Alfredo zal met mij gaan trouwen.
Je zult je eigendom en je directeurschap moeten opgeven.
Je kon Alfredo niet bij je houden.
Als Beatriz hem meeneemt, krijgen wij het hotel terug.
Ik geef Alfredo niet op. Ik zal hem terugwinnen.
Doña Beatriz is in de tuin gevonden. Ze is dood, Alfredo.
Zoek de dader en laat hem boeten. -Hij is terug.
Ik was Ayala voor en heb hem afgeleid met een gouden mes.
Je vingerafdrukken staan erop. En bloed van Beatriz.
Wat wil je? -Iemand die trouw aan me is.
Ik ben blij om u weer te zien. -Insgelijks.
Don Benjamín, we hebben u gemist. -Ik kan niets doen.
Zorg dat Alfredo die baan aanneemt bij het koningshuis.
Of pak dat document en geef het me.
Beatriz en m'n moeder hebben gezorgd dat je het ondertekende.
Ik laat ze je het hotel niet afpakken. Je hoort hier thuis.
Er valt niets te ontdekken. -U wilt niet dat ik het ontdek.
Ik wil de waarheid weten. -Die zul je ondraaglijk vinden.
Ik weet dat vader is vergiftigd en op 10 februari is gestorven.
In een brief wees hij Andrés aan als z'n zoon en erfgenaam.
Staat Ángela op die foto's? -Zwanger.
Dus ze heeft nog een kind gekregen. -Ik daag u uit.
Als m'n armband aan het eind van de dag nog in de kluis ligt, wint u.
In het andere geval, win ik.
M'n zoon is een nieuwe bediende. Ik wil dat jullie hem zo behandelen.
Hier zijn ze.
Help me, alsjeblieft. -Je moeder wil niet dat we je helpen.
Ik vraag niets speciaals. Ik zwijg over jou en m'n zus, dus help me.
Ik breng deze alvast naar boven.
Waarom niet? -Je mag niet bij de gasten komen.
Waarom niet?
Zeg op, Julio. -Dat mag ik niet zeggen van je moeder.
Mag zij niet weten dat ik het weet?
Ze heeft iedereen verteld dat je in New York bent.
Ik snap het al. Ze wil me straffen zonder onze goede naam te schaden.
Het spijt me.
Ik breng ze naar boven. De rest vouw ik straks wel op.
Javier? Ben jij het? Je bent Javier Alarcón.
Dat klopt, kolonel. -Je moeder zei dat je in New York was.
La Coruña is het dichtst wat ik ooit bij New York ben geweest.
En wat is dit? -M'n moeder wil me een lesje leren.
Heb je iets vreselijks gedaan? -Voor zover ik me herinner niet.
Javier? -Moeder?
Teresa, wat heeft hij gedaan om zo'n zware straf te verdienen?
Hebt u dat al aan hem gevraagd? -Maar is het niet genoeg geweest?
Nog niet.
Ik was met generaal Margallo in Melilla. Het kostte vele levens...
...maar nu weten ze dat we niet met ons laten sollen.
M'n vriendin is er twee zoons verloren. Is een stuk woestijn al die doden waard?
Onze soldaten vergoten hun bloed in het zand van die woestijn...
...om onze eer te verdedigen.
Eer biedt een moeder geen troost.
Maar voor een soldaat is het alles. U hoeft het niet te begrijpen.
In het leger heb je geen vaders en moeders, alleen maar broeders.
Laat me u iets vertellen, mevrouw. Met kerst waren we gestationeerd...
'Met Javier, 1883.'
'Met Alicia. Ze huilde, omdat ze tandjes kreeg.'
'Voor Ángela.'
'Ik weet dat je me zult begrijpen.
Ik trouw met doña Teresa Aldecoa vanwege m'n familie...
...maar ik hou van jou.
Ik betreur het dat je dit meemaakt vlak voor ons kind geboren wordt.
Evenwel moet je eraan wennen dat we elkaar nu niet kunnen zien.
Ik moet geruchten voorkomen die de Alarcóns kunnen schaden.
Voor altijd de jouwe, Carlos.'
Het was geen muziekdoos, maar een familiealbum.
Wat zat erin?
Deze foto's lagen bovenin.
Van de drie kinderen waar iedereen van mocht weten, Sofía, Javier en ik.
Maar in het geheime vak zat dit.
'Met Andrés, 1881.'
'Met Ángel, in San Bernabé, 1875. Hij kan al zelf z'n naam schrijven.'
De echte familie Alarcón.
M'n vader heeft tegen Ángela gelogen. Dat kindje is niet overleden.
Of Ángela heeft tegen jou gelogen. Misschien weet zij het ook.
Of ze kwam er later achter en was boos op je vader...
...omdat hij haar zoon 30 jaar verborgen had gehouden.
Señor Cernuda, wat deed u op de avond dat doña Beatriz is vermoord?
Ik heb niemand vermoord.
Ik probeer alleen te ontdekken wat iedereen aan het doen was.
Wat doet u, agent? -M'n werk.
U moet mij aflossen of Houdini volgen.
Ik duld niet dat de moordenaar kan ontkomen door uw fratsen.
U moet me gehoorzamen.
Wat doet u? -Ik maak een eind aan deze onzin.
Waar gaat u heen?
Wat doet u? Houdini moet de armband stelen.
Ik breng 'm terug naar Houdini.
Wat is er aan de hand?
Niets. Misschien moeten we de weddenschap toch doorzetten.
Waar komt dit vandaan? -Ik ben een man met karakter, weet u.
Helaas weet ik dat, ja.
Maar het is uw beurt.
Heb je het document? -Nog niet.
Waar wacht je op? Zorg dat je man zich aan z'n afspraak houdt.
Zo eenvoudig is dat niet.
Er is een bericht voor u gekomen.
'Wil je echt de moordenaar met het gouden mes zijn?'
Doña Sofía, is er iets aan de hand? -Nee.
Ik hoop dat ik u niet nerveus maak.
Zolang u die moordenaar niet vindt, zijn we allemaal nerveus.
Mateo, wie heeft dit gebracht? -Het lag hier al.
En heb je niemand gezien? -Nee.
We doen het voor uw plezier, zoals u weet.
Ik moet met je praten. -Neemt u me niet kwalijk.
Wat heeft dit te betekenen? Je moet me tijd geven, Diego.
Waar heb je het over? -Dat briefje.
Welk briefje, Sofía?
Was het niet van jou?
Heeft iemand je een briefje gestuurd? Dan moet je mij serieuzer nemen.
Ik ben je alibi, ik heb het moordwapen en je begint op m'n zenuwen te werken.
Denk er maar goed over na. Het hangt allemaal van jou af.
Breng bloemen naar doña Sofía's suite. -Goed.
Vertel haar eerst dat haar man over een half uur op haar wacht.
Don Alfredo? Is het weer goed?
Zie ik eruit alsof ik graag roddel? -Nee, mijnheer, vergeeft u me.
Mevrouw, don Alfredo wacht over een half uur op u.
Op uw kamer.
Op mijn kamer? -Ja, mevrouw.
Ik heb het doña Sofía al verteld.
Zet de bloemen daar neer. -Ik zal ze schikken. Ik heb de tijd.
Veel minder dan je denkt.
Ik heb jullie lang laten wachten op m'n besluit.
Je had al een besluit genomen.
Maar na de dood van Beatriz had je tijd nodig om bij te komen.
Ja, en het gaf me ook de tijd om alles nog eens te overdenken.
Hier wachten jullie op. -Dat document heb je al getekend.
Het had nooit mogen bestaan.
Ik hoor hier thuis. Ik blijf het Gran Hotel leiden.
Je hebt je kans verspeeld. -Ik zal het nog een keer proberen.
Ik geloof je leugens niet en ik kom m'n bedreigingen na.
Ober?
Mevrouw?
Ik heb het document verscheurd.
En aan hun reactie te zien heb ik daar goed aan gedaan.
Bedankt voor je hulp bij dit besluit.
Don Alfredo, er is telefoon voor u.
Neem me niet kwalijk.
Ik wacht op je.
Op onze kamer.
Mag ik binnenkomen? -Natuurlijk, mevrouw.
Ga zitten, alsjeblieft.
Gaat u weer dingen vragen waar ik niet over wil praten?
Nee, ik kom jou iets vertellen.
Je kind is niet gestorven.
Wist je dat?
MET ÁNGEL, SAN BERNABÉ, 1875. HIJ KAN Z'N NAAM AL SCHRIJVEN
Ziet u dit?
Hij heeft hem Ángel genoemd. -Naar jou.
Hoe kon hij dat doen nadat hij 'm van me afpakte? Waarom loog hij?
Ik weet het niet.
Tijdens de zwangerschap wilde hij me overhalen om het af te staan...
...maar dat weigerde ik. Maar toen hij me kwam vertellen...
...dat m'n kleine jongen het niet gered had, geloofde ik hem.
Weet u waarom?
Ik kon niet geloven dat hij zoiets zou doen, maar dat deed hij wel.
Mag ik de foto houden, mevrouw? -Natuurlijk.
Ángela, heb je nooit vermoed dat hij misschien nog zou leven?
Nooit.
Ging die ruzie met m'n vader de avond voor z'n dood er niet over?
Dat zou alles kunnen verklaren.
Dan had je alle recht om kwaad op hem te zijn, om hem te haten.
Het ging over Andrés, het enige kind dat ik op dat moment dacht te hebben.
Verklaart dat ook alles, mevrouw?
Ja, ik denk het wel.
Kom je straks bij me langs?
Ik zal doen wat ik kan om je zoon te vinden. Die nonnen weten vast meer.
Misschien is het beter om de dingen te laten zoals ze zijn.
Als je dat wilt.
Denk er rustig over na.
Het borduursel moet je eerst wassen. -Volgens mij juist andersom.
Doña Ángela, moeten we... -Ik moet weg.
Ik heb m'n moeder nog nooit tijdens werktijd zien vertrekken.
Ik ga met Alicia praten. -Wie moet dit dan regelen?
Ik natuurlijk weer.
Señora Murquía?
Wat doe je daar?
Ángela is plots vertrokken. Het is misschien onbelangrijk.
Geef me het nachthemd op het bed.
En niet kijken.
Wat is er gebeurd?
We moeten Ángela tegenhouden. -Waarom?
Ángela zei dat ze niets wilde doen, maar is meteen vertrokken.
Ze heeft gelogen, Julio.
Het gaat om haar eerste kind. -Dat volgens je vader was overleden?
Als ze het wist, had ze genoeg reden om hem te haten.
En om hem te vermoorden.
Waar ging die trein naartoe? -Las Lindes, Carúa, Sacedilla...
...en San Bernabé.
We moeten eerder bij het klooster zijn. Straks doet ze iets doms.
Zo is Ángela niet.
Ze heeft net gehoord dat die nonnen logen over haar zoon.
Ze wil vast vragen waar hij is. -Dat stelde ik voor, dat wilde ze niet.
We gaan naar het klooster. Die nonnen weten veel over je vader.
Het is een gesloten orde geworden. Ze zullen niet met ons willen praten.
We vinden wel een manier. Kom.
Kan ik u spreken, moeder?
Dit keer wel. Ik weet dat je je taken eindelijk serieus genomen hebt.
Daarom ben ik trots op je.
Maar je straf is nog niet afgelopen. Je moet ervan leren.
Ik heb m'n lesje geleerd, moeder.
Ik wil m'n leven niet makkelijker maken, maar eerbaarder.
Dat doet me deugd.
Ik heb besloten in het leger te gaan.
Heren, de tijd is om. Ik heb de kluis nauw in de gaten gehouden...
...en we hadden de sleutels. De armband moet erin liggen.
Als hij er om te beginnen in lag.
Opent u de kluis.
Misschien had u net zo nauwlettend moeten opletten als agent Hernando.
Hij schijnt zich in een dwangbuis met een kraan te laten optillen...
...en dan bevrijdt hij zich eruit.
Kamer 40, dat is voor mij.
Bediening.
Wat wenst u?
Champagne en oesters.
Die heb ik altijd willen proeven.
Belén.
Is er een probleem, schat? -Nee, hoor.
Wacht hier.
Ángela.
Het is toch een gesloten orde?
Als Ángela naar binnen kan, kunnen wij dat ook. Wat is er?
Ze zullen ons wegsturen.
Wat doen ze nu? -Ze bidden de rozenkrans.
Hoelang duurt dat? -Heel lang.
Help me dit uit te trekken. -Dit is niet het moment.
Wees niet wantrouwig, alsjeblieft. -Daar is ze.
Luister naar me, zoon. Ik ben je moeder.
Ángel, luister naar me. Ze hebben de waarheid ontdekt.
Deze plek is niet meer veilig. Je moet ergens anders naartoe.
Ángel, m'n zoon.
Dus nu is het 'De Grote Hernando'.
Het zou eigenlijk 'De Grote Ayala' moeten zijn.
Nee, dan vind ik 'De Grote Houdini' nog beter.
Agenten, ik hoorde een schreeuw op de tweede etage...
...vlakbij doña Sofía's kamer.
Agenten, ik wil u iets laten zien wat de bediening heeft gevonden.
Wat wilt u, zuster? -Ik wil een verklaring, Ángela.
Mevrouw?
Wat wil je van me? -Dat je boet voor wat je gedaan hebt.
Ga weg, ga weg.
Leg dit uit. -Ik ben jou niets verschuldigd.
En anders is die schuld nu ingelost. Ik heb zijn leven gered.
Ángela, hou op. Je hebt gelogen. Je wist dat je zoon leefde.
Ik dacht 35 jaar lang dat hij dood was. Z'n vader vertelde het pas toen...
Wanneer?
Als je gaat liegen, zeg dan niets.
Dan is het beter dat ik niets zeg.
Waarom ben je gestopt?
Die weg gaat naar het hotel.
En die weg gaat naar Cantaloa, waar het politiebureau is.
Aan jou de keus, Ángela.
Señorita... -Jij moet het zeggen.
Je kunt het nu aan ons vertellen of aan de politie.
Ángel is voor mij ook een mysterie.
Ik ben z'n moeder, maar toen ik hem leerde kennen, was hij al een man.
Z'n vader zorgde altijd voor hem. Hij hield van hem op zijn manier.
Ángel hield ook van hem, maar op een bepaald moment wilde hij meer.
Hij wilde dat hij hem erkende, z'n naam gaf en hem in huis nam.
En dat weigerde m'n vader.
Het bekoelde tussen hen. Ze hebben elkaar nooit meer gezien.
Dat heeft hij me verteld.
Toen uw vader overleed, had Ángel hem lang niet gezien.
Denkt u dat Ángel iets met z'n dood te maken heeft?
Nee, toen ik hem opzocht en vertelde dat z'n vader dood was...
...stortte hij in. Hij was ontroostbaar.
Hij probeerde z'n broer te doden.
Hij wist dat Andrés alles zou erven wat hem ontzegd was.
Er is geen excuus voor wat hij Andrés wilde aandoen.
Dat weet ik, maar hij is m'n zoon.
Wanneer hoorde je dat hij leefde? -Op de avond voor uw vaders dood.
Daarom had u ruzie met m'n vader. Niet om Andrés.
Ik heb uw vader niet vermoord.
Heeft Ángel m'n vader vermoord? -Nee.
Hij heeft de schijn tegen. -We zijn slaven van de schijn.
Zo schijnt het mij toe dat u en die ober geliefden zijn.
Maar dat bent u niet. Of wel soms? -Nee.
Geef m'n zoon niet aan, dan zeg ik niets over uw vriendschap met Julio.
Waar gaan we heen? -Naar het Gran Hotel.
Zeker weten? -Doe wat ik je opdraag.
Agent, neemt u de verdachte mee.
Niemand neemt jou mee.
Mevrouw, we willen geen geweld gebruiken.
Laat me erlangs. -Rustig, moeder.
Alstublieft, mevrouw. -Laat me los.
Zo is het genoeg, mevrouw.
Blijft u buiten tot de rechter het lijk komt halen.
Het komt goed, dochter.
Wat doet u hier? U mag hier niet komen.
Neem me niet kwalijk. -Hebt u niets aangeraakt?
Dit is de kamer van m'n vrouw.
Hij is binnenkort weer van u. Uw vrouw komt hier niet meer terug.
Pardon, ik hoorde de baby huilen en dacht dat er niemand was.
Pak dit aan voor ik er spijt van krijg.
Waar hebt u dit gevonden? -Op de kamer van m'n vrouw.
Naast het lijk van dat arme meisje.
Weet u dat u een misdaad pleegt? -Ja.
En ik weet ook dat ik, door het aan u te geven, Sofía ter dood veroordeel.
Maar ik begrijp het niet.
Waarom zou ze haarlokken bewaren die haar verdacht maken?
Jachttrofeeën zijn kenmerkend voor dit soort moordenaars.
Maar anders dan u denkt...
...bewijst dit dat uw vrouw niet de gouden-mes-moordenaar is.
We weten nu dat hij haarlokken afknipt, waarschijnlijk vlak na de moord.
Maar ik heb haren gevonden naast doña Beatriz' lijk, hier op het bureau.
Ze zijn dagen na haar dood afgeknipt.
Wat betekent dat?
Het moet lijken alsof doña Beatriz met een gouden mes is vermoord.
Daarom knipte hij een haarlok af.
Hij heeft dit bewijs gefabriceerd en op de kamer van uw vrouw gelegd...
...naast het gouden mes en het lijk, om de verdenking op Sofía te laden.
Dan is Sofía niet schuldig. -Nee, ze is een slachtoffer.
Vanaf nu komt alles goed.
Sorry dat ik je niet geloofde.
Vergeef me, alsjeblieft.