Ik heb nagedacht.
Het is waarschijnlijk tijd voor mij om te vertrekken.
Waar zou je heen gaan? Wat zou je doen?
Het beste wat ik voor jou kan doen, is vertrekken.
Mensen die je dierbaar zijn, krijgen ellende.
De regels zijn anders hier. - Nee, dezelfde regels.
Dezelfde regels als sinds de eerste man de eerste stok pakte en een ander ermee sloeg.
Mensen zoals jij en ik, we hebben geen tralies nodig.
Wij bouwen onze eigen gevangenis.
Iedere keer dat ik denk dat ik weet hoe het moet,
haalt iets me weer onderuit.
Ik weet niet wat er nu komt, maar het komt.
Vertaling: The Banshee Chapter Controle & Sync: Dancing Bear
Wie liet dit hier achter? Het is niet van hier, dat kan ik je wel vertellen.
Die opschepper denkt dat hij een een mooie auto heeft en dat hij de pomp kan claimen.
Het is alsof hij de wereld wil vertellen dat hij de man is.
Dit is een mooie machine.
Ik moet pissen. - Doe het snel. We zitten op een strak schema.
Moet een fortuin gekost hebben.
Wat is er? Hij bijt niet.
Mijn excuses, heren. Ik zal dat even opruimen.
Shit. Het is 007. - Nah, het is Austin Powers.
OO-homo, waarom ga je niet met je auto weer terug naar je eigen verdomde land?
Weet je, je moet niet roken op een tankstation.
Veiligheid eerst, plezier later. - Wie denk je dat je bent?
Godverdomme.
Alex Longshadow. Wat brengt u hier?
Alles wat je wilt zeggen, kun je zeggen in haar bijzijn.
George Hunter wil me weg als opperhoofd.
En? - En ze hebben genoeg stemmen.
Je hebt een echt probleem daar.
Als Hunter opperhoofd wordt, kunt u dat casino gedag zeggen.
Hij laat je niet in de buurt komen. - Je zei altijd dat je dat ook niet zou doen.
Ik ben jong, zoals je zo graag zegt.
Ik kan van gedachten veranderen.
Geef me de lijst. - Lijst? Welke lijst?
Van de raadsleden die tegen u zullen stemmen.
Ze ontmoeten elkaar volgende week. - Dat is genoeg tijd.
Bedankt. - Nee, geen dank.
We zijn toch partners.
Partners. -
De nieuwe jij.
Paspoorten, creditcards, ID's, alles.
Bewaar het goed. - Dit is geweldig.
Niet mee rotzooien. - Bedankt, man.
Bedank mij niet. Bedank Job.
Sorry, vriend. We gaan vanmiddag pas open.
Heren, ik wil graag wat mijn jonge vriend Jason drinkt.
Hallo, Jason.
Ik zei dat we niet open zijn.
Waar is het geld, Jason? - Ik weet niet waar je het over hebt.
Je weet wie ik ben, toch?
Dan weet je dat ik het meen als ik zeg dat dit de laatste keer is dat ik het vraag.
Waar is het verdomde geld?
Hey, Sugar.
Heb je niet een soort van huisregel over wapens?
Ja, geen wapens. - Juist.
Hoor je dat, Clover? Geen wapens toegestaan.
Dan denk ik dat we misschien een probleem hebben.
Hood vangen.
Gaat het? - Ja.
Welk geld?
Waarom is het casino zo belangrijk voor je?
Je hebt al die andere bedrijven. Het lijkt gewoon een hoop moeite.
Ik heb geen illusies over wat ik ben.
Die andere bedrijven worden mijn ondergang of ik zal met hen sterven.
Hoe dan ook, ik laat niets achter.
En aangezien ik geen kinderen heb...
Dus het casino, dat beschermd wordt door de lokale politie,
biedt mij de beschutting ik nodig heb om iets echts te doen.
Je weet wel, iets dat zal voortleven als ik weg ben.
Begrijp je het nu?
Ga door. - Sheriff Hood en ik dronken koffie
toen die ene vent die andere achterna zat door de deur.
Heb je één van hen eerder gezien?
Nooit. Ze hadden ruzie met elkaar.
Deputy.
Gaat het? - Ja.
De ene man had een zwaar Brits accent had.
Wie schoot eerst?
Je moet echt beter voor jezelf zorgen. - Ik ben nog steeds heel.
Maar de dag is net begonnen en de schutter is er nog.
Het gaat prima.
Deze auto is gesignaleerd. Een rode Jaguar, toch?
Ja, moet makkelijk te vinden zijn.
Godverdomme.
Ligt het aan mij, of komt elke klootzak met een automatisch wapen
naar Banshee om je neer te schieten?
Nee, het ligt aan jou.
Gaat het? - Ja, bedankt voor het vragen.
Heb je hem goed gezien, Sheriff? - Goed genoeg.
Omdat je toevallig hier was toen het schieten begon?
Ja, ik woon hier. - Ja, ik denk dat dat wel waar is.
Wat?
Misschien is het nu niet de beste tijd om het de sheriff moeilijk te maken.
Hij werd net beschoten. - Kom op, Emmett.
Vraag je je niet af waarom deze shit hem blijft overkomen?
Tuurlijk, maar je weet dat hij de baas is.
Dus je betwijfelt niet alles wat hij doet?
Misschien is dat het verschil tussen ons. - Nee, het verschil tussen ons is
dat je nog steeds niet accepteert dat hij de leiding heeft.
Wat ik wil weten is wie gaat betalen voor dit spul?
Wie is de Engelsman? - Zijn naam is Quentin.
Quentin, handhaaft voor Brantley.
Brantley? Waar je het geld van hebt gestolen?
Ja, ja. Ik heb Quentin maar één keer eerder gezien.
Maar de man is verdomme een legende. Ze stuurden eens vier jongens voor hem...
Wow, geweldig verhaal. Wat heb je genomen?
Het was een drugsbetaling of zoiets. Ik weet het niet. Brantley verkoopt veel dope.
Ik moest alleen het geld halen van een vent in Eugene en het terugbrengen.
In plaats daarvan ging je ermee aan de haal. - Ja, omdat ik moest.
Ik zag iets dat ik niet behoorde te zien. Brantley is een paranoïde klootzak.
Ik wist dat ik op een soort boodschap werd gestuurd
waarvan ik niet moest terugkomen. - Hou je mond.
Over hoeveel hebben we het?
62 duizend. - Jezus Christus.
Dat weet ik. Ik raakte verdomme in paniek. - Hou je mond.
Waar is het nu?
Ik dacht als ik ver genoeg wegkom, ze het zouden moeten vergeten.
Het maar vergeten?
Ze zullen het nooit vergeten.
Deze kerels hebben regels.
Er is maar 49 hier. Je komt 13 tekort.
Waar is het? - Ik heb wat uitgegeven.
Gebruikt om van te leven sinds ik uit Oregon vertrok.
Je moet verdomd goed hebben geleefd.
Godverdomme.
Ik moet hier weg. - En waar naartoe?
Hij is er nog steeds. - Waarheen dan?
Waar ga je heen? Hij is je het hele land door gevolgd. Hij zal je vinden.
Wat ga je doen?
Ik ben zwaar de lul.
Er is geen uitweg.
Rustig. Luister naar me.
Jason, luister naar me.
Ik bedenk wel iets. Kalmeer wat.
In de tussentijd verlaat je deze kamer niet.
Zeg het. - Ik blijf in de kamer.
Goed. Misschien kun je even opruimen.
Ogen vooruit. Let op je positie.
Ze is een freak. En haar moeder is hartstikke gek.
Hoi, schatje.
Je kunt hier niet zijn. Dat weet je.
Ik kon het niet helpen. Ik wilde je zien. - Mam, nee.
Deva, let op je snelheid.
Je kunt dit niet blijven doen.
Stiekem het huis insluipen en me wat speelgoed achterlaten.
Het is griezelig.
Deva, nu langzamer.
Het spijt me dat ik tegen je loog. Ik probeerde je alleen maar veilig te houden.
Deva, rem.
Ik had geen moeder die me veilig hield.
Alsjeblieft vertragen. - Langzamer.
Rem.
Aan de kant.
Schat, ik ben het.
Deva, alsjeblieft langzamer. - Alsjeblieft.
Ik weet niet wie dat is.
Ha Sugar.
Hoe gaat het, Brock? - Best goed.
Ik probeer Hood te vinden. - Ik dacht dat je daar radio's voor had.
Ja, je kent Hood. Hij heeft die van hem nooit aan. Ik kwam net voorbij, dus ik...
Man, dat was iets gisteren. Hoe gaat het met je?
Ik heb geen buik vol lood gekregen.
Ja, ik moet weer terug. Goed je te zien.
Ja, ik zal Hood vertellen dat je hem zocht. - Bedankt.
Alles goed met je? - Ik ben oké.
We schreeuwden naar haar...
Wat is er gebeurd, Deva? - Niets. Het was een ongeluk.
Onzin. Er hadden gewonden kunnen vallen. Je had iemand kunnen doden. Wat dacht je?
Ze haalden mam door het slijk.
Ze flipte. Ze begon zeer snel te rijden. Ze doodde ons bijna.
- Het spijt me. - Wat mankeert jou?
Die meisjes hadden wel dood kunnen zijn. - Praat met me.
Je griezel van een kind bracht mijn dochter in gevaar.
Als je verdomme nog één woord over mijn dochter zegt.
En ik voer je verdomme je longen, begrepen stuk stront?
Mam. - Max.
Kom hier.
Ik wist niet dat je zou komen. - Niet? Heeft papa niets verteld?
Hij zei dat je zou komen, maar niet wanneer.
Ik ben er nu. Kom hier.
Hoe gaat het? - Ik ben zo blij je te zien.
Deva is niet thuis. - Weet je wat, maatje?
Deze keer, ben ik er alleen voor jou.
Laat me dat trucje nog eens zien. - Doe ik.
Heb je dit in zijn appartement gevonden? - Ja.
Wat moet de sheriff met een foto van jouw familie?
Ik heb geen idee.
Hoe zit het met die gasten die hem gisteren beschoten hebben?
Het lijk is nog niet geïdentificeerd
en de andere is ontsnapt, dus weinig aanknopingspunten.
Gordon, alles goed met je?
Ja, natuurlijk, Brock. Fantastisch.
Kan niet beter.
Jij hebt het mij gevraagd, weet je nog?
Sorry, ik ben gewoon...
Ik ben nu niet op mijn best.
Ik maak me wel druk om Hood.
Ik heb het idee dat we wat kunnen bereiken.
We moeten geduldig zijn tot we meer kunnen bereiken.
Goed? - Ja, goed, bedankt.
Mooie plek.
Sheriff Hood.
Ik ben een paar jaar geleden gestopt met drinken.
Ik was dronken niet te genieten. Anderen zullen zeggen dat het wel meeviel.
Nu voer ik de vogels dronken.
Het kalmeert me om een of andere reden.
Je doet ook geen moeite om niet op te vallen.
Jij vecht niet als een sheriff uit een klein stadje.
Jij, mijn vriend, hebt vaardigheden die je niet kunt leren, maar die aangeboren zijn.
We waren vroeger allemaal iemand anders?
Ik denk het.
Mannen zoals wij, hebben alle reden om een dag als deze te waarderen.
Mannen als wij?
Vechters.
Moordenaars.
Legers van één.
Ik weet niets van je, maar ik weet alles wat ik moet weten.
Zoals we ons leven leiden, weten we dat elke dag onze laatste kan zijn.
Vroeg of laat zal dat zo zijn.
Waarschijnlijk al snel.
Misschien, maar laten we het over het geld hebben.
Als ik denk dat ik ergens even zal zijn,
bekijk ik graag de plaatselijke politie.
Het is iets wat ik een paar jaar doe. Nauwkeurig observeren noem ik dat.
Toen ik hoorde dat de sheriff Hood heette...
zag ik complicaties.
Hoe dat zo?
Normaal hadden we uit professionaliteit iets kunnen regelen.
Maar een vader zal zijn zoon niet opgeven.
Je gaat dus niet weg zonder hem. - Nee.
Ik heb een strikt mandaat om hem en het geld terug bij Brantley te brengen.
Hij handelt dit soort dingen graag persoonlijk af.
Dus...
Dus een van ons zal de ander moeten doden.
Dat is echt jammer, omdat we geen van beiden verantwoordelijk zijn voor deze puinhoop.
In mijn ervaring...
valt er meestal een deal te maken.
Ik heb dezelfde gedachten, maar in dit geval zie ik geen...
ik doe 50 bij de 62 die hij je schuldig is.
Bied je me smeergeld? - Geen smeergeld, een teken van goede wil.
Ik zou je meer geven als ik het had.
$ 50000, je gaat terug en vertelt ze dat hij dood is.
Dan kunnen jij en ik...
nog even in de zon blijven leven.
Wat is dat? - Dat is de 13
die bij de 49 gaat, om de 62 te maken die je hen schuldig bent.
Geef je me jouw geld?
Nee, ik geef het aan Quentin, en dit.
Wat doe je? - We hebben een afspraak.
Ik kan je dit niet laten doen. - Echt? Kap met die onzin.
Wanneer brengen we hem het geld? - Niet wij. Ik.
Wat moet ik doen? - Je pakt een trein naar Canada.
En je leeft je leven.
$ 112.000, alles bij elkaar.
Wil je het niet tellen? - Zorg maar dat je je aan de afspraak houdt.
Doe ik.
Dan heb je mijn deelneming.
Waarvoor? - Je bent net een zoon verloren.
Ja, inderdaad. - Laten we het hopen.
Voor ons allemaal.
Waarom help je me?
Je bent niet de eerste die een fout maakt.
Dat gebeurt wel eens.
Mr Proctor.
Juliet, ik heb je al eerder gezegd, zeg maar Kai.
Kom je voor je geld?
Als dat goed is. - Natuurlijk.
Sorry. - Nee, geen probleem.
Geen excuses als je om iets vraagt waar je recht op hebt.
Soms loop ik een beetje achter met de huur, dus...
Geen probleem, echt waar. Het kantoor hiernaast, kom je mee?
Ik moet eigenlijk mijn zoon ophalen bij de oppas.
Dus ik kan beter gaan.
Blijf nog even.
Verdomme.
Hallo, Jason. Trek je slipje aan.
Dus het is soepel gegaan? - Ik denk het.
En nu ben je blut. - Tijdelijk.
Dat is veel geld om aan een vreemde te geven.
Waarom help je hem? Je bent 'm niks schuldig.
Nee. Maar zijn vader misschien wel.
Er zitten ratten in de kelder.
Ik had ze vorige week uitgerookt. Ik dacht dat ze weg waren.
Blijkbaar wilde ze dat ik dat dacht.
Dus nu kom ik met het grote geschut.
In de maling genomen door een stel knaagdieren.
Ik dacht dat we een deal hadden.
Als je dat dacht had je me niet gevolgd.
Klopt. Blijkbaar liegen we allebei.
Blijkbaar.
Ligt de jongen in de kofferbak?
Ben je in orde, jongen?
Je had al ver weg kunnen zijn weet je dat?
Ik kon het niet.
Ik ben trots op mijn werk.
Dat kan ik begrijpen.
Wat nu?
Jij bent geen simpele sheriff? - Nee.
We gaan.
Pap.
Pap, je bent dronken.
Nee, ik heb maar een paar drankjes op.
Kom op.
We zijn er bijna. Nog twee stappen. - Het lukt me wel.
Twee stappen.
Ga terug naar bed, Max. Nu.
Ben je in orde, pap?
Prima, Max. Ga maar naar bed, goed?
Het is in orde. - Pap is in orde.
Het is goed zo.
Pap.
Het spijt me.
Ik heb deze van je vader gepakt voordat ik hem heb begraven.
Ik weet niet waarom ik die heb gehouden.
Het voelde gewoon niet goed om het weg te gooien.
Jij mag het hebben.
Je trein vertrekt morgen om 10:00 uur. Ik zal er om 9:30 uur zijn om je op te pikken.
Stap op de trein, ga naar het noorden. Helemaal naar Canada.
Dat kan zelfs jij niet verpesten. - Ja, ik snap het.
En jij dan?
Wie weet... Ooit, misschien, stap ik zelf op zo'n trein.
Nog niet?
Nog niet.
Bedankt.
Vergeet niet, je krijgt maar één tweede kans.
Ik weet het.
Hier is je boterham.
Weet je zeker dat je verder niks wilt? - Nee, bedankt.
Ik heb je niet eerder gezien. Ben je nieuw? - Ik ben pas gearriveerd vanuit New York.
De meesten gaan de andere kant op. Heb je familie in Michigan?
Ik was toe aan verandering.
Wat kan ik voor u halen, meneer de marinier?
Ik ben Gordon Hopewell.
Carrie.
Dat weet ik.
Zeg niks.
Wat wil je eten?
Bosbes pannenkoeken met siroop, alstublieft.
Komt in orde, lieverd.
Wanneer kwam je er achter dat je vader een crimineel is?
Ik hoorde dat je weg ging. - Niet zonder afscheid te nemen.
Zo te zien heb je alles weer gerepareerd. - Ja, zo ongeveer.
Het zou fijn zijn als dat zo bleef.
Ik wilde je alleen bedanken.
Eentje voor onderweg dan.
Hé.
Niemand hoeft je plannen te weten.
Het is mijn laatste avond in het dorp. Die wil ik laten gelden.
Dat wil je niet doen.
Ze brengt alleen maar problemen.
Het zijn de goede problemen, toch?
Wat?
Niks.
Dit is fijn.
Waar denk je aan?
Ik weet het niet.
Ik dacht aan iets dat iemand onlangs tegen me zei.
Je raakt gewend aan een bepaalde manier van leven...
Denk je dat we zijn wie we zijn?
Of denk je dat we kunnen veranderen?
Wat, je bedoelt mensen zoals jij?
Ik, jij, of iemand anders.
Ik weet niet of iemand echt helemaal verandert.
Maar we kunnen onszelf ontwikkelen?
Dat proberen we, toch? Een betere versie van onszelf worden.
Denk jij dat we onszelf kunnen ontwikkelen?
Daar reken ik op.
Je bent het met me eens of niet.
Snap je?
Alles goed?
Prima.
Lange dag? - Je hebt geen idee.
Mijn moeder zei altijd: 'Zelfs een trein moet soms stoppen.'
Ik geef je mijn laatste rondje.
Maak er maar een dubbele van. - Nee, dat bepaal ik wel. Hier.
Mooi. - Waar is die van mij?
Hé, Job.
Hoe was New York?
Ik zie dat je weer op je kloten hebt gekregen terwijl ik weg was.
Het lijkt een gewoonte te worden.
Iedereen heeft een hobby nodig.
Wil ik het überhaupt weten? - Waarschijnlijk niet. Hoe ging het?
Hoe ging het?
Kon je er niet vanaf komen?
Er was een klein probleempje.
Ik had alles moeten uitzoeken over die diamanten voordat jij er achter aan ging.
Waar ze vandaan kwamen.
Rabbit heeft je genaaid.
Hard genaaid.
Je hebt vijftien jaar gezeten voor het stelen van glas.
Vertaling: The Banshee Chapter Controle & Sync: Dancing Bear
ropo64