M'n vader was geen goed man. -Wat deed hij de ochtend van z'n dood?
Waarom moeten we zwijgen? -Doña Teresa was heel duidelijk.
Vergeet wat er die dag is gebeurd.
Kijk, een betaling vlak voor de dood van m'n vader. Arsenicum.
Toen ik die ochtend z'n koffie bracht, dronk hij 'm niet meteen op.
Hij liet don Diego halen.
Het gif zat niet in de koffie. Hij is op andere wijze vergiftigd.
Alfredo zal met mij gaan trouwen.
Ik mag bij het Protocollair Kabinet, dat de bruiloft van de koning voorbereidt.
Je zult het geweldig doen.
Je zult je eigendom en directeurschap moeten opgeven.
Je kon Alfredo niet bij je houden.
Als Beatriz hem meeneemt, krijgen wij het hotel terug.
Ik geef Alfredo niet op. Ik zal hem terugwinnen.
Doña Beatriz is in de tuin gevonden. Ze is dood.
Zoek de dader en laat hem boeten. -Hij is terug.
Ik heb Ayala afgeleid door 'n gouden mes neer te leggen.
Je vingerafdrukken zitten er nog op. En het bloed van Beatriz.
Wat wil je? -Iemand die trouw aan me is.
Ik ben ontvoerd. -Mij maak je niets wijs.
Don Benjamín. -Doña Ángela, wat fijn u weer te zien.
Moeder, nee...
Wie is dat vergeten? -Dat kunt u wel raden, moeder.
Ik ben heel duidelijk geweest.
M'n zoon is een nieuwe bediende. Zo dienen jullie hem te behandelen.
Om te laten zien dat ik het meen, zal ik iedereen ontslaan die te mild is.
Dat kunt u niet van ze vragen. -Je wilde toch in het hotel werken?
Dit is wreed. -Jij liet me denken dat je ontvoerd was.
Ángela, kom naar m'n kantoor als je deze wanboel op orde hebt.
Tot uw dienst, mevrouw.
Laat je niet intimideren. M'n moeder gaat niemand ontslaan.
Javier, brengt u...
...breng water aan de kook en schrob de tafel schoon.
Je durft nogal, Ángela. -Doe wat je opgedragen wordt.
Andrés, kun je even komen?
Wat is er? -Ik heb dit voor je gemaakt.
Dank je wel. Het is heel mooi.
Sorry, er zit een speld in. Laat eens zien. Het komt goed.
Er zijn mensen. -Het zijn maar bedienden, net als wij.
Nee, Camila.
Goed, zoals je wilt.
Camila, waar ga je heen? -Er valt niets meer te zeggen.
Luister nu even. -Ik heb mezelf voor de gek gehouden.
Je weet niet wat je voelt en dat snap ik.
Je bent je kind verloren, en Belén moet heel bijzonder zijn geweest.
Je hield van haar. -Belén heeft me veel pijn gedaan.
Misschien hield ze niet van je.
Ik denk dat ik verliefd op je ben.
En ik wil best op je wachten.
Maar als je komt, wil ik dat je zeker weet wat je voelt.
Ik hoop dat het dringend is. -Het is belangrijk.
Het gaat over de dood van je vader. Heb je Houdini gezien?
Ik zou nu op z'n feest moeten zijn.
Maar heb je hem gezien? Je zat toch in het publiek?
Hoelang duurde het voordat hij zichzelf had bevrijd?
Drie minuten. Hij leek verdronken. -Na vier minuten zag het publiek hem.
Maar hij was al na anderhalve minuut uit het water.
Hij wachtte naast het reservoir, om het spannender te maken.
Wat heeft dat met m'n vader te maken?
We gingen ervan uit dat hij was vergiftigd op de ochtend dat hij stierf.
Maar het vergif zat niet in z'n koffie of in z'n alcohol. Meer dronk hij niet.
De avond ervoor, na de ruzie met Javier, voelde hij zich flauw.
Stel dat je vader... -De avond ervoor al was vergiftigd?
In dat geval weten we alleen wie het niet kan hebben gedaan.
Diego.
Hij ging 's middags naar Santander en kwam de volgende dag terug.
Met wie heeft hij die avond gedineerd? -Ik weet het niet.
Ik zou m'n baan graag terug willen.
Dat je hier bent, betekent dat je broer is hersteld, of het tegendeel.
Hij is beter. -Dat verheugt me.
Ik kan je je baan niet teruggeven.
Je bent lang weg geweest en komt nu plotseling weer terug.
We verwachten een nieuwe maître. -Ik snap het.
Zou ik misschien mogen vragen wie u hebt gekozen?
Zijn naam is Miguel Vera.
De butler van de baron van Ans. Als ik had geweten dat jij kwam...
Het spijt me werkelijk.
Ik begrijp het, mevrouw.
Doña Teresa, zou ik hier misschien mogen overnachten?
Dit is jaren je huis geweest.
Je mag blijven tot je nieuwe plannen hebt gemaakt.
Dank u zeer, mevrouw.
Hoe gaat het met u, don Benjamín? -Je moet het register altijd dichtdoen.
Goede gewoontes slijten snel, Mateo. -Het spijt me.
Doña Teresa wil een telegram sturen. Schrijf het op.
Ter attentie van Miguel Vera, Pazo de Ans, La Coruña.
Geachte señor Vera, stop...
...vanwege nieuwe omstandigheden hoeft u niet meer te komen, stop.
Ik betreur de mogelijke hinder die dit u zou kunnen opleveren, stop.
Hartelijke groeten, stop.
Teresa Aldecoa de Alarcón.
Heb je alles? -Woord voor woord.
En Mateo? Doña Teresa vraagt om je discretie.
Praat hier met niemand over. -Begrepen, don Benjamín.
Don Benjamín.
Ik ben blij u weer te zien. -Insgelijks.
We hebben u gemist, don Benjamín. -Wat brengt u hier?
Ik ben op doorreis. Ik blijf maar een nacht logeren.
Zou ik u even kunnen spreken? -Uiteraard.
Het is net een feuilleton: 'De jacht op de moordenaar wordt voortgezet.'
De pers trekt voorbarige conclusies. -U klinkt niet overtuigd.
De moordenaar met het gouden mes was lang niet actief...
...en koos z'n slachtoffers in de lagere klassen.
Wie moet dan de dader zijn geweest? -Dat weet ik nog niet.
Ze is gedood met 'n gouden mes...
...dus de dader is altijd een moordenaar met 'n gouden mes.
Hernando, soms benijd ik uw eenvoud.
Morgen rond ik de lijkschouwing af. Kunt u haar spullen komen ophalen?
Ja, zeker.
Sorry dat ik stoor, maar er is hier een expert in het oplossen van mysteries...
Dank u wel.
Ik doelde op señor Ayala.
Wilt u me excuseren?
Met uw welnemen.
Zoals u hebt gezien, bestaat mijn werk uit het creëren van mysteries.
Met het verschil dat de mijne echt zijn. -Ziet u m'n werk als een grap?
Ik zie het precies zoals het is, een show van een bedreven man.
U doet trucjes, señor Houdini, en dat doet u heel verdienstelijk.
Ik zou een goede dief zijn. Wie zou me tegenhouden?
De politie? -Ongetwijfeld.
Ik discussieer niet graag, inspecteur. -Agent.
Ik wed liever. Mag ik u uitdagen?
Zijn er kluizen in het hotel? -Ja, zeker.
Stel dat ik er iets kostbaars in leg. Zoals een armband, bijvoorbeeld.
U houdt de sleutels en bewaart ze een hele dag, zoals u dat goeddunkt.
Het Gran Hotel zal meewerken.
Als ik de armband na die dag in bezit heb, heb ik gewonnen...
...en mag ik dat in de krant publiceren. Als u de diefstal voorkomt...
...zal ik m'n artiestennaam veranderen in 'De Grote Ayala'.
Ik spoor misdadigers op, ik speel geen spelletjes, hoe leuk ze ook zijn.
Ik zou antwoord moeten geven, agent. Ik ben uw meerdere.
En wat is uw antwoord?
Ik zie m'n naam al de hele wereld rondreizen. 'De Grote Hernando...
...de beste goochelaar aller tijden.' Dat vind ik wel wat.
Ik was er niet toen m'n vader stierf. -Dat weet ik nog.
U diende altijd zelf het diner op. -Met plezier.
Het is moeilijk om u een bepaalde avond te herinneren, na al die tijd.
Het was geen gewone avond...
...maar de laatste keer dat ik uw vader levend zag.
Uw vader was er, uw moeder, en uw zus en haar echtgenoot...
...en uw broer. Nee, wacht, uw broer was er niet bij.
Er was voor hem gedekt, maar hij kwam niet, wat uw vader ontstemde.
En Diego? -Nee, don Diego was niet aanwezig.
Weet u nog wat m'n vader at? -Rosbief.
Alleen hij? -Iedereen at rosbief met een saus.
En wat dronk hij?
Hij dronk van een Gran Reserva met don Alfredo. Uw moeder proefde 'm ook.
En het dessert?
Uw vader bleef niet voor het dessert. Hij stond eerder van tafel op.
Waarom is Javier er niet? Hij zei dat hij zou komen.
Hij voelt zich vast onwel. -En ik weet al waardoor, Teresa.
Hou op hem te beschermen.
Als Javier meer aandacht van z'n vader had gekregen...
...was hij een ander man geweest.
Ik heb hem meer kansen gegeven dan wie dan ook, en ik ben het beu.
Kalm aan, vader. -Hoe kan ik kalm blijven?
Ik moet m'n hotel nalaten aan harpijen en klungels.
Waar ga je heen, Carlos? -Ik heb geen trek meer.
Waarom bent u hem gevolgd? -Om te zien of hij iets nodig had.
En had hij iets nodig?
Uw vader was erg van streek. Hij zei dat hij naar z'n kamer ging.
Ik vroeg hem of ik al heet water voor z'n kruidenthee moest brengen.
De thee die hij elke avond dronk? -Ja, maar dan vroeger dan anders.
Hij zei dat ik 'm moest brengen. -En dat hebt u toen zeker gedaan?
Nee, dat heb ik niet gedaan.
Ik ben wel naar de keuken gegaan om water te koken...
...maar toen ik het wilde brengen, zei doña Ángela dat ze het zou doen.
Hebt u m'n vader nog gezien?
Nee, maar ik heb hem nog gehoord door de deur.
Hij had ruzie met Ángela.
Zeg niets meer. Wat je ook zegt, dit zal ik je nooit kunnen vergeven.
Na een stilte nam ze afscheid.
Tot ziens, Carlos.
Doña Ángela kwam huilend naar buiten.
Kom binnen.
De chauffeur, die de nieuwe maître ging ophalen, is alleen teruggekeerd.
Die maître zat niet in de trein.
Zullen we de Pazo de Ans bellen? Misschien kon hij niet komen.
Dan hadden ze dat moeten laten weten. -Dat lijkt mij ook.
Het Gran Hotel kan geen maître gebruiken die niet op tijd arriveert.
Maar we hebben een maître nodig.
We hebben er een. Benjamín kent dit hotel door en door.
Laat hem bij me langskomen. -Zoals u wenst, mevrouw.
Sofía?
Zeg het eens.
Vergeef me.
Waarvoor? -Voor dat van Beatriz.
Ik dacht even dat jij haar had vermoord.
Vergeef je me?
Natuurlijk.
Zie je, Sofía? Je moet nooit de hoop verliezen.
Ik heb nooit gesnapt wat hij in je zag, maar er is nog hoop voor je.
En voor mij.
Hij had al een afstandsverklaring getekend...
...maar toen doodde jij Beatriz...
...en nu kan hij niet beslissen of hij 'm aan ons moet geven.
Daar kan ik niets aan doen. -Jawel.
Zorg dat Alfredo die baan bij het koningshuis aanneemt.
Of pak dat ondertekende document en geef het aan me. Kies zelf maar.
Vraag je me om Alfredo te verraden? -Nog een keer.
Ga je nu gewetensbezwaar krijgen?
Goedenavond, Alarcón.
Ik heb betere avonden gehad. Ze waren allemaal beter dan deze.
Poets die suikerpot opnieuw. -Hij glimt meer dan 'n tabernakel.
Gaat u ooit naar de kerk?
Toe maar, poets 'm opnieuw. Maak het me niet te moeilijk.
Benjamín, het is niet nodig. -Het is op bevel van uw moeder.
Ze heeft me op de hoogte gesteld. Ik moet u zoals de rest behandelen.
Ik vind 'm prima zo. -En als hij zo op uw kamer zou staan?
Don Benjamín, het verheugt me dat u terug bent op uw oude plek.
Ángela, heb je even? -Natuurlijk, mevrouw.
Wat kan ik voor u doen?
U had ruzie met m'n vader op de avond voor hij stierf.
Het was de avond van z'n dood.
M'n vader is 's ochtends overleden. Dat weet je.
Waar ging de ruzie over? -Ik wil er niet over praten.
Wil je er niet over praten? -Nee, mevrouw.
Volgens de overlijdensakte is hij op 9 februari overleden.
Maar hij is op de 10e gestorven en de avond ervoor vergiftigd.
Als u het zegt, moet ik het geloven. -Ángela, ik verdenk je niet.
Dan had m'n vader die brief over Andrés niet geschreven.
Welke brief, mevrouw?
Welke kant is ze opgegaan? -Daarheen.
Kom mee.
Doña Teresa, ik moet u spreken.
Kom binnen, Ángela.
Kon ik ze maar horen.
Dat leek me toen het beste. -Voor wie? Voor Andrés zeker niet.
Wat gaf u 't recht de brief te verbranden waarin uw man Andrés erkende?
Wat zeg je? Wat gaf jou het recht om met mijn man naar bed te gaan?
Die brief was z'n laatste domme zet.
Als ik van die brief had geweten, had ik het niet gedaan.
Daar is het nu te laat voor, lieverd. -Dat weet ik.
Maar ik heb nog een geweten.
Loop niet weg.
Ik wil je iets laten zien, voor het geval je de waarheid wilt vertellen.
Kom verder.
Ze zijn de salon ingegaan.
Dan gaan we. Als we hier blijven, horen we toch niets.
Wacht even. Luister.
Wat doe je?
Weet je nog wat ik heb gezegd?
Nog precies.
Mag ik binnenkomen?
Kom binnen.
Ik kom uw bestelling brengen. -Whisky?
Ja, prima. Dank je wel. -Goedenavond, mevrouw.
Dat bediendenvoer lust ik niet. -Waarom bel je ze niet zelf?
Ze mogen me niet bedienen. -Dan zal ze dit niet leuk vinden.
En als ze van jou en Julio hoort? -Je zou het voor je houden.
Precies, als jij dat ook doet.
Ik ga door een hel, zusje. Het zijn slavendrijvers.
En ze tutoyeren me en geven me bevelen. Aan mij, aan een Alarcón.
Het is normaal dat je aangedaan bent. -Niet door jou, Javier.
O nee? Dat zou je wel moeten zijn. Vraag moeder of ze ermee ophoudt.
Sofía en ik zijn al met moeder over je straf gaan praten.
En heb je haar niet overtuigd? -Nee, zij ons.
Vertrek voor Diego komt, alsjeblieft.
Zoals je wilt. Maar denk erom: Mondje dicht.
Goedendag, agent. -Dag, don Alfredo.
Ik heb de spullen van doña Beatriz opzij gelegd.
Gaat u zitten, alstublieft.
Hier is het. Haar kleding, sieraden, alles.
Ik ben zo vrij geweest om alles met bloed erop weg te gooien.
Dank u wel. Hebt u iets ontdekt?
Niets wat naar de dader wijst. Geen vingerafdrukken of aanwijzingen.
Maar? -De wond is erg grof.
En de maat van het gouden mes past niet bij de snee.
Denkt u nog aan een andere dader? -Dat kan ik nog niet stellen.
Goedemorgen, markies.
Ayala, komt u mee. We hebben een afspraak met señor Houdini.
Zou ik iets mogen nakijken als we in het hotel zijn, don Alfredo?
Hier zijn de voorsnijmessen. -Er ontbreekt er een.
Wanneer zijn ze nog nagekeken? -Vorige week waren ze compleet.
Is Beatriz met dat mes vermoord?
Het lag in elk geval naast haar lijk.
Fijn dat u er weer bent, Benjamín. -Dank u, mevrouw. Nog wat thee?
Nee, dat hoeft niet. Dank u.
Zou ik u wat vragen mogen stellen, doña Sofía?
Uiteraard. Gaat u zitten.
De avond van haar moord had u ruzie met doña Beatriz, toch?
Ze wilde m'n man afpakken. Daar was ik natuurlijk niet blij om.
Waar bent u daarna geweest?
Moet u niet in het dorp zijn?
De slachtoffers van die moordenaar kwamen uit Cantaloa.
Maar het mes is uit het hotel gestolen op diezelfde avond. Er ontbreekt er een.
Denkt u dat ik het heb gepakt? -Ik vraag alleen waar u die avond was.
Ik geloof dat ik heb gegeten. -Maar u zat niet in het restaurant.
Je was bij mij, Sofía. Weet je dat niet meer?
Je hielp me bij het wandelen. Dat had de dokter me aangeraden.
Ja, dat klopt. Daarom was ik niet bij het avondeten.
Hebt u de hele avond gewandeld? -Een tijdje, we hebben veel gepraat.
Moet u niet op zoek zijn naar Llanes?
Ik heb een aanhoudingsbevel doen uitgaan. Veel meer kan ik niet doen.
Ik wens u veel succes, agent.
Wilt u me excuseren?
Ik ga je niet bedanken. Ik weet waarom je dat deed.
Dan weet je wat je moet doen. Als je zo blijft zitten, lukt dat niet.
Binnen.
Dit zijn de spullen van Beatriz. Ik stuur ze naar haar ouders.
Dat zullen ze fijn vinden.
Wat kom je doen?
Er zijn wat dagen verstreken sinds...
Je hebt nog niet gezegd wat je gaat doen. Wilde de vader van Beatriz...
De baron van Villalba houdt z'n belofte.
Ik kan nog steeds bij het koningshuis gaan werken.
Laat je die kans voorbijgaan?
Ik ging het doen. Ik ging alles opgeven. Zelfs dit hotel.
Waarom doe je dat niet?
Als je m'n moeder dat document geeft, kun je een nieuw leven beginnen.
Hier. Geef jij het maar, als je dat het beste voor iedereen lijkt.
Ik ben niet dom, Sofía. Tenminste niet zo dom als jouw moeder denkt.
Ik weet dat Beatriz me uit het hotel wilde weglokken met die betrekking.
En toch wilde je 'm aannemen.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Dat is het probleem.
Zo dom en simpel is het. Ik weet nu gewoon niet wat ik moet doen.
Wat doe je? -Begrijp je het niet?
Beatriz en m'n moeder hebben je gemanipuleerd.
Je hebt je vaak voor me opgeofferd. Ik laat ze je het hotel niet afpakken.
Je hoort hier thuis.
Is m'n moeder op haar kamer? -Ze neemt een bad, mevrouw.
De Britten zeggen dat de kat stierf door z'n nieuwsgierigheid.
Het is een mooi kistje. Dat heb je me nooit laten zien.
Kwam je het toevallig tegen? -Ik zocht iets om te lezen.
Hoelang gaat dit nog zo door?
Wat bedoelt u? -Een huwelijk leek me goed voor je.
Als we jong zijn, dromen we allemaal van een leven vol passie en avontuur.
Dat gaat over met de tijd.
Vertelt u me wat niemand wil zeggen. -Richt je op je leven, Alicia.
Aanvaard je verantwoordelijkheden en krijg kinderen.
Je stelt iedereen vragen over je vader en snuffelt overal rond.
Wat zoek je? Er valt niets te ontdekken. -U wilt niet dat ik het ontdek.
Mag ik vragen wat dat betekent?
Vader is vergiftigd. Hij is op de 10e overleden, niet op de 9e.
Hij liet een brief na waarin hij Andrés als z'n zoon en erfgenaam aanwees.
Wat een onzin. Die brief bestaat niet.
Nee, omdat u en m'n man hem hebben verbrand. Dat weet ik ook.
Ik weet ook dat op de dag dat de rechter vader liet opgraven...
...iemand z'n lijk wilde stelen.
Ik wil de waarheid weten, moeder. Verder niets.
Als je daarnaar blijft zoeken...
...kan je iets ergs overkomen.
Als je de waarheid ontdekt...
...zul je haar ondraaglijk vinden.
Het is erger om niets te weten, om niets te begrijpen.
Zag je het? -Ja, en toen zag m'n moeder me.
Wat zat erin? -Een envelop van m'n vader.
Heb je 'm geopend? -Nee. Er zaten ook bruiloftsfoto's in.
Wat dat alles? -Dat is niet mijn schuld.
Er moet meer zijn. -Dat zat dan in de envelop.
Stond Ángela op de foto's? -Op eentje, met het personeel.
Ze is de enige die er nu nog is.
Ze was niet ouder dan 25 jaar. Ze keek alsof ze zich schaamde.
Waarom? -Door haar buik, vermoed ik.
Ze is zwanger op de foto.
Dus Andrés staat op een foto... -Van 36 jaar geleden.
Dat is onmogelijk. -M'n ouders zijn in 1870 getrouwd.
Dat is 36 jaar geleden. Maar Andrés is 29.
Dus Ángela heeft nog een kind gekregen.
Was het je eerste kind?
Het eerste voor mij en don Carlos. Jaren voordat Andrés geboren werd.
Wat is er gebeurd?
Uw vader was geweldig en ik hield veel van hem. Ik droomde ervan...
...om met hem te trouwen.
Maar daar kwam natuurlijk niets van in.
Don Carlos regelde dat de nonnen van San Bernabé voor me zorgden.
Wat gebeurde er met het kind?
Hij werd zwak geboren. Hij dronk bijna niet aan de borst.
Hij heeft maar drie dagen geleefd.
Wat erg voor je.
God hebbe zijn ziel.
Don Carlos was gul. Ik denk dat hij ook van het kind hield.
Hij betaalde voor 'n grote begrafenis.
Gaf je daar op dat moment iets om?
Met geld kun je veel doen, mevrouw, maar het kan geen verdriet wegnemen.
Julio, wat doe je hier? Heb je hier iets te doen?
Nee. -Kom me helpen in het restaurant.
Wat mankeert je?
Ik sta op Alicia te wachten.
Wat is er? Ik heb m'n belofte aan doña Teresa en moeder verbroken...
...en verteld over don Carlos' dood. -En dat waardeer ik zeer.
Lieg dan nu niet tegen mij.
Verdenken jullie m'n moeder?
Denk je dat ze don Carlos iets kan hebben aangedaan?
Maar ze weet meer dan ze vertelt.
Is dat alles?
Alicia, vertel me, is dat echt alles? -Ja.
Haast je, we hebben het druk. -Ik kom eraan.
Ik wil hem dit niet aandoen.
Zolang we niet alles weten, wil ik hem niet ongerust maken.
Wat ben je te weten gekomen?
Wat een nonsens. -Klaagt u niet, agent.
Een wedje kan geen kwaad. -We onderzoeken een misdaad.
We hebben al veel mensen verhoord. -Ja, maar blijkbaar niet de goede.
Heren.
Als m'n armband aan het eind van de dag nog in de kluis ligt, wint u.
In het andere geval, win ik.
Een prettige middag.
Heren.
Dank je wel.
Wat doet u? -Ik bewaak de kluis.
Blijft u hier de hele dag? -Natuurlijk niet.
We wisselen elkaar af.
Ik moet een moordenaar zoeken, geen spelletjes spelen.
Ik voorkom een diefstal, Ayala. -Die armband is van Houdini.
Struikel niet over kleinigheden. Haal iets te eten, ik heb honger.
Wat? Ik verzaak m'n plicht niet.
Dat is nu precies wat u wel doet. Ik help u niet.
Iets warms.