'Na de dood van uw vader moest ik dit flesje weggooien van uw moeder.
Ik hoop dat u er iets aan hebt.'
Wat is dat? -De vraag is: Wat zat erin?
Je vader deed er arsenicum in.
Waarom? -Om je moeder te vergiftigen.
Wie ben je? -Je broer. Don Carlos was onze vader.
Wanneer wilde je het vertellen? -Z'n familie had je nooit aanvaard.
Ik kan u niet meer bedienen. -Je hebt gelijk. Je bent ontslagen.
Ik kom u een brief brengen.
Javier is gesneuveld.
We zullen drie dagen rouwen. -Waarom rouwt u?
Ben je gedeserteerd? Je moeder zal van streek zijn.
Die officier komt terug. Je moet me helpen.
'De Zuiderkring.' -De beste hotels van Zuid-Europa.
Wie zul je steunen? -Ik vind dat Alfredo gelijk heeft.
Ik ben veranderd, ik ben 'n held. Helden nemen zelf beslissingen.
Diego. -Doña Teresa, hebt u het gehoord?
Uw neef Gonzalo en Quiroga zijn de mijnen aan het exploiteren.
Is het geen tijd om ze op te eisen?
Misschien wel, maar er is iets wat dringender om m'n aandacht vraagt.
Zoals u wilt.
Javier gaat voor Alfredo stemmen bij de vergadering.
Ja, ondank is 's werelds loon.
Dit is een voorteken van wat ons te wachten staat.
Alfredo kan doen wat hij wil.
Ik ben de leiding over m'n hotel kwijt. -Wat kunnen we doen?
Dat vertel ik je zodra ik het weet. Word nu niet achterdochtig.
Het is moeilijk om je gevoelens erbuiten te houden.
Hier ligt hij niet.
We zoeken op de verkeerde plek.
Wat is dit?
Ángela, weet je wanneer ze die kamer dichtgemetseld hebben?
Niet precies, mevrouw. Uw moeder is erachter gekomen...
...toen Benjamín u er gegijzeld had.
Toen heeft ze 'm laten dichtmetselen. Ze vertelde het mij een paar weken later.
Ik heb niet eens iets kunnen ophalen. -Dank je.
Wat doen we nu? -Die muur afbreken.
Dat maakt te veel lawaai. Het zal de aandacht trekken.
Niet als er al lawaai is. Ze gaan de telefoons installeren.
Ze moeten boren en groeven maken.
Dochter, ik moet met je praten. Ik zal op je wachten op het terras.
Dochter, alles wat ik gedaan heb, was voor het welzijn van het hotel...
...en om ons gezin bijeen te houden.
Ik geloof dat u het goed bedoelt, ook al vind ik dat u het mis hebt.
Laat me uitpraten, alsjeblieft.
Ik weet heel goed dat ik veel fouten heb gemaakt.
Dat heeft ons tegen elkaar opgezet en het hotel veel schade toegebracht.
Hoe heb ik zo blind kunnen zijn?
Je vroeg me iets rechtvaardigs...
...en dat wilde ik niet inzien.
Zegt u nu wat ik denk dat u zegt? Gaat u Andrés erkennen?
Ik zal z'n rechten erkennen...
...als dat is wat jij wilt.
Waarom hebt u zich bedacht?
Door Javier. Dat heeft me aan het denken gezet.
Als je bijna een kind verliest, worden veel dingen je duidelijk.
Andrés moet niet boeten voor mijn wrok jegens je vader.
Moeder, u weet niet hoe blij ik ben om u dit te horen zeggen.
Ik zal Andrés erkennen.
Ik hoop maar dat hij het aankan. -Dat denk ik wel.
Zul jij weer aan m'n kant staan? Ik heb je meer dan ooit nodig.
Kom met haar praten. -Wat kan ze me nog te zeggen hebben?
Ik heb besloten je te geven wat m'n man, je vader, voor je wilde.
Ik wil dat je terugkomt naar het hotel. Dan zal je erkend worden als Alarcón.
Ik breng je meer dan m'n woord.
Ik ben geen Alarcón. Nooit geweest, dat hebt u zelf gezegd.
Misschien moet dat veranderen.
Waarom doet u dit?
Je weet dat ik niet onnozel ben.
Ik verwacht iets van je, zoals ik dat ook van Alicia doe.
Alfredo heeft Sofía en Javier ingepalmd en nu steunen ze me niet...
...in een zeer belangrijke kwestie.
Ik wil u niet beledigen, maar het voelt alsof u me komt omkopen.
Ga mee, dochter.
Ze heeft je nodig, Andrés. Wat is daar erg aan?
Niets, waarschijnlijk. -Kun je het niet voor mij doen?
We zijn samen in het hotel opgegroeid. Je bent m'n broer.
De leugens van onze ouders zijn verleden tijd. Kom je terug?
Zo simpel is dat niet.
Als je het niet voor mij doet, doe het dan voor jezelf.
Je zult kunnen doen wat je altijd hebt gewild. Studeren, lezen, reizen.
Wees niet dom. Denk erover na.
Dit is uw kamer, don Ibrahim. Nummer 28.
Als u iets nodig hebt, horen we het. We staan tot uw dienst.
Ik heb walnoten gebracht.
Dank je.
Julio, je moet me helpen. -Waarmee?
Wat doe je?
Hou op. -Waarom?
Dat is mijn werk. -Vanaf nu ook het mijne.
Wat zeg je?
Als je hier gelukkiger bent dan in het hotel, wil ik dit ook.
Julio... -Zo snel kom je niet van me af.
Wie stemt er vóór toetreding tot de Zuiderkring?
Wie stemt er tegen?
Drie tegen drie.
Bij een gelijke stand heeft de directeur het laatste woord
Het is boven alle twijfel verheven dat ik de directeur van dit hotel ben.
Wat doe jij hier?
Ik ben gekomen, mevrouw.
Andrés, kom binnen.
Vanaf nu zal Andrés deel uitmaken van onze familie.
Dat is absurd.
Uiteraard heeft hij dezelfde rechten als elke Alarcón.
Je bent nog op tijd om te stemmen. Ben je voor toetreding tot de Kring?
Heeft hij verstand van zaken? -Meer dan sommige aanwezigen.
Ik stem voor doña Teresa.
Ik ben het beu, Sofía. Het gekonkel van je moeder, je familie, het hotel.
En mij ook? -Alleen jij en het kind houden me hier.
Maar dit hotel en je moeder maken ons kapot. Waarom gaan we niet weg?
Waarheen, Alfredo?
Je familie heeft je schulden nagelaten. Dit hotel is al wat we hebben.
En het is veel geld waard. Met geld kunnen we elders opnieuw beginnen.
Zou je je aandeel willen verkopen? -Ja, ik denk erover.
Dat mag je niet doen. -Nee? Al ben ik eigenaar en directeur...
...je moeder zal me altijd aftroeven.
Dit is ons thuis. En het hotel is altijd van m'n familie geweest.
Ik heb m'n moeder verstoten toen ze jou kwaad wilde doen.
Nu zou jij eindelijk eens iets voor mij moeten doen.
Moeder, u bent te ver gegaan.
Alfredo is heel kwaad. U moet hem ergens mee sussen.
Ik moet me over het hotel ontfermen, niet over jouw man.
Als u hem blijft tegenwerken, zult u alles kwijtraken.
Alfredo wil z'n deel van het hotel verkopen. Hij luistert niet naar me.
Weet u wat dat betekent? Dat iedereen de eigenaar kan worden.
Wees gerust, dochter. Ik zal het in overweging nemen.
Mevrouw.
We hebben de markies razend gemaakt. Hij wil z'n deel verkopen.
U hebt geen geld om het te kopen.
Hij zou het nooit aan mij verkopen. -Wat bent u van plan?
Ik wil dat je Quiroga belt en hem een voorstel doet.
Kom binnen.
Wat doen we nu? Behandel ik je hetzelfde als eerst...
...of als de heer die je nu bent?
Moeder, niet huilen.
Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien. -Hier ben ik. Alles is goed afgelopen.
Ja, eindelijk.
Andrés.
Kom maar hier zitten.
Doe ik iets verkeerd? -Het is raar je aan deze tafel te zien.
Dat niet, maar wel dat hij eraan zit.
Je zult er wel aan wennen.
Met je manieren is niets mis. -Ik weet hoe ik me moet gedragen.
En weet je iets van financiën?
Nee. -Je stemde anders met veel overtuiging.
Weet je wat verwarming en telefoons kosten?
Of wat het betekent om lid te zijn van een club als de Zuiderkring?
Nee.
Waarom stemde je dan voor?
Hij vertrouwde op mijn mening en dat getuigt van goed verstand.
Daar kunnen jullie iets van leren. -Verstand is iets anders dan slaafsheid.
Wat ga je met je geld doen? Je zult wel een toelage krijgen.
Ga je investeren? Obligaties, aandelen?
Of stop je het in een oude sok? Alsjeblieft, zeg.
Ik ga m'n vergadering met de Kring voorbereiden. Ik vertrek morgenvroeg.
Als u wilt, als je wilt, mag je gaan. -Nee, ik eet graag met m'n familie.
Je laat het lekkerste liggen. -Beneden eten ze de restjes op.
Ga maar. -Wil je niet dat ik bij je blijf?
Nee, dat hoeft echt niet.
Wat is er? -Niets.
We moeten snel zijn, voor de gast terugkomt.
Hier ligt het ook niet. Waar kan dat document zijn?
Heb je het? -Ik heb iets anders gevonden.
Een levensverzekeringspolis.
M'n vader heeft 'm kort voor z'n dood afgesloten.
Het zou een reden kunnen zijn voor je moeder om hem te doden.
De begunstigde in geval van overlijden was niet m'n moeder, maar Ángela.
Of ze z'n dood veroorzaakt heeft of niet, al dat geld is voor Ángela.
Je vader wilde voor haar zorgen. Na z'n dood zou je moeder haar ontslaan.
Maar dat heeft ze niet gedaan en Ángela heeft helemaal geen geld.
Daar is de gast.
We moeten wachten tot hij slaapt.
Doe iets.
Ik tel tot drie.
Een, twee, drie.
Wegwezen.
Alicia, ben je daar?
Alicia, doe alsjeblieft open.
M'n liefste, ik heb je alles verteld. Wat wil je nog meer?
Zal ik bij je blijven?
Dat hoeft niet. -Ik moet ook nog een berg werk doen.
Goedenacht. -Welterusten.
Sorry, ik wist niet dat u hier was. Ik schrok even.
Dat was niet m'n bedoeling.
Ik kon niet slapen en kwam wat melk halen.
Kan ik u helpen?
Nee. Soms heb ik gewoon geen slaap.
Ik ben er nu toch.
Zal ik iets voor u klaarmaken? Zegt u maar waar u zin in hebt.
Ik denk dat ik nog een glas wijn neem. Maar dat kan ik zelf inschenken.
Ik vind het niet erg om u te bedienen. -Je heet toch Violeta?
Ga maar terug naar je kamer.
Stel je voor, vorig jaar hadden we nog kaarsen...
...en nu heb ik m'n eigen telefoon.
Wil je als eerste telefoneren? -Ik weet niet wie ik moet bellen.
Wist u dat vader voor z'n dood een levensverzekering had afgesloten?
Zul je dan geloven wat ik je vertel? -Wist u het of niet?
Nee. Ik kwam erachter na z'n dood...
...toen de verzekeringsmaatschappij de procedure begon.
Wat vond u ervan?
Ik was zeker verrast, maar ik zal niet zeggen dat het me tegenstond.
Met dat geld kon ik de schulden aflossen die je vader had gemaakt.
Het heeft me een beetje met hem verzoend.
Ging het om veel geld? -Dat weet ik niet meer precies.
Maar als het je zo interesseert...
...hier is de polis die je bedoelt.
Ja, het was veel geld. -We hebben er wat gaten mee gevuld.
En de elektriciteit laten aanleggen.
Hoe wist je dat die polis bestond?
Laat maar. Dan hoef je niet tegen me te liegen.
Laat me nu alleen. Ik wil me klaarmaken voor de reis.
Zoals u wenst, moeder.
U spreekt met doña Teresa Aldecoa van het Gran Hotel.
Ik wil de verzekeringsfirma van don Santiago Brines spreken.
Ik wacht.
Natuurlijk, doña Teresa.
Nee, ik ken uw dochter niet, maar als ze komt, stelt ze zich voor.
Misschien niet? Ik zal goed opletten.
Wat kan ik voor u doen, mijnheer?
Inspecteur Ayala, nationale politie.
U hebt me al geholpen, señor Brines. Uw gesprek bevestigde m'n vermoeden.
Wat bedoelt u? -Volgens mij weet u dat wel.
Carlos Alarcón sloot deze polis bij u af ten gunste van Ángela Salinas.
Maar deze polis is nooit uitbetaald. Uw firma maakte een andere polis.
Een vervalsing ten gunste van doña Teresa Aldecoa.
Ik werd ertoe gedwongen, inspecteur. Dat zweer ik.
Dat spreekt u niet vrij, señor Brines. U zult gedagvaard worden.
Alstublieft, inspecteur.
Kunnen we dit niet oplossen? Is er iets wat ik voor u kan doen?
Er is inderdaad wel iets.
Ik kan het zelf doen, maar u hebt contacten bij de rechtbank.
Dat zou makkelijker voor me zijn. -Vertelt u maar waar het om gaat.
Vraagt u na of don Carlos Alarcón handelingsonbekwaam is verklaard.
Op 9 februari 1905.
U kunt op me rekenen, inspecteur... -Ayala.
Van de nationale politie. Tot ziens.
Kom binnen.
Antonio, Natalia, ik ben blij om jullie te zien.
Uw handdoeken, mijnheer. -Hier is uw ontbijt.
Wat is er? Ik ben het, Andrés.
Camila. -Ik kom uw kamer opruimen, mijnheer.
Jij ook al? Wat is er aan de hand? -Wat denk je?
Enrique en María zijn ontslagen door jouw schuld.
Denk je dat wij niets horen? -Waar heb je het over?
Door hun ontslag kunnen ze de verbouwing betalen, die er komt...
...omdat jij doña Teresa steunde. Daarom heeft ze je teruggehaald.
Dat wist ik niet, ik zweer het. -Zweer niet ijdel. Dat is een zonde.
Het zou goed zijn voor het hotel.
En nu hoor je bij het hotel. De bedienden doen er niet meer toe.
Het is ieder voor zich. Ik heb drie broers en een zieke vader.
Wat moet ik als ze mij ontslaan?
Dat weet je niet, hè? Ik ook niet.
Maar je hoeft je er geen zorgen om te maken, en om mij ook niet.
En ik ben zo dom om van je te blijven houden en te denken...
Camila, ik ben wel bezorgd om je.
Dat heb ik gemerkt. Je had niet eens gezegd waar je was.
En nu ben je veranderd.
Camila, alsjeblieft. -Nee, nee, mijnheer.
Doña Ángela wil dat de bedienden niet vertrouwelijk zijn met de gasten.
Ik stuur een ander kamermeisje.
Als u iets nodig hebt, señor Alarcón, drukt u op de bel, dan komt er iemand.
Ik wil u spreken. -Wacht tot ik terug ben uit Madrid.
Waarom zijn er bedienden ontslagen? -Om de verbouwing te betalen.
Of heb je een beter idee? Vast niet.
U hebt me misleid en m'n collega's... -Niet waar.
En het zijn niet je collega's, maar bedienden. Excuseer me.
Doña Teresa Aldecoa de Alarcón?
Ja? -Sorry, maar u mag niet naar binnen.
Dit moet een vergissing zijn. -Nee, ze zijn heel duidelijk geweest.
De Zuiderkring wil geen schandaal.
'De gouden-mes-moordenaar was de maître in Cantaloa's Gran Hotel.'
Uw telefoontje verraste me wel.
Wellicht heeft doña Teresa besloten de relatie met haar neef te verbeteren.
Gonzalo wordt rijk dankzij de mijnen.
Ze heeft me niet gevraagd om Gonzalo te zoeken, maar u.
Ik ben helaas getrouwd. -En doña Teresa heeft goede smaak.
Ik zal u tijd besparen. Ik doe geen zaken met doña Teresa.
Ik weet zeker van wel.
Herkent u dit document?
U hebt een vervalsing vernietigd.
U exploiteert mijnen die eigendom zijn van doña Teresa.
Was het een grote investering?
Zegt u het maar niet. Ik weet het al. Zoveel als doña Teresa heeft bespaard.
Nu snapt u waarom ik u belde.
Wat wil ze? -Ze wil zich niet tot uw vijand maken.
Ze wil u een voorstel doen.
Laat don Diego naar m'n kamer komen. -Ja, mevrouw.
Quiroga zal doen wat we willen.
Wat is er aan de hand?
Het is uitgelekt. Het schandaal heeft onze plannen gedwarsboomd.
Accepteert de Zuiderkring ons niet? -Nog niet.
Maar ze zullen weten met wie ze te maken hebben.
Ik zweer je dat het ze zal berouwen.
Lieve hemel, wat is dat?
HET BORDEEL VAN DE RIJKEN
U hebt ver gereisd, maar het is laat, dus wilt u het kort houden?
Natuurlijk, fijn dat u me ontvangt.
Ik vertegenwoordig de oprichters van de Zuiderkring.
Het verbaast me werkelijk dat ze het lef hebben u te sturen...
...nadat ik zo gebruuskeerd ben. -Daarom ben ik hier, mevrouw.
Elk lid van de groep oprichters van de Zuiderkring biedt u z'n excuses aan.
Zo moest ik het doorgeven. -Waarom zijn ze van mening veranderd?
Ze hebben het heroverwogen. Ze snappen dat het niet uw schuld is.
Hoe had u kunnen weten dat uw maître een moordenaar was?
Hebt u nog iets te melden, behalve deze verontschuldiging?
De leden hopen dat u zich aansluit bij de oprichters van de Zuiderkring.
Nee. Zegt u maar dat ik het gebaar waardeer...
...maar ik zou me niet welkom voelen na hun eerdere afwijzing.
Ik was nog niet klaar, mevrouw.
Ze vragen u om voorzitter van de Zuiderkring te worden...
...vanaf de eerste officiële vergadering. -Kijk eens aan.
Waar en wanneer zal de eerste vergadering worden gehouden?
In het Atenea Hotel in Madrid, op oudejaarsavond om middernacht.
Een uitgelezen moment.
Zegt u dat de excuses zijn aanvaard.
En ik aanvaard het voorzitterschap van de Zuiderkring.
Dat zal ze verheugen.
Ik stel maar één voorwaarde. Een bindende voorwaarde.
Wat zou die zijn?
De oprichting van de Zuiderkring vindt hier in het Gran Hotel plaats.
Mag ik van uw telefoon gebruikmaken? -Ga uw gang.
Dus u zat maanden gevangen bij een zeer actieve rebellengroep?
En u bent ontsnapt. -Zoals u ziet, ben ik een held.
U kunt dingen hebben gezien die ons inzicht geven in de vijand.
Hoe bent u gevangen? -Ze waren met z'n drieën...
Slechts drie? -Een voorhoede. Later kwamen er meer.
Waar kwam u terecht? -In hun kamp ten zuiden van Tameda.
Wat zag u daar? -Helemaal niets.
Ze sloten me op in een tent met weinig eten en drinken.
Hoe bent u ontsnapt? -'s Nachts, toen ze lagen te slapen...
...vond ik op de sterren de kust. -Don Alfredo, ik was naar u op zoek.
Don Luis, zegt u het eens. -Ik wil u onder vier ogen spreken.
Komt u mee.
Dat is alles. Wilt u nog iets weten? -Ja, er is daar een uitgestrekte vlakte.
Uitgehongerd kon u niet snel lopen.
Hoe zorgde u dat ze u bij daglicht niet ontdekten?
Ik heb me verstopt. In een grot. -Hebben ze die niet doorzocht?
Ik lag onder een paar kisten. -In een grot?
Er lagen er veel. -Inhoud?
Wapens. -Wat voor soort?
Ik weet niet. Van alles wat. Geweren, mitrailleurs, kanonnen.
Heel veel wapens. -Beseft u wel wat dat betekent?
Als ze wapens verzamelen, bereiden ze een aanval voor.
Dan moet ik ze voor zijn, wat tot regelrechte oorlog kan leiden.
Ik weet het niet echt zeker.
Ik herinner me m'n vlucht nauwelijks. De dorst, de uitputting...
Was het geen fata morgana? -Die heb je in de woestijn.
Ik was in de woestijn. Er was overal zand en ze zaten me op de hielen.
Zand? -Voor zover als het oog reikte.
Daar is geen woestijn.
En vast ook geen wapens, grotten of vijanden.
Bewaar uw excuses maar voor de militaire rechtbank.
U weet vast al wat deserteurs te wachten staat.
Het vuurpeloton.
Prettige dag nog.
Alfredo?