parayı istiyor.
Geri kalanlardan hiç kimse onunla değil.
Yanlış. Biz karar vermek istiyorsak, semtle irtibatı koparmamalıyız.
Napoli'de olmak gibi değil ki, sanki Afrika'daymışsın gibi.
Onların toprakları artık. Hiçbir şey yapamayız.
Artık para vermeyecekler.
Bir doktor çağır.
Nöbetçi! Nöbetçi!
Nöbetçi!
Savastano. Ofise.
- Bir şey hakkında mı bilgilendireceksiniz? - Orada olmadığını biliyorum.
Ama herkes şunu da bilir, yağmur gökten yağar.
Buraya geldiğimden beri ben de aynı şeyi düşünüyordum.
Hücrede tecritte çürüyemezler. Ziyaret veya paket falan yok artık.
Boş ver. Hiçbir şeysiz de bir şeyler yapabilirim.
Ama bensiz başa çıkabilir misin?
- Bir şey yemediler. - Aşçı berbat.
Onlar hücredeyken, dört hastalık çıktı ortaya. Durum gergin.
Hapishane müdürünün hatası. İşleri düzelteceğim.
Nakil talebi rededildi.
Burada kalman gerek.
Göğe merdivenler kurdum, ama başarı sağlayamadım.
- Ne düşündüğümü biliyor musun? - Ne düşünüyorsun?
Buradaki aksi davranışların yüzünden oldu.
Anlaşmazlıkları bırak. Huzur içinde yaşamak istiyorsan, anlaşmalısın.
Neden böyle olduğumu biliyorsun.
Çocukluğumdan beri, biri beni rahatsız ettiğinde...
...asla geri adım atmadım.
İşini yap, avukat. Ben de kendi işimi yapayım.
# Bana bir sevgili lazım, asacağım yoksa kendimi. #
# Güneş'ın ışık saçmadığı bu sonsuzluklarda, huzur yok bana. #
Nöbetçi! Nöbetçi!
Su bastı burayı. Nöbetçi!
Ne zaman geleceksiniz be?
Bir, iki, 40 numaralı hücreye.
Titonna, Manna, Esposito ve Cozzolino altı numaralı hücreye.
Hadi biraz hareket ya. Tito, uyuyor musun?
Kalanlar birinci kata.
Beni Afrikalılar'ın yanına koy.
Yüzde 50 yerine, bana yüzde 30 verebilirsin...
Eğer bana yarın yardım edersen.
Zaman doldu.
Merhaba, Don Pietro.
Hadi! Konuşalım!
Gereksinimlerinin karşılanacağı sözünü verdim! Hemen durmalısın!
Bir şey istiyorsanız, öncelikle hücrelerinize dönmenizi istiyorum.
Buyur, otur.
- Bu kim? - Yıldız bir güreşçi.
Size benziyor, müdürüm.
Aynısını karım da söyler. O hediye etmişti.
- Dövüşmeyi sever misiniz? - Sadece kazanırsam.
Ama her zaman kazanamazsınız.
Evet, sayın müdürüm.
Birinci kat. Tokumbo, hücre numarası 60.
Tokumbo! Eşyalarını topla. Nakil ediliyorsun.
Neden? Neden?
- Rino... - Evet.
- Yetkili bir kişi gördün mü? - Evet.
- Don Pietro'dan bir hediye. - Sağ ol.
- Kendine iyi bak. - Görüşürüz.
Seni geri almak kolay olmadı.
Müdür bey geminin dümeninde kimin olduğunu anladı artık.
Don Pietro Savastano şerefine!
- Hamsik gibi. - Hep gol atıyor be!
- Müdürün götüne bir tekme! - Don Pietro'ya!
- Şerefe. - Şerefe.
- Don Pietro, hepimiz buradayız. - Tebrikler!
En güçlü biziz.
Tamam. Herkese teşekkür ederim.
Ne yazık ki işten konuşacağız.
İlk etapta, herkes hafta başına 500 euro alacak.
Tutukluların aileleri belki de bir şeyleri özlüyordur.
Conte'nin yerine geçecek birini bulmalıyız...
...fakat benimle çok konuşmak isteyen olmayacak ve kapı kapı dolaşmayacağız.
Genişlemeliyiz beyler. Melito, Caivona ve Arzano'ya doğru.
Kararları kimin verdiğini anlamalılar.
Güney Lazio'ya ulaşmalıyız. Roma'ya kadar.
Ciro'yla yalnız konuşabilir miyim?
Diğerleri dinlemesin.
Benim için bir şey yapacaksın. Siyah işini kapat.
Artık olmayacak. Bazı şeyleri tasfiye etmeliyiz.
Gözümüzü dört açmalıyız. İstediğine emin misin?
- Evet, eminim. - Babanı çok mutlu edecek bu.
Babam sikimde değil. Sen mutluysan, ben de mutluyum.
- Televizyon izlemeliyim. - Islık mı çalsam?
Bu akşam film izleyeceğiz. Programımız 20.30'da başlıyor.
- Film kaçta? - 21.10'da başlıyor.
Kim kazanacak?
Tek bir şeyi unutma: arabada kalmak. Anladın mı?
- Araba çalışır durumda olsun. - Evet, anladım.
Güzel. Hadi başlıyoruz.
Ne yapıyorsun lan? Hadi biz gidiyoruz! İlerle!
Acele et! Hadi!
- Ben ne demiştim? - "Arabada kal."
- Sen ne yaptın? - Arabadan çıktım. Ciro, ben şey sandım...
Merak etme, ben yaparım! Söylediğim gibi!
- Özür dilerim, Ciro. - Siktir git! Tekrar dilemeyeceksin.
Asla arabadan çıkma! Her zaman kontak açık olsun, anladın mı?
Pietro Savastano'nun oğlu olmasaydın, boğazını keserdim.
Kusura bakma, bir daha olmayacak.
Korkmuştum ve adam akıllı düşünemedim.
Genna...
Korkmadın. Bu işte sende var mısın?
Araban çıktın, çünkü bana yardım etmek istedin.
Hatta o lavuklardan birini dövdün.
Anladın mı? Beni dinliyor musun?
Korkmadın.
Hadi. Acele et!
Bas!
Rahatsız edici görüntülerin adresi Napoli.
Siyahi mahallesinde, bir uyuşturucu taciri tarafından emredilmiş bir katliam...
Kendine geldin mi? Kalk hadi.
Kalk.
Kendini toparlamalısın, Gennaro.
Sen bir Savastano'sun.
İyi. Anlaşma, anlaşmadır. Kötü değil, di mi Zecchinetta?
Bu sefer şanslıydım. Peşine düşmedik.
Ne yazık ki, onlarca masum insan öldü.
Zenciler geceleri birbirine çok benziyor. İşte bu yüzden bu kadar ucuzsunuz.
Ama bir şey deneme bir daha. Gelecek sefere, bir gün geliriz...
...ve kimsenin kafasını da karıştırmayız.
# Gecenin sessizliğinde sen de ölebilirsin.
# Hava alamazsın, nefes bile alamazsın.
# Kapanlar kurulduğunda # Aşık olursun yalnızlığa
# Adım, kalbini yangın yerine döndürür
# Yastığının rengi kırmızı ruj rengi
Don Pietro, gardiyanlar geldi.
Gardiyanlar mı? Ne istiyorlarmış?
- Ne var? - Hadi Savastano. Avukat bekliyor.
- Tecrit mi? - Hiçbir şey yapamayız.
- Şu anda seni nakil... - Avukat.
Eğer böyle biterse, ben bittim demektir.
Müdürün her şeyden haberi vardı.
Dün geceki telefon görüşmesi kaydedildi.
Senin için hiçbir şey yapamam artık.
Al, bunu oku. Her şey burada yazılı.
Cebindeki uyuşturucuların bozukluk testi.
Ve dün telefonda bunlardan bahsettiğinde...
Ellerinde gereğinden fazlası olmuş oldu.
Gel de arabamı gör!
N'aber, Ciro?
- Nasılsın? - İyiyim.
- Al. - Şerefe, Genna. - Şerefe.
- Görüşürüz. - Görüşürüz, Ciro.
Benim için her şeyi yapar!
Çeviri: Kari Vaara