Ángel, synu.
Wyjaśnij mi to, Ángela.
- Czy Ángel zabił mojego ojca? - Nie, to nie on.
Wszystko na to wskazuje.
- Dokąd mam pójść? Nie mam pieniędzy. - Zdobędę je.
Słyszałem krzyk na piętrze, przy pokoju doñii Sofíi.
- Sytuacja pani siostry jest poważna. - Nie wierzy pan, że to ona zabiła?
Choć to niesprawiedliwe, musimy udowodnić jej niewinność.
Powinno być sześć, a jest siedem.
To znaczy, że zabójca wziął nóż skądś indziej.
To zbyt duży zbieg okoliczności, że zaczęła pani zadawać pytania,
a kilka godzin później ktoś został zabity.
- Komu pani powiedziała o złotych nożach? - Benjamínowi.
W czym mogę służyć?
Nie myśl, że do ciebie wrócę. Mam kogoś innego.
- Ona mnie kocha. - Dobrze.
- Bardziej od ciebie. - Gdybyś tylko kochał ją tak, jak mnie.
- Kto za to zapłaci, jeśli się nie uda? - Wszystko się uda.
Oboje się zemścimy.
Bez obaw, zdobędziemy dokument. Belén zna ten hotel.
Prześpisz się z nim? Nie chcę, by to zaszło tak daleko.
Pamiętaj, jesteś moja.
Obiecałam, że zniszczę akt własności. To moja sprawa, jak to zrobię.
Ani gubernator, ani sędzia Barrera,
ani sekretarz przemysłu nie pomogą Sofii. Przynajmniej tak twierdzą.
- Z tego, co o nich wiem... - Nie róbmy sobie wrogów.
Najlepszy prawnik Hiszpanii przyjedzie jutro.
Sofia jest niewinna. Gdy zabójca znów zaatakuje, będą musieli ją puścić.
Nie chcę zapeszać, ale jestem przekonany, że Sofia niedługo będzie wolna.
Mam rację, matko?
Mam nadzieję. Ale nie chwalmy dnia przed zachodem.
Wydajesz się pewny, Alfredo.
Przepraszam, chciałabym porozmawiać z Benjaminem.
- Mam iść z tobą? - Nie trzeba. Skończ jeść.
Dziękuję.
Don Benjamin.
W przyszły piątek przyjeżdża konsul Czarnogóry.
- Chciałabym ustalić szczegóły. - Jak sobie pani życzy.
Dlatego przyjechałaś, matko? Upewnić się, że Sofia nie wróci?
Matka powinna się wstydzić tego, że chce chronić syna?
Ta kobieta zmieniła twoje życie w serię kłamstw i niepowodzeń.
Dałabyś jej zawisnąć, byleby była z daleka ode mnie.
Na szczęście zabezpieczyłem się.
Testujesz mnie?
Opuść ten hotel i nie wracaj.
- Nie możesz wyrzucić matki. - Nie mówię jako pani syn.
Ale jako kierownik hotelu.
Espinosa, czy ktoś wchodził do mojego pokoju?
- Nie, czemu? - Ktoś zostawił w nim złoty nóż.
Kto mógł zrobić coś takiego?
Nie wiem.
Musimy zmienić zamek.
Ktoś może go otworzyć i ukraść jeden z noży.
Alicia piła herbatę w lobby.
- Widziałeś Julio? - Nie.
- Widziałam go z Andrésem. Mam go zawołać? - Nie, dziękuję.
Nie ma nikogo, ale musisz się spieszyć.
Dziękuję, matko.
- Julio, Angela o ciebie pytała. - Chce mnie widzieć?
- Wręcz przeciwnie. - Gdzie jest?
- W korytarzu, przy pokoju 28. - 28?
Mniej więcej.
Matka zachowuje się dziwnie, odkąd przyjechała Belén.
Nie tylko ona.
To na pewno był Yanes?
Tak, uciekał z hotelu. Był tu. Czyli Ángela kłamała.
Nie ma nad nim kontroli. Powiem Ayali.
Nie, dałam Ángeli słowo.
Jeśli nie dla niej, zrób to dla mnie.
- Grand Hotel Cantaloa. - Tu agent Ayala.
- Muszę rozmawiać z Alicią Alarcón. - Coś jej przekazać?
Tak.
- Jesteśmy na właściwym tropie. - Tak jest.
Kobiety znikają w Sacedilla. Powiedz, że ma uważać.
Nie pozwolę tobie i Andrésowi ryzykować. Idę do Ayali.
- Benjamin jest ważniejszy. - Śledziłem go.
- Co zrobił? - Odłożył nóż do gabloty.
Może się myliliśmy? To też powiem Alayi.
- Widział pan Alicię? - Przed chwilą. Co się stało?
Agent Alaya ma dla niej wiadomość. Pilną i trochę dziwną.
- Nie martw się, Mateo. Przekażę jej. - Dziękuję.
Nie idź, proszę.
Muszę to zrobić.
- Zostaw, ja się tym zajmę. - Jak pan sobie życzy.
Proszę. Właśnie przyszło z Ministerstwa Wojny.
Podpisz, to zostaniesz członkiem wielkiego bractwa, zwanego armią.
Matko?
Twoja decyzja.
- Proszę, pułkowniku. - Gratulacje.
To ważna decyzja.
Pustynne piaski zamienią pani syna w prawdziwego mężczyznę.
Nie wierzę w cuda.
Mogą mnie wysłać do Afryki. Nigdy nie wiadomo.
To prawda.
Nie uwierzysz, ale wezwali tam nawet Królewską Straż.
Co za hańba.
Nie martw się, rozmawiałem z sekretarzem ministerstwa
i zapewnił mnie, że pojedziesz ze mną do Wadi Tameda.
Wadi Tameda? Ci od ucha?
Zgadza się. Do zobaczenia.
- Co ty robisz? - Przyniosłam ręczniki.
- To już nie jest tylko mój pokój. - Nie martw się, twoja żona nie przyjdzie.
- Czego chcesz? - Mam wszystko, co lubisz.
Wygląd damy, maniery pokojówki.
Zapomniałeś, jak nam było dobrze?
Powiesz, po co naprawdę przyszłaś?
- Powiesz mi, Belén? - Puść mnie.
Torturowałeś mnie, gdy rodziłam, straciłam dziecko,
ludzie mnie unikają. Nigdy nie pójdę z tobą do łóżka.
Uspokój się, kobieto.
Czego szukasz z tym swoim nowym narzeczonym, Gonzalo?
Myślisz, że ci powiem?
Cokolwiek ci obiecał, nie da ci tego, czego pragniesz.
Twojego syna.
A ty tak?
- Oczywiście. - Czemu mam ci uwierzyć?
Bo chcę to zrobić.
Poza tym, Alfredo odebrał mi możliwość zostania kierownikiem.
To, co złe dla niego, jest dobre dla mnie. Jeśli straci swoją małą markizę, umrze.
Właśnie dlatego, Belén.
Powiedz mi.
Próbuje odzyskać dokument, którego nie zdobył ostatnim razem.
Chce cię szantażować skandalem.
Znów te kopalnie.
Chciałaś odzyskać dokument, uwodząc mnie?
- To był twój plan? - Powiedziałam ci, co chciałeś.
- To jest to? - Nie wiem, być może.
Podrzyj go i będzie po Gonzalo.
Myślałaś, że dam się nabrać na tak prostą sztuczkę?
Gonzalo nie chce nas szantażować.
Znalazł coś w kopalni. Dlatego jest z tobą Quiroga.
Chce zainwestować. A ty chcesz zniszczyć ten dokument,
ponieważ dowodzi, że kopalnie należą do rodziny Carlosa.
Do nas.
Mojej rodziny.
Myślałaś, że ci się udało? Że wpadłem w twoją pułapkę?
Jak mogłaś być tak głupia?
Wierzyłaś, że dam ci bogactwo
i pozwolę odzyskać syna?
Uważaj z piciem.
Czego mi dosypałaś?
To tylko narkotyk. Nie umrzesz.
Miałeś rację. W kopalniach jest coś cennego.
Będę bogata. Dzięki za spełnienie mojego życzenia.
- Nie odzyskasz już syna. - Z pieniędzmi wszystko jest możliwe.
Spełnisz jeszcze jedno, ostatnie życzenie.
Co chcesz zrobić?
Spróbujesz mnie zabić?
Zrobię ci coś znacznie gorszego.
Do Alicii Alarcón.
Spotkajmy się pilnie w hotelowej kuchni.
Podpisano: Agent Ayala.
Wiadomość od agenta Ayali do doñii Alicii. Zanieś jej to natychmiast.
Jak pan sobie życzy.
- Musimy porozmawiać o Yanesie. - Yanes się teraz nie liczy.
- Czy doña Alicia dostała moją wiadomość? - Jaką wiadomość?
Brat don Benjamina potwierdził, że był z nim w Sacedilla.
Zaginęło tam wiele kobiet. Jedna co miesiąc. Zawsze w pełnię.
Chodź ze mną.
- Wiadomość od Agenta Ayali. - Dziękuję, Irene.
Julio, jak możesz tak wchodzić?
- Widziałeś don Benjamina i Alicię? - Nie, czemu?
Zawsze wtykasz nos w nie swoje sprawy.
Nie spodziewałaś się mnie?
Spodziewałaś się agenta Ayali.
Tym razem, pełnia jest tylko przypadkiem.
Alicia.
- Widziałeś coś? - Nic.
Przypilnuję tych drzwi. Moi ludzie pilnują wejścia.
Wróć do Ayali i przeszukajcie hotel.
Zabiorę rękę. Jeśli coś zrobisz, zabiję cię.
Mogę ci pomóc.
Wiem, gdzie będziesz bezpieczny.
- Dobry wieczór, doña Alicia. - Dobry wieczór, don Gerardo.
Coś nie tak? Wygląda pani na zmartwioną.
Nie, jestem trochę zmęczona, ale właśnie wracam do łóżka.
- Dobrze. Dobranoc. - Dziękuję.
Idźcie na piętro służby. Olmedo, za mną.
Pośpiesz się.
Jeśli chcesz mojej pomocy, musisz mnie puścić
Mój ojciec zbudował ten pokój.
Nie tylko ja w tym hotelu mam sekrety.
Panie Murquía?
Proszę otworzyć drzwi.
Obudź się. Obudź się, na litość Boską!
Don Benjamin to Złoty Nożownik. Wziął pana żonę za zakładnika.
Poczekam na zewnątrz.
Zachowajcie dyskrecję. Nie chcemy niepokoić gości.
Bez wymówek. Ta ladacznica powinna już wrócić.
- Co się dzieje? - Nie nazywaj jej tak.
Zrobiłeś się taki wrażliwy? Nazywam rzeczy po imieniu.
Jak inaczej odzyska dokument? Tylko śpiąc z nim.
- Obiecała mi, że tego nie zrobi. - Pozwól jej robić to, na czym się zna.
Prawdę mówiąc, tylko z jej powodu zgodziłem się na ten plan.
Zapomnij o niej. Zniszczymy akt i ruszymy do kopalni. Będziesz właścicielem,
a ja kierownikiem. Latawica w końcu się czegoś nauczy.
Obiecałem, że pomogę jej w zemście na Alarcónach.
Mój ojciec był prostym człowiekiem, ale nie idiotą.
Zbił majątek, gdy inni tracili pieniądze.
Dał mi radę, która zawsze się sprawdza:
nie zakochuj się w kobiecie, która oszukuje innego mężczyznę.
To, co obiecałeś Belén nie powinno cię powstrzymywać.
Chcesz inną radę?
Ojciec mawiał też: nie tykaj przezroczystego alkoholu.
Napijmy się whiskey.
Znaleźli go?
Możesz być dumny. Twoja dziewczyna się spisała.
Ale zapomniała o tym.
Będziecie razem bardzo szczęśliwi.
- Widziałeś coś? - Nie.
Hernando widział kogoś uciekającego przez okno w stronę lasu.
Już poszli.
Możesz uciekać.
Biegnij wzdłuż urwiska. Nie będą cię tam szukać.
Pójdziesz ze mną, na wszelki wypadek.
Gdy będziemy daleko stąd, pozwolę ci wrócić.
- Czemu mam ci wierzyć? - Nie masz wyjścia.
Espinosa, co tu robisz?
Puść ją.
Nie podchodź.
Odłóż pistolet.
Puść ją.
Julio, rób co mówi.
Dobrze.
Pozwól nam odejść.
Albo was zabiję.
Łapać go!
Pomóż im.
Kajdanki.
- Pistolet był... - Nienaładowany.
- Przestraszyłeś mnie. - Dobra robota.
To chyba twoje.
Don Benjamin Nieto, jesteś aresztowany za morderstwo
dwunastu kobiet w Cantaloa i Sacedilla.
Idziemy.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Alicia, kochanie.
Myślałem, że cię stracę.
Masz dokument?
Nie.
Dlaczego tak długo?
Policja aresztowała starego lokaja. Przeszukiwali wszystkie pokoje.
Gonzalo, nie spałam z nim.
Skoro tak mówisz.
- A ty co robiłeś? - Czekałem na ciebie tutaj.
- Sam? - Tak.
- A Quiroga? - Nie widziałem go. Czemu?
Wiem, że mnie nie lubi.
Bzdura, jest nami zachwycony.
Skoro tak mówisz.
Jak doña Teresa zniosła utratę kopalni? Już cię zwolniła?
Jeszcze jej nie powiedziałeś? Nie wie, że dałeś się okraść?
Znajdę sposób, by zrujnować ci życie.
Tobie i twojemu przyjacielowi Gonzalo.
Nie obchodzi mnie, co zrobisz Gonzalo, ale mnie traktuj przyzwoicie.
Jeszcze mogę ci oddać dokument.
Jeszcze go nie zniszczyłaś?
Czego chcesz?
Nie rozmawiam z podwładnymi.
Powiedz doñii Teresie, że porozmawiam z nią po południu.
- To ty? - Jak pani widzi,
mimo największych starań, musimy zapłacić za nasze grzechy.
Jak część z was już wie, wczoraj policja przeszukała hotel
i aresztowała don Benjamina.
By uniknąć plotek, powinniście wiedzieć czemu.
Oskarżono go o bycie Złotym Nożownikiem.
Ten hotel nie ma szczęścia do kierowników sali.
Robię co mogę, by prasa nie połączyła tych zbrodni z hotelem.
Nie wolno wam nic mówić na ten temat.
Jeśli ktoś cokolwiek powie, zostanie zwolniony.
Będziemy udawać, że Benjamin nigdy nie istniał.
Ścigałem cię miesiącami. Przez ciebie zostałem zdegradowany.
I niemal wrobiłeś kogoś innego w swoje zbrodnie.
Jesteś inteligentnym człowiekiem.
Dobrze sobie radziłem, dopóki nie przyjechałeś do Cantaloa.
Kilka razy byłeś blisko, ale w końcu mnie złapałeś.
- To stawia cię w dobrym świetle. - Wiem.
Będzie czas, by porozmawiać, czemu i jak to zrobiłeś.
Ale jedno nie daje mi spokoju. Czemu próbowałeś wrobić Sofię Alarcón?
Czemu dokonałeś tego morderstwa tak chaotycznie?
Czemu zostawiłeś złoty nóż przy ofierze, ale nie odciąłeś pukla włosów?
Niechlujna robota, wiem.
Odpłaciłem jej pięknym za nadobne. Ona wrobiła mnie, ja ją.
Masz dowody, że doña Sofía Alarcón zabiła doñię Beatriz?
- Zostawiłem ich wiele. - Wszystkie fałszywe.
Więc musisz znaleźć prawdziwe.
Siostro.
- Cieszę się, że już po wszystkim. - Dziękuję.
Chciałbym zabrać pani brata na strzelnicę.
- Chodźmy postrzelać. - Proszę.
W Wadi Tameda strzelectwo to podstawa. Jeśli spudłujesz, no wiesz...
- Musisz mi pomóc. - W czym?
Przenieść moje rzeczy do twojego pokoju.
Widzę, że pani i Alfredo znów mieszkacie razem. Gratuluję.
Wystarczyło zadzwonić.
- Przyszedłem z innego powodu. - Słucham.
Nigdy nie wierzyłem, że jest pani Złotym Nożownikiem.
Ale wciąż uważam, że doña Beatriz nie została zabita
przez tę samą osobę, która zabiła inne kobiety.
Co więcej, jestem przekonany, że to pani jest sprawcą.
Wynocha.
To poważne oskarżenie.
- Ma pan dowód? - Na pewno go znajdę.
Proszę powtórzyć krok po kroku, co pani robiła tamtej nocy.
Kto by pomyślał? Don Benjamin wydawał się normalny.
- No, normalny... - Nie słyszałyście doñii Teresy?
- Don Benjamin zabił jedną z nas. - Rozumiem wasz strach.
Ale doña Teresa nie będzie tak wyrozumiała. Uważajcie.
Co się stało?